Dik tut başını, yenilmedik.
Kaybetmek yok lügatimizde.
Onlarca değil yüzlerce yıllık bir sevda bu. Yenilgi yok bu yolda.
Oy oranları ölçümüz olmadı ki hiç. Zaferi bekledik ama zafer ile değil sefer
ile mesul olduğumuzun bilincini de her daim koruduk. Kaybetmedik. Siperdeyiz.
Umudu öpüp başucumuza koyuyoruz. Ölmüş bitmişlik edebiyatı yapanlara kulak
asmıyoruz. Buradayız. Yine, yeniden bir daha başlıyoruz.
Yeni bir aşkla çöllere dalıyoruz bir daha. Leyla hemen şuracıkta.
Haydi!
Kalkın ayağa. Çünkü Ebu Gureyb'in utancı yoktur yüzümüzde. Onurluyuz.
Hak davayı utandıracak kara çizgilerimiz olmadı bizim. Ama Kudüs acıttı
yüreğimizi her daim. Sırat'ı beraber geçmeye çekineceğimiz stratejik
ortaklarımız yok. Dünya gerçekleri, veya reel-politik bahanelere karnımız tok.
Yüreğimizden bir şey eksilmedi.
22 Temmuz 2007, hüznün değil umudun tarihidir.
Yeniden dirilişin tarihidir. Taşı delecek damlaların habercisidir.
Kaybettiğimiz bir şey yok. Önümüzde onurlu bir adam. Yıkılmaz bir kale.
Yürüyoruz.
Oturup düşüneceğiz. Başımızı ellerimizin arasına alacağız. Şapkamızı önümüze
koyacağız. Konuşacağız ama umudumuzu kaybetmeyeceğiz. Şimdi daha bir bu
sevdaya sarılmanın vaktidir çünkü.
Şimdi yeniden ve daha güçlü bir besmele çekmenin vaktidir artık.
Haydi Bismillah!
Seçim Sonuçları ve Milli Görüş'ün Geleceği
Nurettin Şirin'in yazısı için
http://www.velfecr.com/yazi_detay.php?Yazi_id=518&yazar=19