Şehitlerimiz...

[Emel]

Astsubay Ahmet Sarıoğlu (Malatya) 22 yaşındaki Ahmet Sarıoğlu'nun şehit düştüğü annesine söylenmedi, mahallesi bayraklarla donatıldı.

 

Çavuş Bayram Güzel (Denizli) Bayram Güzel'in babası, "Oğlum 20 yıl önce Ramazan Bayramı'nın birinci günü doğmuştu. Bayrama 4 gün kala şehit oldu" dedi.
	Çavuş Mehmet Uyar (Şanlıurfa) Şehit Mehmet Uyar, 2 ay önce de Gabar Dağı'nda PKK'lı teröristlerin yola döşediği mayına basıp yaralanmıştı.

 

Çavuş Turgay Salgar (Kars) Turgay Salgar'ın acılı babası, "En büyük oğlumdu. İki tane daha var. Onları da göndereceğim. Vatan sağ olsun" dedi.

 

Çavuş Seyfi Altuntaş (Samsun) İstanbul'da yaşayan ve her iki ayağı da şeker hastalığı nedeniyle kesilen baba Menteş Altuntaş, şehit oğlunun cenazesini karşılamak için Samsun'a gitti.

 

Onbaşı Mehmet Yıldırım (Konya) Mehmet Yıldırım, şehit düşmeden birkaç gün önce tüm akrabalarını aradı ve "Ateşler içindeyim, hakkınızı helal edin" dedi.

 

Onbaşı Mehmet Uçarı (Konya) Mehmet Uçarı bir ay önce evlenmişti. Babası, "Bir ay önce düğüne gelenler şimdi cenazeye geliyor" diye ağladı.

 

Onbaşı Kasım Aksoy (Şanlıurfa) Evli ve iki kız babası olan Aksoy, yakınlarına "Bu son görevim, bayramdan sonra sizinleyim" demişti.

 

Onbaşı Şükrü Karataş (Erzurum) Şehit Şükrü Karataş'ın terhisine 29 gün kalmıştı.

 

Onbaşı Emrah Eryılmaz (Niğde) Eryılmaz'ın Türk bayrağı asılan evinin önünde toplanan yakınları, "Gerekirse biz de dağa çıkıp savaşalım" diye bağırdılar.

 

Onbaşı Fetullah Selçuk (Diyarbakır) Fetullah Selçuk'un cenazesinde Kürtçe ağıtlar yakan annesi, 7'nci Kolordu Komutanı Orgeneral Bekir Kalyoncu'ya, "Oğlumun kanını yerde bırakmayın" dedi.

 

Er Mehmet Coşkun (Gaziantep) 7 yıl önce babasını kaybeden Coşkun, hamallık yaparak annesine ve iki kardeşine bakmıştı.

 

Er Sıddık Küçükgöz (Çorum) 22 yaşındaki Küçükgöz'ün ailesi, "Düğününe hazırlık yaparken cenazesini yapacağız" diyerek ağladı.