تحلیلی بر سخنان رهبر عزیز انقلاب در جمع مداحان
2 views
Skip to first unread message
محمد مهدی میرزایی پور
Apr 9, 2015, 8:33:49 AM4/9/15
to
بسم الله الرحمن الرحیم
تحلیلی بر سخنان رهبر عزیز انقلاب در جمع مداحان
در شرایطی که رئیس ستاد کل نیروهای مسلح به رهبری به خاطر دستاوردهای گروه مذاکرهکننده در لوزان تبریک میگوید و فرمانده کل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در تقدیری فوقالعاده از ایستادگی تیم مذاکره هستهای بر خطوط قرمز خبر میدهد و رئیس قوه قضائیه از زحمات گروه مذاکرهکننده تقدیر به عمل میآورد، در شرایطی که صدا و سیما پس از توافق لوزان رسماً جشن گرفته است و دولت و گروه مذاکرهکننده این توافق را یک دستاورد ملی معرفی میکنند، در شرایطی که ائمه جمعه سراسر کشور از این دستاورد ملی استقبال میکنند و در شرایطی که مجلس شورای اسلامی عمیقاً از توضیحات وزیر خارجه درباره مذاکرات راضی و خشنود میشود، و در شرایطی که اصولگرایان به بهانه دوری از دو قطبی شدن جامعه دلواپسان را سرزنش میکردند و به بر هم زدن نقشه رهبری و ضدیت با ولایت و جلوتر از ولی فقیه حرکت کردن متهم میکردند رهبری تودهنی سختی به تمام این افراد زدند و با موضعگیری صریح و شفاف خود نشان دادند که مسیر دلواپسان کاملاً درست بوده است و حقیقتاً انقلاب اسلامی به واسطه وادادگی دولت تزویر در شرایط خطرناکی به سر میبرد.
هویتبخشی به مخالفان نکته مهم بعدی بود. پس از نام بردن از دلواپسان در سخنرانی نوروزی اینبار صراحتاً و برای اولین بار در طول تاریخ انقلاب دولت را به قانع کردن مخالفان امر کردند. مخالفانی که امروز نامی جز دلواپس ندارند. خصوصاً در حالی که اصولگرایان (آقایانی همچون زاکانی، سراج، قالیباف، سید احمد خاتمی و ... و رسانههای تابعه!) شدیداً از اینکه برچسب مخالف دولت بهشان بچسبد دوری میجستند این اهمیت یافتن مخالفان در سخنان رهبری فوقالعاده مهم جلوه کرد.
نکته بسیار مهم بعدی تعیین نسبت رهبری با رئیس سازمان صدا و سیما و رئیس ستاد مشترک و فرمانده سپاه بود. در حالی که بسیاری از مقامات بواسطه جایگاه خاصشان ادعای اتصال و یکسانی با ولایت فقیه میکردند و خود را از دایره نقد دور نگهداشته و نسبت به رفتارها و مواضعشان خفقان ایجاد کرده بودند این تودهنی سخت رهبری و فاصله کهکشانی موضعشان درباره این موضوع فوقالعاده مهم و حیثیتی انقلاب اسلامی نشان داد که بسیاری از این افراد با پنهان شدن پشت رهبری قصد دستیابی به مقاصد خود را دارند که حتی گاهی با مواضع اساسی و اصولی رهبری تناقض دارد.
نکته فوقالعاده مهم بعدی تودهنی آقا به امریکا بود. در حالی که سخنگوی وزارت خارجه امریکا این قدر پررو شده بود که صراحتاً از لزوم دسترسی به پارچین و عمل طولانی مدت ایران به تعهداتش به عنوان پیشنیاز رفع تحریمها سخن میگفت این سخنان صریح رهبری که مشخصاً اصل مفاد توافق لوزان را زیر سؤال برد به خوبی باعث خفه شدن و ذلیل شدن امریکا شد و نشان داد علی رغم اینکه دولت تمام خطوط قرمز را رد کرده است ولی رهبری یک سانتیمتر هم عقبنشینی نکرده است و پای شرف و سعادتمندی مادی و معنوی واقعی مردم ایران ایستاده است.
مسأله مهم دیگر نشان داد اصل و فرع موضوعات انقلاب بود. رهبری در حالی که خیلیها قصد داشتند تا برای ورود اردوغان تجمع بگیرند و در حال حاضر هم موضوع تجاوز به دو نوجوان ایرانی در عربستان خیلی داغ شده است نشان دادند که این مسائل فرعی است و حزباللهیگری واقعی یعنی اینکه هیچ چیز در دنیا به اندازه گول امریکا را نخوردن و در برابر او ذلیل نشدن مهم نیست.
نکته مهم بعدی این بود که این سخنان شدیداللحن رهبری درست دو روز بعد از یک تجمع اعتراضی در برابر مجلس شورای اسلامی بیان شد که بعضی آن را یک حرکت غیر قانونی نامیدند. در حقیقت در حالی که حرکات دلواپسان در حال اوجگیری بود ایشان این حرکات را تأییدی ضمنی کردند و بر خلاف تصور سرزنش کنندگان به خوبی از این حرکات رو به رشد و از این غیرتمندی دفاع کردند.
نکته دیگر این بود که خیلیها میگفتند که لازم نیست این قدر حرص و جوش بخورید و امریکا توافق نخواهد کرد و این بازی با کسب تجربه توسط مردم تمام خواهد شد و دولت از این وعدهای که داده است رو سیاه بیرون خواهد آمد و نیازی به این فعالیتهای شما که تنها باعث متهم شدن رهبری میشود نیست. این افراد و جریان و رسانههای متبوعشان با این حرفشان – که بیش از یک سال است تکرارش میکنند – کار را به جایی رساندند که دولت هر روز متحورتر شد تا اینکه اوضاع این قدر فاجعهبار و ذلتبار شد که رهبری خودشان برای اولین بار رسماً در برابر مسیر دولت قرار گرفتند. در حقیقت کسی که باعث شد تقصیرها گردن رهبری بیفتد همان کسانی بودند که به اسم دفاع از رهبری مواضع دوپهلو میگرفتند و گول خوردند. نباید کار به جایی میرسید که رهبری اعتراض کنند بلکه باید با اعتراض مردمی و روشنگری کار جمع میشد که اصولگرایان جز خفه کردن منتقدان واقعی کاری انجام ندادند. جالب است که همین دیروز سازمان بسیج دانشجویی بعد از بیش از یک سال دوباره همایش درباره چیستی توافقات منتشر کرد با عنوان «توافق لوزان بدون روتوش»! در حالی که بچههای دانشجو دیروزش تجمعی با عنوان «باخت در لوزان، بردنمایی در تهران» برگزار کردند و وقتشناسانه وضعیت را بر خلاف برخوردهای سازمانی و نهادی درست تشخیص دادند.
نکته بسیار مهم دیگر تأیید صحت مطالب گفته شده توسط منتقدین و خط خبریهای مختلف پیگیری شده توسط آنان در طول یک سال بود. منتقدین در خط خبریهای خود مطالب مختلفی را در طول یک سال گذشته گفتند. به عنوان مثال همایش «منهای عزت، بعلاوه تحریم» آخرین همایشی بود که برگزار کردند. یا کنفرانس خبری «توافق لوزان، کدام استقلال؟ کدام پیروزی؟» آخرین کنفرانس خبریشان قبل از این سخنان بود که مطالب مهمی را در نقد توافقات صورت گرفته توسط اساتید شاهد بودیم. این تأکید رهبری بر لزوم قانع کردن دلواپسان نشان از دقیق بودن نقدهای وارد شده و خطهای خبری اتخاذ شده بود. رویه درست دلواپسان این بود که برخلاف اصولگرایان محافظهکار و قدرتطلب - که بازندگان همیشگی صحنه سیاست هم هستند - به انتخابات و به قدرت فکر نکردند بلکه واقعاً برای کشورشان دل سوزاندند. کرسی مجلسی که ولو در ظاهر اصولگرا باشد ولی نتواند جلوی کرنش در برابر امریکا بایستد به چه دردی میخورد؟
خلاصه در این مسیر خیلیها جا ماندند و فریب خوردند
اما خیلیها همراه با مردم پیش رفتند و دست دولت را خواندند
و تازه مسیر مبارزه شروع شده است
تحلیلی بر سخنان رهبر عزیز انقلاب در جمع مداحان
در شرایطی که رئیس ستاد کل نیروهای مسلح به رهبری به خاطر دستاوردهای گروه مذاکرهکننده در لوزان تبریک میگوید و فرمانده کل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در تقدیری فوقالعاده از ایستادگی تیم مذاکره هستهای بر خطوط قرمز خبر میدهد و رئیس قوه قضائیه از زحمات گروه مذاکرهکننده تقدیر به عمل میآورد، در شرایطی که صدا و سیما پس از توافق لوزان رسماً جشن گرفته است و دولت و گروه مذاکرهکننده این توافق را یک دستاورد ملی معرفی میکنند، در شرایطی که ائمه جمعه سراسر کشور از این دستاورد ملی استقبال میکنند و در شرایطی که مجلس شورای اسلامی عمیقاً از توضیحات وزیر خارجه درباره مذاکرات راضی و خشنود میشود، و در شرایطی که اصولگرایان به بهانه دوری از دو قطبی شدن جامعه دلواپسان را سرزنش میکردند و به بر هم زدن نقشه رهبری و ضدیت با ولایت و جلوتر از ولی فقیه حرکت کردن متهم میکردند رهبری تودهنی سختی به تمام این افراد زدند و با موضعگیری صریح و شفاف خود نشان دادند که مسیر دلواپسان کاملاً درست بوده است و حقیقتاً انقلاب اسلامی به واسطه وادادگی دولت تزویر در شرایط خطرناکی به سر میبرد.
هویتبخشی به مخالفان نکته مهم بعدی بود. پس از نام بردن از دلواپسان در سخنرانی نوروزی اینبار صراحتاً و برای اولین بار در طول تاریخ انقلاب دولت را به قانع کردن مخالفان امر کردند. مخالفانی که امروز نامی جز دلواپس ندارند. خصوصاً در حالی که اصولگرایان (آقایانی همچون زاکانی، سراج، قالیباف، سید احمد خاتمی و ... و رسانههای تابعه!) شدیداً از اینکه برچسب مخالف دولت بهشان بچسبد دوری میجستند این اهمیت یافتن مخالفان در سخنان رهبری فوقالعاده مهم جلوه کرد.
نکته بسیار مهم بعدی تعیین نسبت رهبری با رئیس سازمان صدا و سیما و رئیس ستاد مشترک و فرمانده سپاه بود. در حالی که بسیاری از مقامات بواسطه جایگاه خاصشان ادعای اتصال و یکسانی با ولایت فقیه میکردند و خود را از دایره نقد دور نگهداشته و نسبت به رفتارها و مواضعشان خفقان ایجاد کرده بودند این تودهنی سخت رهبری و فاصله کهکشانی موضعشان درباره این موضوع فوقالعاده مهم و حیثیتی انقلاب اسلامی نشان داد که بسیاری از این افراد با پنهان شدن پشت رهبری قصد دستیابی به مقاصد خود را دارند که حتی گاهی با مواضع اساسی و اصولی رهبری تناقض دارد.
نکته فوقالعاده مهم بعدی تودهنی آقا به امریکا بود. در حالی که سخنگوی وزارت خارجه امریکا این قدر پررو شده بود که صراحتاً از لزوم دسترسی به پارچین و عمل طولانی مدت ایران به تعهداتش به عنوان پیشنیاز رفع تحریمها سخن میگفت این سخنان صریح رهبری که مشخصاً اصل مفاد توافق لوزان را زیر سؤال برد به خوبی باعث خفه شدن و ذلیل شدن امریکا شد و نشان داد علی رغم اینکه دولت تمام خطوط قرمز را رد کرده است ولی رهبری یک سانتیمتر هم عقبنشینی نکرده است و پای شرف و سعادتمندی مادی و معنوی واقعی مردم ایران ایستاده است.
مسأله مهم دیگر نشان داد اصل و فرع موضوعات انقلاب بود. رهبری در حالی که خیلیها قصد داشتند تا برای ورود اردوغان تجمع بگیرند و در حال حاضر هم موضوع تجاوز به دو نوجوان ایرانی در عربستان خیلی داغ شده است نشان دادند که این مسائل فرعی است و حزباللهیگری واقعی یعنی اینکه هیچ چیز در دنیا به اندازه گول امریکا را نخوردن و در برابر او ذلیل نشدن مهم نیست.
نکته مهم بعدی این بود که این سخنان شدیداللحن رهبری درست دو روز بعد از یک تجمع اعتراضی در برابر مجلس شورای اسلامی بیان شد که بعضی آن را یک حرکت غیر قانونی نامیدند. در حقیقت در حالی که حرکات دلواپسان در حال اوجگیری بود ایشان این حرکات را تأییدی ضمنی کردند و بر خلاف تصور سرزنش کنندگان به خوبی از این حرکات رو به رشد و از این غیرتمندی دفاع کردند.
نکته دیگر این بود که خیلیها میگفتند که لازم نیست این قدر حرص و جوش بخورید و امریکا توافق نخواهد کرد و این بازی با کسب تجربه توسط مردم تمام خواهد شد و دولت از این وعدهای که داده است رو سیاه بیرون خواهد آمد و نیازی به این فعالیتهای شما که تنها باعث متهم شدن رهبری میشود نیست. این افراد و جریان و رسانههای متبوعشان با این حرفشان – که بیش از یک سال است تکرارش میکنند – کار را به جایی رساندند که دولت هر روز متحورتر شد تا اینکه اوضاع این قدر فاجعهبار و ذلتبار شد که رهبری خودشان برای اولین بار رسماً در برابر مسیر دولت قرار گرفتند. در حقیقت کسی که باعث شد تقصیرها گردن رهبری بیفتد همان کسانی بودند که به اسم دفاع از رهبری مواضع دوپهلو میگرفتند و گول خوردند. نباید کار به جایی میرسید که رهبری اعتراض کنند بلکه باید با اعتراض مردمی و روشنگری کار جمع میشد که اصولگرایان جز خفه کردن منتقدان واقعی کاری انجام ندادند. جالب است که همین دیروز سازمان بسیج دانشجویی بعد از بیش از یک سال دوباره همایش درباره چیستی توافقات منتشر کرد با عنوان «توافق لوزان بدون روتوش»! در حالی که بچههای دانشجو دیروزش تجمعی با عنوان «باخت در لوزان، بردنمایی در تهران» برگزار کردند و وقتشناسانه وضعیت را بر خلاف برخوردهای سازمانی و نهادی درست تشخیص دادند.
نکته بسیار مهم دیگر تأیید صحت مطالب گفته شده توسط منتقدین و خط خبریهای مختلف پیگیری شده توسط آنان در طول یک سال بود. منتقدین در خط خبریهای خود مطالب مختلفی را در طول یک سال گذشته گفتند. به عنوان مثال همایش «منهای عزت، بعلاوه تحریم» آخرین همایشی بود که برگزار کردند. یا کنفرانس خبری «توافق لوزان، کدام استقلال؟ کدام پیروزی؟» آخرین کنفرانس خبریشان قبل از این سخنان بود که مطالب مهمی را در نقد توافقات صورت گرفته توسط اساتید شاهد بودیم. این تأکید رهبری بر لزوم قانع کردن دلواپسان نشان از دقیق بودن نقدهای وارد شده و خطهای خبری اتخاذ شده بود. رویه درست دلواپسان این بود که برخلاف اصولگرایان محافظهکار و قدرتطلب - که بازندگان همیشگی صحنه سیاست هم هستند - به انتخابات و به قدرت فکر نکردند بلکه واقعاً برای کشورشان دل سوزاندند. کرسی مجلسی که ولو در ظاهر اصولگرا باشد ولی نتواند جلوی کرنش در برابر امریکا بایستد به چه دردی میخورد؟
خلاصه در این مسیر خیلیها جا ماندند و فریب خوردند
اما خیلیها همراه با مردم پیش رفتند و دست دولت را خواندند
و تازه مسیر مبارزه شروع شده است
Reply all
Reply to author
Forward
0 new messages