بسم الله الرحمن الرحیم
هشدار کمیته صیانت از منافع ایران نسبت به انعقاد توافق فوقالعاده بد در پی اظهارات عباس عراقجی
این توافق در حقیقت فقط یک مرحله دارد: دوره طولانی اجرای بیدستاورد تعهدات ایران! / اسم واقعی دوره «عملیات» دوره «عذرخواهی ایران» است / حتی در دوره چندین ساله موسوم به «روز اجرای توافق» هم عملاً تحریم مهمی برداشته نخواهد شد / انعقاد توافق با این شرایط یعنی پیروزی طرف مقابل بر انقلاب اسلامی / چرا رئیس جمهور علی رغم حمایتهای رهبری اصرار دارد خود را به عنوان اطرافیان امام حسن(ع) که به آن امام خیانت کردند معرفی کند؟! / بازی با کلمات تنها راه باقی مانده برای دور زدن خط قرمز منافع ملی / فکتشیت امریکایی لوزان صد در صد تأیید و تمام خطوط قرمز منافع ملی در زمینه هستهای، تحریم و حفظ امنیت کشور رد میشود/ دوره قراردادهای قجری این چنینی گذشته
اگر تا چندی پیش کوچکترین تردیدی نسبت به رد شدن بیمهابا از خطوط قرمز منافع ملی در توافق پیش رو وجود داشت، با صحبتهای اخیر آقای عراقچی -معاون وزیر امور خارجه و عضو ارشد تیم مذاکرهکننده- و نیز سخنان دیگر مسئولان، نادیده گرفته شدن عزت و منفعت کشور در این توافق حالت قطعی پیدا کرده است.
دوره «عملیات» یعنی نابودی صنعت هستهای کشور بدون برداشته شدن کوچکترین تحریمی / نه راه پس برایمان خواهد ماند و نه راه پیش
مطابق صحبتهای معاون وزیر خارجه توافق احتمالی سه مرحله خواهد داشت که در مرحله اول هیچ تحریمی برداشته نخواهد شد و صرفاً توافق اعلام و امضا میشود. این مرحله دو ماه -تا بررسی کنگره امریکا- به طول خواهد انجامید.
در مرحله دوم مطابق همین اظهارات باز هم هیچ تحریمی برداشته نخواهد شد ولی تنها و تنها ایران در قبال وعده غرب مبنی بر برداشتن تحریمها در گام سوم –که با یک مصوبه بر روی کاغذ بیان خواهد شد- دست به نابودی کامل صنعت هستهای خود خواهد زد (شامل نابودی رآکتور اراک، جمعآوری عمده سانتریفیوژهای نطنز و فردو، تبدیل فردو به سایت غیر هستهای، خط کشیدن دور رسیدن به غنیسازی صنعتی، دست کشیدن از تحقیق و توسعه واقعی، نابودی ذخایر سوخت و ...). در حقیقت مرحله دوم که مرحله «عملیات» نام دارد رسماً مرحلهای است که ایران با نابودی صنعت هستهایاش از غرب به خاطر دستیابی به صنعت هستهای عذرخواهی میکند و تمکین و خضوع خود را در برابر اوامر غرب ابراز میدارد به این امید که اعتماد امریکا به ایران جلب بشود و در مراحل بعدی در صورت کسب رضایت امریکا، تحریمها برداشته شوند! این مرحله دوم حدود پنج ماه طول خواهد کشید و عملاً تا اسفند امسال حتی وارد مرحله سوم -که به اصطلاح دوره اجرای توافق نامیده شده- نخواهیم شد.
آقای عراقچی به وضوح درباره شرایط گام دوم میگوید: «در این فاصله ایران اقداماتی را که باید انجام بدهد، مثلاً تعداد سانتریفیوژها را باید کم کند و میزان موادش را کم بکند، اینها را شروع میکند به انجام دادن تا وقتی برسد به نقطهای که حد مورد نظر در توافق است و از آن روز توافق اجرایی میشود، طرف مقابل ما هم باید اقداماتی را انجام بدهد، قوانین خودش را اصلاح بکند، مصوبات مربوطه را صادر بکند و آماده باشد برای روز اجرایی شدن که در آن روز تحریمها لغو خواهد شد»، که روز اجرایی شدن توافق همان گام سوم است. بازی با کلمه روز هم در نوع خودش مضحک است. برای رد کردن خطوط قرمز تعیین شده در رابطه با لزوم برداشته شدن تحریمها در روز توافق روی دورههای چند ساله نام «روز» گذاشته شده است!
پس از اینکه آژانس نابودی صنعت هستهای ایران را تأیید کرد مرحله سوم که سالهای سال طول خواهد کشید آغاز خواهد شد و طی آن ایران با اجرای پروتکل الحاقی و لحاظ به اصطلاح نگرانیهای PMD مجبور خواهد شد دسترسی به هر مکان و شخصی را برای آژانس فراهم کند و به محض عدم تمکین ایران همان تحریمهای ناچیزی که تعلیق شدهاند به جای خود باز خواهند گشت.
نکته اول و جالب اینجاست که همین برداشته شدن تحریمها هم گام به گام و در ازای انجام تعهدات ایران در حوزه دسترسی به مراکز نظامی و دانشمندان و اشخاص خواهد بود!
نکته دوم اینجاست که تحریمهایی هم که «قرار» است تعلیق شوند دقیقاً مانند توافق ژنو -به دلیل چند لایه بودن تحریمها- هیچ ثمرهای برای ایران نخواهند داشت و ساختار تحریمها علیه کشورمان حفظ خواهد شد.
نکته سوم این است که باز هم هرگونه مخالفت جدی ایران با درخواستهای امریکا منجر به بهانهجویی آژانس و بازگشت تحریمها خواهد شد و در آن صورت ایران هم چوب ذلت نابودی صنعت هستهای را خورده و هم پیاز تحریم و ضربه به امنیت کشور را و دست ایران در صورت نقض عهد طرف غربی در هر مرحله از توافق به هیچ جا بند نخواهد بود.
نکته چهارم هم این است که در توافق نیز هرگز مشخص نمیشود که حتی پس از اجرای دهها ساله این توافق ننگین توسط ایران، حق استفاده کامل و بیمحدودیت از انرژی هستهای و فناوریهای آن برای ایران وجود خواهد داشت یا خیر.
در حقیقت در یک کلمه باید گفت مطالبی که مسئولین بیان کردهاند تأیید مو به موی فکتشیت امریکایی توافق لوزان در موارد مختلف و در بعضی موارد بدتر از آن بود. این در حالی است که دو ماه پیش که منتقدین از آن فکتشیت پرسش میکردند، از سوی مذاکرهکنندگان به اعتماد به حرف امریکاییها متهم میشدند، اما امروز مشاهده میکنیم که خواسته امریکاییها در توافق نهایی به دقت جامه عمل پوشیده است. امروز بیش از گذشته دلیل عدم انتشار فکتشیت ایرانی به صورت رسمی -بر خلاف انتشار رسمی فکتشیت امریکایی- و عدم تکذیب رسمی فکتشیت امریکایی از سوی وزارت خارجه روشن شده است.
تمام خطوط قرمز ایران به نفع امریکا رد شده است / معنای چنین توافقی چیزی جز پیروزی مستکبرین بر انقلاب اسلامی نیست
با توجه به شرایط فوق و تکرار و تبیین مکرر خطوط قرمز مذاکرات توسط دلسوزان و منتقدین در طول این مدت، افکار عمومی نیز به وضوح در مییابد که چنین توافق بدی جراحتی سنگین و عمیق و بلند مدت به کشورمان چه از نظر حیثیتی و چه از نظر اقتصادی و امنیتی خواهد زد؛ امتیازهای واگذار شده در صنعت هستهای بازگشت ناپذیر تلقی میشوند. هرگونه برداشته شدن جدی تحریمها –علی رغم ظاهرسازیهایی که همانند توافق ژنو در متن صورت خواهد گرفت- منتفی است. هرگونه انجام تعهدات طرف مقابل بعد از انجام کامل تعهدات از طرف ایران خواهد بود و هیچ حرکت گام به گام و متوازنی در کار نخواهد بود. تعهدات پذیرفته شده از سوی ایران بسیار طولانی و حتی بعضاً همانند پروتکل الحاقی مادام العمر خواهند بود. امنیت کشور بواسطه مشخص شدن ظرفیتها و اسرار نظامی کشور شدیداً دچار مخاطره خواهد شد. دانشمندان وفادار و فرزندان این مرز و بوم بواسطه بازیچه قرار گرفتن منافع ملی توسط مسئولان سرخورده خواهند شد و در معرض فشار و ترور قرار خواهند گرفت و خطوط قرمز یکی پس از دیگری رد میگردند.
در واقع چنین توافقی همان توافق مطلوب آمریکاست که به تعبیر رهبر انقلاب: «این در واقع پیروزی بر انقلاب اسلامی است؛ پیروزی بر ملّتی است که داعیهی استقلال دارد؛ پیروزی بر کشوری است که میتواند الگوی کشورهای دیگر باشد». انقلابی که با خون صدها هزار شهید و سالهای سال سختی ملت ایران آبیاری شده و تا به اینجا رسیده است.
اگرچه تلاش گستردهای میشود که با طرح سه مرحلهای بودن توافق، مسأله توافق پیچیده جلوه داده شود ولی در حقیقت این توافق یک مرحله بیشتر ندارد. مرحلهای که طی آن ایران به انجام بیدستاورد تعهدات خود دست میزند و عملاً چیزی در قبال آن دریافت نمیکند و امیدوار میماند به برانگیخته شدن احساس اعتماد طرف مقابل!
چرا رئیس جمهور علی رغم حمایتهای رهبری اصرار دارد خود را به عنوان اطرافیان امام حسنعلیه السلام که به آن امام خیانت کردند معرفی کند؟! / دوره انعقاد اینگونه قراردادهای قجری گذشته است
در صورت امضای چنین توافقی باید گفت تیم مذاکرهکننده وظیفهای برای خود جز بله گفتن به درخواستهای امریکا و چانهزنی در داخل کشور برای جا انداختن این درخواستها قائل نبوده است که امیدواریم با بازگشتن از این مسیر خطرناک و بیسرانجام -که ملت هرگز زیر بار آن نخواهد رفت- این تیم به حمایتهای رهبری پشت پا نزند. هر مسئولی که نسبت به شکلگیری این فاجعه –در صورت وقوع آن- سکوت کند اولاً در پیشگاه خدای بزرگ مسئول است و ثانیاً به منافع ملت و درخواستهای رهبری پشت کرده و آیندگان قضاوت بدی درباره او خواهند کرد.
در کمال تعجب باید گفت رئیس جمهور در سخنانی که نشان دهنده عمق خطر موجود در صحنه کشور است، از لزوم پذیرش صلح همانند امام حسن(ع) سخن گفت که در حقیقت پرده از وضعیت واقعی مذاکرات بر می داشت؛ یعنی اینکه توافقی بسیار بد و در شرایط ضعف امضا خواهد شد که متضمن صلح تحمیلی و کنار کشیدن از مبارزه برای احقاق حق ایران و ملتهای مظلوم منطقه و جهان است. این اظهار نظر همچنین نشان دهنده خطای بزرگ رئیس جمهور از تصور احتمال به ثمر رسیدن مسیر اشتباه و امتحان شده اعتماد به دشمن است، که جای بسی تأسف دارد. همچنین جای سوال است که چرا رئیس جمهور علی رغم حمایتهای رهبری اصرار دارد خود را به عنوان اطرافیان امام حسن علیه السلام که به آن امام خیانت کردند معرفی کند؟!
این صلح این بار نباید تحمیل شود و دلسوزان کشور نباید در راه حفظ عزت و منفعت این کشور، مظلوم و تنها باقی بمانند. دولت محترم نیز در صورت بازگشت از این مسیر ذیل حمایتهای ملت بزرگوار ایران قرار خواهد گرفت، اما در صورت مشاهده این تخلف عظیم مطمئناً ملت آگاه ایران در برابر پذیرش توافقهای قجری این چنینی خواهد ایستاد و خطاکاران را سر جای خود خواهد نشاند.
کمیته صیانت از منافع ایران