جواب سرد و بدون تبریک به همراه گشودن فضا برای انتقاد

[محمد مهدی میرزایی پور‎]

​​

جواب سرد و بدون تبریک به همراه گشودن فضا برای انتقاد

۸ نکته مهم در پاسخِ رهبر انقلاب به نامه‌ی آقای روحانی

یک بیست – علی اللهیاری

1. پاسخ سیدناالقائد بسیار سردتر از پاسخی بود که به نامه‌ی توافق ژنو داده شد. این در حالی است که اهمیت این توافق نسبت به ژنو از همه جهت -هم خود متن، هم اهمیت سیاسی‌اش، هم آبرویی که دولت گذاشته است- بسیار بیشتر است. به ویژه در شرایطی که جشن و پایکوبی در بین همه رسانه‌ها و مسئولین و خواص فراگیر شده است. و مهمتر اینکه در پاسخ به نامه‌ی روحانی که مفصل‌تر و پر هیجان‌تر و پر از بزرگ‌نمایی -دروغ‌نمایی! – از دستاوردهای این توافق بود، چنین جواب سرد و پر از تذکر و انذار داده شد.
2. در حالی که خیلی‌ها از جمله صدا و سیما فضای جشن را در جامعه به دروغ پمپاژ می‌کردند، سیدناالقائد هیچ تبریک و تمجیدی نسبت به توافق وین نداشتند. و این در خفقانی که در فضای خواص و رسانه‌ها علیه انتقاد از این متن بسیار ضعیف ایجاد شده است، بسیار حائز اهمیت است.
3. در حالی که بسیاری در دولت و اصولگراها تمام تلاش خود را برای سرکوب منتقدین و جلوگیری از هر گونه انتقاد از توافق، به خرج دادند، رهبر عزیز انقلاب با توجه دادن به ملاحظه‌ی متن، فضا را برای بررسی و انتقاد گشودند. این در حالی است که حسن روحانی تهدیدهای شدید و صریحی علیه منتقدین در سخنرانیِ بعد از توافق خود، ابراز نموده بود.
4. تاکید بر لزوم قرار گرفتن بر روند قانونی این توافق، کاملا تاکید دارد که روند دخیل کردن مراکز حقوقی و نخگان باید جدی باشد و به بهانه‌های واهی جلوی بررسی جدی و واقعی آن گرفته نشود. به ویژه وقتی عملکرد رئیس مجلس در دور زدن نمایندگان مجلس و نیز رسانه‌ها در فریب نخبگان، در چند ماه اخیر مورد توجه قرار گیرد. بالاخص که در بررسی طرح هسته‌ای مجلس این روند رفتار غیر قانونی و دیکتاتور مآبانه توسط دولت و رئیس مجلس به اوج رسید و مایه عبرت است.
5. گزاره‌ی شرطی «در صورت تصویب»، در فضای کنونی به معنای آن است که فضا برای عدم تصویب توافق و یا تغییر آن جهت حفظ منافع ملت ایران، گشوده شود. این نکته از آن جهت حائز اهمیت است که خفقان، استبداد و خودرایی هاشمی و روحانی (و حتی دولت یازدهم) همواره ضد شفافیت و ضد عقل جمعی بوده است. و در شرایط کنونی اجازه‌ی هیچ گونه مخالفت و تغییر در این متن را به هیچ نهاد و مجموعه‌ای نخواهد داد. که اگر کسی چنین سخنی را مطرح کند، آن را با شدیدترین برخوردها سرکوب خواهد کرد.
6. در ادامه با تاکید با نقض عهد‌ها، تاکید می‌کنند که متن توافق جلوی سوء استفاده طرف مقابل را بر ضربه به منافع ملت ایران، نگرفته است. لذا باید در ادامه مراقبت ویژه‌ای در این حوزه نمود.
7. تاکید دوباره بر غیر قابل اعتماد بودن طرف مذاکرات، نکته‌ی مهمی بود که بیانگر این است که دولت همچنان نسبت به غربی‌ها به ویژه آمریکا خوشبینی دارد و علی‌رغم تجربه‌ی عملی دو سال اخیر در مذاکرات و غیر قابل اعتماد بودن آمریکا، هنوز درس جدی از این موضوع نگرفته است. گویا اساسا عشق چشمان دولت را کور کرده است و اجازه‌ی دیدن هیچ گونه بدی در طرف مقابل را نمی‌دهد.
8. در بند آخر در سخن با مردم، علاوه بر تایید دغدغه‌ و نگرانی نسبت به عدم تامین «منافع ملی»، در روش تاکید به حفظ وحدت و خرد ورزی می‌کنند. یعنی اصل حضور مردم و انتقاد مبنی بر عدم رعایت منافع ایران در توافق وین، تایید و شیوه‌ی حضور را حفظ فضای منطقی می‌دانند که این مهم بر خلاف جوسازی صدا و سیما و برخی رسانه‌های اصولگرا و منتسب به سپاه مبنی بر جشن و تمجید و تملق نسبت به توافق وین است. در واقع تاکید بر حفظ متانت، به معنای آن است که رهبری حق می‌دهد به مردم که ناراحت باشند اما می‌خواهد در فضای آرام به پیگیری حقوق پرداخته شود.