تعيين نقطه سفارش در انبار

[jafar]

تعيين نقطه سفارش در انبار
تعيين نقطه سفارش به منظور اعمال اصول کلي کنترل مواد يا قطعات يدكي در
موسسات توليدي در نظر گرفته شده است. سرمايه گذاري يک موسسه توليدي در
موجوديهاي جنسي معمولا قسمت قابل توجهي از دارائيهاي جاري آنرا تشکيل
ميدهد و حفظ تعادل ميزان سرمايه اي که در موجوديهاي جنسي مزبور مصرف مي
شود بدون برنامه ريزي و کنترل دقيق موجود ي مواد ميسر نخواهد بود.
موجوديهاي زائد بر حد لزوم موجب افزايش هزينه هاي نگهداري کالاهاي مزبور
مي شود که از آن جمله مي توان زيانهاي ناشي از ضايع شدن مواد ،اشغال فضاي
اضافي در انبار و خوابيدن سرمايه موسسه را نام برد. از طرف ديگر کمبود
موجوديهاي جنسي موجب ايجاد وقفه درروند توليد،هزينه هاي گزاف ناشي از
آماده کردن مکرر ماشين آلات جهت توليد در کنار افزايش هزينه هاي سفارش
دادن مواد و به جريان انداختن صورتحسابهاي واصله خواهد شد.
در نظر گرفتن نکات فوق براي هر يک از مواد اوليه يا قطعات يدكي دخيل در
توليد،منجربه محاسبه چهار رقم موجودي اساسي براي هر کالا خواهد شد. ميزان
بهينه سفارش ،مقدار واحدي از کالاست که در هر بار خريد و سفارش کالا،در
صورتي که ميزان سفارش مساوي مقدار مزبور باشد،بهترين راندمان توليد(از
نظر مقداري و ريالي) را بهمراه داشته باشد. در حين تعيين اين عدد بايد به
مسائلي از قبيل ميزان حداکثر موجودي کالا(قابل نگهداري و به صرفه)، ميزان
حداقل موجودي کالا(با توجه به زماني که مقدار مشخص کالابه اتمام مي رسد و
همچنين زمانيکه طول مي کشد تا کالاي سفارش شده به انبار برسد) و مسائل
فرعي مثل تخفيف در خريدهاي عمده و انگيزه هاي ناشي از تغيير قيمت مواد
اوليه توجه داشت. حداقل موجودي ،مقداري است که تحت هيچ شرايطي ،موجودي
انبار نبايد از آن مقدار کمتر شود(مگر در شرايط استثنايي و با مجوز
افراد ذيصلاح). حداکثر موجودي مقداري است که بيشتر شدن موجودي انبار از
آن غير لازم بوده و اقتصادي نمي باشد و در نهايت نقطه سفارش مقداري است
که وقتي موجودي انبار به آن برسد، انبار دار اقدام به صدور درخواست خريد
مي نمايد. نقطه سفارش با توجه به فاصله زماني بين درخواست خريد تا رسيدن
کالا به انبار ونرخ متوسط مصرف آن کالاو عواملي نظير آن تعيين مي گردد،
به نحوي که در شرايط عادي هنگام رسيدن کالاي درخواستي به انبار،موجودي آن
کالا تقريباً برابر حداقل موجودي باشد.
از بين چهار مقدار فوق، بهينه سفارش صرفاً جنبه اطلاعاتي دارد و مي توان
از آن در گزارشات مختلف استفاده نمود. ساير اطلاعات فوق، همواره در حين
انجام عمليات مختلف مورد کنترل و بررسي قرار مي گيرند. در حين تنظيم برگه
ورود کالا به انبار کنترل مي شود که هر کالا بيشتر از مقدار معيني در
انبار موجودي نداشته باشد تا هزينه اي از اين طريق به موسسه توليدي تحميل
نگردد. همچنين در حين تنظيم برگه صدور کالا از انبار کنترل مي شود که
موجودي کالا در انبار آنقدر کم نشود که يک قسمت توليدي بدليل کمبود مواد
از کار بايستد. در مورد هر يک از سه حد بحراني يعني نقطه سفارش،حداقل
موجودي و حداکثر موجودي،عمليات کنترل فوق الذکر فقط زماني فعال هستند که
مقادير مربوطه در مشخصات کالا وارده شده باشند. به عبارت ديگر در صورتي
که اين حدهاي بحراني را به ازاي کالاي تحت کنترل مشخص نکنيد، سيستم نيز
هيچ کنترلي روي آنها انجام نخواهد داد. در آينده خواهيم ديد که شدت عمل
سيستم در کنترل هاي فوق،بسته به نظر مسئول سيستم انبار قابل تعيين است.
به عبارت ديگر , مسئول انبار مي تواند براي هر يک از استفاده کنندگان از
سيستم ،شدت عمل کنترلهاي فوق را مشخص نمايد. مثلاً تعيين مي شود که سيستم
در حين برخورد با خطاي کاهش موجودي نسبت به نقطه سفارش ،زماني که شخص
مورد نظر شما در حال استفاده از سيستم است،ايا پيغام خطا بدهد و اجازه
کاهش موجودي را به شخص مزبور ندهد ويا فقط يک هشدار بدهد و در صورت تائيد
موجودي را از نقطه سفارش کمتر نمايد.
غير از کنترل هاي عملياتي فوق،گزارشات موجودي سيستم براي حدهاي بحراني
نيز قابل تهيه هستند به اين صورت که مي توان فهرست کالاهائي که موجودي
آنها از هر يک از حدهاي فوق فراتر رفته است(کمتر يا بيشتر شده است) را از
سيستم دريافت داشت.

جعفر اكبري