"จริง ๆ แล้วเป็นคนชอบเข้าวัดอยู่แล้ว เนื่องจากเป็นคนต่างจังหวัดมาก่อน
บ้านอยู่ใกล้วัด ไปวัดตั้งแต่เด็ก ๆ จน แต่พอมาอยู่กรุงเทพฯ แล้วทำให้ห่างวัดไปค่ะ
แต่ก็หาโอกาสไปทำบุญเหมือนคนกรุงเทพทั่วไปค่ะ คือเอาสังฆทานไปถวายที่วัด เสร็จแล้วก็กลับบ้าน
เลยอธิบายให้ลูก ๆ ฟังไม่ค่อยถูกค่ะว่าการทำบุญอย่างนี้แล้วได้บุญอย่างงัยบ้าง
จนมาเจอที่เสถียรธรรมสถาน คุณยายจ๋าได้มีการสอนธรรมะ
ที่เด็ก ๆ ฟังแล้วเข้าใจเห็นภาพได้ง่าย และให้เด็ก ๆ มีส่วนร่วมในกิจกรรมต่าง ๆ ด้วย
ยิ่งตอนท้องน้องหยกได้มีโอกาสเข้าร่วมโครงการจิตประภัสสร จนกระทั่งคลอด
ยิ่งทำให้เข้าความหมายของคำว่า "รู้ตื่นรู้เบิกบาน" ที่คุณยายจ๋าพยายามบอกให้ทุกคนเข้าใจว่าเป็นอย่างงัย
ถ้าเป็นเมื่อก่อนพอจะรู้เรื่องบ้าง แต่พอเราได้ใกล้คุณยายจ๋าทำให้เราไม่ได้แค่รู้อย่างเดียว ต้องลงมือปฏิบัติด้วย
เพื่อเป็นทุนชีวิตให้กับลูกในท้อง แล้วพอทำได้ ก็เป็นการทำจนเกิดความเคยชิน
ไม่ได้ยากอย่างที่ใคร ๆ เข้าใจกันเลย ทุกอย่างอยู่ที่ตัวเรา ในใจของเรา ความสุขก็เป็นของเรา
ขอบคุณคุณยายจ๋าและพ่อแม่อาสาทุกคนนะคะ ที่ทำให้ดอกไม้บานในใจเราทุกคน"
จากครอบครัวพิรพัฒน์ทิพนาถ
คุณณัฏฐ์คเณศ พิรพัฒน์ทิพนาถ (พ่อง้วน)
คุณณัฏฐ์ณภพร พิรพัฒน์ทิพนาถ (แม่ต้อย)
ด.ญ.ณัฏฐ์สาธิกา พิรพัฒน์ทิพนาถ (น้องมุก)
ด.ญ.ณัฏฐ์วรดี พิรพัฒน์ทิพนาถ (น้องหยก)
-------------------------------------------
แนะนำตัวก่อนนะคะ : "ชื่อคุณแม่น้องน้อยค่ะ เข้าร่วมกิจกรรมจิตต์ประภัสสรฯ ตั้งแต่มีน้องคนที่ 2 อายุครรภ์ 4 เดือน
ไปร่วมกิจกรรมจนกระทั่งอายุครรภ์ 7 เดือน รวม 4 ครั้ง
หลังจากคลอดแล้ว ไม่มีโอกาสไปอีกเลยค่ะ เนื่องจากสามีติดเรียนทุกวันอาทิคย์
และคุณแม่น้องน้อยขับรถไม่เป็นอยู่ต่างจังหวัด แต่ว่าติดตามข่าวสารตลอดนะคะ"
"ช่วงที่เข้าร่วมกิจกรรมจิตประภัสสรฯ สิ่งที่คุณแม่น้องน้อยได้ข้อคิดสำหรับตัวเองคือ
แง่คิดดี ๆ ที่แม่ชีจ๋า แนะนำให้ การเข้าใจในธรรมชาติของตัวเด็ก เช่น การไม่อยู่นิ่ง การซน
ซึ่งพฤติกรรมเหล่านี้บางครั้งทำให้คุณแม่ท้อใจ และเหนื่อยในการเลี้ยงลูก
แต่เมื่อเข้าไปอยู่ในสังคมจิต์ประภัสสรฯ ทุกคนไม่รำคาญ มีความเข้าใจ โอบอ้อมอารี และเอ็นดู ให้โอกาสในเด็ก
ทำให้นำมาปรับใช้และได้ผลดีอย่างมากในการเลี้ยงดู อบรมลูก
เหนือสิ่งอื่นใดที่พบเจอในสังคมจิตประภัสสรฯ คือ ภาพของความเป็นครอบครัวมี พ่อ แม่ ลูก ที่มีความตั้งใจใฝ่ไปในทางธรรม
คิดดี ทำดี เพื่อลูกเป็นคนดี คุณแม่น้องน้อยมีความสุขมากค่ะที่ได้เห็นบรรยากาศดี ๆ แบบนี้
สิ่งที่เป็นรูปธรรมจากผลการเข้าร่วมจิตประภัสสรฯ คือ จากกิจกรรมที่ให้เขียนไปรษณียบัตรตั้งจิตอธิฐานว่าจะทำอะไรเพื่อพ่อหลวง
คุณแม่น้องน้อยตั้งจิตไว้ว่า จะสวดมนต์ทุกวันค่ะ (บทพาหุงฯ) คุณแม่น้องน้อยกลับมาจากเสถียรธรรมสถานปุ๊บ
ตั้งแต่คืนนั้น ลูกคนเล็กยังอยู่ในท้องได้ 4 เดือน และตอนนั้นลูกชายคนโตอายุได้ 3 ขวบ สวดก่อนนอนทุกวัน
จนลูกชายคนโตสามารถสวดมนต์ร่วมกันได้ค่ะ และปัจจุบันสามารถสวดด้วยตนเองได้ เป็นอานิสงค์ค่ะ
คุณแม่น้องน้อยคิดว่า ความตั้งใจที่แน่วแน่ และเราปฏิบัติต่อเนื่องอย่างสมำเสมอ จะนำพาผลดีมาสู่ตัวเราค่ะ
( แต่ว่าบางครั้งต้องต่อสู้กับมารเหมือนกันนะคะ บางครั้งมารก็ตัวใหญ่ บางครั้งมารก็ตัวเล็กค่ะ
ยิ่งเดี๋ยวนี้รู้สึกมารจะเข้าสิงลิงน้อยทั้ง 2 บ่อยเหลือเกิน ต้อง สู้ สู้ ค่ะ)"