မာရ္နတ္ဆိုတာ ၀သ၀တၱီနတ္ျပည္က နတ္သူပုန္ေတြက တစ္ေယာက္ပါပဲ။ သူက သူ႕ရဲ႕နတ္ဘံုကို က်ဴးေက်ာ္လိုသူကို က်ဴးေက်ာ္ႏိုင္စြမ္းရွိမယ္ဆိုရင္ သတ္ပစ္တယ္၊ (က်ဴးေက်ာ္လိုေပမယ့္) မစြမ္းႏိုင္သူကိုလဲ ေသေစခ်င္တယ္။ အဲဒီလို နတ္မ်ဳိးပါ(သုတၱနိ-႒ ၁၊ ၄၀)။ မာရ္နတ္ဆိုတာ ပရနိမၼိတ၀သ၀တၱီ နတ္ျပည္မွာေနတယ္။ ၀သ၀တၱိ နတ္ျပည္ကိုေတာ့ ၀သ၀တၱိ နတ္မင္းၾကီးအုပ္ခ်ဳပ္တာေပါ့။ မာရ္နတ္ကေတာ့ တစ္စိတ္တစ္ေဒသကိုပဲ အုပ္ခ်ဳပ္ရတဲ့အတြက္ နယ္စြန္နယ္ဖ်ားက ခြဲထြက္ေရးသမား သူပုန္မင္းသားနဲ႕တူတယ္လို႔ ဆိုၾကတယ္(မ-႒ ၁၊ ၃၄)။ မာရ္နတ္ဆိုတာ ကာမာ၀စရနတ္ျပည္ကို အစိုးရတယ္။ တစ္ခါတစ္ရံ ျဗဟၼပါရိသဇၹာ ျဗဟၼာဘံုကိုေတာင္ အုပ္စိုးႏိုင္စြမ္းရွိတယ္(ဇိနာလကၤာရဋီကာ၊ ၂၁၇)။ ဇာတကအ႒ကထာ (ဇာ-႒ ၁၊ ၈၃) နဲ႕ ဗုဒၶ၀ံသအ႒ကထာ (စာ၊ ၁၀) မွာေတာ့ မာရ္နတ္ဟာ နဂါးဂဠဳန္ေတြပါတဲ့ စစ္တပ္ၾကီးနဲ႔အတူ ကိုယ္တိုင္လည္း လက္ေမာင္းတစ္ေထာင္ဖန္ဆင္း၊ ဂိရိေမခလာအမည္ရတဲ့ နတ္ဆင္ေျပာင္ကိုစီးျပီး ဗုဒၶဂယာ မဟာေဗာဓိပင္ေအာင္မွာ ဗုဒၶအျဖစ္ကို ေရာက္ေတာ့မယ့္ သူေတာင္စင္ ဗုဒၶေလာင္းလ်ာကို လာေရာက္ေႏွာက္ယွတ္ တိုက္ခိုက္ေပမယ့္ မာရ္နတ္ ထြက္ေျပးရပံုကို သရုပ္ေဖာ္ပါတယ္။ က်မ္းဂန္ေတြမွာ ကမန္းကတန္း ေျပးရတဲ့ မာရ္နတ္ၾကီးရဲ႕ ခ်ိဳင္းၾကားက က်က်န္ခဲ့တဲ့ ေဗလု၀ေေစာင္းကို သၾကားမင္းက ေကာက္ယူျပီး ပဥၥသီခနတ္သားကို ေပးပံု (သုတၱနိ-႒ ၂၊ ၁၂၁)ထိ အေသးစိတ္ ဆိုပါတယ္။
အခ်ိဳ႕ ပါဠိပညာရွင္ေတြက မာရ္နတ္က အဲဒီလို လာေရာက္ျပီး တိုက္ခိုက္တယ္ဆိုတဲ့ အယူအဆဟာ ေရွးဦးပါဠိေတာ္ေတြရဲ႕ အာေဘာ္နဲ႕ မကိုက္ညီဘူးဆိုျပီး အဓိပၸာယ္တစ္မ်ိဳး ဖြင့္ဆိုလုိၾကပါတယ္။ အဂၤလိပ္လူမ်ိဳး ပါဠိပညာရွင္ ေရးစ္ေဒးဗစ္က ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ဒုကၠရစရိယကို က်င့္ျပီးေနာက္ ေဗာဓိဉာဏ္ကို ရခါနီးမွာ တစ္ခ်ိန္က ထီးနန္းရဲ႕ သာယာပံု၊ ၾကြယ္၀မွုန႔ဲ အာဏာတို႔ရဲ႕ ႏွစ္သက္ဖြယ္ေကာင္းပံုေတြ အေတြးထဲကို ၀င္လာရာကေန မိမိရွာေဖြေနတာဟာ တကယ္ရွိရဲ႕လားလို႔ သံသယျဖစ္မိေပမယ့္ အဲဒီညေန၀င္ခ်ိန္မွာေတာ့ အဲဒီသံသယေတြကို အၾကြင္းမဲ့ ေအာင္ႏိုင္ျပီး ေဗာဓိဉာဏ္ကို ရသြားတယ္(ျဗိတိသွ်စြယ္စံုက်မ္း၊ ဗုဒၶ ေဆာင္းပါးမွ)လုိ႔ ဆိုတယ္။ ဒီအယူအဆကိုပဲ အေျခခံဖြယ္ရွိတဲ့ အိႏၵိယကေရးတဲ့ ဗုဒၶ၀င္စာအုပ္ငယ္တစ္ခုမွာ မင္းသိဒၶဟာ တစ္ခါမွာ တကယ္မရွိတာအတြက္ မိသားစုနဲ႔ ထီးနန္းကို စြန္႔ခဲ့မိေလသလားလုိ႔ သံသယ၀င္မိေပမယ့္ မိမိပတ္၀န္းက်င္မွာရွိတဲ့ လန္းဆန္းေနတဲ့ သစ္ပင္ ပန္းမန္ေတြ၊ ေပ်ာ္ရႊင္ေနၾကတဲ့ ေက်းငွက္သာရကာေတြဟာ သူတို႔ကို အဲဒီလို ေပ်ာ္ရႊင္လန္းဆန္းေစတဲ့ ကမၻာေျမရဲ႕ ျမင့္ျမတ္တဲ့ သဘာ၀လွ်ိဳ႕၀ွက္ခ်က္ကို သိေနၾကတာပဲလို႔ နားလည္သြားတဲ့အတြက္ သံသယေတြ ေပ်ာက္ျပီး ဒီလွ်ိဳ႕၀ွက္ခ်က္ကို ေတြ႕ေအာင္ရွာဖို႔ အဓိ႒ာန္ျပဳဆံုးျဖတ္ခဲ့တယ္ (Gautama-The Story of Lord Buddha, p. 50) လို႔ ဆုိပါတယ္။
မာရ္နတ္ဆိုတဲ့ ပါဠိပုဒ္ကို ေရွးေဟာင္းပါဠိေတာ္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ခႏၶာငါးပါး၊ ကိေလသာ၊ ကုသိုလ္ အကုသိုလ္ေစတနာဆိုတဲ့ အဘိသခၤါရ၊ ေသျခင္းတရား၊ တစ္နည္း ခ်ဳပ္ေျပာရင္ ေမြးေသစက္၀န္းမွ မလြတ္ႏိုင္ေသးတဲ့ ေလာကီခႏၶာ သံသရာကုိ ရည္ညႊန္းတဲ့ ေ၀ါဟာရျဖစ္ျပီး မာရ္နတ္သားအေနနဲ႔ ဖြင့္ဆိုတာက ေနာက္က်တယ္လို႔ ဆိုတယ္။ ပါဠိပညာရွင္ေတြ အလိုအရ မာရ္နတ္အေၾကာင္းကို ေဖာ္ျပတဲ့ ပဓာနသုတ္ (သုတၱနိ၊ ၃၄၁)ရဲ႕ ဒုတိယပိုင္းကိုေတာင္ ေနာက္မွထပ္ျဖည့္တာျဖစ္ႏိုင္တယ္လုိ႔ ဆိုတယ္။ သူတို႔အလိုအရဆိုရင္ မာရတဇၹနိယသုတ္ (မ ၁၊ ၄၀၇) စတဲ့ မာရ္နတ္သားနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ သုတၱန္ေတြကိုလည္း ေနာက္တိုးေတြလို႔ ဆိုရမလုိပါပဲ။ ဒါကေတာ့ ေဆြးေႏြးရဦးမယ့္ အေၾကာင္းအရာျဖစ္လို႔ မစဥ္းစားေတာ့ဘူး။ သို႔ေပမယ့္ ခရစ္ယန္တို႔ရဲ႕ Satan ကိုလည္း မာရ္နတ္လို႔ ဘာသာျပန္လို႔ အခုမာရ္နတ္ကို Satan နဲ႔ တူတယ္လို႔ေတာ့ ဗုဒၶဘာသာ မဟုတ္သူေတြကို အေျပာမမွားမိပါေစနဲ႕။ Satan က အေတာင္ရွိတယ္။ ဘယ္ေတာ့မွ မေသဘူး၊ ဘုရားသခင္ ဖန္ဆင္းထားတာ။ အခုမာရ္နတ္က အေတာင္မရွိဘူး၊ ေသျပီးေတာ့ လူ၊ နတ္၊ တိရ စၦာန္ ျဖစ္ခြင့္ရွိေသးတယ္။
http://www.burmeseclassic.com ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။
သုတ