voor wie het horen/lezen wil...

[Indi.M...@gmail.com]

Ik ben Mystica en ben net bezig met het zoeken naar termen voor het
'geloof' die ik ervaar om toch maar zielsverwanten daarbinnen te
kunnen vinden. Het zou fijn zijn mocht ik mijn ervaringen en gevoelens
kunnen delen.
Ik noem me zelf eerder een 'mystiek natuurlijk pantheist' (mystical
naturalistic pantheist) tot hier toe, als ik het al in termen moet
bewoorden.Misschien bestaat er wel een andere term, waarnaar ik dus op
zoek ben.
Ik geloof in de natuur. Maar dan niet alleen de natuur zoals de
meesten die begrijpen: bomen, landschappen, bergen, dieren... maar
eigenlijk alles wat bestaat is voor mij natuur: natuur is de kracht
die alles vormt, bijeenhoudt en beweegt. Het stroomt door de kleinste
cellen en het is alomtegenwoordig. De mens is een onderdeel van die
natuur, alleen dan benoemd als natuur met cultuur waar ik heel erg
geinteresseerd in ben als master studente culturele antropologie.
Mijn vorm van meditatie of eenwording met die natuur (buiten het
rationele verstand) gebeurt het vaakst wanneer ik in het bos wandel,
of aan zee, of in een zo natuurlijk mogelijke setting, en alleen. Er
doorstroomt mij dan een eenheid, een warme gloed als van liefde, en
mijn zicht kan zich dan verscherpen naar intensere kleuren, gedachten
weg...bewustzijnsverruimend. Het zijn die momenten die me steeds terug
bewust maken van die kracht. Ik hoef er geen woorden voor. Dit geloof
speelt op gevoel.
Ik ervaar ook soms het gevoel dat ik die kracht wat kan sturen,
postieve denkkracht die dan vermaterialiseert wordt. ook al loopt het
nog niet altijd zoals ik het in eerste instantie bedacht, maar het is
gek hoe vaak me dingen toch overkomen als ik me concentreer op een
doel. Ik geloof dan dus ook in de half beinvloedbare beweging van die
kracht. Zowel positief als negatief. Bijvoorbeeld wanneer ik me slecht
voel, en daardoor die kracht in me ook in beweging zet zal de hele
wereld om me heen ook negatief reageren of verschijnen en loopt er van
alles mis, beetje zoals de wet van Murphy. zo ook andersom.
Het is een beetje complex om te beschrijven in woorden omdat het zich
vooral op gevoelsniveau afspeeld. Maar misschien herkent iemand dit
min of meer...
Kzag dat hier nog niet veel forumgenootjes zijn, misschien weet iemand
een ander interessant forum voor me?
Liefs
Mystica

[djn...@hotmail.com]

Dag Mystica. Ik weet heel goed wat je bedoel. Ik denk zelf ook dat er
iets als natuur is. Ik denk persoonlijk wel dat het iets complexer
ligt. Ik denk dat god bestaat, maar natuur is voor mij ook een
synoniem voor god, het leven, universum enz.. Ik kan mij grotendeels
niet vinden in de bestaande religies. Religie zegt wat mensen moeten
geloven. En geloof of zoiets dergelijks is persoonlijk. Terug te komen
op de natuur. Ik was ooit eens in Canada. Ik stond boven op een berg,
en opeens ervaarde ik iets vanuit een kinderwens vanuit een andere
berg in de verte. Het was een gevoel alsof ik thuis kwam. Een compleet
gevoel. Deze atmosfeer was zo inspirerend dat ik er een persoonlijk
compositie er van maakte. Dit nummer draai ik van CD als het even
moeilijk gaat. En nog steeds komt er een sfeer die ik niet zo maar
evenaren kan.

Wat er precies is gebeurd weet ik niet maar er waren nog meer aparte
dingen die dag. Ik zal deze dag nooit vergeten.
Ik geloof dat god in alles zit. In de bomen, het water, het steen,
mensen, dieren, maar ook onze planeet, sterren, melkwegstelsels, het
universum. Alles zit er in. Het enigste wat je zelf altijd moet
afvragen is(bij wijze van spreken): wie ben ik in relatie wat er om me
heen is.................

Zie daar, misschien wel een antwoord. Groeten uit Zuid Holland

van Rob