நான் ரசித்த உவமைகள் வருணனைகள் - வே.சபாநாயகம்
Ganesh kumar
விட்டார்; ஆனால் அகலமாக வளர்வதை நிறுத்தவில்லை. வயது கூடக்கூட அகலமும் கூடியது. நான்
பள்ளிக்கூடத்தை விடும் வரைக்கும் அவர் வகுப்பு வாசல்களுக்குள்ளால் வரும்படியான சைஸில்தான் இருந்தார்.
ஒளிப்பூ பூத்துத் தொங்கியது. நசுநசுத் தூற்றல் அற்புதப் பூச்சிகள் போல் மினு மினுத்தது. விளக்குகளின் கண்ணீர்த் திவலைகள் போலுமிருந்தது. - 'கொலைகாரன்'. - வல்லிக்கண்ணன்
சதா சலசலத்து நிற்கும் ஆலமரம்...... - 'அலை மோது கடல் ஓரத்தில்' நாவல் - வல்லிக்கண்ணன்
இவ்வளவு திறமையுடன் கையை உபயோகிக்கும் நாணுவய்யருக்குப் பட்டாளத்துச் சிப்பாயின் சம்பளத்துக்குக் கொஞ்சம் குறைவு. இருபது ரூபாய்க்குள் அடக்கம். - 'வாத்தியார் நாணுவய்யர்' - வ.ரா
பேச்சை நான் கேட்கிறது என்கிறதே தவிர நான் சொல்லுவதை அவள் கேட்கிறது என்பது என்னவோ கிடையாது.
கப்பரையிலிருந்து திருநீற்றை அள்ளிப் பூசினான். - 'ஆசையெனும் நாய்கள்'.- நாஞ்சில்நாடன்
சொட்ட மேலுதட்டை உயர்த்தி இழுத்து 'ங்றீங்ங்....'என்று குரலெழுப்பும் தாய் எருமையின் பின் புறத்தை முகர்ந்து பார்த்து நக்குகின்ற இரண்டு பல் கிடாக் கன்று, "சவத்துப் பய சாதிக்கு ஒரு வகுதரவு கெடையாது!" என்று கிடாக்கன்றின் புட்டியில் அழிசன் கம்பால் சாத்துகிற செல்லையா- இதையெல்லாம் மௌனமாய்க் கவனித்துக் கொண்டு கட்டிலில் கிடந்து புரண்டான் சிதம்பரம். - 'தேடல்'. .- நாஞ்சில்நாடன்
படுத்திக் கொண்டன. - 'அடமானம்'. - பூமணி
குமியாகத் துப்பி விட்டு, "என்ன ராமசாமி, யூனியனுக்குப் போய்ட்டு வாராப்புலயா?" என்று ஒரு இழுப்பு இழுத்தார்.
கையில் தூக்கிக் கொண்டு போய்விடலாம் போலக்கூடத் தோன்றும். - 'அக்கினிப்பிரவேசம்' கதையில். - ஜெயகாந்தன்
வெகு நாட்களாக சலவைத் தொழிலாளியின் முகத்தைக் காணாதவை போலிருக்கும். வயதிற்கு ஏற்றாற்போல் அவனுக்கு அமைந்திருந்தது ஒன்றே ஒன்றுதான் - அதுதான் சம்பளம். அவனுக்கு வயதும் முப்பது; சம்பளமும் ரூபாய் முப்பது!- ஆனால் வயதை கணக்கிட்டு அவனுடைய முதலாளி அவனுக்கு சம்பளம் கொடுக்கவில்லை என்பதை இங்கே நான்
சொல்லிவிட வேண்டும். - ' பாலும் பாவையும் ' நாவல். -விந்தன்
- 'சித்தப்பா' கதை - விந்தன்
உடலமைப்பின் லட்சணக்குறைவை வெளியிட்டது. பல யந்திரங்களின் உறுப்புகளை நன்றாய்க் கோத்துச் செய்யப்பட்ட உருவம் போல் இருந்தது அது- மொத்தத்தில் அழகு என்பதற்காக அந்த தேவதையை ஞாபகத்தில் வைத்துக் கொள்ள முடியாது. - `போதையும் போதமும்`. - எம்.வி.வெங்கட்ராம்
அப்படியும் இப்படியும் அசிங்கமாய்க் கேலிச் சித்திரம் போல் கோணிற்று. இரண்டு மூன்று தரம் நாக்கை வெளித் துருத்தி மேல் நோக்கி வளைத்து சிவப்பு பார்த்தார். உதட்டைக் குவித்து, வளைத்து வளைத்து நாக்கைக் குடைந்து ·பிர் ·பிர்ரென்று முகத்துக்கு எதிரே தூவானம் தெறித்தார். -`போட்டி`.கிருஷ்ணன் நம்பி
மாட்டுக்குத் தவிடு. ஒரு மாட்டுக்குத் தனீ பருத்தி விதைப்பால். இன்னொரு மாட்டுக்குப் புண்ணாக்கும் ஊரல் கலந்த விதைத் தொக்கு கட்டியாக. மற்றதுக்கு அதோடு கம்மஞ்சோறு கலந்து பிசைந்து வைக்க வேண்டும். அதிலும் இந்தப் பால் மாடு இருக்கே `ரொம்பச் செல்லம்`; பால் கொடுக்கிறோம் என்கிற மேட்டிமை அதுக்கு ரொம்ப. - `வேலை... வேலையே வாழ்க்கை`. - கி.ராஜநாராயணன்
ஈர்க்குத் துண்டுகள் நீட்டிக் கொண்டிருகின்றன. எலும்பு முட்டிய கழுத்தில் தொள தொளப்பான ஆஸ்பத்திரிச் சட்டைக்கு மேல் பிசுக்கேறிக் கறுத்த தாலிச் சரடு. - 'பவுடர்' குறுநாவல்.-ராஜம் கிருஷ்ணன்
நவீனபாணி சிற்பம் உருவாக்கினாற் போல கரணை கரணையாக, கோர்வை இல்லாத அவலங்கள். இரட்டை மண்டையில்
நரையில்லை; ஆனால் மண்டை தெரியும் கூந்தல். நெற்றியில் பெரிதாக கருஞ்சிவப்பு ஒட்டுப் பொட்டு. இந்தக் கருப்பு முகத்துக்கு இவ்வளவுதான் அழகு செய்ய முடியும் என்றது வெள்ளைக்கல் தோடு; பேசரி. கழுத்தில் பருமனாக விழித்துப்
பார்க்கும் தாலி........... இவளைக் கல்யாணம் செய்து கொண்டவன் யாரோ! - 'நேத்திர தரிசனம்' கதை - ராஜம் கிருஷ்ணன்
- 'திண்ணைப் பேர்வழி'. - ந.பிச்சமூர்த்தி
படத்தில், கறுப்பு மாலையை மாட்டியது போன்ற நாமம். இவ்வளவு அழகு தனக்கு ஏன் அமைந்தது என்று பாம்புக்கே தெரியவில்லை. - 'பாம்பின் கோபம்'. - ந.பிச்சமூர்த்தி
Trp Raja
ராஜசுப்ரமணியன் S
ராஜசுப்ரமணியன் S
On May 22, 12:02 pm, Ganesh kumar <marava...@gmail.com> wrote:
> மரத்தடி மற்றும் ராயர் காப்பி கிளப் குழுவில் வே.சபாநாயகம் அவர்கள்
> சிறுகதைகளிலும் , நாவல்களிலும் தான் சிலாகித்த வரிகளை , *நான் ரசித்த உவமைகள்
> வருணனைகள்* என்ற தலைப்பில் ஒரு தொடராகஎழுதி வந்தார். அதிலிருந்து நான் ரசித்தவை
> .......
>
> 0
>
> வாய்க்குள் என்ன இருக்கிறது என்று எட்டிப் பார்ப்பது போன்ற மூக்கு. *- `
> காதலெனும் தீவினிலே`. - எஸ்.ஏ.பி.அண்ணாமலை*
> **
> 0
>
> இவன் 21 வயது இளைஞன். கறுத்து மெலிந்து பந்தல் போடாத பயத்தங் கொடிபோல உயரமாக
> இருப்பான். அசைந்து அசைந்து நடந்து வரும்போது காற்றிலே நடுவில் முறிந்து
> விடுவானோ என்ற அச்சம் ஏற்படும்.
> - *'பெரிய முள் இரண்டில் வந்தவுடன்' - அ.முத்துலிங்கம் *
> **
> 0
>
> ஆறில் நின்ற கடிகாரமுள் சட்டென்று ஒன்பதுக்கு நகர்ந்தது போல கிழவர் விறைப்பாக
> பக்கவாட்டில் திரும்பினார்.
> *- 'அங்க இப்ப என்ன நேரம்?' - அ.முத்துலிங்கம் *
>
> 0
>
> சுப்பிரமணியம் மாஸ்டர்தான் எங்களுக்கு பூமி சாஸ்திரம் எடுத்தவர். எவ்வளவு தான்
> உண்மையை நீட்டினாலும் இவருடைய உயரம் 5 அடி 3 அங்குலத் தைத் தாண்டாது. 20
> வயதானதும் இவர் உயரமாக வளர்வதை நிறுத்தி
> விட்டார்; ஆனால் அகலமாக வளர்வதை நிறுத்தவில்லை. வயது கூடக்கூட அகலமும் கூடியது.
> நான்
> பள்ளிக்கூடத்தை விடும் வரைக்கும் அவர் வகுப்பு வாசல்களுக்குள்ளால் வரும்படியான
> சைஸில்தான் இருந்தார்.
> *- 'நான் பாடகன் ஆனது'. - அ.முத்துலிங்கம் *
>
> 0
>
> பாலக்காட்டிலிருந்து கோடை விடுமுறைக்கு வந்திருந்த ஒன்றுவிட்ட பெரியப்பாவின்
> ஒரே சீமந்தப்புத்திரன், பர்மிடோஸ் மட்டும் அணிந்து கொண்டு, பிதுங்கி வழியும்
> இடுப்புச் சதைகளில் கைகளை வைத்தபடி, எருமை மாட்டைப்போல பால்கனியில்
> நின்றிருந்தான். கயிற்று நாடாவை உள்ளே போட வேண்டுமென்பதில் கூடக் கவனம்
> செல்லாததைப் போலக் காட்டிக் கொள்ளும் கம்ப்யூட்டர் மண்டை. பர்மிடாஸின் நாடா
> வேறு பாசக்கயிறு போல ஆடிப் பயமுறுத்திக் கொண்டிருந்தது.*- 'உயித்தெழுதல்' -
> விமலாதித்த மாமல்லன்*
>
> 0
>
> அப்பாவின் குரல் ரொம்ப மென்மையானது. அப்பாவைச் சந்தித்து விட்டுப் போன அவருடைய
> ரசிகர்களில் பலர், ஊருக்குப் போனதும் அப்பாவின் குரலைப் பாராட்டி எழுதாமல்
> இருந்ததில்லை. அவருடைய உள்ளங் கைகளைப் போலவே அவருடைய குரலில் சொல்ல முடியாத
> மிருது இருந்தது. அந்தக் குரலைக் கேட்டால், பூவால் காதைத் தொட்ட மாதிரி
> இருக்கும். -* 'அண்டை வீட்டார்'. - வண்ணநிலவன்*
>
> 0
>
> நசுநசுவென்று அழுகுணித் தூறல் சிணுங்கிக் கொண்டிருந்தது. ரஸ்தாப் பரப்பு
> எங்கும் தண்ணீர் தெளித்துவிட்டது போலிருந்தது. அது வேர்வையில் குளித்தது
> போலுமிருந்தது. சிறிது தொலைவுக்கு ஒன்றாக நின்ற எலெக்டிரிக் கம்பங்களில்
> ஒளிப்பூ பூத்துத் தொங்கியது. நசுநசுத் தூற்றல் அற்புதப் பூச்சிகள் போல் மினு
> மினுத்தது. விளக்குகளின் கண்ணீர்த் திவலைகள் போலுமிருந்தது. - *'கொலைகாரன்'. -
> வல்லிக்கண்ணன்*
>
> 0
>
> தன் எண்ணற்ற குச்சிக்கைகளிலும் ஆயிரமாயிரம் இலைகளை ஏந்தி வானவீதியைப் பெருக்க
> முயல்வது போல்
> சதா சலசலத்து நிற்கும் ஆலமரம்...... - *'அலை மோது கடல் ஓரத்தில்' நாவல் -
> வல்லிக்கண்ணன்*
> **
> 0
>
> காதலித்த பிறகு அயர்ச்சி வருகிறதோ இல்லையோ திருமணம் என்பதற்குப் பிறகு ஒரு
> அயர்ச்சி வரத்தான் செய்கிறது. அது அயர்ச்சி இல்லை. இனி என்ன என்ற கேள்வி.
> கூத்து முடிந்து இல்லத்துக்குத் திரும்பும் போது கூத்து பாதியும், வீடு
> பாதியுமாய் நினைவிலிருக்குமே அதைப் போன்ற ஒரு அதிசயம். - *'கிருஷ்ண அர்ஜுனன்'
> நாவல். - பாலகுமாரன்*
>
> 0
>
> நாணுவய்யரின் கையைப் பற்றிச் சொல்லத் தேவையில்லை.அவரது வலது கைவிரல்களை அவருடைய
> கையிலே காண வேண்டுமென்பதில்லை. பையன்களுடைய கன்னங்களில் ஐந்து விரல்களையும்,
> ரேகைகள் உட்பட, விளக்கமாகக் காணலாம்.
> இவ்வளவு திறமையுடன் கையை உபயோகிக்கும் நாணுவய்யருக்குப் பட்டாளத்துச்
> சிப்பாயின் சம்பளத்துக்குக் கொஞ்சம் குறைவு. இருபது ரூபாய்க்குள்
> அடக்கம். - *'வாத்தியார்
> நாணுவய்யர்' - வ.ரா*
>
> 0
>
> சுகுமாரி என்றது எங்க வீட்டுக்காரி. சுகுமாரி என்ற பெயரைச் சுருக்கி 'சுக்கு'
> என்று நான் அவளைக் கூப்பிடுகிறது. பேருக் கேத்தாப்போல் அவள் கொஞ்சம் காரமாகவே
> இருப்பாள். அவள் வீட்டிற்கு வந்தது முதல் அவள் சொல்லுகிற
> பேச்சை நான் கேட்கிறது என்கிறதே தவிர நான் சொல்லுவதை அவள் கேட்கிறது என்பது
> என்னவோ கிடையாது.
> -* 'மூக்குத்திருகு' - எஸ்.வி.வி*
>
> 0
>
> எட்டு நாய்கள், ஒன்பது ஓநாய்கள், இருபத்தைந்து குள்ள நரிகள், மூன்று சிங்கங்-
> கள், நான்கு புலிகள், ஐம்பது குரங்குகள் எல்லாம் சேர்ந்து ஒரே சமயத்தில்
> 'பீபில்ஸ் பார்க்கில்' ஊளையிட ஆரம்பித்தால் எப்படி இருக்குமோ அப்படியிருந்தது
> நம் வீடு. காரணம் காலையில் மணி ஏழாகியும் பால்காரன் இன்னும் வரவில்லை. -
> *'பால்காரன்'.
> - எஸ்.வி.வி*
> **
> 0
>
> யோசிக்கிறது நாய் வளக்குற மாதிரி. நாயோட சங்கிலி நம்ம கையிலே இருக்கணும். நம்ம
> பிடியிலே இருக்கணும்.அது நம்ம கால்ல மாட்டிக்கிட்டு அது பின்னாலே நாம
> ஓடக்கூடாது -* 'சங்கிலி - ஜெயந்தன்*
> **
> 0
>
> எந்த மிருகமும் தான் தின்பதற்கு மேல் தன் இரையை எந்தக் கேவலமும் செய்வதில்லை.
> மனிதன் மிருகத்திடமிருந்து பரிணாமம் பெற்றவன் என்பதை விடக் கேவலமான பொய் இருக்க
> முடியாது என்று மனம் குமைகிறது.
> *- 'மாரம்மா'. - ஜெயந்தன்*
> **
> 0
>
> அருணகிரிக்குச் சற்று பெரிய சரீரம். கனத்த சரீரம். அவர் பக்கத்தில் உட்காரும்
> போது அவன் சற்றுத் தள்ளித்தான் உட்காரவேண்டும். அருணகிரியின் சரீர ஆக்கிரமிப்பு
> ஒரு காரணம். இன்னொன்று அவர் உரக்கப் பேசினால் சப்தம் அவரிடமிருந்தா அல்லது கார்
> இஞ்சினிலிருந்தா என்று சொல்வது கஷ்டம். கார் இஞ்சினில் ஏதாவது தகராறு இருந்து
> சப்தம் வந்து, அந்த சப்தம் அவரிடமிருந்து வந்ததாக நினைத்துக் கொண்டுவிட்டால்
> விபத்து ஏற்படுவதற்கான சாத்யக்கூறு உண்டு. அவர் உரக்கப் பேசும்போது குரலை
> அப்படி ஏன் கனைக்கிறாரென்பது தான் அவனுக்குப் புரியவில்லை.
> *- 'இறுதிக் கடிதம்'. - இந்திரா பார்த்தசாரதி*
>
> 0
>
> கொம்புச் சீப்பை எடுத்துப் 'பறட் பறட்' டென்று தலை வாரினான். கோவிலுக்குப்
> போவதால் திருநீறு பூசினால் நல்லதோ என்று அவனுக்குத் தோன்றியது. சந்தேகத் தின்
> பலனைச் சாமிக்கு அளித்து மூலையில் தொங்கிய தேங்காய்ச் சிரட்டைக்
> கப்பரையிலிருந்து திருநீற்றை அள்ளிப் பூசினான். - *'ஆசையெனும் நாய்கள்'.-
> நாஞ்சில்நாடன்*
> **
> 0
>
> தெரு முற்றங்களில் தெளிபடுகிற சாணித் தண்ணீரின் சளசளப்பு, உழப் போகிற
> மாட்டுக்குத் தண்ணீர் வைக்கின்றதால் எழும்பும் உலோக வாளிகளின் கிணுக்காரம்,
> 'கடக் கடக்' என்று வட்டக் கொம்புகளைப் பிணைத்துக் கொண்டு செல்லச் சண்டை போடும்
> எருமைக் கடாக்கள், கழுநீர்ப் தொட்டிக்குள் முகத்தை முக்கி மூச்சு விட்டுக் 'கட
> கட'வெனச் சத்த மெழுப்பும் எருமைக் கன்று, சம்பாத் தவிட்டின் ரேகைகள் கண்
> மட்டத்துக்கு வட்டம் போட நாடி மயிர்களிலிருந்து தண்ணீர்
> சொட்ட மேலுதட்டை உயர்த்தி இழுத்து 'ங்றீங்ங்....'என்று குரலெழுப்பும் தாய்
> எருமையின் பின் புறத்தை முகர்ந்து பார்த்து நக்குகின்ற இரண்டு பல் கிடாக்
> கன்று, "சவத்துப் பய சாதிக்கு ஒரு வகுதரவு கெடையாது!" என்று கிடாக்கன்றின்
> புட்டியில் அழிசன் கம்பால் சாத்துகிற செல்லையா- இதையெல்லாம் மௌனமாய்க்
> கவனித்துக் கொண்டு கட்டிலில் கிடந்து புரண்டான் சிதம்பரம். -* 'தேடல்'. .-
> நாஞ்சில்நாடன்*
> **
> 0
>
> அந்தக் காலத்தில் குலசேகரம் தாண்டினால் உச்சிப் பொழுதில் கூட நின்ற யானை
> மறையும் இருட்டு. அதற்கப்பால் மூளியலங்காரி கண்ணீர் போல முப்பது நாளும் மழை.
> புலி போட்ட மீதத்தை நரி தின்கிற காடு. தரை தெரியாமல் செடிப் படப்பு. வானம்
> தெரியாமல் இலைப் படப்பு. வழியாக மூத்தபட்டன் பூணூல் போல ஒரு ஒத்தையடிப் பாதை.
> அது பேச்சிமடி தாண்டி, பெருஞ்சாணி மலை தாண்டி, நெடு மங்காடு சுரம் தாண்டி அனந்த
> பத்மநாபன் பாதங்களில் முடிகிறது. காட்டுமிருகத் தின் நகமும், காணிக்காரன்
> காலுமல்லாமல், நாட்டுவாசியின் வாசம்கூடப் படாத பேச்சியின் ராச்சியம் அது.
> *- 'படுகை' - ஜெயமோகன்*
> **
> 0
> **
> பள்ளிக்கூடத்து வாத்தியார் எத்தும் குத்துமாய் முளைத்த பல் வரிசையில் வேப்பங்
> குச்சால் 'உழவு' போட்டுக் கொண்டு கிணற்றுக்குக் குளிக்கப் போய்க்
> கொண்டிருந்தார். *'பெட்டை'. - பூமணி*
>
> 0
>
> மண்சுவரின் கீறலில் தயாராகச் செருகி வைத்திருந்த கோழித்தூவியை எடுத்து நுனியில்
> மட்டும் கொஞ்சம் இருக்கும்படியாகப் பிடுங்கி அதை வாய்க்குள் வைத்து ஒரு சூம்பு
> சூம்பி காதுக்குள் விட்டு அலகைச் சாய்த்தபடி வாயைக் கொஞ்சம் வலித்துக் கொண்டு
> 'குடுகுடு' என்று குடைவதில் எங்கேயும் இல்லாத சொகம் கிழவனுக்கு. அடுத்த
> காதுக்கு மாற்றிக் கொள்கிறான். - *'மாற்றம்".- பூமணி*
> **
> 0
>
> அவனுக்கு சிரிப்பாணி வந்தது. பழைய துணிக் கிழிசல் மாதிரி வாயை அகலித்துச்
> சிரித்ததும் மேல் தாடையில் கோரைப் பல்லுக்குத் துணையாக ஒன்று சேர்த்து இரண்டு
> போயிருந்தததால் அந்த இடத்தில் துப்புரவாகக் கொருவாய் விழுந்திருப்பது
> தெரிந்தது. - *'கசிவு'..- பூமணி*
> **
> 0
>
> குட்டியைத் தேடும் செம்மறியாட்டுச் சத்தம் மாதிரி அவர் குரலிலே ஒரு காரல்
> தன்மை. மேலுதட்டுக்குக் கட்டுப்படாத முன் பற்கள் இரண்டு அவர் சிரிக்கும்
> போதெல்லாம் யானைத் தந்தம் போல எட்டிப் பார்ப்பதற்கு வாய்ப்பைப் பயன்
> படுத்திக் கொண்டன. - *'அடமானம்'. - பூமணி*
> **
> 0
>
> அன்றைக்கு ஊருணிக் கரையில் நடந்து அவன் வேதக் கோயிலைக் கடக்கும் போது உள்ளூர்
> வாத்தியார் ஒரு பெரிய காறலோடு வெளியே தலையைக் காட்டி வாயிலுள்ள எச்சிலை எல்லாம்
> அன்றைக்கே கணக்குத் தீர்த்தது போல ஒரு
> குமியாகத் துப்பி விட்டு, "என்ன ராமசாமி, யூனியனுக்குப் போய்ட்டு வாராப்புலயா?"
> என்று ஒரு இழுப்பு இழுத்தார்.
> *- 'வயிறுகள்' - பூமணி*
> **
> 0
>
> அவர் கைக்குள் முடங்கிக் கிடந்த துணிப் பையை நீட்டிய போது புறங்கையில், வெயில்
> பட்ட நாங்கூழ்ப் புழுக்களாய் நரம்புச் சுருள் அலாக்காகத் தெரிந்தது.
> -*'விளைச்சல்'.-
> பூமணி*
> **
> 0
>
> புளித்துப் போன பழங்காடியின் வாசனை பட்டதுமே முகத்தைச் சுளித்து, வெளி மூச்சு
> விடும் காளை மாட்டைப் போல, அவன் முகத்தைச் சுளித்துக் கொண்டான். *-`விரக்தி`. -
> தொ.மு.சி.ரகுநாதன்*
> **
> 0
>
> நிர்மலா கன்னிதான். புதுப் பாத்திரமானாலும் உபயோகிக்காவிட்டால் களிம்பேறி
> விடுகிறதல்லவா? அது மாதிரி அவள் சரீரம் மினுமினுப்பு இழந்து, மாலைச் சந்தைக்கு
> வரும் காய்கறி போல வாட்டம் கண்டிருந்தது.
> *- `திரிசங்கு சொர்க்கம்`.- தொ.மு.சி.ரகுநாதன்*
> **
> 0
>
> காலத்தைக் கையைப் பிடித்து நிறுத்திக் கனிந்த காதலுடன் தழுவினாலும் , அது
> நகர்ந்து சென்று கொண்டேதான் இருக்கும். - *'பிரபஞ்ச கானம்'. - மௌனி'*
> **
> 0
>
> புதிதாய் மலர்ந்துள்ள ஒரு புஷ்பத்தின் நினைவே வரும். அதுவும் இப்பொழுது மழையில்
> நனைந்து ஈரத்தில் நின்று நின்று தந்தக் கடைசல் போன்ற கால்களும் பாதங்களும்
> சிலிர்த்து நீலம் பாரித்துப் போய் , பழந்துணித் தாவணியும் ரவிக்கையும் உடம்போடு
> ஒட்டிக்கொண்டு சின்ன உருவமாய்க் குளிரில் குறுகி ஓர் அம்மன் சிலை மாதிரி அவள்
> நிற்கையில் அப்படியே
> கையில் தூக்கிக் கொண்டு போய்விடலாம் போலக்கூடத் தோன்றும்.
> -*'அக்கினிப்பிரவேசம்' கதையில். - ஜெயகாந்தன்
> *
>
> 0
>
> கனகலிங்கத்தின் உள்ளம் வெள்ளைதான்; ஆனால் உடலின் நிறம் கறுப்பு. அளவுக்கு மீறிய
> உயரம்; ஆனால் ஆஜானுபாகு அல்ல. அவனை அழகன் என்ற் சொல்ல முடியாது; ஆனால்
> அவலட்சணம் என்றும் சொல்வதற்கில்லை. காற்றுபுகாத துருத்தியைப் போல அவன் உடம்பு
> எப்பொழுது பார்த்தாலும் எலும்பும் தோலுமாக இருக்கும். பார்த்தவுடனே அவன்
> `சாதாரண ஆள்` என்று சொல்லிவிடலாம். அடியில் ஒரு நாலு முழ வேட்டி மேலே ஒரு
> ஜிப்பா-இரண்டும்
> வெகு நாட்களாக சலவைத் தொழிலாளியின் முகத்தைக் காணாதவை போலிருக்கும். வயதிற்கு
> ஏற்றாற்போல் அவனுக்கு அமைந்திருந்தது ஒன்றே ஒன்றுதான் - அதுதான் சம்பளம்.
> அவனுக்கு வயதும் முப்பது; சம்பளமும் ரூபாய் முப்பது!- ஆனால் வயதை கணக்கிட்டு
> அவனுடைய முதலாளி அவனுக்கு சம்பளம் கொடுக்கவில்லை என்பதை இங்கே நான்
> சொல்லிவிட வேண்டும். - ' *பாலும் பாவையும் ' நாவல். -விந்தன்*
>
> 0
>
> அப்போது தான் அவள் கூடத்திலிருந்த கண்ணாடியின் முன்னால் நின்று முகத்தில்
> பௌடரைப் பூசிக் கொண்டிருந்தாள்.அந்தச் சமயத்தில் அவளைப் பார்க்கும்போது
> சமையலறைக்குத் திருடச் சென்ற கறுப்புப் பூனை, சாம்பலைப் பட்டதும் படாததுமாகப்
> பூசிக் கொண்டு எதிரே வருவது போலிருந்தது.
> - *'சித்தப்பா' கதை - விந்தன்*
>
> 0
>
> கவிஞர் பெருமான் 'நமக்குத் தொழில் கவிதை' என்று தமக்குத் தாமே வரித்துக் கொண்டு
> விட்டதால், காசுக்கும் அவருக்கும் காணாத தூரமாக இருந்து வந்தது. எனவே. இட்டிலி-
> மசால் வடைக் கடையை நம்பி அன்னாரின் இல்லாள் இல்லறத்தை இனிதே நடத்தி வரலாயினள்.
> -* 'கவிஞர் ஒன்பாற் சுவையார்'. - விந்தன்*
>
> 0
>
> அந்த நகர தேவதையின் வாய்தான் என்னை ஆகர்ஷித்தது. போரிட்டுப் பெருச்சாளியை
> வென்று ரத்ததில் தோய்ந்த நாயின் வாய் போல் இருந்தது அந்த வாய். கொஞ்சம்
> அதிகமாகவே உதட்டுச் சாயம் பூசி விட்டதால்!. தலை மயிரைத் தாறுமாறாக முள்
> வேலியைப் போன்று கோணலும் மாணலுமாய் வெட்டிக் கொண்டிருந்தது. அது அணிந்த கவுன்,
> அதன்
> உடலமைப்பின் லட்சணக்குறைவை வெளியிட்டது. பல யந்திரங்களின் உறுப்புகளை நன்றாய்க்
> கோத்துச் செய்யப்பட்ட உருவம் போல் இருந்தது அது- மொத்தத்தில் அழகு என்பதற்காக
> அந்த தேவதையை ஞாபகத்தில் வைத்துக் கொள்ள முடியாது. - `*போதையும் போதமும்`. -
> எம்.வி.வெங்கட்ராம்*
> **
> 0
>
> பாலக்காட்டுப் பெண்ணின் அழகு உண்மையிலேயே பிரமாதந்தான். சிவப்பு மேனியில் ஒரு
> ரோஜா நிறச்சேலை. அடர்ந்த புருவங்கள்- மிகப் பெரிய முட்டைக் கண்கள் மைவட்டத்தில்
> ஜொலித்தன. சுவரில் அடிபட்டுத் திரும்பும் பந்துபோல் அவள் மார்பகங்கள்
> திமிறிக்குதித்தன. உதட்டில் பளபள வென்று செம்மை வளைவினிடையே மோகனப் பல்வரிசை
> சிரிப்பினிடையே பிரகாசித்தது. - *`எக்ஸெண்ட்ரிக்`. - கிருஷ்ணன் நம்பி*
>
> 0
>
> வெற்றிலையைக் குதப்பியபடி வீட்டு முன்வாசல் திண்ணையில் ஈசிச்சேரில்
> சம்மணங்கட்டி உட்கார்ந்திருந்த பண்ணையார்மாமா தம் மடியின் மேல் வீற்றிருந்த
> வெற்றிலைச் செல்லத்தைத் திறந்து ஒரு குத்துப் புகையிலையை எடுத்து அண்ணாந்து
> வாயில் செருகிவிட்டு, ஒரு கனைப்பு கனைத்தார். `ஞங் ஞங்` என்று அசை போட்டார்.
> வாய்
> அப்படியும் இப்படியும் அசிங்கமாய்க் கேலிச் சித்திரம் போல் கோணிற்று. இரண்டு
> மூன்று தரம் நாக்கை வெளித் துருத்தி மேல் நோக்கி வளைத்து சிவப்பு பார்த்தார்.
> உதட்டைக் குவித்து, வளைத்து வளைத்து நாக்கைக் குடைந்து ·பிர் ·பிர்ரென்று
> முகத்துக்கு எதிரே தூவானம் தெறித்தார். *-`போட்டி`.கிருஷ்ணன் நம்பி*
>
> 0
>
> தெரியாமலா நாணப்ப நாயக்கர் அப்பிடிச் செய்யிறார்! அவர் ஒண்ணும் பைத்தார மனுசன்
> இல்லை. நல்ல வசதியானவர். உட்காரும்போது- அது எந்த இடமானாலும் சரி- விசேச வீடோ,
> ஊர்ப் பொதுகூட்டமோ, கம்மாய்க்கரையோ எங்கானாலும் சரி- உடம்பு தரையிலே படுமே தவிர
> உட்காரும் தரைக்கும் உடம்புக்கும் மத்திய்¢ல் வேட்டி இருக்காது. வேட்டியை மேலே
> சுருட்டிக்கிடுவார்.தரையில் வேட்டி பட்டால் புழுதியும் அழுக்கும் ஆயிரும்.
> வேட்டி நைஞ்சும் போகுமா,கஞ்சப்பத்தி, ஈயாப்பத்தி என்று யார் எவர் கேலி
> செய்தாலும் சரிதான். `போங்கடா பேய்ப்பய புள்ளைகளா` என்று சொல்லிவிடுவார். அவர்
> குனியும் போது வெட்கப்படாமல் - வேட்டியை மடித்துக் கட்டியிருந்தா- தூக்கி
> விட்டுக்கொள்வார்.*-`வேட்டி` -கி.ராஜநாராயணன்*
>
> 0
>
> மாடுகளுக்குத் தண்ணீர் காட்ட ஆரம்பித்தார். மனுஷர்களில் உள்ளது போலவே
> மாடுகளிலும் புத்திகெட்டதும் உண்டும்! என்ன நொறநாட்டியம் பண்ணுகிறதுகள் இந்த
> மாடுகள். கலக்கி விட்டோம், குடிச்சோம் என்று உண்டுமா? சனியன்; ஒரு மாடு உப்பைப்
> போட்டுக் கலக்கி விட்டால்தான் குடிக்கும். ஒரு மாட்டுக்கு ஊரலோடு காடித்தண்ணீர்
> விடவேண்டும். ஒரு
> மாட்டுக்குத் தவிடு. ஒரு மாட்டுக்குத் தனீ பருத்தி விதைப்பால். இன்னொரு
> மாட்டுக்குப் புண்ணாக்கும் ஊரல் கலந்த விதைத் தொக்கு கட்டியாக. மற்றதுக்கு
> அதோடு கம்மஞ்சோறு கலந்து பிசைந்து வைக்க வேண்டும். அதிலும் இந்தப் பால் மாடு
> இருக்கே `ரொம்பச் செல்லம்`; பால் கொடுக்கிறோம் என்கிற மேட்டிமை அதுக்கு ரொம்ப.
> - *`வேலை... வேலையே வாழ்க்கை`. - கி.ராஜநாராயணன்*
>
> 0
>
> வித்யா ஐந்தடி நாலு அங்குலம். 54.5 கேஜி. நட்ட நடுவே வகிடெடுத்து அதிகம்
> அடர்த்தியில்லாத ஆனால் சற்று நீளமான தலைமயிர். நிறைய நெற்றி. எப்போதும்
> சின்னதாகத்தான் பொட்டிடுவாள். பெரிதாகப் பொட்டிட்டால் ஏதோ தாசித்தனம் வந்து
> விடுவதாக நினைப்பு! கழுத்து சற்று நீளமானதுதான். பூசிவிட்டாற்போல் புஷ்டி.
> சின்ன மார்பகங்கள். பதிந்த இலைபோல வயிறு. ஓர் ஓட்டக்காரியின் கை கால்கள்.
> மூக்கு கொஞ்சம் எகிப்தியத்தனத்துடன் நேராக, மிக நேராக...அந்தக் கீழுதட்டில் ஓர்
> அழுத்தம் - பிறப்பதற்கு முன் யாரோ கடைசி நிமிஷத்தில் `பச்` என்று ஓர் அழுத்து
> அழுத்தி அனுப்பி வைத்தாற்போல........ - `*பெண் இயந்திரம்`.- சுஜாதா*
>
> 0
>
> கண்கள் எங்கோ பாதாளத்தில் கிடக்கின்றன. குச்சி குச்சியாக, நரைத்து ஒடிந்து
> சிலும்பிய கூந்தல் - சகிக்காத இரட்டைப் பின்னல் - பிழிந்த எலுமிச்சை மூடி போல
> ரத்தம் சப்பிய முகத்தில் மூக்குத் தொளையிலும், காதுத் தொளையிலும்
> ஈர்க்குத் துண்டுகள் நீட்டிக் கொண்டிருகின்றன. எலும்பு முட்டிய கழுத்தில் தொள
> தொளப்பான ஆஸ்பத்திரிச் சட்டைக்கு மேல் பிசுக்கேறிக் கறுத்த தாலிச் சரடு.
> - '*பவுடர்'
> குறுநாவல்.-ராஜம் கிருஷ்ணன்*
>
> 0
>
> அவளைப் பார்த்ததும் திகைத்தாள் லட்சுமி. பிரம்மதேவன் மனம் போனபடி கை மண்ணை
> உருட்டி அப்பி, ஒரு
> நவீனபாணி சிற்பம் உருவாக்கினாற் போல கரணை கரணையாக, கோர்வை இல்லாத அவலங்கள்.
> இரட்டை மண்டையில்
> நரையில்லை; ஆனால் மண்டை தெரியும் கூந்தல். நெற்றியில் பெரிதாக கருஞ்சிவப்பு
> ஒட்டுப் பொட்டு. இந்தக் கருப்பு முகத்துக்கு இவ்வளவுதான் அழகு செய்ய முடியும்
> என்றது வெள்ளைக்கல் தோடு; பேசரி. கழுத்தில் பருமனாக விழித்துப்
> பார்க்கும் தாலி........... இவளைக் கல்யாணம் செய்து கொண்டவன் யாரோ! - *'நேத்திர
> தரிசனம்' கதை - ராஜம் கிருஷ்ணன்*
>
> 0
>
> அந்தக் குவார்ட்டர்ஸ் வீட்டுக்கு முன் செல்லப்பா நிற்கையில் உள்ளே வரவிடாமல்
> தடுப்பதுபோல ஒரு நார்க்கட்டில் குறுக்குவாட்டில் நிறுத்தப் பட்டிருந்தது. அதன்
> கால்கள் நான்கும் முட்டவரும் கொம்புகள் போன்று ஒரு ஆயத்ததுடன் இருந்தன.
> -*'தற்காத்தல்'. - வண்ணதாசன்
> *
>
> 0
>
> லாந்தர் விளக்கின் ஒளியில் அவர் முகம் நன்றாகத் தெரிந்தது. நார் பிய்க்காத
> தேங்காயைப் போல் அவர் முகம் இருந்தது.
> *- 'திண்ணைப் பேர்வழி'. - ந.பிச்சமூர்த்தி*
>
> 0
>
> ஒதுக்குப் புறம்பான பாறை ஓரத்தில் பாம்பு படுத்துக் கொண்டு காற்றையும்
> வெயிலையும் குடித்துக் கொண்டிருந்தது. மிகவும் அழகான நல்ல பாம்பு. மின்னல்
> கோட்டினால் கோதுமையை வரைந்தது போல உடம்பெல்லாம் இருந்தது. செம்போத்தி
> கொண்டையைப் போல் விரியவும் சுருங்கவும் சக்தி கொண்ட அமைப்பு; விரிந்தால் படம்,
> சுருங்கினால்தலை!
> படத்தில், கறுப்பு மாலையை மாட்டியது போன்ற நாமம். இவ்வளவு அழகு தனக்கு ஏன்
> அமைந்தது என்று பாம்புக்கே தெரியவில்லை. - *'பாம்பின் கோபம்'. -
> ந.பிச்சமூர்த்தி*
>
> 0