𝗧𝗵𝗲 𝗪𝗮𝗹𝗹 𝗦𝘁𝗿𝗲𝗲𝘁 𝗝𝗼𝘂𝗿𝗻𝗮𝗹 (𝟭𝟯 𝗝𝘂𝗹𝘆 𝟮𝟬𝟮𝟲): "Marco Rubio: Why We’re Dismantling the International Criminal Court" + Türkçe çevirisi: 𝗧𝗵𝗲 𝗪𝗮𝗹𝗹 𝗦𝘁𝗿𝗲𝗲𝘁 𝗝𝗼𝘂𝗿𝗻𝗮𝗹 (ABD) gazetesi (𝟭𝟯 𝗧𝗲𝗺𝗺𝘂𝘇 𝟮𝟬𝟮𝟲): "Marco Rubio: Uluslararası Ceza Mahkemesi'ni Neden Tasfiye Ediyoruz?" + 𝗧𝟮𝟰 (𝟭𝟰 𝗧𝗲𝗺𝗺𝘂𝘇 𝟮𝟬𝟮𝟲): "ABD Dışişleri Bakanı Rubio'dan Uluslararası Ceza Mahkemesi'nin tasfiye edilmesi çağrısı"

0 views
Skip to first unread message

EMI P

unread,
Jul 15, 2026, 10:22:11 AM (6 days ago) Jul 15
to acao.az...@gmail.com, FloridaliTurkler, Özgür Gündem, paxturcica, Turkishforum, Turkish Forum
A threat of possible sanctions against any of the 125 nations having signed and ratified the 1998 Rome Statute—which established the International Criminal Court—that may oppose U.S. attempts to dismantle the court. Aimed at preventing the possibility of the U.S. and Israel being prosecuted for war crimes and crimes against humanity.

Uluslararası Ceza Mahkemesini kuran 1998 Roma Statüsünü imzalayıp onaylayan 125 ülkeden herhangi birinin, ABD'nin mahkemeyi tasfiye etme girişimlerine karşı çıkması durumunda muhtemel yaptırımlarla karşılaşabileceği tehdidi. ABD ve İsrail'in savaş suçları ve insanlığa karşı suçlar nedeniyle yargılanma olasılığını önlemek amacı ile.






The Wall Street Journal logo.png



Marco Rubio: Why We’re Dismantling the International Criminal Court

America never agreed to a world tribunal that can override our own courts and the Constitution.



By 

Marco Rubio

July 13, 2026



The International Criminal Court in The Hague. (WSJ; Peter Dejong, Pool, Associated Press).jpeg
The International Criminal Court in The Hague. Peter Dejong/Pool/Associated Press


Most of us would struggle to imagine a world in which U.S. soldiers, police officers, Border Patrol agents and elected leaders could be dragged before an international court, tried by judges from random countries across the globe, found guilty under international laws we neither consent to nor control, and then imprisoned thousands of miles from America.

But that is what the International Criminal Court now claims the power to do.

The ICC was born at the turn of the century. At first, it was marketed as a narrow backstop to prosecute the gravest crimes. Now the ICC and its allies seek a standing world tribunal with near-unlimited reach, empowered to override the courts and constitutions of the U.S. and other sovereign states—and to prosecute and arrest our citizens.

Americans never agreed to any of this. Both of our major political parties opposed the prospect of handing a distant global court the power to prosecute and jail our own citizens. President Clinton refused to submit the Rome Statute (the ICC’s founding charter) to the Senate for ratification due to his “concerns about significant flaws in the Treaty.” Two years later, a bipartisan Senate supermajority passed the American Servicemembers’ Protection Act, authorizing the president “to use all means necessary”—including military force—to prevent the ICC from detaining or arresting Americans.

Americans found themselves in the crosshairs anyway: In 2020 the ICC launched an investigation into what chief prosecutor Fatou Bensouda of Gambia described as “war crimes by members of the United States armed forces” in Afghanistan, declaring that the U.S. government hadn’t prosecuted enough American soldiers to satisfy the court. In effect, Ms. Bensouda was anointing herself the final judge of U.S. military policy and the entire U.S. justice system.

The Afghanistan investigation was only the opening move in the assault against American self-government. The ICC is backed and run by a powerful network of leftist nongovernment organizations, smug globalists, and hostile Third World governments united by their enmity toward the U.S.

In the second Trump administration, these calls have continued to grow. Last year, major activist groups urged high-ranking international officials “to take immediate and meaningful action” against the Trump administration’s deportations of violent criminals to El Salvador. Months later, a former ICC chief prosecutor declared that President Trump’s strikes (bombing boats in international waters without judicial authorization - my clarification) against narcoterrorists amounted to “a crime against humanity” and should be treated as such under international law—a line that was echoed by United Nations leaders, and major leftist nongovernmental organizations, Democratic Party officials and politicians. In March, the Washington-based Democracy for the Arab World Now urged the Iranian regime to request an ICC investigation of “apparent war crimes” committed by American personnel.

U.S. efforts to push back against the ICC’s illegitimate interventions have been framed as a further reason for the ICC to target Americans. When 12 U.S. senators wrote to the ICC prosecutor about their concerns, the prosecutor’s office accused them of crimes. When Mr. Trump imposed sanctions against ICC personnel, a former head of Human Rights Watch said that “all 125 ICC member states would have a legal duty to arrest him were he to show up.”

It is only a matter of time before the ICC begins making good on these threats. Border Patrol agents working to remove violent criminals from our country, U.S. Marines risking their lives to restore order in the Western Hemisphere, federal prosecutors working to dismantle terror networks plotting attacks on the American homeland—all would face the constant risk of persecution for the “crime” of defending our country.

The ICC’s interfering with American military and law enforcement operations isn’t only a grave overreach of its purported authorities. It would mean the death of the U.S. as a sovereign and independent nation. Our decision and our people would be at the mercy of the ICC and its collaborators in the “international community.” To accept the ICC is to surrender control of our national destiny.

Perhaps more polite and compliant nations could make their peace with that arrangement. But this is America. Our forefathers fought a revolution against a foreign power “transporting us beyond Seas to be tried for pretended offences.” Independence is our birthright. We don’t intend to trade it for rule by a self-appointed priesthood of “international law.”

The Trump administration will always protect American service members from this threat. The U.S. is launching a diplomatic campaign with a simple message—sovereign states over globalism. Those who benefit from American security must not stand idly by while those who provide that security are targeted. This is only the beginning. Using all the tools at our government’s disposal, working beside every ally with whom we can make common cause, we will dismantle the ICC—brick by brick, if necessary.

Mr. Rubio is U.S. secretary of state.


Appeared in the July 14, 2026, print edition as 'Why We’re Dismantling the ICC'.


__________



Google Translate ile makalenin Türkçe çevirisi:



𝗧𝗵𝗲 𝗪𝗮𝗹𝗹 𝗦𝘁𝗿𝗲𝗲𝘁 𝗝𝗼𝘂𝗿𝗻𝗮𝗹 (ABD) gazetesi


Marco Rubio: Uluslararası Ceza Mahkemesini Neden Tasfiye Ediyoruz?
Amerika, kendi mahkemelerimizi ve Anayasa'mızı geçersiz kılabilecek bir dünya mahkemesini hiçbir zaman kabul etmedi.

Marco Rubio
13 Temmuz 2026



The International Criminal Court in The Hague. (WSJ; Peter Dejong, Pool, Associated Press).jpeg
Lahey'deki Uluslararası Ceza Mahkemesi. Peter Dejong/Pool/Associated Press


Çoğumuz; ABD askerlerinin, polis memurlarının, Sınır Devriyesi görevlilerinin ve seçilmiş liderlerin uluslararası bir mahkemenin önüne çıkarılabildiği, dünyanın dört bir yanından rastgele ülkelerin yargıçları tarafından yargılanabildiği, ne onay verdiğimiz ne de kontrol edebildiğimiz uluslararası yasalar uyarınca suçlu bulunabildiği ve ardından Amerika'dan binlerce mil uzakta hapsedilebildiği bir dünyayı hayal etmekte zorlanırdık.

Ne var ki, Uluslararası Ceza Mahkemesi (UCM) artık tam da bu yetkiye sahip olduğunu iddia ediyor.  

UCM, yüzyılın başında kuruldu. Başlangıçta, yalnızca en ağır suçların yargılanmasına yönelik sınırlı bir son çare mekanizması olarak tanıtılmıştı. Şimdiyse UCM ve müttefikleri; ABD ile diğer egemen devletlerin mahkemelerini ve anayasalarını geçersiz kılma ve vatandaşlarımızı yargılayıp tutuklama yetkisine sahip, neredeyse sınırsız bir etki alanına sahip daimi bir dünya mahkemesi oluşturmayı hedefliyor.

Amerikalılar bunların hiçbirini kabul etmedi. Her iki büyük siyasi partimiz de, kendi vatandaşlarımızı yargılama ve hapse atma yetkisinin uzak bir küresel mahkemeye devredilmesi fikrine karşı çıktı. Başkan Clinton, "Anlaşmadaki ciddi kusurlara ilişkin endişeleri" nedeniyle, Roma Statüsü'nü (UCM'nin kurucu belgesi) onaylanması için Senato'ya sunmayı reddetti. İki yıl sonra, Senato'da her iki partinin de geniş desteğiyle "Amerikan Askeri Personelini Koruma Yasası" kabul edildi; bu yasa, UCM'nin Amerikalıları gözaltına almasını veya tutuklamasını engellemek amacıyla başkana —askeri güç kullanımı da dahil olmak üzere— "gerekli her türlü aracı kullanma" yetkisi veriyordu.

Yine de Amerikalılar kendilerini hedef tahtasında buldular: 2020 yılında UCM, Gambiyalı Başsavcı Fatou Bensouda'nın Afganistan'da "ABD silahlı kuvvetleri mensupları tarafından işlenen savaş suçları" olarak tanımladığı olaylara ilişkin bir soruşturma başlattı ve ABD hükümetinin, mahkemeyi tatmin edecek düzeyde Amerikalı askeri yargılamadığını öne sürdü. Fiiliyatta Bayan Bensouda, kendisini ABD askeri politikasının ve tüm ABD adalet sisteminin nihai yargıcı konumuna getiriyordu.

Afganistan soruşturması, Amerikan halkının kendi kendini yönetme iradesine yönelik saldırının yalnızca ilk hamlesiydi. Uluslararası Ceza Mahkemesi (UCM); ABD'ye duydukları düşmanlık temelinde birleşmiş sol eğilimli sivil toplum kuruluşları, kendini beğenmiş küreselciler ve hasmane Üçüncü Dünya hükümetlerinden oluşan güçlü bir ağ tarafından desteklenmekte ve yönetilmektedir.

İkinci Trump yönetimi döneminde bu yöndeki çağrılar giderek artmıştır. Geçtiğimiz yıl, önde gelen aktivist gruplar; üst düzey uluslararası yetkililere, Trump yönetiminin şiddet eğilimli suçluları El Salvador'a sınır dışı etme uygulamalarına karşı "derhal ve etkili adımlar atmaları" yönünde çağrıda bulunmuştu. Aylar sonra, eski bir UCM başsavcısı, Başkan Trump'ın narkoteröristlere yönelik saldırılarının (uluslararası sularda yargısal izin olmaksızın teknelerin bombalanması – benim açıklamam) "insanlığa karşı suç" teşkil ettiğini ve uluslararası hukuk nezdinde bu şekilde değerlendirilmesi gerektiğini ifade etti; bu görüş, Birleşmiş Milletler liderleri, önde gelen sol eğilimli sivil toplum kuruluşları ile Demokrat Parti yetkilileri ve siyasetçileri tarafından da dile getirildi. Mart ayında ise Washington merkezli "Democracy for the Arab World Now" (Arap Dünyası İçin Demokrasi Şimdi) adlı kuruluş, İran rejimine, Amerikan personeli tarafından işlenen "açık savaş suçları" hakkında UCM soruşturması talep etmesi çağrısında bulundu.

ABD'nin, Uluslararası Ceza Mahkemesi'nin (UCM) gayrimeşru müdahalelerine karşı koyma çabaları, Mahkeme'nin Amerikalıları hedef alması için yeni bir gerekçe olarak sunuldu. 12 ABD senatörü endişelerini dile getiren bir mektubu UCM savcısına ilettiğinde, savcılık ofisi onları suç işlemekle itham etti. Trump, UCM personeline yönelik yaptırımlar uyguladığında ise İnsan Hakları İzleme Örgütü'nün (Human Rights Watch) eski bir yöneticisi, "Trump'ın oraya gitmesi halinde, UCM'ye üye 125 ülkenin tamamının onu tutuklama yönünde yasal bir yükümlülüğü olacağını" ifade etti.

UCM'nin bu tehditleri eyleme geçirmesi an meselesidir. Şiddet yanlısı suçluları ülkemizden uzaklaştırmak için çalışan Sınır Devriyesi ajanları, Batı Yarımküre'de düzeni sağlamak uğruna hayatlarını tehlikeye atan ABD Deniz Piyadeleri ve Amerikan topraklarına yönelik saldırı planlayan terör ağlarını çökertmek için çabalayan federal savcılar; hepsi, ülkemizi savunma "suçu" nedeniyle sürekli bir yargılanma riskiyle karşı karşıya kalacaktır.

Uluslararası Ceza Mahkemesi'nin (UCM) Amerikan askeri ve kolluk kuvveti operasyonlarına müdahale etmesi, yalnızca kendisine atfedilen yetkilerin sınırlarını vahim bir biçimde aşması anlamına gelmez; aynı zamanda ABD'nin egemen ve bağımsız bir ulus olarak varlığının da sonu demek olur. Kararlarımız ve halkımız, UCM'nin ve onun "uluslararası toplum" içindeki işbirlikçilerinin insafına kalırdı. UCM'yi kabullenmek, ulusal kaderimizin kontrolünü teslim etmek demektir.

Trump yönetimi, Amerikan askerlerini bu tehdide karşı her zaman koruyacaktır. ABD, basit bir mesaj içeren diplomatik bir girişim başlatıyor: Küreselciliğe karşı egemen devletler. Amerikan güvenliğinden faydalananlar, bu güvenliği sağlayanlar hedef alınırken öylece seyirci kalmamalıdır. Bu henüz başlangıç. Hükümetimizin elindeki tüm araçları kullanarak ve ortak bir amaç doğrultusunda hareket edebileceğimiz her müttefikle yan yana çalışarak, gerekirse tuğla tuğla söküp atmak suretiyle Uluslararası Ceza Mahkemesi'ni (UCM) etkisiz hale getireceğiz.  

Sayın Rubio, ABD Dışişleri Bakanı'dır.


__________



Okuyucuların bilgilerine:


Türkiye, Uluslararası Ceza Mahkemesi'ni (UCM) kuran Roma Statüsü'nü ne imzalamış ne de onaylamıştır. Askeri harekatların (özellikle PKK ile mücadele kapsamındakilerin) uluslararası düzeyde yargılanması ihtimaline dair endişeler, Kıbrıs meselesi ve UCM'nin yetki alanının terörizmi açıkça kapsayacak şekilde genişletilmesi arzusu, Ankara'nın bu sisteme katılmasını engellemiştir.


_ _ _ _ _ _ _ _ _ _






T24 logo.png


ABD Dışişleri Bakanı Rubio'dan Uluslararası Ceza Mahkemesi'nin tasfiye edilmesi çağrısı



ABD Dışişleri Bakanı Marco Rubio (T24).webp


14 Temmuz 2026


T24 Dış Haberler

ABD Dışişleri Bakanı Marco Rubio, Uluslararası Ceza Mahkemesi’nin (UCM) ABD’nin egemenliğini riske atarak ülkenin askeri operasyonlarına ve kolluk faaliyetlerine müdahale ettiğini ileri sürdü.  ABD Dışişleri Bakanı Rubio,  mahkemenin tasfiye edilmesine yönelik bir kampanya başlattı.

The Wall Street Journal gazetesinde bir görüş yazısı kaleme alan ABD Dışişleri Bakanı Rubio, ABD Sınır Devriyesi görevlileri ile seçilmiş liderlerin “uluslararası bir mahkemenin önüne çıkarılarak” dünyanın farklı ülkelerinden yargıçlar tarafından yargılandığını vurguladı.

Rubio, X’te yayımladığı yazıya ilişkin videoda, “Eğer sessiz kalırsak hepsi binlerce kilometre uzaktaki yabancı yargıçların insafına kalacak; kendi ülkelerini savunmak gibi sözde bir ‘suç’ nedeniyle sürekli yargılanma, hatta hapis cezası alma riskiyle karşı karşıya olacak” dedi.

CNN’in haberine göre ABD Dışişleri Bakanlığı’nın UCM’yi “tasfiye etme” planı, diğer ülkelere mahkemeden çekilmeleri için baskı yapılmasını da içerecek. Bir yetkili, “ABD yardımından yararlanırken UCM’nin sahte yetkisini reddetmeyen ülkeler muhtemelen daha sıkı incelemeye tabi tutulacak” dedi. Yetkili, olası yaptırımlar arasında ekonomik yaptırımlar, seyahat yasakları ve vizelerin iptal edilmesinin bulunabileceğini belirtti.

Uluslararası hukuk alanında çalışan uzmanlar, Rubio’nun açıklamalarının mahkemenin yetkilerini çarpıttığını belirtti.

Human Rights Watch’un eski İcra Direktörü Kenneth Roth, “UCM, ABD’de gerçekleştirilen eylemler üzerinde yargı yetkisi iddiasında bulunmuyor” dedi. Roth, “Rubio, Amerikalıların işlediği savaş suçlarının cezasız kalmasını sağlama arayışını ulusal egemenlik etiketiyle sunuyor. Bu yaklaşım, diğer ülkelerin kendi topraklarında işlenen suçlar için UCM’ye başvurma yönündeki egemenlik hakkını görmezden geliyor” ifadelerini kullandı.

Netanyahu hakkında tutuklama emri çıkarılmıştı

Merkezi Lahey’de bulunan Uluslararası Ceza Mahkemesi, yalnızca UCM’yi kuran 2002 tarihli Roma Statüsü’ne taraf ülkelerde işlenen suçları soruşturabiliyor. ABD, söz konusu sözleşmeyi onaylamazken mahkeme de Amerikan topraklarında işlenen suçlara ilişkin herhangi bir soruşturma başlatmadı.

Karim Khan’ın başında bulunduğu UCM Savcılık Ofisi, Filistin’in kendi topraklarında yürütülecek soruşturmalara onay vermesinin ardından İsrail’in Filistin’deki eylemlerine ilişkin inceleme başlattı. Mahkeme, savaş suçları soruşturması kapsamında İsrail Başbakanı Binyamin Netanyahu ile Savunma Bakanı Yoav Gallant hakkında tutuklama emri çıkardı.

(Editör: Melis Karaca)





Reply all
Reply to author
Forward
0 new messages