mufali
orioni
dhe si nje neon mendjen do ta ndricoj
kur ne erresire ti te gjendesh
rrugen te ta tregoj
Dhe kur i ftohti te te pushtoje trupin
dhe zemren tende kerkon ta vrase
mbulesa jote do te jem une
me prush zemre flake ndezur
prane vehtes do te marr
Akullin e trupit do te te shkrij
dhe zemres tende do ti ve zjarr
qe ti te gjesh ngrohtesine,
ngohtesine e dashurise
Kur nje pike loti syte te ti mbushi
dhe vetmia te te kete mbuluar shpirtin tend
ate shpirte te brishte si kristal te
pa prekur e te virgjer ne pafundesi
Nga parajsa do te vi
dhe prane vetes do te marr
qe te jemi te dy ne jete
qe kurre vetmi te mos kete
orioni
me do sme do
nje here po e nje here jo
keshtu ndodh ne kete jete
duke kaluar nga nje flete
e librit ne nje tjeter flete
Me njeri zihemi
me nje tjeter pajtohemi
rendesi ka qe dashurohemi
rendesi ka qe dashurojme
se ndryshe do ishim
si nje cope akulli
qe mbi uje lundrojme
orioni
per zerin e embel te zjarrte rrufe
sa qe medoj nje brenge me kap
mundohem te te afrohem
ti largohesh ne cast
Po pse valle kaq i ashper
ky fat me mua
me mban larg
gjene me te embel qe dua
Dhe nuk di ndonje dite
do te plotesohet kjo deshir
ti puth buzet e saj
e te ndjehem i lire