Πέντε φορές ο Μητσοτάκης με «κρύο αίμα» | Protagon.gr
Αν ήταν μόνο αυτός ο Μητσοτάκης… Χωρίς το Ταμείο Ανάκαμψης που πήγε σχεδόν χαμένο (σε επίπεδο πολλαπλασιαστικού οφέλους), χωρίς τα χάδια στους «σουπερμαρκετάδες» τους οποίους αποθράσυνε με συναντήσεις για «μασάζ» μέσα στο Μαξίμου, χωρίς τις φαεινές ιδέες περί Airbnb που κάνουν καλό στους Νεοδημοκράτες, χωρίς την αδιανόητη φράση ότι από την αύξηση των ενοικίων ευνοείται το 70% των ιδιοκτητών (λες και οι άλλοι, οι ενοικιαστές, είναι για τον Καιάδα), χωρίς την έλλειψη αντίληψης και ενσυναίσθησης για τα χάλια των συγκοινωνιών κ.ο.κ.
Το βασικό: χωρίς την μπαγιάτικη μανιέρα του νεοφιλελευθερισμού των 90s και την έλλειψη κατανόησης για την ανάγκη της κατά απόλυτη προτεραιότητα στήριξης των λιγότερο ευνοημένων όταν μεγαλώνει η πίτα, όπως δίδαξε ο «άγιος» του πολιτικού φιλελευθερισμού της πολιτισμένης Δύσης, Τζον Ρολς.
Αν ήταν μόνο αυτός ο Μητσοτάκης… Χωρίς τα παραπάνω. «Δηλαδή αν ήταν ποιος;» θα πείτε, κουρασμένοι ήδη από τη φλύαρη εισαγωγή που μόλις διαβάσατε.
Ας πούμε τα πράγματα με το όνομά τους:
♦ Θυμάμαι μια κυρία σε ρεπορτάζ του ANT1, με μπλε περούκα και γιρλάντες στους ώμους, να φωνάζει στο μικρόφωνο, λίγο πριν από το καρναβάλι της Πάτρας του 2020: «Εμείς δεν καταλαβαίνουμε τίποτα από ιούς, όλη η Πάτρα χορεύει, scoppia, scoppia mi sco/ scoppia scoppia mi sco ah-ah». Ο Μητσοτάκης έκλεισε τη χώρα, έκανε έξαλλους τους καρναβαλιστές και κάθε λογής ψεκασμένους. Στο πρώτο κύμα της Covid-19 σώθηκαν ζωές. Η Ελλάδα τα πήγε πολύ καλύτερα από άλλες χώρες, εκείνες που άργησαν.
♦ Λίγες μέρες μετά, τέλος Φλεβάρη – αρχές Μαρτίου του 2020, αντέδρασε ακαριαία στην υβριδική επίθεση του Ερντογάν στον Εβρο, ο οποίος εκμεταλλεύτηκε χιλιάδες απελπισμένους ανθρώπους για να εκβιάσει την ΕΕ. Ο Μητσοτάκης δεν επηρεάστηκε από τους Open Borders και χάλασε εν τη γενέσει τους τα σχέδια του Ερντογάν. Δεν κάθισε τρεις-τέσσερις μέρες στο γραφείο να ζυγίσει το κόστος από την ερντογανική υστεροβουλία που ενδημεί στη χώρα (και ξεσάλωνε τότε με τη μάσκα του ανθρωπισμού). Εκανε αυτό που έπρεπε για την Ελλάδα και την Ευρώπη.
♦ Το ίδιο καλοκαίρι, όλος ο στόλος και τα υποβρύχιά μας ήταν στην Ανατολική Μεσόγειο απέναντι στα τουρκικά. Συγκρούστηκαν δύο πλοία, με το ελληνικό να προκαλεί ζημιές στο τουρκικό. Παρενέβησαν οι Γάλλοι με αεροπλανοφόρο, ο Τραμπ τηλεφώνησε πρώτα στην Αθήνα, μετά στην Άγκυρα και μετά πάλι στον Μητσοτάκη και ο «σουλτάνος», ύστερα από λίγες μέρες, τα μάζεψε.
♦ Όταν τον Φεβρουάριο του 2022 άρχιζε η εισβολή του Πούτιν στην Ουκρανία και στα ελληνικά κανάλια (όχι στα περιθωριακά) σοβαροί αναλυτές και τοπ δημοσιογράφοι έλεγαν ότι «ο Πούτιν μέχρι το πρωί θα είναι στο Κίεβο», ο Μητσοτάκης πήρε καθαρά θέση. Έκανε έξαλλους τους φορείς της πουτινικής υστεροβουλίας, τους χρηματοδότες των ακροδεξιών κομμάτων στο Άγιον Όρος και όλο το αριστερο-δεξιό ακροατήριο που λατρεύει τον Πούτιν και, φυσικά, ψηφίζει στις εθνικές εκλογές. Έκανε όμως αμέσως το σωστό. Και κυρίως, χωρίς μισόλογα και χωρίς να χαϊδέψει τα αυτιά των διαπρύσιων θαυμαστών του αυταρχισμού.
♦ Όταν την Τρίτη 3 Μαρτίου 2026 έστειλε φρεγάτες και F-16 στην Κύπρο, το έκανε ακαριαία, χωρίς να υπολογίζει την παλαβομάρα που έλεγε ότι η Ελλάδα δεν πρέπει να κάνει τίποτα. Μου έμεινε η live καταγγελία –από μικροφώνου του ΣΚΑΪ– από τον Μιχάλη Ιγνατίου που τόνιζε ότι δίπλα στη βρετανική βάση —που όντως νομικά είναι βρετανικό έδαφος— μένει κοσμάκης και ρωτούσε με το δίκιο του: «Πού είναι η ΕΕ να προστατεύσει αυτούς τους ανθρώπους;». Η Ελλάδα, παρά τις απίστευτες ανοησίες που λέγονταν και γράφονταν, ήταν αμέσως εκεί· ακολούθησαν Γάλλοι και Γερμανοί.
Κοντολογίς, όταν το βάρος μιας δύσκολης απόφασης πέφτει πάνω του, ο Μητσοτάκης έχει δείξει ότι μπορεί να λειτουργήσει, πρώτον, γρήγορα, δεύτερον, με ορθολογισμό και, τρίτον, χωρίς να του κόβονται τα πόδια από την κρισιμότητα της απόφασης. Λαϊκά, αυτό το λέμε «κρύο αίμα». Το έδειξε μέχρι τώρα στις εξωτερικές κρίσεις και απέναντι σε ξένα συμφέροντα.
Μακάρι να το έδειχνε και ενώπιον μικρών και μεγάλων συμφερόντων «μέσα». Εναντίον τους δηλαδή και υπέρ του ασθενέστερου τμήματος της μεσαίας τάξης, το οποίο με ελαφρότητα και ιδεοληψία αφέθηκε στη μοίρα του απέναντι στους κερδοσκόπους (με αναλύσεις τύπου Σκέρτσου που έριχναν ουσιαστικά την ευθύνη στους γκρινιάρηδες καταναλωτές).
Έστω τώρα, ο Μητσοτάκης κάτι πρέπει να κάνει —έστω με το ένα δέκατο της αποφασιστικότητας που έδειξε στα παραπάνω κρίσιμα παραδείγματα— υπέρ των πολιτών και εναντίον των καρτέλ των καυσίμων και του λιανεμπορίου που ετοιμάζονται για ακόμη ένα πάρτι. Γιατί εκείνοι, το σήμα ότι είναι περίπου υπεράνω του νόμου και της κυβέρνησης το έχουν αφομοιώσει —δεν είναι χαζοί οι άνθρωποι…
Ακολουθήστε το Protagon στο Google News