Maghaleh Jadid az Ahmad Tabatbaei
alireza hoseini
مجموعه تصمیمات مقام رهبری در عرصه سیاست، بدون شک دارای اهمیت بسیار می
باشد. شکل گیری شرایط بحرانی امروز ایران نمی تواند تنها محصول اندیشه
کینه توزانه دشمنان تلقی شود. اخیراً تناقضات بسیار فاحشی در گفتار حضرت
آقا نمایان شده است که گویی ایشان محتملاً متقاعد شده اند که یا مردم
بنا ندارند این حرفها را گوش کنند یا آنقدر گرفتار آمده اند که نمی
توانند این بی دقتیها را در کار رهبری تشخیص دهند.
در سخنرانی عید فطر، ایشان بسیار جدی مقامات حکومتی را هشدار دادند تا
بهتر از منابع مالی استفاده کنند و آماده برای روزهای سخت باشند. این
اعلام خطر در آستانه رفتار بی خردانه ی دولتی است که در تقسیم اموال و
دارایی ملی مردم ایران در دامان کشورهای کمونیستی و سوسیالیستی آمریکای
جنوبی و روسیه و چین سر از پا نمی شناسد. از طرف دیگر سیاست حمایت از
مردم بی دفاع فلسطین و محروم لبنان اگر چه امری است پسندیده و قابل
دفاع، اما این حمایتهای بی حدو انتها، موجبات تضعیف بنیه اقتصادی کشور
را هموار کرده است، مقام رهبری طبق قانون اساسی حکومت[خود]، موظفند
پاسخگو باشند و به نفع سیاست و ایدولوژی مورد پسند خودشان چنین حقوقی را
از مردم دریغ ننمایند. ایشان مطابق قوانین اسلام هم متعهدند در هر زمانی
و هر شرایطی مصلحت و منفعت مردم مسلمان را ترجیح دهند و امروز ما شاهد
سیاستهایی می باشیم که هیچگونه سود و خیری برای کشور و مردم ما به همراه
ندارد. میلیاردها دلار سرمایه گذاری در عرصه دشمنی با غرب و دوستی بی
حساب و کتاب با شرق سوسیالیست و کمونیست منشا کدام تدبیر و سیاست است که
همگان را اینچنین در حیرت فرو برده است.
اختلافات جدی آقایان لاریجانی و احمدی نژاد همانطور که اینجانب، در 24
اردیبهشت امسال در مقالهء "بحران در شورای امنیت ملی " خاطر نشان کردم و
متعاقباً در الشرق اوسط، نشریه معتبر عربی در لندن نیز به آن پرداخته
شد، آنروز تکذیب شدید موضوع از طرف دفتر شورای عالی امنیت ملی را به
همراه داشت و امروز تایید خبر و تحلیل آن وقایع. اگر چه نهایتاً بعد
ازحدوداً شش ماه این تنش داخلی و بسیار زیان بار به نفع افراطگرایان
نظامی سپاه مختومه اعلام شد، اما رهبری، بسیار خوب آگاه اند که پرونده
اتمی ایران در دستان احمدی نژاد بیشتر از آنکه پیروزی ، صلح و امنیت برای
مردم به ارمغان آورد، با شتابی نگران کننده به سمت تحریمهای اقتصادی
بیشتر و جنگ پیش می رود.
تلاش استراتژیک و دیپلماتیک لاریجانی در ابتدای کار با چالشهای متعددی از
طرف ریس جمهور مواجه شد و رهبری نتوانست بیشتر ازچند ماه، نماینده منطقی
سیاست خارجی ایران را در شغلش ابقا نماید. علی لاریجانی بارها نسبت به
تندرویهای احمدی نژاد و بی توجهی او به سیاست گذاریهای بسیار پیچیده و
حساس شورای امنیت ملی از خود صبوری و آبروداری نشان داده بود اما حضور
پوتین و طرح پیشنهادی او در تهران موجبات تشدید بحران را بیشتر از پیش
فراهم آورد.
احمدی نژاد با رد ادعای طرح هرگونه پیشنهادی از طرف پوتین، عملاً
لاریجانی را به عنوان مسئول این دیپلماسی فی مابین دو کشور، سنگ روی یخ
نمود و شرایط برخورد و یا استعفا را برای رقیب محجوب خود فراهم ساخت.
مجموعه پاسخ های متناقض احمدی نژاد در انعکاس رفتار دیپلماتیک ایران
آنچنان شرایط شک وتردید را نزد جهانیان افزایش داده است که رهبری، راهی
جز آماده سازی مقامات و مردم برای روزهای سخت تر اقتصادی و رویارویی مجدد
نظامی پیدا نکنند. تاکید و اصرار احمدی نژاد برای سکان داری بحرانهای
داخلی و خارجی بیشتر از آنکه موجبات کاهش تنش و بحران را فراهم آورد، می
رود تا آرایش سیاسی ایران را غیر معقول و جبر پذیر جلوه دهد و این هیچ
ببار نخواهد آورد الا فقر و بی اخلاقی مضاعف، در جامعه آینده ایران.
آقای خامنه ای مستقیماً مسئول وقایع ناگوار آینده ایران خواهند بود و
گویا مدیران مورد تایید ایشان هر چه درصدد آگاه سازی ایشان برآیند بیشتر
در معرض استعفا و اخراج و کم مهری قرار می گیرند.
سید احمد طباطبایی
چهاردهم آبانماه یک هزار و سیصدو هشتاد و شش