gecenlerde vapurda yaslı bır adam yanında torunuyla oturmus, sohbet
ederken kulak mısafırı oldum. konustukları her kelımenın altında
sevgi yatıyordu. martılar ,kuslar, balıklar, gunesin gogması tum
canlılara hayat vermesi ve daha nıce sevgi sozcuklerının altına
iliştirilmis hıkayelerle ozel in nedemek oldudunu anlatıyordu.tanıstık
ve ögrendimki otıstıkmıs ve sadece dedeiyle konusuyormus ...
vurgulayarak ya annesi babası dedim hayır onlar gece gunduz
calısıyorlar baba doktor anne unıversıtede gorevli pek vakıtları
olmuyo dedi ...... sevgiyi anlatmaya pek vakıtları olmuyo diyerek
cumlesinı duzeltti....
evet bizim cocuklarımız ENGELLİ DİGİLLER O N L A R OZEL
cocuklarımız