219.----ASA-YI MUSA DERSLERİ----Haşr-i baharîde [bahar mevsiminde bitkilerin ve hayvanların dirilişinde] görüyoruz ki, beş altı gün zarfında, küçük ve büyük hayvanat [hayvanların] ve nebatattan [bitkilerden], üç yüz binden ziyade [fazla] envâı [türleri] haşredip [bahar mevsiminde bitkilerin ve hayvanların dirilişi] neşrediyor

[haydar karakus]

219. ders

Asâ-yı Mûsâ’dan

İkinci Kısım

           Altıncı Hüccet-i İmâniye

                      

                     ONUNCU SÖZÜN DOKUZUNCU HAKİKATİ  ( 1)

 

Bâb-ı İhyâve İmâtedir [diriltme ve öldürme kapısıdır]  . İsm-i Hayy-ı Kayyûmun[ her an diri olup Herşeyin varlığı onunla ayakta duran ve devam eden Allahın], Muhyî [bütün canlılara hayat veren Allah] ve Mümîtin [ölümü yaratan, can verdiği varlıkları vakti gelince öldüren Allah ‘ın] cilvesidir.

Hiç mümkün müdür ki, ölmüş, kurumuş koca arzı ihyâ eden[dirilten]; ve o ihyâ [diriltmek] içinde, herbiri beşer haşri [İnsanların yeniden dirilmesi] gibi acip [hayret verici], üç yüz binden ziyade [fazla] envâ-ı mahlûkatı[yaratık türlerini]   haşir [bir araya Toplayıp] ve neşredip [bütün ölülerin diriltip] kudretini gösteren; ve o haşir [toplama] ve neşir [diriltme] içinde, nihayet [sonsuz] derecede karışık ve ihtilât [karışıklık] içinde nihayet [son] derecede imtiyaz [ayrıcalık, üstünlük] ve tefrik [Farklılık] ile ihata-i ilmiyesini [ilminin genişliğini] gösteren; ve bütün semâvî fermanlarıyla [vahiyle gelmiş emir ve tebliğlerle] beşerin[insanlığın] haşrini [yeniden diriltilmelerini] vaad [söz vermek, taahhüd] etmekle bütün ibâdının [kullarının] enzârını [dikkatlerini] saadet-i ebediyeye [sonsuz mutluluğa] çeviren; ve bütün mevcudatı [varlıkları] baş başa, omuz omuza, el ele verdirip, emir ve iradesi dairesinde döndürüp birbirine yardımcı ve musahhar [emrine tabi] kılmakla azamet-i Rububiyetini [Rablığın büyüklüğünü] gösteren; ve beşeri [insanları], şecere-i kâinatın [Kâinat ağacının] en cami’ [kapsamlı] ve en nazik ve en nazenin [duyarlı], en nazdar [nazlı], en niyazdar [dili dualı] bir meyvesi yaratıp kendine muhatap ittihaz [kabul] ederek her şeyi ona musahhar [emrine tabi] kılmakla, insana bu kadar ehemmiyet verdiğini gösteren bir Kadîr-i Rahîm [sonsuz şefkat ve merhamet sahibi ve herşeye gücü yeten Allah], bir Alîm-i Hakîm [herşeyi hakkıyla bilen ve hikmetle yaratıp donatan Allah], kıyameti getirmesin, haşri [yeniden dirilişi] yapmasın ve yapamasın, beşeri ihyâ etmesin [diriltmesin] veya edemesin [diriltemesin], Mahkeme-i Kübrâyı [öldükten sonra âhirette Allah’ın huzurunda kurulacak olan büyük mahkemeyi] açamasın, Cennet ve Cehennemi yaratamasın? Hâşâ ve kellâ!

Evet, şu âlemin Mutasarrıf-ı Zîşânı, her asırda, her senede, her günde bu dar, muvakkat [geçici] rû-yi zeminde [yeryüzünde] haşr-i ekberin [büyük yeniden diriliş hakikatinin] ve meydan-ı kıyametin [kâinatın ölümünden sonra, bütün ölülerin dirilip ayağa kalkmaları, mahşerde toplanmalarının] pek çok emsalini [benzerini] ve nümunelerini [örneklerini] ve işârâtını [belirtilerini] icad ediyor [yaratıyor]. Ezcümle:Haşr-i baharîde [bahar mevsiminde bitkilerin ve hayvanların dirilişinde] görüyoruz ki, beş altı gün zarfında, küçük ve büyük hayvanat [hayvanların] ve nebatattan [bitkilerden], üç yüz binden ziyade [fazla] envâı [türleri] haşredip [bahar mevsiminde bitkilerin ve hayvanların dirilişi] neşrediyor. Bütün ağaçların, otların köklerini ve bir kısım hayvanları aynen ihyâ edip [diriltip] iade ediyor. Başkalarını. Ayniyet[aynısı] derecesinde bir misliyet [benzerlik] suretinde icad ediyor [yaratıyor]. Halbuki, maddeten farkları pek az olan tohumcuklar, o kadar karışmışken, kemâl-i imtiyaz [Başkalarından farklı mükemmellikller] ve teşhis [Tanıma, farketme, seçme, ayırma şekillendirme] ile, o kadar sür’at [hızlı] ve vüs’at [rahat] ve suhulet [kolaylık] içinde, kemâl-i intizam [kusursuz bir düzen] ve mizan [ölçü] ile, altı gün veya altı hafta zarfında ihya ediliyor [diriltiliyor].

 

Devam edecek:240