Op de superlijm verpakking staat: Cyanoacrylaat, gevaarlijk, damp niet
inademen...
Kan superlijm weerstaan aan microgolfoven-opwarming? Of zal de boel
verdampen, al mijn eten giftig maken en uiteindelijk de plaat terug
uiteenvallen?
Ik ga het alvast nu experimenteel gaan testen, maar misschien zitten er hier
wetenschappers die de zaak theoretisch weten te benaderen...?
Wouter
Een magnetron werkt doordat de microgolven resonanties opwekken
in de atomen in je op te warmen eten. Iets wat niet resoneert dat
wordt ook niet warm. Zoals het glas van je plaat.
Voor zover ik weet resoneert alleen water maar. En dat zit niet
in je lijm.
--
Erik Hensema (er...@hensema.net)
Please note that my From: field is spamtrapped.
Ik dacht dat secondelijm juist een lijm was die door vocht hard word.
Niks aan de hand Wouter, een extra smaakje aan je magnetron voedsel is best
acceptabel lijkt me.
>
>
Ja, het smaakt toch al vaak naar plastic.
Pim.
Maar als het hard is bevat het geen vocht meer.
Als cyanoacrylaat eenmaal (chemisch) is uitgehard is er geen sprake
meer van verdampen. Overigens heb ik zelf over het algemeen slechte
ervaringen met de "houdkracht" van secondenlijm op de lange duur,
en mede daarom zou ik hier geen secondenlijm, maar (UV-uithardende)
glaslijm hebben gebruikt.
-p
-- Femme
-- Femme
>> Voor zover ik weet resoneert alleen water maar. En dat zit niet
>> in je lijm.
> Vetten doen het ook uitstekend.
En suiker. En zeep. En eigenlijk alles met een dipoolmoment:
http://nl.wikipedia.org/wiki/Magnetron_%28oven%29
Een magnetron werkt door microgolfstraling, meestal bij een frequentie van
2,45 GHz door het voedsel heen te leiden. Water dat in het voedsel aanwezig
is absorbeert de straling, zodat het omgezet wordt in warmte. Elk
watermolecuul is een elektrische dipool, dat wil zeggen dat het ene uiteinde
een positieve lading bezit en het andere uiteinde een negatieve lading. Door
de elektromagnetische straling wordt het molecuul heen en weer gedraaid,
waarbij het zich gelijk richt aan het wisselende elektrisch veld. Deze
beweging veroorzaakt de warmte. Sommigen menen dat er resonantie van de
watermoleculen optreedt, maar deze resonantie treedt bij veel hogere
frequenties op.
Naast water zijn ook de vetmoleculen in het voedsel effectief voor het
omzetten van de stralingsenergie in warmte.
--
Ruben
There are two major products that come out of Berkeley: LSD and UNIX.
We don't believe this to be a coincidence. -- Jeremy S. Anderson
> On 2006-02-24, Femme Verbeek <f...@nospam.tcenl.com> wrote:
>
> >> Voor zover ik weet resoneert alleen water maar. En dat zit niet
> >> in je lijm.
>
> > Vetten doen het ook uitstekend.
>
> En suiker. En zeep. En eigenlijk alles met een dipoolmoment:
>
> http://nl.wikipedia.org/wiki/Magnetron_%28oven%29
>
> Een magnetron werkt door microgolfstraling, meestal bij een frequentie van
> 2,45 GHz door het voedsel heen te leiden. Water dat in het voedsel aanwezig
> is absorbeert de straling, zodat het omgezet wordt in warmte. Elk
> watermolecuul is een elektrische dipool, dat wil zeggen dat het ene uiteinde
> een positieve lading bezit en het andere uiteinde een negatieve lading. Door
> de elektromagnetische straling wordt het molecuul heen en weer gedraaid,
> waarbij het zich gelijk richt aan het wisselende elektrisch veld. Deze
> beweging veroorzaakt de warmte. Sommigen menen dat er resonantie van de
> watermoleculen optreedt, maar deze resonantie treedt bij veel hogere
> frequenties op.
>
> Naast water zijn ook de vetmoleculen in het voedsel effectief voor het
> omzetten van de stralingsenergie in warmte.
>
>
Zijn vetmoleculen dan dipolen ?
P.
>> En eigenlijk alles met een dipoolmoment:
> Zijn vetmoleculen dan dipolen ?
Met enig zoeken kan ik dit voor je vinden:
Hydroxyl groups in sugars and polysaccharides behave similarly, creating a
high shear environment. Fats exhibit a lesser effect but their lower
specific heat gives rise to rapid heating.
Als voetnoot in http://www.lsbu.ac.uk/water/microwave.html
> de magnetronglasplaat is geen gewoon glas maar een soort kristalglas.
Het is gewoon gehard glas. Niets bijzonders.
Zet voor de gein eens twee glazen in de magnetron. 1 vol met water, om
vonkvorming te voorkomen, en het ander schoon en leeg. Als het water in het
eerste glas kookt is het tweede glas nog net zo koel als toen je het er in
zette. Ditto met plastic voorwerpen.
Zeker, maar wat heeft dat met gehard glas te maken?
> Ditto met plastic voorwerpen.
Nou... zeker nog nooit met tupperware geprobeerd?
-p
> Wauter schreef:
> > De ronddraaiende glazen plaat in onze microgolfoven is op de grond gevallen,
> > en in een paar stukjes gebroken. Ik heb hem intussen terug min of meer
> > bijeengepuzzeld en -geplakt. Mijn vraag is nu of ik me zorgen moet maken als
> > ik die plaat terug gebruik :)
> >
> > Op de superlijm verpakking staat: Cyanoacrylaat, gevaarlijk, damp niet
> > inademen...
> >
> > Kan superlijm weerstaan aan microgolfoven-opwarming? Of zal de boel
> > verdampen, al mijn eten giftig maken en uiteindelijk de plaat terug
> > uiteenvallen?
> >
> > Ik ga het alvast nu experimenteel gaan testen, maar misschien zitten er hier
> > wetenschappers die de zaak theoretisch weten te benaderen...?
> >
> > Wouter
> >
> >
> Cyanoacrylaat is op basis van cyanide, hardstikke giftig
Het is niet omdat iets cyanidegroepen bevat dat het ook giftig is
Kaliumhexacyano(II en III) ferraat en zo zijn heus niet zo giftig.
En aspirine, zo zou je kunnen zeggen, is op basis van benzeen, net als
tolueen en natriumbenzoaat.
Een beetje respect voor de basisprincipes van organische chemie zou
hier toch op zijn plaats zijn.
>en mijns
> inziens ongeschikt om glasplaten mee te lijmen omdat het te snel uithardt.
> Ik zou eerder tweecomponentenlijm nemen. Er bestaat trouwens ook
> speciale glaslijm.
En daarmee ben ik het wel eens, er bestaat overigens een speciale
glas-cyanoacrylaatversie die uithardt met UV
P.
> On 2006-02-25, extra <ivds...@wanadoo.nl> wrote:
>
> > de magnetronglasplaat is geen gewoon glas maar een soort kristalglas.
>
> Het is gewoon gehard glas. Niets bijzonders.
>
> Zet voor de gein eens twee glazen in de magnetron. 1 vol met water, om
> vonkvorming te voorkomen, en het ander schoon en leeg. Als het water in het
> eerste glas kookt is het tweede glas nog net zo koel als toen je het er in
> zette. Ditto met plastic voorwerpen.
Sterker nog, het is gewoon gewoon glas.
Het verbrijzelt niet bij breuk,
zoals gehard glas wel doet,
Jan
Klopt maar niet geschikt voor magnetron gebruik,
't ontleed bij verhitting in de oorspronkelijke
cyanide verbinding.
--
Frans 8)
>> > de magnetronglasplaat is geen gewoon glas maar een soort kristalglas.
>> Zet voor de gein eens twee glazen in de magnetron.
> Zeker, maar wat heeft dat met gehard glas te maken?
Mag ik de vraag niet begrijpen? De bedoeling was om te laten zien dat glas,
gehard of niet, niks doet in een magentron, en dat er dus geen reden is om
te veronderstellen dat er 'een soort kristalglas' gebruikt wordt.
Overigens: ik zou kristal juist *niet* in een magnetron willen zetten. Ten
eerste omdat er lood in je eten terecht komt, en ten tweede omdat ik denk
dat de grote hoeveelheden loodoxide best een redelijke hoeveelheid energie
op kunnen nemen.
>> Ditto met plastic voorwerpen.
> Nou... zeker nog nooit met tupperware geprobeerd?
Nope. Ik doe niet aan plastic potjes die via een soort van sekte verspreidt
worden. Ik kan twee dingen bedenken. Grote hoeveelheden weekmakers, die gaan
lekken bij verwarming (weekmakers zijn olie-achtige vloeistoffen en dus
wellicht weer makkelijk op te warmen..) en vulstoffen om aan die vreselijke
pastelkleurtjes te komen. Je weet wel. Verdund bloed-rood, bedorven
vlees-blauw, schimmelgroen. Dat zijn tenminste mijn associaties met
tupperware-kleuren. Als men metaalpigmenten gebruikt voor de kleuren (is er
ook geen cadmiumgeel tupperware kleurtje?) zou ook dat weer tot
buitensporige opwarming kunnen leiden.
Bram
"Piet Beertema" <www.godfatherof.nl/@opt-in.invalid> schreef in bericht
news:43FF2346...@opt-in.invalid...
Misschien bedoelde Ruben borosilicaatglas
P.
Groetjes,
Wauter
"Bram" <bram...@tiscali.nl> schreef in bericht
news:4402bf8f$0$724$5fc...@dreader2.news.tiscali.nl...
Dat mag, mits het niet te lang duurt. ;-)
> De bedoeling was om te laten zien dat glas, gehard of niet, niks doet
> in een magentron, en dat er dus geen reden is om te veronderstellen
> dat er 'een soort kristalglas' gebruikt wordt.
Ah, da's andere koffie.
> >> Ditto met plastic voorwerpen.
> > Nou... zeker nog nooit met tupperware geprobeerd?
>
> Nope. Ik doe niet aan plastic potjes die via een soort van sekte
> verspreidt worden.
Sekte of niet, dan heb je een boeiende voorstelling gemist.
-p
Vetmoleculen in celmembranen zijn dipolair als ik me niet vergis.