gekanteld bekken (was: lopen hoe doe je dat?)
Rene van Belzen
90-5121-460-X) las ik het volgende:
Vooral de buik- en rugspieren bepalen door hun stabiliserende functie
de lichaamshouding. Veel lopers hebben de neiging om met een
voorovergekanteld bekken te lopen, waardoor een bewegingsbeperking
ontstaat in de looppas (...)
En om dit verder te benadrukken volgt hier iemand die ervaring heeft
met bekkenkanteling bij het wandelen:
>On Wed, 29 Jul 1998 17:13:04 +0200, "Jeroen de Boer" <jb...@cs.ruu.nl> wrote:
>>Daar komt bij dat ik ook mijn buikspieren span tijdens
>>het lopen. Gevolg is dat mijn bekken achterover kantelt.
Het juist aanspannen van de buik- en rugspieren is dus blijkbaar erg
belangrijk en moet afzonderlijk geoefend en getraind worden (zie ook
de hardloop brochure van de KNAU).
Zowel de kracht van de afzonderlijke spieren als een juiste
aanspanning onder het wandelen is essentieel voor een gezonde
wandeltechniek. Immers, alle lichaamsbewegingen starten vanuit het
bekken, zo blijkt uit bewegingsstudies.
Het moet overigens wel gezegd worden dat het lopen met
voorovergekanteld bekken een oorzaak heeft. Bij schaatsen heeft het
juist weer een stabiliserende werking, omdat je daar juist minder
bewegelijkheid wilt i.v.m. instabiliteit van de schaats. De juiste
houding is daar: gebogen knieen, voorovergekanteld bovenlichaams en
bekken. Dit alles om bij een eventuele val het lichaam voorover te
laten vallen en de val met de knieen te laten breken. Dit geldt
overigens ook voor in-line skating (skeeler).
Waarschijnlijk zijn veel mensen begonnen te hardlopen en lange
afstandswandelen op onverharde wegen (bos- en duinpaden) en zijn daar
regelmatig (bijna) gevallen. Daardoor hebben zij zich de
schaatshouding aangeleerd, om het vallen te voorkomen. Zij lopen dus
met gebogen knieen en voorovergekanteld bovenlichaam. Fout, helemaal
fout dus.
Er is wat voor te zeggen om zowel de techniek voor hardlopen als voor
wandelen en snelwandelen op een harde ondergrond (atletiekbaan,
asfaltweg) aan te leren. Liefst onder begeleiding van een ervaren
iemand.
Ik ben benieuwd wat jullie hiervan en van het voorgaande vinden.
Rene
Jeroen de Boer
<35e4ee49...@news.xs4all.nl>...
>In de hardloop brochure van de KNAU (2e uitgave 1996, ISBN
>90-5121-460-X) las ik het volgende:
>
>Vooral de buik- en rugspieren bepalen door hun stabiliserende functie
>de lichaamshouding. Veel lopers hebben de neiging om met een
>voorovergekanteld bekken te lopen, waardoor een bewegingsbeperking
>ontstaat in de looppas (...)
>
[knip]
>
>Het moet overigens wel gezegd worden dat het lopen met
>voorovergekanteld bekken een oorzaak heeft. Bij schaatsen heeft het
>juist weer een stabiliserende werking, omdat je daar juist minder
>bewegelijkheid wilt i.v.m. instabiliteit van de schaats. De juiste
>houding is daar: gebogen knieen, voorovergekanteld bovenlichaams en
>bekken. Dit alles om bij een eventuele val het lichaam voorover te
>laten vallen en de val met de knieen te laten breken. Dit geldt
>overigens ook voor in-line skating (skeeler).
Ik denk niet dat het vooroverbuigen bij het schaatsen erg veel te maken
heeft met het beperken van de kans op een ongelukkige val. In dat geval
zouden mensen die veel schaats ervaring hebben juist meer rechtop gaan
schaatsen dan beginners. Het omgekeerde is het geval.
Wat je met name niet wil is de val breken met je knieen, gezien ijs minstens
zo hard is als asfalt, je zou jezelf ernstig blesseren.
Gebogen knieen (soms tot 90 graden) zijn ervoor om een langere strekbeweging
mogelijk te maken, dus meer mogelijkheden om versnelling te geven aan het
lichaam. Denk hierbij ook aan de reden dat klapschaatsen zijn uitgevonden.
Inderdaad buig je je bovenlichaam naar voren. Ik heb het vermoeden dat dit
voor het evenwicht is, en bij gevorderde schaatsen ook voor de aerodynamica.
Echter het bekken is ten opzichte van de rug nog steeds achterover
gekanteld, je hebt namelijk een bolle rug. Dit is waarschijnlijk wel een
natuurlijk gevolg waar maar weinig mensen actief mee bezig zijn.
>Waarschijnlijk zijn veel mensen begonnen te hardlopen en lange
>afstandswandelen op onverharde wegen (bos- en duinpaden) en zijn daar
>regelmatig (bijna) gevallen. Daardoor hebben zij zich de
>schaatshouding aangeleerd, om het vallen te voorkomen. Zij lopen dus
>met gebogen knieen en voorovergekanteld bovenlichaam. Fout, helemaal
>fout dus.
Ik denk niet dat het hiermee te maken heeft, met name vanwege mijn
voorgaande argumenten over het schaatsen. Zou het niet kunnen zijn dat
voorovergebogen bovenlichaam te maken heeft met een foutieve belading van de
rugzak?
De oorzaak van het voorover kantelen van het bekken bij het lopen is
dezelfde als het achteroverkantelen van het bekken bij het zitten op een
kruk: onwetendheid en gemakzucht. Alle betrokken gewrichten hebben banden
die de gewrichten beletten verder te bewegen dan de uiterste standen. Het
gebruik van deze banden kost geen energie, dus als je niet beter weet is het
voor de handliggend om er gebruik van te maken (vergelijk met het "op je rug
zitten" bij het TV-kijken op zo'n "comfortabele" hang-bank: makkelijk maar
op de lange duur niet gezond).
Natuurlijk is het ook mogelijk dat het niet is ontstaan uit gemakzucht maar
uit het ontbreken van voldoende sterke buikspieren. Het lopen met achterover
gekanteld bekken kost in het begin veel moeite van de ongetrainde
buikspieren. Door gewoonte kan dan een looptechniek ontstaan waarbij deze
buikspieren worden ontzien. Hierdoor krijgen ze natuurlijk minder training,
hetgeen de foutieve looptechniek in de hand werkt.
>Er is wat voor te zeggen om zowel de techniek voor hardlopen als voor
>wandelen en snelwandelen op een harde ondergrond (atletiekbaan,
>asfaltweg) aan te leren. Liefst onder begeleiding van een ervaren
>iemand.
Helemaal mee eens, hoewel liever op een vlakke dan harde ondergrond. Meest
belangrijk is natuurlijk de begeleiding van een ervaren persoon. Verder denk
ik dat het goed is om naast begeleiding in de techniek ook het een en ander
te doen aan krachttraining voor bepaalde spiergroepen als buik-, rug- en
beenspieren. Dit werkt een hogere spier-tonus in de hand, waardoor de
techniek vaak makkelijker kan worden uitgevoerd.
Groeten,
Jeroen de Boer
P.Matthesius
Rene van Belzen schreef:
> Zij lopen dus
> met gebogen knieen en voorovergekanteld bovenlichaam. Fout, helemaal
> fout dus.
Wacht even, nou snap ik het niet meer. Voor zover ik weet uit eigen loopervaring
is het toch belangrijk om knieen iets gebogen te houden tijdens het contact met de
grond. Er komt dan veel last op de dijen te liggen, maar die kunnen dat wel
hebben.
Ik ga altijd uit van een basishouding die ook gangbaar is in de Oosterse
vechtsport: benen op ongeveer dezelfde afstand van elkaar als de schouders, rechte
rug, naar achteren gekanteld bekken en licht gebogen knieen. Zo sta je het
stevigst. Vanuit die positie wandel ik.
Ik moet er overigens niet aan denken om met gestrekte knieen te lopen, zeker niet
met 12 kg op m'n rug. Dat lijkt me behoorlijk pijnlijk.
Sanne
Rene van Belzen
Zoals ik het begrepen heb, zit het als volgt. Als je met je standbeen
afzet, moet dat gestrekt zijn, niet gebogen.
Het andere been (zwaaibeen) is uiteraard gebogen (beter gezegd: de
knie is geheven) en nog steeds lichtelijk gebogen als deze de grond
raakt. Op dat moment wordt het lichaamsgewicht verplaatst van het
standbeen naar het zwaaibeen, dat nu standbeen wordt.
Zodra het lichaam over het standbeen heen is gegaan, strekt het zich
(je zet je stevig af). Strek je het standbeen in deze fase niet of
nauwelijks, dan loop je met gebogen knieen en zeer inefficient. Een
oorzaak zou kunnen zijn een geblesseerde achillespees of kuitspier, of
doodweg niet genoeg kracht in de kuitspieren.
Met een rugzak wordt het verplaatsen van het lichaamsgewicht ietsjes
ingewikkelder. Immers, het lichaam weegt van achteren aanzienlijk meer
dan van voren. Je ontkomt er dan niet aan om lichtjes voorover te
buigen om het evenwicht te bewaren. Een alternatief zou kunnen zijn om
je lichaam iets beter te balanceren door een (gevulde) heuptas op je
buik te dragen.
Dat neemt niet weg, dat dit voorover lopen een minder efficiente
manier van wandelen is, waarbij kracht verloren gaat. M.a.w. lopen met
een rugzak met 12 kg is relatief zwaar lopen. En hoe sneller je gaat,
hoe zwaarder het wordt. Hardlopen is volgens mij bijna onmogelijk,
tenzij je erg sterke rug- en buikspieren hebt.
BTW Commando's schijnen zelfs in staat te moeten zijn om met volle
bepakking de 100 meter sprint in 12 seconden te voltooien. Zoniet, dan
moeten ze trainen totdat ze het kunnen. Het is ook geen wonder dat ze
tijdens de beginopleiding 12 kg of meer aankomen aan spiermassa.
Hopelijk is het nu wat duidelijker wat ik bedoel met niet voorover
lopen en niet met gebogen knieen lopen.
Rene
P.Matthesius
Ik heb zo'n vaag vermoeden dat ik al erg lang 'fout' loop, in die zin dat ik mijn
knieen bij het lopen nooit helemaal strek (ook niet bij het afzetten). Ik vind dat
strekken vervelend, vooral als ik met bepakking loop, omdat mijn knie dan de neiging
heeft de andere kant op te buigen (naar voren toe dus). Dat voelt niet goed. Ik heb ook
het idee dat ik mijn knieen hierdoor extra belast, maar dat kan een hersenspinsel zijn.
Volgende week laat ik mijn wandeltechniek en houding door een fysiotherapeut bekijken.
Wie weet komt er nog iets erg interessants uit de bus!
Jeroen de Boer
[knip oude referenties]
>Zoals ik het begrepen heb, zit het als volgt. Als je met je standbeen
>afzet, moet dat gestrekt zijn, niet gebogen.
Ik geloof dat we er uit zijn. Er was duidelijk sprake van een
spraakverwarring: Als ik het heb over lopen met gebogen knieen, dan bedoel
ik in de neerzetfase. Inderdaad bij de afzet is het been gestrekt
(uiteraard, dit gebeurt natuurlijk ook bij vrijwel alle eerder genoemde
sporten (schaatsen, snelwandelen, hardlopen en roeien)).
>Het andere been (zwaaibeen) is uiteraard gebogen (beter gezegd: de
>knie is geheven) en nog steeds lichtelijk gebogen als deze de grond
>raakt. Op dat moment wordt het lichaamsgewicht verplaatst van het
>standbeen naar het zwaaibeen, dat nu standbeen wordt.
Over dit neerkomen heb ik het eerder gehad: er zijn veel mensen die dit doen
met een gestrekte knie. Mijn eerdere postings waren gericht om hierop te
wijzen.
>Zodra het lichaam over het standbeen heen is gegaan, strekt het zich
>(je zet je stevig af). Strek je het standbeen in deze fase niet of
>nauwelijks, dan loop je met gebogen knieen en zeer inefficient. Een
>oorzaak zou kunnen zijn een geblesseerde achillespees of kuitspier, of
>doodweg niet genoeg kracht in de kuitspieren.
Hoe is dit in vergelijking met snelwandelen? Zoals hier beschreven strekt
het standbeen zich in de afzetfase, bij mij is het been pas volledig
gestrekt nadat het been onder het lichaam door is bewogen, dus vlak voordat
mijn hiel contact met de grond verliest (ruim na de verticale stand van het
been). Veel snelwandelaars (op TV, dat is natuurlijk niet ideaal) wekken de
indruk hun been al gestrekt te hebben op het moment dat het standbeen onder
het lichaam doorbeweegt (dus voor de verticaal).
Is dit vanwege regelementen of vanuit noodzaak bij het sneller lopen zonder
te rennen?
[knip correcte observatie over lopen met rugtas]
>BTW Commando's schijnen zelfs in staat te moeten zijn om met volle
>bepakking de 100 meter sprint in 12 seconden te voltooien. Zoniet, dan
>moeten ze trainen totdat ze het kunnen. Het is ook geen wonder dat ze
>tijdens de beginopleiding 12 kg of meer aankomen aan spiermassa.
Met welk schoeisel doen zij dat? Bieden kisten voldoende demping voor het
rennen met zoveel gewicht? Of gebruiken ze echte sprintschoenen (spikes)?
>Hopelijk is het nu wat duidelijker wat ik bedoel met niet voorover
>lopen en niet met gebogen knieen lopen.
>
>Rene
Er is mij een hoop duidelijk geworden: we hebben het eigenlijk over
hetzelfde, maar noemen het anders.
Rene, ik vind je beschrijving over de looptechniek erg mooi, hoewel er hier
er daar nog wat details moeten worden toegevoegd (het eerder genoemde bekken
en m.i. het niet gestrekt neerzetten van de knie).
Groeten,
Jeroen de Boer
Rene van Belzen
wrote:
>>BTW Commando's schijnen zelfs in staat te moeten zijn om met volle
>>bepakking de 100 meter sprint in 12 seconden te voltooien. Zoniet, dan
>>moeten ze trainen totdat ze het kunnen. Het is ook geen wonder dat ze
>>tijdens de beginopleiding 12 kg of meer aankomen aan spiermassa.
>
>Met welk schoeisel doen zij dat? Bieden kisten voldoende demping voor het
>rennen met zoveel gewicht? Of gebruiken ze echte sprintschoenen (spikes)?
Ik zal het eens vragen aan mijn broer, die was als hospik bij de
commando's in Roosendaal gelegerd. Kan wel even duren, want ik zie hem
maar enkele malen per jaar.
>>Hopelijk is het nu wat duidelijker wat ik bedoel met niet voorover
>>lopen en niet met gebogen knieen lopen.
>
>Er is mij een hoop duidelijk geworden: we hebben het eigenlijk over
>hetzelfde, maar noemen het anders.
>
>Rene, ik vind je beschrijving over de looptechniek erg mooi, hoewel er hier
>er daar nog wat details moeten worden toegevoegd (het eerder genoemde bekken
>en m.i. het niet gestrekt neerzetten van de knie).
>
He, ik ben nog maar iemand die pas bezig is, hoor! Maar ja, je pikt
hier en daar wat op (boeken, diverse nieuwsgroepen). Ook kijk ik veel
naar andere lopers en wandelaars. Over terminologie weet ik niet zo
veel, daarvoor moet je er een fysioloog bijroepen.
Dus als het hier en daar niet helemaal klopt, reageer dan vooral, kan
ik (en eventuele lurkers) weer wat van leren.
Rene
Inge Walgemoet
vooruit zet je rechter heup vooruit te steken en natuurlijk omgekeerd bij je
rechter been. Het klinkt heel ingewikkeld en het heeft me ook de nodige moeite
gekost om het ddor te krijgen, maar het werkt wel. In het begin lijkt het of je
enorm met je heupen loopt te wiegen.
Je merkt ineens dat er nog veel meer spieren door je lijf lopen. Deze houding
heeft tot gevolg dat je rug en je knieen minder belast worden. De spieren die je
bekkens met je rug verbinden worden zo in werking gesteld. Wat misschien helpt is
je benen te zien als twee stokken die niet bovenaan aan elkaar zitten, maar het
scharnierpunt een stukje lager hebben zitten. Probeer het maar eens en geef de
moed niet meteen op! Ik heb er in ieder geval veel baat bij gehad.
Inge
Rene van Belzen
wrote:
>On Fri, 28 Aug 1998 10:09:07 +0200, "Jeroen de Boer" <jb...@cs.uu.nl>
>wrote:
>>>BTW Commando's schijnen zelfs in staat te moeten zijn om met volle
>>>bepakking de 100 meter sprint in 12 seconden te voltooien. Zoniet, dan
>>>moeten ze trainen totdat ze het kunnen. Het is ook geen wonder dat ze
>>>tijdens de beginopleiding 12 kg of meer aankomen aan spiermassa.
>>
>>Met welk schoeisel doen zij dat? Bieden kisten voldoende demping voor het
>>rennen met zoveel gewicht? Of gebruiken ze echte sprintschoenen (spikes)?
>
>Ik zal het eens vragen aan mijn broer, die was als hospik bij de
>commando's in Roosendaal gelegerd. Kan wel even duren, want ik zie hem
>maar enkele malen per jaar.
Ik heb mijn broer onlangs gesproken. Ze liepen op kistjes. En al
hoewel ik mij specifiek 100 m in 12 s kan herinneren, weet hij niet
zeker of dit wel 12 s was, of gewoon 100 m sprinten. Het is gewoonweg
te lang geleden voor hem.
Rene