--
Hallo daar, aan de andere kant
In het tijd schrift OP PAD (nov 1996) heb ik een stuk gelezen over het
Pinosgebergte
in Griekenland.
Dit leek ons wel geschikte vakantie wandel bestemming.
Het gebied licht precies midden in Griekenland (vasteland).
Wie is er geweest of zou ons aan meer informatie hier over kunnen helpen,
zoals: routes, (staf) kaarten, of andere......?
Alvast Bedankt.
E-Mail: jver...@plex.nl
Groetjes
John Verstraaten
Ik heb enkele jaren terug een tocht in de noordelijke Pindos
gemaakt, van Monodendri, door de Vikoskloof naar Papingo, vandaar
naar de Astrakahut, met beklimming van de Gamila, dan naar Tsepelovo
en, deels liftend, terug naar Monodendri.
Onderdak in de dorpjes was geen probleem. Voor de hut moest de
sleutel gehaald worden in Papingo. Normaal moet je hier je paspoort
als onderpand geven, echter niet als lid van KNAV/NBV.
Busvervoer naar/van Monodendri vanuit Ioannina is er alleen maandag
tot vrijdag 1x/dag.
Als gids kan je de Lonely Planet gids van Marc Dubin gebruiken.
De voorloper hiervan was erg betrouwbaar.
Kaarten is een ander verhaal. De Griekse Bergsportvereniging
geeft iets uit dat op kaart lijkt.
Veel is aan de fantasie van de makers ontsproten, echter de plaatsen
voor geestelijke en lichamelijke lafenis, kapelletjes en bronnen,
waren juist aangegeven. Deze Korfes kaarten waren verkrijgbaar bij
Pied a Terre.
Het is inderdaad een prachtig gebied met vele toeren mogelijkheden.
Hans Spaargaren.
De wandeling is erg mooi, maar vooral als je vroeg in het jaar gaat zal
je niemand tegenkomen. In de dorpjes, die overigens niet zoals in het
boekje van salmon beschreven wordt allemaal bijna verlaten zijn en
ruineus, maar gedeeltelijk zijn omgebouwd als zomerverblijven voor
Griekse stedelingen. En terecht! De zomer is in de drukke Griekse steden
niet te harden.
Je moet ook een tent meenemen, want er zullen dagen voorbijgaan dat je
geen dorpje tegenkomt. Alles wildkamperen, want een camping heb ik
helemaal niet gezien in dit deel van griekenland.
Water is er wel, maar niet overdadig (neem altijd minstens een liter per
persoon mee).
Het laatste gedeelte van de route viel samen met de vaak erg goed
gemarkeerde E4 (epsilon tessera), een europese wandelroute, GR zeg maar,
die van het zuidpuntje van de peleponnesos tot de albanese grens loopt.
Hierover is een boekje verschenen, dat bij pied a terre te koop is maar
ook gratis kan worden aangevraagd bij de 'Verband Bergsteiger Vereine
Griechenlands', 5 Milioni str., 10673 Athina, Griekenland. Deel 1 is: A.
Rigas, Bergsteigertouren Peleponnes; er is geloof ik nu ook een deel
voor de E4 in het noorden.
Het is een erg mooi maar voor de wandelaar onontgonnen gebied, met alle
gevolgen vandien: weinig accomodatie, geen mede-wandelaars, grieken die
alleen maar grieks spreken (neem een boekje mee), op de route een totale
afwezigheid van openbaar vervoer (liften is makkelijk), moeilijk
vindbare of zelfs verdwenen paden (Salmon, die overigens ook een mooi
boek over de Agrafa heeft geschreven, is niet altijd even duidelijk),
bijzonder valse, slimme en hongerige herdershonden, uiterst gammele
bruggetjes, en dat is nog maar een klein deel van de ongemakken. De
schoonheid van het landschap woog daar zeker tegenop.
Ga in mei/juni; de temperatuur is dan prettig, alles staat in bloei en
er is meestal water genoeg. later in het jaar weet ik niet of er veel
water is.
Er worden ook wandelingen georganiseerd in Noord-griekenland, surf maar
naar een reisbureau met actieve vacanties.
Groeten en veel wandelplezier,
Winfred van de Put