Ik wandel nu 5 jaar, gemiddeld 1x per week dus in totaal zo ongeveer
250 wandeldagen nu. Ik schat dat ik gemiddeld per wandeldag zo'n 4
honden tegenkom, waarvan er dan misschien 2 loslopen en bij me kunnen.
Een hele grove schatting is dus dat ik zo'n 500 keer een loslopende
hond gekruist ben (maar het kunnen er ook 300 of 1000 geweest zijn).
- Ik ben 1 keertje bewust een erf in Frankrijk opgegaan omdat ik dacht
dat daar de GR liep. Twee honden werden toen wat bedreigend en ik heb
ze door met m'n wandelstok te dreigen van me af gehouden (helaas).
- 1 keertje ben ik per ongeluk een priveweggetje opgegaan dat bij een
huisje in het bos bij Bennekom uitkwam, diep op een erf. Toen kwam er
een grommende en blaffende hond z'n huis verdedigen en volgens de
eigenaar had hij normaal gesproken inderdaad moeten bijten in plaats
van zich door mij laten aaien.
De andere 498x waren de honden vriendelijk (nadat ze vaak wel eerst
even blaffen omdat ze me met de rugzak in eerste instantie niet altijd
als mens herkennen).
Mijn taktiek is om de hond vriendelijk toe te spreken, m'n handen uit
te steken om ze te laten ruiken. Dat is genoeg, daarna kan je ze
meestal gewoon aaien. Mijn ervaring leert dat een hond precies zo
reageert zoals je hem benadert en ik vind een dazer dus volstrekt
overbodig. Ik aai ze gewoon liever. Ik ben dus nog nooit gebeten.
Een wandelvriend van me is bang voor honden en komt daarom ook altijd
agressieve honden tegen. Terugdeinzen en een dreigende houding
aannemen werken dan als een rode lap op een stier volgens mij.
Ik besef me dat 'niet bang zijn' makkelijker gezegd is dan gedaan,
maar het moraal van het verhaal is dat het niet aan de hond ligt, ik
ben nog nooit een valse hond tegengekomen.
Nico
http://www.hacom.nl/~nico/hiking.htm
~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~
~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~
Hoi,
Dat lijkt me niet handig, want dan moet je bijhouden waar de honden zitten.
Handiger zou zijn om er een internetsite van te maken. Nou lijkt het me zelf
wat overdreven, maar als jij het belangrijk vindt....
Maak www.valsehonden.nl !
Groeten, Alfredo
Hier ga je met je redenering toch echt de fout in. en je bent helaas niet de
enige.
Ik (ook bang voor honden) wil op geen enkele manier te horen krijgen dat het
mijn schuld is dat die hond mij pakt. Ze hebben zich gewoon te gedragen de
honden (en de baasjes). Ik ben NIET schuldig aan de agressie van die hond. Want
ik geef GEEN aanleiding, ik ben alleen maar bang en die hond dient geleerd te
worden om daar niet op te reageren, en als dat niet lukt, dan dienen ze niet los
te lopen.
Niet voor niets, is in de wet de eigenaar van de hond ALTIJD aansprakelijk voor
de schade.
(Heel verre maar toch niet geheel terzijde vergelijking. Er was een tijd dat
vrouwen hun verkrachting in de schoenen geschoven kregen. Ze zouden wel
'aanleiding' hebben gegeven)
MRe
Ik denk dat er nu voldoende aandacht aan dit onderwerp is gegeven.
Ervaringen zijn ook al naar voren gebracht, elke hond en elke situatie is
toch weer anders. Het is dan ook een onderwerp wat regelmatig terug komt.
Wat mij betreft (dat vraag je) kunnen we het hier nu wel bij laten.
xray
<snip>
>Een wandelvriend van me is bang voor honden en komt daarom ook altijd
>agressieve honden tegen. Terugdeinzen en een dreigende houding
>aannemen werken dan als een rode lap op een stier volgens mij.
>Ik besef me dat 'niet bang zijn' makkelijker gezegd is dan gedaan,
>maar het moraal van het verhaal is dat het niet aan de hond ligt, ik
>ben nog nooit een valse hond tegengekomen.
<snip>
Dan mag je mij wel vertellen waar jij wandelt, als je zo weinig honden
tegenkomt en ook heel weinig aggressieve. Ik ben nu wel wat bang, en
deins terug, maar dat deed ik niet altijd! Als kind vond ik alle
dieren leuk, pas na tal van vervelende ervaringen ben ik er wel
terughoudend van geworden. Ik was ook geen klein kind meer die er hard
op af rende ofzo. Ik deed ongeveer wat jij beschreef en wat blijkbaar
voor jouw wel werkt. Toch was het toen ook grommen, blaffen, 1 keer
echt bijten en regelmatig uitvallen.
Ik kom trouwens op wandelingen meestal veel meer honden tegen, vaak al
2 of 3 voor ik de straat uit ben. (Zeist) Ook zelden minder dan 4-6 op
het stukje van 2km tussen werk en station in Alphen). Daar zitten ook
zat goeie tussen, aangelijnd, los maar netjes onder appel staand, los
en vriendelijk, los en totaal niet in voorbijgangers geinteresseert,
enzovoort. Misschien dat op zulke grote aantallen gewoon de kans op
een slechte groter is?
Myranya
myr...@xs4all.nospam | http://www.xs4all.nl/~myranya
Zo kan 't ook: http://www.barefooters.org/hikers
>Hier ga je met je redenering toch echt de fout in. en je bent helaas niet de
>enige.
>Ik (ook bang voor honden) wil op geen enkele manier te horen krijgen dat het
>mijn schuld is dat die hond mij pakt. Ze hebben zich gewoon te gedragen de
>honden (en de baasjes). Ik ben NIET schuldig aan de agressie van die hond. Want
>ik geef GEEN aanleiding, ik ben alleen maar bang en die hond dient geleerd te
Ja, daar heb je wel gelijk in ja. De schuld ligt niet bij jou. Maar
toch vind ik het gebruik van dazers te ver gaan.
>Dan mag je mij wel vertellen waar jij wandelt, als je zo weinig honden
>tegenkomt en ook heel weinig aggressieve. Ik ben nu wel wat bang, en
Over het algemeen wandel ik veel in de bossen op de Veluwe, daar zijn
niet zoveel honden. Maar wanneer ik een LAW loop kom ik er inderdaad
veel meer tegen. En in het buitenland kom je ook nog wel eens
luidruchtige loslopende kanjers tegen bij boerderijen. Maarja, in 5
jaar nog nooit echt aangevallen dus.
>op af rende ofzo. Ik deed ongeveer wat jij beschreef en wat blijkbaar
>voor jouw wel werkt. Toch was het toen ook grommen, blaffen, 1 keer
>echt bijten en regelmatig uitvallen.
Ik herinner me dat ik als kind ook een keer gebeten ben en een keer
toen ik een jaar of 16 was. Beide keren was ik toen op de vlucht het
beest en erg bang, blijkbaar reageren ze daar op. Maar geen trauma van
overgehouden gelukkig :-).
Maar toen ik in Bennekom per ongeluk echt op verkeerd terrein was en
absoluut niet meer weg kon komen kon ik niks anders meer verzinnen dan
dat beest te roepen, op m'n knie te slaan en m'n hand uit te steken.
Ik dacht toen gewoon dat ik opgevreten zou gaan worden, maarja, ik had
op dat moment toch niks meer te verliezen dus ik probeerde maar wat.
Die hond verwachtte dat niet en bleef stomverbaasd staan kijken en ik
trouwens zelf toen ook. En opeens was ie zo mak als een lammetje.
Sindsdien ben ik eigenlijk al m'n angst voor honden verloren.
Maarja, misschien kom ik nog wel een keer op de koffie op die manier.
Nee, hij heeft slechts gedeeltelijk gelijk!
Het is inderdaad niet zijn schuld, hij is echter wel zelf de veroorzaker.
Honden reageren nu eenmaal op de voor hen duidelijk herkenbare
angstgevoelens van een mens. Honden schijnen dat te kunnen ruiken.
Hoe je het ook bekijkt, hij geeft zelf ongewild aanleiding tot de
stemmingsverandering bij de hond.
Groeten,
Peter
--
Posted by news://news.nb.nu
Honden zijn inderdaad soms zo, maar ik vind de achterliggende gedachte niet
ok. Een hond is geen wild dier als een beer waar je rekening mee te houden
hebt als je in een "natuurpark Yellowstone" loopt. Een hond is een huisdier
dat opgevoed kan en hoort te zijn. Daar is de eigenaar verantwoordelijk
voor.
Groeten, Alfredo
>On Thu, 04 Apr 2002 18:35:21 GMT, myr...@xs4all.nospam (Myranya)
>wrote:
>
>>Dan mag je mij wel vertellen waar jij wandelt, als je zo weinig honden
>>tegenkomt en ook heel weinig aggressieve. Ik ben nu wel wat bang, en
>
>Over het algemeen wandel ik veel in de bossen op de Veluwe, daar zijn
>niet zoveel honden. Maar wanneer ik een LAW loop kom ik er inderdaad
>veel meer tegen. En in het buitenland kom je ook nog wel eens
>luidruchtige loslopende kanjers tegen bij boerderijen. Maarja, in 5
>jaar nog nooit echt aangevallen dus.
De Veluwe is inderdaad best rustig, met honden en sowieso wel, lekker
weinig wandelaars behalve als je vlak bij het bezoekers centrum zit.
Volgens mij wordt er in de Hoge Veluwe ook meer gecontroleert op
aanlijnen? Maar een goed opgevoede hond mag wat mij betreft ook lekker
los rennen, ik vind het veel belangrijker dat een hond onder controle
gehouden wordt dan of dat met een lijntje of gewoon goede opvoeding
wordt gedaan... Die honden die laatst een jongen grepen liepen
tenslotte aan de lijn, maar waren gewoon te sterk voor de eigenares.
>>op af rende ofzo. Ik deed ongeveer wat jij beschreef en wat blijkbaar
>>voor jouw wel werkt. Toch was het toen ook grommen, blaffen, 1 keer
>>echt bijten en regelmatig uitvallen.
>
>Ik herinner me dat ik als kind ook een keer gebeten ben en een keer
>toen ik een jaar of 16 was. Beide keren was ik toen op de vlucht het
>beest en erg bang, blijkbaar reageren ze daar op. Maar geen trauma van
>overgehouden gelukkig :-).
Ik heb meerdere malen gehad dat ik liep te praten ofzo en de hond pas
zag als ik vlak bij me hoorde grommen. Had dus absoluut niets te maken
met bang zijn of niet. Weggerend ben ik nog nooit, hooguit stil
blijven staan. Op de fiets komen ze ook best regelmatig op me af, dan
heb ik geen andere houding dan wie dan ook. Wegrennen is zeker niet
goed, dan komt hun jaag instinct boven, maar niet wegrennen is geen
garantie dat het goed gaat!
Andere keer liep ik naar de trein om naar een feestje te gaan, had net
nieuwe, en schone, kleren, springt er een enorme modderige hond tegen
me op. Die was wel vriendelijk, maar leuk was anders... Meestal kan
vies worden me niet veel schelen, ik draag bijna altijd kleding die
wel tegen een stootje kan, en zeker als ik wandel loop ik graag in
iets waarmee ik ook zonder zorgen op de grond kan gaan zitten of wat
dan ook, maar zelfs dan krijg ik niet graag een hond tegen me op of
een lik over m'n handen. Dat is gewoon mijn 'personal space', ik ga
toch ook niet een wildvreemde op straat omhelzen? Als mens (zeker als
ik een man was geweest) zou ik daar nog voor kunnen worden aangeklaagd
als ongewenste intimiteiten enzo. Voor een hond is het wel okay? Niet
bij mij!
Misschien is het wel zo, waar je ook wel van hoort, dat er
'kattenmensen' en 'hondenmensen' zijn. Ik ben opgevoed om van alle
dieren te houden, zeker niet anti-kat, maar toch was m'n vader meer
een hondeliefhebber. Ik altijd de leuke verhalen van zijn honden te
horen (hadden we nu niet meer, toen hij zelf kind/tiener was). En van
katten werd mij als kind altijd verteld dat ze best wel lief konden
zijn maar eigenlijk had je er niet zo veel aan, afstandelijk enzo.
Toch kreeg ik, toen nog niet bang, regelmatig vervelende ervaringen
met honden, en als ik ergens kwam waar er katten waren kwamen die
juist graag op me af.
Maar wat het ook is, het is wel knap lastig. Het vergalt een hoop
wandel plezier, en met alleen openbaar vervoer is het ook vaak lastig
om naar rustigere gebieden te gaan. Ik vind nog steeds dat honden
onder controle van de eigenaar moeten staan!
>Maar toen ik in Bennekom per ongeluk echt op verkeerd terrein was en
>absoluut niet meer weg kon komen kon ik niks anders meer verzinnen dan
>dat beest te roepen, op m'n knie te slaan en m'n hand uit te steken.
>Ik dacht toen gewoon dat ik opgevreten zou gaan worden, maarja, ik had
>op dat moment toch niks meer te verliezen dus ik probeerde maar wat.
>Die hond verwachtte dat niet en bleef stomverbaasd staan kijken en ik
>trouwens zelf toen ook. En opeens was ie zo mak als een lammetje.
>Sindsdien ben ik eigenlijk al m'n angst voor honden verloren.
Mazzel :) Ik weet niet of ik daarop zou vertrouwen en over mijn angst
heen zou komen; ik heb ook zat goede ervaringen met honden, maar er
zijn zoveel verschillen! Zolang ik ook nog regelmatig honden tegenkom
die wel tegen me grommen, denk ik niet dat het veel zal helpen als er
eentje ophoud en vriendelijk begint te kwispelen. :(
De hond is altijd zo, ook al heeft de gebetene geen schuld en ook al is de
eigenaar verantwoordelijk. De hond is geen mens, kan niet zelf denken en de
werking van de meeste hondentrainingen is beperkter dan de eigenaren en
omstanders verwachten.
Het is vervelend om angstzweet af te scheiden, noch eigenaar, noch hond,
noch het slachtoffer kunnen daar iets aan veranderen.
In dat geval is het gewoon handig, dat er technische afweer bestaat en dat
je het dan ook gebruikt.
>Ik heb meerdere malen gehad dat ik liep te praten ofzo en de hond pas
>zag als ik vlak bij me hoorde grommen. Had dus absoluut niets te maken
Mmm. Naar mij blaft en gromt er ook wel eens wat, maar ik zie dat als
gewoon een beetje stoerdoenerij. Vooral die kleine k*thondjes hebben
er een handje van om zich groter voor te doen dan ze zijn hahaha.
Probeer zo'n hond dan maar eens vriendelijk toe te spreken en aan je
hand te laten ruiken, wedden dat je hem daarna gewoon kan aaien? Werkt
altijd bij mij.
>met bang zijn of niet. Weggerend ben ik nog nooit, hooguit stil
>blijven staan. Op de fiets komen ze ook best regelmatig op me af, dan
>heb ik geen andere houding dan wie dan ook. Wegrennen is zeker niet
>goed, dan komt hun jaag instinct boven, maar niet wegrennen is geen
>garantie dat het goed gaat!
>toch ook niet een wildvreemde op straat omhelzen? Als mens (zeker als
>ik een man was geweest) zou ik daar nog voor kunnen worden aangeklaagd
>als ongewenste intimiteiten enzo. Voor een hond is het wel okay? Niet
>bij mij!
Rare vergelijking zeg.
Puur biologisch is het heel normaal om even enthousiast iemand
knuffelend en ruikend te begroeten denk ik, maar in onze beschaafdheid
kan dat natuurlijk niet (meer). Wil je dat een hond nou kwalijk gaan
nemen? Van mij mogen ze altijd tegen me opspringen en me over m'n hand
likken.
Maar de eigenaren geven me wel eens een standje wanneer ik zo'n hond
aan een lijntje een beetje ga rossen. Precies om de reden die je
noemt, dat ze dan ook tegen andere mensen gaan opspringen. Arme
beesten.
>Misschien is het wel zo, waar je ook wel van hoort, dat er
>'kattenmensen' en 'hondenmensen' zijn. Ik ben opgevoed om van alle
>Toch kreeg ik, toen nog niet bang, regelmatig vervelende ervaringen
>met honden, en als ik ergens kwam waar er katten waren kwamen die
>juist graag op me af.
Ik ben ook gek op katten. Maar honden vinden mij altijd leuk en komen
altijd blij op me af. Katten niet. Ik weet niet waarom dat is,
misschien inderdaad wel afstandelijk. Of ze vinden het verraad dat ik
de hond geaaid heb ofzo :-). Helaas heb ik geen van beide.
>om naar rustigere gebieden te gaan. Ik vind nog steeds dat honden
>onder controle van de eigenaar moeten staan!
yup
>Mazzel :) Ik weet niet of ik daarop zou vertrouwen en over mijn angst
>heen zou komen; ik heb ook zat goede ervaringen met honden, maar er
hahaha, nou, dat was niet met opzet hoor. Het was meer 'oversprong
gedrag' waarbij ik gewoon niet meer wist wat ik moest doen.
Nico
>myr...@xs4all.nospam (Myranya) wrote:
>
>>Ik heb meerdere malen gehad dat ik liep te praten ofzo en de hond pas
>>zag als ik vlak bij me hoorde grommen. Had dus absoluut niets te maken
>
>Mmm. Naar mij blaft en gromt er ook wel eens wat, maar ik zie dat als
>gewoon een beetje stoerdoenerij. Vooral die kleine k*thondjes hebben
>er een handje van om zich groter voor te doen dan ze zijn hahaha.
>Probeer zo'n hond dan maar eens vriendelijk toe te spreken en aan je
>hand te laten ruiken, wedden dat je hem daarna gewoon kan aaien? Werkt
>altijd bij mij.
Bij mij dus niet. Als ik eerder zei, dat soort dingen probeerde ik
vroeger dus, voor ik bang werd, en kreeg regelmatig een snauw. Op den
duur ben ik dus flink terughoudener geworden. Natuurlijk werkte het
soms, ik heb hele leuke honden ontmoet. Maar 'altijd' zeker niet, en
ook niet een enkele uitzondering die er niets van moest hebben.
>>toch ook niet een wildvreemde op straat omhelzen? Als mens (zeker als
>>ik een man was geweest) zou ik daar nog voor kunnen worden aangeklaagd
>>als ongewenste intimiteiten enzo. Voor een hond is het wel okay? Niet
>>bij mij!
>
>Rare vergelijking zeg.
>Puur biologisch is het heel normaal om even enthousiast iemand
>knuffelend en ruikend te begroeten denk ik, maar in onze beschaafdheid
>kan dat natuurlijk niet (meer). Wil je dat een hond nou kwalijk gaan
>nemen? Van mij mogen ze altijd tegen me opspringen en me over m'n hand
>likken.
Misschien inderdaad 'hondenmensen' en 'kattenmensen' :) Een kat is ook
meer territoriaal, als m'n kat een vreemde kat ziet gaat hij niet even
vriendelijk likken en begroeten of met ze spelen, alleen als hij ze
kent is hij vriendelijk... Je zult nooit een 'katten speelweide' of
'katten uitlaatplaats' aantreffen ::grin:: Ik moet er zelf ook niets
van hebben, klets graag van een afstandje maar raak pas mensen aan als
ik ze beter ken.
En ja, ik neem het honden niet kwalijk dat het in hun natuur zit, maar
wel dat ze niet gestopt worden als ze op iemand aflopen die er niet op
gesteld is. Ik heb er namelijk *veel* last van, vind het echt
afschuwelijk, en ik heb net zoveel recht om over straat te lopen als
de hond. Zonder ongewenste intimiteiten van onbekenden, mens of dier.
>Maar de eigenaren geven me wel eens een standje wanneer ik zo'n hond
>aan een lijntje een beetje ga rossen. Precies om de reden die je
>noemt, dat ze dan ook tegen andere mensen gaan opspringen. Arme
>beesten.
Arme wandelaars die er niet van houden, zou ik zeggen. :)
Hans
"Witch Mountain" <ask...@mail.adres> schreef in bericht
news:2i7rausifovd7lsqr...@4ax.com...
> ----------------- Original - Message -----------------
> From: "Hans van Beek" <famv...@wanadoo.nl>
> Date: Thu, 04 Apr 2002 08:14:37 GMT
> Id: <NXTq8.118$bm5....@castor.casema.net>
> Abused lines: 8
> Nog nooit een valse hond onder het wandelen tegen gekomen sterker nog,
> we zijn wel 2 X gevolgd door een hond, maar die waren niet vals :-)
>
> 1 X in BelgiÄ—, was wel lol, toen die hond in het zwembad van iemand
> sprong en die mensen ons niet vriendelijk aankeken, verder geen last
> van die hond gehad, was alleen jammer dat toen we weer naar huis
> wilden gaan die hond er nog steeds was (en schijnbaar met ons mee
> wilde) en dat kon natuurlijk niet.
>
> 2de X en Frankrijk of Zwitserland, die sloeg alles, eerst piste hij
> tegen de wieldop van de auto en hij vond de geur schijnbaar zo
> geweldig dat hij niet meer weg te krijgen was, (weer wat lunch minder)
>
> Tja het is natuurlijk niet altijd veilig om een hond (of ander dier)
> aan te halen maar ik heb met deze 2 ervaringen geen slechte ervaringen
> op gedaan, maar ja het had natuurlijk ook mis kunnen gaan en dan
> hap...
>
>
>
> --
> Witch Mountain
> http://www.witchmountain.da.ru
>
> Leer quoten: http://leerquoten.nl
>Zullen we het hier (eindelijk) bij laten? Iedereen heeft zijn/haar mening nu
>wel kunnen spuien.
Waarom? Het is toch een discussiegroep? Wij mogen toch nog wel gewoon
door discussieren terwijl jij dan desnoods niet meer meeleest?
>Arme wandelaars die er niet van houden, zou ik zeggen. :)
Dat zeker.
Maar wie is er nou wel eens echt gebeten door een hond?
--
Met vriendelijke groet,
Frans Tielen
www.pepperprint.nl. voor een leuke attentie
www.betonfrezen.nl voor een knap stukje frees- en sloopwerk
Waarom? Blijkbaar speelt dit onderwerp. Een discussiegroep lijkt me dan een
uitstekende plek om hierover met elkaar van gedachten te wisselen of zelfs -
als men dat wil - de ergernissen over iets te uiten dat verband houdt met
wandelen. Het staat een ieder vrij te lezen wat men wil, het lijkt me geen
probleem deze 'thread' over te slaan als je geen kennis meer wilt nemen van
dit onderwerp.
Erik van der Scheer (afgelopen week door twee honden belaagd op het
Marskramerpad 1).
E-mail: x...@xs4all.nl
URL: www.xs4all.nl/~xxx
-----------------------------------------
Banquo: It will be rain tonight
1st Murderer: Let it come down
Nico, het was maar een voorstel. Natuurlijk mag iedereen doordiscussieren.
Vrijheid blijheid. Maar het ging steeds minder over het wandelen. Bovendien
is het nagenoeg zelfde onderwerp onder drie titels aan de orde (geweest):
gebeten wandelaars, hondenpiepers en HOE BEDOEL JE WANDELAARS???
Ik kreeg onderhand het idee dat er weinig tot niets zinnigs meer gezegd
werd. Maar laat je niet weerhouden, vul de nieuwsgroep vrolijk verder. Ik
lees er wel over heen.
Een oprecht vriendelijke groet, Hans
<knip>
> Vandaag in Zuid-Limburg 25 km gewandeld en geen hond gezien.
Wel een aantal korenwolven zeker ;-))
--
Erik van der Scheer
en eentje van mij terug natuurlijk.