Over Steenuilen en loslopende katten
Fustigator
Dit werd op "ringersnet" gepubliceerd:
=====
"Hallo, in de bijlage de tekst met mijn bevindingen en observaties die
ik een paar weken geleden naar een 20-tal adressen gemaild heb, o.a.
Vogelbescherming en STONE.
Eens moet er een begin gemaakt worden om te gaan zorgen dat deze
"heilige koe" (overigens een prachtig (huis)dier) niet langer ons
restje ecosysteem rond huis verpest. Ik vecht voor de Steenuilen, maar
jij weet nog meer dan ik hoe deze geboren mooie en lieve rover de hele
vogelwereld onevenredig belast. Ik zag een geimporteerde kat uit
Senegal . . . hoe die kon jagen zelfs door de dunne takken van bomen -
geweldig - alleen als die zijn DNA in ons bestand fokt zijn we echt
verloren. Groet Peter"
-----------------------------------------------
Effecten van loslopende katten op de sterfte van steenuilkuikens
Inleiding
In Vogelnieuws van oktober 2010 lezen we dat de overleving van 1e
jaars Steenuilen de laatste drie decennia van ongeveer 30 naar 18% is
teruggelopen. Deze toegenomen sterfte zal vermoedelijk door een palet
van factoren worden veroorzaakt. Een factor die nog weinig aandacht
heeft gekregen is de rol van loslopende huiskatten in het
buitengebied.
Huiskatten als roofdieren
Van de Steenuilen die door een predator om het leven zijn gekomen en
bij het meldpunt dode Steenuilen zijn binnengebracht, is ongeveer 30%
door een kat gegrepen (vaak zonder uiterlijke beschadigingen, maar met
zware interne bloedingen). Dat dit percentage voor honden in dezelfde
ordegrootte ligt, wijst erop dat katten niet specifiek op Steenuilen
jagen, maar opportunistisch reageren als ze de kans krijgen een jongen
Steenuil te verschalken. In het april nummer van Vogelnieuws (blz. 22
en 23) staan de gigantische aantallen vermeld van wat katten zoal
doden. En dit is slechts een deel van het verhaal.
Bij het gebruik van vergiften zal het duidelijk zijn dat slechts een
klein deel van de besmette uilen ook zal sterven als een direct gevolg
van het vergif. Het grootste deel van de uilen zal wel hinder van de
vergiften ondervinden, maar er niet direct aan dood gaan. Deze hinder
bestaat bijvoorbeeld uit chronisch bloedverlies in de darm waardoor
bloedarmoede ontstaat en waardoor vervolgens de vlieg- en
foerageerprestaties van de uilen minder worden en alsnog secundair tot
verhongering leiden. Bij katten speelt vermoedelijk iets soortgelijks:
slechts een klein deel van de uilen wordt door een kat gepakt, maar
velen zullen wel hun gedrag aanpassen zodra ze een kat in het
territorium waarnemen, waardoor de foerageerefficiëntie afneemt.
Waarnemingen hiervan zijn bij steenuilen nog anekdotisch en ook is het
nog onduidelijk hoe belangrijk de aanwezigheid van katten is op het
tijdsbudget van zowel oude als jonge jagende uilen.
De kat van de buren
Aanvankelijk dacht ik dat het steenuilterritorium rond ons huis te
voedselarm was. Daarom zijn de schapen vervangen door pony 's die veel
voedselrijkere mest produceren, waar veel kevers op groeien. Om te
leren die kevers op te zoeken en te vangen moeten jongen echter wel de
tijd krijgen om op zo'n paardenweitje uren rond te scharrelen, zonder
gestoord te worden door roofdieren. Dat dit een probleem kan zijn
merkte ik door het steeds maar weer alarmerende wijfje in de vroege
ochtend in juli 2008. Ik ging met een zaklantaarn mijn bed uit om te
zien wat er loos was. Dat bleek de kat van de buren te zijn die 50
meter verderop rustig voor het huis zat, maar bij de Steenuilmoeder
hetzelfde effect veroorzaakte als een Steenmarter in de buurt van de
nestkast. Dus werden de jonge uiltjes in de bomen gehouden en was het
met het foerageren gedaan. Het aantal katten in onze buurt is de
laatste jaren verdrievoudigd en de prooien in het weiland lijken
alleen nog voor ervaren volwassen Steenuilen bereikbaar.
Voedseltekort
Verhongering is een belangrijke doodsoorzaak voor jonge Steenuilen,
die door katten in de hand gewerkt kan worden, omdat katten de uilen
ervan weerhouden voedsel te zoeken. Met andere woorden, het aanwezige
voedsel wordt door de aanwezigheid van katten onbereikbaar. Het
terugdringen van het aantal loslopende 'huisroofdieren' kan dus
leiden tot een belangrijke biotoopverbetering, omdat het de
voedselbeschikbaarheid zal doen toenemen. Het is ook niet ondenkbaar
dat een reductie van het aantal katten in het territorium gepaard zal
gaan met een reductie van wegslachtoffers: hongerige uilen lijken meer
geneigd te zijn om op het asfalt te foerageren, waar de kans groot is
dat ze aangereden worden. Dit blijkt ook uit een proef waarbij het
voorheen verongelukken van hele nesten uitgevlogen jongen op de weg
die door ons territorium loopt voorkomen werd door (vanaf 2003) wat
bij te voeren. Van zeven broedsels is daarna slechts één jong dood
gereden. De gegevens uit het sectiemateriaal wijzen in dezelfde
richting. Jonge wegslachtoffertjes (N=20) die uitwendig gaaf waren en
geen vocht of bloed verloren hadden blijken gemiddeld 10,44 gram
lichter te zijn dan door kat of hond, marter of buizerd gedode jonge
uiltjes. (N=25)
Hoe verder?
Ik pleit ervoor in een toekomstig onderzoeksproject naast de
Steenuilen ook de buurtkatten van een zender te voorzien en dan niet
zozeer bij een boerderij waar doorgaans veel grond omheen ligt, maar
juist in het territorium van Steenuilen die broeden tussen de
behuizingen van particulieren of naast woonwijken. Dit zou duidelijk
moeten maken gedurende welk gedeelte van de tijd (delen van) het
territorium niet door uilen bejaagbaar is. Mocht hieruit blijken dat
katten een doorslaggevende invloed hebben op de overleving van
steenuiljongen, ligt het voor de hand de discussie te starten en de
oude wetgeving te gaan handhaven die houders en hoeders van huisdieren
verplicht de beesten op hun eigen terrein te houden ! ! Dit komt niet
alleen de Steenuilen ten goede, maar het hele ecosysteem in ons
buitengebied.
.
Peter Beersma Doesburg, 20 oktober 2010
--
Fusti
SLe
> gereden. De gegevens uit het sectiemateriaal wijzen in dezelfde
> richting. Jonge wegslachtoffertjes (N=20) die uitwendig gaaf waren en
> geen vocht of bloed verloren hadden blijken gemiddeld 10,44 gram
> lichter te zijn dan door kat of hond, marter of buizerd gedode jonge
> uiltjes. (N=25)
>
> Hoe verder?
> Ik pleit ervoor in een toekomstig onderzoeksproject naast de
> Steenuilen ook de buurtkatten van een zender te voorzien en dan niet
> zozeer bij een boerderij waar doorgaans veel grond omheen ligt, maar
> juist in het territorium van Steenuilen die broeden tussen de
> behuizingen van particulieren of naast woonwijken. Dit zou duidelijk
> moeten maken gedurende welk gedeelte van de tijd (delen van) het
> territorium niet door uilen bejaagbaar is. Mocht hieruit blijken dat
> katten een doorslaggevende invloed hebben op de overleving van
> steenuiljongen, ligt het voor de hand de discussie te starten en de
> oude wetgeving te gaan handhaven die houders en hoeders van huisdieren
> verplicht de beesten op hun eigen terrein te houden ! ! Dit komt niet
> alleen de Steenuilen ten goede, maar het hele ecosysteem in ons
> buitengebied.
> .
> Peter Beersma Doesburg, 20 oktober 2010
> --
>
> Fusti
Zo heeft elk ecosysteem zijn eigen predatoren. In de AWD loopt het
steenuilenbestand ook sterk terug. Daar lopen vrijwel geen katten
rond, maar is de havik sterk in opkomst. Deze plukt zo'n uil (ook bos-
en rans-) overdag eenvoudig van zijn roestplek. Aldus een
ornitologisch georienteerde boswachter aldaar, die zegt diverse
plukplekken met uilenveren te hebben gevonden.
Sjef
Roelf van Bergen
"Fustigator" <Fusti...@xs4all.nl> schreef in bericht
news:0cvbg6l8fe543450l...@4ax.com...
Nou Fust dan toch met je zoon in de clinch? :-)
Overigens dit lijkt me wel een heel persoonlijk onderzoek en op vele
onderdelen aanvechtbare conclusies trekkend, dit is echt te simpel.
Een voorbeeld: Het door Beersma interpreteren van vergiftiging. Hij kan de
vraag hoe die tot stand is gekomen kennelijk niet beantwoorden. Maar wat hij
kennelijk wel meent te weten is dat de uiltjes niet zullen sterven aan het
vergif. Hij heeft het over bloedingen in de darm en dat duidt dus op de
moderne vergiften, in gebruik ter bestrijding van vooral Rodentia, die
sterk bloedverdunnend werken en daarmee zorgen dat met de kleinste
verwonding het betreffende dier inwendig dood bloedt. Zijn suggestie, in
wezen constateert hij het met stelligheid, dat een kleine uil als een
steenuil niet zou sterven aan deze vergiftiging, die je wellicht niet eens
kunt omschrijven als toxisch, druist totaal in tegen ten eerste de
bedoelingen van het effect dat men wil bereiken met dit gif, maar zelfs
tegen bevindingen met grote dieren zoals honden, die dit gif middels het
eten van bijvoorbeeld een muis of rat, hebben binnen gekregen. Als niet snel
wordt ingegrepen, het toedienen van zeer grote hoeveelheden vitamine K, dan
sterft zo'n, zelfs grote, hond binnen enkele dagen tot een week.
Als iemand dit zo stellig beweert als Beersma, dan lijkt me een van de
volgende conclusies aan de orde:
Beersma heeft geen weet van de impact van de inname van het betreffende
vergif. Voor iemand die dit met zulk een stelligheid beweert kan één van de
volgende zaken dan aan de orde zijn: Hij heeft zich ook niet omwille van de
geloofwaardigheid van deze redenering georiënenteerd op de werkwijze van het
betreffende gif, lijkt me een zeer ernstige omissie. Of hij past zelf
betreffend gif toe, dat mag men overigens niet hopen voor een beschermer van
roofvogels in zijn directe omgeving en hopelijk probeert hij ook zijn naaste
buren te overtuigen van het belang rodentia "niet met gif" te bestrijden
(dat laatste, hoewel ik die buren natuurlijk niet ken, lijkt me een
moeilijke zaak als die buren niet de zelfde liefhebberij hebben dan
Beersma).
Kortom Beersma zorgt door zo'n insteek dat men ernstig kan gaan twijfelen
aan de waarde die je moet toekennen aan zijn zo stellig opgevoerde
beweringen.
Overigens lijkt met het prederen van een kat van een uilenjong, zeker van
zo'n kleine uil zeker niet uitgesloten. Alleen dat de aanwezigheid van
katten, en hoe zit het met eventuele andere predatoren, ook de vliegende, er
voor zou zorgen dat de uilskuikens te weinig zouden eten, lijkt me sterk
overdreven. Zo beredeneert zouden steenuilen, hoewel altijd al schaars
geweest, al lang zijn uitgestorven, zelfs zonder de aanwezigheid van huis
katten.
Samenvattend Beersma deduceert en combineert mij wat te gemakkelijk naar een
kennelijk vooropgezet doel toe.
Dat hij zich ergert, hij houdt dat overigens in zijn tekst aardig verborgen,
aan katten in het veld lijkt me duidelijk. Al dat verschrikkelijks voor de
steenuilen lijkt me sterk overdreven en daarmee twijfelachtig. Zijn verhaal
heeft daarvoor vooral veel te veel, lijkt zelfs aardig door emoties
ingegeven, persoonlijke en weerlegbare kleuring.
Voor de beknoptheid houdt ik het maar even bij dit ene voorbeeld. Ook op het
gros van de andere onderdelen is veel af te dingen. Maar hier laat ik het
maar even bij.
Over de vermindering van steenuilen in Nederland zegt Wikipedia het
volgende:
http://nl.wikipedia.org/wiki/Steenuil#Voedsel
"Het aantal steenuilen in Nederland is sterk verminderd doordat het oude
platteland veranderd is. Er zijn meer stedelijke gebieden en
industrieterreinen waardoor er minder platteland is. Daarnaast is het
overgebleven platteland grootschaliger geworden.
Een deel van de achteruitgang is te verklaren door de vermindering van
nestelgelegenheden, b.v. in oude schuren of knotwilgen. Veel
hoogstamboomgaarden hebben plaats gemaakt voor laagstambomen. Hagen en
houtkanten zijn nu veel schaarser dan vroeger. Dat zijn allemaal goede
schuilplekjes voor de steenuil. Steenuilen worden ook relatief vaak
slachtoffer van het verkeer."
Maar Fust, nogmaals, als jij dit van grote waarde vindt lijkt een goed
gesprek met je zoon, om dier kwelling, volgens jouw overtuiging, niet de
mijne, toe te passen op zijn kat, in het belang van eventueel aanwezige
steenuilen een noodzaak. :-)
Roelf
Boze opa
"SLe" <sleer...@gmail.com> schreef in bericht
news:0ac27a81-00c1-472b...@j29g2000yqm.googlegroups.com...
...en dan blijven er weer erg veel muizen en grote kevers over en dat
vinden de Boom- en Torenvalk weer erg fijn. Alles hangt aan elkaar, dat
blijkt steeds weer.
B.o.
SLe
> "SLe" <sleermak...@gmail.com> schreef in berichtnews:0ac27a81-00c1-472b...@j29g2000yqm.googlegroups.com...
En die Boom- en Torenvalk is weer prooi voor de Havik. Maar wie slaat
nu die laatste?
S.
Boze opa
> On 13 dec, 16:34, "Boze opa" <die...@ziggo.nl> wrote:
>> "SLe" <sleermak...@gmail.com> schreef in
>> berichtnews:0ac27a81-00c1-472b...@j29g2000yqm.googlegroups.com...
>> On 13 dec, 12:06, Fustigator <Fustiga...@xs4all.nl> wrote:
>>
>>
>>
Reuzenknip
>>
>> > Fusti
>>
>> Zo heeft elk ecosysteem zijn eigen predatoren. In de AWD loopt het
>> steenuilenbestand ook sterk terug. Daar lopen vrijwel geen katten
>> rond, maar is de havik sterk in opkomst. Deze plukt zo'n uil (ook bos-
>> en rans-) overdag eenvoudig van zijn roestplek. Aldus een
>> ornitologisch georienteerde boswachter aldaar, die zegt diverse
>> plukplekken met uilenveren te hebben gevonden.
>> Sjef
>>
>> ...en dan blijven er weer erg veel muizen en grote kevers over en dat
>> vinden de Boom- en Torenvalk weer erg fijn. Alles hangt aan elkaar, dat
>> blijkt steeds weer.
>> B.o.
>
> En die Boom- en Torenvalk is weer prooi voor de Havik. Maar wie slaat
> nu die laatste?
> S.
Friese boswachter?
Ik meen daaromtrent eens iets te hebben gelezen van onze friese
correspondent.
B.o.
Jurri Jurriaanse
"Boze opa" <die...@ziggo.nl> schreef in bericht
news:81ab1$4d074c4c$546b018c$32...@cache4.tilbu1.nb.home.nl...
Jurri
Roelf van Bergen
"Jurri Jurriaanse" <antispam...@xs4all.nl> schreef in bericht
news:4d076938$0$41110$e4fe...@news.xs4all.nl...
als die correspondent. :-)
De verdenking rust, en wel een verdenking uitgesproken door de ambtenaren
van de AID, op leden van de Friese weidevogel beschermers, je weet wel die
eieren rapen van Kieviten om ze te beschermen, en op jagers.
In beide groepen leeft de overheersende, nauwelijks uit te roeien, mening
dat de achteruitgang van de weidevogels op het conto van Roofvogels ( en
natuurlijk kraaiachtigen en vooral ook vossen) moet worden geschreven. Tegen
dit soort vooroordelen lijkt niets te helpen, niet staafbare argumentatie,
Predatie onderzoek SoVon en de pure logica die dit soort beweringen ook nog
eens als onlogisch kan waarderen.
De Friese boswachter, SBB, Fryske Gea, NM, bestrijden in samenwerking met de
AID zo goed als ze kunnen deze stroperspraktijken door dus mensen die zich
"Vogelaar" noemen.
Roelf
Roelf van Bergen
De honger? ( OVP) Zelf regulatie door kleinere legsels? ( Weet niet of dat
zo werk bij de Havik, bij de Wolf en Zwijnen werkt dat wel zo). En door de
kleinste maar meest gevreesde "predatoren", virussen en bacteriën?
Wat de torenvalk betreft, voor zover mij bekend volgt deze vooral de 4
jarige cyclus van de veldmuis. Volgens mijn informatie is de torenvalk in
hoofdzaak een specialist die langdurig leven op kevers en insecten niet goed
bekomt. De legsels in een slecht nuizenjaar sterven dan in belangrijke mate
aan het voederen met te veel kevers en zo wordt de stand weer
gesynchroniseerd met die van de muizen.
( Op de Eemscentrale broeden altijd torenvalken en in een slecht muizenjaar
waren er dan ook enige lijkjes van dode jongen te vinden, als ze reeds
enigszins verteerd waren waren in de lijkjes de schilden van de kevers te
herkennen).
Roelf
Fustigator
04:15:00 -0800 (PST), in littera
<0ac27a81-00c1-472b...@j29g2000yqm.googlegroups.com> in
foro nl.vogels.vogelaar(et aliis) vere scripsit quod sequitur:
Helaas zijn er veel meer loslopend e katten dan Haviken...
>Sjef
--
Fusti
Roelf van Bergen
Maar de kans dat een Havik een steenuil slaat LIJKT heel wat groter dan dat
een kat zo'n, niet oplettende uil slaat.
En wel omdat de Havik van boven komt en de kat komt aangeslopen, wel of niet
in dekking en vaak tijdig kan worden opgemerkt.
Mij lijkt een onderscheid tussen verwilderde katten en thuis verblijvende
katten ook nog eens noodzakelijk. Je legt nogal wat nadruk op jachtdrift en
die is zeker altijd aanwezig, ook bij onze huis-wolven, maar een verzadigde
kat heeft niet de neiging om zijn jacht succesvol te laten zijn, zie mijn
eerdere beschrijvingen van vadsig gedrag van huis katten. Een verwilderde
kat daarentegen, zal, omdat hij in de natuurlijke situatie altijd meer tegen
honger aan zal zitten dan een doorvoede huiskat, die drift wel hebben. Meer
geduld, geen onnodige aanvallen die kans hebben niet succesvol te zijn maar
wel energie vreten etc.
Daarnaast is een gevolg van predatoren in de omgeving van prooidieren dat
het gedrag verandert. Je kunt dat wellicht vergelijken met een "oorlog
voering" de verdediging tegen aanvallen dwingt de aanvaller tot nieuwe
strategieën en omgekeerd. Dieren die onvoldoende reageren op predatoren
worden uit de populatie genomen en dragen, door wellicht aangeboren
onvoldoende aangepast gedrag, dan niet bij aan de voortplanting.
Kortom de schrijver Beersma en kennelijk in zijn voetsporen ook jij, ook al
had je eerder ook een eigen oorspronkelijke ingang, overdrijven de impact
van katten op populaties, jullie gaan niet uit van het "positieve" effect op
het aanpassen van toekomstige generaties en/of zelfs de wenselijkheid met
het oog op overleving van de soort, dit omdat predatoren, van welke soort
dan ook, nooit zullen ontbreken, hoe die Friese vogelbeschermers ook hun
best doen, om tot aanpassing te komen.
Elke jacht van elke predator, ook als je de huiskat mee in beschouwing
neemt, is per gepoogde vangst, zeer weinig succesvol. Elke predator moet
vele pogingen wagen om uiteindelijk een, net iets minder aangepaste of zwak
exemplaar van de te vangen prooi, te bemachtigen. Daarbij is vast te stellen
dat een normaal gevoede huiskat niet de benodigde drive zal hebben om succes
te boeken bij zijn vangst.en de meeste aanvallen dan ook loos zullen zijn.
Zoals ik eerder schreef is haast aan het gehele verhaal van Beersma van
alles af te doen, omdat hij duidelijk gepreoccupeerd is, en jij kennelijk
ook, op het schuldig verklaren van de huiskat. Waarbij opvalt dat jij de
werkelijke schuld van de jagerswereld duidelijk wenst te bagatelliseren.
Maar dat zij zo.
Ook dit wordt al weer een lang verhaal, daarom ga ik niet op andere
onderdelen van Beersma's betoog in. Als er belangstellenden zijn dan doe ik
voor die mensen dat eventueel graag.
Roelf
Llis
Even tussendoor;
misschien vergeet je hier dat Uil en Kat nachtdieren zijn en Havik
overdag jaagt.
mvrgr
Llis
Roelf van Bergen
"Llis" <nom...@xs4none.nl> schreef in bericht
news:4d092774$0$41114$e4fe...@news.xs4all.nl...
Nee hoor, een steenuil is vooral een dagjager, Evenzo de Velduil, die is wel
een "beetje"groter.
En die huiskat jaagt vooral overdag.
Roelf
Fustigator
<roelf_van...@trashhotmal.com> , die Wed, 15 Dec 2010 12:08:46
+0100, in littera <iea7lg$2ija$1...@nl-news.euro.net> in foro
Dat is moeilijk te vergelijken.
>
>En wel omdat de Havik van boven komt en de kat komt aangeslopen, wel of niet
>in dekking en vaak tijdig kan worden opgemerkt.
Alles hangt van de oplettendheid van de Steenuil...
>Mij lijkt een onderscheid tussen verwilderde katten en thuis verblijvende
>katten ook nog eens noodzakelijk.
Mee eens.
> Je legt nogal wat nadruk op jachtdrift en
>die is zeker altijd aanwezig, ook bij onze huis-wolven, maar een verzadigde
>kat heeft niet de neiging om zijn jacht succesvol te laten zijn, zie mijn
>eerdere beschrijvingen van vadsig gedrag van huis katten.
Mijn ervaring is dat verzadigde katten wel nog jagen, maar hun prooi
meeslepen om later te eten indien mogelijk.
> Een verwilderde
>kat daarentegen, zal, omdat hij in de natuurlijke situatie altijd meer tegen
>honger aan zal zitten dan een doorvoede huiskat, die drift wel hebben. Meer
>geduld, geen onnodige aanvallen die kans hebben niet succesvol te zijn maar
>wel energie vreten etc.
>
>Daarnaast is een gevolg van predatoren in de omgeving van prooidieren dat
>het gedrag verandert. Je kunt dat wellicht vergelijken met een "oorlog
>voering" de verdediging tegen aanvallen dwingt de aanvaller tot nieuwe
>strategieën en omgekeerd. Dieren die onvoldoende reageren op predatoren
>worden uit de populatie genomen en dragen, door wellicht aangeboren
>onvoldoende aangepast gedrag, dan niet bij aan de voortplanting.
>
>Kortom de schrijver Beersma en kennelijk in zijn voetsporen ook jij, ook al
>had je eerder ook een eigen oorspronkelijke ingang, overdrijven de impact
>van katten op populaties, jullie gaan niet uit van het "positieve" effect op
>het aanpassen van toekomstige generaties en/of zelfs de wenselijkheid met
>het oog op overleving van de soort, dit omdat predatoren, van welke soort
>dan ook, nooit zullen ontbreken, hoe die Friese vogelbeschermers ook hun
>best doen, om tot aanpassing te komen.
>
>Elke jacht van elke predator, ook als je de huiskat mee in beschouwing
>neemt, is per gepoogde vangst, zeer weinig succesvol.
Als ik zie wat de kat van mijn zoon allemaal terugbrengt, heb ik mijn
twijfels over het weinige successvolle, of moet die kat constant aan
het jagen zijn. Nochtans is hij dik en "doorgevoed". Maar je kunt
statistisch misschien gelijk hebben en hebben we in casu te maken met
een geniale jager!
> Elke predator moet
>vele pogingen wagen om uiteindelijk een, net iets minder aangepaste of zwak
>exemplaar van de te vangen prooi, te bemachtigen. Daarbij is vast te stellen
>dat een normaal gevoede huiskat niet de benodigde drive zal hebben om succes
>te boeken bij zijn vangst.en de meeste aanvallen dan ook loos zullen zijn.
Dat is in dit geval zeker niet zo.
>Zoals ik eerder schreef is haast aan het gehele verhaal van Beersma van
>alles af te doen, omdat hij duidelijk gepreoccupeerd is, en jij kennelijk
>ook, op het schuldig verklaren van de huiskat.
Wat Beersma en ik , elk op zijn niveau , opmerken is dat de kat een
efficiënte jager is.
> Waarbij opvalt dat jij de
>werkelijke schuld van de jagerswereld duidelijk wenst te bagatelliseren.
Hoeveel katten zijn er in geheel het land?
Hoeveel haviken?
>Maar dat zij zo.
>
>Ook dit wordt al weer een lang verhaal, daarom ga ik niet op andere
>onderdelen van Beersma's betoog in. Als er belangstellenden zijn dan doe ik
>voor die mensen dat eventueel graag.
je analytische insteek is verbazingwekkend.
jij hebt duidelijk een charisma in dat opzicht.
>Roelf
>
>
--
Fusti
Antoinet
grote knip
>Mij lijkt een onderscheid tussen verwilderde katten en thuis verblijvende
>katten ook nog eens noodzakelijk. Je legt nogal wat nadruk op jachtdrift en
>die is zeker altijd aanwezig, ook bij onze huis-wolven, maar een verzadigde
>kat heeft niet de neiging om zijn jacht succesvol te laten zijn, zie mijn
>eerdere beschrijvingen van vadsig gedrag van huis katten. Een verwilderde
>kat daarentegen, zal, omdat hij in de natuurlijke situatie altijd meer tegen
>honger aan zal zitten dan een doorvoede huiskat, die drift wel hebben. Meer
>geduld, geen onnodige aanvallen die kans hebben niet succesvol te zijn maar
>wel energie vreten etc.
>Roelf
Alleen even hier op aanhaken.
Je zou eens aan mijn buren moeten vragen wat die al aan prooi binnen
gekregen hebben van hun katten. De rovers zien er goed gevoed uit,
maar alles wat beweegt en niet vreselijk groot is wordt gevangen en
naar huis gesleept. Een houtduif die ze in mijn tuin probeerden te
vangen was net even te hoog gegrepen. Het tumult na de vangst van een
jonge ekster van de zomer zal ik niet snel vergeten. Eksters. kauwen,
kraaien, een wolk van woedende vogels vloog hier in het rond en dook
op de katten af.
Hangt misschien van het ras kat af?
Dit zijn cyperse katten.
Antoinet