Echter: wie vanuit het zuiden naar Sint-Michielsgestel moet, neemt bij afrit
25 de richting Sint-Michielsgestel. Men komt dan Sint-Michielsgestel via het
zuidwesten binnen.
De situatie die in het bericht bedoeld is, is drie afritten verder, bij
afrit 22. Via die afrit (�n via afrit 24) kan men ��k naar
Sint-Michielsgestel. Men komt via afrit 22 het dorp dan niet via het
zuidwesten, maar via het noorden binnen.
Afrit 22 naar Sint-Michielsgestel is echter niet de meest voor de hand
liggende afrit naar Sint-Michielsgestel voor wie op de A2 vanuit het zuiden
komt aanrijden. Voor de uit het zuiden komende automobilist en motorrijder
is "bij Sint-Michielsgestel" afrit 25. De bedoelde rijbaanscheiding is
echter bij afrit 22.
't Is even een weet.
Het blijft opletten met die Nederlandse wegen. Elke week als ik boodschappen
moet doen ziet de weg er WEER anders uit. Gerommel met (of ontbreken van)
wegmarkering, ongeldige omleidingborden etc. Het lijkt verdorie wel de
'alles is anders show'! Ik durf ook niet meer te roepen "ja, ik weet waar
dat is...", want je weet alleen niet meer hoe je er nog moet komen!
Mijn omgeving verandert sneller dan ikzelf... of valt dat onder
ouderdomsverschijnselen?
--
regards,
|\ /|
| \/ |@rk
\../
\/os
? Hozo opletten ? Er staan altijd duidelijke borden die je precies
vertellen waar je om op je bestemming te komen met voorsorteren en
afslaan. Alleen schapen of andere kuddedieren hebben moeite met het
zich aanpassen aan veranderende omstandigheden. Weldenkende mensen
anticiperen erop dat alles vandaag wel eens helemaal ander zou kunnen
zijn, of streven er zelfs naar het morgen weer helemaal anders te doen
dan vandaag. Moet je ook eens poberen, houdt je wakker en alert;-))