ik zou graag een mooie grote appelboom in mijn tuin kweken.
Ik zou echter niets willen aankopen,maar helemaal van nul willen
beginnen ,ttz, van een appelzaadje.
Is dit te doen ? Of kan ik maar beter een voorgekweekt geval aankopen om
latere frustraties te vermijden ?
Bedankt,
Geert
G
Geert Bellens heeft geschreven in bericht
<37E9E045...@esat.kuleuven.ac.be>...
Hoe lang duurt het eigenlijk tot een boom een deftige hoogte en dikte
heeft ?
10 jaar, 20 jaar ???
Geert
Achterin mijn tuin staat (naar mijn zeer sterke vermoeden) een
appelzaailing van ca. 30 cm hoog, vol blad. Ernaast staat er nog een van
slechts enkele cms hoog, met slechts een paar bladeren.
Ik *vermoed* dus dat het appelzaailingen betreft, daar het blad identiek
is aan appelblad en bovendien omdat ik op die plek in de winter van
'98/'99 regelmatig mijn afgekloven klokhuizen heb gegooid (Elstar of
James Grieve, waarschijnlijk).
Die klokhuizen gooide ik daar om de merels een beetje te verwennen (ik
had toen nog geen compostbak).Diverse merels en lijsters kwamen
dagelijks op bezoek op zoek naar allerlei lekkers (en ruzieden er soms
op los). Meestal waren de klokhuizen vrij snel verdwenen.
Kennelijk is het twee appelpitten gelukt om ter plekke te ontkiemen. De
grootste leek afgelopen zomer te lijden onder meeldauw, maar is daar
inmiddels overheen gegroeid. Het blad staat er nu gezond bij. (Ging
vanzelf, heb ik niets voor hoeven te doen :))
Maar wat nu? De toekomstige boom staat daar op zich op een *prima* plek
(vanuit tuinontwerp-oogpunt bezien), maar er is toch *een*
probleempje... Er *staat* al een boom (tsja, 'tis die prima plek voor
een boom, he ;)), nl. een Sorbus aucuparia, een jonge hoogstamboom die
ik daar vorig najaar heb geplant. (Toen stonden die appelzaailingen er
overigens nog niet, dus ze zijn nog zeer jong.)
Nu staat die Sorbus daar enorm te kwakkelen, na een gigantisch goede
start in het voorjaar (snelle groei, uitbundige bloei voor zo'n jonge
boom), verdorden de bladeren aan de randen en restte mij slechts nog een
nogal treurig exemplaar, waar zo nu en dan toch weer hoopvol een nieuw
blad aan ontsproot. Nu ben ik niet zo gauw uit het veld geslagen
(positieve ervaringen), dus wacht ik voorlopig maar af hoe de Sorbus
zich verder zal gaan ontwikkelen. Er zitten geen verdroogde toppen aan
of zo, dus het lijkt mij vooralsnog nog geen reden tot paniek.
Met die appelzaailingen in de buurt, denk ik nu over een mogelijk
alternatief te beschikken, mocht het toch misgaan. Ze hebben zich daar
immers zelf gevestigd, en voelen zich er kennelijk thuis. (*Eentje* zal
uiteindelijk wel moeten wijken).
Mocht de Sorbus het volgend jaar toch lekker naar zijn zin krijgen, dan
haal ik de appelzaailing(en) er alsnog uit en pot ze op: kijken of ik er
bonzai-boompjes van kan maken ;).
Trouwens, ik weet niet hoe dat bij jullie is, maar er groeien bij mij
sowieso nogal veel spontane zaailingen van bomen en heesters op soms de
meest onmogelijke plaatsen... (trouwens ook van vaste planten, bollen,
een- en tweejarigen). Soms denk ik dat ik wel een kwekerijtje kan
beginnen (kan nl. moeilijk iets weggooien).
> Hoe lang duurt het eigenlijk tot een boom een deftige hoogte en dikte
> heeft ?
>
> 10 jaar, 20 jaar ???
Tel daar nog maar wat decennia bij op :) !
--
C""""D
.\oo/ Groetjes!
.=\/= Marjolein
als je m vorig najaar gepoot hebt is het niet zo vreemd dat ie staat te
kwakkelen na zo'n droge zomer!!!!!!
stel je maar eens voor hoe groot zijn wortelopprvlak is vergeleken bij
een niet verplante boom.
komt vast goed.
groet,
--
N i e n k e
>
> Trouwens, ik weet niet hoe dat bij jullie is, maar er groeien bij mij
> sowieso nogal veel spontane zaailingen van bomen en heesters op soms de
> meest onmogelijke plaatsen... (trouwens ook van vaste planten, bollen,
> een- en tweejarigen). Soms denk ik dat ik wel een kwekerijtje kan
> beginnen (kan nl. moeilijk iets weggooien).
Ik zit met een stuk of twintig spontaan opgekomen jonge boompjes op
plaatsen waar ik ze helemaal niet wil. Maar vind het zooo leuk dat ik er
niet toe kom om ze weg te halen. Jongste aanwinst is een Acacia, nota
bene tussen de stenen van het terras :-(( . En een heleboel piepkleine
eikjes, twee beukjes, een paar wilgen, een notenboompje en nog een heel
stel waarvan ik niet weet wat het is. Overweeg nu om een paar ervan
volgende maand te verplaatsen naar een plek waar ze in elk geval iets
minder in de weg staan ... voorlopig, dat is ;-)
Ik lijd trouwens aan een ernstige kaardebollenplaag. Toen we hier in 97
kwamen wonen, stonden er hier en daar een paar. Leuk,dachten we nog, een
beschermde plant. Nou die beschermde plant heeft zich als een furie
uitgebreid, dit jaar zeker 120 kaardebollen op de meest vreemde plekken,
veel tegen boomstammen maar ook midden in het gras. Heb er onlangs een
stel uit de moestuin gehaald, en een deel van het zaad dat uit de bollen
kwam rollen in een doosje gedaan? Iemand belangstelling daarvoor? Zie nu
alweer overal jonge kaardebolletjes opkomen, dus volgend jaar zal het
nog wel erger worden. Ik dacht dat planten die beschermd waren zich in
de regel juist niet zo gemakkelijk uitbreidden eigenlijk??
Els
Als je van een pitje uitgaat, wordt het waarschijnlijk meer een
klauterboom voor kleinkinderen...
Groetjes, Dick.
Dick J Bax d.j....@hcccnet.nl NL 298x
(verwijder bij E-mail een a en een c uit mijn adres)
Ik heb dat ook. Vaak zet ik de uitgegraven plantjes die op minder
gewenste plaatsen opkomen (zoals b.v. de wortelopslag van mijn Rhus) in
potjes. Door de hoeveelheid geeft het niet als er eens eentje sneeft
door te laconiek water geven. Er zijn er meestal toch plenty :-)
Bombardementen door vogels maken dat Lijsterbes en Cotoneaster op tal
van plaatsen voor meer vogelvoer zorgen.
Zo heb je altijd voorraad om iets weg te geven of te ruilen.
Leest uw Tuincourant!
www.tuinkrant.com