slootwater
Helma Schapendonk-Maas
(zuurstof)planten e.d. Het is wel wat verbeterd maar ik zie nu toch geen
duidelijke verbetering meer. Zou het helpen om er een aantal emmers helder
slootwater in te gooien?
Groet Helma.
Frank van Opstal
3 belangrijke factoren :
1. vijversubstraat
2. GENOEG waterplanten
3. bacterien
en dan de natuur zijn tijd gunnen............
wil je toch forceren.vraag dan aan vrienden die een gezonde vijver hebben
een paar emmers water voor de bacterien .....maar NOOIT slootwater !!!
"Helma Schapendonk-Maas" <ma...@xs4all.nl> schreef in bericht
news:3ec16894$0$49117$e4fe...@news.xs4all.nl...
Bigkoi
"Frank van Opstal" <FvOp...@Home.nl> schreef in bericht
news:b9rq10$bh7$1...@news1.tilbu1.nb.home.nl...
> NEE NOOIT DOEN !!!!!!!!!!!!!!!!!!!
> 3 belangrijke factoren :
> 1. vijversubstraat
> 2. GENOEG waterplanten
> 3. bacterien
Wat is de toegevoegde waarde van dat substraat?
Bigkoi
Elise Le Breton
"Frank van Opstal" <FvOp...@Home.nl> schreef in bericht
news:b9rq10$bh7$1...@news1.tilbu1.nb.home.nl...
> NEE NOOIT DOEN !!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Mijn vijver bestaat uit helder slootwater, is glashelder en 'barst' van het
leven van allerlei watervlooitjes etc.
gr
Elise
bausie
Helma Schapendonk-Maas schreef:
Ik denk dat je waterlelie bladeren nog niet genoeg water oppervlak
bedekking geven Helma, dus zet zolang een parasol naast je vijver zodat
er wat minder zonlicht in komt.
--
Groeten,
André
http://www.xs4all.nl/~bausie/
2Rowdy
by author Bigkoi <aka big...@home.nl> inspired me
> "Frank van Opstal" <FvOp...@Home.nl> schreef in bericht
> news:b9rq10$bh7$1...@news1.tilbu1.nb.home.nl...
>> NEE NOOIT DOEN !!!!!!!!!!!!!!!!!!!
>> 3 belangrijke factoren :
>> 1. vijversubstraat
>> 2. GENOEG waterplanten
>> 3. bacterien
>
> Wat is de toegevoegde waarde van dat substraat?
Groot aanhechtingsoppervlak voor bacterien.
Kan ook met een biologisch filter.
--
Johan; bqbq etc
Certifiable me; Deadspam=> Hotm ail to reply
2Rowdy
by author Elise Le Breton <aka El...@spamno.nl> inspired me
Op zich is het een goed idee om een vijver te enten met een emmertje van een
schone bron.
Nu weet ik niet hoe die sloot er uit ziet en waar dat water vandaan komt. Je
zou de waterwaarden eens kunnen meten, met name de pH en de stikstof
gehalten (koeienpoep) zijn belangrijk.
Een nadeel kan zijn dat je ongewenste ziekten in jouw vijver introduceerd.
Ach, soms moet een mens iets spannends doen.
Ik heb mijn vijver ge-ent met een emmertje uit de Norgervaart (zonder te
meten). Achteraf gezien niet de beste bron, vanwege de boerenbedrijven in de
buurt, maar ik heb geen schadelijke effecten meegemaakt.
GinRin
>
> Wat is de toegevoegde waarde van dat substraat?
Substraat heeft vele voordelen. Naast het bieden van een mogelijkheid
aan planten om zich vast te wortelen is de belangrijkste funcie m.i. wel
het aanhechtingsoppervlak wat het (poreuze) substraat biedt aan
bacteriën welke schadelijke stoffen omzeten in minder schadelijke.
daarnaast is het leuk "speelgoed" voor de wat grotere vissen.
GinRin
--
Ik ben zo verdomd flexibel,
maar de mensen werken niet mee!
R. van Bergen
"Frank van Opstal" <FvOp...@Home.nl> schreef in bericht
news:b9rq10$bh7$1...@news1.tilbu1.nb.home.nl...
bent, dan kan water uit een gezonde sloot zeker geen bezwaar zijn.
Gebruik je slootwater, en ben je later toch van plan om vissen uit te
zetten, dan zou ik daar wel eerst een jaar mee wachten.
Enten met water van een gezonde vijver is wel veiliger en ik neem aan dat
Frank van Opstal zo zijn NOOIT heeft bedoeld.
Roelf
Poecilia Reticulata
> Als je geen vissen in je vijver hebt en dat voorlopig ook niet van plan
> bent, dan kan water uit een gezonde sloot zeker geen bezwaar zijn.
> Gebruik je slootwater, en ben je later toch van plan om vissen uit te
> zetten, dan zou ik daar wel eerst een jaar mee wachten.
> Enten met water van een gezonde vijver is wel veiliger en ik neem aan dat
> Frank van Opstal zo zijn NOOIT heeft bedoeld.
>
> Roelf
>
>
Als je slootwater gebruikt en dat eventueel even door een katoenen doek
gooit, dan valt het risico wel mee denk ik.
Ik zeg er wel bij voor een natuurvijver.
Voor Koi gelden andere (zwaardere) regels.
Groeten,
Guppie
Bigkoi
"GinRin" <Gin...@lef.ont.nl> schreef in bericht
news:3EC21CE6...@lef.ont.nl...
> Bigkoi wrote:
> >
> > Wat is de toegevoegde waarde van dat substraat?
>
> Substraat heeft vele voordelen. Naast het bieden van een mogelijkheid
> aan planten om zich vast te wortelen is de belangrijkste funcie m.i. wel
> het aanhechtingsoppervlak wat het (poreuze) substraat biedt aan
> bacteriën welke schadelijke stoffen omzeten in minder schadelijke.
> daarnaast is het leuk "speelgoed" voor de wat grotere vissen.
Het eerste kan ik me wel in vinden, maar het tweede zal toch alleen werken
als je het water er van onder doorheen pompt, als je het anders om doet of
er helemaal geen water doorheen pompt zal het alleen maar dicht slibben en
juist een negatief effect te weeg brengen.
Bigkoi
Bigkoi
> Als je slootwater gebruikt en dat eventueel even door een katoenen doek
> gooit, dan valt het risico wel mee denk ik.
> Ik zeg er wel bij voor een natuurvijver.
> Voor Koi gelden andere (zwaardere) regels.
> Groeten,
> Guppie
>
Deze snap ik niet helemaal!
Waar dient in godsnaam de katoenen doek voor? Hoop niet dat je daarmee
parasieten ofzo mee wilt wegzeven.
Bigkoi
Die ook hoopt dat die "zwaardere regels" gelden voor goudvissen enzo.
Plietsie
"Frank van Opstal" <FvOp...@Home.nl> schreef in bericht
news:b9rq10$bh7$1...@news1.tilbu1.nb.home.nl...
Ik vind deze reactie een beetje overtrokken. Als je dure koi's of zo hebt,
ja, wees dan zéér voorzichtig. Ik gebruik in mijn natuurvijver af en toe
slootwater uit een SCHONE sloot. Tuurlijk, je loopt risico's op parasieten.
Karperluis, bloedzuigers en andere narigheden wonen ook in zo'n sloot (das
de natuur hč). Maar als je aan de oppervlakte schept (nooit tussen het
riet!) dan vallen m.i. de risico's wel mee hoor.
Een tip: rode watervlooien in de sloot betekent zuurstofarm (vervuild?)
water!
Frans
Poecilia Reticulata
"Bigkoi" <big...@home.nl> schreef in bericht
news:b9tlo4$o0h$1...@news3.tilbu1.nb.home.nl...
Nee, parasieten zal wel niet lukken, maar wel watertorren, larven van
libellen enzo.
DE zwaardere regels voor koi, heeft er meer mee te maken dat de financieele
gevolgen veel groter zijn, voor het geval er toch een parasiet meekomt en
zijn kans schoon ziet.
Overigens heb ik al bij meerdere vijvers het water geent met slootwater uit
een gezonde sloot zonder daar ooit nadelige gevolgen van te ondervinden,
vandaar mijn veronderstelling dat dat in de meeste gevallen een verantwoord
risico is, maar ik kan me voorstellen dat je met vissen van 100+ euro per
stuk daar heel anders over denkt, maarja, koi is niet mijn hobbie.
Overigens heb ik de salamanders en kikkers in mijn vijver ook niet
gesteriliseert voor ik ze toeliet in mijn vijver en verder komen de meeste
planten in mijn vijver uit de sloot, nooit zieke of dode vis overigens.
Mijn ervaring is dus puur praktijkervaring, verder niets wetenschappelijks
ofzo, dus ik realiseer me heel goed dat ik bij de koiliefhebber een
stuntelige amateur ben, alla, het zij zo.
Groeten,
Guppie
Poecilia Reticulata
> Ik vind deze reactie een beetje overtrokken. Als je dure koi's of zo hebt,
> ja, wees dan zéér voorzichtig. Ik gebruik in mijn natuurvijver af en toe
> slootwater uit een SCHONE sloot. Tuurlijk, je loopt risico's op
parasieten.
> Karperluis, bloedzuigers en andere narigheden wonen ook in zo'n sloot (das
> riet!) dan vallen m.i. de risico's wel mee hoor.
> Een tip: rode watervlooien in de sloot betekent zuurstofarm (vervuild?)
> water!
>
kunnen hebben van parasieten?
Ze hebben dus niet perse slootwater nodig om in je vijver te komen.
Ook watervlooien die verkocht worden in sommige tuincentra worden soms
aangelevert door jeugd die bereid is ze voor een paar zakcenten te scheppen
in een geschikte sloot.
Weet ik van iemand die daar een paar zakcenten mee heeft verdient ooit.
Groeten,
Guppie
Bigkoi
> Wist je trouwens dat mensen die nooit slootwater hebben gebruikt toch last
> kunnen hebben van parasieten?
Zeep doet wonderen.<LOL>
Bigkoi
PS Kaliumpermangenaat i.p.v. badzout schijnt hier een goede remedie tegen te
zijn.
GinRin
>
> Het eerste kan ik me wel in vinden, maar het tweede zal toch alleen werken
> als je het water er van onder doorheen pompt, als je het anders om doet of
> er helemaal geen water doorheen pompt zal het alleen maar dicht slibben en
> juist een negatief effect te weeg brengen.
Terechte opmerking, vergeten erbij te vermelden. Daarom heb ik op de
bodem van mijn vijver slechts een dunne laag die door de koi regelmatig
wordt omgewoeld.
GinRin
--
Als je vandaag je kop in het zand steekt,
knars je morgen met je tanden.
R. van Bergen
"Plietsie @hotmail.com>" <snaj82<zonderspam> schreef in bericht
news:8Hywa.376456$qm4.38...@amsnews03.chello.com...
>
> "Frank van Opstal" <FvOp...@Home.nl> schreef in bericht
> news:b9rq10$bh7$1...@news1.tilbu1.nb.home.nl...
> >
> > news:3ec16894$0$49117$e4fe...@news.xs4all.nl...
> water!
>
> Frans
Is dat wel zo?
Watervlooien en de cyclops kleuren vaak dieprood en de Daphnia's meer rose,
leven van organisch afval , kleine eencelligen, zoals o.a. zweefalg.
Veel watervlooien betekend veel voedsel aanbod.
Weinig watervlooien betekend weinig voedsel aanbod. In een normale stabiele
situatie, waar door b.v. lozingen geen extreme toename van voedsel aanbod
is, zullen de aantallen watervlooien overeen komen met dat voedsel aanbod.
Watervlooien hebben dus een zuiverende werking.
Op het moment dat het voedsel aanbod zo groot is dat de watervlooien het
niet meer aan kunnen, dan ontstaat er zuurstof gebrek en sterven ook de
watervlooien, deze dragen dan door hun biomassa ook nog eens bij aan de
verdere belasting van het water, Pas dan ontstaat er een situatie zoals jij
die omschrijft.
Dus volgens mij is het zo, watervlooien duiden op schoon zuurstofrijk water,
in elk geval water met een zuurstof gehalte boven de 80%.
De watervlooien zorgen er mede voor dat het water schoon blijft.
Roelf
R. van Bergen
Ik prefereer zo nu en dan een zout gift, is voor diegene die steuren houdt
volgens mij eigenlijk een must, maar heeft dan niets met paracieten te
maken. En het uitzetten van één of meer zonnebaarzen.
In het voorjaar komt ook bij mij bij een enkele vis wel eens schimmel
vorming voor of een begin van vinrot. In al die jaren zijn alle vissen, op
twee uitzonderingen na, daar gewoon zelf weer boven op gekomen. Betreffende
aandoeningen zijn bij de betreffende vissen zeer plaatselijk, hier en daar
een vlekje, en zijn binnen één a twee weken weer verdwenen.
In al die jaren heb ik twee diamant karpers verloren aan deze aandoeningen,
maar deze vissen hadden dan ook al een leeftijd van zeker 4 jaar en waren,
naar mijn overtuiging, dan ook gewoon verzwakt. De meeste vissen vertonen
deze aandoeningen, als ze zich voordoen, niet, voor mij een teken dat de
weerstand voldoende hoog is en dat besmetting dus niet leidt tot aantasting.
Vorig jaar is er één sarasin overleden aan buikwaterzucht, een aandoening
die meestal tot de dood leidt.
KP vind ik dus een veel te zwaar middel, maar ja als je kapitaal dreigt dood
te gaan grijp je waarschijnlijk gauwer naar zware middelen.
Voor mij is het zoiets als schieten met een kanon op een vlieg. Zie ook mijn
bericht aan Guppie.
Roelf
R. van Bergen
"Poecilia Reticulata" <hermannos...@hotmail.com> schreef in bericht
news:b9ugin$2iht$1...@nl-news.euro.net...
>
> "Bigkoi" <big...@home.nl> schreef in bericht
> news:b9tlo4$o0h$1...@news3.tilbu1.nb.home.nl...
> >
> >
> > Die ook hoopt dat die "zwaardere regels" gelden voor goudvissen enzo.
> >
> >
>
> ofzo, dus ik realiseer me heel goed dat ik bij de koiliefhebber een
> stuntelige amateur ben, alla, het zij zo.
Met die laatste opmerking ben ik het niet eens, je bent waarschijnlijk
minder paranoide en wellicht zelfs verstandiger daardoor.
De angst om, dure, vissen te verliezen, doet wellicht veel mensen naar "te"
zware middelen grijpen, het zou mij niet verwonderen als daardoor zelfs
mensen hun dierentuin zijn kwijtgeraakt, maar dat zullen ze hier
waarschijnlijk niet melden.
Roelf
Theo Weiland
En daar ben ik het op mijn beurt weer niet eens.
Het betreft hier eerder het willen uitsluiten van risico's.
De risico's zijn voor goudvissen en koi precies even groot.
Beide vissoorten komen uit alle werelddelen vandaan, en in beide situaties geldt
dat als er een nieuwe aanwinst bijgeplaatst wordt, de nieuweling een
ziekteverwekker bij zich kan hebben waar de vijverpopulatie geen resistentie
tegen bezit, of vice versa.
In 99% van de gevallen gaat het direct bijplaatsen goed. Tref je de resterende
1%, dan zijn de rapen meestal goed gaar, en kan het je volledige vissenpopulatie
kosten.
Nu komt het prijskaartje om de hoek zetten. Voor de goudvissenliefhebber is het
dan uithuilen en opnieuw beginnen. Voor degene die een klein vermogen in zijn
koibestand heeft zitten, blijft het soms bij uithuilen.
De koiliefhebber die dat risico wil uitsluiten, zal de nieuwe aanwinst dus in
quarantaine plaatsen, en resistentie opbouwen door het uitwisselen van kleine
hoeveelheden water tussen Q-bak en vijver.
Heeft dus niets met paranoia te maken, maar eerder met moeders en
porseleinkasten.
Hetzelfde geldt voor slootwater. Het risico is gering, maar *als* het fout
gaat.....
Bijkomend effect van een hogere kostprijs is het feit dat de koihouder wat meer
geneigd zal zijn om zich in bijvoorbeeld de stikstofcyclus te verdiepen.
groet, Theo
--
Felix qui potuit rerum cognoscere causas.
Theo Weiland
>
>
> Ik prefereer zo nu en dan een zout gift, is voor diegene die steuren houdt
> volgens mij eigenlijk een must, maar heeft dan niets met paracieten te
> maken. En het uitzetten van één of meer zonnebaarzen.
En dat laatste heeft eveneens zeer weinig met parasieten te maken.
Het gros der visparasieten bestaat uit eencellige protozoa. Daar kan een
zonnebaars niet veel mee.
>
>
> In het voorjaar komt ook bij mij bij een enkele vis wel eens schimmel
> vorming voor of een begin van vinrot. In al die jaren zijn alle vissen, op
> twee uitzonderingen na, daar gewoon zelf weer boven op gekomen. Betreffende
> aandoeningen zijn bij de betreffende vissen zeer plaatselijk, hier en daar
> een vlekje, en zijn binnen één a twee weken weer verdwenen.
>
> In al die jaren heb ik twee diamant karpers verloren aan deze aandoeningen,
> maar deze vissen hadden dan ook al een leeftijd van zeker 4 jaar en waren,
> naar mijn overtuiging, dan ook gewoon verzwakt. De meeste vissen vertonen
> deze aandoeningen, als ze zich voordoen, niet, voor mij een teken dat de
> weerstand voldoende hoog is en dat besmetting dus niet leidt tot aantasting.
>
> Vorig jaar is er één sarasin overleden aan buikwaterzucht, een aandoening
> die meestal tot de dood leidt.
>
Schimmel, vinrot, buikwaterzucht.....je noemt nogal wat op...
Allemaal aandoeningen die gedijen in relatief vervuild water.
Je neemt het me vast niet kwalijk als ik toch een ietsepietsie aan je
waterkwaliteit ga twijfelen.
Misschien zou naast een regime van regelmatige waterwissels een testsetje toch
een goede investering kunnen zijn?
Overigens, vier jaar is voor een karper relatief jong. Om zomaar te stellen dat
ze van ouderdom zijn gestorven vind ik ook wat kort door de bocht.
>
> KP vind ik dus een veel te zwaar middel, maar ja als je kapitaal dreigt dood
> te gaan grijp je waarschijnlijk gauwer naar zware middelen.
> Voor mij is het zoiets als schieten met een kanon op een vlieg. Zie ook mijn
> bericht aan Guppie.
>
> Roelf
Vergis je niet in parasieten. Deze kunnen dusdanig hardnekkig zijn, dat ik heb
moeten ervaren dat het KP-kanon te klein van kaliber bleek.
Ik heb wel eens een gevalletje Costia meegemaakt die er ook na herhaaldelijke
KP-bombardementen niet onder te krijgen waren.
Een dubbele dosis in combinatie met een hoog zout promillage moest toen uitkomst
brengen.
Plietsie
"R. van Bergen" <rvbe...@home.nl> schreef in bericht
news:b9vm3s$beb$1...@news2.tilbu1.nb.home.nl...
Roelf,
ik kan het best verkeerd hebben hoor, maar volgens mij is een watervlo en
een daphnia het zelfde.
Ik heb ooit (wel erg lang geleden) dat een watervlo rood kleurt door toename
van de hoeveelheid hemoglobine in zijn "bloed", iets wat optreed in
zuurstofarm water. Dat sluit volgens mij ook aan bij de praktijk, want waar
vind je die rode watervlooien in de sloten.... precies, bij rottende zaken
in het water en het rottingsproces "vreet" zuurstof.
Ik sluit niet uit dat ik het verkeerd heb, maar zo is het mij ooit geleerd.
Frans
Wahdagie
> watervlo en een daphnia het zelfde.
> Ik heb ooit (wel erg lang geleden) dat een watervlo rood kleurt door
> toename van de hoeveelheid hemoglobine in zijn "bloed", iets wat
> optreed in zuurstofarm water.
Je staat niet alleen, Frans, er zijn er meer die dit weten.....
http://www.argo.be/scholen/geonatuur/waterdieren/waterdieren-schaaldieren.ht
ml
Groet, Arthur.
R. van Bergen
>
> "R. van Bergen" <rvbe...@home.nl> schreef in bericht
> news:b9vm3s$beb$1...@news2.tilbu1.nb.home.nl...
> >
> > "Plietsie @hotmail.com>" <snaj82<zonderspam> schreef in bericht
> > news:8Hywa.376456$qm4.38...@amsnews03.chello.com...
> > >
> > > "Frank van Opstal" <FvOp...@Home.nl> schreef in bericht
> > > news:b9rq10$bh7$1...@news1.tilbu1.nb.home.nl...
> > > >
> > > > "Helma Schapendonk-Maas" <ma...@xs4all.nl> schreef in bericht
> > > > news:3ec16894$0$49117$e4fe...@news.xs4all.nl...
> ik kan het best verkeerd hebben hoor, maar volgens mij is een watervlo en
> een daphnia het zelfde.
Haast goed, watervlo is de populaire verzamel naam voor onder anderen
Daphnia en Cyclops.
Dus om het maar even bij beide diertjes te houden: Een watervlo hoeft geen
daphnia te zijn, maar een daphnia is wel een watervlo ;-))
> Ik heb ooit (wel erg lang geleden) dat een watervlo rood kleurt door
toename
> van de hoeveelheid hemoglobine in zijn "bloed", iets wat optreed in
> zuurstofarm water.
Dat rood kleuren heeft niets met zuurstofarm water te maken, ik zou het
moeten nakijken maar ik betwijfel of watervlooien roodkleuren van de
hemoglobine, eerder verwacht ik van de inwendig aanwezig nakomelingen.
De watervlooien zijn op een enkele uitzondering na, ik meen zoiets van 1 op
de duizend en dan ook nog in de nazomer, vrouwtjes die zich door zeg maar
klonen, ja klonen, voortplanten, dit zonder tussenkomst van één enkel
mannetje. De nakomelingen zijn dan ook exacte copiën, genetisch gezien, van
hun moeder. Aan het einde van de zomer treden er meer mannetjes op zodat er
over en weer genen uitwisseling kan plaats vinden.
Dat sluit volgens mij ook aan bij de praktijk, want waar
> vind je die rode watervlooien in de sloten.... precies, bij rottende zaken
Dit zou ik zo nader willen precisiëren:
Je vindt watervlooien in "schone" sloten op plekken waar organisch afval te
vinden is. Met andere woorden, om in jouw terminologie te blijven, bij
rottende zaken. Wat doen ze daar? Juist opruimen. Het water wordt dus schoon
gehouden.
> in het water en het rottingsproces "vreet" zuurstof.
Klopt rottingsprocessen vreten zuurstof, gelukkig dat de watervlooien de
rommel consumeren, geen rottingsproces meer, geen aanslag op het zuurstof
gehalte. Het water blijft dus schoon en helder.
Bij watervlooien is de sloot dus "schoon".
Eiegnlijk heb ik in mijn vorige posting hetzelfde beschreven, maar nu heb ik
maar in gehaakt op jouw omschrijving van het "probleem".
> Ik sluit niet uit dat ik het verkeerd heb, maar zo is het mij ooit
geleerd.
Kan, maar ik acht de kans groter dat je hebt geleerd wat ik hier beschrijf
en dat dat in de loop der tijd wat is gaan slijten of dat het geleerde door
jou ooit verkeerd geinterpreteerd is. Ook dat is niet erg. Wellicht is
blijven hangen: watervlooien vind je bij rottende zaken.
En rotting veroozaakt al snel een zuurstof te kort en heb je ooit die twee
zaken gecombineerd tot de conclusie die je hier omschrijft.
Ik hoop dat je hier weer verder mee kunt.
Groet, Roelf
R. van Bergen
"Theo Weiland" <bitb...@xs4all.nl> schreef in bericht
news:3EC3C53F...@xs4all.nl...
> "R. van Bergen" schreef:
>
> >
> >
> > Ik prefereer zo nu en dan een zout gift, is voor diegene die steuren
houdt
> > volgens mij eigenlijk een must, maar heeft dan niets met paracieten te
> > maken. En het uitzetten van één of meer zonnebaarzen.
>
> En dat laatste heeft eveneens zeer weinig met parasieten te maken.
Lijkt mij wel als we het hebben over de grotere ectoparasieten.
> Het gros der visparasieten bestaat uit eencellige protozoa. Daar kan een
> zonnebaars niet veel mee.
Dat klopt en heb ik dus ook niet beweerd.
> > In al die jaren heb ik twee diamant karpers verloren aan deze
aandoeningen,
> > maar deze vissen hadden dan ook al een leeftijd van zeker 4 jaar en
waren,
> > naar mijn overtuiging, dan ook gewoon verzwakt. De meeste vissen
vertonen
> > deze aandoeningen, als ze zich voordoen, niet, voor mij een teken dat de
> > weerstand voldoende hoog is en dat besmetting dus niet leidt tot
aantasting.
> >
> > Vorig jaar is er één sarasin overleden aan buikwaterzucht, een
aandoening
> > die meestal tot de dood leidt.
> >
>
> Schimmel, vinrot, buikwaterzucht.....je noemt nogal wat op...
> Allemaal aandoeningen die gedijen in relatief vervuild water.
> Je neemt het me vast niet kwalijk als ik toch een ietsepietsie aan je
> waterkwaliteit ga twijfelen.
Waarom zou ik je dat kwalijk nemen?
Maar lees nu eens goed wat ik schreef.
In al die jaren, dat is voor deze vijver dus ruim acht jaar, ik laat mijn
andere waters op een ander plaats maar even buiten beschouwing.
7 meter vis in 16 kuub water.
Er gaat in een jaar in het voorjaar bij stihgende temperatuur na maanden
vasten één marmerkarper van 4 jaar dood aan vinrot.
Geen enekele ander vis wordt aangetast.
Het jaar daarop hetzelfde geval, daar komt bij dat de draadalgen nauwelijks
willen groeien in het grote basin, in de andere stromen en moerasdeel wel,
nauwelijks te eten dus na die moeilijke tijd. Alle andere vissen worden niet
ziek, één of twee jongere goudwindes vertonen enige schimmel vorming die
binnen een week weer vedwijnt. Dat laatste komt elk jaar wel voor bij één à
twee vissen. Alle andere vissen blijven verschoond van deze aandoeningen,
geen enkele vis, ook de tijdelijk aangestasten niet, tonen zich ziek.
Eén sarassin vertoont na één jaar verschijnselen van buikwaterzucht en
sterft. Geen enkele vis vertoont ook maar enig verschijnsel van deze ziekte,
de geleerden zijn er nog niet uit wat de veroorzaker(s) zijn van deze
aandoening, wel is bekend dat deze niet of nauwelijks te behandelen is, ook
is bekend dat de ziekte kennelijk niet besmettelijk is, wat wel het geval is
bij vinrot en schimmel aandoeningen.
Bij de sarassin heb ik ook nog gedacht aan het opkweken in een zeer steriele
omgeving, zuurstof generatoren, sterke UV sterilisering etc. die het een vis
haast onmogelijk maakt om ook maar enige weerstand te ontwikkelen.
Mijn conclusie:
Vissen met een prima afweer systeem, oorzaak een prima water kwalitiet,
zonder vele waterwissels en zonder testsetjes. Maar wel een gevarieerd
voedsel aanbod waar koolhydraadrijk voedsel als, brood, rijst, mais en
dergelijke niet in thuis horen.
Mijn vissen tonen mij snel genoeg als er met het biotoopje iets niet in orde
is, ik heb de voorzieningen getroffen die het ontstaan van vergiftiging of
zuurstof te kort tot nul reduceren. Alles op biologische/natuurlijke wijze.
> Misschien zou naast een regime van regelmatige waterwissels een testsetje
toch
> een goede investering kunnen zijn?
> Overigens, vier jaar is voor een karper relatief jong. Om zomaar te
stellen dat
> ze van ouderdom zijn gestorven vind ik ook wat kort door de bocht.
Dat is ook wat kort door de bocht.
Maar als een vis door omstandigheden geen weerstand meer heeft, en die
weerstand geldt dus alleen voor die vis, en heeft dus niets te maken met het
afweer systeem van de overige grote hoeveelheid bewoners, dan is het tijd om
te sterven.
Je zou gelijk hebben met het bovenstaande advies, als mijn hele populatie
door vermelde aandoeningen werd aangetast dat is dus niet zo, zo nu en dan
wordt er eens ééntje minimaal aangetast en hersteld daarvan dan ook nog snel
zonder enige ingreep mijnerzijds, ik ben niet zo voor ingrijpen, ik zet ze
zelfs niet in qaurataine, de stess alleen al van het uitvissen kon mogelijk
het aanwezige afweer systeem zo ontregelen dat daardoor de vis zijn kansen
alleen maar kunnen afnemen. Het te boven komen van deze aandoeningen zal,
volgens sommige geleerden, zelfs het afweer systeem stimuleren om de
volgende keer de aandoening niet meer te krijgen.
Samen vattend, naar mijn mening heb ik een populatie in mijn vijver die zeer
resistent is tegen aandoeningen.
Dat kan alleen maar als de waterkwaliteit goed is en de vissen voldoende
gevarieerd voedsel kunnen verkrijgen en niet worden bedorven met mensen
eten, wat dus ook het geval is.
Hoewel de vele waterwissels geen kwaad kunnen zijn ze in een goed doordacht
systeem, waar zoveel mogelijk aan de echte natuurlijke/biologische processen
is gedacht, eigenlijk overbodig en zonde van de waterverspilling als er geen
regenwater wordt gebruikt.
>
> Vergis je niet in parasieten. Deze kunnen dusdanig hardnekkig zijn, dat ik
heb
> moeten ervaren dat het KP-kanon te klein van kaliber bleek.
> Ik heb wel eens een gevalletje Costia meegemaakt die er ook na
herhaaldelijke
> KP-bombardementen niet onder te krijgen waren.
> Een dubbele dosis in combinatie met een hoog zout promillage moest toen
uitkomst
> brengen.
>
Tja dat kan ik begrijpen, maar dat is nu het probleem van je geld letterlijk
in het water gooien ;-))
Je wilt koste wat kost die ene vis behouden, maar ik vind het constant water
meten omdat je zo bang bent dat er iets mis gaat en het gebruik van zware
middelen dus lichtelijk paranoia, maar begrijpen doe ik het wel. En ieder
zijn eigen hobby zeg ik maar.
Roelf
Wahdagie
> Dus om het maar even bij beide diertjes te houden: Een watervlo hoeft
> geen daphnia te zijn, maar een daphnia is wel een watervlo
Dus was je eerdere posting: 'Watervlooien en de cyclops kleuren vaak
dieprood en de Daphnia's meer rose', gewoon fout.
Eerstens omdat je de namen verhaspelt en ten tweede omdat cyclops
volgens mij NOOIT rood kleuren maar altijd kleurloos zijn, of vaaggroen.
'Frans, dat was niet helemaal juist van mij', heb ik toch niet kunnen
lezen.... :-(
> Dat rood kleuren heeft niets met zuurstofarm water te maken, ik zou
> het moeten nakijken maar ik betwijfel of watervlooien roodkleuren van
> de hemoglobine,
Er staat een hoop onzin op het web, zoals je maar al te vaak zegt:
daarom heb ik maar een link genomen van een wetenschappelijk
onderzoek van de universiteit van Munster, vakgroep Biologie/Zoofysiologie,
daarin kan je lezen dat de hoeveelheid hemoglobine in Daphnia 19-voudig
kan toenemen o.a. door zuurstofarm water.
http://www.uni-muenster.de/Biologie.Zoophysiologie/tierphys/Forschung2.htm
> het geleerde door jou ooit verkeerd geinterpreteerd is. Ook dat is
> niet erg. Wellicht is blijven hangen: watervlooien vind je bij
> rottende zaken. En rotting veroozaakt al snel een zuurstof te kort en
> heb je ooit die twee zaken gecombineerd tot de conclusie die je hier
> omschrijft.
Ik ben benieuwd hoe je nu je eigen dwalen psychologisch gaat verklaren!
Groet, Arthur.
Theo Weiland
> Eén sarassin vertoont na één jaar verschijnselen van buikwaterzucht en
> sterft. Geen enkele vis vertoont ook maar enig verschijnsel van deze ziekte,
> de geleerden zijn er nog niet uit wat de veroorzaker(s) zijn van deze
> aandoening, wel is bekend dat deze niet of nauwelijks te behandelen is, ook
> is bekend dat de ziekte kennelijk niet besmettelijk is, wat wel het geval is
> bij vinrot en schimmel aandoeningen.
De geleerden weten precies wat buikwaterzucht is; een inwendige bacteriële
infectie, meestal van de nieren of de milt.
Enne... het is wel degelijk besmettelijk.
>
>
> Bij de sarassin heb ik ook nog gedacht aan het opkweken in een zeer steriele
> omgeving, zuurstof generatoren, sterke UV sterilisering etc. die het een vis
> haast onmogelijk maakt om ook maar enige weerstand te ontwikkelen.
>
Er worden successsen geboekt door de vis op een 0,5% zoutconcentratie te zetten,
in combinatie met antibioticum-injecties.
Maar dan nog bedraagt de kans op overleven niet meer dan 50%.
Bij duidelijk zichtbare buikwaterzucht is er meestal al sprake van orgaanschade.
>
> Dat is ook wat kort door de bocht.
>
> Maar als een vis door omstandigheden geen weerstand meer heeft, en die
> weerstand geldt dus alleen voor die vis, en heeft dus niets te maken met het
> afweer systeem van de overige grote hoeveelheid bewoners, dan is het tijd om
> te sterven.
Dan ben ik benieuwd naar die "omstandigheden".
Ik blijf er wat dat betreft bij dat een vis niet voortijdig hoeft te sterven.
>
> Je zou gelijk hebben met het bovenstaande advies, als mijn hele populatie
> door vermelde aandoeningen werd aangetast dat is dus niet zo, zo nu en dan
> wordt er eens ééntje minimaal aangetast en hersteld daarvan dan ook nog snel
> zonder enige ingreep mijnerzijds, ik ben niet zo voor ingrijpen, ik zet ze
> zelfs niet in qaurataine, de stess alleen al van het uitvissen kon mogelijk
> het aanwezige afweer systeem zo ontregelen dat daardoor de vis zijn kansen
> alleen maar kunnen afnemen.
Dat is altijd een afweging die je moet maken.
Bij kleine aandoeningen geef ik er zelf ook de voorkeur aan om de vis in de
vijver te laten, om precies de redenen die jij aangeeft.
Soms moet je echter wel, bij kans op besmetting, of om zijn vijvergenoten niet
te laten 'meegnieten' van een behandeling.
> Het te boven komen van deze aandoeningen zal,
> volgens sommige geleerden, zelfs het afweer systeem stimuleren om de
> volgende keer de aandoening niet meer te krijgen.
Daarin kan ik met je meegaan.
>
>
> Samen vattend, naar mijn mening heb ik een populatie in mijn vijver die zeer
> resistent is tegen aandoeningen.
> Dat kan alleen maar als de waterkwaliteit goed is en de vissen voldoende
> gevarieerd voedsel kunnen verkrijgen en niet worden bedorven met mensen
> eten, wat dus ook het geval is.
>
>
> >
> > Vergis je niet in parasieten. Deze kunnen dusdanig hardnekkig zijn, dat ik
> heb
> > moeten ervaren dat het KP-kanon te klein van kaliber bleek.
> > Ik heb wel eens een gevalletje Costia meegemaakt die er ook na
> herhaaldelijke
> > KP-bombardementen niet onder te krijgen waren.
> > Een dubbele dosis in combinatie met een hoog zout promillage moest toen
> uitkomst
> > brengen.
> >
> Tja dat kan ik begrijpen, maar dat is nu het probleem van je geld letterlijk
> in het water gooien ;-))
> Je wilt koste wat kost die ene vis behouden, maar ik vind het constant water
> meten omdat je zo bang bent dat er iets mis gaat en het gebruik van zware
> middelen dus lichtelijk paranoia, maar begrijpen doe ik het wel. En ieder
> zijn eigen hobby zeg ik maar.
>
Meestal gaat het niet om die ene vis. Bij een echte parasietenuitbraak is het
vaak voor de gehele populatie erop of eronder.
Wat zijn dan zware middelen dan in dat licht bezien. (Te) lichte middelen doen
in dergelijke situaties meer kwaad dan goed.
Wel ben ik van mening dat dergelijke situaties voorkomen moeten worden.
Preventie is uiterst belangrijk. Op mijn site staat een lange uiteenzetting over
dat onderwerp. Ik kom regelmatig bij iemand die verleden jaar een ammoniakpiek
heeft gehad, en diens visbestand is sindsdien voorgoed verpest. Het blijft nu
steeds maar tobben. Had degene tijdig een meting gedaan, dan had de schade
beperkt kunnen blijven. Eeuwig zonde...
Ten onrechte wordt vaak de indruk gewekt dat men met kromme tenen aan de
waterkant met meetsets aan de gang moet.
Dat is altijd sterk overdreven. Als een vijver goed draait, kan je de boel met
rust laten.
In mijn geval; soms gaan er maanden overheen voordat ik een watertestje doe.
Alleen als ik aan vijver- of filtersysteem heb zitten klooien, en ik twijfel
ergens aan, dan geeft de aanwezigheid van een testje toch wel weer de nodige
rust en zekerheid.
Elise Le Breton
Het rood worden van watervlooien heeft m.i. wel met de vorming van
haemoglobine te maken door een zuurstofarm milieu.
gr
Elise
R. van Bergen
"Wahdagie" <afhell...@rommelchello.nl> schreef in bericht
news:%nSwa.6847$KF1.132421@amstwist00...
> "R. van Bergen" <rvbe...@home.nl> schreef in bericht
> news:ba0oq3$mff$1...@news4.tilbu1.nb.home.nl
> > Dus om het maar even bij beide diertjes te houden: Een watervlo hoeft
> > geen daphnia te zijn, maar een daphnia is wel een watervlo
>
> Dus was je eerdere posting: 'Watervlooien en de cyclops kleuren vaak
> dieprood en de Daphnia's meer rose', gewoon fout.
> Eerstens omdat je de namen verhaspelt en ten tweede omdat cyclops
> volgens mij NOOIT rood kleuren maar altijd kleurloos zijn, of vaaggroen.
> 'Frans, dat was niet helemaal juist van mij', heb ik toch niet kunnen
> lezen.... :-(
Je blijft een vreemde manier van mensen benaderen hebben.
Alleen daarom laat ik je nog steeds meestal links liggen.
Maar omdat de vraag steller ok recht heeft op bruikbare antwoorden gaan we
er toch maar op in.
Ik zie het verhaspelen van namen niet. In mij n literatuur worden ook
cyclops aangeduid als watervlo.
Bij mij hebben de cyclops ook vaak een rodige kleur.
Overigens vind ik dat niet zo interessant, wat de effecten van de
aanwezigheid van watervlooien zijn vind ik heel wat interessanter.
>
>
> > Dat rood kleuren heeft niets met zuurstofarm water te maken, ik zou
> > het moeten nakijken maar ik betwijfel of watervlooien roodkleuren van
> > de hemoglobine,
>
> Er staat een hoop onzin op het web, zoals je maar al te vaak zegt:
> daarom heb ik maar een link genomen van een wetenschappelijk
> onderzoek van de universiteit van Munster, vakgroep
Biologie/Zoofysiologie,
> daarin kan je lezen dat de hoeveelheid hemoglobine in Daphnia 19-voudig
> kan toenemen o.a. door zuurstofarm water.
>
> http://www.uni-muenster.de/Biologie.Zoophysiologie/tierphys/Forschung2.htm
Bedankt voor de link, zo leer ik ook wat bij, deze is lijkt mij heel wat
betrouwbaarder dan de vorige die ik voorbij zag komen.
>
> > het geleerde door jou ooit verkeerd geinterpreteerd is. Ook dat is
> > niet erg. Wellicht is blijven hangen: watervlooien vind je bij
> > rottende zaken. En rotting veroozaakt al snel een zuurstof te kort en
> > heb je ooit die twee zaken gecombineerd tot de conclusie die je hier
> > omschrijft.
>
> Ik ben benieuwd hoe je nu je eigen dwalen psychologisch gaat verklaren!
>
Ook hier weer een vreemde reactie, loop je nu echt de hele dag met hoge
gehaltes adrenaline rond ;-)
Blijft staan, dat juist watervlooien organisch afval opruimen en dat juist
watervlooien een zuiverend effect op je water hebben door het opruimen van
producten die door rotting zuurstof consumeren.
Als je daar dan het hemoglobine verhaal bij neemt dan is dat dus een
voordeel, watervlooien lijken dus in staat om water, dat bezig is om te
slaan in echt zuurstof arm nog enige tijd van de betreffende
rottingsproducten te kunnen ontdoen en wellicht de situatie te verbeteren.
Dat lijkt mij mooi meegenomen.
Dan de stelling van de gronder van deze draad.
Twijfels over het schoon zijn van een sloot als de watervlooien rood
gekleurd zijn.
Ik kan mij het volgende voorstellen, daarbij neem ik dus nu ook het
hemoglobine gebeuren mee.
De watervlooien concentreren zich op een plek waar iets aan het rotten is,
zeg eenden poep, het is een geconstateerd feit dat watervlooien hier erg
goed op gedijen. De directe omgeving van deze voedselbron zal zeker zuurstof
armer zijn dan de wijdere omgeving. Voor een watervlo die zich in de
omgeving van deze eenden poep bevindt is deze, voor ons dus directe
omgeving, al een weide omgeving met minder zuurstof. Dan neemt dus de
hemoglobine toe, zoals de wetenschapper betoogd. De rest van de sloot
bestaat nog steeds uit schoon water, de watervlo kleurt dus roder. Na
verloop van tijd hebben de watervlooien alle organische afval dat kan
oxideren opgenomen en de sloot wordt ook op die plaats schoner.
Mijn stelling luidt dus daar waar in een sloot met helder water watervlooien
en waterplanten zijn waar te nemen, ook als die watervlooien rood zijn, heb
je te maken met schoon water met tevens ruim voldoende zelfreinigend
vermogen.
Roelf
R. van Bergen
> "R. van Bergen" schreef:
>
> > Eén sarassin vertoont na één jaar verschijnselen van buikwaterzucht en
> > sterft. Geen enkele vis vertoont ook maar enig verschijnsel van deze
ziekte,
> > de geleerden zijn er nog niet uit wat de veroorzaker(s) zijn van deze
> > aandoening, wel is bekend dat deze niet of nauwelijks te behandelen is,
ook
> > is bekend dat de ziekte kennelijk niet besmettelijk is, wat wel het
geval is
> > bij vinrot en schimmel aandoeningen.
>
> De geleerden weten precies wat buikwaterzucht is; een inwendige bacteriële
> infectie, meestal van de nieren of de milt.
Mijn informatie zegt: Een bacteriële infectie of een virale infectie of een
combinatie van beiden.
Wellicht kun je eens uiteenzetten of je meer, of wellicht recentere,
informatie hebt wat de veroorzaker is?
> Enne... het is wel degelijk besmettelijk.
Ook daar zegt mij informatie andere dingen over, dus graag de bovenstaande
vraag herhaald.
Wellicht moet mijn niet besmettelijk in deze genuanceerd worden. De ziekte
is natuurlijk besmettelijk, hoe kan de vis anders ziek worden? Hij is
besmet. Mijn informatie zegt dat vissen met een normale gezondheid, dus
afweer, niet besmet worden
In mijn geval is er dus gen enkele andere vis door aangetast. En komt die
ervaring dus overeen met wat mijn informatie hier over zegt.
Maar het kan best zijn dat er voortschrijdend inzicht in deze materie is die
mij is ontgaan.
Dus als het even kan nadere informatie alst u blieft.?
> Er worden successsen geboekt door de vis op een 0,5% zoutconcentratie te
zetten,
> in combinatie met antibioticum-injecties.
> Maar dan nog bedraagt de kans op overleven niet meer dan 50%.
> Bij duidelijk zichtbare buikwaterzucht is er meestal al sprake van
orgaanschade.
Dit komt overeen met nauwelijks kans op genezing, naar mijn maatstaven,
wellicht bij jouw als een kleine kans die te proberen is.
> > Maar als een vis door omstandigheden geen weerstand meer heeft, en die
> > weerstand geldt dus alleen voor die vis, en heeft dus niets te maken met
het
> > afweer systeem van de overige grote hoeveelheid bewoners, dan is het
tijd om
> > te sterven.
>
> Dan ben ik benieuwd naar die "omstandigheden".
> Ik blijf er wat dat betreft bij dat een vis niet voortijdig hoeft te
sterven.
Dat is dus maar hoe je voortijdig definieerd.
In deze is mijn definitie, als een vis, of ander dier, een ziekte niet kan
overwinnen dan is het tijd om te sterven, dat vind ik dus niet voortijdig.
De omstandigheden waren voor deze vis dus op individuele basis zodanig dat
de overlevingskans nul werd, voor geen van de andre vissen, verkerend in
hetzelfde milieu was die omstandigheid aanwezig, ook niet voor de overige
soortgenoten sarasins.
Wel is het zo dat enige hulp, bijvoorbeeld door medicatie niet door mij
wordt afgewezen. Maar zoals gezegd en verder op blijkt dat ook jij de stress
factor bij het wegvangen een mee te wegen factor vindt, dus daarover zijn
geen verschillen, is het wegvangen voor medicatie een risico vehogende
factor.
>
> >
> > Je zou gelijk hebben met het bovenstaande advies, als mijn hele
populatie
> > door vermelde aandoeningen werd aangetast dat is dus niet zo, zo nu en
dan
> > wordt er eens ééntje minimaal aangetast en hersteld daarvan dan ook nog
snel
> > zonder enige ingreep mijnerzijds, ik ben niet zo voor ingrijpen, ik zet
ze
> > zelfs niet in qaurataine, de stess alleen al van het uitvissen kon
mogelijk
> > het aanwezige afweer systeem zo ontregelen dat daardoor de vis zijn
kansen
> > alleen maar kunnen afnemen.
>
> Dat is altijd een afweging die je moet maken.
> Bij kleine aandoeningen geef ik er zelf ook de voorkeur aan om de vis in
de
> vijver te laten, om precies de redenen die jij aangeeft.
> Soms moet je echter wel, bij kans op besmetting, of om zijn vijvergenoten
niet
> te laten 'meegnieten' van een behandeling.
>
> > Het te boven komen van deze aandoeningen zal,
> > volgens sommige geleerden, zelfs het afweer systeem stimuleren om de
> > volgende keer de aandoening niet meer te krijgen.
>
> Daarin kan ik met je meegaan.
>
>
> Meestal gaat het niet om die ene vis. Bij een echte parasietenuitbraak is
het
> vaak voor de gehele populatie erop of eronder.
> Wat zijn dan zware middelen dan in dat licht bezien. (Te) lichte middelen
doen
> in dergelijke situaties meer kwaad dan goed.
In dat laatste kan ik met je meegaan, zeker als antibiotica wordt gebruikt,
een volgende keer kan dit dan niet meer werken omdat het te bestrijden
organisme zelf resistent is geworden tegen deze antibiotica. Ik ben dan ook
zeker een tegenstander van het gebruik van dat soort middelen.
> Wel ben ik van mening dat dergelijke situaties voorkomen moeten worden.
> Preventie is uiterst belangrijk. Op mijn site staat een lange
uiteenzetting over
> dat onderwerp. Ik kom regelmatig bij iemand die verleden jaar een
ammoniakpiek
> heeft gehad, en diens visbestand is sindsdien voorgoed verpest. Het blijft
nu
> steeds maar tobben. Had degene tijdig een meting gedaan, dan had de schade
> beperkt kunnen blijven. Eeuwig zonde...
Volkomen met dat eeuwig zonde eens. Ik kan niet beoordelen of die persoon de
zaak wel fatsoenlijk heeft ingericht. Wel denk ik regelmatig als ik
prachtige waterpartijen zie met alleen beton en stenen met hier en daar een
plantje, vol met vissen die ondergedoken planten onmogelijk maken, voorzien
van een soms gigantisch filter, als dat maar goed gaat?
>
> Ten onrechte wordt vaak de indruk gewekt dat men met kromme tenen aan de
> waterkant met meetsets aan de gang moet.
> Dat is altijd sterk overdreven. Als een vijver goed draait, kan je de boel
met
> rust laten.
> In mijn geval; soms gaan er maanden overheen voordat ik een watertestje
doe.
Dat lijkt me een heel wat ontspannener manier, maar als je nu al die steeds
weer terug komende vragen over watertesten die hier voorbij komen eens op
een rijtje zet, dan schijnen er toch veel mensen min of meer panisch met de
test setjes om te gaan.
Of hun waterpartijen zo te hebben ingericht dat het haast om moeilijkheden
vragen is.
> Alleen als ik aan vijver- of filtersysteem heb zitten klooien, en ik
twijfel
> ergens aan, dan geeft de aanwezigheid van een testje toch wel weer de
nodige
> rust en zekerheid.
>
Ook dat laatste kan ik me voorstellen, maar ik heb een groot vertrouwen in
mijn kleine ecosysteem, zonder zware filters, maar met veel biologische
filters, de stabiliteit zal volgens mij niet of nauwelijks in gevaar komen
(even af kloppen). En dat is al vele jaren zo, zodat mijn zielen rust over
dit soort problemen dus ook nauwelijks verstoord wordt. Ik ga rustig
meerdere malen enige weken van huis en zie niet meer naar mijn waterpartijen
om en bij thuiskomst is de tuin verworden tot een oerwoud en de vijver, nog
steeds in volle pracht.
Roelf
Ivan
"R. van Bergen" <rvbe...@home.nl> wrote in message
news:ba2c3b$sbl$2...@news4.tilbu1.nb.home.nl...
> > > Eén sarassin vertoont na één jaar verschijnselen van buikwaterzucht en
> > > sterft. Geen enkele vis vertoont ook maar enig verschijnsel van deze
> ziekte,
> > > de geleerden zijn er nog niet uit wat de veroorzaker(s) zijn van deze
> > > aandoening, wel is bekend dat deze niet of nauwelijks te behandelen
is,
> ook
> > > is bekend dat de ziekte kennelijk niet besmettelijk is, wat wel het
> geval is
> > > bij vinrot en schimmel aandoeningen.
> "Theo Weiland" <bitb...@xs4all.nl> schreef in bericht
> news:3EC3FEF1...@xs4all.nl...
> > De geleerden weten precies wat buikwaterzucht is; een inwendige
bacteriële
> > infectie, meestal van de nieren of de milt.
Zo eenvoudig zou ik het toch niet stellen. Buikwaterzucht kan zelfs
voorkomen door een gewoon nierprobleem, het hoeft daarom geen bacteriële
infectie te zijn. Meestal is de ziekte niet besmettelijk maar er bestaat wel
degelijk een besmettelijke variant. Indien u de besmettelijke variant in uw
vijver hebt dan wordt dat duidelijk als binnen de 24 Hr. meer dan één vis
deze symptomen vertoont. Een andere manier om onderscheid te maken tussen de
verschillende ziektes is mij niet bekend. Indien de vis het reeds bekende
denneappeleffekt heeft dan is hij zo goed als zeker ten dode opgeschreven
wegens interne beschadigingen.
Om de koiliefhebbers gerust te stellen, bij de koi is slechts 1 % van de
aandoeningen besmettelijk. Voor meer proffesionele uitleg zie onderstaande
link.
http://www.koidokter.nl/buikwaterzucht.htm
Ik had vroeger nog een interessante link over buikwaterzucht waarin men
zelfs sprak van "valse" buikwaterzucht maar momenteel vind ik deze niet
terug. Indien ik die terugvind zal ik hem zo snel mogelijk posten.
Groetjes,
Ivan
R. van Bergen
"Ivan" <Ivan.Van.d...@pandora.be> schreef in bericht
news:Ziaxa.5111$1u5...@afrodite.telenet-ops.be...
>
> "R. van Bergen" <rvbe...@home.nl> wrote in message
> news:ba2c3b$sbl$2...@news4.tilbu1.nb.home.nl...
> >
> > "Theo Weiland" <bitb...@xs4all.nl> schreef in bericht
> > news:3EC3FEF1...@xs4all.nl...
>
> > "Theo Weiland" <bitb...@xs4all.nl> schreef in bericht
> > news:3EC3FEF1...@xs4all.nl...
>
Ivan bedankt voor de informatie,
Roelf
Theo Weiland
> Mijn informatie zegt: Een bacteriële infectie of een virale infectie of een
> combinatie van beiden.
> Wellicht kun je eens uiteenzetten of je meer, of wellicht recentere,
> informatie hebt wat de veroorzaker is?
>
> > Enne... het is wel degelijk besmettelijk.
>
> Ook daar zegt mij informatie andere dingen over, dus graag de bovenstaande
> vraag herhaald.
Heb helaas momenteel mijn favoriete naslagwerk uitgeleend, maar op het www valt
er ook wel wat te vinden.
Kan er niet direct naar toe linken, dus het wordt noodzakelijkerwijs even
sleuren en pleuren:
Dropsey
Dropsy" is a term used to describe the swelling of a fishes' body, causing the
scales to stand away from the body, and conveying the appearance of a pine cone.
Dropsy can occur in any species of fish, but is perhaps most common in
ornamental carps of the Goldfish and Koi classes. (Carrassius, and rinus
species, respectively.)
If the fish has a sore, and the scales around the sore, or even on the whole
side of the fish, stand up, it is not necessarily Dropsy. These fish may respond
well to injections of antibiotics.
If the fish is generally swollen and scales are standing up all over the body, I
must say the prognosis is extremely poor.
In fairness, I should tell you that Dr. Stoskopf, from the University of North
Carolina at Raleigh, a man of extreme experience and authority, has seen cases
involving a Herpes virus that causes a transient Dropsy appearance that clears
on its own within 2-3 weeks. Since there is no way to practically diagnose this
without cutting up the fish, he recommends supportive, optimal care for the fish
to permit them to recover.
I have never seen a case of true-Dropsy resolve spontaneously, and have only had
one survivor of the disease. The remainder of the cases survive for 2-3 weeks
(and up to a month), until the skin becomes so edematous that the scales begin
to pull
out with the gentlest of handling. Often, the belly may become reddened shortly
before death.
Of the cases I have sent for necropsy, the diagnosis almost always comes back as
a mixed infection by two bacteria: Aeromonas hydrophila and
Mycobacteriosis.
The former bacteria (Aeromonas) enters the body through the intestine in the
winter and springtimes, particularly; and also through ulcers, or
the bite wounds of parasites like Gyrodactyliid flukes. Once inside the fish,
the bacteria are swept through the kidney and the liver, and the failure of
either of these organs can cause the Dropsy symptom.
The problem: That upon the appearance of Dropsy, especially from liver or kidney
damage, the damage to these organs must be so severe to finally cause Dropsy,
that the condition is as irreversible as the primary organ failure itself.
The latter bacteria, (Mycobacteriosis) is not treatable with anything we can
commercially utilize.
The disease progresses despite your best efforts, and there is no known way to
stop it in ornamental fish.
Mycobacteriosis is very, very common in ornamental fish, and is spread very
easily by cannibalism, which means that if the fish ever picked on the dead body
of another fish (which they all get to do at some point in time or another) then
the fish could have picked up the bacteria.
The Mycobacteria remain in the infected fish in a latent, or resting state,
until the fish undergoes a stressor. Failure to keep the fish warm, a hard, cold
winter for Koi, or a bad diet, poor water, or a long stay at the pet store can
trigger the Mycobacteria to spread throughout the fishes body. As I said, there
is no cure, and diagnosis is usually confirmed after the fish has expired, with
stained squash-preps of the liver, kidney and other internal organs.
When a client calls to report Dropsy, my concerns are as follows:
1) How can we protect the other fish?
2) Can I persuade this client NOT to treat the Dropsied fish?
3) Should we look for concurrent parasitism?
Let's discuss these in that very order.
1) Protection of the other fish is the most important thing to strive for in
these cases.
For one reason, it is likely that the other fish have at least been exposed: It
is likely that whatever the cause, the fish have all been exposed to the same
stresses that predisposed the Dropsied fish to bloat, and so these stressors
should be found and eliminated. We start with water tests.
Ammonia, correct pH, and nitrites are all important tests to get a handle on. We
can do water changes. We can remove the Dropsied fish to limit
exposure of the other fishes. We can, and should, feed the other fish an
antibiotic enriched feed. There are several varieties of these, but my
favorite originates at the livestock feed store and is called Romet B feed.
2) Persuading the client not to treat the fish is the hard part.
Often the fish is a good one. They want to save it. To do so, we recommend
placing the fish in a comfortable, cleanwater system, with buffered pH, a
temperature of about 74-76 degrees or warmer, depending on the original
temperature. We feed an antibiotic enriched feed, and we inject any of the
following three antimicrobials:
a. Baytril (Enrofloxacin 2.27%) @ 1/10th cc per 6" fish IP SID x 3d then EOD for
3 more injections
See formulary in www.koivet.com for detailed table dosing by weight of fish.
Then they die.
b. Chloramphenicol (Parke Davis) 100mg/ml dilution give@ 0.2 cc IP SID for 3 d
then EOD for 3 more.
The book http://www.koivet.com/book.html has more on this. Then they die.
c. Gentamicin 50mg/ml solution give 1/10th cc per 12 inches of fish or dilute,
provide 5mg/kg IP SID for 3d then EOD for 3 more injections, then they finally
die.
The fish may also be benefited by salting the water, it can decrease the amount
of water they take on through their gills. The dose is anywhere from 1 to 3
teaspoons per gallon, with my preference lying up around 3 tsp/gal. Non iodized
table salt is considered ideal for this, although
some staunchly recommend Sea salts. No matter.
3) If you salt with 3 tsp/gal as described above, then parasitism is unlikely,
unless Flukes are suspected. The reason is, because salt at 3 tsp/gal will clear
most if not all ciliated protozoan pathogens, to include Trichodina, Ich,
Chilodinella, Costia, and Scyphidia, not to mention Epistylis!
Flukes, however, may not perish completely, and should be assumed if scratching
and flashing continue despite salting, or if you see mucus on skin and gills
(despite salting). They can be treated with fluke tabs, Formalin, Potassium
permanganate, etc. See Discussion of Flukes.
One last cause of Dropsy in Goldfish and Koi is also untreatable, and that is
Mitraspora cyprini, a sporozoan parasite. It infects the kidney, causing it to
enlarge, and fail; then swelling ensues.
Infectious phases are shed in the Spring and Fall (for some reason), but the
fish do not break out with it until the following Spring or Fall. Probably must
a cruel trick designed by Mother Nature to toy with us.
In summary: Dropsy is a serious, and usually lethal condition of any species of
fish, and usually attends some severe stress such as chilling, or derangements
in water quality. Treatment involves injections, medicated feeds, and warming,
but is usually not successful.
Protection and preservation of the other fish is the keynote.
Concurrent use of salt can be recommended for all fish involved to quell any
super-imposed parasitic infection.
Nogmaals; de meningen zijn verdeeld. Bovenstaande mening onderstreept het
hopeloze van de zaak, en daar ben ik het grotendeels mee eens.
Je kan een Pyrrusoverwinning behalen door de ontsteking weg te nemen, en daarmee
de zwelling. Maar zoals eerder gezegd; orgaanschade is dan al meestal een feit.
Anderen stellen dat buikwaterzucht wel degelijk geneesbaar is. Ik meen dat Tim
Rozemaer eens geclaimd heeft dattie er zijn hand niet voor omdraait om
dergelijke visjes te repareren. :-)
>
> Dat is dus maar hoe je voortijdig definieerd.
> In deze is mijn definitie, als een vis, of ander dier, een ziekte niet kan
> overwinnen dan is het tijd om te sterven, dat vind ik dus niet voortijdig.
> De omstandigheden waren voor deze vis dus op individuele basis zodanig dat
> de overlevingskans nul werd, voor geen van de andre vissen, verkerend in
> hetzelfde milieu was die omstandigheid aanwezig, ook niet voor de overige
> soortgenoten sarasins.
Kom nou toch Roelf. Schei eens uit met die definitievervalsing.
De gangbare definitie is dat als een levend wezen zijn verwachte levensduur niet
kan volmaken, er sprake is van voortijdig overlijden.
Als een karper tientallen, zoniet honderdtallen jaren oud kan worden, dan is het
hemelen binnen 4 jaar voortijdig.
Als je hondje van een paar jaar oud door vergiftiging overlijdt, dan is dat
voortijdig.
Als ik morgen onder de tram loop, dan overlijdt ik voortijdig.
> > Wel ben ik van mening dat dergelijke situaties voorkomen moeten worden.
> > Preventie is uiterst belangrijk. Op mijn site staat een lange
> uiteenzetting over
> > dat onderwerp. Ik kom regelmatig bij iemand die verleden jaar een
> ammoniakpiek
> > heeft gehad, en diens visbestand is sindsdien voorgoed verpest. Het blijft
> nu
> > steeds maar tobben. Had degene tijdig een meting gedaan, dan had de schade
> > beperkt kunnen blijven. Eeuwig zonde...
>
> Volkomen met dat eeuwig zonde eens. Ik kan niet beoordelen of die persoon de
> zaak wel fatsoenlijk heeft ingericht. Wel denk ik regelmatig als ik
> prachtige waterpartijen zie met alleen beton en stenen met hier en daar een
> plantje, vol met vissen die ondergedoken planten onmogelijk maken, voorzien
> van een soms gigantisch filter, als dat maar goed gaat?
Concreet: degene heeft alle vissen ineens naar een nieuwe vijver verhuisd,
waarmee zo'n 2/3 van de biocapaciteit werd vernietigd. (vijverwand en
plantenfilter)
Daarnaast zijn alle uiterlijke tekenen van een ammoniakvergiftiging wekenlang
genegeerd.
Daar waar eens een probleemloze vijver was, doet zich nu het ene na het andere
ziektegeval voor.
Dat is wat een geringe concentratie ammoniak van 0,1 ppm met een visbestand
doet.
>
>
> >
> > Ten onrechte wordt vaak de indruk gewekt dat men met kromme tenen aan de
> > waterkant met meetsets aan de gang moet.
> > Dat is altijd sterk overdreven. Als een vijver goed draait, kan je de boel
> met
> > rust laten.
> > In mijn geval; soms gaan er maanden overheen voordat ik een watertestje
> doe.
>
> Dat lijkt me een heel wat ontspannener manier, maar als je nu al die steeds
> weer terug komende vragen over watertesten die hier voorbij komen eens op
> een rijtje zet, dan schijnen er toch veel mensen min of meer panisch met de
> test setjes om te gaan.
> Of hun waterpartijen zo te hebben ingericht dat het haast om moeilijkheden
> vragen is.
Puur een kwestie van gezond verstand en geduld, en daarmee raak ik de kern van
de kwestie, want dat ontbreekt er veelal aan.
Bij nieuwe vijvers, belangrijke wijzigingen, medicijngebruik, of een mismatch
tussen visbestand en biocapaciteit, blijft een meetset onmisbaar.
Bij systemen die reeds geruime tijd probleemloos draaien, kunnen de meetsets in
de kast blijven, onder voorwaarde dat er voldoende biologische overcapaciteit is
om ook de groei van de vissen op te kunnen vangen.
>
>
> > Alleen als ik aan vijver- of filtersysteem heb zitten klooien, en ik
> twijfel
> > ergens aan, dan geeft de aanwezigheid van een testje toch wel weer de
> nodige
> > rust en zekerheid.
> >
> Ook dat laatste kan ik me voorstellen, maar ik heb een groot vertrouwen in
> mijn kleine ecosysteem, zonder zware filters, maar met veel biologische
> filters, de stabiliteit zal volgens mij niet of nauwelijks in gevaar komen
> (even af kloppen). En dat is al vele jaren zo, zodat mijn zielen rust over
> dit soort problemen dus ook nauwelijks verstoord wordt.
Voor de duidelijkheid; ik ben zeker geen tegenstander van een plantenfilter.
Integendeel. In mijn schrijfsels op het www beveel ik het van harte aan, *naast*
een conventioneel mechanisch/biologisch filter. Ook voor degenen die een
'etalagebak' bezitten, biedt een gekoppeld plantenfilter een stuk extra
stabiliteit.
Een plantloze koivijver kan wel, maar dan zal je zelf wat taken ter hand moeten
nemen die normaliter door een grote hoeveelheid planten verricht worden. De
moeilijkheidsgraad wordt er door verhoogd.
Ikzelf zit op de tussenweg. Naaast de nuttige eigenschappen van planten, kan ik
de esthetische aspecten ervan waarderen. 1 oever van mijn vijver is geheel
voorzien van drijvende planteneilanden. Mogelijk realiseer ik in de nabije
toekomst alsnog een gekoppelde plantenvijver.
Zo zie je maar. Rekening houdend met het type vijver hoeven de inzichten niet
eens zo erg te verschillen.
Veel wetmatigheden gelden voor alle biotopen. In andere gevallen vraagt het type
vijver om een iets andere benadering.
R. van Bergen
> "R. van Bergen" schreef:
>
> Nogmaals; de meningen zijn verdeeld. Bovenstaande mening onderstreept het
> hopeloze van de zaak, en daar ben ik het grotendeels mee eens.
> Je kan een Pyrrusoverwinning behalen door de ontsteking weg te nemen, en
daarmee
> de zwelling. Maar zoals eerder gezegd; orgaanschade is dan al meestal een
feit.
> Anderen stellen dat buikwaterzucht wel degelijk geneesbaar is. Ik meen dat
Tim
> Rozemaer eens geclaimd heeft dattie er zijn hand niet voor omdraait om
> dergelijke visjes te repareren. :-)
Een goed verhaal, en ik maak er uit op dat miin benadering niet wordt
afgewezen. Ook deze schrijver komt tot meerdere mogelijkheden van
veroorzakers. Ook maak ik er uit op dat stress vermeden moet worden en ook
dat waren we al met elkaar eens. Ik denk dat er nauwelijks licht zit, als
het er al zit, tussen deze uitgebreide uiteenzetting en wat ik in korte, en
hopelijk voor gewone mensen begrijpelijke taal, heb neergezet.
De link die Ivan gaf is wellicht door jou aan je favorieten toe te voegen.
Ook de kans op succes van een behandeling wordt door deze schrijver als erg
klein beschouwd, wel is deze schrijver juist erg bang voor besmetting van de
andere vissen, iets wat bij mij dus in geen enkel geval is voorgekomen. Daar
komt bij dat de schrijver tevens constateerd dat die besmetting ook
nauwelijks voorkomt.
Ik maak ook op uit dit verhaal dat preventief zout gebruik wellicht enige
preventieve bescherming biedt, dit dus afgezien van de behandeling met zout
van het zieke dier. Zoals velen bekend pas ik deze methode, door anderen
bestreden, al jaren toe.
Natuurlijk is het begrijpelijk dat men behandeling toepast, zeker als het
geïnvesteerde kapitaal in het water ligt;-))
Maar ook deze schrijver constateert dat de kans op succes nagenoeg nihil is.
Ik denk dat we bij de benadering van dit probleem niet ver uit elkaar
liggen.
Maar wellicht heb je daar een andere mening over.
Mij benadering nogmaals kort samen gevat:
Zorg voor een biotoop die de afval stoffen die worden geproduceert maximaal
via natuurlijke weg kan opnemen.
Zorg dius voor veel oever planten en ondergedoken planten. Alleen een
biologisfilter (in mijn terminologie een half biologisch filter) is niet
voldoende om voor langere tijd zeker te zijn van het voorkomen van welke
problemen dan ook.
Voer je vissen met normaal vissen voer en geef ze geen mensen voer, wat ik
hier soms ook voorbij zie komen, dus geen brood, geen mais, geen doperwten
of wat dan ook. Wellicht is een slablaadje nog aan te bevelen gezien de
behoefte van vissen aan wat groen voer. Volwassen goudwindes zijn dol op
kroos. Geef ook regelmatig het zogenaamde natuurvoer, Ik heb geen bewijzen
of bronnen die vaststellen dat dat de spijsvertering kan bevorderen, maar ik
denk dat het innemen van volledige insecten, dus met hun chitine huid, de
spijsvertering zal bevorderen.
Dat laatste in analogie met hogere predatoren, die opstipatie problemen
krijgen als ze alleen met puur vlees gevoed worden. Deze dieren moeten met
veer en haar gevoerd worden.
Wie zijn vijver alleen uit een bak zonder planten, maar wel met een groot
filter, laat bestaan, die zal moeten rekenen met alle voornoemde risico's.
> > Dat is dus maar hoe je voortijdig definieerd.
> > In deze is mijn definitie, als een vis, of ander dier, een ziekte niet
kan
> > overwinnen dan is het tijd om te sterven, dat vind ik dus niet
voortijdig.
> > De omstandigheden waren voor deze vis dus op individuele basis zodanig
dat
> > de overlevingskans nul werd, voor geen van de andre vissen, verkerend in
> > hetzelfde milieu was die omstandigheid aanwezig, ook niet voor de
overige
> > soortgenoten sarasins.
>
> Kom nou toch Roelf. Schei eens uit met die definitievervalsing.
> De gangbare definitie is dat als een levend wezen zijn verwachte
levensduur niet
> kan volmaken, er sprake is van voortijdig overlijden.
Vind je dit nu niet zelf een beetje aanmatigend?
Dit soort definities zijn bepaald door: Ethische en filosofische
uitgangspunten.
Je kunt het er niet mee eens, je kunt ze zelfs totaal afwijzen. Je kunt er
over willen discussiëren. Maar uiteindelijk kan niemand claimen dat hij het
alleen recht heeft om te bepalen of zo'n definitie wel of niet correct is,
laat staan zo'n definitie het predikaat "definitie vervalsing" op te
plakken. Ook al zijn dit soort definities wellicht gedragen door velen dan
nog is in dit soort gevallen de gangbaare definitie niet per "definitie" de
alleen geldende.
> Als een karper tientallen, zoniet honderdtallen jaren oud kan worden, dan
is het
> hemelen binnen 4 jaar voortijdig.
Bij mij dus niet, als alle leven de praktische of de theroretisch haalbare
leeftijd zou halen dan was er nu al geen leven meer. Sterven ook op jonge
leeftijd is een onderdeel van het natuurlijke proces en hoort bij het leven,
of je dat nu leuk vind of niet. Ik denk dat ganbaar is, in onze samenleving,
dat velen dat niet, emotioneel, kunnen verdragen, maar dat maakt mijn
definitie nog niet tot een definitievervalsing, alleen zullen velen ook dit
idee onverdraagbaar vinden, toch zullen mensen die met levende have omgaan
geconfronteerd worden met bijvoorbeeld de gebruikelijke kindersterfte van
amfibiën, en zoals ik hier soms merk, dat doet kennelijk pijn, wie deze
algemene gevoelens niet leert relatieveren die zal dan altrijd geestelijke
pijn moeten lijden.
> Als je hondje van een paar jaar oud door vergiftiging overlijdt, dan is
dat
> voortijdig.
> Als ik morgen onder de tram loop, dan overlijdt ik voortijdig.
De eerste regel is voor mijn pijnlijk, ik hoop niet dat dit je opzet was.
:-((
Nee beide voorbeelden die je noemt vallen niet onder de door mij gegeven
definitie.
Als het hondje vergiftigd was door bijvoorbeeld het eten van een giftige
plant of een giftig dier, dan viel dat onder deze definitie, niet dat het
dan minder pijnlijk zou zijn geweest, en ik me geen verwijten zou hebben
gemaakt dat ik beter had moeten oppassen, maar uiteindelijk was dat
aanvaard, zo zit de natuur nu eenmaal ook in elkaar.
Om nog even bij dit onderdeel te blijven, honden en hondachtigen hebben al
heel lang mijn speciale belangstelling, Als een pas geboren welp de tepel
niet kan bereiken, dan eet de moeder de welp op, voortijdig overleden?,
alleen onverantwoordelijke fokkers houden deze vaak nauwelijks
levensvatbare wezentjes in leven en schepen uiteindelijk de meestal
ondeskundige koper met de onvermijdelijke vervolg problemen op. Ik zou hier
nog vele ander voorbeelden kunnen noemen. Maar dit is ter illusteratie van
mijn "definitie".
Jouw voorbeelden hebben in het geval van mijn hondje te maken met bewust
menselijk handelen om een dier om zeep te helpen.
Dat menselijk handelen is in mijn definitie dan ook niet opgenomen. Maar is
ethisch verwerpelijk. En is ook in mijn visie voortijdig sterven..
Het tweede voorbeeld is ook niet aanvaardbaar op onderdelen, ook een dier
kan een ongeval krijgen en daardoor sterven ook dat is het risico van het
leven en hoort er per definitie bij. maar veel verkeers ongevallen zouden
bij gediciplineerd gedrag, bijvoorbeeld bewust niet de snelheidslimiten
overtreden, voorkomen kunnen worden en dan komt dus weer het vele
onaanvaardbare handelen van verkeers deelnemers in beeld in mijn visie kan
in veel van die gevallen gesproken worden van doodslag, in de juridische
betekenis. Ethisch is daar, vanuit mijn optiek geen enkele verontschuldiging
voor te geven. Als de kennis omtrent verkeersveiligheid bij een ieder
aanwezig is, en wetenschappelijk onderzoek wijst tot nu toe uit dat hogere
snelheden meer dan proportioneel dodelijke risico's oplevert dan lagere
snelheden, dan durf ik dit soort handelen zelfs te omschrijven als moord met
voorbedachte rade, en dat is absoluut verwerpelijk en mijn gegeven definitie
sluit niet uit om dat vroegtijdig te noemen.
>
> Concreet: degene heeft alle vissen ineens naar een nieuwe vijver verhuisd,
> waarmee zo'n 2/3 van de biocapaciteit werd vernietigd. (vijverwand en
> plantenfilter)
> Daarnaast zijn alle uiterlijke tekenen van een ammoniakvergiftiging
wekenlang
> genegeerd.
> Daar waar eens een probleemloze vijver was, doet zich nu het ene na het
andere
> ziektegeval voor.
> Dat is wat een geringe concentratie ammoniak van 0,1 ppm met een
visbestand
> doet.
Het is duidelijk, de betreffende persoon heeft gewoon geen rekening (kunnen)
houden met dat wat nodig was en verder geen aandacht aan het gedrag van
zijn beestjes besteed zodat hij op tijd gewaarschuwd had kunnen zijn. Dat
terwijl iemand die verantwoord met levende have bezig moet zijn zich had
moeten realiseren dat de betreffende handelingen gewoon een grote risico
factor vormden.
Erg sneu voor de beestjes, en ook nog een vroegtijdig sterven, ook volgens
mijn "definitie".
> Puur een kwestie van gezond verstand en geduld, en daarmee raak ik de kern
van
> de kwestie, want dat ontbreekt er veelal aan.
> Bij nieuwe vijvers, belangrijke wijzigingen, medicijngebruik, of een
mismatch
> tussen visbestand en biocapaciteit, blijft een meetset onmisbaar.
> Bij systemen die reeds geruime tijd probleemloos draaien, kunnen de
meetsets in
> de kast blijven, onder voorwaarde dat er voldoende biologische
overcapaciteit is
> om ook de groei van de vissen op te kunnen vangen.
Hier zijn we het haast, maar misschien zelfs wel helemaal eens.
Bij nieuwe vijvers moet er eerst gedacht worden aan het opzetten met
voldoende biocapaciteit, zolang dat nog niet is gerealiseerd dan is het
onverantwoord om er vissen in uit te zetten. Wie een vijver opzet die nooit
voldoende biocapaciteit kan leveren is onverantwoord bezig, stelt de dieren
bloot aan het risico van "voortijdig" sterven , dus sterven door menselijke
nalatigheid in een bewuste handeling.
Maar helaas de moderne Europeaan, en daarmee bedoel ik alle Europeanen ook
die die andere continenten bevolkt hebben, heeft geen geduld, alles moet
direct en met direct resultaat, de natuur kent deze haast niet en zal zich
er ook niets van aan trekken.
Om bij ons onderwerp te blijven, ik wil een vijver, ik graaf een gat,doe er
water in en vissen en dan moet het goed zijn, want ik wil direct resultaat
zien.
Met het overige kan ik met je mee gaan.
>
> Voor de duidelijkheid; ik ben zeker geen tegenstander van een
plantenfilter.
Had ik ook niet uit je schrijfsels begrepen.
> Integendeel. In mijn schrijfsels op het www beveel ik het van harte aan,
*naast*
> een conventioneel mechanisch/biologisch filter. Ook voor degenen die een
> 'etalagebak' bezitten, biedt een gekoppeld plantenfilter een stuk extra
> stabiliteit.
> Een plantloze koivijver kan wel, maar dan zal je zelf wat taken ter hand
moeten
> nemen die normaliter door een grote hoeveelheid planten verricht worden.
De
> moeilijkheidsgraad wordt er door verhoogd.
Mee eens en daar verschillen we, ik denk dat het niet kan omdat ik denk dat
de meeste mensen deze moeilijkheidsgraad uiteindelijk niet aan kunnen.
Andere aktiviteiten, ik moet ook nog op vacantie er is in onze samenleving
te veel dat mensen menen te moeten doen, bang dat ze ook maar iets ontgaat
wat misschien de moeite waard was om beleefd te hebben. We leven erg lang,
door kunstgrepen?, maar lijken bang dat die tijd nog te kort is.
> Ikzelf zit op de tussenweg. Naaast de nuttige eigenschappen van planten,
kan ik
> de esthetische aspecten ervan waarderen. 1 oever van mijn vijver is geheel
> voorzien van drijvende planteneilanden. Mogelijk realiseer ik in de nabije
> toekomst alsnog een gekoppelde plantenvijver.
>
> Zo zie je maar. Rekening houdend met het type vijver hoeven de inzichten
niet
> eens zo erg te verschillen.
> Veel wetmatigheden gelden voor alle biotopen. In andere gevallen vraagt
het type
> vijver om een iets andere benadering.
>
En zo zie je maar dat we niet erg verschillen van mening en inzicht er zijn
wellicht kleine nuance verschillen..
Wellicht blijft ons verschil van mening over mijn "definitie" bestaan,
Wellicht kom ook jij daar uiteindelijk dicht bij in de buurt.
Dat zal de tijd moeten leren.
Groet, Roelf
Plietsie
> Mijn stelling luidt dus daar waar in een sloot met helder water
wat absoluut niet relevant is, want helder heeft niets te maken met schoon
en/of onvervuild
watervlooien
> en waterplanten zijn waar te nemen,
ook als die watervlooien rood zijn, heb
> je te maken met schoon water
je snapt het niet hč. als watervlooien rood zijn is dat water zuurstofarm
(ondanks die waterplanten die je net waarnam). Als die vlooien op één plek
zijn, dan is die plek (het meest) zuurstofarm. Als ze in de hele sloot
voorkomen, is de hele sloot zuurstofarn!
met tevens ruim voldoende zelfreinigend
> vermogen.
het zelfreinigend vermogen van die sloot is niet čcht relevant als ik een
emmer water in mijn vijver zou willen gooien, toch?
Volgens mij rammelt je stelling nogal ;-)
Frans
Poecilia Reticulata
> je snapt het niet hč. als watervlooien rood zijn is dat water zuurstofarm
> (ondanks die waterplanten die je net waarnam). Als die vlooien op één plek
> zijn, dan is die plek (het meest) zuurstofarm. Als ze in de hele sloot
> voorkomen, is de hele sloot zuurstofarn!
>
> met tevens ruim voldoende zelfreinigend
> > vermogen.
>
> het zelfreinigend vermogen van die sloot is niet čcht relevant als ik een
> emmer water in mijn vijver zou willen gooien, toch?
>
> Volgens mij rammelt je stelling nogal ;-)
>
Zou één emmer zuurstofarm water de hele vijver zuurstofarm maken?
Ik heb het dus over water dat alleen maar zuurstofarm is, dus niet water dat
allerlei nare cq giftige stoffen bevat.
Groeten,
Guppie
R. van Bergen
>
> > je snapt het niet hè. als watervlooien rood zijn is dat water
zuurstofarm
> > (ondanks die waterplanten die je net waarnam). Als die vlooien op één
plek
> > zijn, dan is die plek (het meest) zuurstofarm. Als ze in de hele sloot
> > voorkomen, is de hele sloot zuurstofarn!
> >
> > met tevens ruim voldoende zelfreinigend
> > > vermogen.
> >
een
> > emmer water in mijn vijver zou willen gooien, toch?
> >
> > Volgens mij rammelt je stelling nogal ;-)
> >
>
> Zou één emmer zuurstofarm water de hele vijver zuurstofarm maken?
> Ik heb het dus over water dat alleen maar zuurstofarm is, dus niet water
dat
> allerlei nare cq giftige stoffen bevat.
> Groeten,
> Guppie
>
Een hele sloot alleen meer watervlooien te zien, als de oorzaak dan nog was
zuurstof gebrek, dan was er geen watervlo meer te bekennen.
Wat hier beweerd wordt is, voor zover ik weet, nog nooit door iemand
waargenomen.
Maar je als de theorie doorslaat heeft het nog nauwelijks iets te maken met
de praktijk.
Wellicht is een goed advies, eens het veld in rondkijken en leren? Ik
realiseer mij dat dit in het westen wellicht erg moeilijk is
Roelf