ik ben op zoek naar (het liefst een handleiding) of andere informatie
voor een ouderwetse kwartjes munttelefoonn van het type PTT SODECO
type=Te450-1
het is een toestel wat indertijd in de jaren 70 geloof ik overal in de
openbare telefooncellen hing van de destijds genaamde ptt
je kan daar de kwartjes schuin achter een glazen venster zien liggen
iedereen kent ze wel geloof ik...
dus wat meer informatie over dat toestel zou zeer welkom zijn
ik heb hem inmiddels wel aan de gang gekregen maar ik wil liever wat
meer weten over de instellingen en aansluit mogelijkheden
er zitten verschillende knopjes op in het binnenwerk.
met vriendelijke groeten
peter terbeek
pe...@home.nl
>het is een toestel wat indertijd in de jaren 70 geloof ik overal in de
>openbare telefooncellen hing van de destijds genaamde ptt
>je kan daar de kwartjes schuin achter een glazen venster zien liggen
>iedereen kent ze wel geloof ik...
De gebruiksaanwijzing is volgens mij vrij simpel:
Hoorn opnemen, wachten op kiestoon.
Kwartje erin gooien (ook als het gesprek gratis is)
Nummer kiezen.
Bij elke 'tik' verdwijnt er een kwartje. Als er een tik komt waarvoor er geen
kwartje meer is, dan wordt de verbinding verbroken.
Na gesprek hoorn ophangen. De ongebruikte kwartjes komen terug.
De belangrijkste tip stond niet in de gebruiksaanwijzing:
Met een magneet kun je de kwartjes in het venster vasthouden, zodat ze niet
verdwijnen.
Misschien is dit wel de reden dat PTT deze munttoestellen afschafte. Ze werden
vervolgens bij kroegbazen geplaatst die zelf de sleutel van de centenbak kregen.
--
Feico "Oncreatief" Nater
http://members.home.nl/feiconater
>Geachte mensen
>
>
>ik ben op zoek naar (het liefst een handleiding) of andere informatie
>voor een ouderwetse kwartjes munttelefoonn van het type PTT SODECO
>type=Te450-1
>het is een toestel wat indertijd in de jaren 70 geloof ik overal in de
>openbare telefooncellen hing van de destijds genaamde ptt
>je kan daar de kwartjes schuin achter een glazen venster zien liggen
>iedereen kent ze wel geloof ik...
>dus wat meer informatie over dat toestel zou zeer welkom zijn
>ik heb hem inmiddels wel aan de gang gekregen maar ik wil liever wat
>meer weten over de instellingen en aansluit mogelijkheden
>er zitten verschillende knopjes op in het binnenwerk.
>
>
>met vriendelijke groeten
> peter terbeek
>pe...@home.nl
Hallo allemaal
als eerste bedankt voor het reageren :-)
ja het klopt dat van die dtmf toontjes wist ik al ;-)
aar wat dat verhaal met die magneetjes betreft dat is nieuw voor me
ook wel een leuke truc ;-)
en hetklopt dat ze bij cafe's verspreid werden zodoende heb ik deze
ook in handen gekregen
deze is ingesteld dat hij pergesprek opbouw 2 kwartjes nodig heeft.
dus dit is waarschinlijk dan het 2e type
maar ik heb de bedrading door middel van lukraak proberen aangesloten
ik denk dat er nog meer mogelijkheden zijn wat het aansluiten betreft
en zodoende ben ik op zoek naar een handleiding
ik heb via de kpn vernomen dat de medewerkers van hun inmiddels
allemaal met pensioen zijn die destijds met die telefoons hebben
gewerkt ;-)
en ook had de kpn het over instellen door middel van "blokjes" en dat
die niet meer leverbaar zijn...
heb eigenlijk totaal geen idee wat ze daar me bedoelen
ohja ruud wat bedoel je eigenlijk met die 12 volt ?
groeten peter
Ik meen me toch te herinneren dat er een mini-handleiding in de vorm van een
sticker in de binnenkant geplakt zat. Met de cijfertjes kon je het
starttarief instelllen en het tarief per tik.
Het verhaal van versie 1 en 2 is niet waar; het was slechts één simpele
diode van 10 cent die er voor zorgde dat de microfoon niet werkte zolang de
verbinding (= spreekpolariteit op de lijn) niet tot stand gekomen was.
Als je er echt niet uit komt, stuur dan even een rechtstreeks mailtje naar
me, dan bellen we eens.
"peter terbeek" <pe...@home.nl> schreef in bericht
news:395250c0.74185282@news...
Overigens waren alle vroegere telefoons in de cellen gemakkelijk te
manipuleren. Elk model had zo zijn methode en vooral (arme?) studenten waren
goed in het gebruik ervan:
De oude dubbeltjescellen waar je alleen lokaal mee kon bellen (tot ongeveer
1970) hadden een blokkade van de kiesschijf plus een mechanische vertraging
van de haak. Je kon maar 6 cijfers draaien en ook niet het haakcontact
gebruiken om te kiezen. Het was voor iemand met een beetje oefening niet
moeilijk om de kiesschijf niet helemaal terug te laten draaien tot de
aanslag en zodoende kon men toch interlokaal en na 1968 zelfs nog een paar
jaar internationaal bellen voor één duppie. Soms was natuurlijk de
haakvertraging stuk zodat je toch kon hakken.
De opvolgers daarvan hadden een gleuf voor kwartjes en dubbeltjes met een
mechanisch telwerk er tussen in dat het tegoed aangaf. Deze cellen waren
perfect voor goedkoop internationaal bellen omdat de tegoedmeter vrij vlot
terugliep; door wat teloefeningen wist je precies wanneer er weer een stukje
van je tegoed afging. Die toestellen hadden de prettige eigenschap dat het
terugtelmechanisme blokkeerde als je net op dat moment een nieuw muntje erin
wierp.
In die zelfde periode waren er de Sodeco toestellen met het schuine ruitje
waar (eerst dubbeltjes) kwartjes achter lagen. Het vasthouden had al gauw
niet zoveel zin meer dus voor die toestellen werd een drastischer methode
gebruikt die zelfs nu ook nog wel werkt. Het bestond daaruit dat de
telimpulsen uit de centrale, oorzaak van het vallen van het geld, werden
geblokkeerd. Deze pulsen bestaan in Nederland uit 25 volt 50 Hz wisselstroom
symmetrisch op de a en b draad. Die spanning werd er in fase op gezet zodat
je die tikken niet hoorde (door asymmetrie van a en b hoorde je ze vaak toch
wel heel zwakjes). Men nam daarvoor een tweetal zenerdiodes van een paar
dubbeltjes per stuk die tegen elkaar in, parallel, op een klein printje
werden gemonteerd. Aan de ene zijde zat een naald op het printje, aan de
andere kant een draadje met een klemmetje dat om de stalen kabel van de
hoorn werd gedrukt. De naald werd dan door een van de microfoongaatjes
gestoken en maakte contact met het kapsel. Hierdoor werd de a-draad via de
twee zeners aan aarde gelegd en detecteerde de telefoon de telimpulsen niet
meer. Je hoorde ze nog wel, maar het gesprek was gratis.