kindertaal
Feico Nater
Dag lezertjes en taalfanaten
Toen ik op school zat, in Den Haag, viel het me op dat sommige van
mijn klasgenoten een rare manier van praten hadden. Ik dacht dat het
een Haags dialect was.
Maar nu, nu ik in Twente woon, komt mijn dochter met hetzelfde dialect
thuis.
Wie heeft een verklaring voor deze manier van praten die kennelijk
alleen onder de scholljeugd voorkomt.
Veels te groot
Dat hoort niet
Dit is mijnes en dat is jouwes
========================
Feico "Oncreatief" Nater
Izak van Langevelde
In article <32f4ea67...@news.worldaccess.nl>, eff...@worldaccess.nl
(Feico Nater) wrote:
> Veels te groot
> Dat hoort niet
> Dit is mijnes en dat is jouwes
Hullie, zullie en wullie
--
Grinnikend door het leven...
ori
On Mon, 3 Feb 1997, Feico Nater wrote:
> Date: Mon, 03 Feb 1997 19:04:17 GMT
> From: Feico Nater <eff...@worldaccess.nl>
> Newsgroups: nl.taal
> Subject: kindertaal
> Veels te groot
> Dat hoort niet
Rare constructie. Horen afgeleid (& afgekort) van behoren is vrijwel
ingeburgerd. Zo is 'aanhangwagen', 'beeindigen', 'doelstelling',
'gewetensvol' enz. van oorsprong 'n germanisme nu goed Nederlands.
> Dit is mijnes en dat is jouwes
Dit is niet erg sociaal maar 't is volkomen correct Nederlands,
vrgr&hgrr
On ordinary Followup don't both Followup and Reply, please
Bij typische posting geen e-mail, aub
http://www.xs4all.nl/~rox
_______________
r...@xs4all.nl Het gewin is de hoeksteen van de samenleving.
~~~~~~~~~~~~~~~
Ellen Kalee
Feico Nater vroeg:
FN> [....] Wie heeft een verklaring voor deze manier van
FN> praten die kennelijk alleen onder de scholljeugd voorkomt.
FN> Veels te groot
Veel volwassenen zeggen dat ook.
FN> Dat hoort niet
Dit lijkt me goed Nederlands.
FN> Dit is mijnes en dat is jouwes
Op de school van mijn dochter (in de kop van Noord-Holland) zeiden ze:
*de mijne en de joune*. Ook hoorde je vaak: *Dat moet ik nodig hebben*.
Waarschijnlijk had juf ze vermaand dat *Dat moet ik hebben* niet beleefd was en
dat je beter *Dat heb ik nodig* kon zeggen.
Ellen Kalee
Huub
In Drente wordt dit bv. 'Ik ben een jas nodig' Het is echt een dialect
kwestie, en geen kindertaal.
Vroeger als kind zeiden we in aftelprocedures: Ik ben 'e'en, jij bent
twits, jij bent derds en jij bent vierdes.
Laatst op straat hoorde ik een kind 'zeeuwmeeuw' zeggen.
Huub
Feico Nater
On 04 Feb 97 09:22:00 GMT, el...@vechtdal.iwg.nl (Ellen Kalee) wrote:
> FN> Veels te groot
>Veel volwassenen zeggen dat ook.
Oja? Nooit gehoord.
>
> FN> Dat hoort niet
>Dit lijkt me goed Nederlands.
Dit hoor je inderdaad ook wel van volwassenen, maar bij mij hoort er
nog een woordje achter: Dat hoort niet zo.
============
Feico Nater
Les Pays Bas: Canaux, canards, canaille, cannabis
Ellen Kalee
Feico Nater noemde als kindertaal:
>> FN> Dat hoort niet
>> EK> Dit lijkt me goed Nederlands.
FN> Dit hoor je inderdaad ook wel van volwassenen, maar bij mij hoort er
FN> nog een woordje achter: Dat hoort niet zo.
Naar mijn gevoel betekent dat niet hetzelfde. "Dat hoort niet" zou een
fatsoensrakker kunnen zeggen, hij bedoelt dan: Dat is niet netjes, niet volgens
de norm.
"Dat hoort niet zo" kan je tegen iemand zeggen die b.v. een bouwpakket verkeerd
in elkaar zet. Met fatsoen heeft dat dus niets te maken.
Ellen
Ellen Kalee
Huub schreef:
H> Vroeger als kind zeiden we in aftelprocedures: Ik ben 'e'en, jij bent
H> twits, jij bent derds en jij bent vierdes.
H> Laatst op straat hoorde ik een kind 'zeeuwmeeuw' zeggen.
Kleine kinderen kunnen ook zo mooi werkwoorden vervoegen.
Kleuter (trots bij kerstboom): Die heeft mijn pappa geversieringd.
(heeft verloren bij spelletje): Ik heb gevloren.
Hans Kamp
Mijn zus zei (toen ze nog klein was) tegen mijn moeder: "Schrok jij de?"
i.p.v. "Schrok jij?"
Zij dacht dat "schrikken" een zwak en een sterk werkwoord tegelijk was.
Alleen zette ze het achtervoegsel -de/-te niet meteen achter de stam,
maar achter het persoonlijke voornaamwoord "jij".
Maar zoals iedereen weet is "schrikken" een sterk werkwoord. (Trouwens
vreemd is echter dat "opschrikken" een zwak werkwoord is)
Hans Kamp.
Peter Elderson
Hans Kamp wrote:
> Maar zoals iedereen weet is "schrikken" een sterk werkwoord. (Trouwens
> vreemd is echter dat "opschrikken" een zwak werkwoord is)
Hij schrikte op....
Hij schrok op....
Hij was opgeschrikt...
Hij was opgeschrokken...
Ik weet het gewoon niet! Is dit niet een gemengd geval: opschrikken,
schrok op, opgeschrikt.
Peter Elderson.
Henk Metselaar
Ellen Kalee wrote:
>
> Huub schreef:
>
> H> Vroeger als kind zeiden we in aftelprocedures: Ik ben 'e'en, jij bent
> H> twits, jij bent derds en jij bent vierdes.
>
> H> Laatst op straat hoorde ik een kind 'zeeuwmeeuw' zeggen.
>
> Kleine kinderen kunnen ook zo mooi werkwoorden vervoegen.
> Kleuter (trots bij kerstboom): Die heeft mijn pappa geversieringd.
> (heeft verloren bij spelletje): Ik heb gevloren.
Ik ben eens de hele buurt doorgerend
"Mijn mama is geslagen" uitroepend.
Gelukkig wist men dat ze examen moest doen.
Henk
Hans Hensen
Hans Kamp wrote:
> Mijn zus zei (toen ze nog klein was) tegen mijn moeder: "Schrok jij de?"
> i.p.v. "Schrok jij?"
> Zij dacht dat "schrikken" een zwak en een sterk werkwoord tegelijk was.
> Alleen zette ze het achtervoegsel -de/-te niet meteen achter de stam,
> maar achter het persoonlijke voornaamwoord "jij".
Jaja, je bent nooit jong genoeg om er bewust mee om te gaan :-).
------
@ =A9 Hans Hensen
/|\_
(\)=3D=3D=3D~ Zoetermeer
/ \
/ / The Netherlands
Jeroen v Drongelen
>Hij schrikte op....
>Hij schrok op....
>Hij was opgeschrikt...
>Hij was opgeschrokken...
>Ik weet het gewoon niet! Is dit niet een gemengd geval: opschrikken,
>schrok op, opgeschrikt.
Ik denk dat-ie was opgeschrokt..:)
Huub
Peter Elderson wrote:
>
> Hans Kamp wrote:
> > Maar zoals iedereen weet is "schrikken" een sterk werkwoord. (Trouwens
> > vreemd is echter dat "opschrikken" een zwak werkwoord is)
>
> Hij schrok op....
> Hij was opgeschrikt...
> Hij was opgeschrokken...
>
> Ik weet het gewoon niet! Is dit niet een gemengd geval: opschrikken,
> schrok op, opgeschrikt.
>
Mijn oma zei vroeger (toen ze een jaar of 75 was) 'schrikte' i.p.v.
'schrok'. Ik herinner me dat omdat ik dat toen zo raar vond klinken.
Je ziet het ook vaak in boeken van rond de eeuwwisseling.
In elk geval lijkt 'hij was opgeschrokken' nergens op als je het voor 't
eerst ziet. Wanneer je er over na gaat denken gaan inderdaad alle remmen
los.
-De vogelverschrikker schrokte gisteren wel honderd spreeuwen op?????
-De vogelverschrikker schrikte gisteren wel honderd spreeuwen op?????
-Hij was opgeschrokken uit z'n middagdutje door een luide knal.
-Hij was opgeschrikt uit z'n middagdutje door een luide knal.
We hebben:
schrikken,
afschrikken
opschrikken
verschrikken
wegschrikken (de muis schrikte weg onder de struiken).
De verleden tijd van schrikkeljaar is schrokkeljaar.
En het is verschrikkelijk dat je er op den duur helemaal niet meer uit
komt.
Huub
Kees Wielinga
On 04 Feb 97 09:22:00 GMT, el...@vechtdal.iwg.nl (Ellen Kalee) wrote:
>Feico Nater vroeg:
> FN> Veels te groot
>Veel volwassenen zeggen dat ook.
Het lijkt mij al behoren tot normaal, zij het informeel taalgebruik.
Ik hoorde vroeger wel: "veelstens te groot" (bij kinderen)
Dat was wat sterker dan "veels te "
> FN> Dat hoort niet
>
>Dit lijkt me goed Nederlands.
Mij ook
>Op de school van mijn dochter (in de kop van Noord-Holland) zeiden ze:
>*de mijne en de joune*. Ook hoorde je vaak: *Dat moet ik nodig hebben*.
"joune" wordt misschien nog wel eens gebruikelijk.
"Dat moet ik nodig hebben" lijkt mij correct.
Net als "ik moet nu nodig naar huis"
>Waarschijnlijk had juf ze vermaand dat *Dat moet ik hebben* niet beleefd was en
>dat je beter *Dat heb ik nodig* kon zeggen.
Aha, zobedoelu. De klemtoon ligt dan vermoedelijk wat anders.
In het correcte zinnetje krijgt "nodig" veel klemtoon, en "hebben" wat
minder, maar toch duidelijk klemtoon.
Kees
Kees Wielinga
>Mijn oma zei vroeger (toen ze een jaar of 75 was) 'schrikte' i.p.v.
>'schrok'. Ik herinner me dat omdat ik dat toen zo raar vond klinken.
Terwijl meestal de trend is dat alle "sterke" werkwoorden (wat een
walgelijke benaming trouwens, wij noemden ze altijd "onregelmatig")
in de tijd veranderen in gewone, "zwakke" dus.
Die oma wies en kloeg misschien wel nadat ze schrikte en daardoor ten val
kwam. En hoe zit het "zegde"? is dat oud of speciaal, of gewoon fout?
Of geen van 3en?
>Je ziet het ook vaak in boeken van rond de eeuwwisseling.
Toe maar, het kan nog. Binnenkort moet je erbij zeggen welke.
Of is de default betekenis "de laatste eeuwwisseling"?
Kees.
Kees Wielinga
>Ik ben eens de hele buurt doorgerend
>"Mijn mama is geslagen" uitroepend.
>Gelukkig wist men dat ze examen moest doen.
Dat kan een ernstig misverstanden opleveren, als iemand die examen moet
doen door een onverlaat is afgetuigd.
Kees.
Kees Wielinga
Oorspronkelijk wel, en dat is ook logisch. Het een betekent dat het niet op
deze wijze dient te geschieden, het andere dat het helemaal niet dient
plaats te vinden.
Maar "dat hoort niet zo" wordt met beide betekenissen gebruikt.
Volgens mij hoort dat niet zo, maar dat hoort zo raar. ;-)
Kees.
Reinier Post
wiel...@worldonline.nl (Kees Wielinga) schrijft:
>Terwijl meestal de trend is dat alle "sterke" werkwoorden (wat een
>walgelijke benaming trouwens, wij noemden ze altijd "onregelmatig")
Nou, dat hoop ik niet. Onregelmatige werkwoorden zijn 'zijn', 'kunnen',
'hebben', 'zeggen', en zo, die niet eens regelmatig sterk zijn.
>Kees.
--
Reinier
Huub
Kees Wielinga wrote:
>
> On Tue, 11 Feb 1997 15:26:45 +0100, Huub
> <H.A....@OPENMAIL.EPS-FXA.SIEPHAG.SIMIS.COM> wrote:
>
> >Mijn oma zei vroeger (toen ze een jaar of 75 was) 'schrikte' i.p.v.
> >'schrok'. Ik herinner me dat omdat ik dat toen zo raar vond klinken.
>
> walgelijke benaming trouwens, wij noemden ze altijd "onregelmatig")
> Die oma wies en kloeg misschien wel nadat ze schrikte en daardoor ten val
> kwam. En hoe zit het "zegde"? is dat oud of speciaal, of gewoon fout?
> Of geen van 3en?
>
> >Je ziet het ook vaak in boeken van rond de eeuwwisseling.
>
> Toe maar, het kan nog. Binnenkort moet je erbij zeggen welke.
> Of is de default betekenis "de laatste eeuwwisseling"?
>
> Kees.
Ja hoorus, ik ben ook niet meer de jongste!
Huub :*) (Be deus is vesdopb)