dringend: "moet er nog zand zijn?"
caretaker
gebruikt wordt als men wil uitdrukken dat "iets totaal
vanzelfsprekend/evident is" ?
Een en ander is nogal dringend
met dank en vriendelijke groeten,
ludo a.k.a. caretaker
caret...@hotmail.com
--
Posted by news://news.nb.nu
Katrijn
iets is uit de tijd dat er nog zandtapijten werden gemaakt op aangestampte
aarden vloeren.....
Katrijn
caretaker <caret...@hotmail.com> wrote in message
news:3be0...@news.nb.nu...
Karel Adams
"caretaker" <caret...@hotmail.com> schreef in bericht news:3be0...@news.nb.nu...
> kan iemand me vertellen waar deze uitdrukkingvandaan komt, en of dit juist
> gebruikt wordt als men wil uitdrukken dat "iets totaal
> vanzelfsprekend/evident is" ?
Voor mij betekent het 'volstaat het zo, of moet er nog wat bij?'
Dat 'wat meer' kan dan uitleg zijn, maar ook geld, of...
'k Herinner me bv. levendig hoe de uitdrukking gebruikt werd
bij het omschrijven van de Belgische staatsschuld.
KA
Michel Martens
17:05:13 +0100 in nieuwsgroep nl.taal :
>kan iemand me vertellen waar deze uitdrukkingvandaan komt, en of dit juist
>gebruikt wordt als men wil uitdrukken dat "iets totaal
>vanzelfsprekend/evident is" ?
>
>Een en ander is nogal dringend
>
>met dank en vriendelijke groeten,
>
>ludo a.k.a. caretaker
>caret...@hotmail.com
Ziehier een bericht uit nl.taal van een jaar geleden. Toen werd dit
onderwerp eveneens aangekaart:
<oud bericht>
Serge Lefèvre <ser...@skynet.be> schreef in berichtnieuws
8tfe5v$mqr$1...@news1.skynet.be...
>
> "Luc P." <lp...@tijd.com> wrote in message
> news:e6qivskkm4kghb4th...@4ax.com...
> > On Fri, 27 Oct 2000 10:43:57 GMT, rhar...@knoware.nl (Ruud Harmsen)
> > wrote:
> >
> > >Op Thu, 26 Oct 2000 02:19:00 +0200 schreef of citeerde "Bart Van
> > >Stappen" <bar...@village.uunet.be> in nl.taal:
> > >
> > >>Moet er nog zand zijn.
> > >
> > >Typisch be uitdrukking.
> >
> > Maar ondertussen wel serieus verouderd. De uitdrukking heeft
> > waarschijnlijk te maken met de sierlijke zandfiguren die men vroeger
> > op kale stenen vloeren placht aan te brengen, in de tijd dat niet
> > iedereen zich een tapijt kon permitteren. Dat fijne zand werd toen
> > deur aan deur verkocht door een zandventer die "moet er nog zand
> > zijn?" riep. Tenminste, dat heb ik me tenminste laten vertellen, want
> > ik heb nooit zandventers gekend.
>
> Zandfiguren op vloer? Lijkt me eigenaardig want die zouden toch in een mum
> van tijd overhoop gehaald worden wanneer iedereen zomaar door de kamer
> loopt.
>
> Ik meen me uit Bokrijk te herinneren dat stenen vloeren vroeger gereinigd
> werden met zand en dat werd dan samen met het vuil op een vuilblik
>geveegd.
>
> Serge Lefèvre
>
Het is toch wel waar hoor. Het zand werd op de stenen vloer gestrooid
om deze schoon te houden. Het zand zelf werd vuil en op het einde van
een periode (één week, twee weken, een paar dagen, ik weet het niet)
bijeen geveegd en vervangen door schoon zand. Dit was de dag dat
alles een poetsbeurt kreeg en als bekroning hiervan strooide moeder de
vrouw het zand en maakte er met de bezem allerlei kunstige figuren in.
Die waren uiteraard maar goed voor beperkte tijd, want 's avonds
kwamen vader en de kinderen binnen en wég waren de figuren. Het was
een telkens weerkerend ritueel. Bij ons in de stad bestond het niet
meer toen ik kind was, maar ik herinner me vaag dat er bij oudere
mensen in de Kempen, waar ik als kleine jongen al eens kwam, nog zand
op de vloer lag.
En dan nog dit: de uitdrukking 'moet er nog zand zijn' bestaat dus nog
en wordt soms spottend beantwoord met 'ja, met de emmer achter de
deur!'
Beste groeten,
Michel
</oud bericht>
--
Groeten,
Michel.
Bart Van Stappen
<opvolging ingesteld naar news:nl.taal>
>kan iemand me vertellen waar deze uitdrukkingvandaan komt, en of dit juist
>gebruikt wordt als men wil uitdrukken dat "iets totaal
>vanzelfsprekend/evident is" ?
Moet er nog zand zijn.
"Zanderig (was: Re: technische mededeling - charter)", news:nl.taal 30
Maart 1999 21:40:56 +0200, berichtkenmerk <news:7dscbb$pnv$1...@xenon.inbe.net>
______________________________________________________________________
[...]
De uitdrukking "moet er nog zand zijn" wordt bij ons (in het
Antwerpse; ik ken haar verspreidingsgebied niet, misschien kan
iemand anders daar iets aan toevoegen) gebruikt om aan te duiden
dat de voorgaande opmerking nogal overbodig was. Iets als: dat
heeft iedereen toch meteen door; wat een domme opmerking.
Ik denk dat je de oorsprong moet gaan zoeken -- maar hierbij
begeef ik me wel op glad ijs -- in de tijd toen de 'zandman' (niet
het zandmannetje'!) nog rondkwam. Zand van de zandman werd o.a.
gebruikt om plavuizen schoon te maken en te houden.
Die man vroeg dus -- weerom, deze verklaring van me is eerder een
veronderstelling -- "Moet er nog zand zijn(?)" waarbij zelf het
vraagteken als overbodig kan gesteld worden.
Wie meer weet over de zandman voele zich uitdrukkelijk uitgenodigd
toelichting te verstrekken.
Groeten,
Bart.
______________________________________________________________________
<news:7dscbb$pnv$1...@xenon.inbe.net>
Groeten,
Bart.
jaap van driel
Begin jaren vijftig kwam in Den Haag in de Utrecht-buurt
(Nieuwersluisstraat, Veenendaalkade, enzovoort) de zandman langs
met paard en wagen. Als ik het mij goed herinner ventte hij in
die nieuwbouwwijk (nog zonder veel winkels) eenmaal per week
voornamelijk schoonmaakartikelen: groene zeep, zoutzuur,
bleekwater, waspoeder, Lodaline (het eerste moderne vaatwasmiddel
op basis van aardolieproducten: verdunde Tee-pol).
Achterop de wagen bevonden zich twee uitschepbakken (als in een
ouderwetse kruidenierswinkel, maar veel groter) met fijn zand.
(Ik denk dat hij dat gewoon uit de duinen haalde: de wortels van
helmgras zaten er nog in!) Ik wist niet beter of dat zand was
bedoeld voor kattenbakken van de flatbewoners.
Voor een stadsjongetje (<10) was het paard een natuurwonder:
dampende urine en keutels, dikke paardenlul... De kar was
voorzien van een verlichting bestaande uit fietsachterlichten en
-voorlampen gevoed door een viertal supergrote monocellen van De
Witte Kat. Het was zelfs een duidelijk gemarkeerde, nu nog
navoelbare, AHA-belevenis toen ik doorhad dat die verlichting
niet gevoed kon worden door een dynamo, zoals op mijn fietsje. Ik
heb vaak nagedacht over de in mijn ogen ingewikkelde bedrading.
"Toen was geluk nog heel gewoon."
--
***JaaP***
Kees de Graaf
| Begin jaren vijftig kwam in Den Haag in de Utrecht-buurt
| (Nieuwersluisstraat, Veenendaalkade, enzovoort) de zandman langs
| met paard en wagen. Als ik het mij goed herinner ventte hij in
| die nieuwbouwwijk (nog zonder veel winkels) eenmaal per week
| voornamelijk schoonmaakartikelen: groene zeep, zoutzuur,
| bleekwater, waspoeder, Lodaline (het eerste moderne vaatwasmiddel
| op basis van aardolieproducten: verdunde Tee-pol).
In de provinciestad waar ik opgroeide werden deze artikelen huis aan
huis gevent door de olieboer ("Teun de peterolieboer"), ook met paard
en wagen. Waar men zand haalde weet ik eigenlijk niet. Verder waren
ook voorzien van paard en wagen: de melkboer, de schilleboer, en
(jawel!) de scharesliep.
-- K
Eric Schade
9rq53u$v9jpt$1...@ID-17117.news.dfncis.de...
[knip]
> De uitdrukking "moet er nog zand zijn" wordt bij ons (in het
> Antwerpse; ik ken haar verspreidingsgebied niet, misschien kan
> iemand anders daar iets aan toevoegen) gebruikt om aan te duiden
> dat de voorgaande opmerking nogal overbodig was. Iets als: dat
> heeft iedereen toch meteen door; wat een domme opmerking.
ES: In mijn MTG (moeders taalgebruik) heette het in die context:
1. " 't Is 's winters kouwer dan buiten".
2. "Achter een handkar moe-je ook duwen".
Waarbij men dus nietszeggend inhaakt op een nietszeggende uitlating....
Didier Leroi
<michel....@skynet.be> in nl.taal wrote/écrivait/schreef:
>Het is toch wel waar hoor. Het zand werd op de stenen vloer gestrooid
>om deze schoon te houden. Het zand zelf werd vuil en op het einde van
>een periode (één week, twee weken, een paar dagen, ik weet het niet)
>bijeen geveegd en vervangen door schoon zand. Dit was de dag dat
>alles een poetsbeurt kreeg en als bekroning hiervan strooide moeder de
>vrouw het zand en maakte er met de bezem allerlei kunstige figuren in.
>Die waren uiteraard maar goed voor beperkte tijd, want 's avonds
>kwamen vader en de kinderen binnen en wég waren de figuren. Het was
>een telkens weerkerend ritueel. Bij ons in de stad bestond het niet
>meer toen ik kind was, maar ik herinner me vaag dat er bij oudere
>mensen in de Kempen, waar ik als kleine jongen al eens kwam, nog zand
>op de vloer lag.
>En dan nog dit: de uitdrukking 'moet er nog zand zijn' bestaat dus nog
>en wordt soms spottend beantwoord met 'ja, met de emmer achter de
>deur!'
In andere streken werd er soms ook fijne houtafschrapsels in plaats
van zand gebruikt.
Over zandtapijten: die waren echte kleurrijke schilderijen die op de
trottoir (wandelpad?) voor enkele cafés zichtbaar waren, onder andere
op de Ninoofse steenweg, tussen Brussel en Ninove, ten Westen van
Brussel. Daarop mocht men heel zeker niet lopen. Ze waren tegen de
regen door een soort glazen dakje beschermd.
Met vriendelijke groeten,
Didier
L v Wingerden
Het is een bekende uitdrukking in de stratenmakerij. Ook al is het werk niet
helemaal naar het behoren, wanneer er controle is wordt er vlug zand over
heen gestrooid
"Bart Van Stappen" <bar...@village.uunet.be> schreef in bericht
news:9rq53u$v9jpt$1...@ID-17117.news.dfncis.de...