De tuinman en de dood
Connie
Beste nt'ers,
Ben op zoek naar de tekst van een gedicht dat "de tuinman en de dood" heet.
Slauerhof? Nijhof? Moraal van het verhaal is in ieder geval dat tuiman bij
dagelijkse werkzaamheden oog in oog komt met de dood, die hem verbaasd
aanstaart. Tuinman schrikt, springt op paard en verdwijnt spoorslags naar
grote stad Isfahan... alwaar hij later wederom de dood ontmoet, die hem
uitlegt dat hij zo verbaasd keek omdat de tuinman pas voor die avond, in
Isfahan op zijn 'haallijst' stond, en niet des morgens op de werkplek...
Nou, en van dat gedicht zoek ik dus de tekst. Het is ook opgenomen in de
bloemlezing van Gerrit K., De Nederlandse poezie etc. in 1.000 en enige
gedichten'.
Het meest frustrerende is dat ik de bundel zelf heb, maar mijn boeken
opgeslagen staan. GRRR!
Alvast bedankt!
Connie
-----------------------
It is life Spock... but not as we know it...
http://www.geocities.com/Heartland/9801/
W.R. Mulder
On 4 May 1998 16:51:59 GMT, "Connie " <conni...@geocities.com>
wrote:
Eeen Persisch edelman vertelt:
Vanmorgen kwam mijn tuinman, wit van schrik, mijn woning in,
"Heer, heer, een ogenblik!
"Ginds in de lusthof snoeide ik loot na loot,
"Plots keek ik achter mij, daar stond de dood!
"Ik schrok en vluchtte snel langs d'andre kant,
"Maar zag nog juist de dreiging van zijn hand!
"Meester! Uw paard, en laat mij spoorslags gaan!
" Voor d'avond nog bereik ik Ispahan!"
Des avonds, lang reeds was hij heengespoed,
Heb ik in de rozentuin de dood ontmoed.
"Waarom," zo vraag ik, wijl hij wacht en zwijgt,
"Hebt gij vanmorgen vroeg mijn knecht bedreigd?"
"Geen dreiging was 't waarvoor Uw tuinman vlood;
"Ik was verrast dat 'k 's morgens hier nog stil aan 't werk zag staan,
"Die 'k 's avonds halen moest ..... in Ispahan!"
Wie de dichter is, weet ik niet meer. Wel, dat het een prachtig vers
is.
Ik weet ook niet of het precies zo loopt, zoals ik het boven heb
geschreven.
Pim
Mo
De dichter is.....
P.N. van Eyck (1877-1954) Het erge van dit gedicht is (althans volgens een
wetenschapper in de Volkskrant van enige maanden geleden) dat het vrijwel
letterlijk gejat is. Van wie, dat weet ik niet meer, maar mogelijk anderen
nog wel.
Marco
Hans Uwland
Connie heeft geschreven in bericht
<01bd777d$2e33b580$6cf56cc3@8741bpl42512>...
|Ben op zoek naar de tekst van een gedicht dat "de tuinman en de dood"
heet.
P.N.van Eyck:
De tuinman en de dood.
Een Perzisch Edelman:
Van morgen ijlt mijn tuinman, wit van schrik,
Mijn woning in: "Heer, Heer, één ogenblik!
Ginds, in de rooshof, snoeide ik loot na loot,
Toen keek ik achter mij. Daar stond de Dood.
Ik schrok, en haastte mij langs de andere kant,
Maar zag nog juist de dreiging van zijn hand.
Meester, uw paard, en laat mij spoorslags gaan
Voor de avond nog bereik ik Ispahaan!"-
Van middag (lang reeds was hij heengespoed)
Heb ik in 't cederpark de Dood ontmoet.
"Waarom," zo vraag ik, want hij wacht en zwijgt,
"Hebt gij van morgen vroeg mijn knecht bedreigd?"
Glimlachend antwoordt hij: "Geen dreiging was 't,
Waarvoor uw tuinman vlood. Ik was verrast,
Toen 'k 's morgens hier nog stil aan 't werk zag staan,
Die 'k 's avonds halen moest in Ispahaan."
Frans E. Boone
Mo wrote:
> Het erge van dit gedicht is (althans volgens een
> wetenschapper in de Volkskrant van enige maanden geleden) dat het vrijwel
> letterlijk gejat is. Van wie, dat weet ik niet meer, maar mogelijk anderen
> nog wel.
Over dat "letterlijk" durf ik niets te zeggen, maar het verhaal erachter is
een al eeuwenoud sprookje dat in Rusland en ik meen ook in het Midden-Oosten
verteld wordt.
--
Frans Boone
Do not read this fortune under penalty of law. (Penal Code sec. 2.3.2 (II.a))
Feico Nater
>Ben op zoek naar de tekst van een gedicht dat "de tuinman en de dood" heet.
Een Friese stempelaar:
Vanochtend kwam een rijder, bleek van schrik
mijn hokje in: Snel, snel, één ogenblik.
Ginds op de trekvaart gleed ik nog zo mooi.
Toen keek ik onder mij. daar was de dooi!
Ik schaatste haastig daarvan henen,
maar voel reeds het water aan mijn tenen.
Geef me je stempel, en ik ga ongezien,
nog voor de avond bereik ik Bartlehiem!
Vanmiddag, lang reeds was hij heengespoed,
heb ik bij 't stempelhok de dooi ontmoet.
Waarom, vraag ik, terwijl het water stijgt,
heb jij vanochtend reeds de Tocht bedreigd?
Glimlachend antwoordt hij: Geen dreiging was't,
waarvoor die rijder vlood, ik was verrast,
dat ik 's ochtend bij dit hokje heb gezien
die ik 's avonds vloeren zou in Bartlehiem.
---
Feico Nater, Netherlands
http://home.wxs.nl/~taaleffect
---
In matters of commerce the fault of the Dutch
is offering too little and asking too much.
Peter Koopman
nate...@wxs.nl (Feico Nater) schreef op Tue, 05 May 1998 18:05:05 GMT
in nl.taal (in <355a46c0...@news.wxs.nl>):
[...]
> Glimlachend antwoordt hij: Geen dreiging was't,
> waarvoor die rijder vlood, ik was verrast,
>
> dat ik 's ochtend bij dit hokje heb gezien
> die ik 's avonds vloeren zou in Bartlehiem.
8-DDD
Hans van Oost
Feico Nater schreef:
>
> On 4 May 1998 16:51:59 GMT, "Connie " <conni...@geocities.com> wrote
> in nl.taal:
>
> >Ben op zoek naar de tekst van een gedicht dat "de tuinman en de dood" heet.
>
> Een Friese stempelaar:
>
Prachtig! Zijn er nog meer parodiejen op dit gedicht bekend?
Hans
René Kurpershoek
On 4 May 1998 16:51:59 GMT, "Connie " <conni...@geocities.com> wrote:
>Beste nt'ers,
>
>Ben op zoek naar de tekst van een gedicht dat "de tuinman en de dood" heet.
>Slauerhof? Nijhof? Moraal van het verhaal is in ieder geval dat tuiman bij
P.N. van Eyck (1887-1954, dus er rust nog auteursrecht op. Vandaar per mail.)
De tuinman en de dood.
Een Perzisch Edelman:
Van morgen ijlt mijn tuinman, wit van schrik,
Mijn woning in: `Heer, Heer, één ogenblik!
Ginds, in d erooshof, snoeide ik loot na loot,
Toen keek ik achter mij. Daar stond de Dood.
Ik schrok, en haastte mij langs de andre kant,
Maar zag nog juist de dreiging van zijn hand.
Meester, uw paard, en laat mij spoorslags gaan,
Voor de avond nog bereik ik Ispahaan! --
Van middag -- lang reeds was hij heengespoed --
Heb ik in 't cederpark de Dood ontmoet.
`Waarom', zo vraag ik, want hij wacht en zwijgt,
`Hebt gij van morgen vroeg mijn knecht gedreigt?'
Glimlachend antwoordt hij: `Geen dreiging was 't,
Waarvoor uw tuinman vlood. Ik was verrast,
Toen 'k 's morgens hier nog stil aan 't werk zag staan,
Die 'k 's avonds halen moest in Ispahaan.'
------------
groet, Rene
René Kurpershoek