Weliswaar heeft mijn vraag niets te maken met nl.taal, maar is er iemand die mij de
weg kan wijzen voor wat betreft het volgende?
Een kennis zou graag willen weten hoe je de woorden Levensgeluk en Liefde in Japanse
tekens schrijft. Dus niet de vertaling in het Japans, maar het gaat om hoe deze twee
woorden in Japanse tekens geschreven worden.
Wie kent een link waar ik deze vraag zou kunnen stellen?
B.v.d.
Anneke.
--
Posted by news://news.nb.nu
> Hallo,
>
> Weliswaar heeft mijn vraag niets te maken met nl.taal, maar is er iemand die mij de
> weg kan wijzen voor wat betreft het volgende?
>
> Een kennis zou graag willen weten hoe je de woorden Levensgeluk en Liefde in Japanse
> tekens schrijft. Dus niet de vertaling in het Japans, maar het gaat om hoe deze twee
> woorden in Japanse tekens geschreven worden.
En het mag niet met taal te maken hebben? Dat wordt lastig.
--
Erwt-i-gepekel
De Europese nieuwsgroepen: http://www.europa.usenet.eu.org/
> Anneke schreef:
>
> > Weliswaar heeft mijn vraag niets te maken met nl.taal, maar is er iemand die mij
de
> > weg kan wijzen voor wat betreft het volgende?
> >
> > Een kennis zou graag willen weten hoe je de woorden Levensgeluk en Liefde in
Japanse
> > tekens schrijft. Dus niet de vertaling in het Japans, maar het gaat om hoe deze
twee
> > woorden in Japanse tekens geschreven worden.
>
> En het mag niet met taal te maken hebben? Dat wordt lastig.
Ik heb e.e.a. inmiddels al gevonden.
Nee, het had niets met NL.taal te maken. Dat schreef ik.
Waarom?
--
Ik werp leegte
» loftuiting «
>Ik heb e.e.a. inmiddels al gevonden.
Mocht je nog meer zoeken, sci.lang.japan kan je een stuk verder
helpen. Anders weet ik ook nog wel iets (al begint de kennis een
beetje stoffig te worden)
mijn e-mail:
marko nieuwenhuizen (dit moet aan elkaar)
apenstaartje (hoort er nu eenmaal bij)
hotmail.com
Bedankt voor de bewuste link. Heb ik heel veel aan.
Wat me ook hier opvalt is dat je bij invoeren van de woorden 'aiyoku' en 'amuru'
verschilllende tekens krijgt.
Bedankt voor je reactie, maar ik heb e.e.a. inmiddels al gevonden.
Hoewel het me opvalt dat je dezelfde woorden soms met verschillende tekens
geschreven ziet. Maar dat schijnt vaker voor te komen. Ligt geloof ik aan het
zinsverband waarin het bewuste woord wordt gebruikt.
> Hoewel het me opvalt dat je dezelfde woorden soms met verschillende tekens
> geschreven ziet. Maar dat schijnt vaker voor te komen. Ligt geloof ik aan
het
> zinsverband waarin het bewuste woord wordt gebruikt.
Uit de Onze-Taalkalender van 28 juni 2004:
-------------------------
[...] Het land dat de meeste schriftsoorten voor één taal kent, is Japan.
Het Japans bedient zich namelijk van kanji (karaktertekens die zijn
overgenomen uit China), kana (door de Japanners zelf ontwikkelde
lettergreeptekens) en Romeinse letters, die in japan romaji heten.
Dat lijkt omslachtig, maar in werkelijkheid is het nog ingewikkelder. Niet
alleen zijn er twee soorten kana van elk vijftig tekens (hiragana en
katakana), maar ook bestaan er voor kanji en kana vijf verschillende
schrijfwijzen - van zeer formeel tot zeer persoonlijk. Bovendien schrijven
de Japanners tegenwoordig ook horizontaal, terwijl ze vroeger alleen maar
verticaal schreven.
In de media worden al die schrifttekens en schrijfstijlen vrolijk door
elkaar heen gebruikt - zonder dat dat al te veel problemen oplevert.
--------------------------
Guido
Bedankt Guido.
Ik zag vanmorgen even door de bomen het bos niet meer, maar ben er inmiddels ook
achter gekomen dat het erg ingewikkeld is voor een Nederlander om uit te vinden
welke karaktertekens gebruikt worden voor een bepaald woord.
Heb van drie Japanners drie (!!) verschillende versies gekregen voor hetzelfde
woord.
Zoals in de tekst die Guido aanhaalde al stond, er zijn veel
verschillende schriften.
Wat de bovenstaande pagina doet is de woorden weergeven in hiragana,
lettergreeptekens.
aiyoku bestaat uit de lettergrepen a i yo ku, je ziet dus 4 tekens
amuru (moet eigenlijk amu-ru zijn, waarbij het streepje aangeeft dat
de "mu" klank langer wordt uitgesproken) bestaat uit a mu ru, dus je
ziet 3 tekens.
Die 3 tekens horen eigenlijk niet in hiragana geschreven te worden,
maar in katakana. Dat schrift wordt o.a. gebruikt voor leenwoorden
Kijk bijvoorbeeld eens op
http://courseweb.coe.unt.edu/rhondac/spring2002/kataread.html
voor een overzicht van alle katakana-tekens (met uitspraken)
Het woord aiyoku wordt meestal in kanji (chinese tekens) geschreven en
heeft overigens een seksuele lading. Een mogelijk beter alternatief is
aijou. Zoals je ziet beginnen beide woorden met "ai". De betekenis van
"ai" op zichzelf is ook "liefde". Dit teken wordt heel vaak gebruikt
wanneer ergens Japanse (of Chinese) tekens staan voor de sier.
Ook kun je in plaats van fukutoku koufuku of alleen fuku gebruiken.
Ook dit teken wordt vaak op dezelfde manier gebruikt als "ai".
Zie bijvoorbeeld http://www.ideogear.com als je nog meer informatie
zou zoeken.
Marko
> Zoals in de tekst die Guido aanhaalde al stond, er zijn veel
> verschillende schriften.
> Wat de bovenstaande pagina doet is de woorden weergeven in hiragana,
> lettergreeptekens.
>
> aiyoku bestaat uit de lettergrepen a i yo ku, je ziet dus 4 tekens
> amuru (moet eigenlijk amu-ru zijn, waarbij het streepje aangeeft dat
> de "mu" klank langer wordt uitgesproken) bestaat uit a mu ru, dus je
> ziet 3 tekens.
> Die 3 tekens horen eigenlijk niet in hiragana geschreven te worden,
> maar in katakana. Dat schrift wordt o.a. gebruikt voor leenwoorden
> Kijk bijvoorbeeld eens op
> http://courseweb.coe.unt.edu/rhondac/spring2002/kataread.html
> voor een overzicht van alle katakana-tekens (met uitspraken)
>
> Het woord aiyoku wordt meestal in kanji (chinese tekens) geschreven en
> heeft overigens een seksuele lading. Een mogelijk beter alternatief is
> aijou. Zoals je ziet beginnen beide woorden met "ai". De betekenis van
> "ai" op zichzelf is ook "liefde". Dit teken wordt heel vaak gebruikt
> wanneer ergens Japanse (of Chinese) tekens staan voor de sier.
>
> Ook kun je in plaats van fukutoku koufuku of alleen fuku gebruiken.
> Ook dit teken wordt vaak op dezelfde manier gebruikt als "ai".
>
> Zie bijvoorbeeld http://www.ideogear.com als je nog meer informatie
> zou zoeken.
Hallo Marko
Omdat je in een vorig bericht je mail-adres vermeldde, zend ik mijn vraag naar je
hotmail-adres.
Ik ben namelijk een beetje huiverig geworden vanwege datgene wat je
schrijft over de seksuele lading van het woord 'aiyoku'. Degene die e.e.a. aan mij
gevraagd heeft, zal dat zeker niet prettig vinden als ik dat vertel.
Dus nogmaals: ik stuur je een mailtje.
B.v.d.
Anneke.
> Ik ben namelijk een beetje huiverig geworden vanwege datgene wat je
> schrijft over de seksuele lading van het woord 'aiyoku'. Degene die e.e.a.
aan mij
> gevraagd heeft, zal dat zeker niet prettig vinden als ik dat vertel.
Heeft ze 't al op d'r bil laten tatoeėren dan? :-)
Guido
Even ter verduidelijking. Hoewel er verschillende schrijfwijzen voor
de kana bestaan, is het verschil niet anders dan in het Latijnse schrift
tussen drukletters en de verschillende schrijfvormen. Er zijn gewoon
drie basisschriften: kanji, hiragana en katakana.
Kanji (op het Chinees gebaseerd) worden het meest gebruikt. Echter
vrijwel iedere kanji kent verschillende betekenissen, waarbij sommige
gebaseerd zijn op de oorspronkelijke Chinese betekenis, terwijl de
andere uitgaat van de oorspronkelijke Chinese klank en daar de daarbij
behorende Japanse betekenis geeft. Vooral bij het laatste komen nogal
wat variaties voor (omdat de uitspraak in het Chinees nogal varieert).
Omdat Japans, in tegenstelling tot Chinees, wel vervoegingen en
verbuigingen kent, moeten die er op een of andere manier aangehangen
worden. Meestal worden daarvoor hiragana gebruikt. Hiragana worden
soms ook (in klein schrift) gebruikt als toevoeging bij kanji om de
uitspraak te verduidelijken.
Katakana worden gebruikt voor het weergeven van buitenlandse namen,
enzovoorts.
In principe kan een Japanse tekst in een of andere vorm van kana
worden weergegeven, en dat gebeurt ook in militaire omgeving in
katakana. (Japans morse en braille zijn ook op de kana gebaseerd.)
De traditie om kanji te gebruiken is echter nog steeds sterk.
Op school leren Japanners de (ongeveer) 1900 basis kanji, plus de
kana. Dat is in de meeste gevallen voldoende om Japans te lezen,
en in ieder geval kranten gebruiken alleen die tekens (behalve
mogelijk in lokale namen).
Het lezen levert verder geen problemen op, net zomin als Engelsen
met hun schrift. Je kijkt niet naar de individuele betekenis van
de tekens, maar kijkt naar grotere vormen, daarmee worden uitspraak-
verschillen in kanji's meestal wel opgelost.
Voor de westerling verwarrend is dat er verschillende transcripties
van Japans bestaan. De Japanner kent niet het onderscheid tussen
onze 'f' en onze 'h', en ook niet tussen onze 't' en onze 'ts'.
Die berg kan je dus getranscribeerd zien als 'fujitsu', maar ook
als 'hujitu'. Voor de Japanner is er geen verschil.
--
dik t. winter, cwi, kruislaan 413, 1098 sj amsterdam, nederland, +31205924131
home: bovenover 215, 1025 jn amsterdam, nederland; http://www.cwi.nl/~dik/
>Kanji (op het Chinees gebaseerd) worden het meest gebruikt. Echter
>vrijwel iedere kanji kent verschillende betekenissen, waarbij sommige
>gebaseerd zijn op de oorspronkelijke Chinese betekenis, terwijl de
>andere uitgaat van de oorspronkelijke Chinese klank en daar de daarbij
>behorende Japanse betekenis geeft. Vooral bij het laatste komen nogal
>wat variaties voor (omdat de uitspraak in het Chinees nogal varieert).
>
Puur uit interesse, kun je hier wat voorbeelden van geven?
>Op school leren Japanners de (ongeveer) 1900 basis kanji, plus de
>kana. Dat is in de meeste gevallen voldoende om Japans te lezen,
>en in ieder geval kranten gebruiken alleen die tekens (behalve
>mogelijk in lokale namen).
>
Sterker nog, met zo'n 1000 kanji kun je zo'n 90% van de geschreven
teksten lezen.
>Het lezen levert verder geen problemen op, net zomin als Engelsen
>met hun schrift. Je kijkt niet naar de individuele betekenis van
>de tekens, maar kijkt naar grotere vormen, daarmee worden uitspraak-
>verschillen in kanji's meestal wel opgelost.
>
>Voor de westerling verwarrend is dat er verschillende transcripties
>van Japans bestaan. De Japanner kent niet het onderscheid tussen
>onze 'f' en onze 'h', en ook niet tussen onze 't' en onze 'ts'.
>Die berg kan je dus getranscribeerd zien als 'fujitsu', maar ook
>als 'hujitu'. Voor de Japanner is er geen verschil.
Je kunt "fujitsu" zelfs schrijven als "huzitu" en dan snapt geen
enkele westerse leek meer wat er staat :-)
Maar Fujitsu is natuurlijk geen berg maar een merknaam :-)
Marko
U+4E01 met On uitspraak: "tei", "chou" of "tou".
U+4E07, On: "man" of "ban".
U+4E0B, On: "ka" of "ge".
en ga zo maar door. De Unicode database bevat veel van dat soort dingen.