"Het meisje [...] weet overigens niet dat ze is getrouwd.
Familieleden zeiden tegen het persbureau AFP dat haar vader en
de bruidegom hadden afgesproken dat het huwelijk niet zal
worden geconsummerd voordat het meisje 18 is."
Aangenomen dat de tweede 'm' een 'e' moet zijn - consummeren
bestaat volgens mij niet - en het dus om 'consumeren' gaat, stel
ik me in deze context voor dat de man, als zij 18 en hij 68 is,
erop mag (excusez l' expression).
Iemand ooit eerder van consumeren in een dergelijke context
gehoord? Of zou het om een ander woord gaan?
--
<
Een huwelijk consumeren... ja hoor, die uitdrukking ken ik. Ambtelijke,
juridische taal? Als de geslachtsdaad heeft plaatsgevonden. Nou,
klinkt ook niet lekker. Je zou er achter kunnen denken 'smakelijke
voortzetting'.
Het gaat inderdaad om 2 verschillende woorden.
'Consumeren' komt van het Latijnse 'consumere' en betekent 'gebruiken' of
'nuttigen'.
'Consummeren' komt van het Latijnse 'consummare', wat zoveel betekent als
'voltooien' of 'perfectioneren'.
(denk aan 'summum' of de uitdrukking 'summa cum laude').
Bij een pas getrouwd stel gaat het dus om de consummatie van het huwelijk:
nadat vóóraf het huwelijk officieel is ingezegend (wettelijk en/of
kerkelijk) mag het pas tot perfectie voltooid worden in de huwelijksnacht
... ;)
--
Jeroen
Consummeren dus.
En eerder kerkelijk, denk ik, dan juridisch/ambtelijk.
In de RK kerk was vroeger (hייl vroeger) het niet-consummeren van het
huwelijk reden om het huwelijk als niet gesloten te beschouwen.
--
Jeroen
Dank.
Ik had 'consummeren' - lui als we zijn - alleen opgezocht op
woordenlijst.org en op vandale.nl/vandale/opzoeken/woordenboek/.
Die kennen 't niet.
Nu pas in m'n VD10 gebladerd: bingo.
--
<
Ojeetje, ik loop achter...
Toch stond het ooit in VanDale met één -n.
Onze Taal:
Het huwelijk consumeren?
Nee, dat moet consummeren (met dubbel m) zijn.
[knip]
Consumeren en consummeren staan al sinds de eerste druk beide in de
grote Van Dale; het zelfstandig naamwoord consummatie is daar in 1950
bij gekomen. In 1992 voegde Van Dale vreemd genoeg bij consumeren als
derde betekenis toe: "(m.betr.t. een huwelijk) door de bijslaap
voltrekken" – deze betekenis is in de veertiende druk (2005) weer
geschrapt. Het Groene Boekje (2005) vermeldt alleen consumeren; dat
betekent waarschijnlijk dat consummeren te weinig voorkwam in het
woordenbestand op basis waarvan de woordenlijst is samengesteld. In het
Witte Boekje (2006) is het huwelijk consummeren als vaste verbinding
wél opgenomen.
Is consumeren juist geschreven in het huwelijk consumeren?
Nee, dat moet consummeren (met dubbel m) zijn.
Het huwelijk consummeren betekent dat het paar in kwestie
geslachtsgemeenschap heeft gehad. Het niet-consummeren van een huwelijk
is in de rooms-katholieke traditie grond voor een echtscheiding. In
Nederland speelt dit echter nauwelijks meer een rol; de term is dan ook
verouderd.
Consummeren ('voltooien') komt van het Latijnse consummare ('voltooien,
tot perfectie brengen'). Consumeren ('nuttigen, gebruiken') komt van
(het eveneens Latijnse) consumere ('gebruiken'). Doordat deze woorden
zo op elkaar lijken, is er al lang verwarring over de juiste spelling.
In het Woordenboek der Nederlandsche Taal wordt een citaat uit 1573
gegeven, waarin wordt gesproken over consumatie van een huwelijk. Dat
we consummeren alleen nog in deze context gebruiken, terwijl we
consumeren vrijwel dagelijks tegenkomen, zal zeker bijdragen aan de
verwarring.
Consumeren en consummeren staan al sinds de eerste druk beide in de
grote Van Dale; het zelfstandig naamwoord consummatie is daar in 1950
bij gekomen. In 1992 voegde Van Dale vreemd genoeg bij consumeren als
derde betekenis toe: "(m.betr.t. een huwelijk) door de bijslaap
voltrekken" – deze betekenis is in de veertiende druk (2005) weer
geschrapt. Het Groene Boekje (2005) vermeldt alleen consumeren; dat
betekent waarschijnlijk dat consummeren te weinig voorkwam in het
woordenbestand op basis waarvan de woordenlijst is samengesteld. In het
Witte Boekje (2006) is het huwelijk consummeren als vaste verbinding
wél opgenomen.
Nee, consummeren in deze betekenis is heel normaal
al is dat dan niet in het dagelijkse spraakgebruik.
[over 'consummeren']
> Ojeetje, ik loop achter...
> Toch stond het ooit in VanDale met één -n. [...]
Dat waren nog 's tijden...
--
<
> vroeger (héél vroeger) het niet-consummeren van het huwelijk reden om
> het huwelijk als niet gesloten te beschouwen.
Daar is ook een boekje over, met vervolgen: Dr. Vlimmen, mr. Roothaert.
Niet populair in katholieke kringen. Beter gezegd: ronduit anti-paaps.
--
Groet, salut, Wim.
> Dat waren nog 's tijden...
Toch pas geschrapt in 2005. Maar we kunnen natuurlijk altijd het groene
boekje aanhouden, dat kent consummeren helemaal niet.
(Boekje zei ik. Niet broekje, wat ik ooghoeklas)
Dit is frappant. Ik heb het in een andere draad net over
dokter Vlimmen gehad, terwijl ik jouw bijdrage nog niet
had gelezen.
Ja, bekend: "De Romeinsche Rota".
Hier is het eerste boek zelfs te lezen:
http://www.dbnl.org/tekst/root003doct01_01/index.htm
Het is wel matig gescand, getuige het volgende citaat (van blz 124):
DE ROMEINSCHE ROTA.
Z.H. de Paus heeft de plechtige opening van het juristisch jaar voor het
hoogste kerkelijke gerechtshof, de Romeinsche Rota, bijgewoond.
De deken van de Rota, Mgr. Prior, hield bij die gelegenheid een toespraak,
waarin hij de werkwijze van de Rota uiteenzette en met klem de valsche
beschuldiging weerlegde, als zouden slechts de gefortuncerden bij dit hof de
ongeldigbeidsverklaring van hun huwelijk kunnen verkrijgen.
Het gerechtshof der Rota trekt zich op geheel bijzondere wijze het lot der
onbemiddelden aan, wien kostclooze verdediging wordt toegewezen.
De H. Vader verklaarde de werkwijze van het hof volkomen goed te keuren.
Het College der Rota bestaat op het oogenblik uit zeven Italianen, een
Engelschman, een Franschman en een Pool.
Het vervolg is te lang om hierheen te copypeesten, maar daar wordt inderdaad
een aardig boekje open gedaan over de werkwijze.
--
Jeroen
>> Aangenomen dat de tweede 'm' een 'e' moet zijn - consummeren
>> bestaat volgens mij niet - en het dus om 'consumeren' gaat, stel
>> ik me in deze context voor dat de man, als zij 18 en hij 68 is,
>> erop mag (excusez l' expression).
>> Iemand ooit eerder van consumeren in een dergelijke context
>> gehoord? Of zou het om een ander woord gaan?
>>
>
> Nee, consummeren in deze betekenis is heel normaal
> al is dat dan niet in het dagelijkse spraakgebruik.
Dan krijg je bij consuminderen wel een heel rare smaak in de mond.
Cor
--
Normal people should never be allowed to use computers
The only difference between GOD and me : GOD has mercy
MY other cheek is a .40JHP
SPAM DELENDA EST
Waarom niet gewoon de vormvariant consommeren gebruiken? Net zo
duidelijk, en je voorkomt er vewarring met consumeren mee.
Maar dat staat wel onder het lemma "consummatie".
En het Chronologisch Woordenboek vermeldt noch "consummeren"
noch "consummatie".
> In 1992 voegde Van Dale vreemd genoeg bij consumeren als derde
> betekenis toe: "(m.betr.t. een huwelijk) door de bijslaap
> voltrekken"
Zo vreemd is dat niet, want het staat (bijna) zo in het WNT.
Alleen wordt in alle citaten daarbij (uit 1581) alleen
de spelling met dubbel-m gebruikt:
"... ende heeft haer vleesschelick bekendt, es alzo
tvoorseide huwelick gheconsummeert gheweest"
".. ende per copulam carnalem gheconsummeert hadden"
Wat een taal. Zoiets schrijf je toch niet even in een wip op.
-p
Ik zie dat helemaal niet als verwarring, want ik heb
het altijd opgevat als consumeren van het huwelijk.
Met consommé heb ik in dit verband nooit veel raad geweten :-)
Ik zal even op een rijtje zetten wat VD14 zegt,
want dat is geloof ik nog niet gedaan.
Consommatie
1 (gewestelijk) consumptie (4)
2 zie consummatie
Consummatie
voltrekking van het huwelijk door de coïtus
vormvariant: consommatie
Consumptie
1. verbruik van goederen
antoniem: productie
2 gebruik van levens- en genotsmiddelen
synoniem: nuttiging
4 dat wat men in een café, restaurant e.d.
eet en/of drinkt
Die verwijzing naar consumptie (4) bij
consommatie vind ik wat vreemd.
Waarom niet gewoon naar 1 of 2?
>Iemand ooit eerder van consumeren in een dergelijke context
>gehoord? Of zou het om een ander woord gaan?
Heel normaal woord, diverse keren eerder gehoord, ik weet niet meer
waar. Zal toch ook wel gewoon in de dikke Van Dale staan? (Ik ben even
op de verkeerde verdieping, ik ga niet kijken.
>Rein wrote:
>> Met dubbel-m, ja. Uit een artikel in de Vk over een aan een
>> 58-jarige man uitgehuwelijkt meisje van 8 dat van een Saoedische
>> rechter pas mag scheiden bij de puberteit:
>>
>> "Het meisje [...] weet overigens niet dat ze is getrouwd.
>> Familieleden zeiden tegen het persbureau AFP dat haar vader en
>> de bruidegom hadden afgesproken dat het huwelijk niet zal
>> worden geconsummerd voordat het meisje 18 is."
>>
>> Aangenomen dat de tweede 'm' een 'e' moet zijn - consummeren
>> bestaat volgens mij niet - en het dus om 'consumeren' gaat, stel
>> ik me in deze context voor dat de man, als zij 18 en hij 68 is,
>> erop mag (excusez l' expression).
>> Iemand ooit eerder van consumeren in een dergelijke context
>> gehoord? Of zou het om een ander woord gaan?
>
>Het gaat inderdaad om 2 verschillende woorden.
>'Consumeren' komt van het Latijnse 'consumere' en betekent 'gebruiken' of
>'nuttigen'.
>'Consummeren' komt van het Latijnse 'consummare', wat zoveel betekent als
>'voltooien' of 'perfectioneren'.
>(denk aan 'summum' of de uitdrukking 'summa cum laude').
>
>Bij een pas getrouwd stel gaat het dus om de consummatie van het huwelijk:
>nadat vССraf het huwelijk officieel is ingezegend (wettelijk en/of
>kerkelijk) mag het pas tot perfectie voltooid worden in de huwelijksnacht
>... ;)
Aha! Dat maakt zin. Weer wat geleerd.
>Zo vreemd is dat niet, want het staat (bijna) zo in het WNT.
>Alleen wordt in alle citaten daarbij (uit 1581) alleen
>de spelling met dubbel-m gebruikt:
>"... ende heeft haer vleesschelick bekendt, es alzo
> tvoorseide huwelick gheconsummeert gheweest"
>".. ende per copulam carnalem gheconsummeert hadden"
>Wat een taal. Zoiets schrijf je toch niet even in een wip op.
Heerlijk toch? Vooral dat 'bekendt', Flibsy zou ervan smullen. We
hadden het nooit af moeten schaffen, dat Middel-Nederlands (is het
dat?)
>Ik zal even op een rijtje zetten wat VD14 zegt,
>want dat is geloof ik nog niet gedaan.
>
>Consommatie
>1 (gewestelijk) consumptie (4)
>2 zie consummatie
>
>Consummatie
>voltrekking van het huwelijk door de coïtus
>vormvariant: consommatie
>
>
>Consumptie
>1. verbruik van goederen
>antoniem: productie
>2 gebruik van levens- en genotsmiddelen
>synoniem: nuttiging
>4 dat wat men in een café, restaurant e.d.
> eet en/of drinkt
>
>Die verwijzing naar consumptie (4) bij
>consommatie vind ik wat vreemd.
>Waarom niet gewoon naar 1 of 2?
Omdat betekenis 4 telbaar is, en 1 en 2 niet. Een bonnetje voor een
gratis consumptie betekent dat je één gratis hapje of drankje krijgt,
het betekent niet dat je hele verbruik gratis is.
Waarom?
> We hadden het nooit af moeten schaffen, dat Middel-Nederlands (is het
> dat?)
--
Stop met dat 'stam plus t' geëtter, spel liever stam plus vérbuigletter.
Spel IJ als Y, geen and're letter, dan ben je écht een X-Y-Zetter.
Waarom zou het telbaar moeten zijn?
En waarom gratis? Als er op een terras een bordje "consumptie
verplicht" hangt, wil dat niet zeggen dat je verplicht een
gratis consumptie krijgt.
En de consummatie van het huwelijk zou je toch best 'het gebruik
van genotsmiddelen' kunnen noemen.
>>> Consumptie
>>> 1. verbruik van goederen
>>> antoniem: productie
>>> 2 gebruik van levens- en genotsmiddelen
>>> synoniem: nuttiging
>>> 4 dat wat men in een café, restaurant e.d.
>>> eet en/of drinkt
>>>
>>> Die verwijzing naar consumptie (4) bij
>>> consommatie vind ik wat vreemd.
>>> Waarom niet gewoon naar 1 of 2?
>>
>> Omdat betekenis 4 telbaar is, en 1 en 2 niet. Een bonnetje voor een
>> gratis consumptie betekent dat je één gratis hapje of drankje krijgt,
>> het betekent niet dat je hele verbruik gratis is.
>>
>
>Waarom zou het telbaar moeten zijn?
Omdat het nu eenmaal als een telbaar woord gebruikt wordt?
>En waarom gratis? Als er op een terras een bordje "consumptie
>verplicht" hangt, wil dat niet zeggen dat je verplicht een
>gratis consumptie krijgt.
Ik had het over een "bonnetje voor een gratis consumptie". Daarmee
wordt echt wel één drankje of hapje bedoeld. De betekenis van
consumptie op jouw bordje is de algemene betekenis (verbruik).
Volgens Wikipedia wordt consumptie op drie verschillende manieren
gebruikt, waarvan de tweede dezelfde is als wat Van Dale bij
consumptie (4) bedoelt:
"consumptie als het voorwerp van de handeling. Denk aan: "U gelieve
hier geen meegebrachte consumpties te gebruiken."
http://nl.wikipedia.org/wiki/Consumptie
>En de consummatie van het huwelijk zou je toch best 'het gebruik
>van genotsmiddelen' kunnen noemen.
Kweenie. Het gaat volgens mij echt wel om die eerste keer tijdens de
huwelijksnacht. Daarna hoeft er niks meer geconsummeerd te worden.
De consumptiebon voor het huwelijk heet lol bij de katholieken het
boterbriefje.
> De consumptiebon voor het huwelijk heet lol bij de katholieken het
> boterbriefje.
Sorry, die lol hoort eruit. Of erachter.
Ik stop er van alles in vandaag, net als bij de kalkoen.
Straks gaat de bel en sta ik met dat beest op mijn hoofd omdat mijn
horloge er nog in zit, net als Mr.Bean. Ik hoop dattie nog eens
voorbijkomt, een dezer dagen.
>Met dubbel-m, ja. Uit een artikel in de Vk over een aan een
>58-jarige man uitgehuwelijkt meisje van 8 dat van een Saoedische
>rechter pas mag scheiden bij de puberteit:
>
> "Het meisje [...] weet overigens niet dat ze is getrouwd.
> Familieleden zeiden tegen het persbureau AFP dat haar vader en
> de bruidegom hadden afgesproken dat het huwelijk niet zal
> worden geconsummerd voordat het meisje 18 is."
>
>Aangenomen dat de tweede 'm' een 'e' moet zijn - consummeren
>bestaat volgens mij niet
Dat wel dus, zoals elders al duidelijk is gemaakt. Mogelijk stond er
eerst 'geconsumeerd', heeft iemand (de journalist zelf of de
redacteur) dat willen verbeteren door een extra m in te voegen, maar
is dat fout gegaan en is er toen een e weggevallen.
--
Bauk/je
Dat begrijp ik niet.
De consummatie is een aspect van het huwelijk.
Dat staat tegenover het administratieve/ wettelijke aspect.
>> En waarom gratis? Als er op een terras een bordje "consumptie
>> verplicht" hangt, wil dat niet zeggen dat je verplicht een
>> gratis consumptie krijgt.
>
> Ik had het over een "bonnetje voor een gratis consumptie". Daarmee
> wordt echt wel één drankje of hapje bedoeld. De betekenis van
> consumptie op jouw bordje is de algemene betekenis (verbruik).
>
> Volgens Wikipedia wordt consumptie op drie verschillende manieren
> gebruikt, waarvan de tweede dezelfde is als wat Van Dale bij
> consumptie (4) bedoelt:
>
> "consumptie als het voorwerp van de handeling. Denk aan: "U gelieve
> hier geen meegebrachte consumpties te gebruiken."
> http://nl.wikipedia.org/wiki/Consumptie
>
>> En de consummatie van het huwelijk zou je toch best 'het gebruik
>> van genotsmiddelen' kunnen noemen.
>
> Kweenie. Het gaat volgens mij echt wel om die eerste keer tijdens de
> huwelijksnacht. Daarna hoeft er niks meer geconsummeerd te worden.
>
>
Dan neem je dus aan dat consummatie alleen de ontmaagding is
of in ieder geval alleen de eerste keer. Ik denk niet dat dat klopt.
Dat heet toch een consummatiebon?
Je zin is een beetje raar. In ieder geval is 'boterbriefje'
niet iets speciefiek katholiek.
Ik ga dit keer 's niét uitleggen waar ik op reageerde.
--
<
> >Iemand ooit eerder van consumeren in een dergelijke context
> >gehoord? Of zou het om een ander woord gaan?
> Heel normaal woord, diverse keren eerder gehoord, ik weet niet meer
> waar. Zal toch ook wel gewoon in de dikke Van Dale staan? (Ik ben even
> op de verkeerde verdieping, ik ga niet kijken.
"Aha! Dat maakt zin. Weer wat geleerd." (RH)
--
<
> [...] Mogelijk stond er
> eerst 'geconsumeerd', heeft iemand (de journalist zelf of de
> redacteur) dat willen verbeteren door een extra m in te voegen, maar
> is dat fout gegaan en is er toen een e weggevallen.
Hoezo, het is toch 'consummeren - consummerde - geconsummerd'
zoals 'sudderen - sudderde - gesudderd'? ;-)
--
<
Ja, je zet hem op het laatste pitje en steekt er dan
nog een warmhoudtplaatje tussen.
<g>
Knap, wat een zelfbeheersing! (Ik ga zelf zo meteen weer op m'n handen
zitten.)
--
Bauk/je
Ach, zit 't zo! Dat ik dat nou weer niet wist hč. :-)
--
Bauk/je
> Peter Alaca:
> Dat heet toch een consummatiebon?
> Je zin is een beetje raar.
Ja, haal die lol er dan uit, Peter Alaca.
> In ieder geval is 'boterbriefje'
> niet iets speciefiek katholiek.
Dat verbaast me. Heb dat vroeger vaak gehoord van de nonnen als
mensen in zonde samenleefden. Afkeurend mondje 'ze hebben niet eens
een boterbriefje.' Misschien associeer ik het met 'boter bij de vis'
omdat we op vrijdag vis moesten eten van de pastoor. Mijn moeder
maakte er een lekker botersausje bij, zeker als de pastoor zelf ook
mee at.
Jaja, het zijn echt dagen van bezinning, die kerstdagen.
Ik ben mn horloge kwijt.
Tuurlijk, ik dacht ik praat erover heen, het was tenslotte
kerstnacht.
>Luc <.@.> 25/12/2008 12:49 wrote:
>> Peter Alaca <p.a...@purple.invalid>:
>>
>>>>> Consumptie
>>>>> 1. verbruik van goederen
>>>>> antoniem: productie
>>>>> 2 gebruik van levens- en genotsmiddelen
>>>>> synoniem: nuttiging
>>>>> 4 dat wat men in een café, restaurant e.d.
>>>>> eet en/of drinkt
>>>>>
>>>>> Die verwijzing naar consumptie (4) bij
>>>>> consommatie vind ik wat vreemd.
>>>>> Waarom niet gewoon naar 1 of 2?
>>>> Omdat betekenis 4 telbaar is, en 1 en 2 niet. Een bonnetje voor een
>>>> gratis consumptie betekent dat je één gratis hapje of drankje krijgt,
>>>> het betekent niet dat je hele verbruik gratis is.
>>>>
>>> Waarom zou het telbaar moeten zijn?
>>
>> Omdat het nu eenmaal als een telbaar woord gebruikt wordt?
>
>Dat begrijp ik niet.
>De consummatie is een aspect van het huwelijk.
>Dat staat tegenover het administratieve/ wettelijke aspect.
Van Dale zegt klaar en duidelijk dat het woord consommatie gewestelijk
ook soms gebruikt wordt voor consumptie in de vierde betekenis van het
woord. Dat klopt. "Een gratis consumptie in café De Vier Emmers" zou
gewestelijk ook als "Een gratis consommatie in café De Vier Emmers"
kunnen luiden. Ook het WNT geeft bij consommeeren als eerste
betekenis: gebruiken, verteren, consummeeren. Het is eigenlijk
allemaal één pot nat, die cons(o)(u)(m)(m)(a)(p)ties).
>>> En de consummatie van het huwelijk zou je toch best 'het gebruik
>>> van genotsmiddelen' kunnen noemen.
>>
>> Kweenie. Het gaat volgens mij echt wel om die eerste keer tijdens de
>> huwelijksnacht. Daarna hoeft er niks meer geconsummeerd te worden.
>>
>Dan neem je dus aan dat consummatie alleen de ontmaagding is
>of in ieder geval alleen de eerste keer. Ik denk niet dat dat klopt.
"Door den coïtus voltrekken", zegt het WNT. Of dat voltrekken nog
steeds aan de gang is bij volgende coïtussen (coïti?) weet ik niet.
Ik bedoel dat het ook voor mij als ketter een
normale uitdrukking is.
VD14:
boterbrief
(1901-1925) leenvertaling van Lat. literae butyricae, oorspr. een
vergunning om in de vastentijd zuivelproducten te eten
1 (schertsend) officieel stuk, belastingbiljet, rekening
2 (in Indië) schriftelijke ontevredenheidsbetuiging, wenk om ontslag te
nemen
3 (in de verkleinv.) trouwakte
3 getrouwd zijn zonder boterbriefje
in concubinaat leven
> Heb dat vroeger vaak gehoord van de nonnen als
> mensen in zonde samenleefden. Afkeurend mondje 'ze hebben niet eens
> een boterbriefje.' Misschien associeer ik het met 'boter bij de vis'
> omdat we op vrijdag vis moesten eten van de pastoor. Mijn moeder
> maakte er een lekker botersausje bij, zeker als de pastoor zelf ook
> mee at.
>
> Jaja, het zijn echt dagen van bezinning, die kerstdagen.
> Ik ben mn horloge kwijt.
Zeker zo'n buitenlandse kerstman op bezoek gehad :-)
Bezin je daar maar eens over.
>Ruud Harmsen <realema...@rudhar.com.invalid> wrote:
Ga je steeds alles echoën wat ik drie berichten geleden scheev?
Heptatsin?
Omvemijdelek.
[knip]
> >> In ieder geval is 'boterbriefje'
> >> niet iets speciefiek katholiek.
> > Dat verbaast me.
> Ik bedoel dat het ook voor mij als ketter een
> normale uitdrukking is. [...]
Ik moest meteen denken aan:
We maken ons eigen alternatiefje
Met of zonder boterbriefje
M'n liefje, m'n liefje wat wil je nog meer
van Annie M.G. Schmidt, predikantsdochter.
--
<
En ik aan:
- Boterbraafje: Echtgenoot die nooit buiten zijn/haar broekje gaat.{pa}
> Wim van Bemmel <w...@verweg.fr.invalid> 25/12/2008 01:26 wrote:
>> On Thu, 25 Dec 2008 01:03:28 +0100, The Boss wrote:
>>
>>> h@wig wrote:
>>>> Rein :
>>>>> Met dubbel-m, ja. Uit een artikel in de Vk over een aan een
>>>>> 58-jarige man uitgehuwelijkt meisje van 8 dat van een Saoedische
>>>>> rechter pas mag scheiden bij de puberteit:
>>>>> "Het meisje [...] weet overigens niet dat ze is getrouwd.
>>>>> Familieleden zeiden tegen het persbureau AFP dat haar vader en de
>>>>> bruidegom hadden afgesproken dat het huwelijk niet zal worden
>>>>> geconsummerd voordat het meisje 18 is."
>>>>> Aangenomen dat de tweede 'm' een 'e' moet zijn - consummeren bestaat
>>>>> volgens mij niet - en het dus om 'consumeren' gaat, stel ik me in
>>>>> deze context voor dat de man, als zij 18 en hij 68 is, erop mag
>>>>> (excusez l' expression).
>>>>> Iemand ooit eerder van consumeren in een dergelijke context gehoord?
>>>>> Of zou het om een ander woord gaan?
>>>> Een huwelijk consumeren... ja hoor, die uitdrukking ken ik.
>>>> Ambtelijke, juridische taal? Als de geslachtsdaad heeft
>>>> plaatsgevonden. Nou, klinkt ook niet lekker. Je zou er achter kunnen
>>>> denken 'smakelijke voortzetting'.
>>> Consummeren dus.
>>> En eerder kerkelijk, denk ik, dan juridisch/ambtelijk. In de RK kerk
>>> was vroeger (héél vroeger) het niet-consummeren van het huwelijk
>>> reden om het huwelijk als niet gesloten te beschouwen.
>>
>> Daar is ook een boekje over, met vervolgen: Dr. Vlimmen, mr. Roothaert.
>> Niet populair in katholieke kringen. Beter gezegd: ronduit anti-paaps.
>>
>>
> Dit is frappant. Ik heb het in een andere draad net over dokter Vlimmen
> gehad, terwijl ik jouw bijdrage nog niet had gelezen.
Wederzijds !!
--
Groet, salut, Wim.
Onvermijdeleuk: Mr Bean met kerstmis.
--
Groet, salut, Wim.
>>>> Consummeren dus.
>>>> En eerder kerkelijk, denk ik, dan juridisch/ambtelijk. In de RK kerk
>>>> was vroeger (héél vroeger) het niet-consummeren van het huwelijk
>>>> reden om het huwelijk als niet gesloten te beschouwen.
>>> Daar is ook een boekje over, met vervolgen: Dr. Vlimmen, mr. Roothaert.
>>> Niet populair in katholieke kringen. Beter gezegd: ronduit anti-paaps.
>> Dit is frappant. Ik heb het in een andere draad net over dokter Vlimmen
>> gehad, terwijl ik jouw bijdrage nog niet had gelezen.
> Wederzijds !!
>
Een ander anekkedootje dat ik mij uit Dr. Vlimmen herinner
is over de vuilwaterafvoer van de voorzitter van de Bond
voor Grote Gezinnen. Die was verstopt. Bij reparatie bleek
dat door een grote hoeveelheid condooms te komen.
(Werden die ook condooms genoemd?)
>[over 'consummeren']
>> Ojeetje, ik loop achter...
>> Toch stond het ooit in VanDale met één -n. [...]
>Dat waren nog 's tijden...
Over welke n heb je het nou eigenlijk, de eerste of de tweede? Zonder
de eerste n wordt het juist weer heel modern: voor het co-summeren
heeft men zelfs nog geen wetgeving gemaakt, terwijl de grondwet toch
echt zegt dat nergens op gediscrimineerd zou mogen worden...
JH
>Met dubbel-m, ja. Uit een artikel in de Vk over een aan een
>58-jarige man uitgehuwelijkt meisje van 8 dat van een Saoedische
>rechter pas mag scheiden bij de puberteit:
[...]
>Iemand ooit eerder van consumeren in een dergelijke context
>gehoord? Of zou het om een ander woord gaan?
Het kan komen doordat ik zo veel Engels lees, maar ik heb de indruk
dat 'to consummate the marriage' in het Engels een gewone stijlfiguur is;
in het Nederlands kende ik het zelfs niet.
Een gedeeltelijk anglicisme?
--
Reinier
Als dat zo is, is het al een vreselijk oud anglicisme
> >[over 'consummeren']
> >> Ojeetje, ik loop achter...
> >> Toch stond het ooit in VanDale met één -n. [...]
> >Dat waren nog 's tijden...
> Over welke n heb je het nou eigenlijk, de eerste of de tweede? [...]
Daarvoor moet je bij de auteur zijn, maar die wil geloof ik niet
met de billen bloot.
--
<
Tja, dat krijg je met een gekleurde bril ;-)
[knip]
> > [...] billen bloot.
> Tja, dat krijg je met een gekleurde bril ;-)
Ik heb een originele zwarte bakelieten, met zo'n opening aan de
voorkant weet je wel, uit een trein, zonder deksel.
--
<
> add...@request.invalid (Rein) 25/12/2008 00:31 wrote:
> > Met dubbel-m, ja. Uit een artikel in de Vk over een aan een
> > 58-jarige man uitgehuwelijkt meisje van 8 dat van een Saoedische
> > rechter pas mag scheiden bij de puberteit:
> >
> > "Het meisje [...] weet overigens niet dat ze is getrouwd.
> > Familieleden zeiden tegen het persbureau AFP dat haar vader en
> > de bruidegom hadden afgesproken dat het huwelijk niet zal
> > worden geconsummerd voordat het meisje 18 is."
> >
> > Aangenomen dat de tweede 'm' een 'e' moet zijn - consummeren
> > bestaat volgens mij niet - en het dus om 'consumeren' gaat, stel
> > ik me in deze context voor dat de man, als zij 18 en hij 68 is,
> > erop mag (excusez l' expression).
> > Iemand ooit eerder van consumeren in een dergelijke context
> > gehoord? Of zou het om een ander woord gaan?
> >
>
> Nee, consummeren in deze betekenis is heel normaal
> al is dat dan niet in het dagelijkse spraakgebruik.
Degelijke Latijnse wortels uiteraard.
Vroeger was dat van groot belang,
omdat niet geconsummeerd zijn van het huwelijk
een van de weinige echtscheidingsgronden is
die de RK kerk toestaat.
In de middeleeuwen werd bij belangrijke (vorstelijke) huwelijken
de consummatie soms dan ook voltrokken in de aanwezigheid
van enkele (liefst kerkelijke) hoogwaardigheidsbekleders.
Die stonden er met de neus bovenop,
en maakten daarna een acte op
waarin ze onder ede verklaarden
de consummatie zelf gezien te hebben.
Het kwam vaak neer op een openbare verkrachting
voor genodigden.
Daarna was er echt geen ontkomen meer aan,
ook niet als het huwelijk bij nader inzien
politiek toch wat minder opportuun was.
(tenzij je een dochter van de paus was natuurlijk)
Jan
[...]
> Het kan komen doordat ik zo veel Engels lees, maar ik heb de indruk
> dat 'to consummate the marriage' in het Engels een gewone stijlfiguur is;
> in het Nederlands kende ik het zelfs niet.
> Een gedeeltelijk anglicisme?
Of een gallicisme, eerder.
"consommer le mariage" < Latijn 'consummare', = 'voltooien',
niet te verwarren met 'consumere' = 'eten', 'gebruiken'.
Nieckq
[...]
>Van Dale zegt klaar en duidelijk dat het woord consommatie gewestelijk
>ook soms gebruikt wordt voor consumptie in de vierde betekenis van het
>woord. Dat klopt. "Een gratis consumptie in café De Vier Emmers" zou
>gewestelijk ook als "Een gratis consommatie in café De Vier Emmers"
>kunnen luiden. Ook het WNT geeft bij consommeeren als eerste
>betekenis: gebruiken, verteren, consummeeren. Het is eigenlijk
>allemaal één pot nat, die cons(o)(u)(m)(m)(a)(p)ties).
Dat woord "consommatie" in de betekenis "consumptie" is een klakkeloze
overname van fr "consommation", zelfde betekenis.
Nieckq
Onder andere. In het Normandisch van de 11e eeuw kwam het ook al voor,
oorsprong (uiteraard) Latijn. In het Engels was "to cunsummate the
marriage" in de 12e eeuw al een gewone stijlfiguur. Nou ja - gewoon -
het was natuurlijk iets wat in de hoogste kringen speelde. Een aardige
illustatie van hoe dit in de toenmalige cultuur speelde vindt men bij
het lezen van de historische roman "The Pillars of the Earth" van
Follett, die over de bouw van een kathedraal nabij Canterbury in de
12e eeuw gaat.
> Consummeren ('voltooien') komt van het Latijnse consummare ('voltooien,
> tot perfectie brengen'). Consumeren ('nuttigen, gebruiken') komt van (het
> eveneens Latijnse) consumere ('gebruiken'). Doordat deze woorden zo op
> elkaar lijken,
qua vorm én qua betekenis, ook in het Latijn...
> is er al lang verwarring over de juiste spelling.
[...]
Nieckq
[Over consumeren en consommùeren]
>> Een gedeeltelijk anglicisme?
> Onder andere. In het
Franse, Middeleeuwse dialect
> Normandisch van de 11e eeuw kwam het ook al voor,
> oorsprong (uiteraard) Latijn.
[...]
Nieckq
Die accent grave begrijp ik niet.
> >> Een gedeeltelijk anglicisme?
> > Onder andere. In het
>
> Franse, Middeleeuwse dialect
>
> > Normandisch van de 11e eeuw kwam het ook al voor,
> > oorsprong (uiteraard) Latijn.
>
> [...]
Schade hou gewoon je mond als je niks zinvols toe te voegen hebt, en
knip niet alles weg in een poging interessanter te klinken.
Ik weid even uit over wat je weggeknipt hebt.
In de vroege Middeleeuwen was het Normandisch een taal, geen dialect.
Uiteraard sterk verwant met het toenmalige Frans van Midden en Noord-
Frankrijk, maar met veel meer Keltische invloeden. Door
cultuuruitwisseling (o.a. de barden die naar Engeland overstaken en
kwamen zingen) is er veel Normandisch in het Engels terechtgekomen. De
Zuid-Engelse notabelen - geestelijken, bestuurders, adellijken -
vonden het chic Normandisch te spreken (net zoals het begin 19e eeuw
in Nederland chic was om Frans te spreken).
>In de middeleeuwen werd bij belangrijke (vorstelijke) huwelijken
>de consummatie soms dan ook voltrokken in de aanwezigheid
>van enkele (liefst kerkelijke) hoogwaardigheidsbekleders.
>Die stonden er met de neus bovenop,
>en maakten daarna een acte op
>waarin ze onder ede verklaarden
>de consummatie zelf gezien te hebben.
>Het kwam vaak neer op een openbare verkrachting
>voor genodigden.
Ik noem het porno avant la lettre.
>On 27 dec, 19:38, "Nieckq" <nie...@xyz.invalid> wrote:
>> "bp127"
>>
>> [Over consumeren en consommùeren]
>
>Die accent grave begrijp ik niet.
>
>> >> Een gedeeltelijk anglicisme?
>> > Onder andere. In het
>>
>> Franse, Middeleeuwse dialect
>>
>> > Normandisch van de 11e eeuw kwam het ook al voor,
>> > oorsprong (uiteraard) Latijn.
>>
>> [...]
>
>Schade hou gewoon je mond als je niks zinvols toe te voegen hebt, en
>knip niet alles weg in een poging interessanter te klinken.
Gezeur, gebemoei.
>Ik weid even uit over wat je weggeknipt hebt.
>
>In de vroege Middeleeuwen was het Normandisch een taal, geen dialect.
Gold voor vrijwel alle talen behalve Grieks en Latijn, omdat die een
literatuurtraditie hadden.
>Uiteraard sterk verwant met het toenmalige Frans van Midden en Noord-
>Frankrijk,
Het toenmalige Frans bestond niet, er waren toe alleen maar
dialectcontinua.
>maar met veel meer Keltische invloeden.
O ja? Waarvandaan dan? Niet uit het Bretons, want dat kwam (later?)
uit Engeland.
>Door
>cultuuruitwisseling (o.a. de barden die naar Engeland overstaken en
>kwamen zingen) is er veel Normandisch in het Engels terechtgekomen.
Huh? Via Willem de Veroveraar toch? 3/8 van de hele woordenschat van
het Engels is Normandisch Frans. Dan is 'veel' een understatement.
>De
>Zuid-Engelse notabelen - geestelijken, bestuurders, adellijken -
>vonden het chic Normandisch te spreken
Chò, ja joh?
>>> Onder andere. In het
>> Franse, Middeleeuwse dialect
>>
>>> Normandisch van de 11e eeuw kwam het ook al voor,
>>> oorsprong (uiteraard) Latijn.
>> [...]
>
> Schade hou gewoon je mond als je niks zinvols toe te voegen hebt, en
> knip niet alles weg in een poging interessanter te klinken.
Uit je toelichting beneden blijkt niet dat jij hier meer
zinvols heb te melden dan Schade.
Enige kennis van de geschiedenis zou geen kwaad kunnen.
> Ik weid even uit over wat je weggeknipt hebt.
>
> In de vroege Middeleeuwen was het Normandisch een taal, geen dialect.
> Uiteraard sterk verwant met het toenmalige Frans van Midden en Noord-
> Frankrijk, maar met veel meer Keltische invloeden.
Waaraan denk je dat Normandie zijn naam heeft te danken?
Toch niet aan de kelten?
> Door
> cultuuruitwisseling (o.a. de barden die naar Engeland overstaken en
> kwamen zingen) is er veel Normandisch in het Engels terechtgekomen.
Was Willem de Veroveraar dan een bard die zingend Engeland rondtrok?
> De
> Zuid-Engelse notabelen - geestelijken, bestuurders, adellijken -
> vonden het chic Normandisch te spreken (net zoals het begin 19e eeuw
> in Nederland chic was om Frans te spreken).
Dat deden de Engelse notabelen niet omdat ze het chic vonden,
maar omdat het Normandiers waren.
En nog steeds niet.
> >> >> Een gedeeltelijk anglicisme?
> >> > Onder andere. In het
>
> >> Franse, Middeleeuwse dialect
>
> >> > Normandisch van de 11e eeuw kwam het ook al voor,
> >> > oorsprong (uiteraard) Latijn.
>
> >> [...]
>
> >Schade hou gewoon je mond als je niks zinvols toe te voegen hebt, en
> >knip niet alles weg in een poging interessanter te klinken.
>
> Gezeur, gebemoei.
Hmm, ik maak er geen halszaak van, maar mijn tekst wordt wegggeknipt
en een volmaakt overbodige opmerking toegevoegd. Da's geen gezeur.
Ik ben trouwens blij, Ruud, dat jij gewoon op de tekst antwoordt,
zonder geknip waar-t-niet-moet.
> >Ik weid even uit over wat je weggeknipt hebt.
>
> >In de vroege Middeleeuwen was het Normandisch een taal, geen dialect.
>
> Gold voor vrijwel alle talen behalve Grieks en Latijn, omdat die een
> literatuurtraditie hadden.
>
> >Uiteraard sterk verwant met het toenmalige Frans van Midden en Noord-
> >Frankrijk,
>
> Het toenmalige Frans bestond niet, er waren toe alleen maar
> dialectcontinua.
Dat is wat ik bedoel. :-) (Als ik zou zeggen dat dat nog steeds zo is,
keerde Pompidou zich in z'n graf om, natuurlijk).
> >maar met veel meer Keltische invloeden.
>
> O ja? Waarvandaan dan? Niet uit het Bretons, want dat kwam (later?)
> uit Engeland.
Nee, eerder. Keltisch werd vanaf enkele eeuwen BC vanaf Zuid-Spanje
tot aan Noord-Duitsland gesproken, aan alle Europese kuststreken. Het
oorsponkelijke Normandisch, het huidige Bretons, Welsh, Irish, enz.,
zijn/waren daarvan overgebleven. Het is niet zo, zoals jij stelt, dat
Bretons (wanneer dan ook) uit Engeland kwam.
> >Door
> >cultuuruitwisseling (o.a. de barden die naar Engeland overstaken en
> >kwamen zingen) is er veel Normandisch in het Engels terechtgekomen.
>
> Huh? Via Willem de Veroveraar toch? 3/8 van de hele woordenschat van
> het Engels is Normandisch Frans. Dan is 'veel' een understatement.
Ja, ik zei ook 'o.a.'. De cultuuruitwisseling volgde op 1066,
grotendeels, alhoewel die er daarvoor ook al was.
Overigens was er in de periode zeg 1100-1300 ook een
cultuuruitwisseling (in Engeland) met Vlaanderen, getuige Engelse
scheepvaart- en handelstermen die uit het Nederlands stammen. Qua
handel was dat de wol en de laken.
> >De
> >Zuid-Engelse notabelen - geestelijken, bestuurders, adellijken -
> >vonden het chic Normandisch te spreken
>
> Chò, ja joh?
Ja, dat is zo.
(Zei ik iets verkeerds?).
[knip]
> > Nee, consummeren in deze betekenis is heel normaal
> > al is dat dan niet in het dagelijkse spraakgebruik.
> Degelijke Latijnse wortels uiteraard.
> Vroeger was dat van groot belang,
> omdat niet geconsummeerd zijn van het huwelijk
> een van de weinige echtscheidingsgronden is
> die de RK kerk toestaat.
>
> In de middeleeuwen werd bij belangrijke (vorstelijke) huwelijken
> de consummatie soms dan ook voltrokken in de aanwezigheid
> van enkele (liefst kerkelijke) hoogwaardigheidsbekleders.
> Die stonden er met de neus bovenop,
> en maakten daarna een acte op
> waarin ze onder ede verklaarden
> de consummatie zelf gezien te hebben.
> Het kwam vaak neer op een openbare verkrachting
> voor genodigden.
Hier bleef ik even steken met lezen, omdat ik het begreep als
'door genodigden' (dat leek me nogal stug).
> Daarna was er echt geen ontkomen meer aan,
> ook niet als het huwelijk bij nader inzien
> politiek toch wat minder opportuun was.
> (tenzij je een dochter van de paus was natuurlijk)
--
'A dirty mind...'
>Hmm, ik maak er geen halszaak van, maar mijn tekst wordt wegggeknipt
>en een volmaakt overbodige opmerking toegevoegd. Da's geen gezeur.
Dat is usenet.
>Ik ben trouwens blij, Ruud, dat jij gewoon op de tekst antwoordt,
>zonder geknip waar-t-niet-moet.
Ik doe mijn best.
>> O ja? Waarvandaan dan? Niet uit het Bretons, want dat kwam (later?)
>> uit Engeland.
>
>Nee, eerder. Keltisch werd vanaf enkele eeuwen BC vanaf Zuid-Spanje
>tot aan Noord-Duitsland gesproken, aan alle Europese kuststreken. Het
>oorsponkelijke Normandisch, het huidige Bretons, Welsh, Irish, enz.,
>zijn/waren daarvan overgebleven. Het is niet zo, zoals jij stelt, dat
>Bretons (wanneer dan ook) uit Engeland kwam.
Wel, maar uiteraard in een later stadium, want inderdaad waren de
Keltische talen eerder op het continent dan op de Britse eilanden.
Maar het Bretons is niet de voortzetting van het Gallisch, maar eerder
(nauwer) verwant met Welsh en Cornish.
Wikipedia heeft niet altijd gelijk, maar vaak wel:
http://en.wikipedia.org/wiki/Breton_language#History
Dat gaat over de 3e eeuw AD en later. Mijn bron "The Celts, an
Illustrated History" van Helen Litton, ISBN 0-86327-577, gaat over de
6e eeuw BC en later. Het één sluit het ander niet uit, trouwens. Ik
moet toegeven dat ik niet bekend ben met Bretons, wél met Welsh en
Irish, waarbij het opvalt dat die twee, hoewel verwant, zo weinig op
elkaar lijken.
>Dat gaat over de 3e eeuw AD en later. Mijn bron "The Celts, an
>Illustrated History" van Helen Litton, ISBN 0-86327-577, gaat over de
>6e eeuw BC en later. Het één sluit het ander niet uit, trouwens. Ik
>moet toegeven dat ik niet bekend ben met Bretons, wél met Welsh en
>Irish, waarbij het opvalt dat die twee, hoewel verwant, zo weinig op
>elkaar lijken.
Komt doordat ze tot twee verschillende hoofdtakken van het Keltisch
behoren:
http://en.wikipedia.org/wiki/Celtic_languages#Divisions
Het Iers hoort bij de Goidelic tak en het Welsh bij Brythonic. Die
zijn al zo'n 2000 of meer jaar geleden gesplitst.
Vergelijk Hongaars en Fins: aantoonbaar verwant, maar zeer sterk
verschilllend.
>Sun, 28 Dec 2008 03:09:07 -0800 (PST): bp127 <bp...@orange.nl>: in
>nl.taal:
>
>>Dat gaat over de 3e eeuw AD en later. Mijn bron "The Celts, an
>>Illustrated History" van Helen Litton, ISBN 0-86327-577, gaat over de
>>6e eeuw BC en later. Het één sluit het ander niet uit, trouwens. Ik
>>moet toegeven dat ik niet bekend ben met Bretons, wél met Welsh en
>>Irish, waarbij het opvalt dat die twee, hoewel verwant, zo weinig op
>>elkaar lijken.
>
>Komt doordat ze tot twee verschillende hoofdtakken van het Keltisch
>behoren:
>http://en.wikipedia.org/wiki/Celtic_languages#Divisions
>Het Iers hoort bij de Goidelic tak en het Welsh bij Brythonic. Die
>zijn al zo'n 2000 of meer jaar geleden gesplitst.
Eerder 3000 jaar dus:
===
The distinction of Celtic into these four sub-families most likely
occurred about 900 BC according to Gray and Atkinson but, because of
estimation uncertainty, it could be any time between 1200 and 800 BC.
However, they only considered Gaelic and Brythonic. The controversial
paper by Forster and Toth included Gaulish and put the break-up much
earlier at 3200 BC ± 1500 years.
/===
Als je iets goeds over de kelten wil lezen kan ik je
'The Ancient Celts' van professor Barry Cunliffe
aanbevelen. En, hoewel niet speciaal over kelten, zijn
'Prehistoric Europe', en 'Facing the Ocean'.
Zijn recente "Europe Between the Oceans: 9000 BC - AD 1000"
kan ik niet aanbevelen, want dat heb ik nog niet gelezen.
Maar als dat het enige is wat je van hem kunt vinden (wat
me onwaarschijnlijk lijkt), zal je er zeker veel van kunnen
opsteken.
Over taal gaat: A.L. Prosdocini (1991) 'The Language and
Writing of the Early Celts', in: Moscati et al, "The Celts",
Rizolli, New York. pp50-60. ISBN 0-8478-2193-5.
(Waarschijnlijk ook te vinden onder Kruta et al)
De zegswijze "een huwelijk consumeren" komt wel vaker voor. Hoewel niet erg
frequent, is het een bestaande manier van zeggen. Uiteraard met één m. Zoals
consumeren gewoon nuttigen betekent.
Zucht.
"Uiteraard met één m"?
Niet dus.
Het komt van het Latijnse 'consummare' (met twéé m-en dus), zoals reeds 4
dagen geleden door mij als reactie op de OP aangegeven. Zie aldaar voor de
betekenis.
--
Jeroen
Als je er nou eerst es een woordenboek bij had gepakt, had je dit draadje
kunnen aboleren:
GVD:
consummeren: volbrengen, voltooien.
cosummatie: voltrekking, m.n. van het huwelijk door coītus.
--
--
P@ndabear, eats shoots and leaves
[knip]
> De zegswijze "een huwelijk consumeren" komt wel vaker voor. Hoewel niet erg
> frequent, is het een bestaande manier van zeggen. Uiteraard met één m. Zoals
> consumeren gewoon nuttigen betekent.
Een huwelijk nuttigen, dus. Dat lijkt me wel wat, maar hoe, dat
moet je even uitleggen.
--
<
> cosummatie: voltrekking, m.n. van het huwelijk door coïtus.
Ja, en als jij deze draad gelezen had, had je deze reactie kunnen
aboleren.
--
<
>> Als je er nou eerst es een woordenboek bij had gepakt, had je dit draadje
>> kunnen aboleren:
>>
>> GVD:
>>
>> consummeren: volbrengen, voltooien.
>> cosummatie: voltrekking, m.n. van het huwelijk door coïtus.
>
>Ja, en als jij deze draad gelezen had, had je deze reactie kunnen
>aboleren.
Zo is dat. En nu even opzoeken wat aboleren betekent, ik ken het
alleen in de vorm van aboliteie = troonsafstand. Waarbij ik dan weer
sterk moet denken aan Anna Boleyn, dat slaat misschien wel nergens op,
maar ook dat zoek ik op.
--
Bauk/je
De hele voorgaande discussie niet aan jou besteed dus. Zo kom je d'r
wel.
Nog niet gevonden? ... ;)
Je bent in de war met 'abdicatie'.
'Aboleren' betekent 'afschaffen', 'opheffen', e.d.
Het stond reeds in het woordenboek van Calisch en Calisch uit 1864
(voorloper van de GVD), maar wel gelabeld als "bastaardwoord":
<q>
? Aboleren, bw. gel. (ik aboleerde, heb geaboleerd), afschaffen, opheffen,
intrekken; uitdelgen.
*...LITIE, v. (-ėn), afschaffing.
*...LITIONIST, m. (-en), afschaffer, voorstander van de afschaffing der
slavernij.
</q>
http://www.dbnl.org/tekst/cali003nieu01/cali003nieu01_0004.htm
Het Kunstwoordenboek van Weiland uit 1824 kent het ook al.
De derde druk uit 1858 zegt er dit van:
<q>
Aboleren,
afschaffen, eene wet opheffen. Abolitie, geheele afschaffing van iets.
Abolitie van straf, vrijspreking van eenige misdaad, en opheffing der straf;
zoodat daaromtrent geen onderzoek meer mag gedaan, en de misdaad als niet
gepleegd moet aangemerkt worden.
</q>
http://www.dbnl.org/tekst/weil004kuns01/weil004kuns01_0001.htm
Prachtig boek overigens, dit Kunstwoordenboek, waarvan je je af kunt vragen
hoe het aan die naam komt.
Zoek b.v. de volgende A-woorden maar eens op:
Abollagium, Abruteren, Abu jahia, Achguayaxerax, Acrochordon,
Acromonogrammaticum, Advijs, Afzijgeren, Alcohol, Alphabet, Angliseren,
Antibarbarus, Apophthegma, Aquagium, Aquarium, Arisch, Arroba, Artisjokken,
Asema, Asphalt, Assequeren, Assopiėren, Assoupiėren, Aule, Autopsie,
Avantureren, Avisatie, Axinomantie, Azraėl, Azymithen
Een aantal zul je in het geheel niet kennen, een aantal andere die je denkt
te kennen, blijkt een geheel andere betekenis te hebben.
--
Jeroen
>>> Ja, en als jij deze draad gelezen had, had je deze reactie kunnen
>>> aboleren.
>>
>> Zo is dat. En nu even opzoeken wat aboleren betekent, ik ken het
>> alleen in de vorm van aboliteie = troonsafstand. Waarbij ik dan weer
>> sterk moet denken aan Anna Boleyn, dat slaat misschien wel nergens op,
>> maar ook dat zoek ik op.
>
>Nog niet gevonden? ... ;)
<g>
Was 't alweer vergeten.
>Je bent in de war met 'abdicatie'.
>'Aboleren' betekent 'afschaffen', 'opheffen', e.d.
Nou ja, da's toch bijna hetzelfde. (Net als bij consumeren en
consummeren.)
>Zoek b.v. de volgende A-woorden maar eens op:
>Abollagium, Abruteren, Abu jahia, Achguayaxerax, Acrochordon,
>Acromonogrammaticum, Advijs, Afzijgeren, Alcohol, Alphabet, Angliseren,
>Antibarbarus, Apophthegma, Aquagium, Aquarium, Arisch, Arroba, Artisjokken,
>Asema, Asphalt, Assequeren, Assopiëren, Assoupiëren, Aule, Autopsie,
>Avantureren, Avisatie, Axinomantie, Azraël, Azymithen
Jammer, ik mis Adipositas, was ik net naar op zoek. Staat niet eens in
het Encyclopedisch woordenboek van de psychologie door Pieter van der
Ploeg, moet toch op dat terrein liggen.
(Even later:) Ach wat, het is gewoon hetzelfde als obesitas. Al dat
dure gedoe ook.
>Een aantal zul je in het geheel niet kennen, een aantal andere die je denkt
>te kennen, blijkt een geheel andere betekenis te hebben.
Haha, zoals Afzijgeren, stel ik me voor.
--
Bauk/je
The Boss schreef:
> http://www.dbnl.org/tekst/weil004kuns01/weil004kuns01_0001.htm
> Prachtig boek overigens, dit Kunstwoordenboek, waarvan je je af kunt vragen
> hoe het aan die naam komt.
"P. Weiland, Kunstwoordenboek, of verklaring van allerhande vreemde
woorden, benamingen, gezegden en spreekwijzen, die, uit verscheidene
talen ontleend, in de zamenleving en in geschriften, betreffende alle
vakken van kunsten, wetenschappen en geleerdheid, voorkomen. D. Bolle,
Rotterdam 1858"
Van het bronblad.
> Zoek b.v. de volgende A-woorden maar eens op:
> Abollagium, Abruteren, Abu jahia, Achguayaxerax, Acrochordon,
> Acromonogrammaticum, Advijs, Afzijgeren, Alcohol, Alphabet, Angliseren,
> Antibarbarus, Apophthegma, Aquagium, Aquarium, Arisch, Arroba, Artisjokken,
> Asema, Asphalt, Assequeren, Assopiëren, Assoupiëren, Aule, Autopsie,
> Avantureren, Avisatie, Axinomantie, Azraël, Azymithen
> Een aantal zul je in het geheel niet kennen, een aantal andere die je denkt
> te kennen, blijkt een geheel andere betekenis te hebben.
Ik heb ook de A bekeken en het is een indrukwekkende lijst
met moeilijke woorden; om te schrijven en om te onthouden.
Het sterkt mijn vermoeden dat in de 19e eeuw de hang naar
verbijzondering van kennis en taal op zijn hoogtepunt was.
In de 20e eeuw is dat weer ingekrompen naar meer praktischer
lijstjes. Ik geloof ook dat een taal evolueert, maar wel steeds
beter wordt in gebruik en omgang. Een taal wordt niet
complexer, maar steeds eenvoudiger...
Verder een fraaie verzameling van erudiete kennis.
Ik keek vroeger met plezier in encyclopedieën, opengeslagen
op willekeurige pagina's.
En dan beland je ooit in de stoel voor de één miljoen euro
vraag en weet ik dat abattis het afval is van gevogelte!
DJ
Zo stel ik me voor iets met avantureren te concipiëren jegens onze
gewaardeerde groepsgenoot die met En Avant pleegt te signeren..
"Ende Avantureert niet!"
--
Groet, salut, Wim.
Nee, het Keltisch uit Engeland kwam via Bretagne. De Kelten kwamen uit
het oosten (in Roemeniė zijn nog veel resten gewonden) en gingen vandaar
naar het westen van Europa. Hebben onderweg nog bijna Delphi en Rome
aangedaan, en gingen verder naar de westkust en het iberisch schiereiland
(Galiciė). Via Bretagne overgestoken naar Engeland waar ze de oorspronkelijke
Picten verdreven. In grote delen van Europa herinneren plaatsnamen nog aan
die keltische invloed, zoals de franse en engelse naam voor het duitse
Regensburg (Ratisbon). En toen de Romeinen Zwitserland veroverden waren
de daar wonende Helvetiėrs Kelten die uit zuid Duitsland waren gekomen.
--
dik t. winter, cwi, kruislaan 413, 1098 sj amsterdam, nederland, +31205924131
home: bovenover 215, 1025 jn amsterdam, nederland; http://www.cwi.nl/~dik/
Het lijkt mij uitermate onwaarschijnlijk dat het Keltisch in Bretagne eerst
was uitgestorven en daarna over het kanaal weer is teruggekomen. Naar ik
denk is door het vele verkeer tussen Bretagne en het zuiden van Engeland
de talen Welsh, Cornish en Breton zich op (ongeveer) gelijke wijze hebben
ontwikkeld. Zij behoorden tenslotte in het begin van onze jaartelling tot
een geheel. Ierland, Schotland en Man waren daarvan onafhankelijk, maar
hadden onderling weer veel contact.
De Franse Wikipedia gaat er ook op in. Het blijft allemaal wat controversieel.
...
> aboleren
Nog nooit gehoord of gezien.
> (Fr.) ww. afschaffen, opheffen, intrekken
Ja, fr "abolir" = nl "opheffen", "afschaffen".
< Latijn "abolere" = nl "vernietigen".
Lijkt een afleiding van Latijn "olere" = nl "ruiken, stinken".
Cfr. Latijn "pecunia non olet" = nl "Geld stinkt niet."
fr "L'argent n'a pas d'odeur."
Nieckq
--
Ik had een leraar nl die lekker rook
en stug pijp rookte.
[...]
> > Dat gaat over de 3e eeuw AD en later. Mijn bron "The Celts, an
> > Illustrated History" van Helen Litton, ISBN 0-86327-577, gaat over de
> > 6e eeuw BC en later.
>
> Het lijkt mij uitermate onwaarschijnlijk dat het Keltisch in Bretagne
> eerst
> was uitgestorven/+
Zo goed als, zoals in heel Gallia Transalpina na een paar
eeuwen Romeinse overheersing.
Alleen Asterix en zijn dorp hielden stand. ;-)
> en daarna over het kanaal weer is teruggekomen. /
Via massale instroom van Britse Kelten.
Toch is dat de algemeen aangenomen stelling.
Sogar in Frankreich.
Right or wrong.
Caramba.
[...]
Nieckq
[...]
> Regensburg (Ratisbon). En toen de Romeinen Zwitserland veroverden waren
> de daar wonende Helvetiërs Kelten die uit zuid Duitsland waren gekomen.
Als toerist of waren het fiscale vluchtelingen?
;-)
Nieckq
[...]
> En dan beland je ooit in de stoel voor de één miljoen euro
> vraag en weet ik dat abattis het afval is van gevogelte!
Ik kende het niet in die specifieke betekenis,
maar zou het er in de context wellicht uit hebben
gehaald, aansluitend op fr "abattre" = "slachten".
Denk maar aan nl "abbatoir" dat eufemisme voor "slachthuis".
Nieckq
>> En dan beland je ooit in de stoel voor de één miljoen euro
>> vraag en weet ik dat abattis het afval is van gevogelte!
>
>Ik kende het niet in die specifieke betekenis,
>maar zou het er in de context wellicht uit hebben
>gehaald, aansluitend op fr "abattre" = "slachten".
Bij de één miljoen Eurovraag wordt geen context bijgeleverd!
--
Bauk/je
Lijkt me sterk. Etymologisch heb ik nog nooit gezien dat een b in een
woord werd toegevoegd. Zoeken op 'bolere' is wellicht zinvol.
...
> > Onder andere. In het
>> Franse, Middeleeuwse dialect
>> > Normandisch van de 11e eeuw kwam het ook al voor,
>> > oorsprong (uiteraard) Latijn.
>Schade hou gewoon je mond als je niks zinvols toe te voegen hebt,/
Ik karakteriseer het Normandisch. Mag dat niet?
> en
>knip niet alles weg in een poging interessanter te klinken.
Normandisch is en was een Frans dialect, toen al, ten tijde
van Willem de Veroveraar.
>Ik weid even uit over wat je weggeknipt hebt.
Ik knip veel weg, zeker als ik er niet op reageer.
Maar veel liet ik staan.
Nieckq
[...]
N.
>> < Latijn "abolere" = nl "vernietigen".
>> Lijkt een afleiding van Latijn "olere" = nl "ruiken, stinken".
> Lijkt me sterk. Etymologisch heb ik nog nooit gezien dat een b in een
> woord werd toegevoegd. Zoeken op 'bolere' is wellicht zinvol.
Nog nooit gehoord van het Latijnse voorvoegsel "ab-"?
"aberratio", "abire", "abstrahere"...
Nieckq
Dat is anders zeer ongebruikelijk, de meeste geëxecuteerden krijgen er wél
een.
Aboleren is gewoon een uit het Latijn afkomstig werkwoord en het beteknt al
3000 jaar hetzelfde: afschaffen.Misschien heb je wel es gehoord van het
Engelse 'delete'. Zelfde stam, ander voorvoegsel. In het Latijn: aboleo en
deleo. ( Ikke... en ikke....)
Ik ben niet zo goed in dat soort grappen; moet je bij 'Niecq' wezen.O(f) ben
jij dat ook?