Mijn zoon (17) las ergens het zinnetje, Zij plachten daar altijd te eten.
Hij wist niet wat er met plachten werd bedoeld. Ik kon de betekenis
uitleggen, iets gewoon zijn. Nu is er geen werkwoord plachten en
het is de verleden tijd van een betekenis van plegen. Staat ook
in de VD14. En er staat ook bij dat het geen voltooid deelwoord
heeft, het is niet plegen, placht, geplacht/gepleegd. En nu
zit ik te denken of dit een uitzondering is, of zijn er nog veel
meer van dit soort werkwoordsvormen zonder voltooid deelwoord?
Ik kom er niet op.
Dunken?
Lastig dat het 2 betekenissen heeft, wat als basketballterm kan er wel
degelijk gedunkt worden. Maar als voltooid deelwoord in de betekenis
van denken dacht ik niet. Of toch wel?
Zullen heeft geen volt.deelwoord.
Gezuld bestaat niet.
Weinig gebruikelyk.
--
Flibsy
> En wat vind je van:
> "Jan zou de afwas gedaan hebben, maar ... ."
Vreemd. In plaats van maar verwacht ik als.
> "Jan had de afwas zullen doen, maar ... ."
Heel gewoon.
--
pe
Tja. Infinitief voor voltooid deelwoord, is normaal nederlands. In
vlaanderen minder gebruikelijk.
--
pe
Als je dat normaal nederlands noemt zou ik wel eens abnormaal nederlands
willen zien.
>In
> vlaanderen minder gebruikelijk.
We doen hier liever gewoon. Wie zinnen met zeven infinitieven moet gaan
breien om zich uit te drukken heeft volgens mij een steekje los.
--
ლ
Die laatste betekent wat anders. Keuren we dus af.
"Jan had de afwas zullen doen" en "Jan zou de afwas doen" zijn
ook niet in alle gevallen overlappend. Bij "Jan zou de afwas
doen" kun je denken aan iets wat afgesproken is; bij "Jan had de
afwas zullen doen" ligt het accent op een voornemen.
--
<
[knip]
> [...] Eigenlijk is dunken precies
> hetzelfde woord als denken, [...]
Me dunkt! Ik hoor nooit 'me denkt' zeggen.
--
<
Jan zou de afwas gedaan hebben als er niet net een bom gevallen was.
Anders verwacht ik: "Jan zou de afwas doen, maar....
Zeg jij hetzelfde dan eens in jouw taal?
Jan zou de afwas gedaan hebben, maar hij had ook al gekookt, dus heeft
Trudie het gedaan.
>> Peter Elderson schreef:
>>> BartV:
'Jan zou de afwas doen, maar er viel net een bom.'
Neemt niet weg dat er in spreektaal heel wat wordt
afgemaard. Je kan alle zinnen en gedachten wel
verbinden met maar. Niet altijd terecht en hoort
er en, als of want.
En ja eindredacteuren van teksten halen vaak de
bezem door al het zullen en zouen. Mensen die
in de toekomst schrijven. Nergens voor nodig.
En dan moet je soms een zin echt herschrijven.
Ik lees dat er beweerd werd dat Jan de afwas had gedaan.
Peter Elderson wrote:
>> Peter Elderson schreef:
>>>> Peter Elderson schreef:
>>>>> BartV:
Wel een rake typering van je gedachtengang.
Waarom?
Daarom.
> "Jan had de afwas zullen doen, maar ..."
>
> Beter is:
>
> "Jan zou de afwas doen, maar .."
>
> Of nog beter als je ook zou wil vermijden:
>
> "Jan heeft de afwas niet gedaan, maar ..."
Dan zou je moeten gebruiken /omdat/ in plaats van /maar/, als je
dezelfde betekenis wilt behouden.
--
PePo
http://www.pm3.nl
als er niet... klinkt mij ook natuurlijker in de oren.
--
PePo
http://www.pm3.nl
^^^ Dit sloeg op het regionaal kunnen zijn, niet op het vreemd in de
oren klinken.
--
Fe
--------
Beauty is only sin deep.
[H. Munro]
Ook al zijn het nu twee verschillende werkwoorden, aan de grondslag
ervan ligt wel degelijk gewoon verwarring tussen denken, dunken en
dinken. Het was allemaal eenzelfde pot nat, waar later verschillende
betekenissen uit gegroeid zijn.
WNT:
Aanm. De vormen van denken en dunken worden in het gebruik vaak verward.
Het gebruik van ik docht enz. en gedocht voor ik dacht enz. en gedacht
is in de Hollandsche volkstaal zoo gewoon, dat hier docht en gedocht
vormen van denken zijn geworden. || Elck in hemselven dunct: ic ben
thooft, in Leuv. Bijdr. 4, 268. Ick sprack noyt anders dan ick docht,
MARNIX, Ps. 17, 2. Als hy noch stervende aen zijn lief Mycene docht,
VONDEL 8, 585. Beminde Leser, en dunckt niet dat dese beelden van my
gevonden sijn, V. ZEVECOTE 76. Wel (docht ick) hoe? wat 's dit? DE
DECKER 1, 195.
--
ლ
> >> [...] Eigenlijk is dunken precies
> >> hetzelfde woord als denken, [...]
> > Me dunkt! Ik hoor nooit 'me denkt' zeggen.
> Ook al zijn het nu twee verschillende werkwoorden, aan de grondslag
> ervan ligt wel degelijk gewoon verwarring tussen denken, dunken en
> dinken./
Die ga ik nu voor de zesde keer lezen.
> /Het was allemaal eenzelfde pot nat, waar later verschillende
> betekenissen uit gegroeid zijn.
En dat lijkt me dus in tegenspraak met waar ik op reageerde.
> WNT:
> Aanm. De vormen van denken en dunken worden in het gebruik vaak verward.
> Het gebruik van ik docht enz. en gedocht voor ik dacht enz. en gedacht
> is in de Hollandsche volkstaal zoo gewoon, dat hier docht en gedocht
> vormen van denken zijn geworden. || Elck in hemselven dunct: ic ben
> thooft, in Leuv. Bijdr. 4, 268. Ick sprack noyt anders dan ick docht,
> MARNIX, Ps. 17, 2. Als hy noch stervende aen zijn lief Mycene docht,
> VONDEL 8, 585. Beminde Leser, en dunckt niet dat dese beelden van my
> gevonden sijn, V. ZEVECOTE 76. Wel (docht ick) hoe? wat 's dit? DE
> DECKER 1, 195.
Had dan ook "Eigenlijk WAS dunken precies hetzelfde woord als
denken" geschreven...
Tegenwoordig:
'Me dunkt!' betekent zoiets als 'breek me de bek niet open'.
'Ik denk!' betekent zoiets als 'ik besta'...
--
<
Dat veronderstelt conflicterende meningen. Bij de uitspraak 'me dunkt'
is dat vaak zo, maar hoeft niet persé. Je kan ook in een neutrale
situatie 'me dunkt dat ...' zeggen.
Geen van beide. Het openbreken van de bek lijkt me te sterk
uitgedrukt.
> > > 'Ik denk!' betekent zoiets als 'ik besta'...
> > 'Ik denk': 'ik denk'.
>
> Is dat bedoeld als aanvulling of als een correctie waarbij je
> iets over 't hoofd ziet?
Geen van beide. De filosofische uitspraak wordt er onnodig bij
gehaald.
En ik zie hierboven vier mogelijke interpretaties die alle vier even
valide zijn.
>Fe schreef:
>> h@wig <hedwig.d...@planet.nl> wrote:
>>>
>>> Even gespiekt op wiki:)
>>> bron: Taaladvies
>>> "zullen zou (mv. zouden) -- de vorm gezuld staat in Van Dale met de
>>> annotatie 'weinig gebruikt'. In het Groene Boekje is deze vorm niet
>>> opgenomen. Hij komt dan ook vrijwel nooit voor, aangezien zullen alleen
>>> maar als hulpwerkwoord dienst kan doen. Blijkens de d in zouden is dit een
>>> zwak werkwoord".
>>
>> Wij hadden naar Maastricht gezuld, maar de trein liep uit de rails. Kan
>> prima.
>
>Analoog aan "We zouden naar Maastricht, ..."?
Ja, precies. We zouwen naar Maastricht, maar het ging niet door.
>Maar in die zin is toch gewoon een werkwoord (gaan, reizen, lopen,
>zweven, roeien, ...) weggelaten?
Ik heb niet het gevoel dat er iets ontbreekt. Het lijkt wel of het werkwoord
er impliciet bij hoort.
>Je zegt ook niet: "We zullen naar de bioscoop." Dan gebruik je een van
>bovenstaande werkwoorden oid.
In de tegenwoordige tijd klinkt het inderdaad verkeerd.
--
Bart Dinnissen
>> We zijn wezen stappen, kan die wel?
In NL wél. Die constructie met "wezen" als voltooid deelwoord.
In VL niet of nauwelijks gebruikelijk.
En "stappen" betekent in VL = AN "lopen".
Niet (vaak) "uitgaan" oid.
Naast "stappen" heb je ook nl_BE "gaan" en "marcheren" =
AN "lopen".
De oorspronkelijke betekenis van nl "lopen" is overigens
"rennen". Dat blijkt in uitdrukkingen als
"het op een lopen zetten", "op de loop gaan" enz.
Er klopt gewoon weer eens niets van.
--
ლ
1. Dat "wezen" + v.d. niet of nauwelijks gebruikelijk zou zijn. Zowat
elke Vlaming is met die constructie opgegroeid. Ik ben wezen zwemmen,
wezen stappen, wezen winkelen enz. Dergelijke constructies gebruik ik al
van in m'n prilste jeugd. Alleen is dat "wezen" in het OVL scherper en
klinkt het meer als "weesn", maar dat is gewoon uitspraakvariatie.
2. Dat stappen lopen betekent. Lopen betekent hier ofwel rennen ofwel
gewoon gaan, afhankelijk van de context - en dat is al altijd zo
geweest, dus kom weer niet aanzetten met glijdende schalen of zo. Bij
"wat loop je daar te doen?" denkt er echt niemand aan rennen, en bij "ik
heb moeten lopen om de bus te halen" wel.
3. Dat stappen "niet vaak" uitgaan betekent, want dat betekent het heel
vaak wél. Ook "een stapje in de wereld zetten".
--
ლ
In de provincie Antwerpen weinig gebruikelijk....
Of het zou een vrij nieuwe ontwikkeling moeten zijn.
>Dergelijke constructies gebruik ik al van in m'n prilste jeugd. Alleen is
>dat "wezen" in het OVL scherper en klinkt het meer als "weesn", maar dat is
>gewoon uitspraakvariatie.
>
> 2. Dat stappen lopen betekent. Lopen betekent hier ofwel rennen ofwel
> gewoon gaan, afhankelijk van de context - en dat is al altijd zo geweest,
> dus kom weer niet aanzetten met glijdende schalen of zo. Bij "wat loop je
> daar te doen?" denkt er echt niemand aan rennen, en bij "ik heb moeten
> lopen om de bus te halen" wel.
Dat zeg ik. Die laatste zin met die bus,
is geen AN in NL....
> 3. Dat stappen "niet vaak" uitgaan betekent, want dat betekent het heel
> vaak wél. Ook "een stapje in de wereld zetten".
nl_BE "stappen" heeft als hoofdbetekenis AN "lopen".
De betekenis "uitgaan" zul je in "De Kampioenen" niet gauw horen
En "een uitstapje" noemen ze in VL vaak "een uitstap".
Maar dit terzijde.
Hoe dan ook er is een nl_BE "lopen" en een AN cq nl_NL "lopen".
Het eerste betekent "rennen" en het tweede "zich te voet
voortbewegen".
> Wil je alstublieft ophouden met het gebrabbel in dat hersenloos
> feuilletonnetje als Vlaams te beschouwen.
De kwalificatie "brabbeltaal" is geheel voor je rekening.
Het is Brabants regiolect, dat je zowat overal
kunt beluisteren in de provincies Antwerpen en Vlaams-Brabant.
En de kwaliteit van de scenario's doet verder niet ter zake/ terzake.
>Peter Elderson <addre...@invalid.invalid> wrote:
>> Heb je wel eens een echte snelwandelaar voorbij zien komen?
>
>Ja. Daarom heet het ook snelwandelen.
Omdat jij het iemand hebt zien doen?
Tjee, jij hebt veel invloed.
--
Klaartje
brood en spelen: www.klabru.nl
Toen ik het voor 't eerst aanschouwde dacht ik dat die mensen
spastisch waren.
Nordic, ook zoiets.
--
Bye, BugHunter.
Geheel mee eens. De snelste snelwandelaars halen snelheden tot 15,5 km/u
en dat over 20 km. Bij wandeltempo denk ik aan 5 km/u.
>> Ik geloof er niets van. Mijn Antwerpse collega's gebruikten vroeger de
>> constructie net zo vaak als ik, of ik zou het me heel slecht moeten
>> herinneren. Michel?
>
> Hier moet ik je teleurstellen: een zin als 'we zijn wezen stappen'
> klinkt voor mij niet ongewoon maar ik hoor zoiets in mijn omgeving
> nooit gebruiken en dat is altijd zo geweest. Dat hij nu een beetje
> vertrouwd in de oren klinkt komt door die Hollanders. Zelf gebruik ik
> de constructie nooit.
Heel raar, ik ken en gebruik die constructie echt eerlijk waar al van
toen ik klein was.
- Woar zijde hulder noartoe geweest?
- We zijn weesn zwemm'n.
Het is echt dagelijkse en springlevende kost, iedereen kent en gebruikt
die constructie hier.
Nu ja, Antwerpenaars kennen ook niets. Wat een geluk dat jullie
Oost-Vlaanderen als voorbeeldige buur hebben! :)
>> Ik heb het ondertussen nageslagen in de ANS. In de eerste editie wordt de
>> constructie gewoon vermeld zonder enige uitleg of label. Daar zijn ze in
>> de tweede editie blijkbaar op teruggekomen, want nu zeggen ze erbij dat
>> de constructie "echter (nog) niet voor alle taalgebruikers even gewoon" is.
>>
>> Let op dat "nog" tussen haakjes. O zo typisch... :)
>
> Men ziet het gebruik toenemen. Heel typisch.
Zo kun je 't natuurlijk ook opvatten. Maar dat is bij lange na zo
spannend niet als de manier waarop ik het opvat.
Hier is trouwens iets typisch Belgisch: http://to.be/jHyLLIW (kijk
vooral ook naar het filmpje).
Applaus hoeft niet hoor, een bescheiden felicitatie volstaat. :-)
Klinkt me vreemd in de oren.
>Jij bent toch ook Nederlander?
Jawel, maar als ik lees dat sommigen "talen naar" al niet meer begrijpen....
.....
Ik ken en begrijp het wel maar ik heb nooit iets gezegd als: ik taal
naar een kop koffie. Noch ooit iemand anders zoiets horen zeggen.
De enige mij bekende toepassing is ergens niet of niet langer naar
talen. Bijvoorbeeld, na vijf jaar geleden gestopt te zijn met roken kan
ik nu met overtuiging zeggen: ik taal er niet meer naar.
--
Bart
Consensus wordt doorgaans zwaar overgewaardeerd.