Dat is niet zonder meer waar. Ik ken Nederlanders die aan elkaar
schrijven, zoals mijn ouders.
Er zijn ook Nederlanders die rond of krullerig schrijven.
> Dat doen Nederlandse mensen niet en zij
> schrijven los of blokletters. Ik vind het Belgische handschrift mooier
> dan Nederlandse handschrift. Zelf heb ik een beetje Belgisch handschrift.
Volgens mij is er geen verband tussen nationaliteit van de schrijver en
zijn handschrift.
De 1 (cijfer een) en de 8 worden wel door Duitsers anders geschreven dan
Nederlanders. Duitsers beginnen bij een 8 bovenaan, terwijl Nederlanders
in het midden beginnen. De cijfer 1 schrijven Duitsers met een klein
afdakje.
Ikzelf schrijf het cijfer 1 zoals Duitsers dat doen, omdat er bij mij
een verschil moet zijn tussen de kleine letter l, het cijfer 1 en de
hoofdletter I.
Hans Kamp.
:) Peter Elderson
Kijk, daar krijg ik nu ook de kriebels van. "Nederlandse mensen" (Dutch
people?), dat zijn toch gewoon Nederlanders. Een programmamaker wou ooit
in de ondertitels "Turkse mensen" hebben, tot onze Turkse collega het
Turks moest ondertitelen en ineens die "Turkse mensen" zag staan. Hij
werd bijna woest: alsof je er de nadruk op moest leggen dat Turken ook
mensen waren. Hij was gewoon een Turk, zei hij, en geen Turkse mens.
Ruud
> Nederlanders beginnen de 8 inderdaad meestal in het midden, waardoor er
> geen duidelijk kruis ontstaat. Een Spanjaard vraagt zich dan af wat dat
> voor cijfer is.
[...]
> Pas op voor cursieve drukletters! Ze zijn vaak ge#nspireerd door het
> nationale handschrift van de ontwerper, en onleesbaar voor
> buitenlanders.
Ook leuk is het Cyrillisch, tenminste die variant die het Russisch gebruikt.
Als het om drukletters gaat, alles goed en wel: hoofdletters en kleine letters
komen redelijk met elkaar overeen (anders dan bij het Latijnse alfabet zijn de
onderkastletters vaak gewoon de bovenkastletters in kleine uitvoering).
Maar als je gaat schrijven, begint de lol:
* b : de kleine letter is hetzelfde als de Griekse kleine delta. (De
drukletter kan met een beetje fantasie vergeleken worden met onze 5, alleen
dan met gesloten rug)
* d : de kleine letter is een Nederlandse kleine schrijf-g; de hoofdletter
een Nederlandse hoofdletter schrijf-D. De drukletter iets wat op de Griekse
hoofdletter delta lijkt.
* i : een Nederlandse kleine schrijf-u. De drukletter is een omgekeerde N.
* p : de kleine letter is een Nederlandse kleine schrijf-n, de hoofdletter
lijkt meer op een Griekse pi, net zoals de drukletter.
* t : deze bestaat in vele varianten. Wat op school wordt aangeleerd is een
Nederlandse kleine schrijf-m, wel of niet met een streepje erboven om het lezen
van meerdere horizontale streepjes (van de i bijvoorbeeld) te
vergemakkelijken. Maar ook een meer tau-achtige letter (die dan weer wat lijkt
op de drukletter).
Het geeft in ieder geval aanleiding tot behoorlijk wat verwisselingen, zeker
als je de letters net aan het leren bent.
En wat ik van de zomer ook weer gemerkt heb (ik ben anderhalve maand in
Sint-Petersburg geweest, vandaar ook mijn reactie op een wat oud berichtje), is
dat het altijd erg verwarrend is als je verwacht dat een woord in het
Cyrillisch geschreven is, maar met Latijnse letters geschreven blijkt te zijn,
of omgekeerd.
Leukste voorbeeld: er is een bierbrouwerij die Vena heet. In het logo van dit
bedrijf wordt dit met Cyrillische hoofdletters geschreven: BEHA. De minst
alerte van het stel trapte er natuurlijk met beide benen in :)
(Overigens zijn de twee woorden voor b#ha die ik in het Russisch ken allebei
leenwoorden: bjustgal'ter en lifc^ik (verkleinvorm van lif 'lijf'; het kan
zowel 'lijfje' als 'b#ha' betekenen).
And now back to our regularly scheduled programme..
Groetjes,
Pepijn