Volgens een collega is het correct Nederlands om te zeggen "hij komt langs",
maar dialect om te zeggen "ik kom langs". Een alternatief voor het laatste
zou mijns inziens "langsgaan" zijn, en gevoelsmatig zeg ik dat beide _niet_
uitwisselbaar zijn (dat is niet onderbouwd, maar puur gevoelsmatig):
ik kom zo bij jou langs
ik ga zo bij jou langs [klinkt vreemd]
ik kom zo bij hem langs [klinkt vreemd]
ik ga zo bij hem langs
De Online van Dale maakte de verwarring groter:
langs搔o搶en (onov.ww.)
1 voorbijgaan
2 langsgaan, op bezoek komen [gezien vanuit de bezochte] => afkomen
In mijn optiek slaat [gezien vanuit de bezochte] op "op bezoek komen",
volgens hem op "langsgaan, op bezoek komen".
Wellicht kunnen jullie hier wat licht op werpen en duidelijkheid in
verschaffen?
Bij voorbaat dank,
Martijn
--
Martijn
http://www.sereneconcepts.nl
http://blogger.xs4all.nl/mihaak/
Welk dialect mag dat dan wel wezen?
Bij "Ik kom langs" zit volgens mij geen woord Spaans.
Men komt om weer te gaan, niet om te blijven.
Ik denk dat Van Dale bedoelt: als je tegen iemand zegt "ik kom langs",
dan beschrijf je die gebeurtenis vanuit het perspectief van de
bezochte. Zeg je "ik ga (bij iemand) langs", dan beschrijf je het
vanuit je eigen perspectief.
>Beste mensen,
>
>Volgens een collega is het correct Nederlands om te zeggen "hij komt langs",
>maar dialect om te zeggen "ik kom langs".
Mijn mening: onzin.
--
Ruud Harmsen
http://rudhar.com
Dan heeft je collega een geheel eigen dialect uitgevonden.
Beide zijn correct, mits er niet op een derde wordt gedoeld:
"hij komt [bij mij] langs", "ik kom [bij jou] langs".
> Een alternatief voor het laatste zou mijns inziens "langsgaan" zijn,
> en gevoelsmatig zeg ik dat beide _niet_ uitwisselbaar zijn
Die vorm wordt wel gebruikt als je het over een derde hebt:
"ik ga even bij Mien / de bakker langs".
-p
Brabants/Limburgs/Zuidnederlands/... ?!?
> Bij "Ik kom langs" zit volgens mij geen woord Spaans.
Nee, dan was het geen dialect maar een andere taal ;-)
> Men komt om weer te gaan, niet om te blijven.
Ja, maar kom je *langs* of kom je *binnen* ?
Ik krijg regelmatig op een mededeling als
"ik kom morgen wel even bij je langs"
te horen dat ik ook wel binnen mag komen...
--
Jeroen
>Ja, maar kom je *langs* of kom je *binnen* ?
>Ik krijg regelmatig op een mededeling als
>"ik kom morgen wel even bij je langs"
>te horen dat ik ook wel binnen mag komen...
Dat valt in de verboden categorie:
Dat zei mijn vrouw vannacht ook; zij sliep en ik was niet wakker
Heb ik niet, maar wel een scherpe zakdoek
He..te melk en koude thee
En dan nu iets heel anders
Nou krijgen we niemand minder dan...
Paris Hilton heeft een boterham gegeten (glas melk gedronken etc.)
Ik ben met niks gekomen, dus...
--
'n Gannefkerel
Ik wip vaak even bij iemand aan.
Langskomen betekent bij iemand al dan niet aangekondigd aanbellen of
aankloppen met de gerede mogelijkheid dat men desgevraagd ook nog even
naar binnen mag. Nee, geïmproviseerd meeëten kan niet in Nederland. Er
wordt desnoods een kopje koffie geschonken.
Een andere betekenis van langskomen is langsrijden, langsfietsen
enzovoorts.
cozan
Ik vind ze allemaal prima.
Ha Peter, jij vindt alles best zo te horen:)
Ik 'kom zo bij hem langs' klinkt wél vreemd in mijn oren.
Goed is: ik ga zo bij hem langs.
'Ik kom zo bij hem' kan weer wel, maar dat is voor tweeërlei uitleg
vatbaar.
(Als ik niet oppas word ik hier straks weer weggestuurd).
HiHa.
Wat is je tarief?
--
Jeroen
(als oppas natuurlijk hè, wat dacht jij dan?..)
Dit begint op een palingdroom te lijken.
> On 21 jun, 17:10, Peter Elderson <s...@puppet.invalid> wrote:
>> Martijn:
>>
>>> ik kom zo bij jou langs
>>> ik ga zo bij jou langs [klinkt vreemd]
>>> ik kom zo bij hem langs [klinkt vreemd]
>>> ik ga zo bij hem langs
>
>> Ik vind ze allemaal prima.
>
> Ha Peter, jij vindt alles best zo te horen:)
>
> Ik 'kom zo bij hem langs' klinkt wél vreemd in mijn oren.
> Goed is: ik ga zo bij hem langs.
>
> 'Ik kom zo bij hem' kan weer wel, maar dat is voor tweeėrlei uitleg
> vatbaar.
Je moet niet zo zeker van je zaak zijn.
'Misschien/hopelijk kom ik zo bij hem'
> (Als ik niet oppas word ik hier straks weer weggestuurd).
> HiHa.
--
p.a.
> On Jun 21, 5:26 pm, "h@wig" <hedwi...@planet.nl> wrote:
>> On 21 jun, 17:10, Peter Elderson <s...@puppet.invalid> wrote:
>>
>>> Martijn:
>>
>>>> ik kom zo bij jou langs
>>>> ik ga zo bij jou langs [klinkt vreemd]
>>>> ik kom zo bij hem langs [klinkt vreemd]
>>>> ik ga zo bij hem langs
>>> Ik vind ze allemaal prima.
>>
>> Ha Peter, jij vindt alles best zo te horen:)
>>
>> Ik 'kom zo bij hem langs' klinkt wél vreemd in mijn oren.
>> Goed is: ik ga zo bij hem langs.
>>
>> 'Ik kom zo bij hem' kan weer wel, maar dat is voor tweeėrlei uitleg
>> vatbaar.
>> (Als ik niet oppas word ik hier straks weer weggestuurd).
>> HiHa.
>
> Wat is je tarief?
Om weggestuurd te worden?
--
p.a.
Vooruit, een synonietje als antwoord:
Terief: gerieftarief
--
Jeroen
> > > ik kom zo bij jou langs
> > > ik ga zo bij jou langs [klinkt vreemd]
> > > ik kom zo bij hem langs [klinkt vreemd]
> > > ik ga zo bij hem langs
> > Ik vind ze allemaal prima.
> Ha Peter, jij vindt alles best zo te horen:)
>
> Ik 'kom zo bij hem langs' klinkt wél vreemd in mijn oren.
> Goed is: ik ga zo bij hem langs. [...]
"Je komt dagelijks bij hem langs, ga er toch eens langs, dat
zal-ie beslist leuk vinden."
--
<
Posted by news://news.nb.nu (http://www.nb.nu)
> > Ik 'kom zo bij hem langs' klinkt wél vreemd in mijn oren.
> > Goed is: ik ga zo bij hem langs. [...]
> "Je komt dagelijks bij hem langs, ga er toch eens langs, dat
> zal-ie beslist leuk vinden."
Mja, 'dagelijks' , ja, dat kan. En dat vindt ie zéker leuk.
En ook: 'ik kom zo bij je langs, in mijn ouwe spijkerbroek en zonder
make-up'.
En: 'ik kwam zo bij -hem- langs, in mijn ...' verzin maar wat,
maar NIET 'ik kom zo bij hem langs' als ik bedoel dat ik straks
bij hem op bezoek kom.
Pas jij maar eens op dat ik zo niet bij jou langs kom om je er eens
goed van langs te geven.
Ben benieuwd wat je hier weer op weet te verzinnen:)
> On 22 jun, 13:06, addr...@request.invalid.nl (Rein) wrote:
>> h@wig <hedwi...@planet.nl> wrote:
>>> On 21 jun, 17:10, Peter Elderson <s...@puppet.invalid> wrote:
>>>> Martijn:
>>>>> ik kom zo bij jou langs
>>>>> ik ga zo bij jou langs [klinkt vreemd]
>>>>> ik kom zo bij hem langs [klinkt vreemd]
>>>>> ik ga zo bij hem langs
>
>>> Ik 'kom zo bij hem langs' klinkt wél vreemd in mijn oren.
>>> Goed is: ik ga zo bij hem langs. [...]
>
>> "Je komt dagelijks bij hem langs, ga er toch eens langs, dat
>> zal-ie beslist leuk vinden."
>
> Mja, 'dagelijks' , ja, dat kan. En dat vindt ie zéker leuk.
> En ook: 'ik kom zo bij je langs, in mijn ouwe spijkerbroek en zonder
> make-up'.
Ik weet nog niet of dat beter is dan met
ouwe make-up en zonder spijkerbroek
> > > Ik 'kom zo bij hem langs' klinkt wél vreemd in mijn oren.
> > > Goed is: ik ga zo bij hem langs. [...]
> > "Je komt dagelijks bij hem langs, ga er toch eens langs, dat
> > zal-ie beslist leuk vinden."
> Mja, 'dagelijks' , ja, dat kan. En dat vindt ie zéker leuk.
> En ook: 'ik kom zo bij je langs, in mijn ouwe spijkerbroek en zonder
> make-up'.
> En: 'ik kwam zo bij -hem- langs, in mijn ...' verzin maar wat,
> maar NIET 'ik kom zo bij hem langs' als ik bedoel dat ik straks
> bij hem op bezoek kom.
Dat beweer ik dan ook niet; 'k zou niet durven.
> Pas jij maar eens op dat ik zo niet bij jou langs kom om je er eens
> goed van langs te geven.
>
> Ben benieuwd wat je hier weer op weet te verzinnen:)
Ik gebruikte twee zinnetjes (weliswaar in iets gewijzigde vorm) die
Martijn vreemd vindt klinken in één zin, om aan te geven dat ze allebei
kunnen, maar niet allebei hetzelfde betekenen.
'Ik kom zo bij hem langs' = mijn weg voert straks langs hem/zijn huis
(of: als ik die route neem, kom ik langs hem/zijn huis).
'Ik ga zo bij hem langs' = ik ga straks bij hem op bezoek.
Vooruit, nog een met allebei:
'Ik ga zo wel bij hem langs, ik kom er toch langs.'
Ja, slim gevonden net als mijn voorbeeldzinnetjes, al zeg ik het
zelf:) Maar waar het om gaat dat Martijn met langsgaan/langskomen niet
passeren bedoelt, maar op bezoek komen, aanwippen, zo je wilt.
Dat is essentieel of het 'raar klinkt' of niet.
> 'Ik kom zo bij hem langs' = mijn weg voert straks langs hem/zijn huis
> (of: als ik die route neem, kom ik langs hem/zijn huis).
> 'Ik ga zo bij hem langs' = ik ga straks bij hem op bezoek.
> Vooruit, nog een met allebei:
> 'Ik ga zo wel bij hem langs, ik kom er toch langs.'
zie boven.
[knip]
> > Ik gebruikte twee zinnetjes (weliswaar in iets gewijzigde vorm) die
> > Martijn vreemd vindt klinken in één zin, om aan te geven dat ze allebei
> > kunnen, maar niet allebei hetzelfde betekenen.
> Ja, slim gevonden net als mijn voorbeeldzinnetjes, al zeg ik het
> zelf:) Maar waar het om gaat dat Martijn met langsgaan/langskomen niet
> passeren bedoelt, maar op bezoek komen, aanwippen, zo je wilt.
> Dat is essentieel of het 'raar klinkt' of niet.
Oorspronkelijke posting nog 's helemaal gelezen: je hebt gelijk.
Toch kan ik mij situaties voorstellen waarin 'langskomen'
'aandoen' en niet slechts 'voorbijgaan' betekent:
"Zuster, wanneer kan die thermometer eruit?"
- Momentje meneer Derkstra, ik kom zo bij u langs.
[knip]
[...]
>Ja, maar kom je *langs* of kom je *binnen* ?
>Ik krijg regelmatig op een mededeling als
>"ik kom morgen wel even bij je langs"
>te horen dat ik ook wel binnen mag komen...
"binnenwippen" zeggen ze hier in VL.
Voor het geval dat je eens buiten zou willen wippen....
Nieckq
Zie ook
http://nl.nntp2http.com/taal/2006/08/1bf9fe4a557971f498c4d197b0621f0a.html
--
Vriendelijke groet,
Simon Brouwer.
[...]
> http://nl.nntp2http.com/taal/2006/08/1bf9fe4a557971f498c4d197b0621f0a.html
Het vermeende of reėle verschil tussen 'meenemen' en 'meebrengen'
is er nauwelijks in de zin "Ik heb een cd voor je meegenomen/meegebracht".
Handeling en effect zijn precies eender.
"meenemen" is vanuit het herkomst-perspectief:
ik pak (= neem) thuis of in de winkel een cd
(en ik breng hem naar de bestemming ["je", "bij jou thuis"]).
"meebrengen" is gezien vanuit het bestemmings-perspectief:
(ik pak thuis of in de winkel een cd en)
ik breng hem naar de bestemming ["je", "bij jou thuis"].
Ik snuffel in een winkel; ik _neem_ de cd uit de rekken.
Ik betaal ervoor, steek hem in mijn zak.
Ik kom bij je langs. "heb je wat voor me meegebracht?"
vraagt de gastheer.
"Ja hoor", antwoord ik "ik heb een cd voor je meegenomen/meegebracht".
Afijn, er is een oorsprong/herkomst A en een punt van
bestemming B. Je neemt iets bij A en brengt het naar B.
Vind ik.
Nieckq
Meenemen is van *hier* naar * daar* en meebrengen van *daar* naar
*hier*.
Ik was nog niet klaar:
'Neem een jas mee want het kan koud zijn in Zweden'.
'Wat heb je voor me meegebracht uit Zweden?'
Als iemand zegt 'ik heb iets voor je meegenomen' zou ik bijna denken
dat het niet betaald is:)
[...]
>Meenemen is van *hier* naar * daar* en meebrengen van *daar* naar
>*hier*.
Toch blijft de twijfel kangen:
"- Ha tante Freddy! Heeft u wat meegenomen uit Houston?"
Dan is "hier" = Europa. En daar "de VS".
'meenemen' is de handeling op de plaats van herkomst - en onderweg-
naar de bestemming toe en 'meebrengen' is de handeling op de plaats van
bestemming - en onderweg - vanuit het punt van herkomst.
De woorden "hier" en "daar" kunnen zowel slaan op punt van herkomst
als van bestemming.
N.
Nee Nieckqje, ik heb niks voor je meegebracht.
(Nu denk ik weer aan een enge ziekte die ze heeft meegenomen)
> Dan is "hier" = Europa. En daar "de VS".
Dat zeg ik toch: mee*brengen* is van *daar* naar hier!
> 'meenemen' is de handeling op de plaats van herkomst - en onderweg-
> naar de bestemming toe en 'meebrengen' is de handeling op de plaats van
> bestemming - en onderweg - vanuit het punt van herkomst.
> De woorden "hier" en "daar" kunnen zowel slaan op punt van herkomst
> als van bestemming.
Hier is bij de persoon in kwestie, offie nou in Amerika zit of in
Europa. Je moet van de persoon uitgaan, niet van de bestemming.
Ik ga op mijn gevoel af:
'meenemen' zeg je als je iets bij je hebt voor eigen gebruik en
'meebrengen' doe je voor een ander.
'Neem die rommel eens mee naar boven' zeg ik hier regelmatig.
Of ook: 'breng die rommel eens naar boven'. Ik zeg niet: 'Breng die
rommel eens mee naar boven'. (Tenzij ik om hulp vraag).
Maar ik aarzel un bietje of dit een goed voorbeeld is.
>> >Meenemen is van *hier* naar * daar* en meebrengen van *daar* naar
>> >*hier*.
>> Toch blijft de twijfel kangen:
"knagen"
>> "- Ha tante Freddy! Heeft u wat meegenomen uit Houston?"
> Nee Nieckqje, ik heb niks voor je meegebracht.
> (Nu denk ik weer aan een enge ziekte die ze heeft meegenomen)
>> Dan is "hier" = Europa. En daar "de VS".
> Dat zeg ik toch: mee*brengen* is van *daar* naar hier!
Maar "meenemen" ook, in bovenstaand geval!
>> 'meenemen' is de handeling op de plaats van herkomst - en onderweg-
>> naar de bestemming toe en 'meebrengen' is de handeling op de plaats van
>> bestemming - en onderweg - vanuit het punt van herkomst.
>> De woorden "hier" en "daar" kunnen zowel slaan op punt van herkomst
>> als van bestemming.
> Hier is bij de persoon in kwestie, offie nou in Amerika zit of in
> Europa. Je moet van de persoon uitgaan, niet van de bestemming.
Maar de referentie-"persoon" is de taalgebruiker, niet
de meenemer/meebrenger!
> Ik ga op mijn gevoel af:
> 'meenemen' zeg je als je iets bij je hebt voor eigen gebruik en
> 'meebrengen' doe je voor een ander.
Zolang je jezelf als referentiepersoon beschouwt, ja.
Maar de ontvanger ziet het weer anders dan de meebrenger/meenemer.
> 'Neem die rommel eens mee naar boven' zeg ik hier regelmatig.
> Of ook: 'breng die rommel eens naar boven'. Ik zeg niet: 'Breng die
> rommel eens mee naar boven'. (Tenzij ik om hulp vraag).
> Maar ik aarzel un bietje of dit een goed voorbeeld is.
Insgelijks. Un iil klaan bčkke.
N.
Ja, ik denk dat het net zoiets is als bij 'meebrengen/meenemen'. Het
lijkt me trouwens niet alléén een kwestie van perspectief. Ik heb de
indruk dat 'meebrengen' (en 'komen') ook impliceert dat je
uiteindelijk op de plaats van bestemming arriveert: als ik zeg "ik nam
gisteren een paar boeken voor je mee, maar ik ben ze halverwege
kwijtgeraakt", dan lijkt me dat prima, maar als ik daarvan maak "ik
bracht gisteren een paar boeken voor je mee, maar ik ben ze halverwege
kwijtgeraakt", dan vind ik dat gek klinken. Is dat ook niet zo met "Ik
ging bij hem langs, maar ik kon niet vinden waar hij woonde" tegenover
"ik kwam bij hem langs, maar ik kon niet vinden waar hij woonde".
Laatste zin inderdaad gek?
[...]
>Ja, ik denk dat het net zoiets is als bij 'meebrengen/meenemen'. Het
>lijkt me trouwens niet alléén een kwestie van perspectief. Ik heb de
>indruk dat 'meebrengen' (en 'komen') ook impliceert dat je
>uiteindelijk op de plaats van bestemming arriveert: als ik zeg "ik nam
>gisteren een paar boeken voor je mee, maar ik ben ze halverwege
>kwijtgeraakt", dan lijkt me dat prima, maar als ik daarvan maak "ik
>bracht gisteren een paar boeken voor je mee, maar ik ben ze halverwege
>kwijtgeraakt", dan vind ik dat gek klinken. Is dat ook niet zo met "Ik
>ging bij hem langs, maar ik kon niet vinden waar hij woonde" tegenover
>"ik kwam bij hem langs, maar ik kon niet vinden waar hij woonde".
>Laatste zin inderdaad gek?
<Eigenwijs>
"meenemen" kan in beide gevallen (punt van herkomst
of van aankomst/bestemming); maar ter bestemming is de
OTT wel moeilijk bruikbaar....
"O, tante Freddy, ik zie dat u iets uit Houston meeneemt!'
Eigenlijk kan alleen een verleden tijd (b.v. VTT).
"O, tante Freddy, u heeft iets meegenomen uit Houston!".
"meebrengen" kan alleen als het "vervoerde object"
ter bestemming komt.
"O, tante Freddy, u brengt iets mee uit Houston/ U heeft
iets meegebracht uit Houston!".
<Nog steeds eigenwijs>
Nieckq
--
Vandaar die grote cowboyhoed van me.
Nieckq
Ja, dat denk ik ook. Ik gebruikte de verleden tijd omdat ik vond dat
zo het verschil beter tot zijn recht kwam. Misschien is het zelfs
helemaal gespiegeld. Je kunt 'meebrengen' en 'meenemen' als twee
beschrijvingen van dezelfde gebeurtenis zien: iemand pakt iets op,
vervoert het naar een andere plaats en geeft het daar weer af.
'Meenemen' is vaag over het einde van dat traject, en 'meebrengen' is
vaag over het begin. Iemand kan iets meenemen zonder dat je weet
waarheen, en iemand kan iets meebrengen zonder dat je weet
waarvandaan. Andersom kan niet.
> > > Ik denk dat Van Dale bedoelt: als je tegen iemand zegt "ik kom langs",
> > > dan beschrijf je die gebeurtenis vanuit het perspectief van de
> > > bezochte. Zeg je "ik ga (bij iemand) langs", dan beschrijf je het
> > > vanuit je eigen perspectief.
> > Zie ookhttp://nl.nntp2http.com/taal/2006/08/1bf9fe4a557971f498c4d197b0621f0a...
> Ja, ik denk dat het net zoiets is als bij 'meebrengen/meenemen'. Het
> lijkt me trouwens niet alléén een kwestie van perspectief. Ik heb de
> indruk dat 'meebrengen' (en 'komen') ook impliceert dat je
> uiteindelijk op de plaats van bestemming arriveert: als ik zeg "ik nam
> gisteren een paar boeken voor je mee, maar ik ben ze halverwege
> kwijtgeraakt", dan lijkt me dat prima, maar als ik daarvan maak "ik
> bracht gisteren een paar boeken voor je mee, maar ik ben ze halverwege
> kwijtgeraakt", dan vind ik dat gek klinken. Is dat ook niet zo met "Ik
> ging bij hem langs, maar ik kon niet vinden waar hij woonde" tegenover
> "ik kwam bij hem langs, maar ik kon niet vinden waar hij woonde".
> Laatste zin inderdaad gek?-
Nee, die vind ik niet zo gek die laatste zin. Je zocht iemand zijn
adres, kon het niet vinden en toen je thuis op de kaart keek bleek dat
je nota bene twee keer langs het betreffende adres was gefietst.
Nog even over dat meenemen/meebrengen.
Je kent dat spelletje wel: 'ik ga op reis en ik neem mee......
(koffer, zonnebril etc. iedereen vult op zijn beurt iets aan).
Meenemen is dus duidelijk 'iets bij je hebben'. Voor jezelf, voor
eigen gebruik of dat van je gezelschap eventueel. Als ik zeg: 'ik ga
op reis en ik -breng- mee, dan betekent dat naar mijn mening, dat je
voor je een ander iets gaat kopen*. Zeker als je dat spelletje in
gedachte hebt hoor je hoe vreemd dat klinkt: 'ik ga op reis en ik
breng mee...bikini, tandpasta...etc."
*Even niet aan luizen of een enge ziekte denken, dat zou ook nog
kunnen natuurlijk.
Wat vindt de taalprof hiervan?
Hedwig
ja da's waar. Maar nu zeg je erbij dat je dan achteraf opzoekt waar
die persoon woont en dan weet je dus achteraf wel waar hij woonde. Dan
bedoel je dus iets als "ik wilde bij hem langs maar ik kon het niet
vinden, en achteraf blijkt dat ik twee keer bij hem langs gekomen
ben." Misschien moet ik het dan zo formuleren: je kunt wel zeggen "ik
ging bij je langs, maar ik ben er nooit achter gekomen waar je woont"
en niet "ik kwam bij je langs maar ik ben er nooit achter gekomen waar
je woont".
>
> Nog even over dat meenemen/meebrengen.
> Je kent dat spelletje wel: 'ik ga op reis en ik neem mee......
> (koffer, zonnebril etc. iedereen vult op zijn beurt iets aan).
> Meenemen is dus duidelijk 'iets bij je hebben'. Voor jezelf, voor
> eigen gebruik of dat van je gezelschap eventueel. Als ik zeg: 'ik ga
> op reis en ik -breng- mee, dan betekent dat naar mijn mening, dat je
> voor je een ander iets gaat kopen*. Zeker als je dat spelletje in
> gedachte hebt hoor je hoe vreemd dat klinkt: 'ik ga op reis en ik
> breng mee...bikini, tandpasta...etc."
>
> *Even niet aan luizen of een enge ziekte denken, dat zou ook nog
> kunnen natuurlijk.
>
> Wat vindt de taalprof hiervan?
>
> Hedwig
Wat jij zegt klopt wel met dat perspectief. 'Meenemen' is volgens mij
vanuit het perspectief van het begin van het traject. Dat is ook het
perspectief van degene die het doet. 'Meebrengen' is vanuit het
perspectief van het einde van het traject. Dat is dan meer het
perspectief van degene die iets ontvangt.
O jeetje, dat vind ik nou juist wel raar: "ik ging bij je langs" zie
ik hier toch echt als bij iemand op bezoek komen. Hoe kun je bij
iemand op bezoek komen zonder er ooit achter gekomen te zijn waar hij
woont? Zelfs al bedoel je met "ik ging bij je langs": "ik passeerde
je huis" dan nog vind ik het vreemd. Hoe weet je nou of het zijn huis
was als je niet weet waar hij woont?
> > Nog even over dat meenemen/meebrengen.
> > Je kent dat spelletje wel: 'ik ga op reis en ik neem mee......
> > (koffer, zonnebril etc. iedereen vult op zijn beurt iets aan).
> > Meenemen is dus duidelijk 'iets bij je hebben'. Voor jezelf, voor
> > eigen gebruik of dat van je gezelschap eventueel. Als ik zeg: 'ik ga
> > op reis en ik -breng- mee, dan betekent dat naar mijn mening, dat je
> > voor je een ander iets gaat kopen*. Zeker als je dat spelletje in
> > gedachte hebt hoor je hoe vreemd dat klinkt: 'ik ga op reis en ik
> > breng mee...bikini, tandpasta...etc."
> Wat jij zegt klopt wel met dat perspectief. 'Meenemen' is volgens mij
> vanuit het perspectief van het begin van het traject. Dat is ook het
> perspectief van degene die het doet. 'Meebrengen' is vanuit het
> perspectief van het einde van het traject. Dat is dan meer het
> perspectief van degene die iets ontvangt.- Tekst uit oorspronkelijk bericht niet weergeven -
Het ligt wel genuanceerd hè? pffff
Wat vind je dan van mijn eerdere opmerking:
'meenemen' is van -hier naar daar- (ergens iets mee naar toe nemen).
Dat kan ik wel zien als 'vanuit het perspectief van het begin van het
traject'. en 'meebrengen' van -daar naar hier- (op het einde van het
traject ontvangt iemand het meegebrachte).
Daar zit toch ook het perspectief in van 'geven' en 'ontvangen'?
Nou Taalprof, als jij daar nog iets zinnigs op weet te zeggen is dat
mooi meegenomen:)
Vergeet de nuance, die is allang verloren in het dagelijks gebruik.
Nou ben ik het onmiddellijk met je eens als je zegt dat dit
betekenisverschil bij 'langskomen/langsgaan' er niet dik bovenop ligt.
Dat kan verschillende oorzaken hebben. Het kan zijn dat 'langs' de
betekenis meer naar die aankomst toe trekt, maar het kan ook zijn,
zoals jij suggereert, dat het niet gebruikelijk is om 'langsgaan/
langskomen' in die "trajectbetekenis" te zien. Ten slotte zou het ook
kunnen zijn dat je aan één van de twee vormen globaal al de voorkeur
geeft, waardoor de andere een beetje "uit je taalgevoel wordt
weggedrukt". Ik ga in een andere posting, als reactie op Peter
Elderson, nog even op die nuance in.
>
> > > Nog even over dat meenemen/meebrengen.
> > > Je kent dat spelletje wel: 'ik ga op reis en ik neem mee......
> > > (koffer, zonnebril etc. iedereen vult op zijn beurt iets aan).
> > > Meenemen is dus duidelijk 'iets bij je hebben'. Voor jezelf, voor
> > > eigen gebruik of dat van je gezelschap eventueel. Als ik zeg: 'ik ga
> > > op reis en ik -breng- mee, dan betekent dat naar mijn mening, dat je
> > > voor je een ander iets gaat kopen*. Zeker als je dat spelletje in
> > > gedachte hebt hoor je hoe vreemd dat klinkt: 'ik ga op reis en ik
> > > breng mee...bikini, tandpasta...etc."
> > Wat jij zegt klopt wel met dat perspectief. 'Meenemen' is volgens mij
> > vanuit het perspectief van het begin van het traject. Dat is ook het
> > perspectief van degene die het doet. 'Meebrengen' is vanuit het
> > perspectief van het einde van het traject. Dat is dan meer het
> > perspectief van degene die iets ontvangt.- Tekst uit oorspronkelijk bericht niet weergeven -
>
> Het ligt wel genuanceerd hè? pffff
>
> Wat vind je dan van mijn eerdere opmerking:
> 'meenemen' is van -hier naar daar- (ergens iets mee naar toe nemen).
> Dat kan ik wel zien als 'vanuit het perspectief van het begin van het
> traject'. en 'meebrengen' van -daar naar hier- (op het einde van het
> traject ontvangt iemand het meegebrachte).
> Daar zit toch ook het perspectief in van 'geven' en 'ontvangen'?
>
Ja, precies! Het natuurlijke perspectief voor jou als spreker is het
beginperspectief ("hier", "de gever"). De aangesprokene is dan het
doelperspectief ("daar", "de ontvanger").
> Nou Taalprof, als jij daar nog iets zinnigs op weet te zeggen is dat
> mooi meegenomen:)
Het kan wel mooi meegenomen zijn, maar komt het ook aan? ;-)
Hoe weet je dat zo zeker? Dat betekenisverschil ligt er niet dik
bovenop, akkoord, maar anders zou het ook geen nuance zijn, nietwaar?
Maar gezien het algemene en basale betekenisonderscheid zou ik het
juist heel vreemd vinden als die nuance niet zou bestaan in het
dagelijks gebruik. Je kunt het denk ik ook wel onderzoeken. Maak een
zin waar je 'langskomen' en 'langsgaan' kunt invullen. Creëer nu twee
varianten: één met een context die naar het vertrek wijst, en één met
een context die naar de aankomst wijst. Vraag vervolgens aan
proefpersonen om spontaan een van de twee woorden in te vullen.
Bijvoorbeeld: "Na een wandeling van enkele uren ... hij dan eindelijk
bij zijn moeder langs". En "Hij ... nooit bij zijn moeder langs want
hij zag op tegen de lange reis". Het zou me zeer verbazen als je geen
significant verschil zou vinden.
Dit is natuurlijk erg informeel, je zou dit netjes moeten doen. Om te
beginnen zou je twintig mensen de ene zin kunnen voorleggen, en
twintig andere mensen de andere zin. Dan heb je geen invloed van de
ene zin op de andere. Verder zou je systematisch wat andere gevallen
moeten maken, om andere factoren uit te sluiten. En je zou de proef
kunnen verpakken in een paar "afleiders", zodat je proefpersonen niet
ingesteld raken op het verschil. Met dit alles benader je het
"dagelijks gebruik".
> > Het ligt wel genuanceerd hè? pffff
In nl.taal is ruimte voor nuances zowel als voor
tegeltjeswaarheden.
Ik benader het dagelijks gebruik in het gewone dagelijkse gebruik. Ik
ben redelijk taalgevoelig en loop in veel verschillende gremia rond. In
dit geval merk ik op dat het meer van persoonlijke gewoonte afhangt welk
van de beschikbare woorden gebruikt wordt, dan van de hier beschreven
nuance.
Die nuance is er wel degelijk.
"meenemen" kan niet in alle gevallen waar "meebrengen" wél kan.
De zin "O, tante Freddy, neemt u iets mee uit Texas?"
kan NIET hetzelfde betekenen als "O tante Freddy, brengt u iets mee
uit Texas?", op het punt van bestemming uitgesproken, althans.
Nieckq
[...]
> In nl.taal is ruimte voor nuances zowel als voor
> tegeltjeswaarheden.
"Bij m'n bomma* hangt een bordje:
trek het je niet aan"
(Van het Groenewoud).
* "oma".
Nieckq
[...]
> Mijn idee was (maar misschien is het wel onzin), dat 'langsgaan' en
> 'langskomen' hetzelfde beschrijven vanuit een verschillend
> perspectief.
Maar dat is toch sowieso het geval bij de grond(werk)woorden
'komen' en 'gaan'?
Daar ligt toch de wortel van het hele semantische verschijnsel?
Nieckq
[...]
> Die nuance is er wel degelijk.
> "meenemen" kan niet in alle gevallen waar "meebrengen" wél kan.
> De zin "O, tante Freddy, neemt u iets mee uit Texas?"
> kan NIET hetzelfde betekenen als "O tante Freddy, brengt u iets mee
> uit Texas?", op het punt van bestemming uitgesproken, althans.
Is voor mij hetzelfde.
[...]
> Is voor mij hetzelfde.
Dus jouw tante Justinova, die in de verre stad Bazarograd woont,
komt na jaren over naar Nederland.
Je staat haar met smacht op te wachten op Schiphol.
Eindelijk verschijnt ze in de aankomsthal met een wagentje
vol bagage. En jij vraagt haar - na de begroetingsemoties - prompt:
"Zeg! Tante Justinova! U neemt toch iets leuks mee uit Boelbazaristan?"
Nee. Je vraagt - desnoods - "U brengt toch een aardigheidje
mee uit Boelbazaristan?".
("iets leuks" en "een aardigheidje" betekenen hier ongeveer hetzelfde).
En als ze na een paar weekjes weer terugvliegt naar het ruige noorden
(of het barre oosten), wilt u u een cadeautje voor haar kopen in de dutyfree shop.
En u roept dan uit:
"Zeg tante Justinova! U neemt toch een aardigheidje mee uit Amsterdam?"
En niet:
"U brengt toch een aardigheidje mee uit Amsterdam?".
Toch?
Nieckq
> [...]
> Je staat haar met smacht op te wachten op Schiphol.[...]
Leuke hutsel van 'met smart' en 'smachtend'.
Doe je dat nou omspres, of is er iets anders aan de hand waar we ons
ernstig zorgen over moeten gaan maken.?
Ik reageerde op 'meebrengen uit TEXAS' en 'meenemen uit TEXAS'.
Dus tweemaal van daaro naar hiero. En niet in het ene geval andersom.
Dus ga er dan later niet wat anders van maken.
Is het nou afgelopen, stouterd?
>> Je staat haar met smacht op te wachten op Schiphol.[...]
> Leuke hutsel van 'met smart' en 'smachtend'.
Van Dale vindt "met smacht" in die betekenis "gewestelijk".
(Welk gewest staat er niet bij).
En die "hutsel" wordt wel méér gemaakt.
Toch nog 830 treffers in Google .nl
Nieckq
[...]
>Doe je dat nou omspres, of is er iets anders aan de hand waar we ons
>ernstig zorgen over moeten gaan maken.?
>Ik reageerde op 'meebrengen uit TEXAS' en 'meenemen uit TEXAS'.
Mee eens.
Waarbij ik erop wees dat het volgende type zin niet kan op Schiphol,
bij aankomst van de Texaaanse tante:
"Tante Freddy, u neemt toch iets mee uit Texas."
Wat wél kan:
"Tante Freddy, u brengt toch iets mee uit Texas?" =
"Tante Freddy, u heeft toch iets mee(-gebracht/-genomen) uit Texas?"
>Dus tweemaal van daaro naar hiero. En niet in het ene geval andersom.
Ik breidde de zaak uit naar andere, verwante casussen.
Ook als tante Freddy weer huiswaarts keert, kan zij
hebbedingetjes etc. meenemen c.q. meebrengen.
Terug naar Houston.
>Dus ga er dan later niet wat anders van maken.
>Is het nou afgelopen, stouterd?
Ik vrees van niet. Ik heb overigens echt een (aangetrouwde) tante Freddy
uit Houston gehad. Ze begreep overigens geen woord Nederlands, dus
het hele meeneem-verhaal zou aan haar voorbij zijn gegaan.
Nieckq
[...]
> >Dus tweemaal van daaro naar hiero. En niet in het ene geval andersom.
>
> Ik breidde de zaak uit naar andere, verwante casussen.
> Ook als tante Freddy weer huiswaarts keert, kan zij
> hebbedingetjes etc. meenemen c.q. meebrengen.
> Terug naar Houston.
[...]
Prima, maar doe het dan voortaan niet in een zodanige vorm dat niet de
indruk wordt gewekt dat de ander er naast zou zitten en die dan weer
moet reageren. Dat is beter voor het "milieu".
[...]
> Prima, maar doe het dan voortaan niet in een zodanige vorm dat niet de
> indruk wordt gewekt dat de ander er naast zou zitten en die dan weer
> moet reageren.
Dat snap ik echt niet. Ik ben toch vrij om het onderwerp
in een breder perspectief te plaatsen? Vandaar dat ik
naast de aankomst van tante Freddy op Schiphol ook haar
terugkeer naar de States (taalkundig) besprak.
En waarbij ik de (verdere) verschillen aantoonde tussen "meenemen"
en "meebrengen".
Ik heb en had niet beweerd dat jij het terugkeer-scenario
al had besproken, laat staan dat je "ernaast" zou zitten
op dat specifieke punt.
Nieckq
Als ik het probeer:
"Resultaten 1 - 10 van circa 10.400 pagina's in het Nederlands
voor "met smacht"."
Vreselijk.
In wat voor land leven we.
>> >> Je staat haar met smacht op te wachten op Schiphol.[...]
>> > Leuke hutsel van 'met smart' en 'smachtend'.
>> Van Dale vindt "met smacht" in die betekenis "gewestelijk".
>> (Welk gewest staat er niet bij).
>> En die "hutsel" wordt wel mייr gemaakt.
>> Toch nog 830 treffers in Google .nl
> Als ik het probeer:
> "Resultaten 1 - 10 van circa 10.400 pagina's in het Nederlands
> voor "met smacht"."
Klopt. Maar ik zocht in domein .nl
Ik heb evenwel ook geen verklaring voor dit beduidend verschil....
Het kan niet geografisch worden uitgelegd....
> Vreselijk.
> In wat voor land leven we.
Kun je lekker mee rijmen. "Ik sta op wacht. Ik lijd met smacht".
Nieckq
> Nieckq <Nico...@yz.invalid> wrote:
>> "Rein" meldde:
>> > Nieckq <Nico...@yz.invalid> wrote:
>
>> >> Je staat haar met smacht op te wachten op Schiphol.[...]
>
>> > Leuke hutsel van 'met smart' en 'smachtend'.
>
>> Van Dale vindt "met smacht" in die betekenis "gewestelijk".
>> (Welk gewest staat er niet bij).
>> En die "hutsel" wordt wel mייr gemaakt.
>>
>> Toch nog 830 treffers in Google .nl
>
> Als ik het probeer:
> "Resultaten 1 - 10 van circa 10.400 pagina's in het Nederlands
> voor "met smacht"."
> Vreselijk.
> In wat voor land leven we.
En ik krijg er maar 684.
Maar daar moet je dan wel effe wat voor doen. Google meldt inderdaad nu al
"circa 10500" pagina's als je zoekt naar "met smacht", maar als je die
pagina's doorfietst door onderin steeds op het het hoogste nummer
"resultaatpagina" te klikken blijkt dat de koek na 69 pagina's en 684
resultaten op is. Kortom, en ik heb dat al eens eerder gemeld, dat aantal
resultaten van "circa" zoveel slaat helemaal nergens op.
Wij warten met smacht op een verbeterde versie van Google.
Je bracht me op een idee. Het blijkt dat de Duitsers, zoals in bijna
alle andere landen, zorgvuldiger met hun taal omgaan; daar scoort op
Google (Seiten aus Deutschland) "mit Schmart" slechts 8 keer.
Herstel: dat moet zijn "mit Schmacht" slechts 325 keer.
Daar is niets vreemds aan. Smart is in het Duits Schmerz
en dat lijkt niet zo op Schmacht. Verwarring en geklutsel
zijn in Germania dan ook zo goed als uitgesloten. TarmonT
[knip]
> >> Toch nog 830 treffers in Google .nl
> > Als ik het probeer:
> > "Resultaten 1 - 10 van circa 10.400 pagina's in het Nederlands
> > voor "met smacht"."
> > Vreselijk.
> > In wat voor land leven we.
> En ik krijg er maar 684.
> Maar daar moet je dan wel effe wat voor doen. Google meldt inderdaad nu al
> "circa 10500" pagina's als je zoekt naar "met smacht", maar als je die
> pagina's doorfietst door onderin steeds op het het hoogste nummer
> "resultaatpagina" te klikken blijkt dat de koek na 69 pagina's en 684
> resultaten op is. Kortom, en ik heb dat al eens eerder gemeld,/
Ik lees het nu voor 't eerst.
Vreselijk.
In wat voor virtuele omgeving leven we.
> /dat aantal
> resultaten van "circa" zoveel slaat helemaal nergens op. [...]
Ja dat klopt wel. Maar het is ook een feit dat het semantische
verschil bij langsgaan/langskomen, en trouwens ook bij meenemen/
meebrengen, niet zo sterk ervaren wordt als bij de grondwoorden gaan/
komen. Verschillende mensen zeggen weinig verschil te voelen, of
beweren dat het betekenisverschil te genuanceerd is om in het
dagelijkse taalgebruik sporen achter te laten. En die discussie over
meebrengen/meenemen is ook al ouder dan deze draad. Ik meen dat deze
kwestie ook op nl.taal al vaker aan de orde is geweest.
Dan benaderen wij het ongeveer op dezelfde manier met verschillende
uitkomst. Alleen objectief onderzoek kan ons uit die impasse redden.
Jacques
"Peter Elderson" <so...@puppet.invalid> >
Gezien je reactie ben je echt toe aan een inburgeringscursus.
Groet,
Jacques
"Drebus Jodocus Haast" <ko...@stadhouders.biz> schreef in bericht
news:1183571597.3...@q69g2000hsb.googlegroups.com...
O. Welke Duitser is dat?
Sat, 7 Jul 2007 22:57:22 +0200: "japlot" <jap...@homeTHUISDUS.nl>: in
nl.taal:
>Peter, jouw taalgebruik lijkt heel veel op dat van een Duitser.
Het woord gremium heb ik inderdaad in Duitsland geleerd, maar het
bestaat in het Nederlands ook. Ik zie dan ook voor de opmerking van
Japlot geen aanleiding.
--
Ruud Harmsen
http://rudhar.com
Ik wel, maar dat staat los van mijn taalgebruik.