Die naam is bij ons onbekend, althans in het Nederlands want de
Franstaligen gebruiken hem natuurlijk wél.
De gewone sperzieboontjes worden hier 'princessebonen', of in de
spreektaal 'princeskens' genoemd, een benaming die Van Dale niet
opneemt. Dat zou hij wel mogen doen want het is echt een veel
voorkomende benaming voor die groente. In één supermarkt gebruiken ze
het woord 'bobbybonen'. Nooit elders gezien en helemaal nooit gehoord.
Ik vraag me af waar ze dat vandaan halen.
Het Nederlandse 'haricots verts' staat er wel in natuurlijk maar hier
heet dat gewoon 'fijne boontjes'.
Mijn aandacht werd op die haricots verts gevestigd toen ik in een
recept voor peultjes las: 'In plaats van peultjes kun je ook
sperziebonen of haricots verts gebruiken.' Dat is toch hetzelfde dacht
ik maar het blijkt niet zo te zijn.
--
Michel
"Want men ziet het dagelijkx in Dorp en Stede
"Wie geen Francois en kan en magh niet mede.
(Hendrik van Boxtel)
De benaming 'princeskens' is mij (hier in Eindhoven) totaal onbekend.
Misschien is het regionaal taalgebruik. De boontjes heten hier vrijwel
steeds gewoon sperzieboontjes.
> In één supermarkt gebruiken ze
> het woord 'bobbybonen'. Nooit elders gezien en helemaal nooit gehoord.
> Ik vraag me af waar ze dat vandaan halen.
Een fantasienaam die het leuk moet dien in de reclame. Ik zat vanmiddag op
een terras in Helenaveen, in de Peel. Op het menu dat men kon bestellen,
stond onder meer een "turfschotel". Ook zoiets. Tenzij men je écht turf
serveert.
> Het Nederlandse 'haricots verts' staat er wel in natuurlijk maar hier
> heet dat gewoon 'fijne boontjes'.
Dat is ook een reclameterm die een groenteconservenfabrikant heeft bedacht.
Het groene etiket maakt de suggestie "af". Op de ingrediéntenlijst zal
waarschijnlijk wel "sperziebonen" staan. Als ik tuinbonen "fijne boontjes"
vind, of pinda's, mag ik die ook "fijne boontjes" noemen.
> Mijn aandacht werd op die haricots verts gevestigd toen ik in een
> recept voor peultjes las: 'In plaats van peultjes kun je ook
> sperziebonen of haricots verts gebruiken.' Dat is toch hetzelfde dacht
> ik maar het blijkt niet zo te zijn.
Peultjes zijn een heel ander sóórt peulvrucht. Een soort brede, platte,
groene bonen. Maar zeker geen sperziebonen, want die zijn rond.
> Een fantasienaam die het leuk moet dien in de reclame. Ik zat vanmiddag op
> een terras in Helenaveen, in de Peel. Op het menu dat men kon bestellen,
> stond onder meer een "turfschotel". Ook zoiets. Tenzij men je écht turf
> serveert.
Heette de waard niet toevallig Toon Kortooms?
--
Fe
> 'Haricots verts' schijnt in Nederlnd de normale benaming te zijn voor
> een soort van dunne sperzieboontjes.
Puur fantasie IMHO. Je ziet vaak ineens allerlei fantasienamen verschijnen:
slip- of slibtong, (kliene tong die vroeger teruggegooid werd) zalmforel (is
geen zalm en geen forel) borrelnootjes (meer meel dan noot en bovendien:
pinda's zijn eigenlijk ook al geen nootjes) en meer van dat fraais. Zo was
er zelfs een parfum met de "geur van wilde bosvarens". De fabrikant wist
echt wel dat varens niet geuren, maar wat dondert het.
--
Fe
Nee (maar ik begrijp de link), wellicht richtte men zich met die schotel op
de vegetarische klant. :-)
>> Heette de waard niet toevallig Toon Kortooms?
Toon Kortooms woonde op de grens van Zeilberg (gemeente Deurne) en
Griendtsveen (gemeente Horst a/d Maas), maar net in Zeilberg, en ligt in
Griendtsveen begraven. (Zijn graf is zeker een bezoek waard!)
De turffabriek (daar werd overigens geen turf 'gemaakt') stond op Deurnes
grondgebied. Griendtsveen is door een boze Van der Griendt verkocht aan de
gemeente Horst a/d Maas, terwijl Helenaveen (genoemd naar de echtgenote van
Van der Griendt) bij de gemeente Deurne is blijven horen. In vogelvlucht
(wel gevaarlijk in deze tijd) liggen Griendtsveen en Helenaveen toch wel een
kilometer of zeven uit elkaar. Mogelijk dat de geest van Toon Kortooms
rondwaart in de Peel, maar hij is zeker geen waard in Helenaveen. Daar is
trouwens ook geen herberg, terwijl in Griendtsveen wel een herberg bezocht
kan worden. In Herberg De Morgenstond staan veel gerechten op de kaart met
namen die iets met de Peel te maken hebben.
Overigens is de naam 'prinsesse(n)boontjes' wel bekend in het gebied De
Peel. Vroeger had mijn opa in Neerkant prinsesse(n)boontjes die we dan
mochten plukken, kan ik me herinneren. Deze zijn iets fijner dan de 'gewone'
sperzieboontjes. Nu koop je ze gewoon bij de groentehandel of in de
supermarkt. Al zie ik de naam niet meer terugkomen. Net zo min als
'flodderbonen' voor tuinbonen. Ze zijn wel overal te koop.
Martien
"Een uitstekend geheugen is nog geen stel hersenen...
evenmin als een woordenboek een brok literatuur is!"
Dat kan allemaal wel waar zijn maar inmiddels heeft 'haricots verts'
toch maar zijn eigen lemma in de Van Dale. Dat zou er toch op kunnen
wijzen dat het dikwijls genoeg gebruikt wordt in spraak en schrift om
opname in de VD te rechtvaardigen, laat het dan oorsponkelijk een
fantasiebenaming zijn.
Knipperdeknip
Ik ben onder de indruk van je gigantische kennis van Toon Kortooms, maar je
mist een ding geloof ik.
--
Fe
Normaal zou ik niet willen zeggen hoor. Misschien in de zogenaamde betere
restaurants of zo, maar zeker geen dagelijkse benaming.
>
> Die naam is bij ons onbekend, althans in het Nederlands want de
> Franstaligen gebruiken hem natuurlijk wél.
>
> De gewone sperzieboontjes worden hier 'princessebonen', of in de
> spreektaal 'princeskens' genoemd, een benaming die Van Dale niet
> opneemt. Dat zou hij wel mogen doen want het is echt een veel
> voorkomende benaming voor die groente. In één supermarkt gebruiken ze
> het woord 'bobbybonen'. Nooit elders gezien en helemaal nooit gehoord.
> Ik vraag me af waar ze dat vandaan halen.
In mijn jeugdjaren (in het Maasland in de N-O hoek van NL_Brabant) was de
benaming 'prinsesseboantjes' ook zeer gebruikelijk.
Hoe dat tegenwoordig is weet ik niet, want ik kom er niet meer zo vaak.
Peultjes werden 'hauwkes' genoemd, en tuinbonen 'flodderbonne'.
Die laatste benaming is wijd verbreid; in Limburg nog steeds veel gehoord.
>
> Het Nederlandse 'haricots verts' staat er wel in natuurlijk maar hier
> heet dat gewoon 'fijne boontjes'.
Van een oud-collega van me uit Lommel, heb ik weleens de benaming
'naaldboontjes' gehoord. Bekend?!
>
> Mijn aandacht werd op die haricots verts gevestigd toen ik in een
> recept voor peultjes las: 'In plaats van peultjes kun je ook
> sperziebonen of haricots verts gebruiken.' Dat is toch hetzelfde dacht
> ik maar het blijkt niet zo te zijn.
--
Jeroen
> Mijn aandacht werd op die haricots verts gevestigd toen ik in een
> recept voor peultjes las: 'In plaats van peultjes kun je ook
> sperziebonen of haricots verts gebruiken.' Dat is toch hetzelfde dacht
> ik maar het blijkt niet zo te zijn.
Ik ben dermate slecht culinair onderlegd dat ik slechts verschil maak tussen
dikke bonen en dunne boontjes. Als mijn vrouw voor mij 'dunne boontjes' op
het boodschappenlijstje heeft geschreven, kom ik wel in 95% van de gevallen
met haricots verts thuis. Dus de link haricots verts - dunne boontjes mag
wat mij betreft gerust gelegd worden.
Maar ik heb toch een linkje gevonden zodat ik mijn kennis der bonen wat heb
kunnen bijspijkeren.
Met foto's voor de visuele duidelijkheid:
http://www.c1000bleeker.nl/producten/alles_over_bonen.htm
--
Mies
> 'Haricots verts' schijnt in Nederlnd de normale benaming te zijn voor
> een soort van dunne sperzieboontjes.
>
> Die naam is bij ons onbekend, althans in het Nederlands want de
> Franstaligen gebruiken hem natuurlijk wél.
>
> De gewone sperzieboontjes worden hier 'princessebonen', of in de
> spreektaal 'princeskens' genoemd, een benaming die Van Dale niet
> opneemt. [...]
'Prinsessenboon' wel. Die naam kende ik wel, maar wist nooit wat
voor bonen dat nou waren. Blijken dus sperziebonen te zijn, ook
'suiker-, slaherenbonen' genoemd, volgens VD.
--
<
> > 'Haricots verts' schijnt in Nederlnd de normale benaming te zijn voor
> > een soort van dunne sperzieboontjes.
>
> Normaal zou ik niet willen zeggen hoor. Misschien in de zogenaamde betere
> restaurants of zo, maar zeker geen dagelijkse benaming.
Bij mij wel hoor. Ik ken de term toch al tientallen jaren voor heel
dunne sperzieboontjes.
Even opzoeken...
Ja, de term wordt ook al gebruikt in het Haagse Kookboek van 1966.
En dan vergeten ze bijC1000 nog de lekkerste van allemaal: chinese
boontjes, qua lengte tussen haricots verts en kouseband in. Peultjes
zijn trouwens een erwtensoort. Je moet ze dagelijks oogsten. Als je een
paar dagen het plukken overslaat heb je alsnog hele lekkere erwten.
grt. Paul
Waar meen je te lezen dat ik de term niet zou kennen?
Het is in Frankrijk gewoon de meest gebruikte term voor onze normale
sperzieboon/prinsessenboon/...
En dus niet specifiek voor de dunne, 'verfijnde' variant o.i.d.
Het is de groene variant van de 'haricot commun', waar nog een stuk of wat
andere varianten van bestaan.
>
> Even opzoeken...
Niet nodig, hoor.
>
> Ja, de term wordt ook al gebruikt in het Haagse Kookboek van 1966.
>
Ja, zeer waarschijnlijk ook al in de enige tientallen jaren oudere versie
van de "Kookbijbel" van de Haagsche Huishoudschool, die mijn moeder via haar
moeder in bezit had.
Maar dat vormt natuurlijk geenszins een bewijs dat de term dagelijks
gebruikt werd/wordt door "het gemene volk"; integendeel zou ik haast zeggen.
--
Jeroen
Uit het Deens, als ik deze webstek mag geloven:
http://www.xs4all.nl/~margjos/boencis.htm
waar je overigens ook een aantal andere, eerder genoemde benamingen weer
terug ziet komen, uit diverse landen.
>
> Het Nederlandse 'haricots verts' staat er wel in natuurlijk maar hier
> heet dat gewoon 'fijne boontjes'.
>
> Mijn aandacht werd op die haricots verts gevestigd toen ik in een
> recept voor peultjes las: 'In plaats van peultjes kun je ook
> sperziebonen of haricots verts gebruiken.' Dat is toch hetzelfde dacht
> ik maar het blijkt niet zo te zijn.
Toch wel, althans van oorsprong.
Dat de commercie er een bepaalde draai aan heeft gegeven, doet daar niets
aan af.
--
Jeroen
Frans. Hoort niet in van Dale thuis. Van Dale zou zich moeten beperken
tot het nederlands.
Eerdergenoemde pagina
http://www.c1000bleeker.nl/producten/alles_over_bonen.htm is zo te
zien geheel in het Nederlands gesteld.
--
Ruud Harmsen - http://rudhar.com
>Eerdergenoemde pagina
>http://www.c1000bleeker.nl/producten/alles_over_bonen.htm is zo te
>zien geheel in het Nederlands gesteld.
"Haricots verts" en "haricots princesses" zijn even gebruikelijk in
het Frans.
Maar dank zij het hierboven genoemde webstek weet ik nu eindelijk wat
peultjes zijn: "haricots mange-tout". Letterlijk: "bonen eet-alles").
Mvg,
Didier
Wel jammer dat die pagina peultjes als bonen ziet.
Peultjes zijn toch echt erwten "in wording".
Ze worden van de erwtenstruik geplukt als alleen de peul ontwikkeld is
maar de erwten daarin nog moeten beginnen te groeien.
Bij volgroeide erwten is de peul trouwens te hard om nog lekker gegeten
te kunnen worden.
>
> Mvg,
> Didier
> De term prinsessebonen was in Nederland verboden in de Franse tijd, en
> tussen 1940 en 1945.
Dat klinkt als een bevestiging van m'n langstaande mening dat Napoleon
en Hitler iets gemeen hadden...
Iets gemeens, zelfs.
S.
>On Fri, 28 Oct 2005 09:42:30 +0200, Ruud Harmsen
Peultjes worden hier te lande bijna altijd 'sluimerwten' genoemd.
Van Dale en Verschueren nemen het niet op. Het WNT wel:
Sluim:
2) Inzonderheid en thans uitsluitend: peul, vooral erwtepeul. || Gheen
goud en vind-me zonder schuym, Gheen boon, of heeft een pel of sluym,
DE BRUNE, Spreeckw. 402.
De eerste betekenis van 'sluim' verwijst naar de schil of de bast van
een vrucht. Sluimerwten zijn dus erwten in de schil. Als je ze niet
tijdig oogst wordt de schil hard en oneetbaar en moet je de erwtjes
doppen wil je er nog iets van kunnen opeten.
Besluit: 'sluimerwten' is weer een van die mooie oude woorden die in
het Algemeen Nederlands volledig in onbruik zijn geraakt maar in
Vlaanderen nog rustig verder leven. In Nederland zijn die allemaal in
de VUT.
--
Michel
"In the market-place of Bruges stands the belfry old and brown;
"Thrice consumed and thrice rebuilded, still it watches o'er town.
(Henry Wadsworth Longfellow)
Waar beweer ik dat jij de term niet zou kennen? Ik zeg alleen maar
dat het voor mij een heel gewone benaming is voor dunne boontjes.
> Het is in Frankrijk gewoon de meest gebruikte term voor onze normale
> sperzieboon/prinsessenboon/...
> En dus niet specifiek voor de dunne, 'verfijnde' variant o.i.d.
> Het is de groene variant van de 'haricot commun', waar nog een stuk of wat
> andere varianten van bestaan.
Het gaat er niet om wat er in Frankrijk mee wordt bedoeld, maar hoe
de term in Nederland wordt gebruikt; dat hoeft heus niet hetzelfde
te zijn.
> > Even opzoeken...
>
> Niet nodig, hoor.
>
> >
> > Ja, de term wordt ook al gebruikt in het Haagse Kookboek van 1966.
> >
>
> Ja, zeer waarschijnlijk ook al in de enige tientallen jaren oudere versie
> van de "Kookbijbel" van de Haagsche Huishoudschool, die mijn moeder via
haar
> moeder in bezit had.
> Maar dat vormt natuurlijk geenszins een bewijs dat de term dagelijks
> gebruikt werd/wordt door "het gemene volk"; integendeel zou ik haast
zeggen.
Ik ben anders nog nooit ongebruikelijke of zeldzame woorden in het
Haags kookboek tegengekomen. Ja, misschien voor mensen uit een
achterbuurt met een culinaire kennis die niet verder reikt dan de
snackbar, maar dat vind ik geen criterium.
Ik heb laatst met veel plezier Beekman en Beekman weer eens herlezen. Als je
er een kaart bij neemt, kun je uit de tekst herleiden waar de twee broers
hun jeugdjaren doorbrengen: in of vlakbij Zeilberg. Weet jij of daar sporen
van de Beekmannen te vinden zijn, bijvoorbeeld het/een haventje en de/een
molen? En die villa aan de Bredaseweg in Tilburg, bestaat die echt? Of is
dat allemaal ontsproten uit Kortooms' fantasie? Ik zat het me tijdens het
lezen af te vragen.
Guido
[knip waardevolle info voor Beekman-fans]
Zeer bedankt. Dat wordt binnenkort een zondagmiddagje naar Zeilberg en
Griendtsveen, sfeer opsnuiven.
> Je vraagt ook nog naar de villa in Tilburg. Daarop moet ik je het antwoord
> schuldig blijven, maar ik neem aan dat hij ook daar fictie en
> werkelijkheid heeft laten paren.
Ik kom zelf wel eens in Tilburg, maar ben nooit op het idee gekomen om te
gaan kijken of er aan de Bredasweg 87 een Huize Tamarinda staat of heeft
gestaan. Zal er volgende keer eens langs rijden.
> Opmerkelijk bericht gisteren in het Eindhovens Dagblad: Op een zolder in
> Stiphout (Helmond) is een manuscript gevonden van Toon Kortooms. Het
> betreft een verhaal dat hij in de oorlogsjaren geschreven heeft en het
> handelt over een schipper. Zie daarvoor www.eindhovensdagblad.nl
Curieus inderdaad. Vanaf vandaag plaatst het ED het verhaal als feuilleton.
Wel ultrakorte afleverinkjes trouwens.
Guido