Op 10-9-2013 17:40, Ernie schreef:
Ik dacht meer aan tegen elke kost(en) als in prijs.
Maar even nog over de spekkoper. Ik herinner me de titel van een boek
'Ze noemen me de Spekpater', het stond in de boekenkast thuis en wij
moesten er al kinderen al om lachen, van het fotootje op de kaft met die
titel, ik heb dat altijd gelinkt aan een soort suikeroompje van de
Roomse kerk, denk dat vroeger meer dan nu in deze tijd, waar te vette
varkens zelfs aan fitness of ritmische gym moeten doen, spek met luxe
werd geassocieerd, dan lijkt de verbintenis met spekkoper al snel voor
de hand te liggen maar het zal entomologisch wel niet verantwoord zijn.
Zal derhalve wel weer uit de walvisvaart komen, uit de tijden van
levertraan en olielamp.
Sterker nog:
<
http://perdagwijzer.kennisnet.nl/walvisvaart/pdf/walvisvaart-lesbrief.pdf>
“Wij woonen in een land druipende van walvischtraan”.
Deze woorden werden in de buurt van Enkhuizen omstreeks 1780 opgeschreven.
In Enkhuizen had in je die tijd veel traankokerijen.
In deze traankokerijen werd het walvisspek sterk verhit.
Zo droop de olie eruit.
De olie werd ook wel ‘het vloeibare goud’ genoemd.
In de loop der jaren zijn er ongelooflijk veel producten van gemaakt.
Walvisolie (ook wel ‘traan’ genoemd) werd gebruikt als lampolie.
Verder werd er zeep,shampoo, schoonmaakmiddelen, margarine, bakvetten,
potloden van gemaakt.
Ook smeeroliën voor machines. De woningen in Europa en Noord -Amerika
werden eeuwenlang verlicht door lampen en kaarsvet van de walvis.
</>
Mario... 'het vloeibare goud'. Och ja, zo zal het wel zijn gegaan.