Peter Smulders heeft ons zojuist aangekondigd :
> On 30-6-2018 0:13, h@wig wrote:
>> Het is zò dat wugi formuleerde :
>>> Heeft er iemand deze methuzalem-mop als geheel onthouden? (als ze in
>>> Holland al rondgegaan is:-)
>>> Gezinsleden moesten zeepreclameslagzinnen bedenken aimgh.
>>>
>>> Zoals vader: ik was mijn reep met omo-zeep,
>>> moeder: ik was mijn pruim met omo-schuim,
>>> en zoontje: ik was mijn zakske met de rest van't pakske.
>>
>> Ik ken hem als 'ik was mijn l*l met het zelfde sp*l'
>>
>>
> ik verbaas me over jouw *-gebruik. Het eerste sterretje kan ik nog inkomen,
> maar het tweede ... ?
... was hypercorrekt:)
> Over belegen moppen gesproken, van die oude pastoor die in de trein zat te
> zuchten over een kruiswoordpuzzle.
> medereiziget: Kan ik misschien helpen?
> pastoor: Ja, een lichaamsdeel van 3 letters, de middelste is een u.
> medereiziger: een rug?
> pastoor: dat is het, heeft u misschien een gummetje?
Ik ken geen moppen. Kan ze niet onthouden noch vertellen want ik begin
met de clou of moet zelf al zo lachen dat ik niet meer uit mijn woorden
kom. En dat is erfelijk. Maar onbedoelde moppen blijven wel hangen.
Laatst sliep mijn kleindochter bij me, die wel gek is op moppen tappen
en raadseltjes en die een mop al geslaagd vind als iemand moet lachen.
"Oma, wat is het omgedraaide van tuk?" Dat was al een verkeerd begin en
die kende ik bovendien wél.. Dus ik doe of ik nadenk "ehm...even
denken... wat krijg je als je tuk omdraait... tja dat kan ik natuurlijk
niet hardop zeggen, das nie zo netjes" lach ik schijnheilig. Ze ligt
helemaal in een deuk en krijst 'de andere kant van het koekje'.
De volgende morgen bij het ontbijt valt het kwartje. Ze schrijft op
haar servetje eerst 'koekje' en dan 'tuk' en leest dat achterstevoren.
Roept ze: KUT! Oma! Je stonk erin! Het was echt wel een vieze mop!
Toen heeft opa h@wig die van die lord ook maar verteld.