>De spellingsregel is echter dat beperkende bijzinnen NIET vooraf gegaan worden
>door een komma: "De autocoureur die zijn collega van de baan trachtte te
>rijden, werd uit de eindrangschikking geschrapt."
Een nog treffender voorbeeld (namelijk een waarbij werkelijk
misverstanden kunnen ontstaan) zou luiden:
(uit een nieuwsbericht over de Grand Prix op Zandvoort)
"Alle autocoureurs(,) die hun wagen onreglementair hadden
opgevoerd, werden met een geldboete gestraft."
Michel Couzijn
Amsterdam, The Netherlands
Tot zover niets dan lof. Toch plaats ik graag een kanttekening bij het
schrijftalent van Mulisch, en wel bij zijn spellingsvoorkeur. Op twee
terreinen gaat onze Grote Schrijver in deze roman in de fout, en gezien de
consequente doorvoering van deze twee fouten, vermoed ik dat er een idee
achter schuil gaat. Dit zijn de fouten:
1. Vervoegingen van plaats- en landnamen worden in "De ontdekking..."
consequent met kleine letter geschreven. Voorbeelden: nederlands,
nederlanders. De spellingsregel is echter dat hier WEL een hoofdletter
gebruikt dient te worden.
2. Beperkende bijzinnen, waarbij de informatie in de bijzin het voorafgaande
zelfstandig naamwoord inperkt (nu lees je een uitbreidende bijzin), worden in
de "De ontdekking..." consequent vooraf gegaan door een komma. De
spellingsregel is echter dat beperkende bijzinnen NIET vooraf gegaan worden
door een komma: "De autocoureur die zijn collega van de baan trachtte te
rijden, werd uit de eindrangschikking geschrapt."
Is dit anderen onder jullie ook opgevallen? Is Mulisch op deze fouten gewezen?
Wat was zijn commentaar op deze terechtwijzingen. Wat was zijn bedoeling met
het aldus toepassen van de spellingsregels? Het niet gebruiken van kapitalen
kan gerechtvaardigd worden door het feit dat een ambtenaar van God de
desbetreffende teksten verteld aan een hogere Godsambtenaar. Voor de andere
curiositeit (het komma-gebruik) heb ik geen verklaring. Wel weet ik dat
Mulisch erg precies is wat dat betreft. Hij zei ooit: "Ik herken ieder citaat
uit mijn werk. Ik zie dan zelfs of de interpunctie juist is overgenomen."
Ik ben benieuwd naar jullie reacties.
Groeten,
Jeroen Mirck
>
>Tot zover niets dan lof. Toch plaats ik graag een kanttekening bij het
>schrijftalent van Mulisch, en wel bij zijn spellingsvoorkeur. Op twee
>terreinen gaat onze Grote Schrijver in deze roman in de fout, en gezien de
>consequente doorvoering van deze twee fouten, vermoed ik dat er een idee
>achter schuil gaat. Dit zijn de fouten:
>
>1. Vervoegingen van plaats- en landnamen worden in "De ontdekking..."
>consequent met kleine letter geschreven. Voorbeelden: nederlands,
>nederlanders. De spellingsregel is echter dat hier WEL een hoofdletter
>gebruikt dient te worden.
>
>2. Beperkende bijzinnen, waarbij de informatie in de bijzin het voorafgaande
>zelfstandig naamwoord inperkt (nu lees je een uitbreidende bijzin), worden in
>de "De ontdekking..." consequent vooraf gegaan door een komma. De
>spellingsregel is echter dat beperkende bijzinnen NIET vooraf gegaan worden
>door een komma: "De autocoureur die zijn collega van de baan trachtte te
>rijden, werd uit de eindrangschikking geschrapt."
Fouten? Oneens. Met name regel 2 is achterhaald, vrijwel nimand kent
deze regel (di ik zelf overigens wel hanteer) meer; de komma wordt
veeleer als pauzeteken neergepend. Een ander voorbeeld van
achterhaalde kommaregel is de wederzijdse uitsluiting van komma en het
woord 'en'.
De regels betreffende hoofdlettergebruik in aardrijkkundige namen en
namen van volken zijn niet konsekwent. Het gehannes met voorvoegsels
als Noord, oud en meer is en blijft een probleem voor de welwillende
taalgebruiker.
Mulisch is konsekwent in zijn srijfwijze in deze. Kennelijk kan dat
zonder dat de waarde van de tekst vermindert, en daarom heeft hij
gelijk: hij hanteert een goede (want konsekwente) regel - of heeft hij
een slechte (want inkonsekwente) regel afgeschaft?
Met de invoering van de niet-regels van de (derde) spelling 1995 mogen
teksten in de voorkeur- en/of toegelaten spelling niet als fout
gespeld betiteld worden, zeker heeft men het recht niet srijvers als
Mulisch op hun afwijkingen van een volkomen onhanteerbare en
onduidelijke spellingnorm aan te vallen.
Ugh! Ik heb gezegd.
Herman (he-man der loners) Elderson
Bezoek http://home.pi.net/~herelder voor onder meer
Spellingkwellingstellingen, spreekmoorden, woord-anders-boek, eigenwijze spelling en
De Ontmoeting.
(tweetal fouten geknipt)
Ik ben toevalligerwijs dat boek ook aan het lezen (al op bladzijde 9)
en ik kan er al een derde fout aan toevoegen: Als Mulisch het heeft
over pak-em-beet Jan de Vries, dan schrijft hij in een zinsdeel als
"Toen De Vries zijn fiets pakte..." de "De" zonder hoofdletter.
Slordig.
: Jeroen Mirck
Frank
--
Frank Tempelman
- Pep tuut piep / Daar hebbie de jeep / Van Jansen -
>Fouten? Oneens. Met name regel 2 is achterhaald, vrijwel nimand kent
>deze regel (di ik zelf overigens wel hanteer) meer; de komma wordt
>veeleer als pauzeteken neergepend.
Dat vrijwel niemand die regel kent waag ik te betwijfelen (gezien mijn
jeugdige leeftijd en mijn kennis van de regel) en acht ik ook geen sterk
argument om die regel niet toe te passen. Bovendien hanteer je hem zelf -
blijkbaar hecht je dus wel waarde aan die regel. Het onderscheid tussen
beperkende en uitbreidende bijzinnen kan relevant zijn voor de leeswijze van
de zin (zie het voorbeeld over de autocoureurs in een andere posting), dus is
het zeker zinvol.
<Over Mulisch' hoofdlettergebruik bij land- en plaatsnaamvervoegingen>
>Mulisch is konsekwent in zijn srijfwijze in deze. Kennelijk kan dat
>zonder dat de waarde van de tekst vermindert, en daarom heeft hij
>gelijk: hij hanteert een goede (want konsekwente) regel - of heeft hij
>een slechte (want inkonsekwente) regel afgeschaft?
Okee, hij is consequent, maar het is volstrekt ongeloofwaardig om Nederlander
en Nederlands als nederlander en nederlands te schrijven.
>Met de invoering van de niet-regels van de (derde) spelling 1995 mogen
>teksten in de voorkeur- en/of toegelaten spelling niet als fout
>gespeld betiteld worden, zeker heeft men het recht niet srijvers als
>Mulisch op hun afwijkingen van een volkomen onhanteerbare en
>onduidelijke spellingnorm aan te vallen.
Correctie: sinds de invoering van de nieuwe spelling in 1995 is er nog slechts
1 schrijfwijze correct. Iedere andere schrijfwijze is simpelweg fout. Mulisch'
hoofdlettergebruik is foutief volgens de Nederlandse spellingsregels.
Daarnaast vind ik je opmerking dat wij een groot schrijver als Mulisch niet
mogen aanvallen op zijn afwijkende spellingsnorm getuigen van naieve
onderdanigheid.
Groeten,
Jeroen Mirck
Zo hoort het ook (vind ik), Jan de Vries het "Jan de Vries" en niet
"Jan De Vries". Het mag fout, ik doe met Harry mee.
_________________________________________________________________________
De digitale paardenslager
Jan van den Broek
balg...@xs4all.nl
Mulisch heeft dus geen gelijk, want hij schrijft de hoofdletter niet
als de voornaam ontbreekt, zoals ik hierboven misschien wat moeizaam
duidelijk probeerde te maken. En het is een eikel, maar dat terzijde.
:
: --
: Toutatis
> In article <toutatis-ya023180...@news.euro.net>
>
> >Mulisch is een eikel maar heeft gelijk. 'De' moet met een hoofdletter als
> >de voornaam ontbreekt, om aan te geven dat 'de' onderdeel is van de
> >eigennaam. Bij 'Jan de Vries' is dat niet nodig. U heet dus Van den Broek,
> >en niet van den Broek.
>
> Bij Toutatis! Je zit ernaast, Gallier! Als Jan de Vries De Vries zonder Jan
> wil worden genoemd, heet Jan de Vries De Vries. Misschien ben je in de
war met
> het Frans (niet: frans): Markies de Sade -> Sade ('de' vervalt)
Ik had de post gelukkig verkeerd begrepen( en trouwens meteen gecanceled):
dacht dat Mulisch *wel* met hoofdletter schreef. Maar ik geloof dat jij
*mij* verkeerd begreep. Klopt het dat wij het eigenlijk eens zijn? Anders
volg ik je niet.
--
Toutatis
>Ik had de post gelukkig verkeerd begrepen( en trouwens meteen gecanceled):
>dacht dat Mulisch *wel* met hoofdletter schreef. Maar ik geloof dat jij
>*mij* verkeerd begreep. Klopt het dat wij het eigenlijk eens zijn? Anders
>volg ik je niet.
Ik begrijp dat wij elkaar verkeerd hebben begrepen. Wij waren het eens
zonder dat wij dat wisten, Gallier!
Rare jongens, die Ollanders.
Peer Mankpoot
--------
pkoo...@SPAMBLOCKEReuronet.nl
> Correctie: sinds de invoering van de nieuwe spelling in 1995 is er nog slechts
> 1 schrijfwijze correct. Iedere andere schrijfwijze is simpelweg fout. Mulisch'
> hoofdlettergebruik is foutief volgens de Nederlandse spellingsregels.
Je zegt hiermee eigenlijk dat men de spelling van 1995 *moet*
gebruiken. Is dat zo? Ik dacht dat een dergelijke verplichting alleen
voor overheidsdienaren e.d. bestond.
Peter
Peter (arme koopt pen) Koopman
--------
pkoo...@SPAMBLOCKEReuronet.nl
Jeroen Mirck <J.H....@KUB.NL> schreef in artikel
<64crfk$q60$1...@mailnews.kub.nl>...
> Momenteel ben ik de fascinerende roman "De ontdekking van de hemel"
(1992) van
> Harry Mulisch aan het lezen. (...) Op twee
> terreinen gaat onze Grote Schrijver in deze roman in de fout, en gezien
de
> consequente doorvoering van deze twee fouten, vermoed ik dat er een idee
> achter schuil gaat. Dit zijn de fouten:
>
> 1. Vervoegingen van plaats- en landnamen worden in "De ontdekking..."
> consequent met kleine letter geschreven. Voorbeelden: nederlands,
> nederlanders. De spellingsregel is echter dat hier WEL een hoofdletter
> gebruikt dient te worden.
>
> 2. Beperkende bijzinnen, waarbij de informatie in de bijzin het
voorafgaande
> zelfstandig naamwoord inperkt (nu lees je een uitbreidende bijzin),
worden in
> de "De ontdekking..." consequent vooraf gegaan door een komma. De
> spellingsregel is echter dat beperkende bijzinnen NIET vooraf gegaan
worden
> door een komma: "De autocoureur die zijn collega van de baan trachtte te
> rijden, werd uit de eindrangschikking geschrapt."
Jeroen,
Deze spellingeigenaardigheden bij Mulisch zijn me al in eerder werk
opgevallen. Afleidingen van landsnamen (aardrijkskundige adjectieven) met
klein lettere schrijven, doet Mulisch misschien omdat hij na Tweede
Wereldoorlog 'Duits' met hoofdletter niet meer uit zijn pen krijgt, wat na
Viėtnam geldt ook voor 'Amerikaans'. Een soort weigering van respect dus,
dat dan maar tot voor de andere afleidingen wordt doorgetrokken. (De ironie
wil dat de schrijfwijze 'duits' helemaal overeenkomt met de kleine letter
die daarvoor gebruikelijk is in het Duits: 'deutsch'). Mulisch' reden mag
analoog zijn met die van de joodse schrijfster Andreas Burnier, die 's
expliciet haar afkeer van 'Duits' met hoofdletter heeft verkondigd. (Ik heb
de bron nu niet bij de hand.) Ook hier toont hij dus weer zijn erg
gecompliceerde verhouding tot het "Land der D/Richter und D/Henker".
Het gebruik van de komma voor een beperkende bijzin lijkt me niet meer of
minder dan de toepassing van de Duitse (!) interpunctieregels: het Duits
zette (voor de Rechtschreibreform) voor elke bijzin een komma, en Mulisch,
die in zijn lectuur sterk Duits georiėnteerd was, volgt dus die regel. Voor
wie goed kijkt, zijn er in zijn werk 'malgré lui' nog wel meer germanismen
aan te treffen, net zoals bij de Vlaming Paul van Ostaijen.
Zijn er nog andere verklaringen?
Erik de Smedt
Overheid, en onderdanige slaafjes.
-- Peter Elderson
>Het heeft weinig zin een nuanse aan te brengen di hoogstwaarschijnlijk
>niet wordt waargenomen door de lezer. Ik zal de regel dus niet
>toepassen in gevallen waar de komma betekenisonderscheidend is; daar
>neem ik mijn toevlucht tot een andere formulering.
Ik vind dat je als literair schrijver altijd uit moet gaan van de best
geschoolde lezer, oftewel zij die de regels nog wel hebben geleerd zoals ze
grammaticaal behoren te worden toegepast. Denk aan de literatuurwetenschap:
die interpreteert teksten op betekenis en gebruikt hierbij de algemeen
geldende grammaticale regels. Ik vermoed dat dergelijke wetenschappers jouw
taaltje (di, nuanse, srijven, etc.) volstrekt links zouden laten liggen als
jij er romans mee schreef, omdat het een individuele logica volgt, waar
anderen geen touw aan vast kunnen knopen.
>Srijvers zijn, net als jij en ik, in't geheel niet gehouden zich aan
>welke spellingregels dan ook te houden, als hun boeken maar gelezen
>worden. En da's bij Mlisch het geval.
>
>Naive onderdanigheid spreekt eerder uit het slaafs volgen van de
>willekeurspelling.
Om elkaar goed te kunnen begrijpen is het spreken van 1 taal een noodzakelijk
aspect. Daar is niks slaafs aan. Ik vrees voor diegenen die consequent hun
eigen taaltje brabbelen zonder zich aan te passen aan de taal van anderen, in
een sociaal isolement terechtkomen. Ook (zelfs?) Mulisch spelt de meeste
woorden in zijn teksten zoals het woordenboek dat voorschrijft.
Groeten,
Jeroen Mirck
Waarom dat nu juist terzijde?
Dat Mulisch geen gelijk heeft is in mijn ogen ondergeschikt aan het
gegeven dat hij een eikel is.
--
met vriendelijke groet,
H. van Boven
(verwijder nospam voor reply
remove nospam for reply)
>Deze spellingeigenaardigheden bij Mulisch zijn me al in eerder werk
>opgevallen. Afleidingen van landsnamen (aardrijkskundige adjectieven) met
>klein lettere schrijven, doet Mulisch misschien omdat hij na Tweede
>Wereldoorlog 'Duits' met hoofdletter niet meer uit zijn pen krijgt, wat na
>Viėtnam geldt ook voor 'Amerikaans'. Een soort weigering van respect dus,
>dat dan maar tot voor de andere afleidingen wordt doorgetrokken.
>(...) Ook hier toont hij dus weer zijn erg gecompliceerde
>verhouding tot het "Land der D/Richter und D/Henker".
>Het gebruik van de komma voor een beperkende bijzin lijkt me niet meer of
>minder dan de toepassing van de Duitse (!) interpunctieregels: het Duits
>zette (voor de Rechtschreibreform) voor elke bijzin een komma, en Mulisch,
>die in zijn lectuur sterk Duits georiėnteerd was, volgt dus die regel. Voor
>wie goed kijkt, zijn er in zijn werk 'malgré lui' nog wel meer germanismen
>aan te treffen, net zoals bij de Vlaming Paul van Ostaijen.
Dank je wel voor deze interessante toelichting. Ik had al het idee dat er
principiele redenen achter Mulisch' eigenaardige spellingsregels schuilgingen,
maar had niet verwacht dat hier anti-Duitse sympathieen in het spel waren.
Groeten,
Jeroen Mirck
[Mulisch]
>2. Beperkende bijzinnen, waarbij de informatie in de bijzin het voorafgaande
>zelfstandig naamwoord inperkt (nu lees je een uitbreidende bijzin), worden in
>de "De ontdekking..." consequent vooraf gegaan door een komma. De
>spellingsregel is echter dat beperkende bijzinnen NIET vooraf gegaan worden
>door een komma: "De autocoureur die zijn collega van de baan trachtte te
>rijden, werd uit de eindrangschikking geschrapt."
Huh? Wat doet die komma daar? Hoe kan een bijzin nu wel achteraf-
maar niet voorafgegaan worden door een komma?
Beperkende bijzin: geen komma's; uitbreidende bijzin: twee komma's.
Jeaan
--
`\------,(__) __o
* | (oo) drie piraten op een houtvlot _`\<,_
* ||w--||(..)~*~ johoho en een vat met rum... (_)/ (_)
> Ik vind dat je als literair schrijver altijd uit moet gaan van de best
> geschoolde lezer, oftewel zij die de regels nog wel hebben geleerd zoals ze
> grammaticaal behoren te worden toegepast.
Deze zin is m.i. zelftegenstrijdig: er staat "nog wel hebben geleerd", oftewel
"voordat het slecht ging hebben geleerd". Verderop staat: "behoren te worden
toegepast".De mensen die de spelregels van vroeger kennen zijn dus het beste
geschoold en weten het best hoe het hoort?
> Denk aan de literatuurwetenschap:
> die interpreteert teksten op betekenis en gebruikt hierbij de algemeen
> geldende grammaticale regels. Ik vermoed dat dergelijke wetenschappers jouw
> taaltje (di, nuanse, srijven, etc.) volstrekt links zouden laten liggen als
> jij er romans mee schreef, omdat het een individuele logica volgt, waar
> anderen geen touw aan vast kunnen knopen.
Wat voor spelling geldt, geldt ook voor stijl, zoals:
* Het gebruik van dubbele punt waar een punt hoort;
* dergelijke als terugverwijzing naar een verschillend leidend voorwerp als
dat in de huidige zin (wetenschap / wetenschappers);
* Komma's waar ze niet hoeven;
* Slechte zinsconstructie. De gegeven zin stelt dat als de geadresseerde
boeken schreef, in zijn taaltje, waar anderen wel een touw aan vast kunnen
knopen, de wetenschappers die boeken niet links zouden kunnen laten liggen.
Als we dus inderdaad zo flauw willen zijn om iemands' katte(n)belletjes te gaan
wegen naar literatuurstijl, dan valt op iedereen wel iets aan te merken.
Overigens vind ik Herman's tikwerk, inclusief afwijkende spelling, eenduidiger
dan de reaktie erop.
> Om elkaar goed te kunnen begrijpen is het spreken van 1 taal een noodzakelijk
> aspect.
Hop. Dumpen dat Nederlands. Allemaal Engels.Nee, Esperanto.
Nee, Spaans.
Nee, Chinees.
Nou, Doei!
> Daar is niks slaafs aan. Ik vrees voor diegenen die consequent hun
> eigen taaltje brabbelen zonder zich aan te passen aan de taal van anderen,
"zonder zich aan te passen aan de taal van anderen." Daar kan ik me wel in
vinden (gniffel, gniffel).
> in
> een sociaal isolement terechtkomen. Ook (zelfs?) Mulisch spelt de meeste
> woorden in zijn teksten zoals het woordenboek dat voorschrijft.
Een beetje een kip-ei-conclusie, vind je niet?
Al met al: in officiele (wettelijke) dokumenten is correct Nederlands gewenst.
Ook dat iedere kaaskop dat kan lezen en spreken. Voor spreek- en tiktaal voor
contemporaine doeleinden mag iemand wat mij betreft best afwijken, zolang maar
duidelijk blijft wat hij zegt. Dat laatste is echter een irritant grijs
gebied...
--
Frans Boone
> Als literair schrijver moet je wel bedenken dat je werk tijdloos moet
> worden dan wel eeuwigheidswaarde dient te hebben.
Onzin. Als je als literair schrijver bewust met het nageslacht rekening
gaat houden, is de kans groot dat hij zich blindstaart op de
ingredienten die volgens de schrijver een boek tijdloos maken, wat vaak
neerkomt op een benadrukken van algemeenheden (de universele waarheden)
en een bezuiniging op bijzonderheden (de locale waarheden), met een
algehele vervlakking als gevolg. Men vergeet daarbij dat de
algemeenheden vanzelf volgen als men zich met enig talent op de
bijzonderheden stort.
Hemingway schreef ooit dat een schrijver zo slecht mogelijk moet
schrijven, en daar ben ik het helemaal mee eens, omdat op die manier het
unieke van de schrijver het beste naar voren komt, hij gunt zich geen
tijd om na te denken over hoe anderen het zouden opschrijven, hoe zijn
achterkleinkinderen erover zouden oordelen, geen tijd om zijn stijl te
polijsten, het floept er gewoon uit, en met een beetje mazzel als een
gezonde baby. En *dan* pas zien of het eeuwigheidswaarde heeft. (Dat zie
je aan de moedervlek op de linkerbil.)
Proost,
Arthur.
"Society iss nix!" -- Hans & Fritz
> Mulisch houdt nogal van komma's. Hij zet ze soms (niet altijd) in zinnen met
> opsommingen: ....en, ....en,
> Groeten,
> Ellen
Herstel. Komma 's voor de ennen, natuurlijk.
> Mulisch is een meester in het
> oproepen van treffende symbolen en zet de hoofdfiguren Onno en Max zeer
> treffend neer.
Ik ken helemaal geen Max.
Onno
Als een schrijver intensief aan zijn tekst sleutelt hoeft dat nog niet te betekenen dat
hij zich laat leiden door triviaal getob. En ook teksten die vele malen herschreven
zijn kunnen de indruk wekken dat ze spontaan zijn opgeweld.
Ellen
> Jeroen Mirck <J.H....@KUB.NL> wrote:
>
> [Mulisch]
>
> >2. Beperkende bijzinnen, waarbij de informatie in de bijzin het voorafgaande
> >zelfstandig naamwoord inperkt (nu lees je een uitbreidende bijzin), worden in
> >de "De ontdekking..." consequent vooraf gegaan door een komma. De
> >spellingsregel is echter dat beperkende bijzinnen NIET vooraf gegaan worden
> >door een komma: "De autocoureur die zijn collega van de baan trachtte te
> >rijden, werd uit de eindrangschikking geschrapt."
> Huh? Wat doet die komma daar? Hoe kan een bijzin nu wel achteraf-
> maar niet voorafgegaan worden door een komma?
> Beperkende bijzin: geen komma's; uitbreidende bijzin: twee komma's.
>
> Jeaan
Dat vind ik wel erg rigide. Ook na een beperkende bijzin mag je bij wijze van
pauze toch wel een komma zetten? Zeker als het om een lange bijzin gaat is dat
zelfs aan te raden. Voorbeeld:
Dezelfde chef die vorige maand op haar hulpgeroep was afgekomen en die haar
acht weken geleden achter de deur met het opschrift NOODUITGANG niets was
dan een smal balkon tegen de achtergevel, bleek degene te zijn voor wie het
gebaar van de verkoopster was bedoeld.
(W.F.Hermans, De laatste roker)
Beweer of impliceer ik dat ergens?
Nee.
> En ook teksten die vele malen herschreven
> zijn kunnen de indruk wekken dat ze spontaan zijn opgeweld.
Uiteraard. Dit geldt met name voor poezie. Maar het gaat mij hier om
proza. En dan kom je uit op het verschil tussen een ge-inspireerde,
spontane penseelstreek en de imitatie van een ge-inspireerde, spontane
penseelstreek; het verschil tussen een natuurlijke bloemenpracht en een
'geschikte' bloemenpracht, oftewel een natuurlijk gevormde orde/chaos en
een nabootsing daarvan. Het werk van een goede schrijver is als een door
toeval en zwaartekracht ontstaan patroon van een mikadospel; de
middelmatige schrijver legt de stokjes 1 voor 1 neer.
> Mijn tekst was licht ironisch bedoeld
Het wordt zo langzamerhand tijd voor een ironie-emoticon.
> Maar nu je "Onzin" roept en met zo'n leuk voorbeeld komt: een schrijver
> die een boek draagt en het er na tig maanden zomaar uit laat floepen, ja
> ja. Een zwangere vrouw bereidt zich ook helemaal niet op een baby voor,
> hurkt even achter een boom en floep daar is-ie dan, verdere nazorg
> overbodig. Kom nou. Het is best mogelijk dat er schrijvers zijn die dat
> kunnen, maar gemiddeld genomen komt er toch iets meer zweet bij kijken.
> Kunst maken, da's grotendeels hard werken.
Natuurlijk, Michelangelo heeft nog altijd gelijk met z'n 10% inspiratie
en 90% transpiratie. Het gaat mij om de verdeling van die percentages
binnen het creatieve proces. Kenmerkend voor de middelmaat is de nadruk
op vorm. Gebrek aan inhoud wordt gecompenseerd door overmatig zweten op
stijl. Het gevolg: literair manierisme, leuteratuur. De betere schrijver
plengt zijn zweetdruppels op ideeen en zet die, met voornoemde 10%
inspiratie, om in literatuur met een grote L. Hoewel in de meeste
gevallen enige nazorg inderdaad geboden is. De ruwe diamant moet nog
worden geslepen. Maar als het goed is, kost dat weinig moeite.
--
Ruud Harmsen <rhar...@knoware.nl>
http://www.knoware.nl/users/rharmsen (latest update 11 Nov 1997)
>Het werk van een goede schrijver is als een door
>toeval en zwaartekracht ontstaan patroon van een mikadospel; de
>middelmatige schrijver legt de stokjes 1 voor 1 neer.
Een mooie vergelijking. Die heb je vast in een keer op papier gefloept!
Groeten,
Jeroen Mirck
>>Ik vind dat je als literair schrijver altijd uit moet gaan van de best
>>geschoolde lezer,oftewel zij die de regels nog wel hebben geleerd zoals ze
>>grammaticaal behoren te worden toegepast.
>
>Als de literateur teveel steunt op het soort spellingnuanses als waar
>het hier om gaat, zal de lezerkring niet breed zijn.
Jij schildert het af alsof een schrijver beperkt wordt door spellingsregels.
Dat is helemaal niet zo. Hij kan het opschrijven zoals hij wil, waarna een
redacteur van de uitgever (een spellingslaaf, om me in jouw bewoordingen uit
te drukken) de foute spelling corrigeert.
Bovendien zeg ik niet dat literatuur ALLEEN voor die taalkenners geschreven
moet zijn. Je moet als schrijver/uitgever echter wel rekening houden met die
kenners. Het is net als het opvoeren van een klassiek muziekstuk. Je kunt het
stuk simplificeren (laat bijv. een deel van de strijkers weg) zonder dat het
merendeel van het publiek het hoort. De kenner zal zich echter groen en geel
ergeren. Door het stuk te spelen zoals het hoort, wek je de ergernis van
niemand. Zo werkt dat ook met de toepassing van de voorgeschreven spelling.
Groeten,
Jeroen Mirck
Nee, op m'n beeldscherm.
En het was geen eenvoudige bevalling. Ik reken mezelf niet tot de goede
schrijvers. Zo goed?
Proost,
Arthur (chagrijnig).
"Kom jongens, het leven roept, de zon schynt
en ik heb honger, gauw naar huis!" -- Kick Wilstra
Beweer of impliceer ik dat ergens?
Nee.
> En ook teksten die vele malen herschreven
> zijn kunnen de indruk wekken dat ze spontaan zijn opgeweld.
Uiteraard. Dit geldt met name voor poezie. Maar het gaat mij hier om
proza. En dan kom je uit op het verschil tussen een ge-inspireerde,
spontane penseelstreek en de imitatie van een ge-inspireerde, spontane
penseelstreek; het verschil tussen een natuurlijke bloemenpracht en een
'geschikte' bloemenpracht, oftewel een natuurlijk gevormde orde/chaos en
een nabootsing daarvan. Het werk van een goede schrijver is als een door
toeval en zwaartekracht ontstaan patroon van een mikadospel; de
middelmatige schrijver legt de stokjes 1 voor 1 neer.
Proost,
Zoiets.
-- Peter Elderson
>Het idee van hoofdletters is sowieso (ach, ja, ueberhaupt) vreemd.
>Waarom? De grieken hebben het bedacht, denk ik, de Romeinen hadden het
>weer niet. (Maar ja, die hadden ook geen U of K of J en zo.) Wat is de
>zin van hoofdletters? Wie heeft ooit verzonnen hoofdletters te
>gebruiken, en vooral: waarom en wanneer? Waarom niet zoals de Duitsers
>het doen? waarom niet gewoon afschaffen. dan zijn we van dat hele
>gedoe met shift-toetsen EN cAPS lOCKS' DIE PER ONGELUK AAN BLIJVEN
>STAAN, AF. (Wat is het meervoud van "Caps Locks", als toets,
>overigens?)
Caps Lock Keys. De meest zinloze en irritante toets op het
toetsenbord, op die belachelijke Windows toetsen na.
Maar zake: Nu we ze toch hebben, waarom gebruiken we ze dan
niet echt voor iets nuttigs? Het latijnse schrift heeft in
feite dus 52 letters, 62 eigenlijk met de cijfers erbij, en
er zijn zat talen die bijna zo veel fonemen hebben, maar die
toch hardnekkig op een onvermijdelijk beroerde manier met
maar 26 letters geschreven worden. wArom? omdat het er
anders zO onrustig gAt uitzIn? of lastig te onderscheiden
bij handsXrift? mAr wI sXrijft er nog hand?
>Michel Couzijn wrote:
> "Alle autocoureurs(,) die hun wagen onreglementair hadden
> opgevoerd, werden met een geldboete gestraft."
>Ik kom uit een ander oogpunt tot (meestal) dezelfde schrijfwijze:
>leestekens geven aanwijzingen voor de frasering (intonatie, pauzes) van
>de zin. Omdat die sterk samenhangt met betekenissen en verbanden, komt
>dat gewoonlijk overeen met de wat formelere schrijfregels.
>Toch gebeurt het regelmatig dat er formeel geen leesteken hoort, maar
>dat als je de zin uitspreekt je toch een pauze inlast. Ik vind het in
>die gevallen zeer aanvaardbaar dat er toch een leesteken wordt
>geschreven, zeker als de formele regel tot een zeer lange zin zou
>leiden.
>-- Peter Elderson
Niet als de betekenis daardoor verandert. Wat je met zo'n eerste hebt.
Wat die tweede komma betreft, ja. Die wordt bij lange zinnen vaak
toegevoegd ter verduidelijking. Dat is ook niet incorrect.
"Wat men zegt" wijkt echter vaak af van correcte taal. Er worden
eindeloos veel fouten gemaakt tijdens het spreken die de luisteraar
echter automatisch corrigeert. Dat is nu eenmaal in onze hersens
ingebakken. Een spreker zal wel een komma zeggen na autocoureurs,
bijvoorbeeld omdat hij even na moet denken. In zijn intonatie van het
daarop volgende laat hij vervolgens op uiterst subtiele manier blijken
dat toch niet alle coureurs geknoeid hadden. Ondanks de komma.
In schrijftaal kan dat niet.
Zoiets.
Roemer B. Lievaart (Brave Roemer at Li)
_______________________________________________________________________________
Ooit iets gezien als mijn homepage? - http://huizen.dds.nl/~lievaart
Lees ook die van het VU-orkest. - http://huizen.dds.nl/~vuorkest
-------------------------------------------------------------------------------
Roemer Lievaart |
liev...@dds.nl | Goddank ben ik Atthe虐t.
Amsterdam, Netherlands |
>Dank je wel voor deze interessante toelichting. Ik had al het idee dat er
>principiele redenen achter Mulisch' eigenaardige spellingsregels schuilgingen,
>maar had niet verwacht dat hier anti-Duitse sympathieen in het spel waren.
Volstrekt integendeel!!!
Das nicht-Benutzen von Grossbuchstaben bei geografischen Adjektiven,
so wie in "amerikanische Soldaten", "deutsche Sympathieen" und "der
niederlaendische Schriftsteller" ist sehr Deutsch und wahrscheinlich
auch NUR Deutsch. Man nennt hollaendische Ausdruecke wie "duitse
sympathieėn" ja Germanismen. (Mein Deutsch ist ekelhaft aber meine
Grossbuchstabeverwendung stimmt. Oder?)
Nee, Mulisch heeft gewoon iets tegen hoofdletters (in die zin is hij
wel anti-Duits). In zijn debuutroman liet hij Archibald Strohalm
immers ook halverwege archibald strohalm worden. (De titel van het
boek is dan ook zonder hoofdletters!)
Het idee van hoofdletters is sowieso (ach, ja, ueberhaupt) vreemd.
Waarom? De grieken hebben het bedacht, denk ik, de Romeinen hadden het
weer niet. (Maar ja, die hadden ook geen U of K of J en zo.) Wat is de
zin van hoofdletters? Wie heeft ooit verzonnen hoofdletters te
gebruiken, en vooral: waarom en wanneer? Waarom niet zoals de Duitsers
het doen? waarom niet gewoon afschaffen. dan zijn we van dat hele
gedoe met shift-toetsen EN cAPS lOCKS' DIE PER ONGELUK AAN BLIJVEN
STAAN, AF. (Wat is het meervoud van "Caps Locks", als toets,
overigens?)
Nu ja.
groetje,
Rmr.
_______________________________________________________________________________
Ooit iets gezien als mijn homepage? - http://huizen.dds.nl/~lievaart
Lees ook die van het VU-orkest. - http://huizen.dds.nl/~vuorkest
-------------------------------------------------------------------------------
Roemer Lievaart |
liev...@dds.nl | Goddank ben ik Atthe‹st.
Amsterdam, Netherlands |
Lachaem, Anton, sorry Arthur.
Ellen
En zo zijn we er toch weer beland. Bij de Nederlandse literatuur. Want
daar houdt men van korte zinnen. Hoe korter, hoe beter.
Voor het effect.
Korte alinea's. Daar houdt men ook van. Denkt Martin. Anders begrijpt
hij niet waarom hij die dingen zo vaak leest. Alleen bij 'e'en schrijver
valt het wel mee. Misschien omdat hij af en toe een komma plaatst. Ja.
Dat zal het zijn.
Harry Mulisch.
Die maakt zijn zinnen af en toe af.
Biesheuvel niet. Of toch? Ik haal het meestal niet. Het einde van de zin
bedoel ik.
Wie is de auteur van "Fragment"? Ik herinner me alleen dat het een dun
boekje was (BW-geschenk of zo) vol met woorden, zonder begin, eind,
interpunctie of wat voor houvast dan ook.
-- Peter Elderson
Dat wist-ie prima te verwoorden. Het is goed om het te vergelijken met
een muziekstuk, maar deze vergelijking gaat buitengewoon mank. Een
schrijver die zijn eigen spelling hanteert is als een componist die zich
niet houdt aan de muziekleer van Hindemith. Beiden zijn even legitiem.
Als een uitvoerende van zo'n muziekstuk dan de zaak gaat herschrijven
zodat de muziekleer wel gevolgd wordt behoort iedereen er schande van
te spreken. Evenzo bij de redacteur die de eigenzinnige spelling van
een schrijver zou veranderen. Wat als die redacteur in een of ander boeks
overal "ie" door "hij" vervangen had?
--
dik t. winter, cwi, kruislaan 413, 1098 sj amsterdam, nederland, +31205924131
home: bovenover 215, 1025 jn amsterdam, nederland; http://www.cwi.nl/~dik/
>Als een uitvoerende van zo'n muziekstuk dan de zaak gaat herschrijven
>zodat de muziekleer wel gevolgd wordt behoort iedereen er schande van
>te spreken. Evenzo bij de redacteur die de eigenzinnige spelling van
>een schrijver zou veranderen. Wat als die redacteur in een of ander boeks
>overal "ie" door "hij" vervangen had?
Ik wil even vooropstellen dat ook ik van mening ben dat de redacteur die aan
tekstcorrectie doet, dit niet zonder de toestemming van de auteur mag doen.
Sommige aanpassingen zijn simpelweg nodig omdat een schrijver ook wel eens een
taal-, spellings- of vormfout maakt. Waar het stijlkenmerken betreft, is de
redacteur ondergeschikt aan de schrijver.
Mulisch zal volledige zeggenschap hebben over de uiteindelijke inhoud
van zijn boeken. Ik vrees echter dat beginnende auteurs dat niet hebben. Je
levert een manuscript in, het wordt grondig herschreven en vervolgens is het
kiezen of delen: je werk wordt uitgegeven zoals het de redactie voor ogen
staat of het wordt niet uitgegeven. Als beginnend auteur heb je weinig macht.
Je bent waarschijnlijk al blij als je roman in boekvorm kan verschijnen.
Groeten,
Jeroen Mirck
>Korte alinea's. Daar houdt men ook van. Denkt Martin. Anders begrijpt
>hij niet waarom hij die dingen zo vaak leest. Alleen bij 'e'en schrijver
>valt het wel mee. Misschien omdat hij af en toe een komma plaatst. Ja.
>Dat zal het zijn. Harry Mulisch. Die maakt zijn zinnen af en toe af.
Mulisch schrijft inderdaad fraaie volzinnen, die door mijn kritiek op zijn
toepassing van de Nederlandse spelling niet ondergraven worden. Een andere
bekende langezinnenschrijver was W.F. Hermans. In zijn roman "De God Denkbaar
Denkbaar De God" zit zelfs een hoofdstuk dat slechts uit 1 zin bestaat.
Groeten,
Jeroen Mirck
P.S. Waren Couperus en Vestdijk niet ook langezinnenschrijvers?
Arthur van Kruining <arth...@xs4all.nl> schreef:
> > En ook teksten die vele malen herschreven
> > zijn kunnen de indruk wekken dat ze spontaan zijn opgeweld.
> (...)
> Het werk van een goede schrijver is als een door
> toeval en zwaartekracht ontstaan patroon van een mikadospel;
> de middelmatige schrijver legt de stokjes 1 voor 1 neer.
Ik meen toch te weten dat Elsschot, een van de grootste stilisten uit de
Nederlands(talig)e literatuur, beroemd om zijn 'natuurlijke' taalgebruik,
ook een van de grootste zwoegers was, over elke pagina. Echte literatuur-
kenners zullen nog wel meer voorbeelden kennen. Of bedoelde je iets anders?
Groeten,
Bram van Reemst
>> Vermeer deed heel lang over een schilderij. Toch is zijn werk niet doodgeverfd.
>Gedoodverft, dunkt me. <8^(
Gedoodverfd, dunkt me.
Groeten,
Jeroen
> Je had het over schrijvers die al schrijvend denken: wat zouden anderen ervan
> denken? hoe zouden mijn achterkleinkinderen het vinden? Dat beschouw ik als
> triviaal getob.
Aangezien een schrijver over het algemeen zijn brood verdient aan zijn geschrijf, lijkt
het me onontkoombaar dat hij overweegt wat anderen van zijn schrijfwerk zullen denken.
Of dat ook geldt voor zijn nageslacht, hangt voor een groot deel af van de keuze van
zijn onderwerp: is het vergankelijk of niet.
> Vermeer deed heel lang over een schilderij. Toch is zijn werk niet doodgeverfd.
Gedoodverft, dunkt me. <8^(
> Je hebt ook goede schrijvers die de stokjes 1 voor 1 neerleggen, oprapen, weer
> neerleggen etc., met als resultaat: een patroon dat 'zomaar' ontstaan lijkt te zijn.
Het kan ook niet anders. Een visie voor een verhaal kan wel volwassen in de geest van
de schrijver ontspruiten, maar hij moet het met schrijfsnelheid aan het papier
toevertrouwen. Door dit snelheidsverschil kan hij m.i. niet vermijden over zijn teksten
na te denken: je denkt altijd sneller dan je schrijft.
--
Frans Boone
>Jeroen Mirck wrote:
>> Denk aan de literatuurwetenschap:
>> die interpreteert teksten op betekenis en gebruikt hierbij de algemeen
>> geldende grammaticale regels. Ik vermoed dat dergelijke wetenschappers jouw
>> taaltje (di, nuanse, srijven, etc.) volstrekt links zouden laten liggen als
>> jij er romans mee schreef, omdat het een individuele logica volgt, waar
>> anderen geen touw aan vast kunnen knopen.
>
> * Slechte zinsconstructie. De gegeven zin stelt dat als de geadresseerde
> boeken schreef, in zijn taaltje, waar anderen wel een touw aan vast kunnen
> knopen, de wetenschappers die boeken niet links zouden kunnen laten liggen.
>
Nee, er staat dat als jij romans in jouw taaltje zou gaan schrijven,
de wetenschappers plotseling (ook) je andere schrijfsels links laten
liggen.
Sorry. ;-)
Rmr
_______________________________________________________________________________
Ooit iets gezien als mijn homepage? - http://huizen.dds.nl/~lievaart
Lees ook die van het VU-orkest. - http://huizen.dds.nl/~vuorkest
-------------------------------------------------------------------------------
Roemer Lievaart | Welke idioot is er ooit op het idee
liev...@dds.nl | gekomen om Waarden en Normen over bn kam
Amsterdam, Netherlands | te scheren!?!
>In article <346e2c33...@news.xs4all.nl>
>>J.H....@KUB.NL (Jeroen Mirck) wrote:
>
>>>Ik vind dat je als literair schrijver altijd uit moet gaan van de best
>>>geschoolde lezer,oftewel zij die de regels nog wel hebben geleerd zoals ze
>>>grammaticaal behoren te worden toegepast.
>>
>>Als de literateur teveel steunt op het soort spellingnuanses als waar
>>het hier om gaat, zal de lezerkring niet breed zijn.
>
>Jij schildert het af alsof een schrijver beperkt wordt door spellingsregels.
>Dat is helemaal niet zo.
Ik had het over 'steunen op di nuanses', er dus op rekenen dat de
lezer di nuanse kent. Als de srijver dat doet, wordt-i niet begrepen.
>Hij kan het opschrijven zoals hij wil, waarna een
>redacteur van de uitgever (een spellingslaaf, om me in jouw bewoordingen uit
>te drukken) de foute spelling corrigeert.
Lijkt me niet. Ik sluit me wat dit betreft aan bij andere reakti's
hierop.
>Bovendien zeg ik niet dat literatuur ALLEEN voor die taalkenners geschreven
>moet zijn. Je moet als schrijver/uitgever echter wel rekening houden met die
>kenners.
Di soms als 'mugzifters' betiteld mogen worden. Met mensen di
koketteren met hun kennis van achterhaalde en onzinnige regels, en met
di paar mensen di vasthouden aan oude regels **omdat ze het zo geleerd
hebben**, hoef je geen rekening te houden, vind ik.
>Het is net als het opvoeren van een klassiek muziekstuk. Je kunt het
>stuk simplificeren (laat bijv. een deel van de strijkers weg) zonder dat het
>merendeel van het publiek het hoort. De kenner zal zich echter groen en geel
>ergeren. Door het stuk te spelen zoals het hoort,
Zoals het hoort? Dus Amy Groskamp-Ten Have bepaalt dat? Of jij? Of wi?
>wek je de ergernis van
>niemand. Zo werkt dat ook met de toepassing van de voorgeschreven spelling.
Voor ergernis bang ik niet. Ik leef liver.
Herman (he-man der loners) Elderson
Bezoek http://home.pi.net/~herelder voor onder meer
Spellingkwellingstellingen, spreekmoorden, woord-anders-boek, eigenwijze spelling en
De Ontmoeting.
Herman Elderson heeft geschreven in bericht
<3471dcc...@news.xs4all.nl>...
>J.H....@KUB.NL (J.H.Mirck) wrote:
>
>>In article <346e2c33...@news.xs4all.nl>
>>>J.H....@KUB.NL (Jeroen Mirck) wrote:
[knip]
>>Het is net als het opvoeren van een klassiek muziekstuk. Je kunt het
>>stuk simplificeren (laat bijv. een deel van de strijkers weg) zonder dat
het
>>merendeel van het publiek het hoort. De kenner zal zich echter groen en
geel
>>ergeren. Door het stuk te spelen zoals het hoort,
>
>Zoals het hoort? Dus Amy Groskamp-Ten Have bepaalt dat? Of jij? Of wi?
>
>>wek je de ergernis van
>>niemand. Zo werkt dat ook met de toepassing van de voorgeschreven
spelling.
>
>Voor ergernis bang ik niet. Ik leef liver.
Een alleraardigste discussie over de eigenzinnige spelling van Mulisch.
Uit eerdere bijdragen werd al duidelijk dat Mulisch beïnvloed is door de
Duitse spelling en dat het met de eigenzinnigheid nogal meevalt. Het werd
ook duidelijk dat Herman nog altijd gelooft in eigenzinnige spellingen en
dat Jeroen een zinniger mening is toegedaan.
Net zoals Harry staat Herman onder invloed van het Duits, blijkt. Het
werkwoord "bangen" bestaat in de taal van onze oosterburen maar niet in het
Nederlands. Wie schrijft -oeps SRIJFT- "voor ergenis bang ik niet" gebruikt
een germanisme. Men kan lang debatteren over de vraag of barbarismen erg
zijn of niet. De oprichters van het "Genootschap Onze Taal" beantwoorden
deze vraag bevestigend dus het is duidelijk waar geklaagd kan worden.
Bernhard
> Men kan lang debatteren over de vraag of barbarismen erg
> zijn of niet. De oprichters van het "Genootschap Onze Taal" beantwoorden
> deze vraag bevestigend dus het is duidelijk waar geklaagd kan worden.
Bij de oprichters van Onze Taal? Die zijn helaas niet meer in leven. Op
naar de hemelpoort dan maar? Over Mulisch gesproken...
Marc
Webredactie Onze Taal op Internet
Over de oprichting van Onze Taal:
http://www.onzetaal.nl/archief/1jaar1.html
> Ellen Kalee wrote:
>
> > Je had het over schrijvers die al schrijvend denken: wat zouden anderen ervan
> > denken? hoe zouden mijn achterkleinkinderen het vinden? Dat beschouw ik als
> > triviaal getob.
>
> Aangezien een schrijver over het algemeen zijn brood verdient aan zijn
> geschrijf, lijkt het me onontkoombaar dat hij overweegt wat anderen van zijn
> schrijfwerk zullen denken.
Natuurlijk, zeker als hij in opdracht schrijft. Maar ik verzette me tegen het idee dat
alleen 'spontaan' schrijven goed werk kan opleveren. En ook verzette ik me tegen
de stelling dat een schrijver die intensief aan zijn werk sleutelt zich laat leiden door
de gedachte wat anderen ervan vinden.
> Of dat ook geldt voor zijn nageslacht, hangt voor een groot deel af van de keuze
> van zijn onderwerp: is het vergankelijk of niet.
De kwaliteit lijkt me belangrijker dan het onderwerp. Hoe beter iets geschreven is,
hoe langer het goed blijft.
Ellen
> >> Vermeer deed heel lang over een schilderij. Toch is zijn werk niet
> >doodgeverfd.
> >Gedoodverft, dunkt me. <8^(
> Twee keer mis is ook mis. Gedoodverfd. Of voor mijn part
> Gedoodvervd of gedootverft. Wel consequent blijven. Maar
> officieel gedoodverfd. Of zit er ook naast?
>
Ik bedoelde echt doodgeverfd, dus er net zo lang aan door geploeterd tot alle
leven eruit geweken is, zoals een niet zo goede schrijver iets ook kan
doodschrijven. Gedoodverfd betekent iets heel anders en kan helemaal niet in
deze zin.
Ellen
De oprichters van het "Genootschap Onze Taal" beantwoorDden
(ze zijn inmiddels allen overleden) deze vraag bevestigend dus het is
duidelijk waar geklaagd kan worden.
Bernhard
>Deze twee gaan m.i. vloeiend samen. Ieder onderwerp heeft een maximum aan wat er uit te
>halen is. Je kan geen boek schrijven over bijvoorbeeld het breken van een eidooier tijdens
>het bakken.
Nicholson Baker?
>> Hoe beter iets geschreven is,
>> hoe langer het goed blijft.
>
>Hier geef je een criterium voor 'beter'. Er zijn ongetwijfeld nog andere.
Bovendien heeft dit criterium, zoals alle, een beetje een tautologisch
karakter. Ach... misschien is alle logica wel tautologica, en is smaak
het enige waar over getwist kan worden.
Samuel
> Frans E. Boone schreef in regels met te veel karakters:
>
> > Aangezien een schrijver over het algemeen zijn brood verdient aan zijn
> > geschrijf, lijkt het me onontkoombaar dat hij overweegt wat anderen van
> > zijn schrijfwerk zullen denken. Of dat ook geldt voor zijn nageslacht, hangt
> > voor een groot deel af van de keuze van zijn onderwerp: is het vergankelijk
> > of niet.
>
> Zou het heus? Hmm... wie zou meer kans maken bij het nageslacht, de
> mega-getalenteerde schrijver die een boek schrijft over een stuk zeep
> (er zijn weinig dingen vergankelijker dan een stuk zeep), of de
> middelmatige schrijver die zich vertilt aan De Grote Onderwerpen, zoals
> De Dood, De Tijd, De Vader, De Religie en meer van die ongein?
Zeep bestaat al eeeeeeeuwen. Zo vergankelijk is het dus niet (tenzij in de
oorlog en je laat het in bad vallen >8^) ). Als begrip, bedoel ik dus.
Iemand die zich vertilt levert nooit goed werk.
Al met al nogal op de uitersten, of er overheen.
Toegegeven, een turbo-auteur kan overal meer van maken als hij zich er toe zet.
Dat was echter niet wat ik probeerde uit te drukken: ik wilde aangeven dat die
hyper-schrijver van een stuk zeep toch minder zal kunnen maken dan van de door
jou genoemde Grote Onderwerpen.
--
Frans Boone
> Natuurlijk, zeker als hij in opdracht schrijft. Maar ik verzette me tegen het idee dat
> alleen 'spontaan' schrijven goed werk kan opleveren. En ook verzette ik me tegen
> de stelling dat een schrijver die intensief aan zijn werk sleutelt zich laat leiden door
> de gedachte wat anderen ervan vinden.
Over het algemeen schrijft iemand om het anderen te laten lezen. Dat deze drijfveer moet
afdoen aan de spontaniteit of kwaliteit van schrijfwerk, komt me vreemd voor: dit zijn geen
dingen die elkaar uitsluiten.
Iemand die een medische handeling documenteert is, net als iemand die de pracht van een
bloem omschrijft, bezig met een (poging tot) communicatie. Dat doet niets af aan de
kwaliteit van het eindprodukt en deze twee staan weer vrijwel los van de hoeveelheid moeite
die de schrijver moet doen voor een goed produkt. Soms komt het prachtig uit de losse hand
en soms moet er hard voor geperst worden.
> > Of dat ook geldt voor zijn nageslacht, hangt voor een groot deel af van de keuze
> > van zijn onderwerp: is het vergankelijk of niet.
> De kwaliteit lijkt me belangrijker dan het onderwerp.
Deze twee gaan m.i. vloeiend samen. Ieder onderwerp heeft een maximum aan wat er uit te
halen is. Je kan geen boek schrijven over bijvoorbeeld het breken van een eidooier tijdens
het bakken. Anderzijds kan je met slechte kwaliteit delicate onderwerpen niet voor iedereen
openbaren.
> Hoe beter iets geschreven is,
> hoe langer het goed blijft.
Hier geef je een criterium voor 'beter'. Er zijn ongetwijfeld nog andere.
--
Frans Boone
> Aangezien een schrijver over het algemeen zijn brood verdient aan zijn
> geschrijf, lijkt het me onontkoombaar dat hij overweegt wat anderen van
> zijn schrijfwerk zullen denken. Of dat ook geldt voor zijn nageslacht, hangt
> voor een groot deel af van de keuze van zijn onderwerp: is het vergankelijk
> of niet.
Zou het heus? Hmm... wie zou meer kans maken bij het nageslacht, de
mega-getalenteerde schrijver die een boek schrijft over een stuk zeep
(er zijn weinig dingen vergankelijker dan een stuk zeep), of de
middelmatige schrijver die zich vertilt aan De Grote Onderwerpen, zoals
De Dood, De Tijd, De Vader, De Religie en meer van die ongein?
Proost,
Arthur.
"Si je m'en frotte les mains, le savon ecume, jubile...
Plus il les rend complaisantes, souples,
liantes, ductiles, plus il bave, plus
sa rage devient volumineuse et nacree...
Pierre magique!
Plus il forme avec l'air et l'eau
des grappes explosives de raisins
parfumes...
L'eau, l'air et le savon
se chevauchent, jouent
a saute-mouton, forment des
combinaisons moins chimiques que
physiques, gymnastiques, acrobatiques...
Rhetoriques?"
-- Le Savon, Francis Ponge
> >Deze twee gaan m.i. vloeiend samen. Ieder onderwerp heeft een maximum aan wat er uit te
> >halen is. Je kan geen boek schrijven over bijvoorbeeld het breken van een eidooier tijdens
> >het bakken.
>
> Nicholson Baker?
Who the *u** is Nicholson Baker?
--
Frans Boone
> On Wed, 19 Nov 1997 15:17:09 +0100, "Frans E. Boone"
> <fbo...@lucent.com> wrote:
> >Who the *u** is Nicholson Baker?
>
> Grappig dat je dat zo schrijft. een van Baker's boeken heet U and I
> (het gaat over Updike). Baker is een jonge Amerikaanse schrijver die
> ellenlange verhandelingen kan houden over, wel misschien wel het
> breken van een eidooier. Met name zijn roman 'The Mezzanine' zit vol
> met dat soort betogen, en gaat bijna alleen over dat soort
> onderwerpen: dus, melkkartonnetjes, de onsteltenis die de hoofdpersoon
> bevat als hij voor het eerst geconfronteerd wordt met het 'Plastic
> Rietje' etc. Ik denk dat hij bekender is geworden met Vox en The
> Fermata: Vox is een uit de hand gelopen 06-gesprek, the Fermata gaat
> over een man die de tijd kan stilzetten en dat gebruikt om op straat
> vrouwen uit te kleden.
Afgezien van dat laatste klinkt het een beetje als een conferencier op papier. Was het nou Toon
Hermans of Wim Sonneberg (ZonneVELD, meneer!) die tot in den treure kon uitweiden over mevrouw
Loofhutjes en de Poelifinario? Ik dacht de laatste.
--
Frans Boone
Nicholson Baker is minder 'grappig' en zingt bovendien geen vervelende
gevoelige liedjes tussendoor. Toch iets om over na te denken als ik de
rest van The Mezzanine nog eens ga lezen...
Samuel
> Natuurlijk, Michelangelo heeft nog altijd gelijk met z'n 10% inspiratie
> en 90% transpiratie. Het gaat mij om de verdeling van die percentages
> binnen het creatieve proces. Kenmerkend voor de middelmaat is de nadruk
> op vorm. Gebrek aan inhoud wordt gecompenseerd door overmatig zweten op
> stijl. Het gevolg: literair manierisme, leuteratuur. De betere schrijver
> plengt zijn zweetdruppels op ideeen en zet die, met voornoemde 10%
> inspiratie, om in literatuur met een grote L. Hoewel in de meeste
> gevallen enige nazorg inderdaad geboden is. De ruwe diamant moet nog
> worden geslepen. Maar als het goed is, kost dat weinig moeite.
Ik denk wel eens -- denk een tendens te zien in de boeken die ik lees --
dat wat sommige boeken zo de moeite waard maakt, een zekere
onverdachtheid is, een bepaalde naïveteit. Een schrijver die schrijft
alsof zhij hele mensenmassa's toespreekt, en daardoor zhaar
spontaniteit, zhaar kwetsbaarheid, en misschien ook wel zhaar nieuwe
invallen verliest, die heeft het niet, voor mij. Juist een boek dat
geschreven is alsof de schrijver het boek voor zichzelf schreef, om een
idee van de lever te krijgen, een verhaal te spuien, ...
Ik zeg het niet goed. Ik bedoel eigenlijk dat ik het met Arthur eens
ben. "Waar inspiratie woont, daar gebiedt de literatuur zhaar zegen",
bedoel ik eigenlijk. Als het des schrijvers doel is om "weer een boek"
te schrijven, op de manier waarop het het doel lijkt van Van Kooten en
De Bie om telkens weer Van Kooten en De Bie te spelen, dan is dat voor
mij nogal eens een lege schil. Knap gewrocht, misschien, en vakkundig
geschreven, alles goed en wel, maar het mist een ziel. Een boek echter
dat geschreven is vanuit een idee, een beeld, een passie, een manie, dat
was er al voor de schrijver het opschreef, en voor de AKO er haar
critici op af stuurde. Zoals voornoemde Michelangelo zijn beelden
bevrijdde uit het marmer, zo bevrijdt een schrijver zhaar beelden uit de
inkt. Of de tekstverwerker, daar wil ik vanaf zijn.
ace
(moeten hier geen followups? Naar nl.kunst.literatuur, bevobbeld?)
--
=^^=
( )~ __________________________________________ (c) ace <a...@xs4all.nl>
>Beg to differ. Zo ken ik een geweldig boek dat zeker
>honderd, misschien wel honderdvijftig pagina's uitwijdt over
>het plaatje op een pakje Camel-sigaretten. En die sigaretten
>worden nog niet eens _opgerookt_ in al die bladzijden: Tom
>Robbins, "Still Life with Woodpecker".
> ("Skinny Legs and All" van dezelfde auteur is ook al zo'n
>mirakel. Onder de hoofdpersonen bevinden zich een blik
>bonen, een oude sok, een zilveren lepel, een schelp en een
>stok.)
De Dierenwinkel van Jiskefet, ook zoiets. Komt nooit een
dier in voor.
> Ieder onderwerp heeft een maximum aan wat er uit te
> halen is. Je kan geen boek schrijven over bijvoorbeeld het breken van
een eidooier tijdens
> het bakken.
Maar wel een gedicht, en wat voor een:
Eierkoken
De luchtstroom ruisch’ door ’t vier, dat uit zijne asch geschoten,
In vlammen om zich grijp’ en Meroos God doorgloei’;
Zijn hitte dring’ door ’t vocht, in ’t hol metaal besloten,
En bruische in golven op met bonzend stormgeloei.
Daar wiegele in den plasch het scheppings-al van ’t kuiken,
Dat in zijn zilvren lucht een gouden aardbol sluit;
En ’t beuk’ de krijtaardschors dier breekbre wareldkruiken,
En dove ’s levens aam in ’t bobblend windvlies uit.
Zoo word’ de ommuurde zee ten bergklomp door ’t verschroeien,
Waar ’t half gesmolten goud verbalsemd door blijft vloeien!
Willem Bilderdijk
http://www.dds.nl/~ljcoster/bilderdijk/
En over dat gedicht valt volgens mij wel weer een boek vol te schrijven.
Marc
>De Dierenwinkel van Jiskefet, ook zoiets. Komt nooit een
>dier in voor.
Volgens my figureerde in de eerste aflevering al een fret.
+------------------------+ "Life is just a situation
| Jan van den Broek | Life is just a game
+------------------------+ Life is just a whirlpool
| balg...@xs4all.nl | And it's calling out my name"
+------------------------+ - The Residents, Amber
> Ieder onderwerp heeft een maximum aan wat er uit te
> halen is. Je kan geen boek schrijven over bijvoorbeeld het breken van een eidooier tijdens
> het bakken.
Beg to differ. Zo ken ik een geweldig boek dat zeker
honderd, misschien wel honderdvijftig pagina's uitwijdt over
het plaatje op een pakje Camel-sigaretten. En die sigaretten
worden nog niet eens _opgerookt_ in al die bladzijden: Tom
Robbins, "Still Life with Woodpecker".
("Skinny Legs and All" van dezelfde auteur is ook al zo'n
mirakel. Onder de hoofdpersonen bevinden zich een blik
bonen, een oude sok, een zilveren lepel, een schelp en een
stok.)
- I write, therefore I am:
http://www.xs4all.nl/~kspaink
> Was het nou Toon Hermans of Wim Sonneberg (ZonneVELD, meneer!) die tot in den treure
> kon uitweiden over mevrouw Loofhutjes en de Poelifinario? Ik dacht de laatste.
Het was Wim Sonneveld en hij had het over o.m. mevrouw Loof - Hutjes
(ook over mevrouw Hak - HAK!). De polifinario (sp!) riep "Kroet!"
Dit laatste in tegenstelling tot de kroet, uiteraard.
Peer Mankpoot
>Volgens my figureerde in de eerste aflevering al een fret.
Ja, maar dood en nep. En buiten, niet IN de winkel.
>Het was Wim Sonneveld en hij had het over o.m. mevrouw Loof - Hutjes
>(ook over mevrouw Hak - HAK!). De polifinario (sp!) riep "Kroet!"
>Dit laatste in tegenstelling tot de kroet, uiteraard.
Dat was Toon Hermans dus, niet Wim Sonneveld.
Toon Hermans. Dit is ook typisch de stijl van Toon Hermans. Volgens mij
uit dezelfde show als de onuitroeibare Roepie-Roepievogel.
-- Peter Elderson
> Nee nou wordt-ie mooi! Ik begrijp gelijk de twijfels over de waarde van 2nd
>opinions. Nu heb ik twee verschillende antwoorden op mijn vraag, die twee
>waarschijnlijke antwoorden toeliet.
>Heeft er iemand een 3rd opinion?
Niet nodig, want ik weet het zeker. Beide nummers (loofhutjes & kroet/
polifinario) zijn van Toon Hermans.
Het was Toon Hermans. Neem dat maar van mij aan.
:
: --
: Frans Boone
Frank (die Toon Hermans niet (meer) leuk vindt)
--
Frank Tempelman
- Pep tuut piep / Daar hebbie de jeep / Van Jansen -
> >Het was Wim Sonneveld en hij had het over o.m. mevrouw Loof - Hutjes
> >(ook over mevrouw Hak - HAK!). De polifinario (sp!) riep "Kroet!"
>
> >Dit laatste in tegenstelling tot de kroet, uiteraard.
> Dat was Toon Hermans dus, niet Wim Sonneveld.
Nee nou wordt-ie mooi! Ik begrijp gelijk de twijfels over de waarde van 2nd
opinions. Nu heb ik twee verschillende antwoorden op mijn vraag, die twee
waarschijnlijke antwoorden toeliet.
Heeft er iemand een 3rd opinion?
--
Frans Boone
Jan van den Broek <balg...@xs4all.nl> schreef in artikel
<654nc9$cms$1...@news2.xs4all.nl>...
> rhar...@knoware.nl (Ruud Harmsen) writes:
>
> >De Dierenwinkel van Jiskefet, ook zoiets. Komt nooit een
> >dier in voor.
>
> Volgens my figureerde in de eerste aflevering al een fret.
Dat klopt. Die fret heet Anton.
Thomas
> "Frans E. Boone" <fbo...@lucent.com> schreef:
>
> > Was het nou Toon Hermans of Wim Sonneberg (ZonneVELD, meneer!) die tot in den treure
> > kon uitweiden over mevrouw Loofhutjes en de Poelifinario? Ik dacht de laatste.
>
> Het was Wim Sonneveld
Het was zeker al laat toen ik dit postte, want dit is je reinste
flauwenkul. Uiteraard was het Toon Hermans.
--
Peter (pope at 'n moker) Koopman
pkoo...@SPAMBLOCKEReuronet.nl
[Wim Sonneveld? Toon Hermans? Kroet? Polifinario?]
> Nee nou wordt-ie mooi! Ik begrijp gelijk de twijfels over de waarde van 2nd
> opinions. Nu heb ik twee verschillende antwoorden op mijn vraag, die twee
> waarschijnlijke antwoorden toeliet.
> Heeft er iemand een 3rd opinion?
De 5th opinion: Toon Hermans
Groet
Onno
Frans E. Boone is in verwarring:
: Ruud Harmsen wrote:
:
: > >Het was Wim Sonneveld en hij had het over o.m. mevrouw Loof - Hutjes
: > >(ook over mevrouw Hak - HAK!). De polifinario (sp!) riep "Kroet!"
: >
: > >Dit laatste in tegenstelling tot de kroet, uiteraard.
: > Dat was Toon Hermans dus, niet Wim Sonneveld.
:
: Nee nou wordt-ie mooi! Ik begrijp gelijk de twijfels over de waarde van 2nd
: opinions. Nu heb ik twee verschillende antwoorden op mijn vraag, die twee
: waarschijnlijke antwoorden toeliet.
: Heeft er iemand een 3rd opinion?
Het was Toon Hermans. Neem dat maar van mij aan.
:
: --
: Frans Boone
Frank (die Toon Hermans niet (meer) leuk vindt)
--
Frank Tempelman
- Pep tuut piep / Daar hebbie de jeep / Van Jansen -
--
|Fidonet: Frank Tempelman 61:100/0
|Internet: Frank.T...@f0.n100.z61.fidonet.org
|
| Standard disclaimer: The views of this user are strictly his own.
pkoo...@SPAMBLOCKEReuronet.nl
--
|Fidonet: Peter Koopman 61:100/0
|Internet: Peter....@f0.n100.z61.fidonet.org
Thomas
--
|Fidonet: "Creemers" 61:100/0
|Internet: "Creemers"@f0.n100.z61.fidonet.org
"Frans E. Boone" <fbo...@lucent.com>:
[Wim Sonneveld? Toon Hermans? Kroet? Polifinario?]
> Nee nou wordt-ie mooi! Ik begrijp gelijk de twijfels over de waarde van 2nd
> opinions. Nu heb ik twee verschillende antwoorden op mijn vraag, die twee
> waarschijnlijke antwoorden toeliet.
> Heeft er iemand een 3rd opinion?
De 5th opinion: Toon Hermans
Groet
Onno
--
|Fidonet: Onno Zweers 61:100/0
|Internet: Onno....@f0.n100.z61.fidonet.org
| Standard disclaimer: The views of this user are strictly his own.
--
|Fidonet: Peter Koopman 61:100/0
|Internet: Peter....@f0.n100.z61.fidonet.org
|
From: tempelma@.nlr.nl (Frank Tempelman)
Date: 24 Nov 1997 12:24:36 GMT
Organization: National Aerospace Laboratory NLR
Frans E. Boone is in verwarring:
: Ruud Harmsen wrote:
:
: > >Het was Wim Sonneveld en hij had het over o.m. mevrouw Loof - Hutjes
: > >(ook over mevrouw Hak - HAK!). De polifinario (sp!) riep "Kroet!"
: >
: > >Dit laatste in tegenstelling tot de kroet, uiteraard.
: > Dat was Toon Hermans dus, niet Wim Sonneveld.
:
: Nee nou wordt-ie mooi! Ik begrijp gelijk de twijfels over de waarde van 2nd
: opinions. Nu heb ik twee verschillende antwoorden op mijn vraag, die twee
: waarschijnlijke antwoorden toeliet.
: Heeft er iemand een 3rd opinion?
Het was Toon Hermans. Neem dat maar van mij aan.
:
: --
: Frans Boone
Frank (die Toon Hermans niet (meer) leuk vindt)
--
Frank Tempelman
- Pep tuut piep / Daar hebbie de jeep / Van Jansen -
--
|Fidonet: Frank Tempelman 61:100/0
|Internet: Frank.T...@f0.n100.z61.fidonet.org
|
| Standard disclaimer: The views of this user are strictly his own.
--
|Fidonet: Frank Tempelman 61:100/0
|Internet: Frank.T...@f0.n100.z61.fidonet.org
|
From: "Creemers" <c.cre...@tip.nl>
Date: 24 Nov 1997 17:24:43 GMT
Organization: NL-NIC
Jan van den Broek <balg...@xs4all.nl> schreef in artikel
<654nc9$cms$1...@news2.xs4all.nl>...
> rhar...@knoware.nl (Ruud Harmsen) writes:
>
> >De Dierenwinkel van Jiskefet, ook zoiets. Komt nooit een
> >dier in voor.
>
> Volgens my figureerde in de eerste aflevering al een fret.
Dat klopt. Die fret heet Anton.
Thomas
--
|Fidonet: "Creemers" 61:100/0
|Internet: "Creemers"@f0.n100.z61.fidonet.org
|
| Standard disclaimer: The views of this user are strictly his own.
--
|Fidonet: "Creemers" 61:100/0
|Internet: "Creemers"@f0.n100.z61.fidonet.org
|
From: on...@xs4all.nl_Dit_eerst_verwijderen (Onno Zweers)
Date: Mon, 24 Nov 1997 20:47:54 GMT
Organization: http://www.xs4all.nl/~onnoz
"Frans E. Boone" <fbo...@lucent.com>:
[Wim Sonneveld? Toon Hermans? Kroet? Polifinario?]
> Nee nou wordt-ie mooi! Ik begrijp gelijk de twijfels over de waarde van 2nd
> opinions. Nu heb ik twee verschillende antwoorden op mijn vraag, die twee
> waarschijnlijke antwoorden toeliet.
> Heeft er iemand een 3rd opinion?
De 5th opinion: Toon Hermans
Groet
Onno
--
|Fidonet: Onno Zweers 61:100/0
|Internet: Onno....@f0.n100.z61.fidonet.org
|
| Standard disclaimer: The views of this user are strictly his own.
--
|Fidonet: Onno Zweers 61:100/0
|Internet: Onno....@f0.n100.z61.fidonet.org
|
From: Peter....@f0.n100.z61.fidonet.org (Peter Koopman)
Date: 24 Nov 97 15:43:07 GMT
Organization: Hobby Computer Club
From: pkoo...@SPAMBLOCKEReuronet.nl (Peter Koopman)
Date: 24 Nov 1997 17:43:07 GMT
Organization: EuroNet Internet
Op 22 Nov 1997 02:21:58 GMT schreef pkoo...@SPAMBLOCKEReuronet.nl
(Peter Koopman):
> "Frans E. Boone" <fbo...@lucent.com> schreef:
>
> > Was het nou Toon Hermans of Wim Sonneberg (ZonneVELD, meneer!) die tot in
den treure
> > kon uitweiden over mevrouw Loofhutjes en de Poelifinario? Ik dacht de
laatste.
>
> Het was Wim Sonneveld
Het was zeker al laat toen ik dit postte, want dit is je reinste
flauwenkul. Uiteraard was het Toon Hermans.
--
Peter (pope at 'n moker) Koopman
pkoo...@SPAMBLOCKEReuronet.nl
--
|Fidonet: Peter Koopman 61:100/0
|Internet: Peter....@f0.n100.z61.fidonet.org
|
| Standard disclaimer: The views of this user are strictly his own.
--
|Fidonet: Peter Koopman 61:100/0
|Internet: Peter....@f0.n100.z61.fidonet.org
|
| Standard disclaimer: The views of this user are strictly his own.
--
|Fidonet: Peter Koopman 61:100/0
|Internet: Peter....@f0.n100.z61.fidonet.org
|
From: Onno....@f0.n100.z61.fidonet.org (Onno Zweers)
Date: 24 Nov 97 18:47:54 GMT
Organization: Hobby Computer Club
From: on...@xs4all.nl_Dit_eerst_verwijderen (Onno Zweers)
Date: Mon, 24 Nov 1997 20:47:54 GMT
Organization: http://www.xs4all.nl/~onnoz
"Frans E. Boone" <fbo...@lucent.com>:
[Wim Sonneveld? Toon Hermans? Kroet? Polifinario?]
> Nee nou wordt-ie mooi! Ik begrijp gelijk de twijfels over de waarde van 2nd
> opinions. Nu heb ik twee verschillende antwoorden op mijn vraag, die twee
> waarschijnlijke antwoorden toeliet.
> Heeft er iemand een 3rd opinion?
De 5th opinion: Toon Hermans
Groet
Onno
--
|Fidonet: Onno Zweers 61:100/0
|Internet: Onno....@f0.n100.z61.fidonet.org
|
| Standard disclaimer: The views of this user are strictly his own.
--
|Fidonet: Onno Zweers 61:100/0
|Internet: Onno....@f0.n100.z61.fidonet.org
|
| Standard disclaimer: The views of this user are strictly his own.
--
|Fidonet: Onno Zweers 61:100/0
|Internet: Onno....@f0.n100.z61.fidonet.org
|
From: Frank.T...@f0.n100.z61.fidonet.org (Frank Tempelman)
Date: 24 Nov 97 10:24:36 GMT
Organization: Hobby Computer Club
From: tempelma@.nlr.nl (Frank Tempelman)
Date: 24 Nov 1997 12:24:36 GMT
Organization: National Aerospace Laboratory NLR
Frans E. Boone is in verwarring:
: Ruud Harmsen wrote:
:
: > >Het was Wim Sonneveld en hij had het over o.m. mevrouw Loof - Hutjes
: > >(ook over mevrouw Hak - HAK!). De polifinario (sp!) riep "Kroet!"
: >
: > >Dit laatste in tegenstelling tot de kroet, uiteraard.
: > Dat was Toon Hermans dus, niet Wim Sonneveld.
:
: Nee nou wordt-ie mooi! Ik begrijp gelijk de twijfels over de waarde van 2nd
: opinions. Nu heb ik twee verschillende antwoorden op mijn vraag, die twee
: waarschijnlijke antwoorden toeliet.
: Heeft er iemand een 3rd opinion?
Het was Toon Hermans. Neem dat maar van mij aan.
:
: --
: Frans Boone
Frank (die Toon Hermans niet (meer) leuk vindt)
--
Frank Tempelman
- Pep tuut piep / Daar hebbie de jeep / Van Jansen -
--
|Fidonet: Frank Tempelman 61:100/0
|Internet: Frank.T...@f0.n100.z61.fidonet.org
|
| Standard disclaimer: The views of this user are strictly his own.
--
|Fidonet: Frank Tempelman 61:100/0
|Internet: Frank.T...@f0.n100.z61.fidonet.org
|
| Standard disclaimer: The views of this user are strictly his own.
--
|Fidonet: Frank Tempelman 61:100/0
|Internet: Frank.T...@f0.n100.z61.fidonet.org
|
From: "Creemers"@f0.n100.z61.fidonet.org ("Creemers")
Date: 24 Nov 97 15:24:43 GMT
Organization: Hobby Computer Club
From: "Creemers" <c.cre...@tip.nl>
Date: 24 Nov 1997 17:24:43 GMT
Organization: NL-NIC
Jan van den Broek <balg...@xs4all.nl> schreef in artikel
<654nc9$cms$1...@news2.xs4all.nl>...
> rhar...@knoware.nl (Ruud Harmsen) writes:
>
> >De Dierenwinkel van Jiskefet, ook zoiets. Komt nooit een
> >dier in voor.
>
> Volgens my figureerde in de eerste aflevering al een fret.
Dat klopt. Die fret heet Anton.
Thomas
--
|Fidonet: "Creemers" 61:100/0
|Internet: "Creemers"@f0.n100.z61.fidonet.org
|
| Standard disclaimer: The views of this user are strictly his own.
--
|Fidonet: "Creemers" 61:100/0
|Internet: "Creemers"@f0.n100.z61.fidonet.org
|
| Standard disclaimer: The views of this user are strictly his own.
--
|Fidonet: "Creemers" 61:100/0
|Internet: "Creemers"@f0.n100.z61.fidonet.org
|
From: Onno....@f0.n100.z61.fidonet.org (Onno Zweers)
Date: 24 Nov 97 16:47:54 GMT
Organization: Hobby Computer Club
From: Onno....@f0.n100.z61.fidonet.org (Onno Zweers)
Date: 24 Nov 97 18:47:54 GMT
Organization: Hobby Computer Club
From: on...@xs4all.nl_Dit_eerst_verwijderen (Onno Zweers)
Date: Mon, 24 Nov 1997 20:47:54 GMT
Organization: http://www.xs4all.nl/~onnoz
"Frans E. Boone" <fbo...@lucent.com>:
[Wim Sonneveld? Toon Hermans? Kroet? Polifinario?]
> Nee nou wordt-ie mooi! Ik begrijp gelijk de twijfels over de waarde van 2nd
> opinions. Nu heb ik twee verschillende antwoorden op mijn vraag, die twee
> waarschijnlijke antwoorden toeliet.
> Heeft er iemand een 3rd opinion?
De 5th opinion: Toon Hermans
Groet
Onno
--
|Fidonet: Onno Zweers 61:100/0
|Internet: Onno....@f0.n100.z61.fidonet.org
|
| Standard disclaimer: The views of this user are strictly his own.
--
|Fidonet: Onno Zweers 61:100/0
|Internet: Onno....@f0.n100.z61.fidonet.org
|
| Standard disclaimer: The views of this user are strictly his own.
--
|Fidonet: Onno Zweers 61:100/0
|Internet: Onno....@f0.n100.z61.fidonet.org
|
| Standard disclaimer: The views of this user are strictly his own.
--
|Fidonet: Onno Zweers 61:100/0
|Internet: Onno....@f0.n100.z61.fidonet.org
|
[Over taalkenners]
>Di soms als 'mugzifters' betiteld mogen worden. Met mensen di
>koketteren met hun kennis van achterhaalde en onzinnige regels, en met
>di paar mensen di vasthouden aan oude regels **omdat ze het zo geleerd
>hebben**, hoef je geen rekening te houden, vind ik.
Als je maar lang genoeg doorredeneert, hoef je met helemaal niemand rekening
te houden. Jij koketteert trouwens ook met jouw non-spelling.
Groeten,
Jeroen
In article <3471dcc...@news.xs4all.nl>
Groeten,
Jeroen
--
|Fidonet: J.H.Mirck 61:100/0
|Internet: J.H....@f0.n100.z61.fidonet.org
From: J.H....@KUB.NL (J.H.Mirck)
J.H....@KUB.NL (J.H.Mirck) wrote:
>In article <3471dcc...@news.xs4all.nl>
>
>[Over taalkenners]
Spellingkenners, bedoel je. Spelling <> taal.
>>Di soms als 'mugzifters' betiteld mogen worden. Met mensen di
>>koketteren met hun kennis van achterhaalde en onzinnige regels, en met
>>di paar mensen di vasthouden aan oude regels **omdat ze het zo geleerd
>>hebben**, hoef je geen rekening te houden, vind ik.
>
>Als je maar lang genoeg doorredeneert, hoef je met helemaal niemand rekening
>te houden.
Ik heb het over het zonder steekhoudende argumenten vasthouden aan en
opleggen van regels waarvan het nut voor de srijver en lezer
betwijfeld mag worden.
Het ekskluzive gebruik van de komma voor niet-beperkende bijzinnen,
waarmee dit draadje begon, beschouw ik als een onnodige regel. In 99,9
prosent van de gevallen blijkt uit de kontekst duidelijk wat de
srijver bedoelt. Zoals gezegd, ik houd me er (meestal) aan, omdat ik
dat zo geleerd heb. Maar nodig is het niet.
Het gebruik van hoofdletters in Nederland en/of Nederlanders zi ik ook
niet als noodzakelijkheid. Jij meldde dat je nederlanders
ongeloofwaardig vond. Wat je er dan ook mee bedoelt, geldt dat ook
voor zigeuners en nomaden, en zoja, waarom niet?
Ja, ik srijf de hoofdletter. Maar dat Mulisch dat niet doet zi ik niet
als een devaluati van zijn werk.
U, srijf je dat nog met een hoofdletter? Ik heb het nog lang
volgehouden, maar di *ouderwetse gewoonte* heb ik losgelaten: want
welk nut dient de regel?
Wi zich aan dit soort regels houdt: prima! Maar het 'je doet het fout'
vind ik in deze gevallen misplaatst, betweterig, enzovoort.
Wat is dat, fout?
De spelling 1995 is opgelegd, en algemeen niet geaksepteerd. Ik
aksepteer hem niet (wegens verregaande onbruikbaar- en onberegeldheid)
en weiger dan ook afwijkingen van de 85000-e verzi van het GB of de
400000e herformulering van de 3e uitzonderingregel op de 1e
hoofduitzonderingregel voor de tussen-n als 'fout' te zien.
>Jij koketteert trouwens ook met jouw non-spelling.
Als je spelt, is er sprake van spelling. Van non-spelling is alleen
sprake je niet spelt. :-)
Maar in de betekenis di jij bedoelt is de kwalifikati van toepassing
op het 1995-monster.
Wi beweert dat iets volgens spelling-1995 'fout' is, ja, di
koketteert. Hij is tevens geschift, en heeft waarschijnlijk geen
gelijk.
Ik spel konventioneel, maar wijk op punten af van di spelling. Dat
gebeurt op bazis van regels. Op een aantal punten laten de
konventionele spellingen de srijver namelijk in de steek door een
gebrek aan eenduidige en prakties toepasbare regels. Daar, en met een
paar kleine dingetjes di ik raar/onlogies/achterhaald vind in de
spelling, zoals bijvoorbeeld de uitgang -isch, eksperimenteer ik met
mijn regels.
Ik probeer uit te vinden of 'mijn' regels in de praktijk werken. Ik
pas ze dus toe. En ik verander ze soms als ze niet goed blijken te
zijn.
Tip: keik vohr yn ext afweikyndy speling in http://www.dejanews.com
eens naar dy nl.taal-draady 'volkspelling', en 'nederlandse spelling
voor iedereen' (iidyreen, speling, needyrlandse).
Dat waren nog eens tijden!
(He, dat was wihr efy lekyr, gaajs!)
Heintje Davids, alias:
Herman (he-man der loners) Elderson
Bezoek http://home.pi.net/~herelder voor onder meer
Spellingkwellingstellingen, spreekmoorden, woord-anders-boek, eigenwijze spelling en
De Ontmoeting.
J.H....@KUB.NL (J.H.Mirck) wrote:
Wat is dat, fout?
Heintje Davids, alias:
--
|Fidonet: Herman Elderson 61:100/0
|Internet: Herman....@f0.n100.z61.fidonet.org
From: h.eld...@wxs.nl (Herman Elderson)
>De spelling 1995 is opgelegd, en algemeen niet geaksepteerd. Ik
>aksepteer hem niet (wegens verregaande onbruikbaar- en onberegeldheid)
>en weiger dan ook afwijkingen van de 85000-e verzi van het GB of de
>400000e herformulering van de 3e uitzonderingregel op de 1e
>hoofduitzonderingregel voor de tussen-n als 'fout' te zien.
Ik val, als lezer van nl.kunst.literatuur, zomaar in deze discussie.
Ik was namelijk druk bezig met het lezen van boeken, zoals het een
nl.kunst.literatuurder betaamt. En daar vond ik zowaar een twee
bijdragen aan deze discussie. Niet dat ik alle bijdragen gelezen heb,
maar ik ga er maar van uit dat de titel de lading dekt.
1. Ook zůlke dingen doen iemand naar den dood verlangen. Na 'n mode
drie, vier, beleefd te hebben, weet men niet meer hoe men conjugeeren
moet, en loopt de kans ňf voor ouwerwets te worden aangezien, ňf
schuldig te worden aan geaffecteerde nieuwerwetshei! Wie tweeerlei
spelling beleefd heeft, hoogstens 2 1/2, moet z'n hoofd neerlegggen.
(5 juli 1876, Multatuli in een brief aan P.A. Tiele, bibliothecaris te
Leiden)
2. Ikzelf namelyk heb geen spelling. Waar ik ooit 'n o meer of minder
schreef dan 'n ander, was dit niet omdat ik beweerde dat dit zóó en
niet anders wezen moest, maar om te toonen dat ik er geen gewigt aan
hechtte. (Soms ook, omdat ik de voorgeschreven manier afkeurde juist
op de schoolmeesterlyke gronden van de letterzifters zelf (...))
(...)
Hoe weinig grond er is voor de gewonde spelmanier, het oog gewent zich
daaraan, en ik zou't jammer vinden als 'n idee geen ingang vond omdat
er 'n o aan ontbrak. Ik erken dat nu m'n eigen schryvery my soms
onaangenaam aandoet, door de ongewone spelling.
(18 november 1871, Multatuli in een brief aan G.L. Funke, zijn
uitgever)
De laatste zin getuigt van groot inzicht van een groot schrijver. En
het is de conclusie die wij allemaal, ja allemaal, zullen gaan
trekken.
Roland
>>De spelling 1995 is opgelegd, en algemeen niet geaksepteerd. Ik
>>aksepteer hem niet (wegens verregaande onbruikbaar- en onberegeldheid)
>>en weiger dan ook afwijkingen van de 85000-e verzi van het GB of de
>>400000e herformulering van de 3e uitzonderingregel op de 1e
>>hoofduitzonderingregel voor de tussen-n als 'fout' te zien.
gri...@perscom.nl (Roland Bron) wrote:
>Ik val, als lezer van nl.kunst.literatuur, zomaar in deze discussie.
>Ik was namelijk druk bezig met het lezen van boeken, zoals het een
>nl.kunst.literatuurder betaamt. En daar vond ik zowaar een twee
>bijdragen aan deze discussie. Niet dat ik alle bijdragen gelezen heb,
>maar ik ga er maar van uit dat de titel de lading dekt.
>
[ Sitaten Multatuli toch maar niet geknipt]
>1. Ook zůlke dingen doen iemand naar den dood verlangen. Na 'n mode
>drie, vier, beleefd te hebben, weet men niet meer hoe men conjugeeren
>moet, en loopt de kans ňf voor ouwerwets te worden aangezien, ňf
>schuldig te worden aan geaffecteerde nieuwerwetshei! Wie tweeerlei
>spelling beleefd heeft, hoogstens 2 1/2, moet z'n hoofd neerlegggen.
>(5 juli 1876, Multatuli in een brief aan P.A. Tiele, bibliothecaris te
>Leiden)
>
>2. Ikzelf namelyk heb geen spelling. Waar ik ooit 'n o meer of minder
>schreef dan 'n ander, was dit niet omdat ik beweerde dat dit zóó en
>niet anders wezen moest, maar om te toonen dat ik er geen gewigt aan
>hechtte. (Soms ook, omdat ik de voorgeschreven manier afkeurde juist
>op de schoolmeesterlyke gronden van de letterzifters zelf (...))
>(...)
>Hoe weinig grond er is voor de gewone spelmanier, het oog gewent zich
>daaraan, en ik zou't jammer vinden als 'n idee geen ingang vond omdat
>er 'n o aan ontbrak. Ik erken dat nu m'n eigen schryvery my soms
>onaangenaam aandoet, door de ongewone spelling.
>(18 november 1871, Multatuli in een brief aan G.L. Funke, zijn
>uitgever)
>
>De laatste zin getuigt van groot inzicht van een groot schrijver. En
>het is de conclusie die wij allemaal, ja allemaal, zullen gaan
>trekken.
Groot inzicht, grote eerlijkheid.
De ervaring 'onaangenaam' is ook een kwesti van instelling. Zoals ik
al vaker heb laten weten, ben ik altijd een zwaar konzervatief srijver
geweest. C's, Qu's, eau's, the works. Walgelijk di niewlichterij met
k's, o's en dergelijke. Onaangenaam ook.
Sinds mijn radikale ommezwaaj is mijn instelling veranderd. Let wel:
ik moet nog altijd slikken bij het niet-srijven van de ch in srijven,
de ies in isch, de o in nivo (Niew Individueel Voortgezet Onderwijs),
en zelfs de k in vakanti!
Maar ik merk dat de walging afneemt, en zelfs om dreigt te slaan in
waardering: skepties!
De afkeer van spelling-1995 is overigens van een andere orde. Di gaat
niet over de tussen-n, een o minder of meer, of een c/k kwesti. Deze
afkeer gaat om onhanteerbare, multi-interpretabele en onmogelijke
nonregels.
Herman (he-man der loners) Elderson
Bezoek http://home.wxs.nl/~herelder voor onder meer
On Wed, 26 Nov 1997 23:20:27 GMT, h.eld...@wxs.nl (Herman Elderson)
wrote:
>De spelling 1995 is opgelegd, en algemeen niet geaksepteerd. Ik
>aksepteer hem niet (wegens verregaande onbruikbaar- en onberegeldheid)
>en weiger dan ook afwijkingen van de 85000-e verzi van het GB of de
>400000e herformulering van de 3e uitzonderingregel op de 1e
>hoofduitzonderingregel voor de tussen-n als 'fout' te zien.
Ik val, als lezer van nl.kunst.literatuur, zomaar in deze discussie.
Ik was namelijk druk bezig met het lezen van boeken, zoals het een
nl.kunst.literatuurder betaamt. En daar vond ik zowaar een twee
bijdragen aan deze discussie. Niet dat ik alle bijdragen gelezen heb,
maar ik ga er maar van uit dat de titel de lading dekt.
1. Ook zolke dingen doen iemand naar den dood verlangen. Na 'n mode
drie, vier, beleefd te hebben, weet men niet meer hoe men conjugeeren
moet, en loopt de kans #f voor ouwerwets te worden aangezien, #f
schuldig te worden aan geaffecteerde nieuwerwetshei! Wie tweeerlei
spelling beleefd heeft, hoogstens 2 1/2, moet z'n hoofd neerlegggen.
(5 juli 1876, Multatuli in een brief aan P.A. Tiele, bibliothecaris te
Leiden)
2. Ikzelf namelyk heb geen spelling. Waar ik ooit 'n o meer of minder
schreef dan 'n ander, was dit niet omdat ik beweerde dat dit z## en
niet anders wezen moest, maar om te toonen dat ik er geen gewigt aan
hechtte. (Soms ook, omdat ik de voorgeschreven manier afkeurde juist
op de schoolmeesterlyke gronden van de letterzifters zelf (...))
(...)
Hoe weinig grond er is voor de gewonde spelmanier, het oog gewent zich
daaraan, en ik zou't jammer vinden als 'n idee geen ingang vond omdat
er 'n o aan ontbrak. Ik erken dat nu m'n eigen schryvery my soms
onaangenaam aandoet, door de ongewone spelling.
(18 november 1871, Multatuli in een brief aan G.L. Funke, zijn
uitgever)
De laatste zin getuigt van groot inzicht van een groot schrijver. En
het is de conclusie die wij allemaal, ja allemaal, zullen gaan
trekken.
Roland
--
|Fidonet: Roland Bron 61:100/0
|Internet: Rolan...@f0.n100.z61.fidonet.org
>On Wed, 26 Nov 1997 23:20:27 GMT, h.eld...@wxs.nl (Herman Elderson)
>wrote:
>>De spelling 1995 is opgelegd, en algemeen niet geaksepteerd. Ik
>>aksepteer hem niet (wegens verregaande onbruikbaar- en onberegeldheid)
>>en weiger dan ook afwijkingen van de 85000-e verzi van het GB of de
>>400000e herformulering van de 3e uitzonderingregel op de 1e
>>hoofduitzonderingregel voor de tussen-n als 'fout' te zien.
gri...@perscom.nl (Roland Bron) wrote:
>Ik val, als lezer van nl.kunst.literatuur, zomaar in deze discussie.
>Ik was namelijk druk bezig met het lezen van boeken, zoals het een
>nl.kunst.literatuurder betaamt. En daar vond ik zowaar een twee
>bijdragen aan deze discussie. Niet dat ik alle bijdragen gelezen heb,
>maar ik ga er maar van uit dat de titel de lading dekt.
>
[ Sitaten Multatuli toch maar niet geknipt]
>1. Ook zolke dingen doen iemand naar den dood verlangen. Na 'n mode
>drie, vier, beleefd te hebben, weet men niet meer hoe men conjugeeren
>moet, en loopt de kans #f voor ouwerwets te worden aangezien, #f
>schuldig te worden aan geaffecteerde nieuwerwetshei! Wie tweeerlei
>spelling beleefd heeft, hoogstens 2 1/2, moet z'n hoofd neerlegggen.
>(5 juli 1876, Multatuli in een brief aan P.A. Tiele, bibliothecaris te
>Leiden)
>
>2. Ikzelf namelyk heb geen spelling. Waar ik ooit 'n o meer of minder
>schreef dan 'n ander, was dit niet omdat ik beweerde dat dit z## en
>niet anders wezen moest, maar om te toonen dat ik er geen gewigt aan
>hechtte. (Soms ook, omdat ik de voorgeschreven manier afkeurde juist
>op de schoolmeesterlyke gronden van de letterzifters zelf (...))
>(...)
>Hoe weinig grond er is voor de gewone spelmanier, het oog gewent zich
>daaraan, en ik zou't jammer vinden als 'n idee geen ingang vond omdat
>er 'n o aan ontbrak. Ik erken dat nu m'n eigen schryvery my soms
>onaangenaam aandoet, door de ongewone spelling.
>(18 november 1871, Multatuli in een brief aan G.L. Funke, zijn
>uitgever)
>
>De laatste zin getuigt van groot inzicht van een groot schrijver. En
>het is de conclusie die wij allemaal, ja allemaal, zullen gaan
>trekken.
Groot inzicht, grote eerlijkheid.
De ervaring 'onaangenaam' is ook een kwesti van instelling. Zoals ik
al vaker heb laten weten, ben ik altijd een zwaar konzervatief srijver
geweest. C's, Qu's, eau's, the works. Walgelijk di niewlichterij met
k's, o's en dergelijke. Onaangenaam ook.
Sinds mijn radikale ommezwaaj is mijn instelling veranderd. Let wel:
ik moet nog altijd slikken bij het niet-srijven van de ch in srijven,
de ies in isch, de o in nivo (Niew Individueel Voortgezet Onderwijs),
en zelfs de k in vakanti!
Maar ik merk dat de walging afneemt, en zelfs om dreigt te slaan in
waardering: skepties!
De afkeer van spelling-1995 is overigens van een andere orde. Di gaat
niet over de tussen-n, een o minder of meer, of een c/k kwesti. Deze
afkeer gaat om onhanteerbare, multi-interpretabele en onmogelijke
nonregels.
Herman (he-man der loners) Elderson
Bezoek http://home.wxs.nl/~herelder voor onder meer
Spellingkwellingstellingen, spreekmoorden, woord-anders-boek, eigenwijze
spelling en
De Ontmoeting.
--
|Fidonet: Herman Elderson 61:100/0
|Internet: Herman....@f0.n100.z61.fidonet.org
|
From: h.eld...@wxs.nl (Herman Elderson)