Ik ben nu al 3 jaar bezig om hem aan de omgangsregeling te laten houden. Het
is voor hem wel makkelijk als hij de kinderen niet kan gebruiken weigert hij
om ze op te halen. Dit kan variėren van een dansavond die hij niet wil
missen of een ander avondje uit.
Ik heb mij nu al 3 jaar ingespand om de kinderen een normale omgang met hun
vader te gunnen en telkens de weekenden gewisseld.
Mijn oudste zoon (14) heeft begin dit jaar besloten om niet meer naar zijn
vader toe te gaan. Voor de jongste (12) ligt dit anders hij heeft zijn vader
op een voetstuk staan en telkens als hij door zijn vader teleurgesteld wordt
zit ik met de gevolgen. Hij wordt dan agressief en wil geen regels
aanvaarden. Om die reden is er een OTS uitgesproken omdat de situatie thuis
niet meer houdbaar was werd ik gedwongen om een beslissing te nemen om het
in een internaat te plaatsen. Hij is in totaal 8 maanden in een internaat
geweest. In mei 2001 is hij weer bij mij thuis komen wonen maar aan de
situatie is nog steeds niets verandert. Ondertussen ben ik bezig met een
psycholoog voor mijn zoon en heb ik hulp in huis (specialistische thuiszorg
en videohometraining) om de sfeer in huis te verbeteren.
Mijn ex blijft echter mijn jongste zoon teleurstellen en komt hem gewoon
niet ophalen als hem dat niet uitkomt.
We hebben gezamenlijk gezag. Hij is bij mij weggegaan en heeft de scheiding
aangevraagd.
Kan ik hier iets aan veranderen??????
Wie heeft er tips voor mij?????
Yvonne
Ik heb eigenlijk maar 1 tip: probeer je eigen leven te leiden en je niet te
laten leven door je ex. Ik ken je probleem, ik ken ook de stress en de
boosheid (waar blijft hij nou, zou hij wel of niet komen)
Probeer voor jezelf een manier te vinden dat jij voor jezelf ook eens een
uitje zonder kinderen kan plannen, misschien iemand die de jongens een paar
uur wil meenemen in de familie?
Wat voor mij goed geholpen heeft, is letterlijk afstand nemen! Ik ben
verhuisd...
DD (je mag me ook mailen, haal dan het 'wilgeenspam' uit mijn adres)
>
> We hebben gezamenlijk gezag. Hij is bij mij weggegaan en heeft de
scheiding
> aangevraagd.
De schuldvraag is in echtscheiding reeds lang niet meer relevant helaas...
>
> Kan ik hier iets aan veranderen??????
Praten en je ex duidelijk maken dat je kinderen hun vader missen. Dat de
oudste hem niet meer wil zien is niet iets wat een kind kan overzien qua
consequenties, wel is het signaal duidelijk "Zo niet verder het moet anders"
en dat is wat anders dan het hoeft niet meer.
Victor
Waarom helaas? In mijn ogen, waar twee scheiden, hebben twee schuld!
DD (met een zondebok zoeken kom je niet verder)
Victor
> Ook als je gewoon gedumpt wordt om ingeruild te worden tegen een
> jonger exemplaar?
Wat is er beter aan een jonger exemplaar? De sex? Het uiterlijk? Het aanzien
van de mensen om je heen? Als een relatie goed is, heeft willekeurig welk
jonger exemplaar geen schijn van kans! Dus...was er meer aan de hand dan
alleen het jongere exemplaar!
DD (maar de schuld bij de hormonen leggen is lekker duidelijk, en je hoeft
niet verder te zoeken)
Yvonne
Ik begrijp je probleem. Helaas is er voor de financieën van alles geregeld,
maar ligt dit iets moeilijker. Je kan niemand, zelfs de vader van de
kinderen niet, dwingen zich om de kinderen te bekommeren. En je zoon heeft
daar moeite mee....lijkt me logisch! Ik zou me ook afgewezen en afgedankt
voelen....
Ik heb geen oplossing voor je, helaas. Alleen dat jij de kinderen kan laten
merken dat ze voor JOU nog wel belangrijk zijn, dat jij van ze houdt! Maar
dat lijkt me duidelijk....
DD (helaas zijn dit de mannen die het verpesten voor de welwillende vaders)
Helaas is dit niet in alle scheidingen zo. Het is zo gauw gezegd, het zal
wel van 2 kanten komen.
"DD" <d_...@wilgeenspam.zeelandnet.nl> schreef in bericht
news:akm5jt$248t$1...@nl-news.euro.net...
> Victor Ronnen wrote:
> >> We hebben gezamenlijk gezag. Hij is bij mij weggegaan en heeft de
> >> scheiding aangevraagd. De schuldvraag is in echtscheiding reeds lang
> >> niet meer relevant helaas...
>
Deze moet je me uitleggen. Een relatie is toch iets van twee mensen? Je
maakt er toch samen iets van? En als je merkt dat het niet zo lekker gaat,
doe je daar toch samen iets aan? Of niet, en dan gaat het wel eens mis...
Ik geloof niet in het patroon dader versus slachtoffer, niet in een
gelijkwaardige relatie!
DD (en als de relatie niet geljkwaardig is, dan moet je daar wat aan doen!)
Ik kan het verhaal van Yvonne, en Yvonne is zelf mans [vrouw] genoeg om op
deze vraag antwoord te geven. Zal ze ook wel doen denk ik..
Het hele verhaal stond / staat in nl.support.alcoholisme. En volgens mij
heeft ze deze keer gelijk, er zijn altijd uitzonderingen die de regel
bevestigen -)
Sorry als ik me eigen er mee bemoeid hebt.;-)
--
Met vriendelijke groet van Max
"Yvonne van der Aa" <yv...@home.nl> schreef in bericht
news:ZDvb9.18633$28.25...@zwoll1.home.nl...
IS DAT NIET DADER /SLACHTOFFER DAN????
DAT JE DIT LAAT GEBEUREN ZO ZACHTJES MOGELIJK OM DE KIDS NIETS TE LATEN
HOREN????????????????
IS DE VROUW DAN SCHULDIG??????
HALLOOOOOOOOOOOOOOOOOO WORDT EENS WAKKER????????
Groetjes JR
"Yvonne van der Aa" <yv...@home.nl> schreef in bericht
news:CDLb9.23947$28.30...@zwoll1.home.nl...
Ten eerste hoeft u niet te schreeuwen, ik ben niet blind!
Ten tweede is mishandeling en verkrachting, ook binnen het huwelijk,
strafbaar! Je kan dus aangifte doen! Als je er voor kiest om geen aangifte
te doen, dan blijft de situatie zoals die is. Dat is de consequentie van die
keuze.
Nee, dan is het niet dader/slachtoffer. Dan ben je als 'slachtoffer' bezig
je eigen gevangenis te bouwen! Je KAN er uit, je KIEST er voor het niet te
doen! En als je maar zachtjes doet 'vanwege de kinderen' wat voor gezin geef
je je kinderen dan? Een gezin waar angst heerst, en de sterkste met de
grootste bek het gelijk krijgt! Lekker voorbeeld wel...
DD (zelf een vrouw)
"DD" <d_...@wilgeenspam.zeelandnet.nl> schreef in bericht
news:al5qg6$316r$1...@nl-news.euro.net...
Geloof me, ik weet wat angst is. Maar je kan het een ander niet aanrekenen
dat je angst hebt! De enige die daar iets aan kan doen ben je zelf!
> En aangifte doen??? Nee..........nooit! Ik wil mijn kids dat niet aandoen!
WAT wil je je kids niet aandoen? Een vader in de bajes? En als hij op
dezelfde voet verder gaat, met mishandelen en intimideren? Ben je dan niet
mede verantwoordelijk?
> Het blijft hun vader........en ze hebben een redelijk contact met
> hem.......gelukkig eindelijk.......en dat wil ik absoluut niet overhoop
> halen. Ja DAT is wel een keuze.
Okee. Ook aan die keuze zitten gevolgen vast. Die zijn voor je eigen
rekening.
> En nogmaals excuus voor het "geschreeuw"...
Al goed.
> Gr. JR
Groeten van DD (heeft wel ooit aangifte gedaan)
In Januari 200 heeft mijn vrouw mij en de kinderen verlaten. Redenen
bekend.. de "vonk" was er niet meer, en daar heb ik begrip voor. Je houdt
van elkaar.. of niet.
In ieder geval is het zo, dat ik een soortgelijke regeling heb met mijn ex..
Om het weekend van vrijdag 17:00 uur tot de zondag daaropvolgend om 19:00
uur en de helft van de schoolvakanties. Mijn ex is verhuisd van Den Haag
naar Kerkrade en dat brengt allemaal een hoop gereis voor de kinderen (14,
11 en 9) met zich mede. Nu ben ik me op het standpunt gaan stellen, dat mijn
ex zich aan deze afspraak gaat houden. Ik heb me ondanks mijn drukke baan
tot nu toe staande gehouden aan de gemaakt afspraken, maar mijn ex stelt
zich op het standpunt dat, als zij op zaterdag moet werken zij de kinderen
niet kan 'hebben'. Dat is naar mijn idee in tegenspraak met de gerechtelijke
uitspraak.
Naar mijn idee is het toch zo, dat het belang van de kinderen voorgaat? Met
andere woorden, als mijn ex zich niet aan de uitspraak van de recher houdt?
Ik ben een beetje 'zoekende' in dit verhaal naar de juiste manier van
behandelen. Ik vindt dat het belang van de kinderen voorgaat, maar ik kan
niet 'over mij heen laten lopen'?
Hopende op een 'second oppinion'
Regards,
Jan