Kind wordt 18 en werkt niet mee met alimentatie betaling
ghadice
Ik heb geprobeerd te zoeken naar een antwoord op mijn vraag, maar ik
het het niet kunnen vinden. Ik hoop dat ik niet een veevuldig gestelde
vraag hier herhaal.
Mijn man heeft twee kinderen, beiden zijn inmiddels boven de 18. De
jongste is net 18 en mijn man moet dus de alimentatie aan hem betalen.
Maar hij wil dat niet, hij wil dat het geld aan de ex betaald blijft
worden. Hij werkt niet mee met het verstrekken van de gegevens. Wij
hebben zijn bankrekening nummer wel, maar niet zijn adres, we weten
dat ze inmiddels verhuisd zijn.
Het is wel duidelijk dat er dus helaas geen contact meer is met de
kinderen. Ze zijn volledig gemanipuleerd en worden gebruikt om wraak
te nemen. Alleen via e-mail is er af en toe 'contact' om te proberen
te betaling te regelen.
Verder werkt de jongen af en toe en zijn broer heeft zelfs een eigen
bedrijf. We weten alleen niet hoeveel ze verdienen. De oudste krijgt
geen alimentatie meer, omdat hij ouder is dan 21, maar hij heeft zeker
geld verdiend voordat hij 21 was. Nu lees ik dat dat invloed had
moeten hebben op de hoogte van de alimentatie.
Probleem is dat we erg slechte ervaringen hebben met advocaten en dus
graag zonder advocaat dit probleem zo efficient mogelijk aan willen
pakken. Daarom moeten we weten wat zijn de rechten en plichten van
iedereen. Mag mijn man de alimentatie stop zetten omdat hij de
mogelijkheid niet krijgt het aan het kind te betalen ipv zijn ex.
Het betreft hier dus alleen kinderalimentatie. Er is nooit enige
partneralimentaite opgelegd.
Alvast bedankt voor elk antwoord!
Ghadice
Henk J.van Dijk
Als ik het goed begrijp wil vader wel alimentatie betalen aan zijn kinderen
boven de 18.
De kinderen (volwassenen dus) wil de alimentatie op zijn eigen rekening,
maar vader wil dit perse op de rekening van moeder storten?
Wat kan daarvan de reden zijn? Wel maf hoor.
[Ghadice]
>(Mag mijn man de alimentatie stop zetten omdat hij de
>mogelijkheid niet krijgt het aan het kind te betalen ipv zijn ex
Tja, dat lijkt mij wel. Als het kind geen geld wil, houdt het op, niet?
(Wil het kind dit via moeder om zo geen inkomste belasting of wat dan ook te
betalen en wil dat papaatje niet doen wat kindje wil? Tja, dat hoort soms
bij opvoeden tot volwassenheid. Humor.)
Groet,
Henk J. van Dijk
Jan K.
"ghadice" <gha...@hotmail.com> wrote in message
news:191c249e.0405...@posting.google.com...
Ik weet niet de reden van de tegenwerking van het kind maar kan er wel één
bedenken. Als hij af en toe werkt en misschien een uitkering krijgt in de
tijd dat hij niet werkt dan wordt de alimentatie waarschijnlijk gezien als
inkomsten en kan hij worden gekort op zijn uitkering. Maar is er geen
gesprek mogelijk met de ex ??
En wat betreft "geen adres" als je geen plaats weet dan wordt betalen
moeilijk. Je moet de woonplaats opgeven bij een betaling (dit volstaat).
Maar is het een probleem als je man het geld aan de ex blijft betalen ??
Mvg Jan K.
Henk J.van Dijk
boven de 18.
gestrot zien maar perse op de rekening van moeder hebben?
Sorry het was even niet goed doorgekomen dat "hij" in alinea 3. Leek
maf, maar nu ik het hopelijk beter begrijp toch minder maf.
Ik denk nu aan a.) heeft een uitkering en wil niet gekort worden, b.) wil
niet dat zijn adres bekend wordt.
[Ghadice]
>(Mag mijn man de alimentatie stop zetten omdat hij de
>mogelijkheid niet krijgt het aan het kind te betalen ipv zijn ex
Tja, dat lijkt mij wel. Als het kind geen geld wil, houdt het op, niet?
Als het a). is kan dat begrijpelijk zijn,
als het b.) is dan kan het ook begrijpelijk zijn ("gehersenspoeld" lees
is)...
Zou c.) dan niet een optie kunnen zijn: zoon laten weten dat vader
alimentatie aan zoon wil geven (niet dat moeder die niet zou geven, denk ik)
en dat vader als dat niet kan omdat het adres niet bekend is het geld zolang
apart zet, dus dit voor zoon opspaart?
Is er niet ergens een derde die contact zou kunnen maken met de zoon (wie
weet een begin van contact tussen vader en zoon) Dit is misschien nog
beter.
Met vriendelijke groet,
Henk J. van Dijk
Groet,
Henk J. van Dijk
"ghadice" <gha...@hotmail.com> schreef in bericht
news:191c249e.0405...@posting.google.com...
Henk J.van Dijk
Henri
<hen...@chello.nl> wrote:
>
>Als ik het goed begrijp wil vader wel alimentatie betalen aan zijn kinderen
>boven de 18.
>De kinderen (volwassenen dus) wil de alimentatie op zijn eigen rekening,
>maar vader wil dit perse op de rekening van moeder storten?
>
>Wat kan daarvan de reden zijn? Wel maf hoor.
Zeg Henk, ik hoor jou hier zo vaak zeggen dat het moeilijk is om
advies op afstand te geven in complexe situaties. Dat is ook zo, ben
ik met je eens maar als niet eens de moeite neemt het bericht goed te
lezen dan denk ik dat je het wel extra moeilijk maakt om zinnig te
antwoorden...
--
Henri.
Henri
Kijk eens op www.alimentatie.nl, daar kun je lezen hoe het met
volwassen kinderen zit. Allereerst vervalt hun recht op alimentatie
als ze in hun eigen kosten voor levensonderhoud kunnen voorzien. Ik ga
ervanuit dat die eigen zaak van de oudste voldoende inkomen oplevert
en dus had er geen alimentatie betaald hoeven worden. Alimentatie
vervalt of vermindert overigens altijd wanneer kinderen (deels) in hun
eigen onderhoud gaan voorzien, ongeacht hun leeftijd.
Vanaf het 18e jaar moet alimentatie rechtstreeks worden betaald aan
het kind, het is immers een volwassenen. Werkt het kind daar niet aan
mee dan krijgt het dus ook geen geld, simpel. Echter, je beschikt over
zijn rekeningnummer en dus kun je het overmaken. Dat kan dus het
beletsel om niet te betalen niet zijn.
Waar je wel eens naar zou moeten kijken is herziening van de hoogte
van de alimentatie. Als die 18 jarige `soms werkt` ga ik ervanuit dat
hij ook inkomen heeft en dus deels in zijn eigen kosten van
levensonderhoud voorziet. De alimentatie kan wellicht verlaagd worden
of misschien zelfs volledig komen te vervallen.
Bel eens met Alimentatiehaven: 071-4078501
(http://www.alimentatiehaven.nl) die kunnen je vragen zo
(kostenloos???) beantwoorden.
--
Henri.
ghadice
duidelijk.
Het kind is inderdaad gehersenspoeld en heeft daarom een hekel
gekregen aan zijn vader. Helaas.
Er is alleen wat, zeer onvriendelijk, contact via de e-mail geweest,
altijd over geld.
De moeder van de kinderen probeert nog steeds om mijn man zoveel
mogelijk te irriteren en pijn te doen, ten koste van de kinderen.
Daarom wil mijn man het geld ook niet meer aan haar betalen, niet echt
vreemd toch? Ondanks alles houdt hij nog steeds van zijn kinderen
natuurlijk, hij begrijpt dat ze volledig gemanipuleerd zijn. In het
begin was er nog wel contact met zijn kinderen, maar op een gegeven
moment kwamen ze opeens niet meer langs. Hij kwam er achter dat ze op
vakantie waren naar hun moederland, een nogal riskante operatie voor
de moeder omdat zij nog niet geheel gescheiden was en mijn man toen
volledig de mogelijkheid had om haar tegen te houden terug te keren
naar Nederland (klinkt ingewikkeld, maar in sommige landen is het zo,
heb je als man nou eenmaal veel meer recht). Natuurlijk heeft hij dat
niet gedaan en zou dat nooit doen, maar dat was het begin van het
einde. De moeder moest de reis geheim houden en de kinderen dus ook en
die zijn daar denk ik bang van geworden. Het is niet leuk om je vader
te moeten bedriegen en dan weer contact met hem te nemen...
Inmiddels geloven de kinderen heilig in de leugens van de moeder (het
liegen van de vrouw was de voornaamste reden van de scheiding).
Mijn man heeft meerdere keren geprobeerd te communiceren met de vrouw
over de kinderen, maar dat bleek niet meer mogelijk.
Het is een erg pijnlijke situatie.
De vrouw heeft ook elke regel overtreden in dit hele verhaal. Zo had
zij tot de jongen 18 werd informatie plicht. Nooit iets gehoord, niet
over zijn jarenlange depressie, niet over blijven zitten, niet over de
verhuising... Dankzij internet ben ik het een en ander te weten
gekomen, maar we weten bijv. niet waar ze naartoe verhuisd zijn.
Vermoedelijk dezelfde woonplaats, maar zeker weten we het niet.
De oudste is inmiddels al 22 en krijgt dus geen alimentatie meer, maar
wij vragen ons af of mijn man niet veel te veel betaald heeft. Hoe kan
het toch dat je als vader niets mag weten van je kinderen, maar
waarschijnlijk wel moet aanvoelen of je kind werkt of niet om een
herberekening aan te vragen van de alimentatie? En hoe komen we
erachter wat de jongste doet/verdient?
We willen het beste voor zijn kinderen, maar hebben inmiddels nogal
wat wrok jegens zijn ex. Ik denk dat we de alimentatie stop gaan
zetten tot de jongen meewerkt. Zal de relatie niet beter van worden,
maar slechter kan toch niet...
Henk J.van Dijk
[Henri]
> Zeg Henk, ik hoor jou hier zo vaak zeggen dat het moeilijk is om
> advies op afstand te geven in complexe situaties. Dat is ook zo, ben
> ik met je eens maar als niet eens de moeite neemt het bericht goed te
> lezen dan denk ik dat je het wel extra moeilijk maakt om zinnig te
> antwoorden...
O god, daar gaan we weer, maar het "hij" in de derde alinea gaf best ook
aanleiding voor een beetje misverstand, niet? Niet dat je nu ook de OP
hierop aan moet spreken hoor ;-)
De reactie gaf overigens ook al aan (by the way, heb je mijn correctie
gelezen voordat je de moeite nam dit weer aan te pakken) dat ik maar ten
dele mis zat...
Verder is het zo dat als de OP (originele poster) de moeite zou nemen te
reageren zou pas (ook n.a.v. de al dan niet correctie reacties) de
probleemstelling duidelijker worden èn de kans op een PASSEND, dus bruikbaar
antwoord.
Er is namelijk meer aan de hand dan "alimentatie betalen, ja of nee"... er
is een situatie van een kind (volwassene) die volgens de huidige partner van
de vader gehersenspoeld is -dat zet het probleem toch in een grotere
problematiek, niet?
Dat betekend weer dat simpele antwoorden (op een ogenschijnlijk TE simpele
vraag, "alimentatie ja of nee") niet mogelijk zijn om het echte probleem te
ontlopen....
Je mag mij in willen wrijven -ga je gang als je dat zinnig zou vinden!- dat
ik wel steeds zeg dat op afstand advies geven (meen ik echt!) vaak bijna
onmogelijk is, maar zelf bij wijze van keer op keer de mist in ga met "niet
de moeite willen nemen om iets goed te lezen".
Nu mag ik ook wel eens een foutje maken (hoewel "ik heb niet de hele dag
tijd", "ik heb genoeg uren voor problemen van anderen, ook in real life, te
vullen" geen goed excuus zijn), maar tja, niet alleen ben ik niet altijd
de sloddervos, maar een tekst kan soms ook wel eens ... Dat geeft niets,
maar tja.... ach, we gaan gewoon door en iedereen zal op een of andere
manier wel zijn best doen, niet?....
Nu nog even de situatie van zoon en vader. Ik heb nog eens geïnformeerd in
mijn netwerk (doe ik voor vragen die ik hier lees zelden (pas als ik via
privé e-mail vragen krijgen en dan nog vaak pas na toestemming van de
vraagsteller):
Eenduidig was het niet, maar in principe houdt kinderalimentatie op als het
kind 18 jaar is (en dus volwassen). Het kind wordt geacht dan te werken (is
inkomen) of te studeren (en dan is er mogelijk wel de plicht voor vader een
bijdrage te leveren)
Wat de reden is dat zoon via moeder de alimentatie wil, kan zijn "inkomsten
verzwijgen". Ik keurde dat in mijn GECORRIGEERDE reactie niet af noch goed
en gaf aan daar wel wat begrip voor te hebben en gaf hiermee eigenlijk aan
dat vader dan misschien beter toch via moeder zou kunnen betalen.
(Ik vroeg de vraagsteller, huidige partner van de vader, de reden van
oon -nog geen reactie en die komt wellicht nog.
Ik gaf ook aan dat het antwoord simpel gehouden kon worden: vader wil zoon
alimentatie betalen, zoon wil dat niet via hemzelf, dus.... geen
alimentatie. Ook al gezien het hier boven gestelde. Simpel.
Maar de situatie is niet zo simpel (op afstand -al zou het 200 km schelen-
al met ogen dicht te zien). Er ligt ook nog het levensgroot probleem dat
vader (èn zeer hoogstwaarschijnlijk ook de zoon zelf!) zijn zoon lieven zou
ontmoeten...
En daar gaan we weer (zo is mijn mening): alimentatievragen zijn voor een
type mensen hier erg gemakkelijk al zou het slechts een beetje rekenen zijn.
Dat is heel vaak niet zo. Ook hier niet.
Dus het is voor vader niet slecht een kwestie van "ja" of "nee".
Een tussenstap, die ik aangaf in mijn gecorrigeerde reactie aan vader, was
dan ook: zeg, schrijf je zoon dat je alimentatie wil blijven betalen,
hoewel dat niet meer hoeft (werk/studie), maar dat je dat perse aan je zoon
zelf wil betalen (niet omdat je de moeder van de zoon niet vertrouwd, maar
om het als vader echt -en uit liefde- wil geven aan zijn zoon; goed, als dat
om de een of andere manier niet kan (een voor zoon gezichtsbesparende
strategie te hebben zou kunnen zijn niet vragen naar zijn reden!) dan apart
zetten om later te geven.
Er zijn er nog andere wegen naar een oplossing: via de relatie zelf als op
te lossen probleem te gaan zien.... Die aanpak is lastiger, maar zeker niet
onmogelijk -het is wel de richting die het meest zal bieden...
Maar Henri, misschien denk je nu weer dat ik doordraaf of ander negatiefs,
prima, ik merk het wel.
Bedankt voor je bijdrage.
Met vriendelijke groet,
Henk J. van Dijk
P.S. En, Ghadice, als je dit leest: een vraag: wil vader eigenlijk niet
gewoon contact?
Henk J.van Dijk
blijkt (maar ik kan het verkeerd gelezen hebben) dat eigenlijk het probeem
zit in heel wat andere dingen dan "alimentatie".
(De situatie zelf is me volledig duidelijk, dit komt zovaak voor...)
Wat denk je over de mogelijkheid de alimentatie te sparen en zoon te geven
op een bepaald moment als hij daar klaar voor is?
Het zal mij niet verbazen dat hij nog zwaar in de klem zit van moeder -een
bekend syndroon. Of het de tijd rijp is voor vader om dit te doorbreken is
niet duidelijk. Een eerste stap zou toch kunnen zijn de zoon te vertellen
dat zijn vader beste nog alimentatie wil blijven geven (hoewel dat
hoogstwaarschijnlijk niet verplicht is!) maar dan uitsluitend direct aan
zijn zoon. Zolang dat niet kan, wat de reden ook is, zal vader dit opsparen.
Dat op zich kan al een zetje in de goede richting zetten: herstel contact
met zoon, door de klem waarin hij zit met zijn moeder een stukje te
doorbreken. Deze situatie een poosje aanhouden en dan een ingang proberen,
met wat hulp bij voorbeeld, te vinden om de band met zoon te verbeteren.
Best lastig, maar dan kan het snel gaan.
De relatie is het probleem, niet het geld. En als alimentatie niet meer
nodig is omdat zoon volwassen is, dan kan het hier toch handig zijn om een
begin naar een goede relatie te herstelen.
Met vriendelijke groet,
Henk J. van Dijk
"ghadice" <gha...@hotmail.com> schreef in bericht
news:191c249e.04052...@posting.google.com...
Jan K.
"ghadice" <gha...@hotmail.com> wrote in message
news:191c249e.04052...@posting.google.com...
> Bedankt voor alle antwoorden. Misschien was ik niet altijd even
> duidelijk.
>
KNIPPERDE KNIP
> We willen het beste voor zijn kinderen, maar hebben inmiddels nogal
> wat wrok jegens zijn ex. Ik denk dat we de alimentatie stop gaan
> zetten tot de jongen meewerkt. Zal de relatie niet beter van worden,
> maar slechter kan toch niet...
KNIP
Houd er in eider geval rekening mee als je de alimimenatie stop zet dat je
misschien een brief kan ontvangen van het LBIO (Landelijk Buro Inning
Onderhoudsbijdrage). Zie voor info http://www.lbio.nl/
Mvg Jan K.