Omgangsregeling
Pat&Caro
Ik zit met een probleem die ik hier graag wil voorleggen en hoop daar jullie
mening of ervaring over te horen.
Midden 2000 gescheiden en moeder is met onze dochter ergens anders gaan
wonen.
In het convenant staat het bezoekregeling van 1 maal in de twee weken een
weekend en in overleg meer.
Moeder woonde vlak bij mijn werk (15 minuten) dus ik haalde onze dochter
vrijdag uit het werk op (17:45) en bracht haar maandagochtend (08:00) voor
het werk weer terug bij haar.
Moeder heeft later een nieuwe relatie gekregen en besluit half 2001 samen te
gaan wonen met hem.
Met mijn ex vrouw, (moeder) mondeling afgesproken dat zij onze dochter zou
brengen en ik haar weer terug zou brengen.
Moeder is namelijk verhuisd ongeveer 160 km verder en 1 uur en 45 minuten
rijden.(enkele reis).
Dochter werd ongeveer vrijdag 18:00 gebracht en ik bracht haar weer zondag's
rond 20:00/20:30 weer terug.
(dus het begin dat ik onze dochter veel korter zag).
Een jaar later (half 2002) werd mijn dochter ongeveer 21:00/21:30 gebracht
dit ivm dat mijn ex eerst bij familie op bezoek ging. (hier in de buurt).
Op zich had ik hier niet veel problemen mee ivm dat ik blij was dat ze
gebracht werd.
Maar weer korter zag ik onze dochter aangezien ze ook vrij snel naar bed
moest nadat ze hier gebracht was.
Ook heb ik gelukkig onze dochter tijdens de vakanties de helft daarvan hier
bij mij vanaf de scheiding.
Nu heeft de moeder (nieuwe vriend) besloten dat ze met ingang van dit nieuwe
jaar geen zin meer hebben om onze dochter te brengen dit ivm dat ze het te
ver rijden vinden elke keer.
Dus om onze dochter te kunnen zien moet ik haar nu halen en brengen.
640 km en 7 / 7.5 uur rijden. (en dan nog niet te spreken over de 60 euro
benzine).
Begrijp mij niet verkeerd ik heb, als het niet anders kan dit graag voor
haar en mij over, maar ben alleen bang hoelang dit vol te houden is, beetje
bij beetje zie ik mijn dochter minder en minder en heb het hiermee erg
moeilijk aangezien mijn dochter ook meer en meer aangeeft dat ze bij mij
graag wilt wonen en om het weekend dan naar haar moeder toe. Ik weet wel zij
is nog vrij jong om daadwerkelijk te beseffen wat er speeld maar toch weet
en begrijpt zij meer dan dat ik soms denk. (zij is trouwens nu 7 jaar).
Nu is mijn vraag dan ook heeft iemand dit eerder mee gemaakt en wat zijn
mijn kansen indien ik naar een advocaat/rechter toe ga.
De advocaat-scheidingsbemiddelaar zou ik ook graag willen proberen maar weet
niet wat de moeder haar plichten zijn ten aanzien van de mondelinge afspraak
over het brengen van onze dochter en aangezien mijn ex aangegeven heeft om
onze dochter niet meer te willen brengen heeft dat mijn inziens niet veel
nut jammer genoeg.
Graag jullie reacties / ervaringen hierover.
Alvast bedankt.
Een bezorgde vader.
DD
> Geachte groep.
<knip omgang wordt steeds minder>
> Nu is mijn vraag dan ook heeft iemand dit eerder mee gemaakt en wat zijn
> mijn kansen indien ik naar een advocaat/rechter toe ga.
Wat zou je willen eisen bij een rechter, dat moet je eerst voor jezelf
duidelijk hebben. Wil je dat je dochter bij jou komt wonen, en zo ja,
waarom zou je dochter dan in jouw ogen beter af zijn bij jou dan bij
haar moeder?
DD
--
Website:
http://people.zeelandnet.nl/pimpampoen
Laatste update: 25-12-'03
Meer DD in
news:alt.dd.forever
Pat&Caro
news:mesnews.93277d41....@zeelandnet.nl...
Ik wil helemaal niet eisen dat ze bij mij komt wonen, (al zou ik dat
natuurlijk het liefst willen).
Maar ze heeft het goed bij haar moeder dus dat moet zo blijven.
Wat ik wil is dat de moeder haar blijft brengen (of halen).
En dat ik de zekerheid heb dat de helft van de schoolvakanties of eventueel
de hele vakantie's onze dochter bij mij is, aangezien ik nu nog maar
anderhalve dag samen met onze dochter door kan brengen 1 maal in de twee
weken.
Dat is dus ongeveer 70 dagen per jaar tegenover 290 voor de moeder.
Bezorgde vader.
Pat&Caro
Ik wil helemaal niet eisen dat ze bij mij komt wonen, (al zou ik dat
natuurlijk het liefst willen).
Maar ze heeft het goed bij haar moeder dus dat moet zo blijven.
Wat ik wil is dat de moeder haar blijft brengen (of halen).
En dat ik de zekerheid heb dat de helft van de schoolvakanties of eventueel
de hele vakantie's onze dochter bij mij is, aangezien nu nog maar anderhalve
dag samen met onze dochter door kan brengen 1 maal in de twee weken.
DD
Ik ben bang dat het halen en brengen een heikel punt zal blijven. Als
het financieel een probleem wordt, zou je met de moeder kunnen praten
en proberen het benzinegeld met de alimentatie te verrekenen. Dus: als
zij brengt blijft de alimentatie zoals het is, moet jij constant rijden
dan gaat de alimentatie omlaag omdat jij kosten maakt. Is daar met haar
over te praten? Dan heb je iig de financiën afgedekt.
DD
--
Website:
http://people.zeelandnet.nl/pimpampoen
Laatste update: 25-12-'03
Bewonder mijn zoon op:
http://groups.msn.com/Thaddy
Michael
news:4b304$400a7267$d5e7f610$15...@news.multikabel.nl...
> Geachte groep.
<knip>
> Nu is mijn vraag dan ook heeft iemand dit eerder mee gemaakt en wat zijn
> mijn kansen indien ik naar een advocaat/rechter toe ga.
> De advocaat-scheidingsbemiddelaar zou ik ook graag willen proberen maar
weet
> niet wat de moeder haar plichten zijn ten aanzien van de mondelinge
afspraak
> over het brengen van onze dochter en aangezien mijn ex aangegeven heeft
om
> onze dochter niet meer te willen brengen heeft dat mijn inziens niet
veel
> nut jammer genoeg.
>
> Graag jullie reacties / ervaringen hierover.
> Alvast bedankt.
>
> Een bezorgde vader.
Ik zou denken dat de rechter zal kijken naar wat in het convenant is
afgesproken. Waarschijnlijk staat daarin dat de vader zijn dochter haalt en
brengt. Bovendien is er een zekere alimentatie afgesproken.
Bij wijziging van omstandigheden kan het convenant gewijzigd worden, zelfs
al is er een niet-wijzigingsbeding afgesproken dan kunnen substantiele
wijzigingen van omstandigheden toch leiden tot een wijziging van het
convenant. De verhuizing van je ex beschouw ik als een substantiele
wijziging. Er zijn twee opties:
1) De afspraak omtrent het halen en brengen wordt gewijzigd. Ik weet niet
hoe hard je het kunt maken dat er al mondeling was overeengekomen om die
afspraak te wijzigen.
2) De afspraak omtrent het halen en brengen wordt niet gewijzigd. Jij
maakt dan meer kosten. Dat zijn kosten die een rol spelen bij de bepaling
van de alimentatie volgens de Trema norm. Jouw partner alimentatie gaat dus
omlaag.
Echter je ex is gaan samenwonen. Dan hoef je dus per definitie geen
alimentatie meer te bepalen, behalve kinderalimentatie. Die
kinderalimentatie is voor onderhoud van je kind, de bezoekregeling valt daar
niet onder. Dus resteert optie 1). Ik betwijfel of de rechter dat in je
voordeel zal beslissen.
Michael
Henk J.van Dijk
[DD]
> >> Wat zou je willen eisen bij een rechter, dat moet je eerst voor jezelf
> >> duidelijk hebben. Wil je dat je dochter bij jou komt wonen, en zo ja,
> >> waarom zou je dochter dan in jouw ogen beter af zijn bij jou dan bij
> >> haar moeder?
Naïef om te geloven dat een verzoek om de woonplaats te wijzigen grote kans
heeft. Zelfs bij een hier bestaand heel duidelijk voordeel/argument: kind
blijft in haar leefwereld (school en vriendjes).
De grap (minder leuk dan het lijkt) is wel dat dit argument ongetwijfeld
zwakker uitvalt dan vermoed zal worden -de draai zal worden: kind niet
scheiden van haar leefwereld -bij moeder dus.
Zo werkt dat.
Groet,
Henk J. van Dijk
Henk J.van Dijk
[Geit]
> Ik zou eisen dat de moeder verplicht wordt om je dochter te brengen
> (op een in het vonnis bepaald tijdstip, b.v. vrijdag tusen 19:00 en
> 20:00) en dat de moeder ook de bijbehorende kosten zelf betaald cq.
> minder alimentatie ontvangt. (Ik heb er nog niet over nagedacht of ik
> vind dat dat onder partner- of kindalimentatie valt).
> Het lijkt me dan wel redelijk dat in hetzelfde vonnis ook komt te
> staan dat jij dezelfde verplichting hebt bij het weer terug brengen.
Een betere eis zou zijn -maakt ook weinig kans op slagen- zou zijn dat een
ouder niet zo ver weg mag verhuizen zonder consequentie.
De reden van verhuizen is namelijk niet altijd kosjer (en
bovendien -wellicht in deze situatie had de nieuwe flam ook wel kunnen
verhuizen naar zijn lieven nieuwe lady, ook hij heeft een zekere
verantwoordelijkheid tegenover de dochter. Maar ja, zo werkt dat natuurlijk
niet -volwassenen eerst en de rest, het kind kan stikken.
(In de USA -waar allemaal precies weet ik zo niet- is verhuizen naar een
plek niet op redelijke afstand voor de rechtbank wel een punt.)
Groet,
Henk J. van Dijk (oplossingen maken weinig kans van slagen, anders zou
nl.support.echtscheiding opgeheven moeten worden.)
DD
> [Geit]
>> Ik zou eisen dat de moeder verplicht wordt om je dochter te brengen
>> (op een in het vonnis bepaald tijdstip, b.v. vrijdag tusen 19:00 en
>> 20:00) en dat de moeder ook de bijbehorende kosten zelf betaald cq.
>> minder alimentatie ontvangt. (Ik heb er nog niet over nagedacht of ik
>> vind dat dat onder partner- of kindalimentatie valt).
>> Het lijkt me dan wel redelijk dat in hetzelfde vonnis ook komt te
>> staan dat jij dezelfde verplichting hebt bij het weer terug brengen.
>
> Een betere eis zou zijn -maakt ook weinig kans op slagen- zou zijn dat een
> ouder niet zo ver weg mag verhuizen zonder consequentie.
En wat zou volgens jou die consequentie moeten zijn?
DD
--
Website:
http://people.zeelandnet.nl/pimpampoen
Laatste update: 25-12-'03
Zo af en toe te bekijken op
www.theoneandonlydd.camarades.com
Henk J.van Dijk
[Pat&Caro]
> Wat ik wil is dat de moeder haar blijft brengen (of halen).
Vragen. Ik hoop (en ga zowat proberen te bidden) dat het goed uitwerkt (voor
langere tijd dus).
[Pat&Caro]
> En dat ik de zekerheid heb dat de helft van de schoolvakanties of
eventueel
> de hele vakantie's onze dochter bij mij is, aangezien nu nog maar
anderhalve
> dag samen met onze dochter door kan brengen 1 maal in de twee weken.
De zekerheid in dit soort zaken moet nog uitgevonden worden. Wel zal het
zeer redelijk zijn dat als de klad er inkomt (na een al dan niet lastig
bereikte "afspraak" over halen&brengen) er heel veel redelijks in zit dat je
meer dan de helft van de vakanties zou kunnen claimen (bij de rechter) -ook
hier weer: garantie tot de volgende "complicatie" of eerder.
> Dat is dus ongeveer 70 dagen per jaar tegenover 290 voor de moeder.
Ja, in zo'n verhouding kijk je als vader (toevallig een vader hier -cynisme
dat ik voel zal ik maar niet uiten) als het ware slechts door een sleutelgat
naar de ontwikkeling van je kind. Gelukkig leerde ik ook dat je dan nog heel
veel kan zien als je ogen ervoor open staan. (Nee, deze opmerking is niet
voor lieden die menen dat het nog wel meevalt. Het valt niet mee.
> Bezorgde vader.
Ja, en met weinig fantasie kan ik inschatten dat de bezorgdheid je dag en
nacht kwelt. Een kadeautje van ex èn onze onvermogende "maat-schap-pij".
Met vriendelijke groet,
Henk J. van Dijk
Henk J.van Dijk
[Geit]
<knip>
> >Een goede vriendin van mij ligt in de clinch mat haar ex.
> >Mijn vriendin wil en kan haar kinderen niet meer een stuk met de auto
naar
> >haar ex brengen die dit van haar verwacht.
Ik weet niet wie dit heeft geschreven (dat berichtje is bij mij niet binnen
gekomen) en ik wordt wat balorig.
Had jij, Geit, in een niet ver verleden, niet voorgesteld om met een
autotje te rijden? Het worden wel heel veel mensen met eenzelfde probleem
(vriendin, moeder kan en wil niet rijden).
Nieuwe werkgelegenheid: naast mediation ook nog karren.
Nou, ik merk het wel.
> >Dit zou betekenen dat zei nog een aantal uren zoet is voor hem en zelfs
in
> >weer en wind regelmatig een uur op een station moet wachten.
> >Dit is toch absurd?
> >Als hij zijn kids wil zien dan komt tie ze maar halen vindt ik?
> >Ben benieuwd wat jullie hier van vinden.
Ik weet het Geit, dit is niet iets wat jij schreef. "Als hij zijn kids wil
zien dan komt tie ze maar halen vind een of andere dame. Gadverdegad, alias
getver, is hier niet nodig -wat een mentaliteit.
DD
>
> Ja, in zo'n verhouding kijk je als vader (toevallig een vader hier -cynisme
> dat ik voel zal ik maar niet uiten) als het ware slechts door een sleutelgat
> naar de ontwikkeling van je kind. Gelukkig leerde ik ook dat je dan nog heel
> veel kan zien als je ogen ervoor open staan. (Nee, deze opmerking is niet
> voor lieden die menen dat het nog wel meevalt. Het valt niet mee.
Daarom is het belangrijk dat je probeert zoveel mogelijk mee te krijgen
van de ontwikkeling van je kind. Blijf op ouderavonden komen, ga naar
sportwedstrijden en uitvoeringen, blijf betrokken in het leven van je
kind!
DD
--
Website:
http://people.zeelandnet.nl/pimpampoen
Laatste update: 25-12-'03
DD
> On Sun, 18 Jan 2004 17:00:47 +0100, DD
> <d_tjewil...@zeelandnet.nl> wrote:
>
>>> Een betere eis zou zijn -maakt ook weinig kans op slagen- zou zijn dat
>>> een ouder niet zo ver weg mag verhuizen zonder consequentie.
>
>> En wat zou volgens jou die consequentie moeten zijn?
>
>
> Mijn mening is:
> de ouder die verhuist moet zorgen dat een normale omgang tussen
> kind(eren) en andere ouder daardoor niet nadelig be-invloed wordt en
> als dit niet mogelijk is niet verhuizen omdat dit dan blijkbaar in het
> belang van zichzelf en niet in het BVHK is.
Okee. Ik kan me in jouw gedachtengang wel verplaatsen. MAAR...
Stel je nou eens voor dat moeder (of de ouder waar de kinderen wonen)
op zoek gaat naar werk. Dat vindt ze, maar wel 100 kilometer verderop.
Wat dan? Moet ze dan op de zak van de ex blijven teren om de omgang
veilig te stellen, of moet ze verhuizen en zo in haar eigen onderhoud
voorzien?
DD
--
Website:
http://people.zeelandnet.nl/pimpampoen
Laatste update: 25-12-'03
Henk J.van Dijk
[DD]
> Okee. Ik kan me in jouw gedachtengang wel verplaatsen. MAAR...
> Stel je nou eens voor dat moeder (of de ouder waar de kinderen wonen)
> op zoek gaat naar werk. Dat vindt ze, maar wel 100 kilometer verderop.
> Wat dan? Moet ze dan op de zak van de ex blijven teren om de omgang
> veilig te stellen, of moet ze verhuizen en zo in haar eigen onderhoud
> voorzien?
Oké, "maar". MAAR als ze nu even langer naar werk zoekt dichter bij? Het
gaat toch over dat beroemde, dan wel beruchte "belang van het kind"?
En is deze vader in kwestie al iets gevraag, voordat er verhuisd werk?
Mischien had deze vader wel krommer dan krom willen liggen (want de meeste
vader werken zich al krom) voor dat onderhoud te willen verzorgen.
Ik waardeer je (recht)breiwerkje, DD, maar Tim's inbrengt in deze toch iets,
behoorlijk iets meer.)
Henk J.van Dijk
[DD]
> Daarom is het belangrijk dat je probeert zoveel mogelijk mee te krijgen
> van de ontwikkeling van je kind. Blijf op ouderavonden komen, ga naar
> sportwedstrijden en uitvoeringen, blijf betrokken in het leven van je
> kind!
Heerlijk, toch nog Jip&Janneke. Ik zie het al een "blij dat ik rij"
motief, want we weten waart we het voor doen.
't Is dat mijn kinderen bij me wonen, maar als ze nog jonger waren dan zou
ik wel 1100 km op m'n fietsje willen rijden -nu weet ik tenminste waar ik
het voor zou doen, zelfs de 1100 km voor een ouderavond (aangenomen dat de
ouderavonden niet door de ver wegwonende ouder "verboden" zullen worden
verklaard.
Dank je. Wat kan het leven na een scheiding toch mooi zijn.
DD
> On Sun, 18 Jan 2004 17:25:24 +0100, DD
> <d_tjewil...@zeelandnet.nl> wrote:
>
>>> Mijn mening is:
>>> de ouder die verhuist moet zorgen dat een normale omgang tussen
>>> kind(eren) en andere ouder daardoor niet nadelig be-invloed wordt en
>>> als dit niet mogelijk is niet verhuizen omdat dit dan blijkbaar in het
>>> belang van zichzelf en niet in het BVHK is.
>
>> Okee. Ik kan me in jouw gedachtengang wel verplaatsen. MAAR...
>> Stel je nou eens voor dat moeder (of de ouder waar de kinderen wonen)
>> op zoek gaat naar werk. Dat vindt ze, maar wel 100 kilometer verderop.
>> Wat dan? Moet ze dan op de zak van de ex blijven teren om de omgang
>> veilig te stellen, of moet ze verhuizen en zo in haar eigen onderhoud
>> voorzien?
>
> Verkeerd.
> Ouder waar kinderen wonen moet EN/EN, dus EN werk aannemen EN niet
> verhuizen.
> OF de andere ouder moet de beruchte knieval maken.
>
> Tim Hendriks.
Ik schilder idd een verzonnen situatie, net als een tijdje terug de
discussie over de man die na de scheiding de schellen van de ogen
vallen en meer tijd aan zijn gezin wil geven.
Maar...als de kinderen bij je wonen _moet_ je dus heel veel, en _mag_
je maar weinig?
DD
--
Website:
http://people.zeelandnet.nl/pimpampoen
Laatste update: 25-12-'03
DD
> [DD]
>> Okee. Ik kan me in jouw gedachtengang wel verplaatsen. MAAR...
>> Stel je nou eens voor dat moeder (of de ouder waar de kinderen wonen)
>> op zoek gaat naar werk. Dat vindt ze, maar wel 100 kilometer verderop.
>> Wat dan? Moet ze dan op de zak van de ex blijven teren om de omgang
>> veilig te stellen, of moet ze verhuizen en zo in haar eigen onderhoud
>> voorzien?
>
> Oké, "maar". MAAR als ze nu even langer naar werk zoekt dichter bij? Het
> gaat toch over dat beroemde, dan wel beruchte "belang van het kind"?
Ja, en ook over 'een slimme meid is op haar toekomst voorbereid'
oftewel het 'eigen broek ophouden'
> En is deze vader in kwestie al iets gevraag, voordat er verhuisd werk?
> Mischien had deze vader wel krommer dan krom willen liggen (want de meeste
> vader werken zich al krom) voor dat onderhoud te willen verzorgen.
En vervolgens lees je hier in de groep niets dan geklaag over veel te
hoge alimentatie, en vaders die niet minder kunnen gaan werken omdat ze
zo veel moeten betalen.
Als ik de groep hier goed lees dan is het dus zo:
Een koppel mag best scheiden, maar...
Ze moeten niet te ver van elkaar gaan wonen
De ouder waar de kinderen wonen moet betaald werk zoeken in die
woonplaats
De betalende ouder moet de kinderen toch wel 50% van de tijd kunnen
blijven zien
En dat in deze tijd, waarin huizen en banen niet voor het oprapen
liggen? Niet reëel.
DD (wenselijk en mogelijk liggen vaak mijlen uit elkaar)
--
Website:
http://people.zeelandnet.nl/pimpampoen
Laatste update: 25-12-'03
DD
> [DD]
>> Daarom is het belangrijk dat je probeert zoveel mogelijk mee te krijgen
>> van de ontwikkeling van je kind. Blijf op ouderavonden komen, ga naar
>> sportwedstrijden en uitvoeringen, blijf betrokken in het leven van je
>> kind!
>
> Heerlijk, toch nog Jip&Janneke. Ik zie het al een "blij dat ik rij"
> motief, want we weten waart we het voor doen.
Valt me van je tegen.
En alle vaders die tijdens het huwelijk 'door een sleutelgat
naar de ontwikkeling van hun kind kijken'? Handelen die IHBVHK?
DD
--
Website:
http://people.zeelandnet.nl/pimpampoen
Laatste update: 25-12-'03
Henk J.van Dijk
[DD]
> <knip>
>
> Valt me van je tegen.
> En alle vaders die tijdens het huwelijk 'door een sleutelgat
> naar de ontwikkeling van hun kind kijken'? Handelen die IHBVHK?
Ik volg je even niet.
> > Heerlijk, toch nog Jip&Janneke. Ik zie het al een "blij dat ik rij"
> > motief, want we weten waart we het voor doen.
Dit is wat je aanhaalt. Het punt was geloof ik, dat er weer een vader is
die de ellende meemaakt dat ex vrouw&niet kind een aantal duizenden km per
jaar verderop zijn gaan wonen.
Jij spreekt de arme man moed in door er op te wijzen dat hij vooral de
schoolavonden etc. moet bezoeken. Kijk in de gegeven situatie noem ik dat
nu Jip&Janneke vertalingen van de werkelijkheid.
Of denk je dat die moeder -die de kinderen niet wil brengen- de arme drommel
(vader) wel zal afhalen en een kopje koffie schenken? Zou jij dat wel doen?
Henk J.van Dijk
> Ik schilder idd een verzonnen situatie, ... <knip>
Is niet nodig. De werkelijkheid is al vaak zotter dan we kunnen verzinnen of
aan kunnen vullen. Eén uitzondering: laten we eens een richting-oplossing
verzinnen.
FRee Forever
"Henk J.van Dijk"
> Of denk je dat die moeder -die de kinderen niet wil brengen- de arme
drommel
> (vader) wel zal afhalen en een kopje koffie schenken? Zou jij dat wel
doen?
Er staan hier standaard 2 flesjes Heineken koud en wat sap voor als mijn ex
en vriendin langskomen.
En nee, ik breng mijn dochter ook liever niet als mijn ex toch aanbiedt 2x
te rijden.
Maar ik ben dan ook een Jip en Janneke verzamelaar van het eerste uur ;)
FRee
<serieus, ja het kan, mits je geen wrok koestert naar elkaar>
Michael
"Tim Hendriks" <twhen...@xs4all.nl> schreef in bericht
news:400aaa8c$0$137$e4fe...@dreader12.news.xs4all.nl...
<knip>
> Of je nu wel/niet naar de rechter zal stappen, of je exgenote nu
> wel/niet meewerkt: blijf je dochter ontmoeten. Het zal misschien een
> knieval betekenen, of in het stof bijten (hoe je het ook wilt noemen),
> maar ga ervoor. Moet je rijden? Doen! Zie je jullie dochter minder?
> Slik het.
>
> Laat niet jullie dochter de dupe worden van de onwil van je exgenote.
> Je zal jezelf daar later dankbaar voor zijn en ik denk jullie dochter
> eveneens en dat is wat telt, al het andere is ondergeschikt.
>
> Tim Hendriks.
Ik ben het wel met je eens, maar toch is een interessante vraagstelling of
het Belang Van Het Kind wel gediend is met deze inspanningen van pa. Waarom
gaan we er eigenlijk van uit dat het contact met de biologische vader goed
is voor het kind?
Verdient eigenlijk een apart draadje.
Michael
DD
> [DD]
>> <knip>
>>
>> Valt me van je tegen.
>> En alle vaders die tijdens het huwelijk 'door een sleutelgat
>> naar de ontwikkeling van hun kind kijken'? Handelen die IHBVHK?
>
> Ik volg je even niet.
Het is voor een vader moeilijk de ontwikkeling van een kind mee te
maken als hij maar 70 van de 365 dagen met dat kind is. Hoe zit het dan
als een vader 'vrijwillig' (min of meer toch) diezelfde tijd van huis
is?
> Jij spreekt de arme man moed in door er op te wijzen dat hij vooral de
> schoolavonden etc. moet bezoeken. Kijk in de gegeven situatie noem ik dat
> nu Jip&Janneke vertalingen van de werkelijkheid.
> Of denk je dat die moeder -die de kinderen niet wil brengen- de arme drommel
> (vader) wel zal afhalen en een kopje koffie schenken? Zou jij dat wel doen?
Ik sprak in het algemeen. Ik zie heel vaak dat mannen met een
bezoekregeling ook alleen maar contact met hun kinderen hebben op dagen
dat ze daadwerkelijk met het kind samen zijn. Tussendoor is contact ook
heel belangrijk, dat wilde ik er mee zeggen.
DD
--
Website:
http://people.zeelandnet.nl/pimpampoen
Laatste update: 25-12-'03
DD
> Vrij vertaald: je kunt NIET oen en laten wat je wilt als je kinderen
> op de wereld hebt gezet en dat geldt NIET alleen voor jezelf, maar
> ook voor je ex-partner EN tov diezelfde. En dat is nog eens idem-ditto
> ook.
Als het van twee kanten komt, heb ik daar geen enkel probleem mee!
>> De ouder waar de kinderen wonen moet betaald werk zoeken in die
>> woonplaats
>
> Waar anders?
Daar waar werk is!
Ik kan me bijvoorbeeld best voorstellen dat een herintredende
verpleegster een baan kan krijgen in een ziekenhuis in een andere
plaats.
> Ik zou mijn baan best op kunnen zeggen in vlakbij onze zoon gaan
> wonen, levende van bijstand. Is dat dan de oplossing?
Dat zeg ik niet.
> Nee, maar is het dan wel rëëel om alle verplichtingen en problemen bij
> 1 ouder te leggen? Lijkt me dat je toch minimaal die lasten verdeelt
> en degeen "die zo nodig moet" als eerste aan de bak mag.
Degeen die wat zo nodig moet? Scheiden? Verhuizen?
DD
DD
> Ah, je hebt het nu ineens over co-ouderschap! Dan is het heel anders,
> dan mag je m.i. in het belang van het kind NIET zover verhuizen dat
> co-ouderschap onmogelijk wordt. Een nieuwe baan hoeft niet ver weg te
> zijn, en de mogelijke voordelen van die baan ver weg t.o.v. de baan
> dichtbij weegt NOOIT op tegen het opheffen van de co-ouderschap.
Ik heb het over een bezoekregeling die uitgebreider is dan de 1 keer
per 14 dagen en de helft van de vakanties.
Een nieuwe baan KAN best verder weg zijn, je hebt het zelf net over een
baan 1000 kilometer verderop. En je had die baan best willen hebben...
DD
--
Website:
http://people.zeelandnet.nl/pimpampoen
Laatste update: 25-12-'03
DD
Ik zou best mijn ex binnen willen laten en iets te drinken aanbieden na
zijn lange reis. Echter, na twee keer de huid volgescholden te zijn
laat ik hem liever niet meer binnen...
FRee Forever
"DD"
> Ik zou best mijn ex binnen willen laten en iets te drinken aanbieden na
> zijn lange reis. Echter, na twee keer de huid volgescholden te zijn
> laat ik hem liever niet meer binnen...
Nee begrijp ik, laat hij het dan maar mooi doen met een gekocht flessie
onderweg.
Ik weet wel dat toen vriendin van ex meekwam <zo'n echte onvervalste
helder(se) meisje> dat ik <ma flodder> me echt zat op te vreten van als ze
wat zegt over ons huis nou. Ongetwijfeld zal ze niet op haar gemak gezeten
hebben <ze houdt niet van dieren met haar> maar ze heeft zich echt heel
geweldig gehouden.
Sinds die keer sluiten we de hond maar ff op, zo lief ben ik dan ook wel
weer ;)
Het scheelt zoveel als de nieuwe vlam meeewerkt. Zelfs al ben je de gedumpte
partij. En deze verdient alle eer, van mij mag ex haar houwen :D
FRee
Michael
> On Sun, 18 Jan 2004 19:22:04 +0100, "Michael" <mik...@planet.nl>
> wrote:
>
> > Ik ben het wel met je eens, maar toch is een interessante
vraagstelling of
> >het Belang Van Het Kind wel gediend is met deze inspanningen van pa.
Waarom
> >gaan we er eigenlijk van uit dat het contact met de biologische vader
goed
> >is voor het kind?
>
> Ja, ik ga ervan uit dat dat contact waardevol is voor het kind.
> Als je dergelijke dingen betwijfeld kun je mi net zo goed gaan
> twijfelen an ouderschap. Moet een kind wel bij ouders opgtroeien, of
> kan dat beter op een kinderboerderij (allemaal kinderen zonder
> ouders)?
Nee, ik twijfel niet aan ouderschap, ik twijfel niet aan het nut van een
vader én een moeder.
Voorbeeld:
Nu gaan pa en ma scheiden, ma gaat elders wonen met een nieuwe partner.
Kind van pa en ma is 3 jaar.
Waarom is het in het belang van het kind dat er contact is met zijn
biologische vader, aannemende dat de nieuwe partner het kind verzorgt als
ware het het zijne?
Michael
Michael
"Geit" <ge...@anonymous.nowhere> schreef in bericht
news:m7vl001j4jfml3grq...@4ax.com...
> On Sun, 18 Jan 2004 21:45:36 +0100, "Michael" <mik...@planet.nl>
> wrote:
> > Waarom is het in het belang van het kind dat er contact is met zijn
> >biologische vader, aannemende dat de nieuwe partner het kind verzorgt
als
> >ware het het zijne?
> > Michael
>
> Mijn antwoord is gevoelsmatig, en daardoor niet duidelijk in woord op
> schrift te zetten. Maar ik zal het toch proberen.
> Het is voor een mens belangrijk om te weten waar die vandaan komt. En
> dat gaat verder dan alleen de regio of het land met de bijbehorende
> cultuur. Om je eigen eigenaardigheden te leren kennen en begrijpen, en
> daarmee jezelf beter te leren kennen, is het ook belangrijk om te
> weten waar je genetisch gezien vandaan komt. Om te zien dat jouw
> nukken niet zo raar zijn (of juist wel), dat je er geen uitzondering
> mee bent, te begrijpen waar ze vandaan komen en hoe anderen met die
> zelfde nukken bij hun omgaan.
> En dat is dan nog maar een klein aspektje. Ook het onvoorwaardelijke
> van de band tussen een (genetisch) ouder en het nageslacht is niet "na
> te doen" door een "surrogaat ouder", hoe zeer die ook zijn best doet.
> Zelfs al laat hij (of zij) nooit merken niet de biologische ouder te
> zijn, de ouder weet het zelf wel en staat daardoor toch anders t.o.v.
> het kind. (Plus dat niet vertellen weer problemen oplevert met de
> vertrouwensband en de persoonlijkheidsvragen van het kind).
>
> Het zelfde geldt natuurlijk ook voor kinderen van een sperma donor,
> verkrachting of geadopteerde kinderen. Alleen geldt dan dat je niet
> meer dan je best kunt doen. Als de uitgerangeerde "ex-"ouder mee wil
> doen, lijkt het mij in principe altijd het beste voor het kind als
> daar ook gebruik van gemaakt wordt. Voor de ontwikkeling van de
> persoonlijkheid, zelfkennis en (dus) zelfvertrouwen, en voor de
> vertrouwensband van het kind met de "verzorgende" ouder en diens
> nieuwe partner.
>
> Maar dat is natuurlijk heel persoonlijk (c) ;-)
>
>
> Geit
Ik denk dat je gelijk hebt. Of hoop ik dat je gelijk hebt?
Als je geen gelijk hebt dat wordt de bezoekregeling ineens een egoistische
aktie van de niet-verzorgende ouder.
Ik denk in ieder geval dat je gelijk hebt voor kinderen vanaf een jaar of
7-8, dan weten ze e.e.a. bewust, en dan missen ze wat als de bezoeken er
niet zijn. Onder die leeftijd ben ik niet zo zeker.
Michael
Pat&Caro
"Pat&Caro" <som...@anywhere.com> schreef in bericht
news:4b304$400a7267$d5e7f610$15...@news.multikabel.nl...
> Geachte groep.
>knip
Allereerst allen bedankt die tot nu toe gereageerd hebben.
In het bestaande convenant staat niets over het halen of het brengen van
onze dochter en dat is tot begin dit jaar ook redelijk goed gegaan.
Jammer genoeg is er totaal niet met de moeder meer te praten over eventueel
een verlaging van de ali voor onze dochter of het wederom vragen of zij onze
dochter niet wil/kan brengen.(dankzij haar nieuwe partner).
Nu wil ik dus via een rechter proberen te laten beslissen dat de ene ouder
haalt of brengt en de andere ouder weer terug brengt. (zijn tenslotte beide
ouder over onze dochter).
Onze dochter geeft ook al herhaaldelijk aan dat ze graag bij mij zou wonen
maar ja........(mocht dat maar).
Wat de bewijzen zijn ten aan zien van de mondelinge afspraken is dat de
moeder onze dochter al twee en een kwart jaar op deze manier brengt en ik
onze dochter weer bij mijn ex terug breng.
Wat zijn mijn kansen om dit verzoek te winnen????
Een nog steeds meer en meer bezorgde vader.
Henk J.van Dijk
[FRee Forever]
> Maar ik ben dan ook een Jip en Janneke verzamelaar van het eerste uur ;)
En je ziet, dat vergeet ik niet ;-)
[ FRee]
> <serieus, ja het kan, mits je geen wrok koestert naar elkaar>
:-)
(Ik ben ik een goede bui.)
Groet,
Henk J. van Dijk (die hoopt dat je orginele vraag nog bekend is)
Henk J.van Dijk
[Pat&Caro]
> In het bestaande convenant staat niets over het halen of het brengen van
> onze dochter en dat is tot begin dit jaar ook redelijk goed gegaan.
>
> Jammer genoeg is er totaal niet met de moeder meer te praten over
eventueel
> een verlaging van de ali voor onze dochter of het wederom vragen of zij
onze
> dochter niet wil/kan brengen.(dankzij haar nieuwe partner).
>
> Nu wil ik dus via een rechter proberen te laten beslissen dat de ene ouder
> haalt of brengt en de andere ouder weer terug brengt. (zijn tenslotte
beide
> ouder over onze dochter).
> Onze dochter geeft ook al herhaaldelijk aan dat ze graag bij mij zou wonen
> maar ja........(mocht dat maar).
>
> Wat de bewijzen zijn ten aan zien van de mondelinge afspraken is dat de
> moeder onze dochter al twee en een kwart jaar op deze manier brengt en ik
> onze dochter weer bij mijn ex terug breng.
>
> Wat zijn mijn kansen om dit verzoek te winnen????
>
> Een nog steeds meer en meer bezorgde vader.
Tja, dat laatste kan ik wel begrijpen. Wat een theoretisch- en egocentrisch
geleuter toch hier. Eigenlijk wordt een mens hier niet goed van.
Het moeilijke voor mij is dat ik op een afstand niet kan zien hoe een en
ander in elkaar zit wat betreft de kansen. Ik vrees wel dat ik al een
redelijke inschatting kan maken wat er aan de hand is. Maar kansloos ben je
natuurlijk weer niet. Zeker minder kansloos dan met een onwillige moeder die
je kennelijk treft.
Je kunt voor het volgende kiezen:
-naar een advocaat gaan (voor advies) en hier neerzetten wat zijn/haar
strategie zou zijn.
-mij privé e-mailen; mogelijk heb ik zelf een paar vragen voor je (ter
verduidelijking van je situatie) òf kan (als je dat op een zeker moment
goed vind) ook in contact brengen met iemand anders (in mijn netwerk).
Mischien zit hier iets bij wat je wel wat lijkt.
Je ziet maar.
Met vriendelijke groet,
Henk J. van Dijk
Henk J.van Dijk
[Henk]
> > Een betere eis zou zijn -maakt ook weinig kans op slagen- zou zijn dat
een
> > ouder niet zo ver weg mag verhuizen zonder consequentie.
> En wat zou volgens jou die consequentie moeten zijn?
Ik was zo blij dat Tim (Hendriks) al had geantwoord, maar voor de
duidelijkheid, DD:
De consequentie zou simpel moeten zijn: iemand die verhuist om de omgang van
kind en de andere ouder om zeep te helpen (per definitie al het geval bij
verhuizing ver van de oorspronkelijke leefwereld van het kind en de andere
ouder) verliest hiermee het gezag. Zo te verhuizen is wat mij betreft een
volkomen onverantwoorde daad. (Natuurlijk zijn ook hier tenzij's mogelijk,
maar "tenzij's" in de wetgeving betreft uitzonderlijke omstandigheden.
Dit soort kindermishandeling zou meer aan de kaak gesteld moeten worden. Ook
kinderen hebben rechten (en dus ouders plichten).
Henk J.van Dijk
[Michael]
> Nee, ik twijfel niet aan ouderschap, ik twijfel niet aan het nut van een
> vader én een moeder.
> Voorbeeld:
> Nu gaan pa en ma scheiden, ma gaat elders wonen met een nieuwe partner.
> Kind van pa en ma is 3 jaar.
> Waarom is het in het belang van het kind dat er contact is met zijn
> biologische vader, aannemende dat de nieuwe partner het kind verzorgt als
> ware het het zijne?
Nu mag jij twijfelen aan het nut van een vader čn moeder, maar wat dwars zal
liggen is het kind: die vinden in grote meerderheid een vader čn moeder wel
belangrijk -dat had je moeten weten vóór je kinderen kreeg, lijkt mij.
Was jij niet degene die alles wel even in een contract dacht te kunnen
regelen? Waar is dat dan voor nodig als je zo'n simpele oplossing hebt...
Jan
"Thijs" < mj.oo...@Het-hcc-net.nl> schreef in bericht
news:r42m001tdmokc9p09...@4ax.com...
> Op Sun, 18 Jan 2004 21:45:36 +0100 schreef "Michael"
> <mik...@planet.nl>:
>
>
> >
> > Waarom is het in het belang van het kind dat er contact is met zijn
> >biologische vader, aannemende dat de nieuwe partner het kind verzorgt als
> >ware het het zijne?
> > Michael
> >
> >
> een korte of langere tijd ook mede voor zijn kind gezorgd heeft kan
> nooit vervangen worden als vader m/v door een soort van stiefvader
> m/v.
> Het is normalerwijze wel in het belang van het kind dat het een goed
> kontact/omgang blijft houden met zijn natuurlijke ouders.
> Er is een bepaalde band, die niet valt te omschrijven tussen kinderen
> en biologische ouders.
>
> Ikzelf zie het hier voor mijn ogen, mijn partner hoe goed ze ook voor
> mijn beide zonen zorgt, zal nooit de plaats kunnen innemen van hun
> moeder enkel alleen omdat zij niet de moeder is. Dat wil niet zeggen
> dat de kinderen het niet waarderen.
>
> Het is wel zo dat de één alles doet wat maar mogelijk is voor een goed
> kontact/omgang met zijn of haar kind terwijl de ander (waaronder mijn
> ex) dit volledig laat zitten en zelfs geen enkele poging doet.
>
> Thijs.
>
Beste mensen,
Ik heb het gehele draadje gelezen en bij sommige berichten werdt ik bijna
niet goed. Het stoom kwam bijna uit mijn oren. Ik heb zelf een aantal jaren
(voordat onze dochter werdt geboren) geholpen met de opvoeding en verzorging
van haar kinderen uit haar vorig huwelijk. Maar ik ben van mening en nog
steeds dat er ten alle tijden contact moet zijn met de vader/moeder, hoe
goed de nieuwe partner er ook voor is. En dan het volgende punt. Nog meer
stoom. Doordat mijn a.s. ex bij mij is weggegaan heb een lange tijd mijn
dochter niet gezien (ze is net 1 jaar geworden) en ze afgelopen weekend hier
eindelijk geweest maar ze wist nog precies wie ik was, ik bedoel ze is niet
van mij vervreemd ook al werdt dat door veel mensen tegen mij gezegd. Het
was een mooi en ook een heel emotioneel weekend maar dat terzijde. En als ik
geen bezoeksregeling zou krijgen dan zou ik me eigen doodstrijden om dat af
te dwingen met de reden. Mijn kind zal later weten dat haar vader er alles
aan gedaan heeft om haar te kunnen zien. De waarheid komt altijd boven. Als
je tegen iemand zegt die in een scheiding zit "je kind is te jong en daarom
hoef je je kind niet meer te zien" nou ik zou niet graag in je schoenen
staan. Ik zou denk ik door het lint gaan. Je neemt toch geen kind om het
niet meer te zien. De meeste gescheiden ouders met kleine kinderen is dat
één van de ouders moet bloeden met betrekking tot de opvoeding. Waar haal je
het vandaan je kind is nog te jong. Nu het volgende punt Ik kom zelf uit een
gezin van gescheiden ouders en ik ben nu al bijna veertig en ik heb mijn
vader nooit gekend. Er was geen bezoeksregeling. Hij woont ook een redelijk
eind van mij vandaan. Ik heb sinds kort telefonisch contact met hem en
binnenkort willen we elkaar ontmoeten. Ik zit met redelijk wat vragen en ik
weet ook dat ik daar antwoord op zal krijgen. Ik ben van mening dat als je
opgroeit zonder biologische vader dat je toch wilt weten wie die persoon
is/was.
Het is in ieder geval niet de bedoeling om mensen te kwetsen. Mijn excuses
indien er mensen zijn die hierdoor gekwetst zijn.
Mvg Jan (die meer leest dan schrijft)
Diana
De reacties lezende denk ik dat her en der de essentie van het bericht van
Michael wordt gemist.
Als ik het goed lees, stelt hij een theoretische vraag. Niet omdat hij
twijfelt aan het nut van (biologische) ouders, maar om een denkpatroon aan
de orde te stellen, en wel het denkpatroon dat je "natuurlijk als ouder je
kind moet zien, koste wat kost". Dat wil niet zeggen dat dat
noodzakelijkerwijs zijn opvatting hierover weerspiegelt. Zijn er hier niet
meer mensen die zo af en toe "advocaat van de duivel" spelen?
"Henk J.van Dijk" <hen...@chello.nl> schreef in bericht
news:buf9n9$fv0gr$1...@ID-91925.news.uni-berlin.de...
>
> [Michael]
> > Nee, ik twijfel niet aan ouderschap, ik twijfel niet aan het nut van
een
> > vader én een moeder.
> > Voorbeeld:
> > Nu gaan pa en ma scheiden, ma gaat elders wonen met een nieuwe
partner.
> > Kind van pa en ma is 3 jaar.
> > Waarom is het in het belang van het kind dat er contact is met zijn
> > biologische vader, aannemende dat de nieuwe partner het kind verzorgt
als
> > ware het het zijne?
>
> Nu mag jij twijfelen aan het nut van een vader čn moeder, maar wat dwars
zal
> liggen is het kind: die vinden in grote meerderheid een vader čn moeder
wel
> belangrijk -dat had je moeten weten vóór je kinderen kreeg, lijkt mij.
Nogmaals: het advocaat van de duivel-verhaal. Ik lees nergens dat * hij*
dit denkpatroon heeft. Het antwoord van Henk geeft overigens wel zijn mening
weer over deze theorie.
>
> Was jij niet degene die alles wel even in een contract dacht te kunnen
> regelen? Waar is dat dan voor nodig als je zo'n simpele oplossing hebt...
Gezien de theoretische aard van de stelling denk ik dat het *op de man
spelen* hier niet aan de orde is.
>
> Groet,
>
> Henk J. van Dijk
Groet,
Diana.
Michael
"Geit" <ge...@anonymous.nowhere> schreef in bericht
> >Wat zijn mijn kansen om dit verzoek te winnen????
>
> advocaten) je ex eraan dat de omgangsregeling vastgesteld is, en zij
> zich eraan dient te houden. Als je ex de geldende afspraak (ook al is
> die afspraak mondeling) wil wijzigen zal ze dat of met jouw instemming
> (en dus in overleg) moeten doen, of naar de rechter moeten stappen.
> En laat haar dan ook meteen maar weten dat als zij de geldende
> afspraak niet meer na wil komen, de rechter dat vast niet zal kunnen
> waarderen als ze er niet eerst met jou over heeft willen overleggen.
>
>
> Geit
Lijkt me een hele goede aanpak die Geit voorstelt. Maak er een officiële
brief van, bij voorkeur via een advocaat. Het voordeel voor je is ook dat
het je niet zoveel kost, dat er een kans is dat ze toch wel schrikt en dat
een eventuele latere rechtzaak er mee gediend is.
Michael
Michael
news:400b2c1c$0$6928$fb62...@morenews.zeelandnet.nl...
> Beste mensen,
>
> Ik heb het gehele draadje gelezen en bij sommige berichten werdt ik
bijna
> niet goed. Het stoom kwam bijna uit mijn oren. Ik heb zelf een aantal
jaren
> (voordat onze dochter werdt geboren) geholpen met de opvoeding en
verzorging
> van haar kinderen uit haar vorig huwelijk. Maar ik ben van mening en nog
> steeds dat er ten alle tijden contact moet zijn met de vader/moeder, hoe
> goed de nieuwe partner er ook voor is.
Ik ben het wel met je eens, alleen vraag ik me af of dat wel het beste is
voor het kind. Niemand stelt dat ooit im Frage.
En dan het volgende punt. Nog meer
> stoom. Doordat mijn a.s. ex bij mij is weggegaan heb een lange tijd mijn
> dochter niet gezien (ze is net 1 jaar geworden) en ze afgelopen weekend
hier
> eindelijk geweest maar ze wist nog precies wie ik was, ik bedoel ze is
niet
> van mij vervreemd ook al werdt dat door veel mensen tegen mij gezegd.
Het
> was een mooi en ook een heel emotioneel weekend maar dat terzijde. En
als ik
> geen bezoeksregeling zou krijgen dan zou ik me eigen doodstrijden om dat
af
> te dwingen met de reden. Mijn kind zal later weten dat haar vader er
alles
> aan gedaan heeft om haar te kunnen zien.
OK, nog meer stoom. Maar waarom? Omdat JIJ je kind wil zien. En natuurlijk
wil je dat, een kind is het kostbaarste bezit. Dat zegt echter niets erover
of het wel goed is voor het kind.
De waarheid komt altijd boven. Als
> je tegen iemand zegt die in een scheiding zit "je kind is te jong en
daarom
> hoef je je kind niet meer te zien" nou ik zou niet graag in je schoenen
> staan. Ik zou denk ik door het lint gaan. Je neemt toch geen kind om het
> niet meer te zien. De meeste gescheiden ouders met kleine kinderen is
dat
> één van de ouders moet bloeden met betrekking tot de opvoeding.
Zie je dat je het over het belang van de ouders hebt? Niet over het belang
van het kind.
Waar haal je
> het vandaan je kind is nog te jong. Nu het volgende punt Ik kom zelf uit
een
> gezin van gescheiden ouders en ik ben nu al bijna veertig en ik heb mijn
> vader nooit gekend. Er was geen bezoeksregeling. Hij woont ook een
redelijk
> eind van mij vandaan. Ik heb sinds kort telefonisch contact met hem en
> binnenkort willen we elkaar ontmoeten. Ik zit met redelijk wat vragen en
ik
> weet ook dat ik daar antwoord op zal krijgen. Ik ben van mening dat als
je
> opgroeit zonder biologische vader dat je toch wilt weten wie die persoon
> is/was.
Ook dat is waar in de meeste gevallen. Maar dat heeft niets met de tijd
ervoor te maken. Stel dat er wel een bezoekregeling was geweest, was je dan
nu een beter mens? Of was je jeugd door de stress rondom die regeling juist
minder goed verlopen?
Ga niet antwoorden voor jouw specifieke geval, het gaat me er slechts om
dat men zich slechts zelden realiseert dat er twee kanten aan zitten.
>
> Het is in ieder geval niet de bedoeling om mensen te kwetsen. Mijn
excuses
> indien er mensen zijn die hierdoor gekwetst zijn.
>
> Mvg Jan (die meer leest dan schrijft)
>
Michael
Henk J.van Dijk
Jan,
> Het is in ieder geval niet de bedoeling om mensen te kwetsen. Mijn excuses
> indien er mensen zijn die hierdoor gekwetst zijn.
Jan, je hebt mij niet gekwetst. Eerder weer wat hoop gegeven in de mensheid
(...), na al het voornamelijk theoretisch debat.
En toch kan ik me voorstellen dat er vaders zijn (ook met stoom uit hun
oren, al lijken ze koud) die juist daarom een heel rare kronkel moeten maken
om niet te bezwijken; soms geef je op, terwijl je eigenlijk.... gewoon je
kind wil blijven ontmoeten en wordt er een (niet-overtuigend) argument bij
gehaald.)
Henk J.van Dijk
[Michael]
> OK, nog meer stoom. Maar waarom? Omdat JIJ je kind wil zien. En
natuurlijk
> wil je dat, een kind is het kostbaarste bezit. Dat zegt echter niets
erover
> of het wel goed is voor het kind.
Naast dat je suggereert dat het een egoistisch act is om een goede
omgangsregeling te willen (als ouder heb je overigens de plicht dit
kinderrecht te beschermen), is je reactie niet alleen uiterst theoretisch
(welliswaar van een uiterst simpel soort en ook nog eens wetenschappelijk je
reinste flauwekul).
Overduidelijk is vastgesteld dat in de overgrote meerderheid van de gevallen
het verre weg de voorkeur heeft dat een kind zijn beide ouders kan blijven
ontmoeten.
Naast dit alles is het ook nog een kinderrecht beschreven in een Verdrag
(gaat boven NL-wetgeving) etc. etc.
Last but not least: mogen vaders (m/v) ook nog iets voelen/willen?
Er zijn uitzonderingen, ja, maar voor in de meeste situaties is je mening
niet anders dan grote onzin; een onzin die de Raad en deskundigen niet meer
voor hun rekening zouden willen nemen.
Je roept nu hetzelfde waarmee een aantal jaren vaders om de oren geslagen
werden en kalt gesteld werden, maar waar je nu niet meer mee aan kunt komen.
Maar oké, jij stelt (kortom):
VRAAG: hoe kom jij, de voor en tegens afwegend, op een standpunt dat je in
het algemeen kunt stellen: "Dat zegt echter niets erover of het wel goed is
voor het kind." (Want ik neem aan dat als je leest "een kind is het
kostbaarste bezit" je begrijpt dat er veelal bij gedacht zal moeten (dat
wordt "voorondersteld") omdat je daar het meest zorgvuldig mee om moet
gaan...
Ik ben benieuwd naar je reactie, Michael.
Henk J.van Dijk
[Diana]> Hallo Henk en anderen,
>
> De reacties lezende denk ik dat her en der de essentie van het bericht van
> Michael wordt gemist.
> Als ik het goed lees, stelt hij een theoretische vraag. Niet omdat hij
> twijfelt aan het nut van (biologische) ouders, maar om een denkpatroon aan
> de orde te stellen, en wel het denkpatroon dat je "natuurlijk als ouder je
> kind moet zien, koste wat kost". Dat wil niet zeggen dat dat
> noodzakelijkerwijs zijn opvatting hierover weerspiegelt. Zijn er hier niet
> meer mensen die zo af en toe "advocaat van de duivel" spelen?
Ik sta weer paf van je reactie. Weer van begin tot einde klasse. Geef mij
nog meer aan dan ik zelf al voelde: je kunt niet zorgvuldiger afwegen en
soms de tijd nemen voor een reactie.
Gelukkig blijkt ook hier vaak dat de mensen die meedoen elkaar vaak heel
goed aanvullen. (Er zit nog veel goeds in mensen...)
> Gezien de theoretische aard van de stelling denk ik dat het *op de man
> spelen* hier niet aan de orde is.
Heel goed punt. Ik hoop dat Michael mijn "aanval" dan ook eerder ziet, als
een prikkelende reactie...
Michael
> Naast dat je suggereert dat het een egoistisch act is om een goede
> omgangsregeling te willen (als ouder heb je overigens de plicht dit
> kinderrecht te beschermen), is je reactie niet alleen uiterst theoretisch
> (welliswaar van een uiterst simpel soort en ook nog eens wetenschappelijk
je
> reinste flauwekul).
Het blijkt dat mijn vraagstelling blijkbaar nogal moeilijk over te brengen
is. Ik word telkens weer opnieuw beticht van het hebben van een mening,
terwijl ik alleen een vraag stel. Zo suggereer ik helemaal niet dat het een
egoistische act is om een goede omgangsregeling te hebben. Ik zeg alleen dat
ALS het gedoe rond een omgangsregeling het Belang Van Het Kind niet ten
goede komt, en het kind beter af ZOU zijn zonder omgang DAN is het een
egoischte act om dan toch het kind te willen zien.
Verder lijkt het me dat het stellen van een vraag niet veroordeeld kan
worden als wetenschappelijk je reinste flauwekul. De vraag kan heel dom
zijn, maar dan zou het antwoord ook simpel moeten zijn. Dan kun je dat niet
afdoen met: het is toch logisch.
> Overduidelijk is vastgesteld dat in de overgrote meerderheid van de
gevallen
> het verre weg de voorkeur heeft dat een kind zijn beide ouders kan blijven
> ontmoeten.
"Overduidelijk is vastgesteld"? Dat valt voor mij in de categorie: je stelt
een stomme vraag en natuurlijk is het antwoord zus en zo, maar ik vertel
lekker niet waarom.
> Naast dit alles is het ook nog een kinderrecht beschreven in een Verdrag
> (gaat boven NL-wetgeving) etc. etc.
Ik heb het niet over wat de wet zegt.
> Last but not least: mogen vaders (m/v) ook nog iets voelen/willen?
Dat mag, maar is dus weer geen antwoord op de vraag.
>
> Er zijn uitzonderingen, ja, maar voor in de meeste situaties is je mening
> niet anders dan grote onzin; een onzin die de Raad en deskundigen niet
meer
> voor hun rekening zouden willen nemen.
Ik geef geen mening, ik stel een vraag. Blijkbaar zo'n onzinnige vraag dat
niemand meer het antwoord kan/wil verklaren.
> Je roept nu hetzelfde waarmee een aantal jaren vaders om de oren geslagen
> werden en kalt gesteld werden, maar waar je nu niet meer mee aan kunt
komen.
Zie je: ik mag de vraag niet eens meer stellen.
> Maar oké, jij stelt (kortom):
> VRAAG: hoe kom jij, de voor en tegens afwegend, op een standpunt dat je in
> het algemeen kunt stellen: "Dat zegt echter niets erover of het wel goed
is
> voor het kind." (Want ik neem aan dat als je leest "een kind is het
> kostbaarste bezit" je begrijpt dat er veelal bij gedacht zal moeten (dat
> wordt "voorondersteld") omdat je daar het meest zorgvuldig mee om moet
> gaan...
Nu stel je dus een tegenvraag. Omdat ik de vraag stel, ga jij aan mij vragen
waarom ik eigenlijk die vraag stel. Ook dat lijkt me dus geen antwoord.
Ik stel de vraag overigens omdat ik het antwoord niet weet. Ik zie (in mijn
eigen geval en hier in postings) hoe kinderen kunnen lijden onder gehannes
over omgangsregelingen. Natuurlijk zou dat gehannes er niet moeten zijn,
natuurlijk zouden ouders verstandiger moeten wezen. Maar als dat voor het
kind schadelijke gehannes er nu toch eenmaal is, wat is dan de second best
oplossing? In mijn persoonlijke geval: is het beter om genoegen te nemen met
het zien van mijn zoon bijvoorbeeld elke 4 of 6 weken of moet ik een
2-wekelijkse strijd aangaan met mijn ex, die ook leidt tot ruzie tussen mijn
zoon en de ex, waar hij ook helemaal gek van wordt? Natuurlijk wil ik hem
elke 2 weken zien, maar wat is beter voor hem?
En als je mijn persoonlijke geval dus extreem doortrekt dan kom je op mijn
theoretische vraag.
> Ik ben benieuwd naar je reactie, Michael.
>
> Met vriendelijke groet,
>
> Henk J. van Dijk
>
Groeten, Michael
DD
Da's nogal bot gesteld. En vanaf welke afstand zou dat moeten? Als
kinderen eerst van de ene naar de andere ouder kunnen lopen, en de
verhuizing zorgt er voor dat ze niet meer zomaar bij die ouder binnen
kunnen vallen, dan *pats* gezag weg?
En wat in het geval dat een ouder er praktisch gezien er altijd al
alleen voor heeft gestaan? (de zeemansvrouw, de vrouw van de
internationaal chauffeur) Moet die in de eigen woonplaats blijven, ook
al is er bijna geen contact tussen de kinderen en de vader?
DD
--
Website:
http://people.zeelandnet.nl/pimpampoen
Laatste update: 25-12-'03
FRee Forever
"Michael"
> En als je mijn persoonlijke geval dus extreem doortrekt dan kom je op mijn
> theoretische vraag.
Concreet was jouw vraag of het minder schadelijk is om de omgang stop te
zetten, dan om een kind te blijven blootstellen aan gesteggel tussen pa en
ma, heb ik het juist?
Ik denk en zie adhv mijn eigen kind dat het schadelijker voor haar is om
haar haar omgang met haar bio vader en zijn familie te ontnemen dan welke
ruzie dan ook.
Ik zie nu al een verwantschap en herkenning van haar naar haar biologische
vader toe, die duidelijk anders is dan naar haar zorgvader. Ze herkent
zichzelf in haar bio vader, zelfs al is ze pas 2 jaar.
Door haar dat te ontnemen is het op de lange termijn volgens mij schadelijk
voor een kind dan af en toe een aanvaring tussen mijn ex en mij. Kinderen
van wie een van de ouders jong overlijdt hebben altijd de andere ouder en de
andere opa's en oma's die vaak liefdevol vertellen wat de overeenkomsten
zijn tussen kind en overleden ouder. Ik zie de gemiddelde gescheiden moeder,
die het contact tussen bio vader en kind verbiedt niet liefdevol spreken
over haar ex.
In bijna alle gevallen zal zonder contact de biovader doodgezwegen worden,
er geen contact zijn met opa's en oma's van vaders kant, waardoor het kind
zijn eigen ik niet kan spiegelen aan deze ouder. Je ontneemt ze een stukje
eigen ik en dat lijkt me voor kinderen bijzonder schadelijk.
Kijk maar eens naar adoptie kinderen, hoe vaak loopt dat niet scheef, of
gaan ze mbv de instanties en adoptie ouders op zoek naar hun roots.
Dit geldt volgens mij in zelfde mate voor kinderen die een van beide ouders
ontnomen wordt.
GReetz FRee
Henk J.van Dijk
Wel doorlezen hoor, allemaal niet zo dramatisch bedoeld ;-)
[Michael]
> Het blijkt dat mijn vraagstelling blijkbaar nogal moeilijk over te brengen
> is. Ik word telkens weer opnieuw beticht van het hebben van een mening,
> terwijl ik alleen een vraag stel. Zo suggereer ik helemaal niet dat het
een
> egoďstische act is om een goede omgangsregeling te hebben. Ik zeg alleen
dat
> ALS het gedoe rond een omgangsregeling het Belang Van Het Kind niet ten
> goede komt, en het kind beter af ZOU zijn zonder omgang DAN is het een
> egoischte act om dan toch het kind te willen zien.
De vraag kan heel dom
> zijn, maar dan zou het antwoord ook simpel moeten zijn. Dan kun je dat
niet
> afdoen met: het is toch logisch.
Het was me al duidelijk dat je een "als-stelling" innam (en heeft men mij
er ook nog eens terecht op geattendeerd), een beetje begrijpelijk is mijn
reactie weer wel: ik heb veelal te maken met mensen die DOOD worden gegooid
met die mogelijkheid en dat dan horen als legitimatie om omgang etc.
concreet een omgangsregeling niet door te laten gaan. En die mensen krijgen
dan nog de volgende toegift: later, ja later zullen je kinderen echt wel bij
je komen hoor en beseffen dat een en ander héél anders is (alsof dat zo zal
gaan, alsof het geen schade voor het kind is om te beseffen dat er één ouder
niet oké was)...
Zelfs ALS je gelijk hebt geef je ouders hiermee een klap in het gezicht.
> Verder lijkt het me dat het stellen van een vraag niet veroordeeld kan
> worden als wetenschappelijk je reinste flauwekul.
Het stellen van de vraag is niet het punt. De vraag is wetenschappelijk geen
flauwekul (daarom IS deze al vele, vele malen gesteld en voornamelijk met
het antwoord "het is van groot belang dat kinderen hun roots, x, y, z in hun
leefwereld hebben -of te wel dat het overduidelijke voordelen heeft met
beide ouders om te kunnen gaan. (Je zou het haast kunnen weten zonder deze
vraag te stellen.)
Je zou je ook -en dat is ook wetenschappelijk- de vraag kunnen stellen of je
wel de juiste vraag stelt... Kan het niet gewoon zo zijn dat in een
culturele setting het gewoon zo is dat kinderen hun ouders mogen kunnen
kennen (uitgezonderd waar de natuur zo wreed is -?, zal de
wetenschappelijke vraagstelling wel weer zijn)?
Het is verschrikkelijk slim en 'clever' om (wetenschappelijke) vragen te
stellen, maar vergeet niet: omgangsproblematiek is een man-made disaster,
niet een natuurramp. Als de wereld in brand staat, is het dan erg voor de
wereld: nee. Dat is een mening.
> "Overduidelijk is vastgesteld"? Dat valt voor mij in de categorie: je
stelt
> een stomme vraag en natuurlijk is het antwoord zus en zo, maar ik vertel
> lekker niet waarom.
Daar heb je gelijk in. Maar ik heb met mensen te maken die psychologisch dik
in de puree zitten. Ik heb wel wat anders te doen; neem zelf wat
wetenschappelijk initiatief en je hebt al zeer snel een waslijst aan
onderzoeken.
[Henk]
> > Naast dit alles is het ook nog een kinderrecht beschreven in een Verdrag
> > (gaat boven NL-wetgeving) etc. etc.
[Michael
> Ik heb het niet over wat de wet zegt.
Nee, dat was me al duidelijk. Gelukkig hebben we wel de wet. (Wil je nog
steeds een antwoord op je prangende vraag? Oké, een toegift. Het zal heel
jonge kinderen (die hun vader nooit gezien hebben) worst zijn of ze nu de
biologische vader zien of een buurman die voor vader speelt (en dat is maar
gelukkig ook, als vader overleden is). Het wordt andere koek als het kind
later merkt dat er iets niet goed zit en dat het dan ňf voorgelogen wordt
dat vader overleden is ňf merkt gewoon belazerd te zijn...
Kortom, het kan zo zijn dat het een jong kind niets uitmaakt, maar de kans
op schade later is enorm... (Of vraag je jezelf dat niet af??)
VRAAG: heb JIJ kinderen die je niet ziet?
[Henk]
> > Last but not least: mogen vaders (m/v) ook nog iets voelen/willen?
[Michael]
> Dat mag, maar is dus weer geen antwoord op de vraag.
Zou kunnen. Ik geloof je op je woord. Maaaar is het je niet duidelijk dat
het wel eens zo zou kunnen zijn dat ik iets in wilde brengen?
(Ik stel niet dat het zo is, maar nogal eens is "wetenschappelijk gedrag",
en "discussie" een uiting van zwaar verminkt menselijk gedrag -een erfenis
van "de wetenschappelijke methode" (de droom vanuit een aantal eeuwen
geleden, zeg maar.
> Ik geef geen mening, ik stel een vraag. Blijkbaar zo'n onzinnige vraag dat
> niemand meer het antwoord kan/wil verklaren.
Dat kun je wel steeds herhalen -maar verschaft je natuurlijk niet voor
alles een alibi ;-)
[Henk]
> > Je roept nu hetzelfde waarmee een aantal jaren vaders om de oren
geslagen
> > werden en kalt gesteld werden, maar waar je nu niet meer mee aan kunt
> komen.
[Michael]
> Zie je: ik mag de vraag niet eens meer stellen.
Je mag elke vraag stellen. Soms hebben we die juist nodig (om te kunnen
reageren)! Dus niet snikkend of verongelijkt in een hoekje gaan zitten hoor
;-)
> Nu stel je dus een tegenvraag. Omdat ik de vraag stel, ga jij aan mij
vragen
> waarom ik eigenlijk die vraag stel. Ook dat lijkt me dus geen antwoord.
Heb je toevallig het boekje (iedereen aan te bevelen overigens -een zeer
goed geschreven inleiding) gelezen: "Kernthema's van de filosofie",
hoofdstuk 10, 'redeneren en argumenteren', onder 10.3 ("9.3" foutje dus) en
kopje "verdedigingsplichtregel"??
> Ik stel de vraag overigens omdat ik het antwoord niet weet. Ik zie (in
mijn
> eigen geval en hier in postings) hoe kinderen kunnen lijden onder gehannes
> over omgangsregelingen. Natuurlijk zou dat gehannes er niet moeten zijn,
> natuurlijk zouden ouders verstandiger moeten wezen. Maar als dat voor het
> kind schadelijke gehannes er nu toch eenmaal is, wat is dan de second best
> oplossing?
Hier kan ik je volgen heel goed volgen! Het probleem, wat je hier prima
neerzet , is heel, heel inleefbaar. Čn een wezelijk probleem....
> In mijn persoonlijke geval: is het beter om genoegen te nemen met
> het zien van mijn zoon bijvoorbeeld elke 4 of 6 weken of moet ik een
> 2-wekelijkse strijd aangaan met mijn ex, die ook leidt tot ruzie tussen
mijn
> zoon en de ex, waar hij ook helemaal gek van wordt? Natuurlijk wil ik hem
> elke 2 weken zien, maar wat is beter voor hem?
Dat ligt een beetje aan de situatie. Feit is dat je hier (en dus je kind!)
rechtsbescherming voor zou moeten kunnen claimen; als dat het geval zou zijn
dan zal het getrek door een onwillig ouder heel wat minder zijn.
Feit is ook dat in veel situaties er juridisch meer mogelijk is en dat
et -zeker op de langere duur beter zal uitvallen voor je kind als je "er
voor gaat"... Hoe moeilijk dat ook lijkt.
> En als je mijn persoonlijke geval dus extreem doortrekt dan kom je op mijn
> theoretische vraag.
Oké, ik heb een suggestie: als je nu je theoretische vraag een vertaalt
naar je persoonlijke situatie. Zou ik (of/en iemand anders) je dan kunnen
helpen tot een keuze te komen die bij je past?
> > Ik ben benieuwd naar je reactie, Michael.
Ik minstens zo!
Henk J.van Dijk
[DD]
> Da's nogal bot gesteld.
Dat is heel bot gesteld -anders dringt het niet door (dat we het over een
heel naar probleem hebben) ;-)
[DD]
> En vanaf welke afstand zou dat moeten?
Ik zou zeggen één km minder ver weg dan jij van de andere ouder van jullie
kinderen wonen. Afspraak?
> Als
> kinderen eerst van de ene naar de andere ouder kunnen lopen, en de
> verhuizing zorgt er voor dat ze niet meer zomaar bij die ouder binnen
> kunnen vallen, dan *pats* gezag weg?
Uh, wat bedoel je?
> En wat in het geval dat een ouder er praktisch gezien er altijd al
> alleen voor heeft gestaan? (de zeemansvrouw, de vrouw van de
> internationaal chauffeur) Moet die in de eigen woonplaats blijven, ook
> al is er bijna geen contact tussen de kinderen en de vader?
Tja, daar hebben we al jaren lang nog geen oplossing voor gevonden. We
hebben ons hierover hier al jaren gebogen ;-)
DD
> [DD]
>> En vanaf welke afstand zou dat moeten?
>
> Ik zou zeggen één km minder ver weg dan jij van de andere ouder van jullie
> kinderen wonen. Afspraak?
Het zit je oh zo hoog dat ik zo ver van de vader van de kinderen woon
he? Maar je kent lang niet het hele verhaal....ik was niet de eerste
die verhuisde!
>> Als
>> kinderen eerst van de ene naar de andere ouder kunnen lopen, en de
>> verhuizing zorgt er voor dat ze niet meer zomaar bij die ouder binnen
>> kunnen vallen, dan *pats* gezag weg?
>
> Uh, wat bedoel je?
Precies wat ik zeg. Als een ouder alles op alles zet om in hetzelfde
dorp te blijven als de ex, zodat de kinderen onbelemmerd naar die ex
toe kunnen, zelfs zonder dat ze gehaald of gebracht moeten worden, en
de andere ouder verhuist, zodat de kinderen afhankelijk zijn van halen
en brengen om die ouder te zien, wie is er dan het gezag kwijt in jouw
redenering?
>> En wat in het geval dat een ouder er praktisch gezien er altijd al
>> alleen voor heeft gestaan? (de zeemansvrouw, de vrouw van de
>> internationaal chauffeur) Moet die in de eigen woonplaats blijven, ook
>> al is er bijna geen contact tussen de kinderen en de vader?
>
> Tja, daar hebben we al jaren lang nog geen oplossing voor gevonden. We
> hebben ons hierover hier al jaren gebogen ;-)
Maar ondertussen doe je er mooi geen uitspraak over...
DD
--
Website:
http://people.zeelandnet.nl/pimpampoen
Laatste update: 25-12-'03
Jan
> Het programma spoorloos is zo'n voorbeeld, als je meestal de reactie's
> ziet van mensen die hun kinderen na lange tijd weer zien,erg
> ontroerend. Meestal is er door die natuurlijke band meteen herkenning.
> >Dit geldt volgens mij in zelfde mate voor kinderen die een van beide
ouders
> >ontnomen wordt.
> >
> >GReetz FRee
> Groeten,
> Thijs.
knip
Hier ben ik het mee eens. Ik heb mijn biologische vader meer dan 35 jaar
niet gesproken, maar nadat het contact was gelegd en ik hem aan de telefoon
had gesproken was het net of ik hem gisteren voor het laatst had
gezien/gesproken. Het voelde heel vertrouwd. Ik heb er geen duidelijke
verklaring voor. Maar voor mij voelde het wel zo. Misschien was het omdat ik
nu klaar voor was, misschien een hogere macht, ik weet het niet.
Henk J.van Dijk
[DD]
> Het zit je oh zo hoog dat ik zo ver van de vader van de kinderen woon
> he? Maar je kent lang niet het hele verhaal....ik was niet de eerste
> die verhuisde!
Het zit me niet hoog DD, het is een hint of zoiets (eigenlijk heb ik geen
flauw idee) dat ik je vraag "En vanaf welke afstand zou dat moeten?",
eigenlijk zo merkwaardig vind; wat zou voor jou dan een afstand kunnen
zijn.
DD, DD, DD, dit is toch echt flauwekul, toch?? Het zit me niet hoog,
misschien was het wel weer een goede bui van me: weer een kans om het naar
je toe te draaien, want verdraaid, het is weer die ex van je.
> Maar ondertussen doe je er mooi geen uitspraak over...
Nee, omdat ik duidelijk was. Geloof, hoop ik. Maar goed, ik ben in een
goede bui: ik doe er nog een paar kilometers bij.
Jan
"Michael" <mik...@planet.nl> schreef in bericht
news:bug54s$ckr$1...@reader10.wxs.nl...
> "Jan" <kopla...@hotmail.com> schreef in bericht
> news:400b2c1c$0$6928$fb62...@morenews.zeelandnet.nl...
> > Beste mensen,
> >
> > Ik heb het gehele draadje gelezen en bij sommige berichten werdt ik
> bijna
> > niet goed. Het stoom kwam bijna uit mijn oren. Ik heb zelf een aantal
> jaren
> > (voordat onze dochter werdt geboren) geholpen met de opvoeding en
> verzorging
> > van haar kinderen uit haar vorig huwelijk. Maar ik ben van mening en
nog
> > steeds dat er ten alle tijden contact moet zijn met de vader/moeder,
hoe
> > goed de nieuwe partner er ook voor is.
>
> Ik ben het wel met je eens, alleen vraag ik me af of dat wel het beste
is
> voor het kind. Niemand stelt dat ooit im Frage.
Dat denk ik wel omdat anders het kind later misschien toch wil weten waar
zijn/haar roots liggen.
>
> En dan het volgende punt. Nog meer
> > stoom. Doordat mijn a.s. ex bij mij is weggegaan heb een lange tijd
mijn
> > dochter niet gezien (ze is net 1 jaar geworden) en ze afgelopen
weekend
> hier
> > eindelijk geweest maar ze wist nog precies wie ik was, ik bedoel ze is
> niet
> > van mij vervreemd ook al werdt dat door veel mensen tegen mij gezegd.
> Het
> > was een mooi en ook een heel emotioneel weekend maar dat terzijde. En
> als ik
> > geen bezoeksregeling zou krijgen dan zou ik me eigen doodstrijden om
dat
> af
> > te dwingen met de reden. Mijn kind zal later weten dat haar vader er
> alles
> > aan gedaan heeft om haar te kunnen zien.
>
> OK, nog meer stoom. Maar waarom? Omdat JIJ je kind wil zien. En
natuurlijk
> wil je dat, een kind is het kostbaarste bezit. Dat zegt echter niets
erover
> of het wel goed is voor het kind.
>
In mijn ogen is dit wel goed voor het kind omdat ik van mening ben dat mijn
"wijsheid" geen schade kan opleveren voor het kind. Omdat ik eerst aan mijn
dochter denk.
> De waarheid komt altijd boven. Als
> > je tegen iemand zegt die in een scheiding zit "je kind is te jong en
> daarom
> > hoef je je kind niet meer te zien" nou ik zou niet graag in je
schoenen
> > staan. Ik zou denk ik door het lint gaan. Je neemt toch geen kind om
het
> > niet meer te zien. De meeste gescheiden ouders met kleine kinderen is
> dat
> > één van de ouders moet bloeden met betrekking tot de opvoeding.
>
> Zie je dat je het over het belang van de ouders hebt? Niet over het
belang
> van het kind.
Ieder ouder vind haar/zijn opvoeding het beste. Je kunt pas later beoordelen
of je het goed hebt gedaan. En ik weet zeker dat ieder van ons zegt "in
bepaalde dingen zal ik me kind anders opvoeden dan mijn ouders hebben
gedaan"
Dat is waar maar dat zal je nooit te weten komen omdat je het niet over kan
doen. Dus je hebt nooit geen vergelijkingsmateriaal. En je kunt het ook niet
onderzoeken met twee gezinnen (indien die ervoor open zouden staan) want
niemand is hetzelfde (totdat we mensen gaan klonen).
> > Het is in ieder geval niet de bedoeling om mensen te kwetsen. Mijn
> excuses
> > indien er mensen zijn die hierdoor gekwetst zijn.
> >
> > Mvg Jan (die meer leest dan schrijft)
> >
> Michael
>
>
Het stoom is al verdwenen maar het komt waarschijnlijk dat ik een emotioneel
weekand achter de rug had. Ik had je verhaal beter eerst even kunnen laten
bezinken.Dan had ik het waarschijnlijk in een ander perspectief gezien.
Mvg Jan (die al meer begint te schrijven dan lezen)