De boom van Arie
Jan H
opkomende vlaag van nostalgie, eens een kijkje te nemen in dat oude
buurtje van me waar mijn roots en dus ook vele jeugdherinneringen
liggen. Na een plekje voor mijn auto te hebben gevonden wandel ik door
de Zeilstraat in de richting van de Zeilbrug. De dag moet nog op gang
komen, sommige winkels zijn al open om hun eerste klanten binnen te
laten, voor andere is nog personeel in de weer met het wassen van
ramen of het wegschrobben van de hondenpoep op de tegels voor hun pui.
Hoe ik het ook probeer, ik kan maar geen beeld van herkenning op mijn
netvlies krijgen.
De winkels van vroeger zijn er niet meer, vervangen of in een moderner
jasje gestoken. Veel electronica nu, veilig achter saaie traliewerken.
Het verkeer is nu veel drukker en ook de mensen in de straat zijn
vreemden voor me. Als ik bij de brug aankom zie ik dat ook deze niet
aan modernisering is ontkomen en heb ik de hoop om nog iets van
vroeger te herkennen al opgegeven.
Iets te vroeg naar het blijkt, want daar op de hoek van de Zeilstraat
en Schinkelkade staat, reusachtig en majestueus het straatbeeld
overheersend, de oeroude iep, de "boom van Arie".
Als ik verder loop onthult zich het gevelrijtje van de woningen aan de
Schinkel, waartussen ook die van mijn ouderlijk huis. Wel veel kleiner
en smaller dan ik mij herinner en nu in een strak modern
renovatie-jasje gestoken. Ik kan het niet laten om er langs te lopen
en even omhoog te kijken en zie door het raam een vleugje interieur
van Italiaanse snit. Daarna loop ik naar de waterkant om de iep wat
beter te bekijken. Zijn stam is inmiddels wel een meter dik en er
lopen diepe groeven in de groengrijze schors. Terwijl ik daar sta en
mij bewust ben van mijn band met deze reus, dwalen mijn gedachten af
naar vroeger......
Ik zal een jaar of zes, zeven zijn. Ik sta naast mijn moeder voor het
haringkarretje op de hoek van de brug en kijk gefascineerd toe hoe
Arie de haringen neervlijt met zijn mollige handen, hoe hij ze met het
vlijmscherpe mes in stukjes hakt en hoe daarna zijn dikke roze vingers
er geroutineerd een pluk uitjes gelijkmatig over uitstrijken. Alles
aan Arie is dik. Zijn handen, zijn buik en ook zijn gezicht met bolle
roze wangen waarin vanaf de neus een fijn netwerk van blauwe adertjes
loopt, het onweerlegbare bewijs van wat een publiek geheim is. Arie
lust' em graag! Maar Arie is ook een held. Met gevaar voor eigen leven
heeft hij in de hongerwinter de boom verdedigd die naast zijn kar
staat en waarop ik vanuit de stoel voor het raam zo' n mooi uitzicht
had.
In die hongerwinter werden veel bomen 'snachts gekapt en de "boom van
Arie" zou zeker zijn geveld ware het niet dat Arie, met zijn vismessen
gewapend, bij nacht en ontij op wacht had gestaan. "Van mijn boom
blijven ze af" had hij meermalen zijn klanten toevertrouwd. Die
boodschap was helder overgekomen, met Arie viel niet te spotten. En
dus kon ik dagelijks genieten van het leven in de boom. De duiven die
er paarden en nestelden, de jonkies die gevoerd werden en later
uitvlogen. Ach, er viel altijd wel wat te zien.
..... Het knetterende motertje van een bootje in de gracht doorbreekt
mijn overpeinzingen en ik keer snel weer terug naar het heden, werp
nog een laatste blik omhoog in de boom die trots en ongenaakbaar op
mij neerkijkt.
Terwijl ik terug loop naar mijn auto besef ik dat ik misschien wel de
enige ben die weet waarom die boom er nog staat. De boom die getuige
was van al mijn avonturen op straat en die mij heeft zien opgroeien
van kleuter tot puber, mij met het instappen in de trouwauto afscheid
heeft zien nemen van mijn buurt. Hij zal er waarschijnlijk nog staan,
lang nadat ik al weer tot stof geworden ben. Dat alles dank zij Arie.
Straks zal ik er niet meer zijn en zal niemand het meer weten, tenzij
ik het toevertrouw aan usenet....
Jan
ReindeR Rustema
> Terwijl ik terug loop naar mijn auto besef ik dat ik misschien wel de
> enige ben die weet waarom die boom er nog staat.
Nu weten wij het ook gelukkig. Goeie actie.
Ken je de stichting Tijdgeest ook? Die interviewen mensen om allemaal
van dit soort anecdotes vast te leggen.
Morgen geef ik een dozijn vrijwilligers in Oost een les 'schrijven voor
het web', want die interviewtjes komen ook allemaal in een database die
via het web ontsloten wordt in opdracht van het Amsterdams Historisch
Museum.
(het lesmateriaal bestaat uit het groene boekje 'Schrijfwijzer')
--
ReindeR
Rik van der Helm
> Straks zal ik er niet meer zijn en zal niemand het meer weten, tenzij
> ik het toevertrouw aan usenet....
Mooi verhaal bewaart voor de 'eeuwigheid'
Groet, Rik
--
Paul Rijkse
> Omdat ik vanochtend toch in de buurt ben besluit ik, in een plotseling
> opkomende vlaag van nostalgie, eens een kijkje te nemen in dat oude
Bijzonder van het stukje genoten, ik hoop dat je meer last krijgt van deze
nostalgische vlagen en ons daar van kond zult willen doen! ;-))
Grtz.,
Paul
Jan H
Rustema) wrote:
>Jan H <hen...@xs4all.nl> wrote:
>
>> Terwijl ik terug loop naar mijn auto besef ik dat ik misschien wel de
>> enige ben die weet waarom die boom er nog staat.
>
>Nu weten wij het ook gelukkig. Goeie actie.
>
>Ken je de stichting Tijdgeest ook?
Nee, maar ik heb net wat gegoogeld en zag een heleboel initiatieven
van die stichting voorbij komen. Zal daar eens induiken.
>Die interviewen mensen om allemaal
>van dit soort anecdotes vast te leggen.
>Morgen geef ik een dozijn vrijwilligers in Oost een les 'schrijven voor
>het web', want die interviewtjes komen ook allemaal in een database die
>via het web ontsloten wordt in opdracht van het Amsterdams Historisch
>Museum.
Doet me herinneren aan een aktie van Het Parool. Daarin kunnen
Amsterdammers uit "Oud Zuid" hun verhaal kwijt. De beste worden
gepubliceerd maar in ieder geval worden ze allemaal opgenomen in het
Historisch Archief van Amsterdam. Je begrijpt zeker wel, dat ik "de
boom van..." ook heb ingezonden.
>
>(het lesmateriaal bestaat uit het groene boekje 'Schrijfwijzer')
En, waren ze een beetje enthousiast?
Jan
Jan H
>On Sun, 01 Dec 2002 15:37:41 +0100, Jan H <hen...@xs4all.nl> wrote:
>
>
>Mooi verhaal. Maar...
>
>Ik vind Oom Arie's gedrag erg twijfelachtig.
Wel heel erg Amsterdams om er gelijk maar een "Oom" van te maken. Maar
inderdaad, niemand heeft zoveel ooms en tantes als een Amsterdammer.
Ik herinner mij ome Joop en tante Alie die op de hoofddorpweg woonden.
Eens in de maand kwamen die op zaterdagavond een potje Canasta spelen
met m'n ouders. Dan kwam er zowaar een borrel op tafel. Maar goed,
achteraf bleken dat dus helemaal geen oom en tante te zijn. Het waren
gewoon kennissen van mijn ouders.
Overigens, zo'n borrel werd nog per maatje gekocht bij de drogist
"Mijnheer" ook op de hoofddorpweg.
>Weet je waarom de mensen bomen kapten?
Ja.
>In januari 1945 is het dagelijks rantsoen dat mensen op de bonnen kunnen krijgen
>gedaald tot 500 calorieën (dit is een kwart van wat een volwassenen nodig
>heeft).
>Mensen die in de stad wonen gaan op het platte land op zoek naar voedsel zoals
>aardappellen, suikerbieten, tulpbollen of graan.
>De kolen die uit Duitsland komen worden door de Duitsers zelf gebruikt of door
>de gaarkeukens, waar de mensen elke dag een beetje soep kunnen komen halen. Het
>is dan zeer lang in de rij staan voor een beetje warm water met smaak wat voor
>soep moet doorgaan. Alles wat men als brandstof kan gebruiken (vooral hout)
>wordt overal vandaan gehaald, brandstof betekende warmte.
>Wat betekenen mensenlevens t.o.v zo'n rotboom?
Ik heb het verhaal ooit eens in een andere groep gepost. Daar vertelde
iemand me dat op bijvoorbeeld de Overtoom bijna geen biels meer onder
de tramrails lag. Maar goed, ik kan niet inschatten hoeveel bomen er
nog her en der stonden, maar ik vermoed nog voldoende, want ik kan mij
niet voorstellen dat Arie het had volgehouden tegen een woedende
volksmeute die de allerlaatste boom wilde hebben. Ze hadden hem gewoon
zonder pardon in de gracht geflikkerd.
>Ik weet nog wel wat anders wat Arie had kunnen doen met zijn haringmessen.
Ja, ik vind het ook niet moeilijk om voor anderen te bedenken wat ze
hadden kunnen doen.
>Maar er zijn maar heel weinig echte verzetshelden geweest...
Precies, en soms vraag ik mijzelf af "en jij Jan, wat had jij gedaan?"
Jan
ReindeR Rustema
> On Mon, 2 Dec 2002 00:19:32 +0100, rei...@rustema.nl (ReindeR
> Rustema) wrote:
>
> >Jan H <hen...@xs4all.nl> wrote:
> >
> >> Terwijl ik terug loop naar mijn auto besef ik dat ik misschien wel de
> >> enige ben die weet waarom die boom er nog staat.
> >
> >Nu weten wij het ook gelukkig. Goeie actie.
> >
> >Ken je de stichting Tijdgeest ook?
>
> Nee, maar ik heb net wat gegoogeld en zag een heleboel initiatieven
> van die stichting voorbij komen. Zal daar eens induiken.
Inmiddels ben ik erachter dat de stichting Tijdgeest en het project van
het Amsterdams Historisch Museum om verhalen in Oost te verzamelen in
dit stadium nog niet bij elkaar zijn gekomen. Dat gaat nog gebeuren als
het goed is. De stichting is ook landelijk, of heeft landelijke
ambities.
> Doet me herinneren aan een aktie van Het Parool. Daarin kunnen
> Amsterdammers uit "Oud Zuid" hun verhaal kwijt. De beste worden
> gepubliceerd maar in ieder geval worden ze allemaal opgenomen in het
> Historisch Archief van Amsterdam. Je begrijpt zeker wel, dat ik "de
> boom van..." ook heb ingezonden.
Vanzelfsprekend.
> >(het lesmateriaal bestaat uit het groene boekje 'Schrijfwijzer')
>
> En, waren ze een beetje enthousiast?
Ja, ze waren erg enthousiast geworden. Onderwijs geven is erg leuk om te
doen. Ik heb printjes uitgedeeld van jouw posting en ze gevraagd om die
te bewerken. Zij moeten immers gaan interviewen en met kleine
verhaaltjes van 250 woorden terugkomen. Ze vonden het allemaal een
prachtig verhaal. Dit soort verhalen hopen ze te gaan verzamelen. Maar
als ze dit zouden bewerken dan zouden ze er 2 verhalen uithalen. Het
verhaal van de boom van Arie en het verhaal van het rondlopen in het
heden daar en de verwondering over wat er veranderd is. Dat tweede
verhaal zou dan waarschijnlijk op zich ook niet sterk genoeg zijn om te
gebruiken. Kijk, dat gebeurt er nu als je gaat 'schrijven voor het web'
de ondertitel van dat boekje.
Ik heb ze ook gewezen op het bestaan van deze nieuwsgroep natuurlijk,
ook al had ik het web natuurlijk moeten aanprijzen als oplossing. Dat
zou meer in het belang van mijn werkgever zijn geweest. Behalve
internetcursussen geven maakt Mediamatic vooral websites immers.
--
ReindeR
Henk Smit
"Jan H" <hen...@xs4all.nl> schreef in bericht
news:0jpouu0q50ttohp88...@4ax.com...
> On Mon, 02 Dec 2002 21:27:37 +0100, Amsterdammer<Ams...@am.nl> wrote:
>
> >On Sun, 01 Dec 2002 15:37:41 +0100, Jan H <hen...@xs4all.nl> wrote:
> >
> >
> >Mooi verhaal. Maar...
> >
> >Ik vind Oom Arie's gedrag erg twijfelachtig.
>
> Wel heel erg Amsterdams om er gelijk maar een "Oom" van te maken. Maar
> inderdaad, niemand heeft zoveel ooms en tantes als een Amsterdammer.
> Ik herinner mij ome Joop en tante Alie die op de hoofddorpweg woonden.
> Eens in de maand kwamen die op zaterdagavond een potje Canasta spelen
> met m'n ouders. Dan kwam er zowaar een borrel op tafel. Maar goed,
> achteraf bleken dat dus helemaal geen oom en tante te zijn. Het waren
> gewoon kennissen van mijn ouders.
>
> Overigens, zo'n borrel werd nog per maatje gekocht bij de drogist
> "Mijnheer" ook op de hoofddorpweg.
>
> >Weet je waarom de mensen bomen kapten?
>
> Ja.
>
> >In januari 1945 is het dagelijks rantsoen dat mensen op de bonnen kunnen
krijgen
Terwijl Jan het uit overlevering het verhaal van Arie kent, heb ik dat
bewust meegemaakt (6 ą7 jaar oud). Aan het einde van de oorlog was brandstof
zoals reeds geschreven inderdaad erg schaars. Zelf schooide de straten af
naar brandstof in navolging van volwassen personen, zoals houten teerblokjes
tussen de rails op de Koninginneweg waarbij door de straat werd geschoten en
ik met mijn blokjesrovers in de portieken dook, (die geteerde houten blokjes
waren begrijpelijk haast niet te stoken) in het Vondelpark hout sprokkelen
waarbij ik betrapt werd door een parkwachter en ik dacht nou ben ik er
geweest. Het Vondelpark werd daarom op het einde van de oorlog gesloten. Het
slopen van het Broekerhuis achter Schinkelhaven en een schuilkelder op de
Waldeck Pyrmontlaan naast het Vondelpark waarbij een laag zand op de houten
constructie lag en bij het slopen de heleboel in elkaar kon storten. Een hek
slopen bij de grüne polizei over het ijs van de koningsvijver. Toen zo'n
groen geuniformeerd figuur achter ons aanging en we de benen namen over het
ijs tot de achtervolger het opgaf. Aan het einde van de oorlog zag hij er
waarschijnlijk ook niet veel heil in om hard te lopen en toen een
medevluchter mij zei dat ik geluk had dat ze me niet gepakt hadden omdat ik
anders afgevoerd was, heb ik nog daar nare dromen van gehad. Ook op het
Haarlemmermeerstation zoeken naar kooltjes in de as van stoomlocomotieven.
Ja ik heb wel in het 'kleuterverzet' gezeten.
Bij ons in de familie op de Schinkelkade kwam het idee op om de iep voor de
deur, twee bomen noordelijker dan boom van Arie, om te zagen, mijn vader,
opa en als ik me goed herinner nog wat familie of vrienden maakten de
voorbereidingen. Opa, heier van beroep had de zaag, bijl en touw. Ik kan nog
herinneren dat mijn moeder erg zenuwachtig was die nacht. Het ging mis en ze
werden betrapt toen de ongeveer 25-jarige iep omging. Achteraf gezien was
hij mooi gevallen.
Een landwachter nam al het gereedschap in beslag en liet de daders gaan. Nog
jaren was mijn opa ontzaglijk boos op de landwachter. Hij, de handwerksman
die erg op zijn gereedschap was gesteld, was het kwijt en hij beweerde dat
de man het niet bij de bevoegde instanties ingeleverd had maar zelf
gehouden.
De volgende dag lag de iep troosteloos op straat waarop de hele buurt zich
de resten stortte. In een mum of tijd was de boom geheel gesloopt. Als
gieren die de restanten van de prooi van leeuwen verorberen. De stam ging in
zijn geheel door het huis van buren naar achteren. Omdat de boom voor het
gemak op ruim een meter boven de grond was afgezaagd was er een flinke stomp
blijven staan. Ik weet nog dat een er een man dagen met een gewone
timmermanszaag bezig is geweest om die vlak bij de grond af te zagen. N a de
oorlog is er weer een iep geplant die echter na een enige jaren weer
doodging. Vele iepen gingen in die dagen dood aan iepenziekte en daarom is
er waarschijnlijk een plataan geplant die er nog staat.
Omdat de daders waarschijnlijk bekend waren, was ons ook de mare bekend dat
we van de boom van Arie af moesten blijven. De boom staat er nog steeds in
al zijn glorie, waarschijnlijk ook omdat hij bij de oprit van de zeilbrug
staat dus veel grond tot het grondwater tot zijn beschikking heeft. Hij
verdient de status van monumetale boom gezien zijn geschiedenis en ouderdom
(ca. 80 jaar). Is dat ook zo bij het stadsdeel Zuid?
Over Arie nog deze petit histoire. Arie, ondanks dat hij kleine
middenstander was, hing de communistische leer aan, was in ieder geval
antikapitalist. Toen mij moeder met mij, 2 jaar en pasgeboren broertje in
het begin van de oorlog bij zijn kar langs ging voegde hij haar toe, fok ze
maar voor de oorlog. Arie verkocht wel heel lekkere haring. Mijn tante kocht
er eens aan de kar een zoute haring voor mij en ik herinner me nog hoe
lekker die was. Zaterdag kocht mijn moeder vaak een bosje gezouten sprot die
mijn vader zorgvuldig schoonmaakte en die tussen kadetjes opgegeten werd.
Later stond Arie met een patatkraam bij het IJsbaanpad hoek Amstelveense weg
waar de zaak op een dag door een lekkende butagasfles ontplofte.
De knal was in het Olympisch stadion te horen waar ik een voetbalwedstrijd
van DWS(A?) bijwoonde. Arie is er toen goed afgegekomen zover ik mij
herinner.
Henk
Jan H
>Over Arie nog deze petit histoire. Arie, ondanks dat hij kleine
>middenstander was, hing de communistische leer aan, was in ieder geval
>antikapitalist. Toen mij moeder met mij, 2 jaar en pasgeboren broertje in
>het begin van de oorlog bij zijn kar langs ging voegde hij haar toe, fok ze
>maar voor de oorlog. Arie verkocht wel heel lekkere haring. Mijn tante kocht
>er eens aan de kar een zoute haring voor mij en ik herinner me nog hoe
>lekker die was. Zaterdag kocht mijn moeder vaak een bosje gezouten sprot die
>mijn vader zorgvuldig schoonmaakte en die tussen kadetjes opgegeten werd.
>Later stond Arie met een patatkraam bij het IJsbaanpad hoek Amstelveense weg
>waar de zaak op een dag door een lekkende butagasfles ontplofte.
>De knal was in het Olympisch stadion te horen waar ik een voetbalwedstrijd
>van DWS(A?) bijwoonde. Arie is er toen goed afgegekomen zover ik mij
>herinner.
Ha Henk, wat een prachtig mooie aanvulling en uit de eerste hand nog
wel!
Die Arie was toch wel een opmerkelijk figuur hoor.
Ik herinner me dat ik eens op luilak zo rond een uur of vijf 'smorgens
op straat was en dat Arie toen de deur uit stapte om te gaan jagen.
Helemaal in het groen gestoken met een jagershoedje en een geweer over
zijn schouder stapte hij op zijn fiets, richting zandland vermoed ik.
Hij is uiteindelijk in bed gestorven. Mijn moeder vertelde me dat
Arie's vrouw tegen haar had gezegd dat ze op een gegeven moment wakker
werd en tegen Arie de volgende historische woorden had gesproken:
"Arie wat ben je koud."
Toen lag hij dus al een tijdje dood naast haar. Overigens is zijn
vrouw sindsdien nogal opgeleefd. Ze veranderde van een muizig
figuurtje in een opgedofde eind-middelbare blondine met opgestoken
haar. Ze kreeg kennis aan een man met een prachtige Jaguar E-type.
Die stond dan met zijn lange zilverkleurige neus te glanzen voor d'r
deur. Dat was wat in die dagen.
Volgens mij, maar ik kan mij vergissen, heeft ze met die man ook de
patatkraam achter het Stadion opgezet.
Nouja, en nu zijn ze natuurlijk allemaal dood.
Jan
Jan H
Rustema) wrote:
>Jan H <hen...@xs4all.nl> wrote:
>> >(het lesmateriaal bestaat uit het groene boekje 'Schrijfwijzer')
>>
>> En, waren ze een beetje enthousiast?
>
>Ja, ze waren erg enthousiast geworden. Onderwijs geven is erg leuk om te
>doen. Ik heb printjes uitgedeeld van jouw posting en ze gevraagd om die
>te bewerken. Zij moeten immers gaan interviewen en met kleine
>verhaaltjes van 250 woorden terugkomen. Ze vonden het allemaal een
>prachtig verhaal. Dit soort verhalen hopen ze te gaan verzamelen. Maar
>als ze dit zouden bewerken dan zouden ze er 2 verhalen uithalen. Het
>verhaal van de boom van Arie en het verhaal van het rondlopen in het
>heden daar en de verwondering over wat er veranderd is. Dat tweede
>verhaal zou dan waarschijnlijk op zich ook niet sterk genoeg zijn om te
>gebruiken. Kijk, dat gebeurt er nu als je gaat 'schrijven voor het web'
>de ondertitel van dat boekje.
Jee Reinder, wat leuk om te horen. Ha, die Arie gaat echt onsterfelijk
worden en zijn boom ook vanzelfsprekend.
>Ik heb ze ook gewezen op het bestaan van deze nieuwsgroep natuurlijk,
Wie weet levert het een lading nieuwe posters op, inclusief hun
verhalen.
>ook al had ik het web natuurlijk moeten aanprijzen als oplossing. Dat
>zou meer in het belang van mijn werkgever zijn geweest. Behalve
>internetcursussen geven maakt Mediamatic vooral websites immers.
Ik heb net jullie site bekeken maar kan zo gauw niets over "Het Web"
vinden.
Jan
ReindeR Rustema
> Ik heb net jullie site bekeken maar kan zo gauw niets over "Het Web"
> vinden.
Zocht je dit? http://netles.mediamatic.nl/schrijven.html
> Mediamatic Netles basis - drie dagen
> Schrijven en internet
> Schrijven voor het web is wezenlijk anders dan schrijven voor andere
> media. Het is meer dan het maken van tekst. Het internet heeft geen
> lezers, luisteraars of kijkers, maar gebruikers. Hun gedrag beīnvloedt de
> inhoud en de vorm van het medium. Een webredacteur heeft te maken met de
> eigenschappen van een beeldscherm en met interactie, navigatie en de
> structuur van een site.
--
ReindeR
ReindeR Rustema
--
ReindeR
Henk Smit
Was dat niet om op zijn spullen te passen. Hij was er erg zuinig op, elke
avond ging de kar naar de Vlietstraat. Ja dan zou de kar 's morgens vroeg
niet gestaan hebben. Ieder geval als je als kind naar de kar wees sprong hij
al woedend op. Volgens mijn moeder heeft mijn broer Hans als kleuter hem bij
zulk gelegenheid een schop verkocht wat mij uitermate verbaasd vanwege de
moed.
Wij hebben hem ook gepest met brandend fosfor voor de huisdeur naast zijn
klompen die daar altijd stonden als thuis was overdag. Toen hij dat
uittrappen wilde ging dat niet. De klompendans die hij toen uitvoerde
sloegen wij als straatjongens uit dekking gade en vermaakte ons erg.
>
> Hij is uiteindelijk in bed gestorven. Mijn moeder vertelde me dat
> Arie's vrouw tegen haar had gezegd dat ze op een gegeven moment wakker
> werd en tegen Arie de volgende historische woorden had gesproken:
>
> "Arie wat ben je koud."
Ja dat kende ik ook.
>
> Toen lag hij dus al een tijdje dood naast haar. Overigens is zijn
> vrouw sindsdien nogal opgeleefd. Ze veranderde van een muizig
> figuurtje in een opgedofde eind-middelbare blondine met opgestoken
> haar. Ze kreeg kennis aan een man met een prachtige Jaguar E-type.
> Die stond dan met zijn lange zilverkleurige neus te glanzen voor d'r
> deur. Dat was wat in die dagen.
Ja vrouwen kunnen veranderen na onderdrukking door een dominante man. Mooi
hè
>
> Volgens mij, maar ik kan mij vergissen, heeft ze met die man ook de
> patatkraam achter het Stadion opgezet.
Waarschijnlijk voortgezet.
Jan H
>
>"Jan H" <hen...@xs4all.nl> schreef in bericht
>news:uqapuug3ga6ak3qq1...@4ax.com...
>> On Tue, 3 Dec 2002 13:19:51 +0100, "Henk Smit" <hdw...@dds.nl> wrote:
>> Die Arie was toch wel een opmerkelijk figuur hoor.
>> Ik herinner me dat ik eens op luilak zo rond een uur of vijf 'smorgens
>> op straat was en dat Arie toen de deur uit stapte om te gaan jagen.
>> Helemaal in het groen gestoken met een jagershoedje en een geweer over
>> zijn schouder stapte hij op zijn fiets, richting zandland vermoed ik.
>Was dat niet om op zijn spullen te passen. Hij was er erg zuinig op, elke
>avond ging de kar naar de Vlietstraat. Ja dan zou de kar 's morgens vroeg
>niet gestaan hebben. Ieder geval als je als kind naar de kar wees sprong hij
>al woedend op. Volgens mijn moeder heeft mijn broer Hans als kleuter hem bij
>zulk gelegenheid een schop verkocht wat mij uitermate verbaasd vanwege de
>moed.
Nou zeg, dat had ik ook nooit van Hans gedacht. Eens in de paar jaar
lakte Arie zijn karretje weer opnieuw. Ik ben er wel eens langs gerend
terwijl ik de knokkel van mijn hand langs de schrootjes liet roffelen.
Hij was woest en ik heb me lange tijd niet in zijn buurt durven
vertonen. Misschien was het wel daarom dat hij me wat later, toen ik
midden in de winter met ijsschotsen trappen in de Schinkel viel en er
gelukkig door iemand was uitgehaald, sarcastisch toebeet: "wat kun jij
blèren zeg."
>Wij hebben hem ook gepest met brandend fosfor voor de huisdeur naast zijn
>klompen die daar altijd stonden als thuis was overdag. Toen hij dat
>uittrappen wilde ging dat niet. De klompendans die hij toen uitvoerde
>sloegen wij als straatjongens uit dekking gade en vermaakte ons erg.
Ha ja, daar was ik ook bij. Hij begreep er geen zak van. Dat moet
tegen oudjaar zijn geweest. Mooi waren ook altijd de bommetjes in
zilverpapier gevuld met kalium en zwavel die altijd prachtig knalden
als de tram er overheen reed.
Wat een mooie prachtige oude foto heb je me toegestuurd Henk! Ik denk
dat het ergens in de vijftiger jaren is. De boom is er nog lang niet
zo dik op als tegenwoordig. Arie's karretje staat er ook, met het luik
naar beneden, dus hij zal wel niet aan het verkopen zijn geweest.
Naast de boom staat een veel kleinere. Die stond bij mij voor de deur
en één van de fietsen ertegen zal best weleens van mij kunnen zijn.
Die kreeg ik voor mijn negende op mijn verjaardag. Mijn vader had die
zelf in elkaar gezet.
De Zeilbrug nog prachtig in haar oude staat. Aan de overkant is het
oude Victoria theater nog zichtbaar. Ik ging daar weleens een filmpje
pikken. Voor een kwartje meen ik.
Hier staat'ie dan "de boom van Arie" met dank aan Henk:
http://www.xs4all.nl/~hendrjc/diversen/arie_kar4.jpg
In het voorjaar zal ik er zelf nog eens een foto van maken. Als hij
maar niet omwaait voor die tijd.
Jan
Peer Mankpoot
> Omdat ik vanochtend toch in de buurt ben besluit ik, in een plotseling
> opkomende vlaag van nostalgie, eens een kijkje te nemen in dat oude
> buurtje van me waar mijn roots en dus ook vele jeugdherinneringen
> liggen. Na een plekje voor mijn auto te hebben gevonden wandel ik door
> de Zeilstraat in de richting van de Zeilbrug. De dag moet nog op gang
> komen, sommige winkels zijn al open om hun eerste klanten binnen te
> laten, voor andere is nog personeel in de weer met het wassen van
> ramen of het wegschrobben van de hondenpoep op de tegels voor hun pui.
> Hoe ik het ook probeer, ik kan maar geen beeld van herkenning op mijn
> netvlies krijgen.
Jij bent duidelijk van een generatie eerder dan ik. Ik ben van 1965 en mij
viel op dat er nou juist nog zoveel winkels van vroeger zijn gebleven, ook
op de nabijgelegen Hoofddorpweg en het Hoofddorpplein. Helios, Gregory,
Taams, de apotheek, Stam, de notenbar (naam effe kwijt), de woninginrichter
(ook daarvan de naam effe kwijt), Tof Optiek, café Hans, de snoepwinkel op
de hoek van H-plein en Aalsmeerweg, Foto Solleveld, Cor Mantel geloof ik
ook, en nog een heel stel. En ik zag dat zelfs mijn ouwe fietseNmaker,
IJpelaar in de Weissenbruchstraat, er nog steeds zat!
Vergeleken met zestig jaar geleden is er misschien heel veel veranderd, maar
vergeleken met vijfentwintig jaar geleden valt het wel mee. Ik wou dat het
in meer buurten zo was gegaan.
--
Rampokt een po
Jan van Aalderen (Z)
>
> On Sun, 01 Dec 2002 15:37:41 +0100, Jan H <hen...@xs4all.nl> wrote:
>
> Mooi verhaal. Maar...
>
> Ik vind Oom Arie's gedrag erg twijfelachtig.
>
>
> Wat betekenen mensenlevens t.o.v zo'n rotboom?
Azijnpisser.
--
Vriendelijke groet,
Jan van Aalderen, Amstelveen
*-------------------------------------------------------------*
Wie mijn raad volgt, doet zulks geheel op eigen risico!
Reactie op usenetpostjes svp in de groep. Email zal bouncen.
*-------------------------------------------------------------*
Jan H
<peer.m...@euronet.nl> wrote:
>Jan H schreef/citeerde op Sun, 01 Dec 2002 15:37:41 +0100:
>> Hoe ik het ook probeer, ik kan maar geen beeld van herkenning op mijn
>> netvlies krijgen.
>
>Jij bent duidelijk van een generatie eerder dan ik. Ik ben van 1965 en mij
>viel op dat er nou juist nog zoveel winkels van vroeger zijn gebleven, ook
>op de nabijgelegen Hoofddorpweg en het Hoofddorpplein. Helios, Gregory,
>Taams, de apotheek, Stam, de notenbar (naam effe kwijt), de woninginrichter
>(ook daarvan de naam effe kwijt), Tof Optiek, café Hans, de snoepwinkel op
>de hoek van H-plein en Aalsmeerweg, Foto Solleveld, Cor Mantel geloof ik
>ook, en nog een heel stel. En ik zag dat zelfs mijn ouwe fietseNmaker,
>IJpelaar in de Weissenbruchstraat, er nog steeds zat!
Peer, je kunt het geloven of niet, maar omdat ik me niet kon
voorstellen zoveel gemist te hebben ben ik vanochtend in mijn auto
gesprongen en naar mijn oude buurtje gereden. Auto geparkeerd voor van
de Broek op de Sloterkade en toen de Zeilstraat ingelopen.
Nu is het zo dat het gebied waarover ik spreek wel zo'n 100 winkels
beslaat. Veel daarvan zal ik in mijn jeugd talloze keren voorbij zijn
gelopen zonder dat ze in mijn geheugen zijn blijven hangen. Gewoon
omdat ik er niets mee had.
Maar Helios, de zaak in electrische artikelen, hoe kon ik die gemist
hebben? Ik weet nog goed dat de eigenaar de winkel overdeed aan zijn
dochter en dat was, in mijn ogen, een prachtig mens. Groot, slank en
een dikke bos vuurrood haar. Vooral dat laatste daar viel ik voor.
Ze was technisch uitstekend onderlegd en die zaak liep als een trein.
Ik heb er vanochtend even naar binnen gekeken maar ze waren nog
gesloten.
Gregory, die zat vroeger op de Sloterkade, recht tegenover mij. Ze
handelden in tv's enzo. Later is die verhuisd (als platen/cd zaak)
naar de Zeilstraat en dat ging ten koste van de speelgoedzaak Hennie
waar ik, vanzelfsprekend, heel goede herinneringen aan had.
En ja, die notenbar. Je bedoelt waarschijnlijk Kokkes, de enige
avondzaak in dit stadsdeel. De heer Kokkes was een klein mager ventje
met een koksmutsje op en een heel hoog stemmetje. Je kon er 'savonds
nog lekker even een kroketje of een rolmops halen.
De andere zaken die je noemt daarvan ken ik alleen de apotheek en Cor
Mantel maar volgens mij heette die zaak vroeger anders.
Tja, wat nu? Het verhaal aanpassen? Ik denk toch maar van niet want er
zijn ook heel wat zaken verdwenen, zoals:
- De Gruyter, op de Amstelveense weg. 'sZondags nam mijn vader ons
altijd mee uit wandelen naar het Vondelpark. Dan trok hij daar altijd
een chocoladereep (voor een kwartje) uit de automaat. Dat was feest.
- Daarnaast had je de stoffenzaak Nooy en daar weer naast een drogist
waar ik de naam van kwijt ben (Danko?). Als je daar binnenkwam rook
het heel sterk naar.... tsja moeilijk te zeggen, maar als je een
verstopte neus had dan had je daar zo weer lucht.
Maar goed daar haalde ik altijd voor een dubbeltje zwart op wit. Dat
werd dan vanuit een glazen fles in een grauw puntzakje gedaan. Dan
maakte je je duim nat en doopte die in het zakje, likte weer wat en
dippen weer. De kunst was om het zodanig af te wisselen dat je een
dikke klont zwart op wit op je duim kreeg.
Als je dat lang achter elkaar deed dan werd je trouwens knap
misselijk.
- Wat verderop, in de inspringende hoek naar de Zeilstraat, zat
boekhandel Vondel, een monumentale zaak.
- In de Zeilstraat had je vlak naast Kokkes een sigarenwinkeltje. Daar
hing 'szomers een zwart schoolbord buiten waarop de stand van zaken in
de Tour de France werd bijgehouden. Als ik dan uit de Groen van
Prinsterer school kwam (Veerstraat) dan liep ik daar altijd even langs
om me te vergapen aan illustere namen als: Wim van Est, Gerrit
Voorting en Wout Wachtmans. Af en toe reed er zelfs eentje in de gele
trui, herinner ik me nog.
- Ook naast Kokkes had je de kruidenier meneer Dobben. Die schepte
alles nog op met van die koperen halfronde scheppen.
- Daar tegenover zat melkboer van Bladeren waarvan de dochter Ria bij
mij in de klas zat.
- Hoek Veerstraat had je tassenzaak Meijer en daartegenover de
stoffenzaak Kühling. In de Veerstraat zelf had je een groentenzaak en
daarnaast zat Karel Böhne (hoop dat ik het goed spel) met een viszaak.
Alweer vanuit school vergaapte ik me daar vaak aan de palingen in
grote betonnen bakken en aan de kisten met mosselen waarin ook nog
krabbetjes rondscharrelden en die zo lekker vissig roken.
- Verderop in de Veerstraat had je slagerij Knigge en warme bakker
Koolmees. Dan kwam de school en daarnaast had je dan een fietsenmaker,
waarvan ik de naam even kwijt ben. Maar die had, heel strategisch
naast de school, een toverballenautomaat buiten hangen. Daarin
verdwenen altijd mijn drie centjes voor de Zondagsschool.
- Achterin de Veerstraat zat kapper Kwaad. Die maakte altijd korte
metten met me. Bloempot op m'n hoofd en tondeuze er langs. Dat ging
overigens nog niet electrisch maar met zo'n handding dat klikte en
klakte en soms heel gemeen de haren uit m'n kop trok in plaats van ze
af te snijden.
- Op de hoek van de Schinkelkade had je een ijssalon die later werd
overgenomen door Febo. Mijn zus had verkering met Otto en die ging
daar dan altijd ijs voor ons halen. Nu is het een shoarma zaak.
Op de Schinkelkade zelf had je nog Hillecamp, de kolenboer.
Zuidervaart, later Spil, de melkboer. Wessels, de groentenboer en in
de Sluisstraat alweer een melkboer, Heinz.
Verder ga ik maar even niet. Maar al die zaken zijn dus verdwenen.
Toen ik terug wilde naar mijn auto gingen net de bomen van de Zeilbrug
neer en de brug open. Ik had dus even alle tijd om "de boom" te
bekijken. Tjees, wat is dat ding monsterachtig groot geworden. Het zou
mij verbazen als er ergens in Amsterdam nog een groter examplaar
staat.
In het water tussen de eenden zag ik zeven ganzen zwemmen en dat gaf
me zowaar een binnenpretje dat ik hier verder niet zal uitleggen.
Jan
R. van der Helm
Jan H heeft geschreven in bericht ...
Ben ik hier nu getuige van het onstaan van een moderne legende ?
Groet, Rik
Henk Smit
Omdat ik nog iets ouder ben dan Jan weet ik dat na de oorlog de Zeilstraat
gerenoveerd werd. De belgische kasseien gingen eruit en er kwam asfalt.
Eerst werden er twee lagen beton gestort en daarna vloeibare asfalt die met
stoomwalsen aangeplet werd. Dat was vermaak. De winkelstand greep de
gelegenheid aan voor een nieuwe push en werd een wedstrijd georganiseerd. In
elke etalage werd een letter verborgen waarvan een spreuk moest worden
geconstrueerd, die je moest je dan vinden met daaraan een prijs verbonden.
Uren heb ik voor de etalages gestaan om de letters te vinden, ik heb er veel
gevonden maar of ik de spreul gevonden heb? Ik weet het niet meer.>
> Maar Helios, de zaak in electrische artikelen, hoe kon ik die gemist
> hebben? Ik weet nog goed dat de eigenaar de winkel overdeed aan zijn
> dochter en dat was, in mijn ogen, een prachtig mens. Groot, slank en
> een dikke bos vuurrood haar. Vooral dat laatste daar viel ik voor.
> Ze was technisch uitstekend onderlegd en die zaak liep als een trein.
Hoeveel stekkers heb je daar gekocht?
> Ik heb er vanochtend even naar binnen gekeken maar ze waren nog
> gesloten.
>
> Gregory, die zat vroeger op de Sloterkade, recht tegenover mij. Ze
> handelden in tv's enzo. Later is die verhuisd (als platen/cd zaak)
> naar de Zeilstraat en dat ging ten koste van de speelgoedzaak Hennie
> waar ik, vanzelfsprekend, heel goede herinneringen aan had.
Ik heb laatst nog aan mijn moeder gevraagd waar Hennie was volgens haar op
de Hoofddorpweg naast het café waar de rooilijn uitsprong en waar later een
fietsen was.
>
> En ja, die notenbar. Je bedoelt waarschijnlijk Kokkes, de enige
> avondzaak in dit stadsdeel. De heer Kokkes was een klein mager ventje
> met een koksmutsje op en een heel hoog stemmetje. Je kon er 'savonds
> nog lekker even een kroketje of een rolmops halen.
Als 's avonds nog iets nodig had was dat het enige punt waar je iets kon
krijgen. Wel duurder.
>
> De andere zaken die je noemt daarvan ken ik alleen de apotheek en Cor
> Mantel maar volgens mij heette die zaak vroeger anders.
Volgens zat Cor Mantel ook op de Hoofddorpweg. Er tegenover een slager
(Bosch?) waar de afrekening aan een apart loketje aan de deur plaatsvond
door de eigenares of de vrouw van de slager. hygènisch. Iets verder de
manufacturenzaak 't Poldertje en op de hoek van het Hoofddorpplein de
Gruyter, 10 gulden kaasbonnen één gulden terug. Er stonden prachtige
koffieleverapparaten aan de achterwand en er rook er dan ook naar koffie. Nu
een bloemenzaak
>
>
> Tja, wat nu? Het verhaal aanpassen? Ik denk toch maar van niet want er
> zijn ook heel wat zaken verdwenen, zoals:
>
> - De Gruyter, op de Amstelveense weg. 'sZondags nam mijn vader ons
> altijd mee uit wandelen naar het Vondelpark. Dan trok hij daar altijd
> een chocoladereep (voor een kwartje) uit de automaat. Dat was feest.
Daar stond later een chinees wimkelmeisje met prachtig lang zwart haar. Ze
had mijn interesse opgemerkt en zwaaide naar mij als langs kwam. Suf als ik
was geen werk van gemaakt. Zag er later nog op het Thorbeckeplein
>
> - Daarnaast had je de stoffenzaak Nooy en daar weer naast een drogist
> waar ik de naam van kwijt ben (Danko?). Als je daar binnenkwam rook
> het heel sterk naar.... tsja moeilijk te zeggen, maar als je een
> verstopte neus had dan had je daar zo weer lucht.
> Maar goed daar haalde ik altijd voor een dubbeltje zwart op wit. Dat
> werd dan vanuit een glazen fles in een grauw puntzakje gedaan. Dan
> maakte je je duim nat en doopte die in het zakje, likte weer wat en
> dippen weer. De kunst was om het zodanig af te wisselen dat je een
> dikke klont zwart op wit op je duim kreeg.
> Als je dat lang achter elkaar deed dan werd je trouwens knap
> misselijk.
>
> - Wat verderop, in de inspringende hoek naar de Zeilstraat, zat
> boekhandel Vondel, een monumentale zaak.
Ik heb nog boeken met hun etiket aan de binnenzijde van de kaft. Wat dacht
je van de dochter, Jan
>
> - In de Zeilstraat (in de bocht) had je vlak naast Kokkes een
sigarenwinkeltje. Daar
> hing 'szomers een zwart schoolbord buiten waarop de stand van zaken in
> de Tour de France werd bijgehouden. Als ik dan uit de Groen van
> Prinsterer school kwam (Veerstraat) dan liep ik daar altijd even langs
> om me te vergapen aan illustere namen als: Wim van Est, Gerrit
> Voorting en Wout Wachtmans. Af en toe reed er zelfs eentje in de gele
> trui, herinner ik me nog.
Ook de afgelastingen op zondag. Ging weleens mis. Als ik dan vroeg op
Zondagmorgen op een koude winterdag ver voorbij Sloterdijk foetste om mijn
partijtje was de partij toch afgelast. stimuleerde niet. Er tegenover zat
trouwens ook een tabakszaak.
>
> - Ook naast Kokkes had je de kruidenier meneer Dobben. Die schepte
> alles nog op met van die koperen halfronde scheppen.
>
> - Daar tegenover zat melkboer van Bladeren waarvan de dochter Ria bij
> mij in de klas zat.
>
> - Hoek Veerstraat had je tassenzaak Meijer en daartegenover de
> stoffenzaak Kühling. In de Veerstraat zelf had je een groentenzaak en
> daarnaast zat Karel Böhne (hoop dat ik het goed spel) met een viszaak.
> Alweer vanuit school vergaapte ik me daar vaak aan de palingen in
> grote betonnen bakken en aan de kisten met mosselen waarin ook nog
> krabbetjes rondscharrelden en die zo lekker vissig roken.
>
> - Verderop in de Veerstraat had je slagerij Knigge en warme bakker
> Koolmees. Dan kwam de school en daarnaast had je dan een fietsenmaker,
> waarvan ik de naam even kwijt ben.
De naam was Helmers, mijn vader stalde daar een tijd zijn fiets. Helmers had
nogal een rode neus en waterige oogjes. Volgens mijn moeder lustte die ook
wel een borreltje.
Maar die had, heel strategisch
> naast de school, een toverballenautomaat buiten hangen. Daarin
> verdwenen altijd mijn drie centjes voor de Zondagsschool.
>
> - Achterin de Veerstraat zat kapper Kwaad. Die maakte altijd korte
> metten met me. Bloempot op m'n hoofd en tondeuze er langs. Dat ging
> overigens nog niet electrisch maar met zo'n handding dat klikte en
> klakte en soms heel gemeen de haren uit m'n kop trok in plaats van ze
> af te snijden.
Ik denk dat hij voor jonge clientèle een botte nam.
Ja ik zat daar ook op de martelstoel. Ik moest stil zittenI en als mijn
hoofd niet in de goede stand hield corrigeerde hij zonder waarschuwing nogal
abrupt. Was niet prettig. Trouwens daar zag ik het fenoneem van het luikje
in de vloer, Het afgeknipte haar werd bijelkaar geveegd en het luikje met
touw opgetrokken en in het gat geveegd. Zou ons haar nog altijd liggen? Zal
wel door de motten opgegeten zijn of zou er iets onder gestaan hebben dat
het opving. In een van de laatste oorlogsjaren moest ik geknipt worden tot
kapper Kwaad iets uit mijn haar viste en aan enige andere aanwezigen liet
zien. Ik kan mij nog herinneren dat hij iets zei als 'Het is maar één'. Ik
voelde me toen niet zo op mijn gemak. Het zal wel een verdwaalde luis zijn
geweest die in die tijd nogal aanwezig waren. Nu trouwens weer terug in de
schoolklassen.
Kapper Kwaad is later opgevolgd door zijn knecht Kaal. Toen stond er boven
de deur 'Kapper Kaal' i.p.v. 'Kapper Kwaad'. Moesten ze in de familie om
lachen.
Dat je Holgen bent vergeten, Jan ,valt mij tegen. Wat heb in de aqauria
staan turen en ik mocht soms wat vissen met mijn vader kopen. Onder andere
bittervoorntjes om hun broedgedrag met mossels te kunnen waarnemen. Toen ik
eens in een bak vol kleine salamanders een vinpootsalamnader ontdekte, die
nauwelijks verschilde van de kleine. Die wilde ik hebben, de dienstdoende
vrouw begreep niet waarom juist die uit de overvolle bak wilde hebben en het
was een heel gedoe om die te vangen.
>
> - Op de hoek van de Schinkelkade had je een ijssalon die later werd
> overgenomen door Febo. Mijn zus had verkering met Otto en die ging
> daar dan altijd ijs voor ons halen. Nu is het een shoarma zaak.
Slim van Otto het kleine broertje om te kopen met een ijsje.
>Was voor de oorlog een café.
>Bij de bevrijding stond daar een hele rij mensen om een soort opgeklopt
product te >kopen dat op slagroom leek. Ik heb daar een foto van., stuur ik
zodra ik dat kan.
>
> Op de Schinkelkade in de buurt Zuidervaart later Spil de melkboer.
Spil had leuke tweelingnichtjes uit Friesland die weleens overkwamen,
genaamd Froukje en Boukje , of zo iets , vond ik wel interessant.
Wessels, de groentenboer. Jaren een sekshuis geweest, nu sinds een jaar ook
weer weg, waarvan ik de sensuele naam nu al vergeten ben, Weleens
gefantaseerd , daar waar vroeger Wessels citroenen verkocht werden nu ander
knollen verkocht.
en in
> de Sluisstraat alweer een melkboer, Heinz.
Bij Heinz eens moest weleens een onsje kaas halen. Ik wachtte dan altijd vol
spanning of een klein plakje kreeg voor eigen consumptie. Heinz bezorgde de
melk aan huis en sjouwde de hel dag de trappen op met een maatkannetje
waarin hij een liter melk afpaste.
Bij Zuidervaart heeft mijn vader in de hongerwinter zo'n fiets geleend waar
tussen de voorwiel en achterwiel een kast was gemonteerd waarook twee
melkbussen konden. Daarmee is hij naar de Wieringermeer gefietst om voedsel
te halen.
In die melkbussen die voor de deur stonden hebben bepaalde kwajongetjes nog
iet gedaan.
In de Zeilstraat naast Hoekstra of een winkel verder zat ook een groenteboer
Tabak. Er was concurrentie tussen deze middenstanders, het geloof speelde
daar ook een rol bij. In de Sluisstraat was een Sparkruidenier en verder bij
de Gruyter een fietsenzaak van de broers Nol.
>
> Verder ga ik maar even niet. Maar al die zaken zijn dus verdwenen.
>
> Toen ik terug wilde naar mijn auto gingen net de bomen van de Zeilbrug
> neer en de brug open. Ik had dus even alle tijd om "de boom" te
> bekijken. Tjees, wat is dat ding monsterachtig groot geworden. Het zou
> mij verbazen als er ergens in Amsterdam nog een groter examplaar
> staat.
> In het water tussen de eenden zag ik zeven ganzen zwemmen en dat gaf
> me zowaar een binnenpretje dat ik hier verder niet zal uitleggen.
>
De ganzen die hun vaargebied hebben van het olympisch stadion tot de
kostverlorenvaart en in grote en kleinere groepjes opereren snateren 's
avonds in het donker als ik 's avonds langs de Sloterkade fiets. Vind ik een
mooi geluid in de duisternis.
> Jan
Jan H
Ik weet het niet Rik, de tijd zal het leren. Zo ja, dan kun je in
ieder geval later zeggen dat je het allemaal van nabij hebt
meegemaakt.
Jan
Henk Smit
Correctie: Kapper Kaal moet Kapper Karel zijn. Hiermee is een nogal
freudiaans historisch feitje rechtgezet. Henk
Jan H
>
>"Jan H" <hen...@xs4all.nl> schreef in bericht
>news:14pruuc5p5r4cs607...@4ax.com...
>> Nu is het zo dat het gebied waarover ik spreek wel zo'n 100 winkels
>> beslaat. Veel daarvan zal ik in mijn jeugd talloze keren voorbij zijn
>> gelopen zonder dat ze in mijn geheugen zijn blijven hangen. Gewoon
>> omdat ik er niets mee had.
>Omdat ik nog iets ouder ben dan Jan weet ik dat na de oorlog de Zeilstraat
>gerenoveerd werd. De belgische kasseien gingen eruit en er kwam asfalt.
>Eerst werden er twee lagen beton gestort en daarna vloeibare asfalt die met
>stoomwalsen aangeplet werd.
Dat kan ik me nog wel herinneren hoor. Alleen die kasseien staan me
niet meer voor de geest.
>> Maar Helios, de zaak in electrische artikelen, hoe kon ik die gemist
>> hebben? Ik weet nog goed dat de eigenaar de winkel overdeed aan zijn
>> dochter en dat was, in mijn ogen, een prachtig mens. Groot, slank en
>> een dikke bos vuurrood haar. Vooral dat laatste daar viel ik voor.
>> Ze was technisch uitstekend onderlegd en die zaak liep als een trein.
>
>Hoeveel stekkers heb je daar gekocht?
Heel wat, en ik kocht ze stuk voor stuk. Herinner jij je haar nog?
>> Gregory, die zat vroeger op de Sloterkade, recht tegenover mij. Ze
>> handelden in tv's enzo. Later is die verhuisd (als platen/cd zaak)
>> naar de Zeilstraat en dat ging ten koste van de speelgoedzaak Hennie
>> waar ik, vanzelfsprekend, heel goede herinneringen aan had.
>
>Ik heb laatst nog aan mijn moeder gevraagd waar Hennie was volgens haar op
>de Hoofddorpweg naast het café waar de rooilijn uitsprong en waar later een
>fietsen was.
Nee, ik weet per se dat Hennie in de Zeilstraat was. Naast (nu) Cor
Mantel was ook een speelgoedzaak maar die heette anders.
Bij Hennie heb ik voor het eerst begeerte gevoeld. Zo erg zelfs dat ik
er een droge keel van kreeg. En ik was nog pas een jaar of zes.
Ik kwam daar namelijk met mijn moeder binnen en onder het glas van de
toonbank lag een hele berg glazen knikkers. Dat was voor het eerst dat
ik dat zag. Ik had me altijd met kalkedotten moeten behelpen en die
gingen altijd stuk als je er op ging staan.
Maar die glazen knikkers waren zó mooi gekleurd. Ik moest en zou ze
hebben. Mijn moeder begreep mijn drift en kocht er tien voor me. Ik
kan nóg horen hoe die mevrouw de knikkers één voor één in een zakje
liet vallen. Van die ketsende geluidjes.
Ha, en met die tien knikkers heb ik de basis gelegd voor mijn
knikkerimperium. Ik heb van Jan Aarts al zijn knikkers gewonnen door
heel listig vals te spelen. Dat ging zo, we speelden om hele grote
aantallen. Een hondertje, want Jan was geroutineerd! En dan gooide ik
99 knikkers. Als ik won dan stak ik de pot gewoon in mijn zak. Won hij
dan zei ik "laten we even tellen" en dan kwamen we er natuurlijk
eentje tekort, dus moesten we zoeken. Nou ik vond hem dan natuurlijk
op een afgelegen plek en dan moest Jan hem alsnog in het potje mikken.
Dat ging meestal mis en vaak trok ik dan aan het langste eind
Ik hoop niet dat Jan Aarts meelurkt.
>> De andere zaken die je noemt daarvan ken ik alleen de apotheek en Cor
>> Mantel maar volgens mij heette die zaak vroeger anders.
>
>Volgens zat Cor Mantel ook op de Hoofddorpweg. Er tegenover een slager
>(Bosch?) waar de afrekening aan een apart loketje aan de deur plaatsvond
>door de eigenares of de vrouw van de slager. hygčnisch. Iets verder de
>manufacturenzaak 't Poldertje en op de hoek van het Hoofddorpplein de
>Gruyter, 10 gulden kaasbonnen één gulden terug. Er stonden prachtige
>koffieleverapparaten aan de achterwand en er rook er dan ook naar koffie. Nu
>een bloemenzaak
Klopt, heb ik vanochtend gezien.
>> - De Gruyter, op de Amstelveense weg. 'sZondags nam mijn vader ons
>> altijd mee uit wandelen naar het Vondelpark. Dan trok hij daar altijd
>> een chocoladereep (voor een kwartje) uit de automaat. Dat was feest.
>
>Daar stond later een chinees wimkelmeisje met prachtig lang zwart haar. Ze
>had mijn interesse opgemerkt en zwaaide naar mij als langs kwam. Suf als ik
>was geen werk van gemaakt.
Oh wat was ik altijd jaloers op dan nonchalante gedoe van je.
>> - Wat verderop, in de inspringende hoek naar de Zeilstraat, zat
>> boekhandel Vondel, een monumentale zaak.
>
>Ik heb nog boeken met hun etiket aan de binnenzijde van de kaft. Wat dacht
>je van de dochter, Jan
Heb ik gemist denk ik. Ik kan me haar niet herinneren. Was het wat?
Heel belezen zeker.
>> - Verderop in de Veerstraat had je slagerij Knigge en warme bakker
>> Koolmees. Dan kwam de school en daarnaast had je dan een fietsenmaker,
>> waarvan ik de naam even kwijt ben.
>
>De naam was Helmers, mijn vader stalde daar een tijd zijn fiets. Helmers had
>nogal een rode neus en waterige oogjes. Volgens mijn moeder lustte die ook
>wel een borreltje.
Yep, natuurlijk, Helmers. Zijn vrouw had trouwens ook een kapsalon in
de Veerstraat.
>Dat je Holgen bent vergeten, Jan ,valt mij tegen. Wat heb in de aqauria
>staan turen en ik mocht soms wat vissen met mijn vader kopen. Onder andere
>bittervoorntjes om hun broedgedrag met mossels te kunnen waarnemen. Toen ik
>eens in een bak vol kleine salamanders een vinpootsalamnader ontdekte, die
>nauwelijks verschilde van de kleine. Die wilde ik hebben, de dienstdoende
>vrouw begreep niet waarom juist die uit de overvolle bak wilde hebben en het
>was een heel gedoe om die te vangen.
Ja dat weet ik nog de vinpootsalamander met dat puntige staartje.
Maar Holgen was ik niet vergeten hoor. Ik wilde daar eigenlijk een
apart postje aan wijden. Maar goed nu ik toch bezig ben:
Holgen was een wat norse bolbuikige man met eeuwig een stompje sigaar
in zijn mond. Zijn winkeltje was nogal klein en ik vraag me nu weleens
af hoe hij en z'n vrouw het daar uithielden de hele dag zo op elkaars
lip.
Ik hield me vaak op voor die winkel. In de eerste plaats omdat vissen
mij intrigeerden en in de tweede plaats omdat Holgen af en toe
verdachte vissen uit zijn bak viste en ze zo de straat op pleurde. Dan
was ik er als de kippen bij om zo'n vis op te pakken en er mee naar
huis te rennen. Zo had ik eens een vuurrood zwaarddragertje gered van
de straat en thuis op de waranda in een klein aquariumpje gedaan. Maar
het ging helemaal niet goed met dat beestje. Het stond soms recht op
z'n kop en dan lag 'ie weer met z'n buik naar boven.
Nu hadden we een buurmeisje, je weet wel, Irene Leo, en die was
katholiek en die had ik weleens een kruisje zien slaan. Dus begon ik
ook alsmaar kruisjes te slaan in de hoop dat het beestje beter zou
worden. Ik was op slag gelovig geworden als het inderdaad had
geholpen, maar boven zijn ze nogal slordig met het aanwerven van
nieuwe recruten. Het visje stierf, maar een van de buren aan de
overkant had mij dus zo bezig gezien en het aan mijn moeder verteld.
Die Holgen had een slagzin bedacht. Op al zijn zakjes voer stond:
"Als uw vissen konden lopen, gingen ze voer bij Holgen kopen."
Tja, die middenstand vroeger was niet voor één gat te vangen.
Overigens is die zaak later overgenomen door één van de broertjes
"de Heer" Die jongen heeft er een wereldtent van gemaakt. Die kon
verkopen...! Als je voor een paar guppies langskwam dan ging je de
deur uit met een aquarium met discusvissen, volledige beplanting en
verwarming plus vijf soorten voer.
Hij was zeer dwingend, een soort Emiel Ratelband maar dan met vissen,
zeg maar. Ik heb nog even gekeken of die zaak er nog is. Alles was
dicht maar ik zag nog wel wat aquariums staan, dus hij zal er nog wel
zijn.
>> Op de Schinkelkade in de buurt Zuidervaart later Spil de melkboer.
>
>Spil had leuke tweelingnichtjes uit Friesland die weleens overkwamen,
>genaamd Froukje en Boukje , of zo iets , vond ik wel interessant.
Jaja, maar niks doen dus hč! Dat bedoel ik nou. Gek werd ik ervan.
> Wessels, de groentenboer. Jaren een sekshuis geweest, nu sinds een jaar ook
>weer weg, waarvan ik de sensuele naam nu al vergeten ben, Weleens
>gefantaseerd , daar waar vroeger Wessels citroenen verkocht werden nu ander
>knollen verkocht.
Het is nu een een of andere zaak in brillen of gebitten ofzo. Ja,
tklinkt wat vaag maar het zag er allemaal heel open en steriel uit.
>Bij Zuidervaart heeft mijn vader in de hongerwinter zo'n fiets geleend waar
>tussen de voorwiel en achterwiel een kast was gemonteerd waarook twee
>melkbussen konden. Daarmee is hij naar de Wieringermeer gefietst om voedsel
>te halen.
>In die melkbussen die voor de deur stonden hebben bepaalde kwajongetjes nog
>iet gedaan.
Hahaha, ja ik verbaas mij daar nog over. Maar Zuidervaart zette zijn
schoongewassen melkbussen 'savonds altijd voor de deur en op een
gegeven moment stond ik daar met Jan Aarts en nog wat jongens en werd
ik uitgedaagd dat ik niet in zo'n bus durfde te plassen.
Het is heel raar, maar als ik nu ergens moet plassen in zo'n grote
ruimte met allemaal pissoirs zonder schaamschot daartussen dan lukt
het me niet. Ik heb graag wat privacy. Maar toen heb ik het op de een
of andere manier toch voor elkaar gekregen. Alleen Jan Aarts had het
tegen zijn grote broer Henk gezegd en die vond dat natuurlijk niet zo
fris omdat hij ook melk van Zuidervaart dronk. Dus hij had het aan
Zuidervaart verteld en die kwam bij ons naar boven om verhaal te
halen. Dat heeft me nog een aardige uitbrander opgeleverd.
>> In het water tussen de eenden zag ik zeven ganzen zwemmen en dat gaf
>> me zowaar een binnenpretje dat ik hier verder niet zal uitleggen.
>>
>
>De ganzen die hun vaargebied hebben van het olympisch stadion tot de
>kostverlorenvaart en in grote en kleinere groepjes opereren snateren 's
>avonds in het donker als ik 's avonds langs de Sloterkade fiets. Vind ik een
>mooi geluid in de duisternis.
Ja ganzen zijn leuke beesten. In nl.regio.groningen (onze zustergroep
zeg maar) post aNa van tijd tot tijd over haar avonturen met ganzen in
het Noorderplantsoen. Prachtige verhalen met mooie foto's.
Jan
AV-home
> >Ik heb laatst nog aan mijn moeder gevraagd waar Hennie was volgens haar
op
> >de Hoofddorpweg naast het café waar de rooilijn uitsprong en waar later
een
> >fietsen was.
Volgen mij was Hennie naast Cor Mantel op de Hoofddorpweg en speelgoedzaak
Half(f) zat in de Zeilstraat.
Er zat ook een chocolaterie zaak van Brunsting naast ongeveer Hoekstra(hoek
schinkelkade).
Op de hoek Veerstraat/Zeilstraat zat Kuhlinh (tapijten/gordijnen etc) en
daarnaast zat De Graaf manufacturen/wol.
Febo was toen Stolk; is daarna samengegaan met Febo (broodbakker/ijs) van de
Amstelveenseweg/Karperstraat.
>
> Nee, ik weet per se dat Hennie in de Zeilstraat was. Naast (nu) Cor
> Mantel was ook een speelgoedzaak maar die heette anders.
> Bij Hennie heb ik voor het eerst begeerte gevoeld. Zo erg zelfs dat ik
> er een droge keel van kreeg. En ik was nog pas een jaar of zes.
> Ik kwam daar namelijk met mijn moeder binnen en onder het glas van de
> toonbank lag een hele berg glazen knikkers. Dat was voor het eerst dat
> ik dat zag. Ik had me altijd met kalkedotten moeten behelpen en die
> gingen altijd stuk als je er op ging staan.
>
> >> De andere zaken die je noemt daarvan ken ik alleen de apotheek en Cor
> >> Mantel maar volgens mij heette die zaak vroeger anders.
> >
> >Volgens zat Cor Mantel ook op de Hoofddorpweg. Er tegenover een slager
> >(Bosch?) waar de afrekening aan een apart loketje aan de deur plaatsvond
> >door de eigenares of de vrouw van de slager. hygènisch. Iets verder de
> >manufacturenzaak 't Poldertje en op de hoek van het Hoofddorpplein de
> >Gruyter, 10 gulden kaasbonnen één gulden terug. Er stonden prachtige
> >koffieleverapparaten aan de achterwand en er rook er dan ook naar koffie.
Nu
> >een bloemenzaak
>
> Klopt, heb ik vanochtend gezien.
>
> >> - De Gruyter, op de Amstelveense weg. 'sZondags nam mijn vader ons
> >> altijd mee uit wandelen naar het Vondelpark. Dan trok hij daar altijd
> >> een chocoladereep (voor een kwartje) uit de automaat. Dat was feest.
> >
Ik denk dat dit niet De Gruyter is maar Jamin, op de hoek van de
Sluisstraat/Amstelveenseweg
> >> - Wat verderop, in de inspringende hoek naar de Zeilstraat, zat
> >> boekhandel Vondel, een monumentale zaak.
> >> - Verderop in de Veerstraat had je slagerij Knigge en warme bakker
> >> Koolmees. Dan kwam de school en daarnaast had je dan een fietsenmaker,
> >> waarvan ik de naam even kwijt ben.
> >
> >De naam was Helmers, mijn vader stalde daar een tijd zijn fiets. Helmers
had
> >nogal een rode neus en waterige oogjes. Volgens mijn moeder lustte die
ook
> >wel een borreltje.
>
> >Dat je Holgen bent vergeten, Jan ,valt mij tegen. Wat heb in de aqauria
> Ja dat weet ik nog de vinpootsalamander met dat puntige staartje.
> Maar Holgen was ik niet vergeten hoor. Ik wilde daar eigenlijk een
> apart postje aan wijden. Maar goed nu ik toch bezig ben:
.
>
> Die Holgen had een slagzin bedacht. Op al zijn zakjes voer stond:
> "Als uw vissen konden lopen, gingen ze voer bij Holgen kopen."
> Tja, die middenstand vroeger was niet voor één gat te vangen.
>
> >> Op de Schinkelkade in de buurt Zuidervaart later Spil de melkboer.
> >
> >Bij Zuidervaart heeft mijn vader in de hongerwinter zo'n fiets geleend
waar
> >tussen de voorwiel en achterwiel een kast was gemonteerd waarook twee
> >melkbussen konden. Daarmee is hij naar de Wieringermeer gefietst om
voedsel
> >te halen.
> >In die melkbussen die voor de deur stonden hebben bepaalde kwajongetjes
nog
> >iet gedaan.
>
De drogist op de Amstelveenseweg naast Nooy (woninginrichting ) heette :
Stapper en Koeman
.
Jan H
wrote:
>
>
>> >Ik heb laatst nog aan mijn moeder gevraagd waar Hennie was volgens haar
>op
>> >de Hoofddorpweg naast het café waar de rooilijn uitsprong en waar later
>een
>> >fietsen was.
>
>Volgen mij was Hennie naast Cor Mantel op de Hoofddorpweg en speelgoedzaak
>Half(f) zat in de Zeilstraat.
Tsk, dan moet ik het toch verkeerd hebben. Half was het dus!
>Er zat ook een chocolaterie zaak van Brunsting naast ongeveer Hoekstra(hoek
>schinkelkade).
>Op de hoek Veerstraat/Zeilstraat zat Kuhlinh (tapijten/gordijnen etc) en
>daarnaast zat De Graaf manufacturen/wol.
>Febo was toen Stolk; is daarna samengegaan met Febo (broodbakker/ijs) van de
>Amstelveenseweg/Karperstraat.
>Ik denk dat dit niet De Gruyter is maar Jamin, op de hoek van de
>Sluisstraat/Amstelveenseweg
>De drogist op de Amstelveenseweg naast Nooy (woninginrichting ) heette :
>Stapper en Koeman
Alles ligt nu wel zo'n beetje op z'n plaats. Bedankt (AV?) !
Jan
Klaas Oosterveld
"AV-home" <avand...@nl.planet.nl> schreef in bericht
news:aslmdq$19d8$1...@nl-news.euro.net...
> Stapper en Koeman
Die was toch gespecialiseerd in verfbenodigdheden?
KlaasO (lichting 1945 Corn. Krusemanstr.)
ewart
in article 0b7kuu0ntuun86fuf...@4ax.com, Jan H at
Jan H
Rustema) wrote:
>Jan H <hen...@xs4all.nl> wrote:
>
>> Terwijl ik terug loop naar mijn auto besef ik dat ik misschien wel de
>> enige ben die weet waarom die boom er nog staat.
>
>Nu weten wij het ook gelukkig. Goeie actie.
>
>Ken je de stichting Tijdgeest ook? Die interviewen mensen om allemaal
>van dit soort anecdotes vast te leggen.
>
>Morgen geef ik een dozijn vrijwilligers in Oost een les 'schrijven voor
>het web', want die interviewtjes komen ook allemaal in een database die
>via het web ontsloten wordt in opdracht van het Amsterdams Historisch
>Museum.
Hoe staat het eigenlijk met de ontsluiting van die database. Is er al
enig zicht op wanneer dat gebeurt?
Jan
ReindeR Rustema
Ze hebben inmiddels een subsidie toegezegd gekregen, er gaat iets
gebeuren. Ik zal eens naar het bijbehorende tijdpad vragen en de
invulling van het project. Of wat namen van verantwoordelijken die je
het kan vragen.
--
ReindeR
Rik van der Helm
> Jan H <hen...@xs4all.nl> wrote:
>
>> On Mon, 2 Dec 2002 00:19:32 +0100, rei...@rustema.nl (ReindeR
>> Rustema) wrote:
>>
>> >Jan H <hen...@xs4all.nl> wrote:
>> >
>> >> Terwijl ik terug loop naar mijn auto besef ik dat ik misschien wel de
>> >> enige ben die weet waarom die boom er nog staat.
>> >
>> >Nu weten wij het ook gelukkig. Goeie actie.
>> >
>> >Ken je de stichting Tijdgeest ook? Die interviewen mensen om allemaal
>> >van dit soort anecdotes vast te leggen.
>> >
>> >Morgen geef ik een dozijn vrijwilligers in Oost een les 'schrijven voor
>> >het web', want die interviewtjes komen ook allemaal in een database die
>> >via het web ontsloten wordt in opdracht van het Amsterdams Historisch
>> >Museum.
>>
>> Hoe staat het eigenlijk met de ontsluiting van die database. Is er al
>> enig zicht op wanneer dat gebeurt?
>
> Ze hebben inmiddels een subsidie toegezegd gekregen, er gaat iets
> gebeuren. Ik zal eens naar het bijbehorende tijdpad vragen en de
> invulling van het project. Of wat namen van verantwoordelijken die je
> het kan vragen.
>
Als ze nog iemand zoeken met de volgende capaciteiten dan ben ik (tegen een
redelijke vergoeding) beschikbaar:
- geboren en getogen in Amsterdam
- ervaring met begeleiden van vrijwilligers
- kennis en ervaring met html-en en programmeren
Groet, Rik