SELECTEREN OP LENGTE
Anouk
Zowel zondagochtend op de NVS als gisterenavond heb ik toevalligerwijs
discussies gehad met meiden over de selecties voor Jong Oranje.
Uitspraken gingen volgens de volgende lijn:
'Hoe kan .... nu geselecteerd zijn; ik ben veel beter !' (ze mochten
meetrainen met Oranje)
'Ik kan wel enorm hard trainen, maar ik kan er geen 10 cm. bij doen'
'Heeft het eigenlijk wel zin als hard ga trainen, het wordt toch niet met
mij'
'Ik ga van volleybal af; in een andere sport kan ik veel meer bereiken'
Ik ben er, als NVS- en eerste divisietrainer ook van overtuigd dat lengte
belangrijk is. Lengte is een factor, die beslissend kan zijn voor het
uiteindelijk nivo van een speelster. Eén van de factoren. Maar is het zo
zaligmakend, dat we de rest van de opleiding en de rest van de spelers
moeten laten vallen. Ik ben benieuwd wat anderen ervan vinden. Ik wil de
volgende gedachten meegeven (ik ben mn damestrainer !)
- Lengte was altijd al belangrijk. Ik zie nog in 1994 Bou Boudeling mij de
lijst met lengtes van Rusland en Duitsland presenteren. Allemaal 1.90 en
hoger. In Nederland deed men heftig mee. De tweeling Huddepol ergens uit
Twenthe was het duidelijkste voorbeeld. Jarenlang heeft het duo onder
verwoede aandacht van de trainers geprobeerd de top te halen. Hun andere
beperkingen waren echter groter dan de winst die de lengte opleverde. In
1996 in de wedstrijd om plm. 5/6 etc. was er een nieuw breekpunt. Godina
werd in de wedstrijd Rusland - Nederland ingebracht om over mijn eigen
Riėtte heen te smashen. Dat lukte haar uiteraard. Op dat moment was het
nederlandse team daar niet volledig op ingespeeld. Ofwel, Rusland was een
slag voor. Coaches verantwoordelijkheid lijkt mij. Rusland won en sindsdien
hoor ik bondstrainers praten over 'die russiche reuzen' waar wij onze
selectie op moeten afstemmen. Eevenlang, liefst langer. De reuzen werden uit
heel Nederland gehaald en een jaar lang getraind. Effectieve rendement is
bekend. Francien Huurman is overigens wel een exponent van dit verhaal.
Persoonlijk denk ik dat copieren nooit de weg naar de top kan zijn.
Combineren kan dat wel. Het goede combineren uit een aantal spelstijlen.
Echter; originaliteit is de beste weg naar de top. Brazilie 1992, Polen
jaren daarvoor, Brevok toen ze met hun beachteam speelden. Waarom niet
origineel denken, in plaats van copieren. Immers, de beste copie kan hooguit
enorm gelijken op het origineel, maar nooit de kwaliteit overtreffen !
- Veel lange mensen in de top; maar zijn er nog wel kleintjes die een kans
krijgen. Overal waar opleiding wordt bedreven, wordt ook volgens beleid
gewerkt. In dit beleid zal er altijd extra aandacht voor lengte zijn. Ook
bij mij zelf. Een kleintje krijgt al vroeg het predikaat: kansloos voor top.
De ontwikkelingskansen zijn vaak inherent aan de verwachting die wij van
speelsters hebben. Dus, eigenlijk zijn ze ook kansloos ! Met dit in het
achterhoofd heb ik met zo'n kleiner jumpertje een afspraak gemaakt. Ze
krijgt de zelfde privileges als een 1.80-er. Dus meetrainen met hogere
teams, speciale fysieke begeleiding, persoonlijke technische aandacht etc.
Veel uren training. Ik heb dit wel met haar doorgesproken. Ik vind namelijk
dat de intensie van opleiding moet passen bij het perspectief dat de
speelster heeft. In dit geval is het perspectief van de speelster
onduidelijk, terwijl ik bij elke 1.85-er die een beetje normaal traint kan
garanderen dat ze ooit centraal uitgenodigd gaan worden. Ik ben benieuwd of
dit jumpertje niet uiteindelijk hetzelfde rendement zal leveren als een
lange. Waarbij dan direct (terug naar originaliteit) het winst betekent,
want bewgingsloze boomstammen hebben we zat in de top, maar onder de 7 op de
60 mtr. hebben we nauwelijks.
- Jaren geleden heb ik, mede ondersteund door de Nevobo het initiatief
'Volleybal in Lengtematen' ontwikkeld. Een soort Open Club Kampioenschappen
voor teams tot een zekere lengte. Bv. jongens tot 1.90 en meiden tot 1.75.
Leuk snel volleybal ! Veel mensen reageerden enthousiast, maar ik kreeg in
de praktijk te weinig mensen mee om iets te organiseren. Wat denken jullie
van een dergelijk plan ?
Zomaar een aantal opmerkingen. Nog wat ervaringen om mee af te sluiten:
- de bondstrainer die bij voorbaat op een selectie training alles onder de
1.80 doorstreept
- de uitspraak 'we selecteren diegene, die kans heeft op het echte Oranje'
- een, wel fysiek vaardige speelster, die 'wel handig op de training is voor
het goede voorbeeld', maar weisn eigen rendement byzonder laag ligt !
Ik ben absoluut niet tegen lengte ! Ik heb zelf ooit Joost Looman (de
langste eredivisie-heer) uit de badmintonzaal gehaald. Maar lengte is NIET
ZALIGMAKEND !
Of wel ...
Pieter-John Wessels
team met ook een aantal minder lange spelers erin, gaat op een andere wijze
spelen, ik heb 2 jaar geleden met meisjes A1 het zelfde ongeveer gehad, de
club wou dat ik verder ging met alleen lange speelsters, maar ik ben mijn
eigen weg gegaan en heb daarom ook een aantal kleinere speelster gebruikt.
de totale groep is niet verder gekomen als district, maar de pass lipe veel
beter als het team met alleen maar lange meiden en de beweeglijkheid over
het algemeen was aanmerkelijk hoger, want de meeste lange dames zijn een
stuk minder beweeglijk. derhalve zou ik ook nu weer voor een mix gaan.
groetjes pj
Daan
Anouk <a.zi...@planet.nl> schreef in berichtnieuws
88dmv8$18olo$1...@reader4.wxs.nl...
Heb je de discussie over role-models gelezen. Volgens mij hetzelfde verhaal
;-)
Tjsa, ik worstel er ook al jaren mee. Misschien nog interressant waarom ik
denk dat lengte belangrijk is. Volgens mij zit de grootste winst in
snelheid. Snelheid bij blokkeren bijvoorbeeld. Stel een speler van 2.00 m en
1 speler van 1.80. Reikhoogte van 2.00 m 2.60 m en die van 1.80 met een
reikhoogte van 2.35 m. De lange springt 40 cm en de kleine 65 cm. Dus beide
komen uiteindelijk op 3.00 m boven het net. En toch is de lange nog steeds
in het voordeel. Omdat deze minder hoog hoeft te springen en dus op een
later tijdstip omhoog kan te gaan. Snelheid voordeel dus ...
Maar wat er mee te doen? In de USA is er al jaren een competitie voor
basketballers kleiner dan 2.00 m op professioneel niveau. Jouw volleybal in
Lengtematen, dus. Is dat ook voor volleybal in Nederland?
Persoonlijk, ik weet het niet. Ik weet wel dat ik win als ik een aantal
lange dames in het veld heb staan.
Maar om marathonloper te worden op topnivo is het toch erg verstandig om
onder de 1.75 cm te blijven. Dus het omgekeerde kan ook! Of paarden jockey
... Het fenomeen doet zich niet alleen in volleybal voor.
Ik zie wel aan alle kanten dat er wordt doorgeslagen in dit soort fenomenen.
Russen 1.90 m, dus dan wij ook en gelijk lijkt dat het enige van belang. Een
fatsoenlijke bal kunnen spelen is niet meer noodzakelijk.
Een zelfde soort idee gaat (m.i. voor TVN) ook op voor bijvoorbeeld
volleyballeeftijd. In eens is het erg interressant om weinig gevolleybald te
hebben. Althans in de ogen van TVN. Want dan hoeven ze minder afgeleerd te
krijgen en kunnen wij ze nog lekker veel goed aanleren. Dus als je een
meisjes van 11 jaar bent en al 1.75, stop dan met volleybal. Dan heb je op
je 14e geen volleyballeeftijd en kan je dus zo in Jong Oranje (???).
Nog zo fenomeen, jong ervaring opdoen op hoog nivo. Als gevolg daarvan is de
gemiddelde leeftijd in de (ere)divisies de laatste jaren flink gezakt en een
speelster boven de 30 is een zeer grote uitzondering en in de ogen van velen
eigenlijk belachelijk. Nog even en de gemiddelde leeftijd in de eredivisie
is 14 jaar en volleybalt er niemand meer boven de 21, en dan ...? Volleybal
om zeep geholpen als serieuze sport?
Bij het turnen zijn ze bijtijds tot de ontdekking gekomen dat dat niet goed
is en er is een jaar of 10 geleden een minimum leeftijd ingesteld. Je moet
nu ouder dan 15 zijn om op het hoogste nivo te mogen acteren.
Hans, ik weet het niet. Met gezond verstand blijven denken?
daan
Joop de Hoop
omdat ze daar later meer aan hebben.
ik heb ook twee jaar met jeugd oranje meegedaan en heb gezien hoe spelers
zoals olaf buiten (toen 202 cm en een soort bambi) nu een zeer goede speler
is in de eredivisie. het verhaal ging toen al de ronde dat ze van een lang
iemand met een beetje moteriek een goede volleyballer kunnen maken, en ik
denk dat dat voor een heel groot gedeelte waar is.
bij jeugd oranje is het wel leuk om spelers te hebben die "nu" goed zijn,
maar die blijven waarschijnlijk zo goed, terwijl je uit een lange speler
veel meer hebt voor later.
Michaël Pattiruhu
>'Heeft het eigenlijk wel zin als hard ga trainen, het wordt toch niet met
>mij'
>'Ik ga van volleybal af; in een andere sport kan ik veel meer bereiken'
aanvallen was het leukste dat er was, maar toen ik 14 was werd er voor mij
besloten dat ik spelverdeler moest worden terwijl ik dat helemaal niet leuk
vond. Op mijn 17 dacht ik als spelverdeler nog redelijk "op schema" te
liggen (3e divisie) totdat een trainer tegen mij zei: "Als je niet snel
minstens 10 cm gaat groeien kom je nooit in heren 1." Daarmee storte mijn
wereld in en zag ik geen nut meer in trainen. Sinds mijn twintigste speel ik
recreatief, omdat ik inzag dat mijn trainer gelijk had.
Dit alles vanwege mijn lengte.....
Michaël
The Volleyjoker
news:38aabab4$0$12...@reader3.casema.net...
Kan zijn, maar ik ken ook iemand die met zijn 16 jaar nu al 2.05 meter is.
Hij trekt de kar voor een team in de 2e divisie, dat straks waarschijnlijk
promotiewedstrijden gaat spelen. Je zou toch denken dat je zo een persoon
goed kon gebruiken. Trouw reisde hij iedere zondag naar de trainingen in
Zeist van Jong Oranje, elke keer 1,5 uur heen en natuurlijk ook weer terug,
met de trein. En dat naast zijn 4x per week trainen bij de club en zijn
examenjaar op het Atheneum. Dat geeft aan dat hij niet alleen kan
volleyballen, maar ook discipline heeft.
En toen kwam meneer Goedkoop hem vertellen dat hij helaas niet in het SSS
plan past. Wel mag hij tot mei mee blijven trainen. Het is dus niet alleen
de lengte, of ze hebben er echt geen kijk op.
Wat schetste onze verbazing: deze week werd hij gebeld of hij toch geen
interesse had voor het SSS plan! Waarschijnlijk ziet men de bui hangen dat
niemand wil. Men verzocht hem eens langs te komen voor een gesprek. Hijzelf
heeft het telefonisch afgedaan.
The Volleyjoker
Bert Brinkman
> Maar wat er mee te doen? In de USA is er al jaren een competitie voor
> basketballers kleiner dan 2.00 m op professioneel niveau. Jouw volleybal
in
> Lengtematen, dus. Is dat ook voor volleybal in Nederland?
>
> Persoonlijk, ik weet het niet.
Waarom niet? Op die manier houd je wel kleine volleyballers langer aan het
spelen.
Een sport als judo kent toch ook gewichtsklasse's dus waarom geen volleybal
in lengte-klasse's?
Bert
Neo
"Bert Brinkman" <eam.br...@chello.nl> wrote in message
news:P6Aq4.60826$TE6.8...@typhoon.chello.nl...
>
>[Knip competitie op lengte]
>
> Waarom niet? Op die manier houd je wel kleine volleyballers langer aan het
> spelen.
> Een sport als judo kent toch ook gewichtsklasse's dus waarom geen
volleybal
> in lengte-klasse's?
>
> Bert
>
Omdat judo geen teamsport is en volleybal wel.
Persoonlijk vind ik het waardeloos dat trainers vooral selecteren op lengte.
Ik ken spelers die nu eredivisie spelen die geen bal bovenhands kunnen
spelen en die bij 2 tegen 2 op hoofdklasse niveau vernederd worden door
hoofdklassers. Ik vind dat iedere speler op niveau een
basis-balbeheersing/motoriek moet hebben en niet slechts als blokapparaat
oid. gezien moet worden. Daarnaast vind ik dat ook vaker geselecteerd mag
worden op samenstelling van het team.
een mooi voorbeeld hiervan was Selinger die, ondanks zijn lengte een
perfecte aanvulling was op het nederlands team.
Het gaat niet om die ene speler, maar om het team. Dat wordt vaak over het
hoofd gezien door trainers (en is vaak ook helemaal niet mogelijk bij
'selecties' waarbij het gaat om het opleiden van spelers ipv teams).
Neo
Jan Berendsen
de meesten.
Het gaat er om over welk niveau je praat en wat je doel is. Wil je van de
Russen winnen dan heb je met een kleine spelverdeelster weinig kans - zeker
als je passer lopers ook nog klein zijn.
Bij Jong Oranje is het vizier gericht op de internationale top en dan je
moet je dus kiezen voor lengte omdat onze kleine speelsters echt geen 80
centimeter uit stand springen. Een sterk punt in Nederland is lengte niet
spronghoogte. Een speelster van 1.78 kan prima in de eredivisie spelen maar
komt internationaal te kort. Iedere speelster die probeert 'top' te spelen
kan dat - als je maar hulp krijgt in het ontdekken van je top. Is dat derde
divisie of de Olympische Spelen. Plezier kun je op allebei de niveau's
hebben. Wat voor zin heeft het om kleine speelsters te pushen naar de
internationale top - ze komen er nooit. Laat ze werken aan een haalbaar
doel - daar halen ze veel meer plezier uit. Laat ze kiezen voor een club die
bij hen past -Nederlandse speelsters moeten Nederlands spelen - Kracht -
lengte - slim - flexibel - effectief trainen - doelgericht - enz.
Ontkennen dat de Europese Top teams groot zijn heeft geen zin - ik geloof
ook niet dat we in staat zijn om met kleine speelsters daar een spelstijl
tegenover te stellen waarmee we van ze zouden kunnen winnen.
Jan
Dylan Verheul
<volle...@yahoo.com> wrote:
>Wat schetste onze verbazing: deze week werd hij gebeld of hij toch geen
>interesse had voor het SSS plan! Waarschijnlijk ziet men de bui hangen dat
>niemand wil. Men verzocht hem eens langs te komen voor een gesprek. Hijzelf
>heeft het telefonisch afgedaan.
Misschien zoeken ze een vervanger voor Horstink die naar Dynamo gaat?
D
--
Life would be much easier if I had the source code.
Neo
>
> Neo <suic...@hotmail.com> schreef in berichtnieuws
> 88jk8g$n0o$1...@info.service.rug.nl...
>[KNIP: 'top' volleybal het ultieme geluk?]
>
> Betekent dit ook dat zit-volleybal een sport is waarin niet hét 'ultieme'
> geluk in te vinden is.
Nee, dat bedoelde ik ook niet. In alle vormen van de sport is het ultieme
geluk te vinden, alleen niet voor mij. En ik denk dat ik niet de enige ben.
Daarmee bedoel ik dat het natuurlijk wel volwaardig is, maar op dit moment
niet een voor mij volwaardige optie is, net als volleybal voor 'kleinere
mensen'.
> Oké jij bent 1.85 en speelt 2e divisie, maar hoeveel mensen, kleiner nog,
> hebben ooit misschien de illusie gehad ooit op hoog niveau te kunnen
spelen
> en hebben die gedachte in rook op zien gaan ómdat er een trainer was die
bij
> de deur een lat had op gehangen en iedereen die daar tegen aanliep mocht
> door en iedereen die de lat miste miste ook een uitverkiezing. Natuurlijk
is
> het zo dat het een tijd kost, maar er moet gewoon wat mee gedaan worden.
Het
> zelfde gevoel had ik, al weer heel wat jaren geleden met beach-volleybal.
> Volleybal was toch een zaalsport, 6 tegen 6. Beach-volleybal bestond wel
> maar dat deed je er bij. Als je me nu zou vragen, misschien vind ik
> beach-volleybal wel een completere sport dan zaalvolleybal. Om dan nog
terug
> te komen op zit-volleybal, ook die mensen zijn top-sporters (!) en ook
dat,
> vind ik, is geen minderwaardige sport.
>
Nee, absoluut niet. Ik heb ook nooit bedoeld dat het minderwaardige sporten
zijn (Ik heb wel eens tegen het nat.zitvolleybalteam gespeeld met mijn team
en we werden grandioos weggeveegd :)) Natuurlijk is het ook een vorm van
topsport. Alleen niet een die voor mij weggelegd is.
>
> > Met reden b ben ik het gedeeltelijk eens. Je spreekt jezelf trouwens wel
> > tegen als je zegt dat mini-volleybal is uitgevonden omdat het 'normale'
> > volleybal een te grote stap is voor 6-jarigen. Hiermee geef je zelf al
aan
> > dat het niet volwaardig is of op zijn minst niet altijd zo gezien wordt.
>
> Hč? Wat ik probeer aan te geven is dat mini-volleybal een vorm is om
mensen
> die niet kunnen voldoen aan de eisen van het volleybal om die toch kunnen
> laten volleyballen. Daarmee doe ik niets af aan wat voor kwalificatie ik
> daar aan geef.
>
Ok.. Zo komt et wel een beetje over, maar goed.
> (ik ben zelf ook mini geweest, hardstikke leuk, goed dat het er is etc,
maar
> toch). Van alle vormen van volleybal denk ik dat degenen die die vorm
> beoefenen die
> vorm altijd wel als volwaardig zullen beschouwen. het probleem is echter
dat
> anderen dat misschien niet doen.
>
> Probleem, wie heeft daar dan een probleem mee? Een probleem is pas een
> probleem als dat door iemand ook zo ervarene wordt. Als jij het dus als
een
> probleem ervaart dat er op lengte geselecteerd wordt, heb jij een
probleem,
> daar jij het zo ervaart. Ik heb daar bijvoorbeeld persoonlijk niet zo'n
> probleem mee.
>
Het volleybal. Je kan niet zeggen tegen een gedeelte van een team: "jij mag
nog wel meedoen, want ...." en tegen een ander gedeelte van een team: "jij
mag niet meer meedoen, want..."
Een goed voorbeeld hiervan is denk ik wel het SSS plan. Door te zeggen: "tja
jongens, jammer, maar jullie worden volgend jaar bedankt" komt het
voortbestaan van het 1e team (en misschien wel de club) in direct gevaar. Je
stopt hierdoor ontwikkeling van spelers die eigenlijk het verdienen om zich
door te ontwikkelen. Dat lijkt me een probleem voor het volleybal in zijn
algemeenheid.
> Ik ken veel mensen die zeggen: Ik wil best
> > coachen/trainen, maar dan wel vanaf een bepaald niveau. Dat komt het
> > volleybalwereldje natuurlijk niet ten goede.
>
> > Daarnaast ben ik van mening dat je in je ontwikkeling nooit gestopt mag
> > worden door een factor waar je niets aan kan doen.
>
> Wie heeft het dan over het stoppen van je ontwikkeling? Er is nu zelfs
> iemand die een plan heeft om dáár nu wat mee te doen.
> De feiten worden trouwens niet door ons bedacht, het is gewoon een gegeven
> dat op dit moment lengte, op z'n minst handig is, dat heb je dan te
> accepteren, denk ik.
>
Ja, maar het is moeilijk voor een speler om te horen dat hij maar beter iets
anders kan gaan doen (of op een ander niveau) door iets waar hij/zij geen
invloed op heeft. Dat blijft (uit eigen ervaring) een moeilijk te verkroppen
iets voor een speler en komt niet ten goede van zijn/haar ontwikkeling.
> (ok, niet helemaal waar:
> > een zware handicap oid stopt je ontwikkeling wel t.a.v. 'top'-volleybal)
>
> ???? Nederland is olympisch kampioen zit-volleybal geweest. In mijn ogen
> waren en zijn dat topsporters. Hier in mijn woonplaats woont een zwemmer
die
> aan de paralympics heeft mee gedaan, en ook medailles daar heeft behaald.
> Hij heet geen Pieter van de Hoogenband, maar het is in zijn sport wél een
> topsporter! In mijn ogen is deze jongen zich nog steeds aan het
ontwikkelen!
>
Ja, maar met 'top'-volleybal bedoelde ik volleybal zoals jij bedoelde in je
eerste zin van je betoog : "... dat 'top'-volleybal nog steeds het ultieme
geluk is." Ik zeg hier dus niet dat zitvolleybal geen topvolleybal is.
> Ik vind het idee dus helemaal niet verkeerd en misschien zie je dat het
spel
> zich wel op een hele eigen manier gaat ontwikkelen waar de 'top' later ook
> z'n voordelen mee kan doen, je ziet nu toch ook aspecten uit b.v. het
> beach-volleybal terug komen in de zaal en er is ook in het staand
volleybal
> heel wat te leren van de zit-volleyballer, al was het alleen maar op
mentaal
> gebied.
>
Vast wel. Ik denk ook dat we meer dingen kunnen halen uit andere, niet zo
verwante sporten (maar da's een andere kwestie). Waar ik bang voor ben is
dat het beeld ontstaat dat het een 2e rangs sport/competitie wordt (not
strong enough to play with the big boys?). Ik weet daarom niet of het genoeg
draagkracht heeft bij huidige spelers en 'to-be' spelers. Duidelijk is
echter wel, zoals je zegt, dat er wat moet gebeuren. Ik ben er echter meer
voor om dat binnen het kader van de huidige 'vorm' te doen. Misschien een
gestructureerde en gedegen libero opleiding?
Neo
Neo
>
> > Hier heb je het weer over 'de top'. Dat is ook maar net hoe je het ziet.
> Kan
> > je straks zeggen dat als je de top in het 'kleine' volleybal hebt
bereikt
> > dat je je doel hebt bereikt als je eerste doel was de top in het
'normale'
> > volleybal te halen? Ofwel: bereik je je doel als speler dan nog wel?
>
> Natuurlijk wel! Het is een kwestie van andere doelen stellen. Als ik eerst
> de droom had boswachter te worden (ik noem maar een vak) en ik heb een
heel
> idee over hoe ik daar carriere ga maken en ik zit uiteindelijk na veel
> opleiding in het vak en het blijkt niets voor mij te zijn dan kan ik toch
> verder kijken dan kan ik binnen het zelfde werkveld kijken of het iets is
> wat mij lijkt, tenslotte houd ik wel van de natuur, maar ik kan ook verder
> kijken in een andere werkveld. Wat ik ook kies ik kan toch best weer aan
> carriere planning doen en kijken hoe ik verder kan groeien. Dit even als
voorbeeldje
Dat kan, maar als jij boswachter wil worden en je hebt daar alles voor over
is het op zijn minst ontzettend zuur als iemand tegen jou zegt: "dit is niks
voor jou, je moet ermee stoppen." Daarnaast bedoelde ik eigenlijk ook iets
anders: Als je als volleyballer de top wil halen, is er nu 1 top
(eredivisie, nationaal team, whatever). Dat zouden, met het 'kleine'
volleybal, er twee worden. Ik vroeg mij af hoe spelers zouden reageren als
ze aan de top van het 'kleine' volleybal zouden komen, terwijl ze misschien
vroeger dachten dat ze de top van het 'normale' volleybal zouden bereiken.
In hoeverre hebben ze hun doel dan bereikt?
> Trouwens jij zegt wel dat ik het 'weer' heb over 'de top' maar
> het valt mij op dat jij het toch steeds blijft hebben over 'normaal'
> volleybal alsof er dus ook annormaal volleybal zou bestaan.
Dit bedoel(de) ik natuurlijk niet. Ten eerste zocht ik naar een definitie
van 'de top', zoals jij die bedoelde (de top kan m.i. voor iedereen anders
zijn) en met 'normaal' bedoelde en bedoel ik het 6 tegen 6 zaalvolleybal van
mensen zonder handicap. Ik weet zo gauw niet wat voor andere term ik
hiervoor zou moeten gebruiken en dus hou ik hem maar even aan. Hiermee
impliceer ik dus wederom niets over andere vormen van volleybal (dat is in
ieder geval niet de bedoeling).
> >
> Even nog over de inhoud van zo'n gesprek het is een voorbeeld van een
> 'slecht nieuwsgesprek' en dan moet je ook niet om de hete brei heen
draaien,
> maar gewoon wel het slechte nieuws vertellen. Je moet dus geen zaken
zeggen
> die niet waar zijn of die je niet waar kan maken anders krijg de ander
daar
> onheroepelijk problemen mee, want je wekt wel valse verwachtingen.
>
Ik denk dat veel trainers/coaches een verschillende benadering gebruiken.
Dat hangt denk ik ook af van de speler in kwestie en de trainer/coach. Voor
mij zou denk ik ook de directe methode het beste zijn. Wat ik echter wel
soms merk is dat bij deze methode men vaak te kort door de bocht gaat.
"...je kan maar beter stoppen" i.p.v. "...je kan maar beter stoppen, want op
dit moment ben je niet goed genoeg in...., niet lang genoeg, etc". Ik ben
het wel met je eens dat je nooit valse verwachtingen moet wekken. Dat is
(uit eigen ervaring) funest voor de motivatie en dus(?) ontwikkeling van een
speler.
> >
> "Normaal volleybal"? Nee, grapje, ik snap wat je bedoeld. Ja, het zal best
> tijd kosten maar dat hoort er bij,
> Ik geloof zeker dat er plaats is voor zo'n andere vorm, alleen al in het
> kader van volleybalstimulering. In dat kader kan je ook denken aan
> mix-volleybal.
Ik denk dat de tijd het wel zal leren (oh, oh, oh, wat een wijsheid :))
>
> > Waarom niet? Ik vind dat je hier op dezelfde leeftijd de 'libero' als
> > specialiteit mag aanbieden als elke andere specialisatie.
> > Als ik zie hoe onze libero zich ontwikkeld heeft dit jaar, vind ik dat
je
> > mag zeggen dat dit een volwaardige specialiteit is geworden (net als
> > spelverdeler, diagonaal, etc)
>
> Ik vind dat je bij de jeugd dit al kan aanbieden, maar dan ook iedereen,
dus
> ook de 'in de jeugd al wat langere jongens', je hebt namelijk in de jeugd
te
> maken met een aspect als groei, je doet als je selecteert bij jeugd
> voorspellingen voor later - die zal wel lang worden dus dat wordt een
> aanvaller - die zal wel klein blijven dus dat wordt dan de libero. Op de
> eerste plaats is dat dus koffiedik kijken, want zolang wij in de selectie
> onze criteria t.a.v. fysieke kwaliteiten niet heel scherp defeniėren en
> daarbij ook zoiets als bv geboortemaandeffecten meenemen blijft het
gokken.
Ik ben zelf geen trainer, maar ik vraag het me toch af: vanaf welke leeftijd
(ongeveer) moet je specialisaties aanbieden? Ik ben mijn hele leven (op de
mini's na) al spelverdeler geweest. Dit kwam vooral omdat ik de beste
techniek had binnen het team (c-jeugd, steunpunt, etc), maar ook omdat ik
dat zelf heel leuk vond/vind (Als ik een andere sport zou doen, zou ik ook
het spel willen dirigeren). Dat is dus min of meer 'gegroeid', maar ik kan
mij voorstellen dat het niet altijd zo vloeiend gaat. Wanneer mag of moet je
spelers zich laten specialiseren, ook al is het soms tegen wil en dank?
> Daarbij zal je en dat zou ik me bij jou ook voor kunnen stellen, zeg maar
> als het niet waar is, dat je spelers/sters hebt die zich zelf zagen als
> aanvaller en waarvan de coach zij: "Jij, jij wordt spelverdeler". Dan heb
je
> dus ook te maken met strijdige doelen.
>
Dat is bij mij dus niet zo, zoals je gelezen hebt :) Ik besef me wel dat ik
een uitzondering zou kunnen zijn. Zo is de speler die dit jaar bij ons
libero is enorm in zijn rol gegroeid. Van redelijk goede verdediger en
middelmatige aanvaller die echt geen libero wilde zijn tot een
'superverdediger' in alle betekenissen van het woord. Hij zette de knop dus
zelf ook om (vind ik knap). Aan de andere kant, bij ons 1e team (1e divisie)
is een hoofdblokkeerder met onmiddelijke ingang gestopt, omdat hij niet
mocht verdedigen in het achterveld ipv de libero. Hij kon de knop dus niet
omzetten.
Pfff.. het blijft moeilijk.
Is het veilig als ik stel dat elke speler anders reageert op een gedwongen
wijziging van zijn volleyballoopbaan? En als ik dit type tevens de vraag
voor de begeleiding van een team:"Kan je voorspellen hoe een speler reageert
op een dergelijke wijziging en erop inspelen en zo ja, hoe zou je dat kunnen
doen (zowel herkenning als erop inspelen)?"
Neo