Een paspoort regel je niet in een snackbar
Jordy
de zaakwaarnemer en tweede vader van Leonardo. Het dreigement van de
Braziliaanse voetballer dat hij naar zijn vaderland zou terugkeren, nog
vóórdat hij zijn kwaliteiten in het A-elftal van Feyenoord had laten zien,
zette de snackbarexploitant uit Zoeterwoude voorjaar 1999 aan het werk.
,,Ik zou het heel erg hebben gevonden als hij niet in het eerste elftal zou
hebben kunnen voetballen'', sprak Coret gistermiddag bij de politierechter
in Rotterdam. ,,Leonardo heeft vanaf zijn twaalfde hard gewerkt om te slagen
als prof. Met dat paspoort hoopte ik hem te helpen in zijn carričre.''
Dus legde hij zijn probleem neer bij ene Dick van de Berg. Deze
vertrouwensman van Coret had volgens eigen zeggen `bij de recherche
gewerkt', was informant van de Criminele Inlichtingen Dienst (CID) geweest,
had contacten met `hooggeplaatsten' en `regeringen'. Coret gaf deze
regelmatige bezoeker van zijn cafetaria 5000 gulden mee voor de onkosten,
die hij in mei '99 zou maken om in Portugese regeringskringen uit te zoeken
hoe Leonardo de Vitor Santiago aan een paspoort kon worden geholpen. Alleen
dan zou Leonardo vanaf augustus 2000 voor een lucratief contract in het
eerste van Feyenoord kunnen spelen - de ultieme droom van de begenadigde
Braziliaan.
Het verhaal van de jonge voetbalmiljonair, zijn begeleider en diens
merkwaardige helpers is te bizar voor woorden. De vertrouwensman bleek
allerminst een halve diplomaat of geheim agent te zijn, die op goede voet
stond met buitenlandse regeringen. Maar hij was een voormalig aannemer en
schilder, wiens buurman bij de recherche had gewerkt.
Stukje bij beetje viel de legpuzzel rond de paspoortaffaire gisteren bij de
politierechter in Rotterdam op zijn plaats.
'Een paspoort regel je niet in een snackbar'
Het dossier toonde aan dat Leonardo een vals paspoort, gestolen uit het
consulaat-generaal van Portugal in Zürich, had gebruikt voor zijn status als
speler binnen de EU. Het vervalste paspoort vormde de sleutel tot het
verwezenlijken van die Feyenoord-droom. Zijn verblijf werd door de
autoriteiten gedoogd - niet meer dan dat. Op grond van zijn kwaliteiten zou
hij pas op zijn 18de verjaardag voor dispensatie in aanmerking, eerder niet.
Toen vertrouwensman Van de Berg na zijn reis naar Portugal 2100 gulden kwam
terugbrengen met de boodschap dat hij géén paspoort kon regelen, luisterde
een kennis van hem toevallig aandachtig mee in de cafetaria. Volgens Coret
was het 'een hele nette man, heel net gekleed'. Deze Mansur Hurkan wist
genoeg: "In Den Haag is zat te krijgen." In december '99 werd door twee
Turkse mannen het paspoort overhandigd, volgens Coret bedrieglijk echt.
Vreemd, omdat hij nooit geboorte-akten of andere documenten had hoeven te
overleggen; twee pasfoto's en enkele gegevens waren toereikend.
Op drie punten had Coret echter niet goed opgelet: op de plaats van uitgifte
stond Rotterdam vermeld, in plaats van de Portugese aanduiding Rotterdao. De
geldigheidsduur bedroeg 10 in plaats van vijf jaar. En de datum van uitgifte
was al even verdacht: 3 maart 2000, ruim drie maanden nį de datum van
levering. Een tijdstip, waarop Leonardo juist aan het onderhandelen was met
Feyenoord over een vijfjarig profcontract. "Als het een vreemd paspoort was
geweest, had ik het niet geaccepteerd", volhardde Coret in zijn geloof in de
echtheid van het document.
Leonardo zelf accepteerde eerder al een schikking van 5000 gulden en een
werkstraf van 40 uur. In de zaak-Coret wilde officier mr. M.W. Hemelaar
echter niet schikken. Hij hekelde het vertrouwen dat Coret had gesteld in
Van de Berg, 'Geheim agent 007 zal ik maar zeggen'. "U had het paspoort bij
de autoriteiten moeten aanvragen, als u ervan overtuigd was dat Leonardo
Portugese voorouders had", aldus Hemelaar. "Een paspoort regel je niet in
een snackbar met twee vage Turken." De raadsvrouwe van Coret vond dat
Leonardo's pleegvader moest worden vrijgesproken. Hij zou door de 'negatieve
publiciteit' voldoende zijn gestraft. "Hij leed en lijdt onder de
berichtgeving. In de snackbar is hij al Hans Corleone genoemd."
De politierechter, mevrouw mr. C.G. van de Grampel, sprak in haar vonnis uit
dat Coret de wet heeft overtreden. Familiebezoek in Braziliė had hem ervan
moeten doordringen dat het moeilijk zou zijn het bestaan van Portugese
voorouders aan te tonen. "U had kunnen stoppen als het niet legaal ging.
Voor een redelijk denkend mens is dan de kous af, maar u hebt doorgezet",
aldus de rechter, die Coret 180 uur werkstraf oplegde. De affaire heeft de
band met Leonardo niet beschadigd. Coret: "Nee hoor, hij is op dit ogenblik
in Braziliė met vakantie, maar hij belt elke dag."
Jordy
Mark van Rijswijk
> De raadsvrouwe van Coret vond dat Leonardo's pleegvader moest
> worden vrijgesproken. Hij zou door de 'negatieve publiciteit' voldoende
> zijn gestraft. "Hij leed en lijdt onder de berichtgeving.
Het moet toch niet gekker worden. Ik zou bijna zeggen dat zo'n
verdediging wel van een vrouw moet komen. Ach, ik vind het zo zielig,
hij wordt in de buurt zo gepest met dat paspoortgedoe. Kunnen we het
voor 1 keer niet door de vingers zien?
Met een molensteen aan zijn voeten in de Maas met die eikel.
>In de snackbar is hij al Hans Corleone genoemd."
Dat vindt zo'n man toch geweldig.
Mark