(dit lijkt me een geschikte vraag van de maand, en ik wens de lezers veel
vaarplezier in 2007 by the way).
Ronald
--
CU jb
> Zijn er hier die een boot kochten met een naam waar je niets mee had en die naam toch hebben laten
> zitten? Ga je er aan wennen of blijf je twijfelen?
Mijn schip had van de vorige eigenaar een andere naam gekregen. Die
bekte wel en gaf indertijd geen probleem bij het roepen naar de bruggen
en sluizen. Had ik toen geweten dat de binnenvaart heel gemakkelijk
schepen van naam verandert, had ik er de oorspronkelijke naam weer op
gezet. Je went er aan, zeker zoals ik na 37 jaar.
> Geloof zit tussen je oren, verder nergens...........
Ehhh... In het Boek der Boeken staat o.a.: "Maar gij geheel anders..." Dat
klopt, want bij mij zit het geloof niet tussen de oren maar in mijn hart ;-)
Zo zie je maar weer: De wonderen zijn de wereld nog niet uit!
Nou ja, in ieder geval een heel goed 2007 toegewenst!
Willem Brouwer
> Ehhh... In het Boek der Boeken staat o.a.: "Maar gij geheel anders..." Dat
> klopt, want bij mij zit het geloof niet tussen de oren maar in mijn hart ;-)
> Zo zie je maar weer: De wonderen zijn de wereld nog niet uit!
> Nou ja, in ieder geval een heel goed 2007 toegewenst!
>
> Willem Brouwer
>
--
CU jb
Er staat nergens dat je dit niet mag doen. Wel even je naam veranderen
bij het Agentschap Telecom (www.agentschaptelecom.nl).
Groeten!
Goodvibrations schreef:
Een relevante vraag, aangezien wij onze boot zullen herdopen (de
Helleveeg wordt daarmee de Sark).
Nu zit mijn geloof zowel tussen mijn oren als in de overige delen van
mijn lichaam en is het aanroepen van andere goden -zoals daar is
Poseidon- daardoor problematisch. De zorgvuldige liturgische vormgeving
als in de link doet mij toch wel deugd. In mijn kerk (PKN) is overdopen
echter eigenlijk in alle gevallen not done. De eerste doop telt, welke
fouten daarbij ook gemaakt zijn (een argument dat zich kan beroepen op
Augustinus). Die eerste doop met daarin de erkenning dat ondanks al ons
eigen kunnen we afhankelijk zijn van krachten die ons te boven gaan,
blijft voldoende. Dit lijkt mij een essentieel onderdeel van goed
zeemanschap.
Kortom het zal wel blijven bij andere stickers erop plakken.
Luc
> Een relevante vraag, aangezien wij onze boot zullen herdopen (de
> Helleveeg wordt daarmee de Sark).
>
> Nu zit mijn geloof zowel tussen mijn oren als in de overige delen van
> mijn lichaam
Ik durf bijna niet te vragen over welke lichaamsdelen je het nu hebt...
> en is het aanroepen van andere goden -zoals daar is
> Poseidon- daardoor problematisch. De zorgvuldige liturgische vormgeving
> als in de link doet mij toch wel deugd. In mijn kerk (PKN) is overdopen
> echter eigenlijk in alle gevallen not done.
Ook zonder kerk is het not done. Een eenmaal bij de Burgerlijke Stand
gegeven naam is slechts in enkele bij wet genoemde uitzonderingsgevallen te
veranderen. De meesten van ons zullen hun hele leven het met dezelfde
voornamen en achternaam moeten doen.
> De eerste doop telt, welke
> fouten daarbij ook gemaakt zijn (een argument dat zich kan beroepen op
> Augustinus). Die eerste doop met daarin de erkenning dat ondanks al ons
> eigen kunnen we afhankelijk zijn van krachten die ons te boven gaan,
> blijft voldoende.
Een béétje watersporter probeert juist die krachten te beheersen door
verstandig te manoeuvreren, zijn tochten goed te plannen, goede en degelijke
spullen te kopen en te onderhouden, veiligheidsmiddelen aan boord te hebben
en die weten te gebruiken en door veel ervaring op te doen.
> Dit lijkt mij een essentieel onderdeel van goed
> zeemanschap.
Een essentieel onderdeel van goed zeemanschap lijkt me niet een kortzichtig
en vruchteloos geloof in hogere krachten die zich om volstrekt onduidelijke
redenen meester maken van de nieuwe naam van je schip, noch het nut van
schietgebedjes bij windkracht 8, maar in het zélf goed onderhouden van dat
zeemanschap.
Tom.
Heb mijn eerste schip twee jaar na aanschaf omgedoopt van 'Calypso' in
'Major Tom'. Was de tweede keer met een jaar iets sneller en vaar nu rond in
de 'Va Banque'.
Groet, Presso
> Heb mijn eerste schip twee jaar na aanschaf omgedoopt van 'Calypso' in
> 'Major Tom'.
Ehm... over bijgeloof gesproken: was Major Tom niet die beklagenswaardige
ruimtevaarder uit dat liedje van David Bowie die losgeslagen in de ruimte
nooit meer zijn thuishaven heeft teruggevonden? Ik vraag maar even... :-)
Tom
(geen majoor).
Correct, Major ;-)
Maar of hij zo beklagenswaardig is?...
"I'm stepping through the door
And I'm floating in a most peculiar way
And the stars look very different today"
Is dat niet wat wij allemaal proberen te doen als we op ons bootje stappen?
"Though I'm past one hundred thousand miles
I'm feeling very still
And I think my spaceship knows which way to go
Tell my wife I love her very much (she knows!)"
Tja, dat krijg je dan na een tijdje. Mijn tochten zijn nooit verder gegaan
dan een paar honderd mijl, maar ik heb voldoende zee-ervaring om iedere keer
dat ik de haven verlaat te weten dat je jezelf ook overgeeft aan 'wat er
gaat gebeuren'. Natuurlijk probeer ik net als iedereen om allerlei dingen
zoveel mogelijk onder controle te hebben (ben zelf al bepaald niet suicidaal
en heb bovendien nog eens het gevoel mijn drie puberende zoontjes wat verder
in het leven te moeten helpen - dat zien zij zelf overigens heel anders,
maar goed), maar dat neemt niet weg dat die uitlevering aan het onbekende,
de gevaren, de beelden die je te zien krijgt, het wassende zout en nog veel
meer toch is waar je voor gaat als je de zee opgaat. Voor je 'plezier',
althans.
'Floating to our destiny' doen we allemaal, of je nu stil op je stekje
blijft zitten of er iets anders van maakt. Laat mij dan maar lekker de haven
uitvaren....
Groet, Presso
> "Luc" <l...@oudezijds100.nl> schreef in bericht
<snip>
> Nu zit mijn geloof zowel tussen mijn oren als in de overige delen
van
> > mijn lichaam
>
> Ik durf bijna niet te vragen over welke lichaamsdelen je het nu hebt...
>
tja ik blijf natuurlijk een rationele westerling die geloven vooral
denkend tussen de oren doet. Dat is mijn opvoeding en is onze cultuur,
daar kom ik niet echt van los. Ik doe mijn best echter me voor ogen te
houden dat ik meer ben dan alleen wat ik denk en dat de rest van het
lichaam er toe doet, bijvoorbeeld door de houding tijdens de gebeden
enz.
> > en is het aanroepen van andere goden -zoals daar is
> > Poseidon- daardoor problematisch. De zorgvuldige liturgische vormgeving
> > als in de link doet mij toch wel deugd. In mijn kerk (PKN) is overdopen
> > echter eigenlijk in alle gevallen not done.
>
> Ook zonder kerk is het not done. Een eenmaal bij de Burgerlijke Stand
> gegeven naam is slechts in enkele bij wet genoemde uitzonderingsgevallen te
> veranderen. De meesten van ons zullen hun hele leven het met dezelfde
> voornamen en achternaam moeten doen.
>
De vraag naar herdopen bestaat m.i. uit twee delen:
1) het geven van een andere naam Een andere naam kan natuurlijk wel,
dat is wat ik met mijn boot doe en wat een groot aantal mensen in hun
leven doet. Voornamelijk als ze trouwen, maar ook bij het opgroeien
verandert de naam. Het Lucje van mijn oma toen ik klein was wordt nu
toch niet meer zo gehoord terwijl meneer Tanja vaker klinkt. Dat er
voor sommig gebruik van namen administratieve regels zijn doet hier
niets aan af. De nieuwe naam Sark heb ik gewoon bij mijn haven,
zeilvereniging en agentschap Telecom gemeld.
2) het noemen van de naam voor de goden zodat die de dopeling kennen en
zullen beschermen. Dit is veel meer een eenmalig gebeuren, in ieder
geval zou het volgens mij zo in de christelijke kerken horen. Helaas is
er een ruime praktijk van overdopen. In het geval van boten is in deze
zin dopen voor mij wat overdreven en kan het bootje varen op het geloof
van de bemanning, maar opnieuw ben ik hier misschien de wat
overrationele westerling.
Overigens hoop ik dat je tussen de regels leest dat ik mezelf hier
helemaal niet zo serieus neem als ik het hier uitdruk. Dit is spielerei
voor in de winter.
<snip>
>
> Een essentieel onderdeel van goed zeemanschap lijkt me niet een kortzichtig
> en vruchteloos geloof in hogere krachten die zich om volstrekt onduidelijke
> redenen meester maken van de nieuwe naam van je schip, noch het nut van
> schietgebedjes bij windkracht 8, maar in het zélf goed onderhouden van dat
> zeemanschap.
>
> Tom.
Uiteraard helemaal mee eens. Maar vind jij het niet ook een deel van
goed zeemanschap om steeds bewust te zijn dat je met krachten speelt
waar je ontzag voor moet hebben? Voor mij zelf is dat in ieder geval de
houding waarmee ik de zee op ga; volledig voorbereid en uitgerust, veel
gelezen, maar dan nog heb ik niet het idee dat ik de zee wel even zal
beheersen, dat leidt alleen maar tot slordige onachtzame fouten.
Luc
"De Avonden", denk ik.
Hans
Toch komt die tekst nogal somber en definitief over, hij doet me ook denken
aan Jacques Brel die op zee overleed...
> Tja, dat krijg je dan na een tijdje. Mijn tochten zijn nooit verder gegaan
> dan een paar honderd mijl, maar ik heb voldoende zee-ervaring om iedere
> keer dat ik de haven verlaat te weten dat je jezelf ook overgeeft aan 'wat
> er gaat gebeuren'. Natuurlijk probeer ik net als iedereen om allerlei
> dingen zoveel mogelijk onder controle te hebben (ben zelf al bepaald niet
> suicidaal en heb bovendien nog eens het gevoel mijn drie puberende
> zoontjes wat verder in het leven te moeten helpen - dat zien zij zelf
> overigens heel anders, maar goed), maar dat neemt niet weg dat die
> uitlevering aan het onbekende, de gevaren, de beelden die je te zien
> krijgt, het wassende zout en nog veel meer toch is waar je voor gaat als
> je de zee opgaat. Voor je 'plezier', althans.
Helemaal met je eens. Het prettige van watersport is behalve het avontuur,
de stijd met de natuur etc. toch ook dat je na een enerverende tocht een
keer terugkomt in de thuishaven... :-)
>
> 'Floating to our destiny' doen we allemaal, of je nu stil op je stekje
> blijft zitten of er iets anders van maakt. Laat mij dan maar lekker de
> haven uitvaren....
Zo is dat!
Tom.
Uiteraard helemaal mee eens. Maar vind jij het niet ook een deel van
goed zeemanschap om steeds bewust te zijn dat je met krachten speelt
waar je ontzag voor moet hebben? Voor mij zelf is dat in ieder geval de
houding waarmee ik de zee op ga; volledig voorbereid en uitgerust, veel
gelezen, maar dan nog heb ik niet het idee dat ik de zee wel even zal
beheersen, dat leidt alleen maar tot slordige onachtzame fouten.
=====
Natuurlijk, dat is juist het avontuur op het water dat verder gaat dan
hetgeen menige landrot ervaart (tenzij die zich overgeeft aan
all-terrainbiken, skieën op steile hellingen c.q. op het circuit van
Zandvoort met autootjes rondrijdt). De combinatie van weer, wind, golven,
onbekende havens, je rol als eenling tegenover ongewisse
natuurverschijnselen en dan toch weer de behouden thuiskomst is natuurlijk
geweldig leuk, en je moet zeker ontzag hebben voor natuurkrachten en er
derhalve zo verstandig mogelijk, met de goede middelen en veel ervaring, mee
omgaan. En precies wat je zegt: vooral geen overmoed hebben of anderszins
een te hoge dunk van je eigen kennen en kunnen hebben. De beste zeilers
(c.q. motorbootvaarders) zijn vaak juist de bescheiden types...
Tom.
NB: Overigens is er wel een leuke pagina op Internet (op de site van de
LM-club) over de spirituele risico's van het herdopen van je schip en de
beste, champagne-overgoten houding die je ten opzichte van Poseidon moet
innemen daarbij:
http://www.lmclub.nl/Programma/programma.html#Herdopen
> Die eerste doop met daarin de erkenning dat ondanks al ons
> eigen kunnen we afhankelijk zijn van krachten die ons te boven gaan,
> blijft voldoende. Dit lijkt mij een essentieel onderdeel van goed
> zeemanschap.
>
> Kortom het zal wel blijven bij andere stickers erop plakken.
Mooi gesproken.
In India vroeg men mij niet of ik in god geloofde, maar in welke god ik
geloofde.
Ronald
Slappy schrijft
Kweenie. Ik heb het nooit doorgegeven bij het AT. Maar ik heb dan ook geen
marifoon.... :-)
Meindert
Tgaat eigenlijk om de vergunning en meer specifiek om de ATIScode. Dat die
bij een goede naam staat.
Ronald
In ieder geval geen goed idee om de Bijbel het boek der boeken te
noemen. Ik Jan Cremer gooit hier nog hogere ogen.
Erik-Jan.
--
Rondvaart in Naarden-Vesting http://www.vestingvaart.nl
Historische Haven Naarden http://www.havennaarden.nl
Erik-Jan Geniets. Phone: +31-(0)6.55.78.60.31
> Hdb wrote:
>>
>> FSD wrote:
>>> De Wehkamp catalogus?
>>> Sprookjes van Grimm?
>>>
>>
>> "De Avonden", denk ik.
>>
>> Hans
>
> In ieder geval geen goed idee om de Bijbel het boek der boeken te
> noemen. Ik Jan Cremer gooit hier nog hogere ogen.
> Erik-Jan.
--
CU jb
ik snap het ook en na de eerste suggestie van Wehkamp gids begreep ik
de mogelijkheden om een uitdrukking als boek der boeken op de hak te
nemen ook wel. Die eerste was leuk, maar waarom moet daar nog 2x een
(overigens minder leuke) reactie over heen? dit is nl.religie niet! Uit
mijn reacties moge duidelijk zijn dat ik iets als boek der boeken niet
in mijn mond zal nemen. Maar waarom iemand zijn geloof nog verder
afkraken zonder iets inhoudelijks toe te voegen? Dat snap ik nou niet.
Luc
--
CU jb
Wat een luxe dat je zellf mag beslissen om gelovig, ongelovig of
bijgelovig te willen zijn.
Probeer eerst daar eens een antwoord op te vinden, dan komt het
antwoord op je vraag vanzelf.
Maar dan is het wel je eigen antwoord. Wijsheid gewenst en goede vaart
!!
>Wat een luxe dat je zellf mag beslissen om gelovig, ongelovig of
>bijgelovig te willen zijn.
>Probeer eerst daar eens een antwoord op te vinden, dan komt het
>antwoord op je vraag vanzelf.
Antwoord waarop? Ik mis een vraag in deze tekst.