Ik wil hem kunnen aansluiten op mijn Shipmate RS 5700 GPS zonder dat
daar allerlei infaces voor nodig zijn en eventueel later op een
programma zoals bijvoorbeeld Wingps Pro of Oziexplorer..
Heeft iemand ervaringen, goede of slechte, met een bepaald merk
stuurautomaat?
Waar moet je allemaal op letten bij de aanschaf van een stuurautomaat.
Bij deze vraag ga ik ervan uit dat ervaring de beste leermeester is en
veel meer waarde heeft dan allerlei foldermateriaal.
Bij voorbaat dank,
Krien Bikker,
> Ik ben in het bezit van een kajuitzeilboot " Jupiter" een ontwerp van
> v.d. Stadt. De waterverplaatsing is circa 3000 kilo. De boot is
> voorzien van een helmstok besturing.
> Het zeilgebied is tot nu toe overwegend het IJsselmeer en de Wadden en
> een enkele keer de Zeeuwse wateren doch ik overweeg om tochten op zee
> te gaan maken.
> In verband daarmee wil ik een stuurautomaat aanschaffen maar de vraag
> is welke?
Niet om het een of ander, maar is het ontwerp echt van v.d. Stadt ? Ik
ken wel de Jupiter van Kroes uit Kampen, die ook ongeveer 3 ton
waterverplaatsing heeft. Iets meer dan 8.00 m lang.
Mocht dit zo zijn, dan hebben we het over een zwaargebouwde langkieler
die als ie maar een beetje loefgierigheid in zich heeft, een flinke
stuurautomaat nodig heeft.
Een Autohelm 1000 (als voorbeeld) is waarschijnlijk al te licht.
Over kwaliteit kan ik niet zoveel zeggen. Ik heb zelf al jaren een
Autohelm 800 waar ik erg tevreden over ben, maar anderen hebben hier al
's laten weten dat ze Autohelm waardeloos spul vinden. Daar moeten
anderen dus nog maar wat meningen over geven.
Dat u, na het nodige zeilen op IJsselmeer en Wad, pas nu over een
stuurautomaat begint na te denken zou wat kunnen zeggen over
roerkarakter van het schip. Ik kan me bij zo'n Jupiter van Kroes
voorstellen dat men makkelijk even een halve minuut bij het roer weg kan
voordat de boot uit de koers raakt.
> Waar moet je allemaal op letten bij de aanschaf van een stuurautomaat.
De grote van de boot moet in relatie staan tot de kracht die de automaat
kan leveren. Maar: sommige kortkielers van 9.00 m met een balansroer
kunnen toe met een b.v. een Autohelm 1000. Een langkieler van 8.00 m met
aangehangen roer en een stevige loefgierigheid heeft daar misschien nog
lang niet genoeg aan.
Bij boten met een 'nerveus' roerkarakter is ook de snelheid van de
automaat belangrijk. Sommige fabrikanten geven ook de tijd op die
automaat nodig heeft om van vol stuurboord tot vol bakboord te komen.
--
Hans Valk
Van de Stadt 30 : "Jupiter"
L=9.00 m lwl= 7.5 m diepg.= 150/175 m
displ.= 3.05 t
Zeil opp. = 50.3 m2
In 1978 en 1979 verbonds bezem gewonnen ! Ik meen door iemand van de
zeilmakerij Lammerts v. Buuren of zo. Boot was "de Lamstraal ".
Met vr. gr. Hans S.
Hans Valk wrote:
>
> Q.J.Bikker <qjbi...@hetnet.nl> wrote:
>
> > Ik ben in het bezit van een kajuitzeilboot " Jupiter" een ontwerp van
> > v.d. Stadt. De waterverplaatsing is circa 3000 kilo. De boot is
> > voorzien van een helmstok besturing.
> > Het zeilgebied is tot nu toe overwegend het IJsselmeer en de Wadden en
> > een enkele keer de Zeeuwse wateren doch ik overweeg om tochten op zee
> > te gaan maken.
> > In verband daarmee wil ik een stuurautomaat aanschaffen maar de vraag
> > is welke?
>
> Niet om het een of ander, maar is het ontwerp echt van v.d. Stadt ? Ik
> ken wel de Jupiter van Kroes uit Kampen, die ook ongeveer 3 ton
> waterverplaatsing heeft. Iets meer dan 8.00 m lang.
> Mocht dit zo zijn, dan hebben we het over een zwaargebouwde langkieler
> die als ie maar een beetje loefgierigheid in zich heeft, een flinke
> stuurautomaat nodig heeft.
Nieuwsflits: De gebroeders Kroes hebben 2 of 3 weken hun
afscheidsreceptie/feest gehouden en zijn nu "officieel" met pensioen. De
werf blijft wel bestaan en ook de gebroeders zullen nog veel aanwezig
zijn, ze wonen er tenslotte! Ik stond aan het begin van de zomer een
mooie stalen langkieler in Huizen te bewonderen die net uit het water
was gehaald en dat bleek ook een ontwerp van Kroes te zijn. De boot was
gebouwd op de werf in Urk die normaal de vissersschepen doet en dat kon
je wel merken: gemiddelde plaatdikte was meer dan 8 mm!
> Een Autohelm 1000 (als voorbeeld) is waarschijnlijk al te licht.
> Over kwaliteit kan ik niet zoveel zeggen. Ik heb zelf al jaren een
> Autohelm 800 waar ik erg tevreden over ben, maar anderen hebben hier al
> 's laten weten dat ze Autohelm waardeloos spul vinden. Daar moeten
> anderen dus nog maar wat meningen over geven.
> Dat u, na het nodige zeilen op IJsselmeer en Wad, pas nu over een
> stuurautomaat begint na te denken zou wat kunnen zeggen over
> roerkarakter van het schip. Ik kan me bij zo'n Jupiter van Kroes
> voorstellen dat men makkelijk even een halve minuut bij het roer weg kan
> voordat de boot uit de koers raakt.
>
Ik van de zomer een Navico TP100 gekocht voor Sundiver, ook een
langkieler, 8,5m en 3 ton en licht loefgierig. Ik heb hem nog niet echt
getest tijdens het zeilen, maar voor varen op de motor en het zetten van
de zeilen voldoet hij prima. De Navico in identiek aan de Simrad met een
ander kleurtje. Een van beide merken blijft over op de Nederlandse markt
want ze zijn in elkaar overgegaan, maar hadden verschillende
distributeurs in Nederland en die zijn er nog niet uit (geloof ik) wie
uiteindelijk de enige vertegenwoordiger wordt.
Norbert Koster
Sundiver
>In 1978 en 1979 verbonds bezem gewonnen ! Ik meen door iemand van de
>zeilmakerij Lammerts v. Buuren of zo. Boot was "de Lamstraal ".
Lamstraal van Kats.
Cheers, Pieter
>Waar moet je allemaal op letten bij de aanschaf van een stuurautomaat.
een Plastimo Navik windvaanstuurinrichting lijkt me geknipt voor een vd
Stadt skeepje. :-)
Cheers, Pieter
H.Schipper schreef
> > Ik ben in het bezit van een kajuitzeilboot " Jupiter" een ontwerp van
> > v.d. Stadt. De waterverplaatsing is circa 3000 kilo. De boot is
> > voorzien van een helmstok besturing.
> > In verband daarmee wil ik een stuurautomaat aanschaffen maar de vraag
> > is welke?
>Hans Valk schreef
> Een Autohelm 1000 (als voorbeeld) is waarschijnlijk al te licht.
> Over kwaliteit kan ik niet zoveel zeggen. Ik heb zelf al jaren een
> Autohelm 800 waar ik erg tevreden over ben, maar anderen hebben hier al
> 's laten weten dat ze Autohelm waardeloos spul vinden. Daar moeten
> anderen dus nog maar wat meningen over geven.
Ik vaar nu 5 jaar zonder problemen met een autohelm 4000 en ben daar best
tevreden over. Je moet hem niet vergelijken met een windvaan en denk ik niet
dagen achtereen gebruiken. Bij boos weer stuur ik eigenlijk vrijwel nooit op
de automaat maar dat kan volgens mij met geen enkele elektrische automaat
goed gaan. Die anticiperen immers nooit wat je zelf wel doet.
Belangrijk is volgens mij om hem niet te licht te kopen, want er moeten met
zo'n korte helmstok al gauw enorme krachten opgebracht worden. Een 1000 is
tot max 2.5 ton en dus zonder meer te licht.
Herman D
Ik heb vervolgens gekeken naar de lijnen van de Randmeer (zelfde
ontwerper) die zoals de naam al aangeeft, voor de randmeren ontworpen is
en me ook voor het Wad geschikt lijkt.
Dit is evenwel een (ballast)kiel/midzwaard boot.
De vaareigenschappen en de geschiktheid van de romp van de Spanker zijn
dus in principe geen bezwaar.
Wat me wel een punt lijkt is het feit dat er hier geen ballast in ligt.
De aanvangsstabiliteit is te klein, wat op zich geen punt hoeft te zijn,
als je hem maar weer overeind kan krijgen, zoals een Laser.
Dit overwegende zou ik op dit gebied veel maatregelen nemen.
Onder meer in de voorpiek en onder de gangboorden drijflichamen en een
middel om de masttop te allen tijde boven water te houden.
Daarbij een zeeanker (zoiets al wat men bij de KNRM een stop- of
sleepzak noemt) en goeie grondtakels
Verder voldoende lozers en een vaste loospomp.
Een van de lessen van de heer Vandersmissen is, dat je buitengaats niet
mag vertrouwen op te hulp schietende instanties die (meestal met
vrijwilligers) de zaak met gevaar voor eigen leven wel weer voor je
zullen klaren als je in de stront zit.
Het is dus eigenlijk gewoon asociaal gedrag om je onverantwoord te
gedragen buitengaats.
In dit kader vind ik een GSM als communicatiemiddel bv bullshit.
(misschien is het ook aan te raden enkele jaargangen van *De
Reddingboot* door te nemen, van de fouten van een ander kan men altijd
leren :-))
wie volgt?
Cheers, Pieter
> Omdat ik het Wad een uitermate gaaf stukje zeilwater vind, nog even
> doorzeuren.
> Ik heb net als Hans Valk de lijnen van de Spanker es bekeken en mijn
> conclusie is ook dat het lijnenplan in principe geen limiet stelt aan
> het vaargebied.
> De zeewaardigheid van sharpies is verder voldoende aangetoond (van Sea
> Bird tot Zeeslang)
Over doorzeuren gesproken, Pieter; een sharpie is een boot met een
platte bodem. Geen knik op de hartlijn dus. Spanker, Seabird en Zeeslang
zijn volgens mij gewoon knikspanten.
> Ik heb vervolgens gekeken naar de lijnen van de Randmeer (zelfde
> ontwerper) die zoals de naam al aangeeft, voor de randmeren ontworpen is
> en me ook voor het Wad geschikt lijkt.
> Dit is evenwel een (ballast)kiel/midzwaard boot.
De Randmeer valt vanwege die kiel weer niet zo mooi droog als een
Spanker. Dat lever je dus weer in.
> De vaareigenschappen en de geschiktheid van de romp van de Spanker zijn
> dus in principe geen bezwaar.
> Wat me wel een punt lijkt is het feit dat er hier geen ballast in ligt.
> De aanvangsstabiliteit is te klein, wat op zich geen punt hoeft te zijn,
> als je hem maar weer overeind kan krijgen, zoals een Laser.
De aanvangsstabiliteit lijkt me groot genoeg. In werkelijkheid maak je
je zorgen over het richtend moment, dat waarschijnlijk niet ver voorbij
de 90 graden negatief wordt.
> Dit overwegende zou ik op dit gebied veel maatregelen nemen.
> Onder meer in de voorpiek en onder de gangboorden drijflichamen en een
> middel om de masttop te allen tijde boven water te houden.
Helemaal mee eens. Aan dat drijflichaam in de top van de mast had ik nog
niet gedacht. Daar moet je catamaranschipper voor zijn, denk ik ;-).
> Daarbij een zeeanker (zoiets al wat men bij de KNRM een stop- of
> sleepzak noemt)
Een zeeanker lijkt me eigenlijk niet zo nodig en zelfs onhandig op de
Waddenzee. Op elke plek kun je met je normale ankergerei uit de voeten,
toch ?
> en goeie grondtakels
Pieter bedoelt dus: tenminste twee ankers van de juiste kwaliteit met
voldoende lijn (doet u maar rustig 50 m) en eventueel een
kettingvoorloop.
> Verder voldoende lozers en een vaste loospomp.
Over het nut van een lenspomp in een open boot valt te twisten. Twee
putsen (emmers) van 10 liter zijn zeker zo effectief en misschien zelfs
sneller (2x10 liter x 10 hoosbewegingen/minuut = 200 l/minuut. Ze raken
ook nooit verstopt en zo'n puts heb je toch nodig. Ik vermoed tenminste
dat Arjan niet van plan is een RM69 in te bouwen ;-).
> Een van de lessen van de heer Vandersmissen is, dat je buitengaats niet
> mag vertrouwen op te hulp schietende instanties die (meestal met
> vrijwilligers) de zaak met gevaar voor eigen leven wel weer voor je
> zullen klaren als je in de stront zit.
> Het is dus eigenlijk gewoon asociaal gedrag om je onverantwoord te
> gedragen buitengaats.
> In dit kader vind ik een GSM als communicatiemiddel bv bullshit.
Smis is daar inderdaad zeer principieel in, naar eigen zeggen. Er
schijnen zelfs om die reden geen vuurpijlen mee te gaan. Het is de dood
of de gladiolen. Hoewel daar, sinds hij vader is geworden, misschien wel
verandering in is gekomen.
Ik heb ondertussen wèl een GSM, vanwege de in mijn geval dwingende eis
van bereikbaarheid (demente moeder). Die zal ik komend seizoen dus ook
meenemen op de boot, vooral vanwege die bereikbaarheid en niet als
veiligheidsvoorziening.
Het prettigste van een GSM op de boot lijkt me, dat je in iedere haven
voor vertrek en op elk gewenst moment een goed weerbericht kan krijgen
(Waterweerlijn). En op Waddenzee en IJsselmeer zal er ook tijdens de
vaart nog wel wat kunnen worden opgevangen.
--
Hans Valk
>Pieter Wierenga (M.M.M.) <pie...@hacom.nl> wrote:
>Over doorzeuren gesproken, Pieter; een sharpie is een boot met een
>platte bodem. Geen knik op de hartlijn dus. Spanker, Seabird en Zeeslang
>zijn volgens mij gewoon knikspanten.
Volgens mij en Van Kampen zijn sharpies enkele knikspanten met een
vlakke of v-vormige bodem :-)
>De Randmeer valt vanwege die kiel weer niet zo mooi droog als een
>Spanker. Dat lever je dus weer in.
inderdaad, men had ook aan ballast a la Pionier 830 kunnen denken.
>De aanvangsstabiliteit lijkt me groot genoeg. In werkelijkheid maak je
>je zorgen over het richtend moment, dat waarschijnlijk niet ver voorbij
>de 90 graden negatief wordt.
inderdaad
>Een zeeanker lijkt me eigenlijk niet zo nodig en zelfs onhandig op de
>Waddenzee. Op elke plek kun je met je normale ankergerei uit de voeten,
>toch ?
met een sleepzak kun je de kop op de golven houden en dus gecontroleerd
verlijeren.
>> en goeie grondtakels
>
>Pieter bedoelt dus: tenminste twee ankers van de juiste kwaliteit met
>voldoende lijn (doet u maar rustig 50 m) en eventueel een
>kettingvoorloop.
>
>> Verder voldoende lozers en een vaste loospomp.
>
>Over het nut van een lenspomp in een open boot valt te twisten. Twee
>putsen (emmers) van 10 liter zijn zeker zo effectief en misschien zelfs
>sneller (2x10 liter x 10 hoosbewegingen/minuut = 200 l/minuut. Ze raken
>ook nooit verstopt en zo'n puts heb je toch nodig. Ik vermoed tenminste
>dat Arjan niet van plan is een RM69 in te bouwen ;-).
>
>> Een van de lessen van de heer Vandersmissen is, dat je buitengaats niet
>> mag vertrouwen op te hulp schietende instanties ...
>
>Smis is daar inderdaad zeer principieel in, naar eigen zeggen.
Principes zijn er natuurlijk om overboord te zetten als het uit de
klauwen loopt. Maar het zijn wel zaken om ff bij stil te staan in je
voorbereidingen.
Cheers, Pieter
Ik ben er lange tijd vanuit gegaan dat een windvaanstuurinrichting het
beste voor een zeilboot is. Dit vanwege het goed aan de wind houden en
geen verbruik van energie aan boord. Enige tijd geleden sprak ik
echter met een schipper die veel ervaring heeft en die raadde mij het
af vanwege het simpele feit dat een windvaanstuurinrichting niet naar
een bepaald waypoint stuurt, maar zich laat leiden door de wind.
Hij vertelde mij dat alleen bij een oceaanreis oid een
windvaanstuurinrichting zijn voordelen heeft.
Zijn argumentatie klonk mij erg redelijk in de oren vandaar mijn vraag
over een elektrische stuurautomaat.
Wordt deze visie gedeelt of zit de schipper er totaal naast?
Krien Bikker.
"Q.J.Bikker" wrote:
> Ik ben er lange tijd vanuit gegaan dat een windvaanstuurinrichting het
> beste voor een zeilboot is. Dit vanwege het goed aan de wind houden en
> geen verbruik van energie aan boord. Enige tijd geleden sprak ik
> echter met een schipper die veel ervaring heeft en die raadde mij het
> af vanwege het simpele feit dat een windvaanstuurinrichting niet naar
> een bepaald waypoint stuurt, maar zich laat leiden door de wind.
> Hij vertelde mij dat alleen bij een oceaanreis oid een
> windvaanstuurinrichting zijn voordelen heeft.
> Zijn argumentatie klonk mij erg redelijk in de oren vandaar mijn vraag
> over een elektrische stuurautomaat.
>
> Wordt deze visie gedeelt of zit de schipper er totaal naast?
Ik was zelf ook tot deze conclusie gekomen en daarom heb ik inderdaad
een stuur automaat gekocht en de Navik verwijderd. Dit gedeeltelijk ook
omdat ik veels te veel gewicht achterop had en het schip achterover
hing, waardoor bij een beetje snelheid al het water de kuip inliep. Op
zich zou een oversteek naar Engeland al voldoende reden kunnen zijn om
toch een windvaan te gebruiken en zeker voor lange tochten zou het mijn
1ste keus van sturen zijn met de stuurautomaat als backup.
Mocht iemand interesse hebben dan heb ik dus nog een complete Navik
thuis liggen, extra verlengd voor een platgat met aangehangen roer.
Norbert Koster
Sundiver
Hans Valk wrote:
>
> Over het nut van een lenspomp in een open boot valt te twisten. Twee
> putsen (emmers) van 10 liter zijn zeker zo effectief en misschien zelfs
> sneller (2x10 liter x 10 hoosbewegingen/minuut = 200 l/minuut. Ze raken
> ook nooit verstopt en zo'n puts heb je toch nodig. Ik vermoed tenminste
> dat Arjan niet van plan is een RM69 in te bouwen ;-).
Zie het artikel over pompen en paniekmode hozen in de PBO van januari
2000
Norbert Koster
Sundiver
>Hij vertelde mij dat alleen bij een oceaanreis oid een
>windvaanstuurinrichting zijn voordelen heeft.
>Zijn argumentatie klonk mij erg redelijk in de oren vandaar mijn vraag
>over een elektrische stuurautomaat.
>
>Wordt deze visie gedeelt of zit de schipper er totaal naast?
dat lijkt me juist, Krien.
het heeft alleen zin als je langere tijd op de automaat vaart.
als de waypoints dicht bij elkaar liggen, kun je beter een elektrische
automaat nemen.
Cheers, Pieter
Vergeet de optie niet die het beste van de twee werelden combineert.
Een windvaan voor het op de rit houden van de boot en een
elektrieke stuurautomaat die de windvaan instelt.
Op deze wijze verbruikt de electrische stuurautomaat erg weinig stroom
en stuurt de windvaan toch naar een waypoint (of een vaste koers).
Wim.
> Enige tijd geleden sprak ik
> echter met een schipper die veel ervaring heeft en die raadde mij het
> af vanwege het simpele feit dat een windvaanstuurinrichting niet naar
> een bepaald waypoint stuurt, maar zich laat leiden door de wind.
> Hij vertelde mij dat alleen bij een oceaanreis oid een
> windvaanstuurinrichting zijn voordelen heeft.
Het feit dat een windvaanbesturing niet naar een waypoint stuurt vind ik
geen argument. Het hele sturen op waypoints, zeker als die uit 'van die
handige boekjes' worden gehaald, vind ik een dubieuze kwestie. Daar zal
ik nu niet verder op ingaan, aangezien dit zonder twijfel tot een
mega-discussie zal leiden, die niets met uw vraag te maken heeft.
Voor wat betreft de opmerking dat een windvaanbesturing alleen tijdens
oceaanreizen zijn nut bewijst, geef ik uw zegsman in grote lijnen
gelijk. Een electrische stuurautomaat kan op een oceaanreis niet
constant in bedrijf worden gehouden, tenzij er onderweg voldoende stroom
kan worden geproduceerd met zonnecellen of door de motor elke dag enkele
uren bij te zetten.
Een windvaanbesturing daarentegen, is op water zoals het IJsselmeer, de
Zeeuwse Stromen en misschien zelfs de Noordzee niet erg bruikbaar
vanwege de zeer frequente windschiftingen door invloeden vanaf de wal.
Ze zijn vooral prettig in de passaatroutes.
Windvaanbesturingen zijn tamelijk kostbare en daarbij vaak vrij
kwetsbare stukjes apparatuur. Ik zou er voor die paar vakantietochtjes
per jaar op zee niet over denken om zo'n ding aan te schaffen.
--
Hans Valk
> On Sun, 23 Jan 2000 15:40:27 +0100, a.j....@bk.tudelft.nl (Hans Valk)
> wrote:
>
> >Pieter Wierenga (M.M.M.) <pie...@hacom.nl> wrote:
>
> >Over doorzeuren gesproken, Pieter; een sharpie is een boot met een
> >platte bodem. Geen knik op de hartlijn dus. Spanker, Seabird en Zeeslang
> >zijn volgens mij gewoon knikspanten.
>
> Volgens mij en Van Kampen zijn sharpies enkele knikspanten met een
> vlakke of v-vormige bodem :-)
Ik sluit niet uit dat de ouwe Van Kampen er zijn eigen interpretatie op
na houdt, maar het woord sharpie heeft z'n oorsprong in de Engelse taal.
Als ik mij baseer op wat heren als Howard Chapelle en L. Francis
Herreshoff onder een sharpie verstonden, dan moet ik constateren dat Van
Kampen er die V-vormige bodem zelf bij heeft verzonnen. De sharpie was
van oorsprong een traditioneel scheepstype aan de Amerikaanse oostkust
en dat zijn allemaal bootjes met een vlakke bodem. En een voor de lengte
betrekkelijk kleine breedte, wat ook gedeeltelijk een verklaring is voor
de naamgeving.
> >De Randmeer valt vanwege die kiel weer niet zo mooi droog als een
> >Spanker. Dat lever je dus weer in.
>
> inderdaad, men had ook aan ballast a la Pionier 830 kunnen denken.
Hoezo, heeft die binnenballast in combinatie met een midzwaard, of zo ?
> >Een zeeanker lijkt me eigenlijk niet zo nodig en zelfs onhandig op de
> >Waddenzee. Op elke plek kun je met je normale ankergerei uit de voeten,
> >toch ?
>
> met een sleepzak kun je de kop op de golven houden en dus gecontroleerd
> verlijeren.
Okee, daar is wat voor te zeggen. Maar wanneer hebben we dat nodig op de
Waddenzee ? Het gedoe met zo'n sleepzak loont vooral de moeite als je
een aantal uren in zo'n positie (gecontroleerd verlijeren) wilt blijven
en ook de ruimte hebt om te verlijeren.
> >> Een van de lessen van de heer Vandersmissen is, dat je buitengaats niet
> >> mag vertrouwen op te hulp schietende instanties ...
> >
> >Smis is daar inderdaad zeer principieel in, naar eigen zeggen.
>
> Principes zijn er natuurlijk om overboord te zetten als het uit de
> klauwen loopt. Maar het zijn wel zaken om ff bij stil te staan in je
> voorbereidingen.
Ik zou ook niemand willen aanbevelen zijn voorbeeld te volgen. Als
iedere watersporter dat zou doen dan had de KNRM de hele zomer bijna
niks te doen. En ze doen het graag, volgens mij.
--
Hans Valk
Heb je aandelen Practical Boat Owner of was je gewoon te lui om even de
conclusie te geven ;-) ?
Overigens zeg ik nogmaals met enige nadruk: mijn idee geldt voor een
open boot. Hoewel ik me kan voorstellen dat emmers vanuit een kajuit
leeggooien in een zelflozende kuip ook aardig opschiet. Tenzij de boot
te diep ligt en het buitenwater al door de zelflozers de kuip in
stroomt, natuurlijk.
Een buitengewoon inspirerend onderwerp, nu de buitentemperatuur onder
nul begint te zakken, moet ik zeggen.
Maar om iedereen gerust te stellen: mijn boot heeft er dus wèl één; een
lenspomp.
--
Hans Valk
En waar las ik het ook al weer:
"..er is niets zo effectief als een doods bange man met een puts..."
Wim
> Het feit dat een windvaanbesturing niet naar een waypoint stuurt vind ik
> geen argument. Het hele sturen op waypoints...
> [--snip van discutable opmerking--]
> ...vind ik een dubieuze kwestie.
Helemaal mee eens, Hans. Als de boot een koers t.o.v. de wind vaart kun je
hem met een gerust hart en tijdje z'n gang laten gaan. Als je de navigatie
goed bijhoudt zie je van zelf wel of je moet bijsturen en je zeilen moet
bijstellen.
Dat laatste vind ik onderweg tenminste de lol. Kijken hoe je nog beter
ergens kunt komen. Of dat je beter juist ergens anders heen kunt varen.
Zeker in de tijd van de GPS (toch al nodig voor die way-point informatie ),
waar bij je altijd weet waar je zit, is het navigeren nooit een probleem. En
als de boel uitvalt..., tja..., daarvoor had je in het logboek en op de
kaart voldoende aantekeningen gemaakt om met de hand verder te kunnen, neem
ik aan.
Vroeger ("Opa vertelt") was het handig om een vaste kompaskoers te varen.
Daarmee hield je het gegist bestek wat eenvoudiger bij (met drift en verzet
meegerekend). Een steeds wisselende koers (vanwege de wind) was dan echt
lastig. Maar ja, sinds de GPS .... [romatische beschouwingen weggelaten].
Wat een feest dat zeilen....
Wim.
> Als de boot een koers t.o.v. de wind vaart kun je
> hem met een gerust hart en tijdje z'n gang laten gaan. Als je de navigatie
> goed bijhoudt zie je van zelf wel of je moet bijsturen en je zeilen moet
> bijstellen.
> Dat laatste vind ik onderweg tenminste de lol. Kijken hoe je nog beter
> ergens kunt komen. Of dat je beter juist ergens anders heen kunt varen.
> Zeker in de tijd van de GPS (toch al nodig voor die way-point informatie ),
> waar bij je altijd weet waar je zit, is het navigeren nooit een probleem. En
> als de boel uitvalt..., tja..., daarvoor had je in het logboek en op de
> kaart voldoende aantekeningen gemaakt om met de hand verder te kunnen, neem
> ik aan.
>
> Vroeger ("Opa vertelt") was het handig om een vaste kompaskoers te varen.
> Daarmee hield je het gegist bestek wat eenvoudiger bij (met drift en verzet
> meegerekend). Een steeds wisselende koers (vanwege de wind) was dan echt
> lastig. Maar ja, sinds de GPS .... [romatische beschouwingen weggelaten].
Ik moet eerlijk toegeven dat ik, sinds ik een GPS heb, ook niet echt een
gegist bestek meer bijhoud. In plaats daarvan doe ik een soort
nacalculatie van de werkelijk gevaren koers.
Ik zet voor vertrek een koerslijn in de kaart (meestal vanuit een bekend
punt, de uiterton bijvoorbeeld) breng variatie, deviatie, geschatte
gemiddelde stroominvloed en verlijering in rekening en leg de boot
vervolgens, bij het bereiken van het beginpunt, op de aldus berekende
kompaskoers.
Tijdens de reis laat ik de GPS elk uur (eventueel elk half uur) de
positie uitdokteren. Die positie zet ik vervolgens in de kaart. Zo
ontstaat een verzameling van punten die de werkelijk gevaren lijn
aangeven. Zo kan ik aardig de afwijkingen van de gemiddelde
stroominvloed en verlijering zien, die ik voor vertrek in rekening had
gebracht. Ook ontstaat wat ervaring met betrekking tot de gemiddelde
snelheid waar men bij vertrek van uitgaat en het werkelijk gevaren
gemiddelde. Je bouwt als het ware inzicht op in de gemiddelden die je
boot bij een bepaalde koers en windkracht kan lopen.
Nuttige informatie als het eens een keer op čcht gissen aankomt.
De geschetste werkwijze is trouwens ook de enige manier om de batterijen
van mijn handheld GPS een acceptabele tijd te laten meegaan. Nog een
reden om het varen op waypoints te laten voor wat het is ;-).
--
Hans Valk
>Dit overwegende zou ik op dit gebied veel maatregelen nemen.
>Onder meer in de voorpiek en onder de gangboorden drijflichamen en een
>middel om de masttop te allen tijde boven water te houden.
Is dat niet meer iets voor catamarans? Ik heb begrepen dat vooral deze boten
de neiging hebben om door te draaien als ze omslaan. Ik heb nog nooit een
drijflichaam in de mast van een zwaardboot gezien. Heeft een houten mast op
zich te weinig drijfvermogen? Overigens heb ik altijd "drijfgerei" onder de
voorpiek en de gangboorden, uit voorzorg.
Verder wil ik iedereen die een bijdrage levert of heeft geleverd aan deze
discussie hartelijk bedanken, ik vind het ontzettend leuk dat er zoveel
mensen op reageren. Bovendien heb ik er aardig wat van opgestoken, en ik
hoop dat anderen er wat aan hebben. Als ik inderdaad wad ga zeilen dan zal
ik hier zeker mijn bevindingen melden.
Groeten, Arjan
Hans Valk wrote:
>
> Norbert Koster <nko...@dimes.tudelft.remove_this.nl> wrote:
>
> > Hans Valk wrote:
> > >
> > > Over het nut van een lenspomp in een open boot valt te twisten. Twee
> > > putsen (emmers) van 10 liter zijn zeker zo effectief en misschien zelfs
> > > sneller (2x10 liter x 10 hoosbewegingen/minuut = 200 l/minuut. Ze raken
> > > ook nooit verstopt en zo'n puts heb je toch nodig. Ik vermoed tenminste
> > > dat Arjan niet van plan is een RM69 in te bouwen ;-).
> >
> > Zie het artikel over pompen en paniekmode hozen in de PBO van januari
> > 2000
>
> Heb je aandelen Practical Boat Owner of was je gewoon te lui om even de
> conclusie te geven ;-) ?
Whoops, ik was zelfs zo lui dat ik de verkeerde maand heb opgegeven. Het
moet zijn februari!
Conclusies waren dat een bange man met emmer het snel verliest van een
pomp zodra er hoogte moet worden overbrugd (zoals in een kajuit naar
buiten, bij mij toch al meer dan 1.5 m). Beste uit de test was de
Henderson Universal Mk5 met een aantal anderen (plastimo single action,
Whale Gusher Titan, Henderson DA-B Mk5, Vetus Nautica 130, Jabsco Amazon
Universal) als goede tweede. Double action pompen verpompen nauwelijks
meer dan single action, maar zijn wel veel zwaarder te bedienen. Als je
genoeg mensen aan boord hebt zijn twee kleinere pompen te preferen boven
1 grotere, het uiteindeljke debiet is dan hoger. Voordeel hiervan is ook
dat bij helling er altijd 1 pomp aan de lage kant staat (laatste is mijn
conclusie).
Meer weten PBO kopen! En ik heb geen aandelen!
Zoiets dan, Hans?
> Overigens zeg ik nogmaals met enige nadruk: mijn idee geldt voor een
> open boot. Hoewel ik me kan voorstellen dat emmers vanuit een kajuit
> leeggooien in een zelflozende kuip ook aardig opschiet. Tenzij de boot
> te diep ligt en het buitenwater al door de zelflozers de kuip in
> stroomt, natuurlijk.
Vroeger haalden we op mijn studentenvereniging de roeiboot altijd boven
water door hem met twee man horizontaal onder het wateroppervlak te
trekken. Verder kon niet want dat ding woog over de 400 kg en dan met
twee man met emmers het water er sneller uit te hozen dan erin stroomde.
Was 5 min heel hard werken en dan dreef ze weer genoeg om rustig aan te
doen.
Norbert Koster
Arjan de Vries schreef:
Als "met open boot op het wad zeiler" kan ik je verzekeren dat dat een geweldige
ervaring zal worden. Zelf zeil ik nu een jaar of vier met een open boot op het
wad en het is volgens mij het gaafste zeilwater van Nederland. Uiteraard moet je
je boot wel iets anders uitrusten dan voor een tochtje op het sneekermeer, maar
dat is volgens mij wel duidelijk geworden uit de discussie.
veel plezier,
jaap
> Hans Valk wrote:
> >
> > Norbert Koster <nko...@dimes.tudelft.remove_this.nl> wrote:
> > > Zie het artikel over pompen en paniekmode hozen in de PBO van januari
> > > 2000
> >
> > Heb je aandelen Practical Boat Owner of was je gewoon te lui om even de
> > conclusie te geven ;-) ?
>
> Whoops, ik was zelfs zo lui dat ik de verkeerde maand heb opgegeven. Het
> moet zijn februari!
>
> Conclusies waren dat een bange man met emmer het snel verliest van een
> pomp zodra er hoogte moet worden overbrugd (zoals in een kajuit naar
> buiten, bij mij toch al meer dan 1.5 m)
Dat strookt aardig met m'n verwachtingen.
> Meer weten PBO kopen! En ik heb geen aandelen!
>
> Zoiets dan, Hans?
Perfect Norbert, dank je !
> > Overigens zeg ik nogmaals met enige nadruk: mijn idee geldt voor een
> > open boot. Hoewel ik me kan voorstellen dat emmers vanuit een kajuit
> > leeggooien in een zelflozende kuip ook aardig opschiet. Tenzij de boot
> > te diep ligt en het buitenwater al door de zelflozers de kuip in
> > stroomt, natuurlijk.
>
> Vroeger haalden we op mijn studentenvereniging de roeiboot altijd boven
> water door hem met twee man horizontaal onder het wateroppervlak te
> trekken. Verder kon niet want dat ding woog over de 400 kg en dan met
> twee man met emmers het water er sneller uit te hozen dan erin stroomde.
> Was 5 min heel hard werken en dan dreef ze weer genoeg om rustig aan te
> doen.
400 kg ? Dat was dan geen moderne skiff of zelfs maar een acht ;-).
--
Hans Valk
Natuurlijk heeft een houten mast drijfvermogen, maar er is in ieder geval
een open boot die een volgeschuimde mast heeft. De Radius, okee niet bekend
maar vol met technische snufjes. Geen grootzeil, mast achterop, fok en
gennaker. Heb ik mee gezeild en daarna wilde ik dat mijn oude laser ook een
volgeschuimde top had. Blijft lekker hoog drijven ( meer dan 90 graden maar
wel goed merkbaar) ipv doorslaan.
Want doorslaan op ondiep water met een laser kan weer problemen geven als de
mast in de modder prikt.
Groet Leo
>
>Pieter Wierenga (M.M.M.) heeft geschreven in bericht
><388acd50...@news.hacom.nl>...
>>middel om de masttop te allen tijde boven water te houden.
>Is dat niet meer iets voor catamarans? Ik heb begrepen dat vooral deze boten
>de neiging hebben om door te draaien als ze omslaan.
dat *was* een tijdje in de mode.
evenwel kleine open catamarans zet je "makkelijk" weer overeind
Met grote cats moet je gewoon niet omslaan
(net als met lemsteraken en boeiers :-))
Een spanker krijg je i.m.o. niet overeind als die geheel doorgekenterd
is.
Cheers, Pieter
Ik zei toch studentenvereniging en niet studentenroeivereniging! De boot
was een stalen bak a la zeeverkenners, je kon er zelfs mee zeilen. Ik
heb dat een keer geprobeerd op de Delftse Schie, maar tijdens opkruisen
verlijerde ik zo hard dat ik niet vooruit kwam (echt hoog wou ze ook
niet lopen :(. Later nog de voorpiek voorzien van mobiele biertap en
toch nog een hoop lol gehad. Helaas vond de Delftse havenmeesteres (Ja,
delft heeft een havenmeester en geen haven) dat het bootje het mooie
stadsgezicht bedierf en moest ze weg (de boot).
De havenmeesteres is zelfs nog havenmeester van het jaar geweest. Om te
huilen gewoon.
Norbert
> Hans Valk wrote:
> > 400 kg ? Dat was dan geen moderne skiff of zelfs maar een acht ;-).
>
> Ik zei toch studentenvereniging en niet studentenroeivereniging! De boot
> was een stalen bak a la zeeverkenners, je kon er zelfs mee zeilen.
Ach: de onvolprezen Lelievlet, waarschijnlijk. Een Beenhakkertje met
gaffeltuig
> Helaas vond de Delftse havenmeesteres (Ja,
> delft heeft een havenmeester en geen haven) dat het bootje het mooie
> stadsgezicht bedierf en moest ze weg (de boot).
> De havenmeesteres is zelfs nog havenmeester van het jaar geweest. Om te
> huilen gewoon.
Ja, die dame weet van optreden ! Het 'wildliggen' in Delft is zo'n
beetje met wortel en tak uitgeroeid, geloof ik. Een paar dagen geleden
liep ik nog langs een of ander houten schouwtje dat tegenover het
station ligt; mooi een briefje van de havenmeesteres erop. Of de
eigenaar zich maar even bij het havenkantoor wilde vervoegen.
--
Hans Valk
> En waar las ik het ook al weer: "..er is niets zo effectief als een
doods bange man met een puts..."
Het zal eind jaren vijftig zijn geweest toen mijn ouders een vriend
des huizes hadden uitgenodigd om een keer mee te varen op hun schip.
Dat was de Fortuin, een houten yawl van een meter of twaalf. Een schip
met karakter, zo heb ik later begrepen uit de vele verhalen, maar ook
zo rot als een mispel. Als het regende moesten er boven de kooien
zeiltjes worden gespannen om nog enigszins droog te kunnen slapen. En
ook onder de waterlijn was het allemaal niet echt waterdicht.
De man in kwestie had nog nooit gezeild, maar dat was geen punt: mijn
ouders waren ervaren zeilers. Het tochtje ging van Vlissingen naar
Oostende en er stond een stevige westenwind. Bij het wegvaren uit de
haven werd de gast verzocht om het schip even leeg te pompen met de
lenspomp, die ergens onder in het schip was gemonteerd. Door het
'knobbelige zeetje' (stroom mee en tegenwind) maakte de Fortuin echter
veel meer water dan normaal. Volgens de overlevering is de man die
tocht in het geheel niet meer buiten geweest. Hij heeft - zonder enige
verdere aansporing - tot in de haven van Oostende aan één stuk door
gepompt, terwijl hij het water alleen maar langzaam zag stijgen. Ik
weet eigenlijk niet of hij daarna nog vaker is meegezeild . . .
Jan Sopers
NB De Fortuin (misschien ook wel geschreven als Fortuijn of Fortuyn)
schijnt overigens in de jaren tachtig helemaal gerestaureerd te zijn.
Als iemand de eigenaar kent, laat dat dan svp even weten: ik heb nog
een aantal oude foto's van het schip in mijn bezit!