Avatar: De tovenaar van Orlando

[@hotmail.com Tattwamasi]

DE TOVENAAR VAN ORLANDO
door Eldon M. Braun
Een kijkje achter de schermen bij Avatar

VOORWOORD

In begin 1991 werd "De Tovenaar van Orlando" voltooid en gedistribueerd,
kort na de eerste Wizard Course, die, naar ik hoorde,
een versie van de Scientology "body thetan" exorcisme procedure bevatte. Net
als in de hogere niveaus van Scientology, werd studenten verteld dat zij
bezeten zijn door enorm veel possessieve geesten waarmee contact gemaakt
moest worden om hen vervolgens uit te drijven.
Pas afgelopen jaar kreeg ik een goed idee van hoe gevaarlijk dit
specifieke geloofssysteem is toen een Nederlandse Scientology criticus een
transcriptie van een toespraak van Harry Palmer postte die hij gaf tijdens
de eerste Wizard course. Hij beschrijft de eerder genoemde telepathische
entiteiten als de echte oorzaak van AIDS and kanker, met als voetnoot dat
"Mensen die deze chronische condities met medicijnen of chirurgisch
ingrijpen proberen te behandelen iets proberen te genezen dat helemaal niet
van hen is." De toekomstige healing cursus die hij beloofde heeft
ondertussen het licht nog niet gezien, maar dat was geen reden voor sommige
van zijn Wizard course volgelingen om zich niet met kwakzalverij in te
laten.
Een Avatar Master vertelde een student met manisch-depressieve klachten
dat hij moest stoppen met het innemen van lithium (de standaard medicatie
voor deze aandoening) en al zijn stemmingswisselingen enkel en alleen moest
behandelen met Avatar methoden. Hij probeerde dit, en de resultaten logen er
niet om. Na een paar maanden kreeg hij, zoals te verwachten viel, een
hypermanische episode. Als gevolg hiervan leed zijn carriere permanente
schade. Hij hervond uiteindelijk zijn mentale evenwicht, maar slechts na
bijna een jaar van psychiatrische behandeling. Ongelooflijk maar waar, deze
Wizard die hem vertelde dat Avatar een manische depressie een aandoening die
universeel wordt onderkend als zijn de van biochemische oorsprong-zou kunnen
behandelen, was doctor in de psychologie, en had jarenlang gewerkt als
therapeut onder de supervisie van een psychiater. Het is duidelijk dat
Avatar haar geloofssysteem radicaal veranderd heeft van wetenschappelijk
naar hocus-pocus.
In 1991 was Avatar haar oorspronkelijke doelgroep van voormalige
Scientologen ontgroeid en was een mainstream persoonlijke groei cursus
geworden. De cursus was erg populair en snelgroeiend in Frankrijk, omdat het
een van de eerste Nouvelle Age trainingen was die de Atlantisch Oceaan
overgestoken was. Maar drie jaar later brak er een schandaal uit. De naam
Avatar heeft een ironische dubbele betekenis in het frans: Naast de
originele Hindu betekenis van "een geincarneerde godheid" is het woord ook
straatjargon voor "een misgelopen avontuur." Twee franse Avatar Masters
kunnen hierover meepraten. Zij herdoopten de cursus "Management Power," en
een behulpzame enthousiasteling in de PR-afdeling van de franse nucleaire
energie leverancier maakte het verkrijgbaar als een management development
workshop. Sommige managers die de cursus volgden waren niet onder de indruk.
Het nieuws dat een een sekte Electricité de France had geinfiltreerd kwam
naar buiten, en een aantal kranten publiceerde artikelen. Een van de Avatar
Masters daagde de krantenvoor het gerecht wegens smaad, en de beer was los.
Het schandaal was binnen korte tijd voorpagina nieuw en het onderwerp van
items in nationale TV programmas. Momenteel is Avatar is zo goed als
uitgestorven in Frankrijk.
In 2002, in een soortgelijke golf van media aandacht in Duitsland wijdde
Der Stern Magazine een voorpagina artikel aan Avatar, en waren er
onderzoeksreportages op twee nationale TV programmas. Harry Palmer werd
gevraagd om een interview, maar hij bedankte voor de eer. De producers van
het programma interviewden wel een van de leidende Duitse Masters, Isa
Luerssen, die een vraag werd gesteld over brainwashing. Haar antwoord: "We
wassen onze lichamen, waarom niet onze geesten?"
Scientology wordt gezien als een gevaarlijk totalitaire beweging in
Duitsland, zodat Avatar Masters de Scientology connectie zoveel mogelijk
verborgen probeerden te houden. Palmer droeg zijn steentje bij door te
zeggen dat hij slechts kort bij een Scientology ''discussie groep''
betrokken was geweest. Maar toen de waarheid aan het licht kwam, werd het
Avatar Masters verboden bijeenkomsten en cursussen te houden in openbare
gelegenheden, en ook veel hotels weigerden hen nog langer conferentie-zalen
te verhuren.
Recentelijk, is Avatar met de tijd meegegaan. Ergens in de negentiger
jaren, verleende Palmer zichzelf een vervalste doctor graad in de
psychologie en een vergunning (verplicht, omdat psychologie in de Verenigde
Staten een beschermde beroepsgroep is). Dus nu staat er in zijn biographie
dat Avatar ontworpen werd een "onderwijs psycholoog" in 1986 of 1987.
Volgens verschillende websites, wordt de cursus "gegeven in 66 landen, 19
talen en het aantal Avatar cursisten heeft de 70,000 gepasseeerd."
Het aantal gelicenseerde Masters wordt gezegd verschillende duizenden te
zijn, maar slechts iets meer dan 1,000 staan geregistreerd als actief op de
Avatar website. Van hen stonden slechts 200 in de adreslijsten of
advertenties van de meest recente herfts 2005 editie van het Avatar Journal.
Tijdens de afgelopen jaren, heeft Star's Edge haar MLM-benadering
(MultiLevel Marketing) verder uitgebouwd door een bovenverdieping van
Gequalificeerde Masters toe te voegen die tegen betaling de cursussen van
Provisionele Masters begeleiden. Studenten die worden gerecruiteerd voor de
basis Avatar Course worden naar geconsolideerde ''internationale'' en
''cooperatieve" cursussen gestoord die worden gehouden in hotels in
verschillende steden in de hele wereld een of twee keer per maand.
Behalve pogingen om hun naaste familie, vienden en collega's te
recruteren door nieuwe Provisionele Masters, geven een twintigtal van de
meest gretige en ervaren Masters introductie lezingen in hun locale omgeving
voor elke grote groepstraining. Terwijl dit geschreven werd, zijn 43 van
zulke lezingen gepland in de Verenigde Staten tijdens de maand voorafgaand
aan een Internationale Cursus in Orlando die op 29 oktober 2005 begint en
wordt geleid door Avra Honey Smith. Recente groepsfoto's van
cursusdeelnemers op de International Courses website laten zien dat er
ongeveer 100 deelnemers waren in San Diego, 26 in Montreal, en iets meer dan
100 in Santa Fe. Er is geen indicatie van hoeveel mensen in de juichende
massa's zelf Masters zijn, oude studenten die de cursus herhalen, of nieuwe
studenten die Avatar voor de eerste keer doen. De schattingen verschillen,
maar het lijkt erop dat minstens de helft of Masters zijn of reviewers die
de cursus herhalen voor nog een dosis kortstondige verlichting.
Een overzicht van individuele Avatar Master websites geeft de indruk dat
weinig tot geen enkele van hen nog hun eigen cursussen op lokaal nivo geeft.
De laatste geplande cursus-leveringen die op deze sites staan gaan terug tot
2003, en er werden geen aankondigingen van toekomstige cursussen gevonden.
De meesten zeggen: "bel of stuur een email voor meer informatie." Sommigen
promoten de grote groepscursussen. Verschillende van de meer produktieve
performers hebben het bijltje erbij neergelegd in de afgelopen jaren.
Het Internet heeft veel zaken verandert wat betreft de manier waarop
mensen communiceren, en in het bijzonder op het gebied van trainingen voor
persoonlijke groei. Scientology, Avatar, Landmark Education (voorheen est),
en andere groepen staan elke dag weer bloot aan vlijmscherp onderzoek door
mensen die kritische websites lezen en vragen stellen in discussie groepen.
Type "avatar course" in Google of een andere zoekmachine, en je krijgt een
mix van hits. (Je moet "avatar course" met aanhalingstekens gebruiken om de
stripfiguren die "avatars" worden genoemd in Internet jargon te vermijden.)
Zoals je zal zien, presenteren Star's Edge en verschillende Masters een
scala van promotionele websites voor hun diensten. Als volgende stap, voeg
het woord "cult" toe en zoek opnieuw. Je zult een scala aan kritisch
materiaal vinden over de manipulatieve aspecten van de groep.
Er is een link die je niet zo makkelijk zult vinden: www.AvatarScam.com/
krijg je alleen als een alternatief webadres of als een link binnen andere
websites. Dat is omdat Palmer's advocaat bij Google heeft geklaagd over
schending van zijn auteursrechten. Dat is misschien gerechtvaardigd, omdat
de site-eigenaar Ronald Cools het hele transcript van the Wizard course
lezing (zie boven) heeft gepubliceerd, plus nog een andere lezing waarin
Harry Palmer zijn missie om de planeet Aarde te redden van een telepathische
ziekte bom die zich over vele planetenstelsels verspreid heeft, overal
fotosynthese vernietigend. Oeps, dat moest geheim blijven totdat je $7.500
had betaald voor de revelatie van de Wizard Course.
Maar wacht, er is meer! Een menu item op Cools' website heet: 'Free
Master Course'. Het laatste wat ik gehoord heb is dat iedereen die een email
naar het te verschaffen adres stuurt een tijdelijk web adres ontvangt waar
de vertrouwelijke Delen II en III van de Avatar Cursus en de volledige
Master Cursus materialen gedownload kunnen worden binnen 24 uur. Dus als je
een voorproefje wilt voordat je je inschrijft, check it out.

Eldon M. Braun, Parijs, 24 Oktober 2005

HET EINDE VAN DE BRUG?

In juni 1987 kreeg ik een telefoontje van Al Holmes, die ik al jaren niet
gezien had. Tien jaar daarvoor hadden we samen cursussen gevolgd bij de Kerk
van Scientology in San Francisco. Een paar dagen na zijn telefoontje kwam
hij langs, samen met Bill Offerman, een ander ex-Scientology-lid. Ze hadden
een nieuwtje voor me: ze waren net terug uit Elmira in de staat New York,
waar ze de Avatar-cursus hadden gevolgd. Deze was een paar maanden daarvoor
ontwikkeld door Harry Palmer, die daar vroeger aan het hoofd van een
Scientology-missie had gestaan. Ze waren duidelijk onder de indruk. Afgaande
op hun bevindingen was Palmer achter datgene gekomen wat L. Ron Hubbard was
ontgaan. Of hij had misschien ontdekt wat Hubbard opzettelijk had verzwegen
met de bedoeling zijn volgelingen telkens weer cursussen te laten kopen, als
hield hij een zelfrealisatie-worst voor een hond op de steeds langer
wordende "brug naar de totale vrijheid". Mijn gasten nodigden me uit voor
een lezing die Palmer binnenkort zou gaan geven in Millbrae, een zuidelijke
voorstad van San Francisco. Palmer was kort daarvoor met een paar trainers
door de VS gaan reizen om cursussen te geven die door vroegere
Scientology-leden waren georganiseerd. Ze waren net in Santa Monica geweest
en zouden binnen een paar weken de regio San Francisco aandoen. Toen ze
weggingen gaven Al en Bill me een cassettebandje van een uur met een lezing
van Palmer erop. De 15 jaar daarvoor had ik al heel wat
Scientology-cursussen gevolgd. Toen de beweging in 1982 met harde hand geld
van onafhankelijke missieleiders ging opeisen en in schandalen verwikkeld
raakte door haar pogingen afvallige leden te intimideren, eiste ik de 1.100
Dollar op die ik nog had uitstaan als vooruitbetaling voor later te volgen
cursussen. Tot mijn verbazing kreeg ik het geld onmiddellijk terug. Daarop
kreeg ik begeleiding van nieuwe organisaties die zich hadden afgesplitst. In
die tijd liepen er namelijk nogal wat ex-leden van Scientology rond. De
mensen die de beweging hadden verlaten waren doorgaans diegenen in de
diverse Scientology-centra met wie ik het beste kon opschieten en de meeste
affiniteit had. Degenen die in de beweging waren gebleven waren meestal de
ware-gelovige-types, die een makkelijke prooi vormen voor elke sekte die ze
een exclusieve uitweg uit hun existentiële angsten belooft.

WAAR JOHN LILLY NIET ACHTER WAS GEKOMEN

Een paar dagen na het bezoek van Al en Bill deed ik het cassettebandje dat
ze me hadden gegeven achteloos in mijn cassettedeck. Het was duidelijk
opgenomen met een draagbaar recordertje door iemand in het publiek en ik
moest heel aandachtig luisteren om te kunnen horen wat er werd gezegd. Wat
Palmer over de Avatar-cursus zei was precies wat een ontgoocheld
ex-Scientology-lid graag wilde horen: hij zei dat hij deze geheimen had
ontsluierd tijdens een langdurige reeks experimenten op zijn eigen
bewustzijn door middel van zintuiglijke ontbering in een sensorische
deprivatietank; ook wel Samadhi-tank genoemd. Dezelfde methode paste John
Lilly in de late jaren '60 toe, soms in combinatie met LSD, om een gevoel
van buiten-het-lichaam-zijn en veranderde bewustzijnstoestanden te creëren.
Palmer beschreef als was het een scène in een comedyserie hoe zijn vrouw op
een dag thuiskwam en zag dat de eetkamer was ingenomen door de drijftank.
Zwevend in een bitterzoutoplossing, in absolute stilte en zonder enige
zintuiglijke respons van de fysieke wereld, zag hij overtuigingen als
luchtbellen zweven in een "eindeloze zee van bewustzijn" en kwam tot de
slotsom dat overtuigingen de sleutel tot alles vormden. Zelfs het fysieke
universum zou slechts een gestold, algemeen aanvaard geloofssysteem zijn.
Met de procedures die hij tijdens deze ontdekking had ontwikkeld was de kous
af, zei hij, waarbij in Scientology-verband met "kous" het geheel van
mentale en spirituele blokkades wordt bedoeld die iemand in de loop der
incarnaties had opgebouwd. Zijn basisstelling-overtuigingen creëren iemands
werkelijkheid als een zichzelf vervullende voorspelling-was in vele andere
contexten te vinden, van de Veda's tot Een Cursus in Wonderen en bij
gechannelde entiteiten als Seth en Bashar. Scientology-aanhangers waren
allemaal bekend met het gezegde: "je bent volledig verantwoordelijk voor de
situatie waarin je je bevindt". Het verschil met Scientology was volgens
Palmer dat hij een diepgaande, maar eenvoudige, techniek had gevonden om
verborgen negatieve overtuigingen die zich als concrete levensproblemen
manifesteerden op te sporen en te "discreëren". Het was nu niet langer
nodig om vele jaren te besteden aan het ontleden van de ballast der
incarnaties met behulp van de langdurige, dure en ingewikkelde procedures
van Scientology. Niet lang nadat ik het bandje had beluisterd kreeg ik een
telefoontje van Margie Hoffman, de "registrar" (verkoper in
Scientology-jargon) van Palmers Creative Learning Center in Elmira. Ze wilde
weten of ik de cursus ging doen. Ik zei dat ik naar de lezing wilde komen en
dan wel zou zien. Ze was absoluut niet opdringerig, maar er was iets tijdens
het gesprek dat me zei dat ik de cursus zou volgen. Ze was een geweldige
verkoopster, hoewel ze geen verkooptrucs gebruikte. Eenmaal in Millbrae
aangekomen zag ik dat er zo'n dertig mensen voor de lezing waren gekomen. De
meesten van hen had ik al eens eerder gezien.

EEN ANTI-GURU?

Harry Palmer betrad het spreekgestoelte. Hij was even in de veertig, had
rood haar en een keurig verzorgde, volle baard. Hij was gekleed in een
T-shirt, dat een licht buikje liet zien, en droeg een spijkerbroek en
gymschoenen. Hij sprak zacht, met een uitstraling van totale nederigheid.
Zijn houding leek te zeggen: "oh help, hoe kan zo'n eer me nu te beurt zijn
gevallen?" Hij begon met te zeggen: "Avatar is wat je zoekt". In het
daaropvolgende uur zette hij dezelfde theorie uiteen die ik al op het bandje
had gehoord: als je werkelijk je overtuigingen kunt veranderen-niet alleen
maar willen of doen alsof je ze hebt veranderd-volgt de werkelijkheid
vanzelf. Daar waren twee basisvaardigheden voor nodig. De eerste was het
vermogen om de sprong te wagen naar het basisgevoel van verantwoordelijkheid
voor het creëren van je eigen realiteit. De tweede was de vertrouwelijke
techniek die Avatars in staat stelt ongewenste overtuigingen met gemak te
discreëren en te vervangen door overtuigingen die meer levensvervulling
geven. De term "discreëren" was gekozen, zo zei hij, omdat het totaal geen
moeite kost om overtuigingen kwijt te raken die je niet wilt. Je hoeft
alleen maar te besluiten niet langer te doen wat je tot dan toe steeds had
gedaan, namelijk ze onbewust te blijven creëren. Hij noemde een paar
voorbeelden van overtuigingen waarvan het elimineren conventionele
therapieën als psychoanalyse overbodig zou maken, evenals de ingewikkelde en
dure "hogere niveaus" van Scientology. Een van deze overtuigingen was het
idee dat ervaringen uit het verleden je huidige werkelijkheid beïnvloeden.
Laat eenvoudigweg deze overtuiging los en het verleden beïnvloedt je niet
langer, zei hij. Een ander voorbeeld was een idee dat o.a. Ron Hubbard, het
Tibetaans Boeddhisme en verschillende sjamaanse richtingen verkondigden,
namelijk dat mensen kunnen worden beïnvloed door "entiteiten", bepaalde
wezens die innerlijke conflicten, meervoudige persoonlijkheidsstoornissen en
zelfs totalitaire politieke bewegingen zouden veroorzaken. De hogere niveaus
binnen Scientology bestonden in die tijd grotendeels uit procedures om
jezelf te bevrijden van horden electronisch geïmplanteerde wezens die waren
gefabriceerd om bevolkingsproblemen op een planeet in een ver melkwegstelsel
op te lossen (hierover meer in diverse artikelen en boeken over
Scientology). Deze entiteiten zijn ook alleen maar een overtuiging, zei
Palmer. Als je niet gelooft dat ze bestaan, beïnvloeden ze je ook niet meer.
Palmer zei dat hij niemands goeroe wilde worden en als bewijs hiervan
ontvouwde hij een plan om de cursus te geven en te beheren, dat ethisch en
menselijk klonk. Een master-cursus werd opgezet voor mensen die de cursus
wilden gaan geven. Deze mensen konden dat doen in welk verband ze maar
wilden, zolang ze zich maar aan hoge kwaliteitscriteria zouden houden. Ze
moesten per student 15% van het cursusgeld afdragen om onderzoek en
activiteiten van Star's Edge te ondersteunen, de centrale organisatie die de
training en licenties voor haar rekening zou nemen. Er zou een raad van
senior-Avatars komen, bestaande uit Avatar-masters (trainers), die
democratisch over het beleid zouden beslissen. Palmer dacht aan een maximum
van 100 gelicenseerde masters in de VS. Als er eenmaal voldoende trainers
zouden zijn zou Star's Edge ophouden met het geven van de basiscursus en
zich gaan bezighouden met het opleiden van masters en het geven van gratis
herhalingscursussen voor studenten die moeite hadden met het "integreren" of
assimileren van het cursusmateriaal. Het meeste sympathieke en menselijke
vanuit het standpunt van ex-Scientology-leden was dat er niets meer na
Avatar zou komen. Palmer zei dat hij geen aanvullende cursussen in de pen
had. Als er later nieuwe procedures of verbeteringen zouden worden
ontwikkeld zouden deze worden opgenomen in de Avatarcursus en gratis ter
beschikking worden gesteld aan degenen die de cursus al hadden gedaan. Velen
die met Scientology hadden gebroken hadden al meer dan 100.000 Dollar
besteed om aan het andere einde van Ron Hubbards brug te komen, met als
enige resultaat het om de paar jaar verlengen en verbouwen van deze brug.
Elke nieuwe "ontdekking" van Hubbard bracht een omvangrijker kostenplaatje
met zich mee dan de vorige. Voor deze mensen was de 2.000 Dollar cursusgeld
voor Avatar (1.500 Dollar voor de eerste cursussen van Palmer zelf en de
trainers) een peuleschilletje. Bovendien kon je op elk moment tijdens het
eerste deel van de cursus, tot aan het punt waarop je het geheime proces te
lezen krijgt en klaar bent voor de geleide "initiatiesessie", je geld
terugkrijgen. Dit klonk mij niet onredelijk in de oren, dus gaf ik me met zo
'n 20 andere mensen voor de cursus op, vrijwel allemaal
ex-Scientology-leden, onder wie een aantal plaatselijke grootheden. Een van
hen was Peter Monk, de man die Werner Erhard eerst met Scientology had
bekendgemaakt, kort voordat deze de EST-training ontwikkelde.

OP CURSUS

De Avatarcursus werd gegeven door Avra Honey-Smith, die werd voorgesteld als
Palmers vrouw (later hoorde ik dat ze niet officieel waren getrouwd),
bijgestaan door Susan Sweetland en Margie Hoffman. Palmer was niet actief
betrokken bij de cursus; hij wandelde zo af en toe de cursusruimte in en
uit. De dames die de cursus gaven stonden bij allen bekend als de
"Avatar-engelen". Aanvankelijk werd de cursus gegeven in het El Rancho-motel
in Millbrae, maar naarmate er meer mensen bijkwamen werd hij verplaatst naar
de andere kant van de baai van San Francisco, naar het Travelodge-motel in
Oakland. De inschrijving van de studenten gebeurde op een typische
Scientology-manier: er werd een overeenkomst getekend waarin werd beloofd
het vertrouwelijke materiaal niet bekend te maken, op straffe van 10.000
Dollar per overtreding. Tijdens de cursus lazen we gestencild materiaal en
luisterden we naar een aantal lezingen die Palmer op cassette had opgenomen.
Aan het begin van elke cassette stond een waarschuwing van Margie Hoffman.
Deze luidde dat iedereen die niet bevoegd was het bandje te beluisteren het
nu moest stoppen, omdat bekend was dat de informatie erop ingrijpende
veranderingen in de persoonlijkheid kon veroorzaken. "Nou", dacht ik, "daar
zit ik echt op te wachten." Inhoudelijk was de cursus vrijwel gelijk aan die
van nu, behalve dat het gedrukte materiaal en de cassettebandjes vergeven
waren van Scientology-jargon. Sommige ideeën kwamen uit Scientology, hoewel
de cursus ook een flinke dosis Vedanta en een vleugje Zen bevatte.
Toentertijd werd de cursus als één geheel gegeven. Tegenwoordig bestaat hij
uit drie delen. Het eerste deel is in boekvorm verkrijgbaar. Het werkboek
ReSurfacing bevat de basistheorie en oefeningen om o.a. onbewuste
overtuigingen op te sporen die je leven kunnen bepalen. De volgende twee
delen zijn vertrouwelijk. Deel II, dat in essentie twee oefeningen met een
aantal variaties omvat, kost 500 Dollar. Deel III, waarin de techniek voor
het "discreëren" van ongewenste situaties wordt uitgelegd en toegepast, kost
1.500 Dollar. Tijdens de voeloefeningen in deel II herkrijgt de student het
vermogen om de wereld direct waar te nemen-om dingen te voelen in plaats van
waarnemingen intellectueel te vertalen. Dit lijkt op de processen OT I en
het "oude" OT VII uit de hogere niveaus van Scientology. In OT VII,
bijvoorbeeld, plaatst de student "intenties" in verschillende voorwerpen en
mensen en observeert het effect daarvan. De oefening in Avatar bestaat uit
het kiezen van een voorwerp, plant, mens of overtuiging (wat Palmer
beschrijft als "luchtbellen in bewustzijn"), het bepalen van de ruimte die
het inneemt, het vereenzelvigen ermee en ervaren hoe het voelt. Variaties op
deze oefening behelzen het bewust veranderen van je mentale "filters",
oftewel oordelen, in een bewuste poging je wijze van waarnemen te
veranderen. Zie je die man daar? Maak eerst een heilige, daarna een
kinderverkrachter van hem. Merk je enig verschil in hoe je hem ervaart? Als
laatste stadium besluit je bewust de dingen te zien zoals ze zijn, zonder er
oordelen aan te verbinden. Een dergelijk direct ervaren geeft de student een
diepgaand gevoel van innerlijke rust en vrede met de hele wereld. De tweede
reeks oefeningen in deel II bestaat uit het herhalen van een lijst van
uitspraken die tot doel hebben "je eigen (subjectieve) werkelijkheid te
creëren". In tegenstelling tot de gebruikelijke technieken van positief
denken en visualiseren sporen deze oefeningen de student aan zich te
concentreren op elke gedachte of reactie die door de uitspraak wordt
opgeroepen. Deze gedachten en reacties worden "secondaries" genoemd en
worden beschouwd als belemmerende overtuigingen die iemand ervan weerhouden
om de persoonlijke werkelijkheid te creëren die door de oorspronkelijke
uitspraak (de "primary") wordt verwoord. Deze "secondaries", die doen denken
aan de "waarnemingsfilters" die in deel I worden onderzocht, worden
weggewerkt door ze bewust en herhaaldelijk te overdrijven. Deze oefeningen
worden in paren gedaan, waarbij de ene student als coach optreedt, op
dezelfde manier als in de Training Routines, een reeks
communicatieoefeningen in Scientology. De techniek om secondaries weg te
werken doet denken aan de Creative Processes in Scientology die worden
gebruikt om verschillende mentale "modellen", waaronder hardnekkige
emotionele toestanden en dwangmatig gedrag, te onderzoeken. Dezelfde
techniek wordt gebruikt in de Mood Drills. De persoon in kwestie doet iets
willekeurigs net zolang tot het volledig onder controle is. Stel dat je een
of ander zenuwtrekje hebt. Als je je erop concentreert en het telkens
opzettelijk doet tot het gaat vervelen, is de kans reëel dat het verdwijnt,
in elk geval tijdelijk.

Inhoudelijk en qua effect lijkt de "Bronlijst" van Avatar op de Power
Processes uit Scientology, waarin bij herhaling antwoord moet worden gegeven
op de opdracht "noem me een bron" en "noem me een niet-bron". Het
eindresultaat is hetzelfde, namelijk het gevoel dat je bron bent-de zetel
van het bewustzijn in het centrum van het heelal van waaruit alles met
bewuste intentie wordt gecreëerd. De Power Processes vormden een
standaardonderdeel van de Scientology-"brug" tot de vroege jaren '80, toen
werd verklaard dat ze voor de meeste mensen niet meer nodig waren. Het bleek
namelijk dat mensen al in de lagere niveaus vanzelf "clear" werden, wat goed
uitkwam, omdat ze dan in één keer naar de dure hogere niveaus konden
doorstomen. Vele ex-Scientology-leden denken dat de werkelijke reden voor
het stoppen met de Power Processes was dat ze te goed werkten. Degenen die
ze hadden gedaan voelden vaak jaren geen noodzaak meer om nieuwe cursussen
te kopen. Soms kregen ze een dermate sterk gevoel van onafhankelijkheid dat
ze lastige vragen gingen stellen over de drijfveren van de organisatie. Na
een aantal dagen oefeningen uit deel II te hebben gedaan is de student
klaar-en staat meestal te trappelen om-met deel III te beginnen. Na wat te
hebben gelezen over de Creatie-Hanteringsprocedure krijgt de student een
initiatiesessie van een trainer. Iedereen die de cursus had gevolgd ging
ervan uit dat de Creatie-Hanteringsprocedure uniek voor Avatar was tot een
cursist op een beschrijving van een Tibetaanse meditatietechniek stuitte die
door Tarthang Tulku werd onderwezen. Deze Tibetaanse lama was zijn vaderland
na de Chinese invasie ontvlucht en stichtte in 1969 in Berkeley het
Nyingama-instituut. Zijn methode voor het van je afschudden van ongewenste
gedachtevormen en hun effecten, zoals uiteengezet in zijn boek Hidden Mind
of Freedom, is vrijwel precies gelijk aan Palmers "ontdekking":
"Het werken met gedachten door ze bloot te leggen op het moment dat ze
opkomen kan menig prettig gevoel veroorzaken, dat-zonder gehechtheid
eraan-tevens voorwerp van onze meditatie kan worden. We kunnen zelfs de
gedachten binnengaan die over andere gedachten oordelen en door het
aanvaarden van deze oordelende meningen er één mee te worden. Door je te
verlaten op het licht van het bewustzijn zul je inzien dat de moeilijkheden
waarvoor je je geplaatst ziet manifestaties van je eigen denkbeelden zijn.
Als je diep je gedachten binnengaat zul je inzien dat je je ervaringen
creëert en dat alleen jij de rechter bent die oordeelt over hemel en hel,
goed en kwaad. Welke ervaring zich ook maar voordoet, blijf bij haar, breid
haar uit en stook haar op. Als je binnen de intense kern van de ervaring
blijft word je al mediterend één met de gedachten en emoties en lost alles
op. Dan wordt het bewustzijn krachtig en op één punt gericht. Hoe meer de
gedachten en emoties zo in het bewustzijnsveld worden geïntegreerd, hoe
bruikbaarder ze worden. In plaats van frustratie of verwarring te
veroorzaken worden ze brengers van welzijn."
In zijn verslag van zijn experimenten met zintuiglijke ontbering beschrijft
Palmer hoe hij "de stekker uit het circus van de geest trok" en het zag
oplossen. Daarop was hij in een staat van zuiver bewustzijn waarin zijn
denkbeelden en overtuigingen als luchtbellen in de ruimte leken te zweven.
Zelfs het idee van een "zelf" is, zoals hij het uitlegt, "de bel van waaruit
je andere bellen bekijkt".

WERELDWIJD VERTEGENWOORDIGD

Meer dan 40 mensen uit de hele wereld waren naar het Sheraton-hotel net
buiten Orlando gekomen. Frankrijk was vertegenwoordigd door rebirthers,
yogaleraren en regressietherapeuten, België door een NLP-trainer, Berlijn
door een zoekende ziel, Australië
door een predikantenechtpaar en uit alle delen van de VS waren psychologen,
kunstenaars, cursisten van 'Een Cursus in Wonderen en ex-Scientology-leden
toegestroomd. Ik hoorde dat Avatar enorm was aangeslagen in Frankrijk, waar
verscheidene ex-Scientology-leden en een bekende yogaleraar het hadden
geïntroduceerd. Het werd daar een "toegepaste filosofie" genoemd en groeide
er wel twee keer zo snel als in de VS. Op de cursus heerste bij alles wat er
gebeurde een fantastische, euforische stemming. Ik ontmoette er een aantal
geweldige, vaak eigenzinnige, maar onverbeterlijk optimistische mensen.
Allen hadden ze een gevoel van een gezamenlijke missie dat ik uit mijn
vroegere Scientology-tijd kende: een wereld zonder waanzin, misdaad, oorlog
en andere problemen die werden veroorzaakt door 's mensen minder edele
kanten. Deze mensen waren niet alleen gericht op het veranderen van hun
eigen bewustzijn, maar dat van de hele wereld. Nergens was de bijna
militaire ondertoon te bespeuren die ik van Scientology kende. Er hing
alleen een sfeer van gezamenlijk streven, die door de deelnemers vrijwillig
was geschapen. En telepathie vierde hoogtij: Toen ik me op een dag aan het
verkleden was om een duik in het zwembad te nemen kreeg ik een mentaal beeld
van een Franse cursist, Dominique Rochier, happend in een ijsje dat ik in
het vriesvak van mijn mini-bar had liggen. Ik pakte het ijsje, ging naar de
lift en scheurde de verpakking open. De lift stopte op de onderliggende
verdieping en Dominique stapte naar binnen. Terwijl de deur dichtging vroeg
hij: "Hoe kom je daaraan?" Ik antwoordde: "Bij de supermarkt verderop. Wil
je een hapje?" Ik hield het ijsje voor me uit terwijl hij er een hap uit
nam, werkelijk precies zoals ik het een paar minuten geleden innerlijk voor
me had gezien. Zoiets verzin je toch niet? In de loop van de cursus kwam op
het nieuws dat Oost-Duitsers massaal via Tsjecho-Slowakije naar het Westen
vluchtten en dat de Berlijnse muur in feite niet meer bestond. Tegen Petra
Schulte, de zoekende ziel uit Berlijn, zei ik hoeveel geluk ze had dat ze
straks gewoon naar huis kon gaan en zo'n "hardnekkige massa" onder haar ogen
kon zien verdwijnen. Zoals hij gewoon was te doen sjokte Palmer zo nu en dan
de cursusruimte binnen en praatte wat met mensen, maar meestal hield hij
zich afzijdig van de dagelijkse gang van zaken. Aan het eind van de cursus
hoorde ik dat het contract dat Avatar-masters moesten tekenen was veranderd
ten opzichte van de tijd dat ik de cursus voor het eerst deed. Het
"licentiegeld" dat aan Star's Edge moest worden afgedragen bedroeg nu 25%
voor de eerste tien studenten, 20% voor de volgende tien, en daarna 15%.
Palmer bleek een multi-level-marketingsysteem te hebben ingesteld. Masters
van wie de studenten zelf masters werden kregen een "netwerkbonus" van 10%
van het mastercursusgeld voor de eerste 10 studenten van hun en 5% voor de
daaropvolgende studenten. In mijn geval ging de bonus rechtstreeks naar Star
's Edge, aangezien ik de Avatar-cursus destijds direct bij hen had gedaan.
Voor de Franse masters was het systeem anders. Zij moesten 25% afdragen voor
hun eerste 20 studenten en daarna 20%. Ook kregen zij direct 10% commissie
van 300 Dollar voor elke student die de mastercursus ging doen. Vanuit een
zakelijk standpunt vond ik dit bedenkelijk. De 25% die voor de eerste
studenten moest worden afgedragen leek op woeker en contraproductief. Nieuwe
masters zouden bij het opzetten van hun cursussen, juist als het hun het
slechtst uitkwam, een extra financiële last krijgen. Het moment van
uitbetaling van de "netwerkbonussen" was afhankelijk van de willekeur van
Star's Edge, en het tijdsverschil tussen ontvangen en betalen leverde hun
een behoorlijke liquide reserve op. Ondanks dat tekende ik het contract. Wie
gaat er nu bakkeleien in een sfeer waarin bewustzijnsgrenzen zijn
weggevallen? In ieder geval wist ik nu dat ik voor elke student commissie
moest gaan afdragen. Later sprak ik diverse Avatar-masters die tijdens de
hele cursus geen idee van de licentievoorwaarden hadden gehad tot ze deze
achter in het cursusmateriaal tegenkwamen en hun werd gezegd dat ze ermee
accoord moesten gaan om de Avatar-cursus te kunnen geven.

HET AFSTUDEERFEEST
Op de zondagmiddag na de cursus gaf Palmer een feestje op het hoofdkantoor
van Star's Edge, dat een paar kilometer van het hotel lag. Palmer en de drie
trainers woonden op een flinke ranch van een aantal hectares, met lege
paardenstallen en bijgebouwen eromheen. Het kantoor zelf was een omgebouwde
recreatieruimte. Er was een barbecue besteld, compleet met vaatjes bier,
ijsthee en frisdrank in ijsemmers. Voor de vrolijke noot zorgden een
jongedame uit Nieuw-Caledonie; die een dans opvoerde en twee Amerikaanse
masters die een "snuitfluit"-versie van "Star-Spangled Banner" ten gehore
brachten. Ter inleiding gaven ze de leiders van deze wereld de suggestie om
gevoelens van vijandschap te lijf te gaan met het voor de spiegel spelen van
hun volkslied op de "snuitfluit". (Dit is een rood, plastic geval dat door
de neus wordt aangeblazen, wat een lachwekkend gezicht is.) Verder was er
"Mad About Nothing", een verrukkelijke one-man-show van de Franse master
Michel Langinieux. Zijn theaterstuk, waarin het publiek meespeelde, was
gebaseerd op de technieken die door zijn vriend Douglas Harding, een Engelse
architect en Zen-adept, zijn ontwikkeld om rechtstreeks te zien wat diverse
tradities "de leegte" noemen. Tot slot zong Susan Sweetland "Amazing Grace",
een traditie aan het eind van de mastercursus, waarbij menige traan rolde.
Er was echter één dissonant op het feestje. Een Franse cursist waggelde het
podium op toen Palmer iets aankondigde en begon onsamenhangend, maar wel
blij, te mompelen. Palmer voerde hem af, maar hij kwam duidelijk
gedesoriënteerd weer terug en werd nogmaals afgevoerd. Later hoorde ik dat
hij tijdens de cursus stevig had gedronken. Hij bleek een autistisch
verleden te hebben met acute depressies en zelfmoordneigingen. Mij werd
verteld dat hij geen masterlicentie had gekregen, maar ik ben er niet zeker
van of hij, als hij geen scène op het feestje had gemaakt, gewoon cursussen
had kunnen geven en studenten naar zelfrealisatie had kunnen begeleiden. Na
de cursus bleef hij nog enige tijd in Orlando. De politie moest hem in een
week tijd een paar keer naar het hotel terugbrengen, één keer nadat hij was
flauwgevallen op het strandje van een nabijgelegen meer waarin alligators
rondzwommen. Uiteindelijk zetten een paar kennissen hem terug op het
vliegtuig naar Frankrijk nadat ze zijn vriendin hadden gebeld om hem te
komen ophalen.

HET AVATAR-CENTRUM IN SAN FRANCISCO
Ik ging terug naar San Francisco en zette in een weekblad een advertentie
met de vereiste "fictieve bedrijfsnaam", waarin ik mezelf neerzette als
eigenaar van het Avatar-centrum van San Francisco. Het volgende wat ik deed
was het originieel van Palmers lezing, waarvan alleen een aangepaste versie
in omloop was, van het cassettebandje transcriberen om die als brochure van
twaalf pagina's uit te brengen. Spoedig werd ik bijgestaan door Dominique
Rochier, Michel Langinieux en Philo Mourier, een andere Franse
master-cursist die ik in Orlando had ontmoet. Allen hadden ze besloten een
tijdje in San Francisco te blijven. In het begin ging het moeizaam. Ik had
niet verwacht dat er zo'n concurrentie op de persoonlijke-groeimarkt in de
regio San Francisco zou zijn, en ook niet dat zoveel mensen ervan uitgingen
dat verlichting kostenloos was, zoals in het Oosten. Maar via advertenties
in weekbladen en stands op New-Agebeurzen kwam ik uiteindelijk toch in
contact met enkele honderden geïnteresseerde zoekers, zodat ik cursussen kon
gaan geven. Ik merkte dat degenen die al eerder cursussen of workshops op
spiritueel gebied hadden gedaan in een uur of 70 vlot door de cursus
heenwandelden. Anderen, speciaal diegenen die de neiging hadden te
rationaliseren en filosofische vraagstukken eerder intellectueel dan
ervaringsgericht te benaderen, hadden grote moeite om door de oefeningen in
deel II heen te komen. Sommigen hadden wel 100 uur nodig om de cursus
bevredigend af te ronden. Het werd me al snel duidelijk dat iedereen die de
cursus had gedaan er goed aan deed om hem op een later tijdstip tenminste
een keer te herhalen, ook al was het maar voor korte tijd. Doordat op de
cursus auteursrechten rusten en hij vertrouwelijk is nemen de studenten
alleen mee naar huis wat ze kunnen onthouden. Hoe gelukzalig ze zich ook na
hun eerste cursus voelen, er is onvermijdelijk werk aan de winkel als ze
weer in hun dagelijkse doen zijn. Dan lijken ze naast andere zaken ook de
technieken die ze op de cursus hebben geleerd te hebben gediscreerd.
Menigeen die na een paar maanden terugkomt en het cursusmateriaal weer onder
ogen krijgt zegt: "Ik kan me dit van de vorige keer niet herinneren. Is dit
nieuw?" Ook merkte ik dat ik aan Star's Edge niet veel had als het om het
laten doorverwijzen van geïnteresseerden ging, tenzij ik een advertentie in
het door hen uitgegeven Avatar Journal plaatste. Bovendien leek het aantal
doorverwijzingen af te hangen van het formaat van de advertentie. In plaats
van grote advertenties te plaatsen schreef ik een paar artikelen, waarvoor
Star's Edge me met het ruimhartige bedrag van 100 Dollar per pagina
afscheepte. Maar het leverde me in elk geval een paar studenten op. De
grootste adverteerder in het Avatar Journal was een man uit Phoenix die in e
lk nummer twee hele pagina's in beslag nam. Hij publiceerde cursusprogramma'
s in de hele VS, waarin hij aankomende studenten voor de cursus 30 uur,
verdeeld over vier dagen, liet uittrekken. Nadat hij in oktober 1989 in San
Francisco was doorgedrongen en aan verschillende mensen de cursus had
gegeven belde een van zijn cursisten mij op. Ze zei dat de meeste mensen die
de cursus bij hem hadden gevolgd hem niet hadden afgemaakt. Er werd hun
gezegd dat ze vier maanden later, wanneer de master weer in de buurt zou
zijn, ze de cursus zouden kunnen afronden. De cursiste dacht dat het aan de
aardbeving van 17 november lag dat de cursus in San Francisco niet tot een
goed einde was gekomen. Op dat moment vond ik het niet gepast om haar erop
te wijzen dat de cursus al op 16 november was afgelopen en haar master op de
ochtend van de 17e november, net een paar uur voor de aardbeving begon, al
weer op weg was naar de volgende cursus. Ik heb nog zeker 40 uur met haar
gewerkt zonder haar extra te laten betalen.
Uiteindelijk kwam er nog een student van dezelfde cursus naar mij toe. Hij
had AIDS en was erg lusteloos. Hij verwachtte niet per se dat hij door
Avatar zou genezen, maar dacht wel dat hij erachter zou kunnen komen welk
karma zijn ziekte had veroorzaakt. Hij had stellig de indruk dat zijn leraar
hem had opgelicht en er met zijn laatste 2000 dollar vandoor was gegaan. Zo
goed als ik kon werkte ik met hem door de telefoon of bij mij thuis, wanneer
hij zich fit genoeg voelde om te komen. Op een dag belde ik hem en hij zei
dat hij te ziek was om iets te doen. Daarna hoorde ik niets meer van hem. Ik
schreef een brief naar de rondtrekkende Avatar-master en zei hem dat hij
maar beter zijn zaakjes op orde kon brengen, voordat hij met een fles
Haarlemmer olie in zijn hand zou worden afgebeeld. Daarmee verwees ik naar
de foto in zijn advertentie waarin hij als een evangelist zijn hand
uitstrekt. Ik sloot een rekening van 1.000 Dollar bij, wat hij mij minstens
verschuldigd was voor al het werk dat ik had gedaan met zijn halfafgewerkte
studenten, en stuurde een kopie naar Harry Palmer. Van geen van beiden heb
ik ooit een antwoord ontvangen, hoewel ik later hoorde dat de reizende
master instructies van Star's Edge had gekregen om in het vervolg minstens
zes dagen voor zijn cursussen uit te trekken. Op dat moment had hij al een
jaar lang cursussen van 30 uur gegeven en zou hij "meer dan 80 mensen naar
volkomenheid hebben geleid". In de loop van het daaropvolgende jaar kreeg ik
een tiental studenten. Na het betalen van alle wervingskosten en royaltees
hield ik netto niet veel over aan het geven van Avatar. Ik schreef nog
altijd reclameteksten om brood op de plank te hebben. Maar het geven van de
cursus was op zichzelf een bron van vreugde. Telkens als ik studenten uit de
onbewuste drama's die hun leven regeerden zag springen deelde ik in de
opwinding, wat het alle moeite waard maakte. Mijn meest interessante
verwijzing kwam van, of liever gezegd door, een channeller uit Florida. Op
een dag kreeg ik een telefoontje van een directeur marketing van een
plaatselijke financiële dienstverlener. Hij had mijn nummer opgevraagd bij
het inlichtingennummer. Hij vertelde me dat hij pas in de regio San
Francisco was komen wonen. Vlak voordat hij uit Florida was vertrokken was
hij naar zijn channeller gegaan en zijn persoonlijke astrale leidslieden
gevraagd welke volgende stap hij op zijn spirituele weg moest zetten. Een
van zijn leidslieden zei hem dat hij maar eens Avatar moest proberen. Toen
de channeller uit zijn trance ontwaakte zei hij dat hij werkelijk niets van
de cursus wist, maar dat er op de tafel in de hal een hele stapel informatie
lag die allerlei mensen daar hadden neergelegd. Daartussen lag een bandje
met daarop de lezing die Palmer in 1987 had gegeven. Hij had het bandje
ergens opgeborgen en kwam het weer tegen bij het uitpakken van de
verhuisdozen. Op de dag dat hij me belde had hij het onderweg naar zijn werk
beluisterd. Kort nadat we elkaar hadden ontmoet schreef hij zich in voor de
cursus en was opgetogen over het resultaat. Van degenen die bij mij de
cursus hebben gedaan was er maar één die het gevoel had dat de cursus niet
aan zijn verwachtingen beantwoordde, en zei dat dat misschien kwam doordat
hij sommige oefeningen zogenaamd goed had gedaan om op mij een gunstige
indruk te maken. Ik nodigde hem uit om nog eens terug te komen en het
opnieuw te proberen. In de tussentijd had ik een paar nieuwsbrieven
uitgebracht en was samen met een aantal andere masters uit de regio San
Francisco samengekomen om "Deel I Workshops" te gaan geven, gebaseerd op het
werkboek Creativisme (tegenwoordig ReSurfacing, vert.). Dit was in een
glimmend nieuw vierkleurendruk-jasje gestoken, compleet met New-Age-achtige
illustraties uit vorige nummers van het Avatar Journal en voorzien van
enkele nieuwe oefeningen. De meeste mensen die de workshop hadden gedaan
waren er erg tevreden over en een paar gingen door naar de Avatar-cursus.
Van een plaatselijke master hoorde ik dat Palmers vrouw Avra Honey-Smith
kort daarvoor had laten vallen dat het de bedoeling was dat 80% van de
deelnemers aan Creativisme-workshops naar de cursus zouden doorstromen. Toen
ik vroeg hoeveel workshops Avra zelf had gegeven luidde het antwoord: geen.
Haalde anderen misschien wel dit percentage? Zo ja, dan wilde ik graag met
diegenen in contact komen. De plaatselijke master kende er geen en Avra had
er geen genoemd. Ze had eenvoudigweg gezegd dat iedereen die workshops gaf
en niet de 80% haalde "nog steeds in een identiteit vastzat".

PROBLEMEN MET HARRY
In de lente van 1990 kreeg ik een telefoontje van Del, een vriend van een
van mijn studenten uit New York. Een vriend van hem, een professionele
NLP-trainer, had me verteld dat hij dank zij de cursus de
bewustzijnstoestand had bereikt waarnaar hij zijn hele leven op zoek was.
Hij had met Del gesproken en hem aangeraden om de cursus in San Francisco te
gaan doen. Ik bood aan
om hem met iemand in New York in contact te brengen, maar hij vond het
belangrijk om een bekwame trainer te hebben. Zijn vriend had mij zeer bij
hem aanbevolen, dus stond hij erop om naar de Westkust te komen. Een paar
maanden na ons eerste gesprek belde Del me op om te zeggen dat hij
uiteindelijk had besloten om naar Orlando te gaan om de cursus bij Star's
Edge te volgen. Ik zei dat hij moest doen wat hem goeddunkte. Toen
herinnerde ik me ineens dat Palmer eerder had gezegd dat Star's Edge zou
ophouden met het geven van de basiscursus. Maar in werkelijkheid hadden ze
een vijfde staflid aangetrokken, die de leiding van de cursus op zich moest
nemen en een paginagrote advertentie in het laatste Avatar Journal had
gezet. De basiscursus werd kennelijk als een op zichzelf staande bron van
extra inkomsten gezien. Terugkijkend op mijn zakenverleden was het me
duidelijk dat Palmer de kortzichtige fout van rechtstreekse verkoop maakte,
wat net zoiets zou zijn als dat Philips direct bij de fabriek een
electronicawinkel zou openen. Geloofwaardige
bedrijven verkopen hun producten en diensten ofwel direct aan de klant ofwel
via verkoopkanalen, maar vrijwel nooit op beide manieren tegelijk. Ik bracht
dit punt op een zodanige manier bij Palmer onder de aandacht dat het wel tot
hem moest doordringen, gezien de sterke nadruk die hij legde op de commissie
die hij voor elke student moest ontvangen. Ik wachtte eenvoudigweg tot ik
Star's Edge meer dan $1.500 verschuldigd was voor boeken en commissie, trok
van het verschuldigde bedrag $1.500 af (namelijk $2.000
cursusgeld minus $500 commissie voor Star's Edge) voor de student die ze van
me hadden afgetroggeld en sloot een cheque ten bedrage van het verschil bij.
In de begeleidende brief herinnerde ik Palmer aan zijn vroegere belofte om
niet met het "netwerk" te concurreren en maakte hem erop attent dat
ook een aantal andere mensen hem dit hadden horen zeggen. Star's Edge had
kort tevoren de eerste Wizard-cursus voor januari 1991
aangekondigd, dus maakte ik meteen van de gelegenheid gebruik om Palmer aan
zijn andere belofte te herinneren, namelijk dat er niets na Avatar zou
komen. Toen hij Avatar introduceerde had hij herhaaldelijk aankomende
studenten verzekerd dat eventuele toevoegingen deel van de basiscursus
zouden gaan uitmaken en zonder extra betaling beschikbaar zouden zijn. De
Wizard-cursus, met als ondertitel "Het Avatar-materiaal, deel V" zou
aanvankelijk $20.000 kosten. Het eerste deel ervan werd nu tegen een
introductieprijs
van $5.000 aangeboden; later zou dit $7.500 worden. In mijn brief vroeg ik
hem het materiaal gewoon op de post te doen, want dat was wat hij beloofd
had toen hij Avatar bij ex-Scientology-leden propageerde als "einde van de
brug". Palmers antwoord was een brief vol Scientology-jargon, een parodie op
het taaltje van L. Ron Hubbard, met de waarschuwing dat ik moest herroepen,
oftewel betalen. Palmer gaf als verklaring dat Star's Edge alleen de
basiscursus bleef geven om aankomende masters de gelegenheid te geven de
studenten van nabij te observeren terwijl ze de cursus doorliepen.
Hij zei dat in het jaar daarvoor meer dan 1.500 aankomende studenten naar
gelicenseerde masters waren doorverwezen en dat er slechts 20 de cursus bij
Star's Edge tijdens mastercursussen hadden gedaan. Wat betreft Del zei
Palmer dat de trainers hem tijdens de tweede keer dat hij de cursus deed
hadden weggestuurd vanwege "een verborgen agenda". De hele brief was een
vermakelijke parodie en was ondertekend met "Ron, eh, Harry". Er was alleen
een klein probleem: Palmer was totaal niet ingegaan op mijn vraag over zijn
eerdere beloftes. Toen ik bij een aantal andere masters die de mastercursus
dat jaar hadden herhaald navraag deed over het aantal studenten dat op het
hoofdkantoor de basiscursus volgde, zei een van hen: "Onzin! Er waren wel
tien tot twaalf nieuwe mensen toen ik er was, en er werden dat jaar zes
mastercursussen in Florida gegeven." Toen de briefwisseling tussen Palmer en
mij op gang was gekomen verscheen Michel Langinieux weer ten tonele. Hij zou
drie maanden in San Francisco blijven. Hij kent er aan aantal mensen uit de
jaren '60, toen hij er enige tijd woonde. Terwijl hij in Stanford Frans
drama doceerde had hij contact met Alan Watts en andere ontdekkingsreizigers
van het bewustzijn. Hij is bij Krishnamurti, Douglas Harding en Werner
Erhard in de leer geweest en gaat vertrouwelijk om met vrijwel iedereen die
wat te betekenen heeft in de wereldwijde bewustzijns-beweging en met
tientallen vooraanstaande wetenschappers, journalisten en andere denkers die
hem interesseren. Michel noemt zichzelf een reizende minstreel. Officieel
woont hij in Parijs maar zwerft het grootste deel van de tijd rondom de
wereld en blijft een maand of wat op een plaats hangen die bij hem opkomt.
Hij voorziet op bescheiden wijze in zijn levensonderhoud met zijn
interactieve one-man-show die hij ten tonele bracht toen we samen de
master-cursus hadden gedaan. In de show draagt hij maskers die Harlekijn,
Pantelone en een figuur die eenvoudigweg "Dwaas" heet voorstellen. Tijdens
de opvoering begint hij voorzichtig sommige psychische maskers af te nemen
die in het publiek worden gedragen. Hij bleek ook al te zijn begonnen met
het ontmaskeren van Harry Palmer. Na de mastercursus die we samen in Orlando
hadden gevolgd had Michel de mastercursus nog een viertal keren in Europa en
de VS gedaan om zijn vaardigheden aan te scherpen. Over de gang van zaken in
Europa had hij zo zijn bedenkingen gekregen. Daar waren de mastercursussen
onderhand zo groot geworden dat
de training duidelijk oppervlakkig was geworden. Kort daarvoor waren er
cursussen geweest in een kasteel in Frankrijk, in Nice, Montpellier en het
Zwitserse Neufchatel, waar maar liefst 250 mensen aan de cursus hadden
deelgenomen. Dit ging de krachten van de drie aanwezige trainers duidelijk
te boven. Toch kregen de meeste deelnemers een licentie en stortten zich op
het geven van cursussen. Ondertussen waren er al enkele incidenten geweest.
In Nice was een deelnemende psychiater zo kwaad geworden toen hij telkens
geen antwoord kreeg op zijn vragen dat hij een tafel kapot had gesmeten. In
Montpellier was iemand die de basiscursus had gedaan zonder de verwachte
resultaten te behalen naar de mastercursus gekomen om dit Palmer voor de
voeten te werpen. Toen hij een scène ten overstaan van de hele groep had
gemaakt kreeg hij zijn geld terug. Tijdens diezelfde mastercursus werd er
wat betreft training zo met de pet naar gegooid dat vele deelnemers een
licentie kregen zonder zelfs maar "initiatiesessies" op elkaar te hebben
geoefend. Michel had het idee dat de Avatar-cursus in Frankrijk steeds vaker
op onprofessionele wijze werd gegeven door mensen die er niet de bekwaamheid
toe hadden. Sommige masters haalden stiekum wat van de prijs af om studenten
van anderen weg te kapen. Anderen demonstreerden de vertrouwelijke
procedures op de kermis. Toen Miken Chappell van Star's Edge een vraag over
de gebrekkige kwaliteitscontrole kreeg gaf ze het filosofische antwoord:
"Sommige mensen moeten Avatar krijgen ondanks hun master." Voordat hij
Parijs had verlaten was Michel in contact gekomen met een van de meest
succesvolle Avatar-masters in Frankrijk, een psycholoog. Samen met zijn
partner had deze in de jaren daarvoor in hun praktijk in Boulogne aan
ongeveer 200 mensen de cursus gegeven. Hij had op een mastercursus een
gesprek met Palmer gehad en gezegd dat hij het een goed idee zou vinden als
mensen die, zoals hij en zijn partner, een dergelijk groot aantal cursussen
gaven minder commissie zouden hoeven af te dragen. Wat zou Harry ervan
vinden om de commissie vanaf een bepaald aantal cursisten van 15% naar 10%
te verlagen? Het antwoord dat hij kreeg was dat Palmer met zijn vinger naar
hem wees (zeer beledigend in Frankrijk) en hem een "zwart hart" noemde. Na
een tweede poging om dit bij Palmer bespreekbaar te maken en hetzelfde
antwoord ontvangen te hebben keerde hij terug naar Boulogne en verbrak
verder elk contact met Star's Edge. Samen met zijn partner schijnt hij nu
een cursus onder de naam "Global Brain" te geven. Tijdens een mastercursus
in de VS had Michel Langinieux een tijdje met Mike gewerkt, een student die
duidelijk nog niet eens goed de basiscursus had verwerkt. Toen Mike aan Avra
Honey-Smith vroeg waarom ze hem de hele tijd zei wat hij moest doen en er
bij haar op aandrong om concrete antwoorden te geven op vragen over de
criteria voor het krijgen van een licentie, zei ze dat het erop neerkwam het
haar naar de zin te maken, aangezien zij het was die de certificaten
uitdeelde. Vervolgens trokken de trainers de conclusie dat hij aan de drugs
was en sloten hem van verdere deelname uit. Zijn conclusie was dat hij voor
$5000 was opgelicht. Michel bood hem een gratis herhaling van de basiscursus
aan, maar Mike wees dit af. Toen hij Mike naar diens eerste Avatar-cursus in
New York vroeg kwam Michel erachter dat hij maar een paar uur per dag aan de
cursus had hoeven besteden. De meeste tijd had hij niet aan oefeningen
besteed, maar aan discussiëren over de theorie van Avatar vanuit filosofisch
standpunt. Wat betreft drugs: die had hij al jaren niet meer gebruikt,
hoewel hij met zijn master wel een paar jointjes had gerookt tijdens de 12
of 14 uur die hij in totaal op de cursus had doorgebracht. Verder waren er
problemen met de Franse vertaling van het nieuwe Creativisme-boek.
Aanvankelijk had Palmer aan Michel gevraagd het boek te vertalen. Toen
Michel zei dat hij het niet binnen de deadline van een maand zou redden
nam Palmer een andere vertaler in de arm, die er drie maanden over deed en
die door Michel als onbekwaam werd beschouwd. Samen met Marie Franciose
Baracetti, redactrice bij een Parijse krant, bracht Michel talloze
correcties aan, maar de meeste daarvan werden niet verwerkt in de
uiteindelijke versie, die met meer dan 200 fouten erin ter perse ging.
Michel en Marie Franciose maakten zich over een blunder in het bijzonder
zorgen: waar Palmer de prijs van de cursus rechtvaardigde door te zeggen dat
deze is gericht op de succesvolle maatschappelijke middenklasse, leek de
vertaling te impliceren dat de cursus "niet voor de gewone man" is: een
elitair standpunt dat in Frankrijk sinds de Revolutie taboe is. In het
Nederlands zou dit neerkomen op "niet voor het klootjesvolk". Baracetti
maakte melding van de vertaalproblemen in brieven aan andere Avatar-masters.
Palmer beschuldigde haar van "zwarte-worm-tactieken" en verraad in het
algemeen. Een paar maanden later werd haar licentie ingetrokken: totdat ze
de mastercursus zou hebben herhaald mocht ze geen Avatar meer geven. Er werd
haar meegedeeld dat ze twee maanden later de mastercursus in Florida kon
volgen of drie maanden later in Zwitserland, maar ze werd niet uitgenodigd
voor de cursus die tien dagen na het intrekken van haar licentie in
Frankrijk was gepland. Kennelijk wilde iemand bij Star's Edge niet dat ze
daar haar mening zou uiten. Een Zwitserse industrieel die de blunders in het
boek had gezien vroeg hoeveel exemplaren er waren gedrukt. "10.000 maar?
Geen probleem. Verbranden en opnieuw drukken." Het gerucht gaat dat Palmer
bijna een hartaanval had gekregen. "Harry vertrouwt gewoonweg geen
professionele mensen", zei Michel. "Hij gaat in zee met onbekwame sukkels.
Hij ziet niet wanneer mensen hem ondersteunen. Hij denkt dan dat hij wordt
verraden." Michel vond het geven van Avatar heerlijk. Toen hij naar mij in
San Francisco kwam had hij al aan meer dan 700 mensen in Europa en Amerika
gratis Creativisme-workshops gegeven. Hij hield ervan om dit werk met mensen
te delen en had het gevoel dat een aantal van hen al een transformatie
hadden ondergaan zonder de rest van de cursus te doen. Hij twijfelde er
onderhand ernstig aan of Palmers wel voldoende managementtalenten had om het
kwaliteitsniveau te handhaven dat nodig was om de cursus goed te kunnen
geven. "Hij heeft een parel ontdekt en die misbruikt om aan zijn eigen
grillen gehoor te geven", zei Michel. "Hij lijkt lichtgelovige mensen te
misbruiken om zijn eigen hebzucht te bevredigen. Snel geld verdienen, daar
draait het allemaal om." Toen ik Michel over mijn eigen strubbelingen met
Star's Edge had verteld en hem had voorgesteld aan een paar mensen die
Avatar al in 1987 hadden
gedaan, was hij verbaasd toen hij over de toestanden in Elmira hoorde.

HET BLIJFT BROEIEN
In een intuïtieve bui belde ik Del uit New York, die destijds naar Orlando
was gegaan om de cursus te doen. Avra had geen verkooppraatjes op hem
losgelaten, zei hij, en voelde zich aanvankelijk op zijn gemak in Orlando
omdat hij ervan uitging dat ze op de hoofdvestiging wel zouden weten wat ze
deden. Op zijn eerste cursus vond hij de trainers wat koel en terughoudend
in het beantwoorden van zijn vragen. Niettemin beschouwde hij de laatste dag
van de cursus als hoogtepunt in zijn leven. Hij besloot bij de eerste
gelegenheid er de cursus te herhalen. Toen hij het in de tussentijd met een
paar vrienden over Avatar had gehad, kreeg hij een brief en wat kopieën van
krantenartikelen over Palmer van iemand uit Elmira. Eenmaal in Florida, op
cursusherhaling, gooide hij een balletje op over Palmers'
Scientology-achtergrond en moest voor straf "voeloefeningen" doen. Hij zei
dat de trainers niets wilden weten over Palmers' verleden en voor zijn
gevoel ontwijkende antwoorden op zijn vragen gaven. Hierdoor voelde hij zich
niet op zijn gemak en ging halverwege de cursus uit eigen beweging weg. Ik
herinnerde me vaag iets over artikelen in een krant in Elmira en vroeg hem
daarom om kopieën van wat hij toegestuurd had gekregen. Om er zeker van te
zijn dat Palmer inderdaad had gezegd wat ik dacht dat hij had gezegd, had ik
kort daarvoor vragenlijsten gestuurd naar mensen die op zijn eerste reeks
lezingen in 1987 aanwezig waren geweest. Een van hen was Margie Hoffman, de
Avatar-trainer die zoveel opzien baarde toen ze in 1987 opstapte. Toen ik op
een avond niet thuis was belde ze op uit Elmira en kreeg Michel aan de lijn.
Toen ik thuiskwam was deze totaal ontsteld. "Ze zeggen dat hij een schurk
is!", riep hij verontwaardigd uit. "Na vier jaar nog steeds rechtszaken! Hij
heeft wel 30, 40 mensen bestolen! Sommigen zijn helemaal blut! Ze roepen
moord en brand! Margie en Linda Rosin hebben in november nog tegen hem
getuigd in de rechtszaal!" Iets zei me dat er gedonder in de glazen was. De
kwestie Elmira wordt in de nieuwe uitgave van het Creativisme-werkboek in
een korte chronologie onder de titel "Avatar door de jaren heen" als volgt
beschreven: "Een paar vroegere werknemers, jaloers op het groeiende succes
van Avatar, kozen ervoor om aspecten van verraad te verkennen en een
uitgebreide PR-campagne op touw te zetten om Harry en zijn organisatie Star'
s Edge in een kwaad daglicht te stellen." Maar het blijkt dat wel enkele
tientallen mensen uit Elmira een totaal andere kijk hebben op de
gebeurtenissen van oktober 1987. Hun versie luidt eerder als volgt: "Alle
studenten en klanten van Palmers Scientology-centrum en alle stafleden, met
uitzondering van twee, hebben Palmer nadrukkelijk in staat van beschuldiging
gesteld. Zij stellen dat hij hun systematisch honderdduizenden dollars
afhandig heeft gemaakt en vervolgens diegenen heeft zwartgemaakt en
gechanteerd die dreigden de zaak aanhangig te maken." Op de dag na haar
telefoongesprek met Michel belde ik Margie terug en hoorde meer dan een half
uur lang haar verhaal aan. Ik had nog niet opgehangen of de telefoon ging.
Deze keer was Linda Rosin aan de lijn, de vroegere PR-manager van het
centrum. De dag daarna belden er nog meer mensen uit Elmira. Allen stelden
ze ongeveer dezelfde vraag: zou er nu eindelijk iemand komen die zou
onthullen wie Palmer werkelijk was? Verschillende mensen omschreven hem
onder andere als flessentrekker, wrede en meedogenloze oplichter,
meesterlijk manipulator van mensen, chanteur en dwangmatig leugenaar. "De
man is totaal geschift, compleet gestoord", zei Margie Hoffman. Ferme taal.
Als slechts één persoon zoiets zou zeggen zou ik het kunnen hebben afgedaan
als wraakzuchtige roddel van een jaloerse voormalig werknemer die Palmer het
betaald probeert te zetten vanwege een ingebeelde onheuse bejegening. Maar
Margie Hoffman klonk zelfverzekerd, beheerst en volkomen oprecht. Ze eist
geen financiële genoegdoening van Palmer zegt ze; dit in tegenstelling tot
vele anderen. Slechts enkele maanden eerder getuigde ze nog tegen hem
tijdens een rechtszitting waar velen aanwezig waren die haar verhaal
ondersteunden. Die "paar vroegere werknemers" die zich tegen Palmer hadden
gekeerd bestonden uit de complete staf van het Elmira Centrum, met
uitzondering van Sue Sweetland en Miken Chappel. Een aantal personeelsleden,
die er een tiental jaren of meer werkten bevestigden wat Margie vertelde, en
waren bereid schriftelijk bewijs hiervoor te leveren. Dit waren zes van de
negen vrijwilligers die als eersten de Avatar Procedures ondergingen die
Palmer op hen uittestte, zoals beschreven in het artikel "De eerste Avatar
Materialen" in de laatste druk van "Creativisme". Interessant is dat
niemand zich negatief uitliet over de Avatar Cursus. Hoewel sommigen vonden
dat de beloften over de resultaten ervan overdreven waren, vonden ze Avatar
allemaal een min of meer waardevolle ervaring. Hun problemen hadden te maken
met Harry Palmer zelf. Ik begon de verhalen te checken van enkele andere
mensen die de laatste paar jaar met Palmer te maken hadden gehad.

DE FRANSE BRIEF-FOLTERING
De telefoongesprekken gingen door en fotokopieën van brieven en artikelen
van Elmira kwamen binnen. Michel was in het bijzonder geïnteresseerd in een
aantal brieven die naar verscheidene mensen in de VS waren gestuurd door
Kathleen Raines, die studente was aan de Missie Elmira van 1983 tot 1987, na
Palmers' ontwikkeling van Avatar. Tijdens haar studie aldaar raakte ze
verliefd op Tom Wright die supervisor was van sommige cursussen, en trouwde
met hem. De toonzetting van die brieven was verontwaardigd, maar bevatten
specifieke en talrijke details. Haar brieven over het Center for Creative
Learning bevatten anekdotes over intimidatie, dwang en afpersing die de
excessen, die zich voordoen bij de Kerk van Scientology, ver overschrijden.
Michel schreef een brief naar Palmer, waarbij ingesloten een kopie van een
van de brieven van Kathleen Raines. Palmers' reaktie, die een aantal dagen
later kwam, was dat ze "in de war was". Als ze het publiceerde zou ze zeker
juridisch worden aangeklaagd. In een daarop volgende brief maakte Michel
Palmer attent op het feit dat die informatie reeds gepubliceerd was. "Ga je
nu de kranten aanklagen?" vroeg hij. De toonzetting van de brieven van
Michel was beleefd, maar hij stelde zeer directe vragen en werd steeds
vasthoudender in het willen verkrijgen van antwoorden. Waarom zijn er, na
zoveel jaren, nog steeds tientallen mensen van Elmira die beweren het
slachtoffer te zijn geworden? Wat heeft die mensen ertoe gebracht dit te
beweren? Het waren toch dezelfde mensen die beweren te zijn veranderd door
Avatar? Toch voelden ze zich nu verraden. Was dit niet schadelijk voor de
vooruitgang van het werk? Waarom ruimde Palmer deze zaak niet op en bracht
hij het niet tot een schikking? Palmer gaf geen antwoord op die vragen. Zijn
fundamentele reactie was: ''maak jezelf er maar niet druk om''. Na een
aantal ontwijkende reacties te hebben ontvangen citeerde Michel een quote
uit een deel van de Avatar Master Cursus waarin Palmer zegt: "Jullie
belanden hier in gebieden die bekend staan om leugens en bedrog. waar de
charlatans de meesters in aantal overtreffen van tienduizend.." "Nu ziet
het ernaar uit dat het er tienduizend en één zijn" zei Michel. Alles wat hij
ziet is verraad; geen wonder dat hij zoiets gezegd heeft. Denkt hij dat wij
net zo gemanipuleerd kunnen worden zoals die mensen in Elmira?" "Wie denkt
hij wel wie wij zijn?" Na nog wat briefwisselingen zond Michel kopieën van
Raines' brieven naar een paar vrienden die Avatar Master waren, en vroeg hen
wat ze ervan vonden. Toen iemand Star's Edge belde en vertelde de brieven te
hebben gezien, stuurde Palmer een spoedbrief naar Michel waarin stond dat
zijn licentie officieel werd ingetrokken om nog langer de Avatar Cursus te
geven. "Mensen zijn aan het speculeren" zo zei Palmer "dat Michel en ik
iets te verbergen hebben." Hij adviseerde Michel ''om,
voorzichtigheidshalve, zich te onthouden van verdere kritiek op Harry Palmer
en Avatar", en stuurde een kopie van die brief naar zijn advocaten. Michel,
die het gevoel had dat Palmer degene was die iets te verbergen had, verzond
meer kopieën van brieven en krantenartikelen die hij had ontvangen van de
Elmira-groep naar Avatar Masters in de VS en Europa. Hij maakte heel wat
ritjes naar het postkantoor. Ik weet niet precies hoeveel postpakketten met
informatie hij verstuurde, maar het moeten er honderden zijn geweest. In die
opeenvolgende week begaf de kopieermachine het twee keer in de winkel op de
hoek. Op dezelfde dag dat Michel zijn kennisgeving ontving, ontving ik een
aangetekende, met de computer opgestelde standaardbrief, waarin ik op de
hoogte werd gebracht dat mijn licensie om Avatar te geven tijdelijk werd
ingetrokken totdat ik de Avatar Masters Cursus met succes zou herhalen. In
die tijd kon ik me niet voorstellen dat ik met succes de Masters Cursus kon
afronden. Een succesvolle afronding van de Masters Cursus hangt namelijk
helemaal af van het oordeel van Avra, en zij staat erom bekend mensen te
laten zakken "die het licht niet hebben gezien": wat zoveel betekent als: de
dingen precies zo zien zoals zij de dingen ziet. In plaats van telefonisch
een vliegticket te boeken, belde ik naar Elmira, zond een paar brieven, en
begon de ontbrekende stukjes van de ontstaansgeschiedenis van Avatar bij
elkaar te rapen. Zo ziet het er ongeveer uit:

AVATAR TIJDS KALENDER, UITGEBREID
Harry Palmer opende in 1971 een Scientology missie in Elmira te New York,
genaamd: "Centre for Creative Learning". Naar verluidt was hij in die tijd
een Klasse IV Case Supervisor: een vrij laag opleidingsniveau. Vóór die tijd
beweert hij heeft hij een hoge positie in het onderwijs heeft genoten. Hij
heeft een persoon verteld dat hij een doctorsgraad in de psychologie heeft,
en iemand anders dat hij opgeleid was in ingenieursschap. Voormalig
personeelsleden zeggen dat hij een hooggeplaatst schooladviseur was voordat
hij het centrum opende. Ze zeggen ook dat hem
werd gevraagd afstand te doen van zijn ambt, na klachten dat hij de
technieken van Scientology in zijn werk ging opnemen. Het centrum gaf de
lagere niveaus van de Scientology cursussen en auditing, een vorm van
counseling met behulp van een instrument, een E-meter genoemd; vergelijkbaar
met een leugendetector. Het meet de elektrische weerstand van de huid d.mv.
twee elektroden die losjes in de hand worden gehouden. De gevoelige
ohm-meter-naald aan de voorzijde slaat uit als reaktie op mentale
activiteiten terwijl de persoon wordt ''geaudit'' of gecounseled, zodat de
counselor bepaalde reakties kan opmerken. Palmer en Avra Honey Smith stonden
aan het hoofd van dit centrum, geassisteerd door stafleden als Gale Lyons
die er 13 jaar als auditor (counselor) werkzaam was. Margie Hoffman was er
12 jaar werkzaam, en Linda Rosin, werkte er 7 jaar als promotie manager. Op
typisch Scientology-achtige manier werd van de stafleden verwacht vele
overuren te maken voor weinig geld. Maar Palmer had grootste plannen voor de
toekomst. Op een dag, zo zei hij, zou zijn hele familie van trouwe
volgelingen rijk worden. Zij waren de ijzeren handschoen die hem, het
zwaard, naar grootsheid voortdreven. Hij vertelde hen dat hij onderzoek deed
naar religies. Als hij het eenmaal had uitgeplozen, zou hij een nieuwe
religie starten dat vreselijk succesvol zou worden. Hij parafraseerde een
bekende
uitspraak die L. Ron Hubbard ooit deed tijdens een Science Fiction
Conferentie: "De beste manier om rijk te worden is je eigen religie te
starten". Tijdens die periode startte Palmer een nevenactiviteit: de
verkoop en installatie van TV-satelietschotels. Linda Rosin's echtgenoot,
Dick, die cursussen deed bij de missie, was werkzaam bij dit bedrijf. In
1982 trok de Kerk van Scientology fel van leer tegen zijn onafhankelijke
missiehouders. De Kerk eiste hoge bedragen op waarvan zij beweerde dat die
hen waren "onthouden". Missies werden tot 15,000 Dollar (geen drukfout!) per
dag in rekening gebracht als ze weigerden hun boekhouding te laten
controleren door de "'Financiele politie'' zodat kon worden bepaald of er
financieel gesjoemeld werd. Van wat er bekend is, zouden ze een serieuze
zaak tegen Palmer kunnen hebben aangespannen. Gale Lyons zegt dat ze ten
minste 50 uur per week auditing gaf, maar dat de officiële afschriften waren
vervalsd. Palmer rapporteerde slechts 12 uur per week zegt ze, en droeg de
Kerk, gebaseerd op dat bedrag, 10% provisie af. Net voordat de 'Financiele
Politie' de stad binnenviel, zei ze, riep hij haar in zijn kantoor en
vertelde haar om uit het hoofd te leren wat er op het dienstroosterbord
stond vermeld, omdat het op het punt stond gewist te worden. De Kerk van
Scientology staat bekend om het spelen van smerige spelletjes met zijn
vermeende vijanden, en voor het gebruiken van verschillende manipulatieve
technieken om diens klanten en stafleden te intimideren. Volgens voormalige
stafleden zou Palmer de Kerk best een aantal nieuwe trucjes kunnen laten
zien: er was niet alleen sprake van onderrapportage door Palmer van het
aantal uren auditing zeggen ze, hij bespioneerde ook de activiteiten van de
Kerk. Gale Lyons herinnert zich stapels documenten die hij had verzameld
die uiterst geheime "Zwarte Scientology"-technieken beschreven om de
vijanden van de Kerk te beschadigen. Op zijn computer thuis slaagde hij erin
om het computernetwerk van de Kerk te hacken om zo stapels officiële
Scientology-documenten en andere informatie uit te printen. Linda Rosin
herinnert zich dat ze honderden fotokopieën maakte van deze materialen. Gale
herinnert zich dat hij op een dag totaal hopeloos binnenkwam. ''Ik heb het
verloren" zei hij. "Ik heb alles geprobeerd maar ik kom er niet in.''
Blijkbaar had de Kerk het veiligheidssysteem van diens computernetwerk
verbeterd. Ook lijkt hij de wijze van intimidatie en manipulatie van
stafleden en studenten te hebben geperfectioneerd op een manier waar zelfs
bij de Kerk van Scientology niet aan kan tippen. Het idee dat Palmers'
stafmedewerkers zich onderwierpen aan de behandeling die zij zeggen te
hebben gekregen mag misschien ongelooflijk klinken, echter niet voor iemand
die een tijdje heeft doorgebracht in een organisatie als Scientology of een
soortgelijke sekte die er manipulatietechnieken op nahoudt om de leden in
het gareel te houden. Die technieken zijn eenvoudig, methodisch en geniepig.
Zodra zij iets van de verlossing van hun problemen hebben geproefd zijn de
mensen binnen de organisatie ervan overtuigd dat zij deel uitmaken van een
elite-groep. Zij weten iets wat de rest van de wereld niet weet. Er wordt
een psychologische muur gebouwd tussen de groep en de rest van de
maatschappij (in Scientology bekend als "wogs"; het racistische Britse
koloniale acroniem voor "Worthy Oriental Gentleman''). Leden van de
organisatie zijn ervan overtuigd dat zij een speciale missie hebben; om
zichzelf te verbeteren en de rest van de wereld te bekeren.

(De rest van dit artikel kan worden gelezen in het Engels op:
http://www.scientology-kills.org/avatar/avatar.htm

[peterst...@hotmail.com]

Tattwamasi wrote:
> DE TOVENAAR VAN ORLANDO
> door Eldon M. Braun
> Een kijkje achter de schermen bij Avatar
>
>
>
> VOORWOORD
>
> In begin 1991 werd "De Tovenaar van Orlando" voltooid en gedistribueerd,
> kort na de eerste Wizard Course, die, naar ik hoorde,
> een versie van de Scientology "body thetan" exorcisme procedure bevatte.

(snip rest)

Ik heb me in het verleden wel eens verdiept in Avatar. Er zit inderdaad
een flinke scheut Scientology in, maar ik merkte ook dat een heleboel
zaken maar half begrepen waren door Palmer. Zijn methoden bevatten
technische fouten, en sommige essentiele technische details zijn
vergeten of worden afgeraffeld.

Ook een van zijn beweringen op het gebied van cosmologie, zoals dat het
zwaartekrachtsveld in het centrum van de melkweg stabieler en rustiger
is als hier aan de rand van de melkweg is precies het tegenovergestelde
van de werkelijkheid. Wat mij doet vermoeden dat hij op dit gebied
flink wat uit zijn duim gezogen heeft.

Ik verzoek de lezers van deze nieuwsgroep om Scientology en Avatar niet
met elkaar te verwarren, ondanks een paar oppervlakkige overeenkomsten.

Peter Steenkamp
Freezone Scientoloog.

[Teun]

peterst...@hotmail.com wrote:

<knip>

> Ik verzoek de lezers van deze nieuwsgroep om Scientology en Avatar niet
> met elkaar te verwarren, ondanks een paar oppervlakkige overeenkomsten.

Gebeten door de kat of de hond, een heel verschil!
>
> Peter Steenkamp
> Freezone Scientoloog.
>

[Johan Wevers]

<peterst...@hotmail.com> wrote:

>Ik heb me in het verleden wel eens verdiept in Avatar. Er zit inderdaad
>een flinke scheut Scientology in, maar ik merkte ook dat een heleboel
>zaken maar half begrepen waren door Palmer. Zijn methoden bevatten
>technische fouten, en sommige essentiele technische details zijn
>vergeten of worden afgeraffeld.

Half begrepen onzin blijft onzin. Overigens is dit soort naapen tussen
sektes niet bepaald nieuw: de islam heeft ook de nodige elementen van
het cristendom overgenomen.

>Ook een van zijn beweringen op het gebied van cosmologie, zoals dat het
>zwaartekrachtsveld in het centrum van de melkweg stabieler en rustiger
>is als hier aan de rand van de melkweg is precies het tegenovergestelde
>van de werkelijkheid.

Moah, het zal weinig verschil uitmaken. In elk geval geen verschil dat
door mensen ooit gevoeld kan worden: om over de afmetingen van een
mensenlichaam meetbare verschillen in gravitatieveld te hebben moet je
ongezond dicht bij een zwart gat of neutronenster zitten.

>Ik verzoek de lezers van deze nieuwsgroep om Scientology en Avatar niet
>met elkaar te verwarren, ondanks een paar oppervlakkige overeenkomsten.

De belangrijkste overeenkomst is dat beide verzinsels zijn bedoeld om
argeloze slachtoffers geld uit de zak te kloppen.

--
ir. J.C.A. Wevers // Physics and science fiction site:
joh...@vulcan.xs4all.nl // http://www.xs4all.nl/~johanw/index.html
PGP/GPG public keys at http://www.xs4all.nl/~johanw/pgpkeys.html

[Sjakie RubberKakie]

"Johan Wevers" <joh...@vulcan.xs4all.nl> schreef in bericht
news:Ioxrp...@vulcan.xs4all.nl...

Toch klopt er iets net niet helemaal. Scientology is nl. een toegepaste
religieuze filosofie, en niet persee een religie op zich.
Conclusie : Er zitten dus mensen bij scientology die het echt niet slecht
bedoelen en het heeft zo weinig zin om elkaar zwart te praten.

Met vriendelijkheid kom je al een heel eind !

Vriendelijke groeten,
Wim Hamhuis

[peterst...@hotmail.com]

> Toch klopt er iets net niet helemaal. Scientology is nl. een toegepaste
> religieuze filosofie, en niet persee een religie op zich.

Scientology claimt dat het een toegepaste wetenschap is.

Een fundamentele wetenschap streeft naar het vinden van de absolute
waarheid.

Een toegepaste wetenschap streeft naar maximale resultaten in de
toepassing. Een toegepaste wetenschapper is minder geinteresseerd in de
vraag of zijn theorieen absoluut waar zijn, en meer geinteresseerd in
de resultaten die het toepassen van zijn theorieen te halen zijn.

[peterst...@hotmail.com]

Johan Wevers wrote:

> <peterst...@hotmail.com> wrote:
>
> >Ik heb me in het verleden wel eens verdiept in Avatar. Er zit inderdaad
> >een flinke scheut Scientology in, maar ik merkte ook dat een heleboel
> >zaken maar half begrepen waren door Palmer. Zijn methoden bevatten
> >technische fouten, en sommige essentiele technische details zijn
> >vergeten of worden afgeraffeld.
>
> Half begrepen onzin blijft onzin.

Het gevaar ligt hem in de toepassing. De technische methoden van
Scientology (auditing) zijn jarenlang toegepast en aangepast, en aan de
hand daarvan is gevonden wat wel en wat niet werkt, en wat een slecht
effect heeft. Op basis van deze kennis zijn exacte regels opgesteld
over wat je wel en niet moet doen in auditing (de zg. "Standaard Tech")
om zoveel mogelijk resultaat te halen met zo weinig mogelijk risico op
ongewenste bij-effecten. Wanneer je met deze regels gaat knoeien neemt
het risico op ongewenste bij-effecten toe.

> Overigens is dit soort naapen tussen
> sektes niet bepaald nieuw: de islam heeft ook de nodige elementen van
> het cristendom overgenomen.

>
> >Ook een van zijn beweringen op het gebied van cosmologie, zoals dat het
> >zwaartekrachtsveld in het centrum van de melkweg stabieler en rustiger
> >is als hier aan de rand van de melkweg is precies het tegenovergestelde
> >van de werkelijkheid.
>
> Moah, het zal weinig verschil uitmaken. In elk geval geen verschil dat
> door mensen ooit gevoeld kan worden: om over de afmetingen van een
> mensenlichaam meetbare verschillen in gravitatieveld te hebben moet je
> ongezond dicht bij een zwart gat of neutronenster zitten.
>

Ik heb hier al eerder wat commentaar gegeven op een draad in
alt.clearing.technology

http://groups.google.com/group/alt.clearing.technology/tree/browse_frm/thread/8a8f3c59de95778f/81fdbc1b67cc1157?rnum=11&hl=en&q=author:peterst...@hotmail.com&_done=%2Fgroup%2Falt.clearing.technology%2Fbrowse_frm%2Fthread%2F8a8f3c59de95778f%2F81fdbc1b67cc1157%3Flnk%3Dst%26q%3Dauthor:peterst...@hotmail.com%26rnum%3D125%26hl%3Den%26#doc_81fdbc1b67cc1157

> >Ik verzoek de lezers van deze nieuwsgroep om Scientology en Avatar niet
> >met elkaar te verwarren, ondanks een paar oppervlakkige overeenkomsten.
>
> De belangrijkste overeenkomst is dat beide verzinsels zijn bedoeld om
> argeloze slachtoffers geld uit de zak te kloppen.
>

Het feit dat iemand iets voor geld doet wil nog niet automatisch zeggen
dat hij een slecht product levert. Een betere maatstaf om te bepalen of
iets oplichterij is of niet, is te kijken hoe hard iemand werkt om een
goed product te leveren.

Op freezone email lijsten komen soms mensen aan het woord die zelf met
LRH gewerkt hebben. Allemaal zeggen ze dat LRH een extreem harde werker
was. Een indicatie: LRH was per dag 8 uur bezig met het managen van
zijn organisatie, 8 uur bezig met zijn research, hij sliep 3 uur per
nacht, las vijf wetenschappelijke boeken per dag en in zijn vrije tijd
schreef hij Science Fiction verhalen. Hij is er niet erg oud mee
geworden. Wel liet hij zo`n 40 miljoen geschreven woorden na.

[Aazhyd]

Hoj,

On 3 Nov 2005 06:12:31 -0800, peterst...@hotmail.com wrote:
>Een fundamentele wetenschap streeft naar het vinden van de absolute
>waarheid.

Onzin. Fundamentele wetenschap onthoudt zich van begrippen als
"waarheid", laat staan "absolute waarheid".

:Aazhyd

[Sjakie RubberKakie]

"Aazhyd" <Aazh...@hotmail.com> schreef in bericht
news:p90mm1h6g22ama72b...@4ax.com...

Dat klopt ook nog eens, want een toegepaste religieuze filosofie is maar een
tak van toegepaste religieuze wetenschap. En filosofie in welke vorm ook ,
houdt zich bezig met "de idee" dat een filosofie is, terwijl "het idee" een
plan is.

Vriendelijke groeten,
Wim Hamhuis

[Johan Wevers]

<peterst...@hotmail.com> wrote:

>Het gevaar ligt hem in de toepassing. De technische methoden van
>Scientology (auditing) zijn jarenlang toegepast en aangepast,

De axioma's zijn door Hubbard uit z'n duim gezogen.

>Wanneer je met deze regels gaat knoeien neemt
>het risico op ongewenste bij-effecten toe.

Experimenteren lijkt me nauwelijks minder schadelijk dan bot vasthouden
aan de onzin die Hubbard ooit opschreef toen hij teveel drugs gebruikt
had.

>> De belangrijkste overeenkomst is dat beide verzinsels zijn bedoeld om
>> argeloze slachtoffers geld uit de zak te kloppen.

>Het feit dat iemand iets voor geld doet wil nog niet automatisch zeggen
>dat hij een slecht product levert. Een betere maatstaf om te bepalen of
>iets oplichterij is of niet, is te kijken hoe hard iemand werkt om een
>goed product te leveren.

Nou, dat is bij scientology dan overduidelijk: de enigen die er beter van
worden zijn de mensen die er geld mee verdienen. Voor de rest heeft het op
z'n best geen effect (behalve financieel), als ze pech hebben levert het
onherstelbare verminkingen op (die sauna kuren met overdoses vitamine A
bv.), en als je nog meer pech hebt ga je er aan dood (Lisa McPherson bv.).

[peterst...@hotmail.com]

Johan Wevers wrote:

> Experimenteren lijkt me nauwelijks minder schadelijk dan bot vasthouden
> aan de onzin die Hubbard ooit opschreef toen hij teveel drugs gebruikt
> had.

Demagogische prietpraat. De methoden van Scientology zijn wel degelijk
getest.

Pat Krenik (die al Scientoloog is sinds 1952) werkte in de jaren 50 en
60 in Ron Hubbards organisatie en vertelde dat LRH zijn netwerk van
Scientology organisaties als research netwerk gebruikte. Om de paar
dagen stuurde LRH een nieuwe methode naar Scientology organisaties over
de hele wereld met de vraag om deze te testen. Na enkele dagen kwamen
de resultaten terug. Deze werden verzameld op grote schoolborden en
statistieken werden bijgehouden. Aan de hand hiervan werd bepaald of
een methode verworpen, aangepast of gehouden werd. Dit is jaren zo door
gegaan en uiteindelijk is serie methoden verzameld die bij zoveel
mogelijk mensen positieve resultaten gaf en bij zo min mogelijk mensen
negatieve resultaten. Dit heet nu Standaard Tech.

> Nou, dat is bij scientology dan overduidelijk: de enigen die er beter van
> worden zijn de mensen die er geld mee verdienen. Voor de rest heeft het op
> z'n best geen effect (behalve financieel),

Je stelling dat Scientology niets positiefs te bieden heeft is
onhoudbaar.

Zie bijvoorbeeld http://www.fzaoint.net/success/index.html
Hier zijn 21 pagina`s vol successtories te zien (click onderaan scherm
voor meer pagina`s)

Honderden meer zijn hier te vinden:
http://www.freezoneamerica.org/discus/messages/3/11.html?1133141882

Merk op dat succesverhalen in de freezone volledig vrijwillig zijn (in
tegenstelling tot de CofS)

> als ze pech hebben levert het
> onherstelbare verminkingen op (die sauna kuren met overdoses vitamine A

De purif gaat bij de meeste mensen goed. Maar omdat het niet altijd
goed gaat ben ik tegen de policy van de CofS om iedereen de purif te
laten doen.

In Ronsorg wordt de purif alleen aangeraden voor mensen die ernstige
na-effecten hebben van drugsgebruik. Wanneer de verwachte baten opwegen
tegen het risico dus.
Dit was ook de oorspronkelijke policy van de CofS.

> bv.), en als je nog meer pech hebt ga je er aan dood (Lisa McPherson bv.).

Van Lisa weet ik niet zoveel af, ik heb wel begrepen dat ze in 1995
"flipte" nadat ze een auto-ongeluk kreeg. De Church heeft haar toen
verzorgd en heeft dat amateuristisch en slecht gedaan, waarna ze was
overleden. De Church is toen aangeklaagd en vrijgesproken, omdat het
niet duidelijk was of ze niet evengoed doodgegaan zou zijn aan de
gevolgen van het ongeluk (een bloedpropje van het auto-ongeluk zou een
infarct veroorzaakt kunnen hebben).

De CofS is geeaan medische organisatie en dient zich dus niet met
verpleging bezig te houden, maar daarvoor andere, professionele
organisaties in te schakelen. Ik ga de fouten van de CofS op dit gebied
dan ook niet verdedigen of goedpraten. En aangezien ik geen lid ben van
de CofS heb ik daar ook geen reden toe.

Wel loopt het aantal Scientologen in de honderdduizend(en) dus Lisa`s
verhaal was eerder een akelige uitzondering dan regel.

[Johan Wevers]

<peterst...@hotmail.com> wrote:

>Demagogische prietpraat. De methoden van Scientology zijn wel degelijk
>getest.

Dan wil ik wel eens artikelen zien in peer-reviewed wetenschappelijke
tijdschriften (dus niet de hoera verhalen die scientology zelf uitgeeft).

>Pat Krenik (die al Scientoloog is sinds 1952) werkte in de jaren 50 en
>60 in Ron Hubbards organisatie en vertelde dat LRH zijn netwerk van
>Scientology organisaties als research netwerk gebruikte. Om de paar
>dagen stuurde LRH een nieuwe methode naar Scientology organisaties over
>de hele wereld met de vraag om deze te testen. Na enkele dagen kwamen
>de resultaten terug.

Een belachelijke methode. Om te beginnen is de proefopzet natuurlijk niet
duidelijk: hoe beoordeel je of een resultaat goed of slecht is? En enkele
dagen lijkt me wel heel kort voor resultaten in dit soort gebieden. Zeker
in die tijd, toen de communicatiemiddelen minder snel waren dan nu.

>> Nou, dat is bij scientology dan overduidelijk: de enigen die er beter van
>> worden zijn de mensen die er geld mee verdienen. Voor de rest heeft het op
>> z'n best geen effect (behalve financieel),
>
>Je stelling dat Scientology niets positiefs te bieden heeft is
>onhoudbaar.
>
>Zie bijvoorbeeld http://www.fzaoint.net/success/index.html
>Hier zijn 21 pagina`s vol successtories te zien (click onderaan scherm
>voor meer pagina`s)

Succesverhalen zijn standaard bij pyramidespelen en dergelijke zooi.
Oncontroleerbaar en exemplarisch. Voor elk succes kunnen er wel 10000
mislukkingen zijn die niet gepubliceerd worden. Ik wil peer-reviewed
artikelen in medische tijdschriften, zoals The Lancet.

>Merk op dat succesverhalen in de freezone volledig vrijwillig zijn (in
>tegenstelling tot de CofS)

Dan is het nog steeds geen goede graadmeter. Gewoonlijk is schermen met
succesverhalen een indicatie van onbetrouwbaarheid. De methode is niet
voor niets geliefd bij onduidelijke vastgoed-CV's waar je je geld kunt
weggooien aan beleggingen in nog te bouwen vakantiehuizen in een of ander
ver weg liggend land.

>> als ze pech hebben levert het
>> onherstelbare verminkingen op (die sauna kuren met overdoses vitamine A
>
>De purif gaat bij de meeste mensen goed. Maar omdat het niet altijd
>goed gaat ben ik tegen de policy van de CofS om iedereen de purif te
>laten doen.

Je bedoelt met "goed" zeker "levert geen (direct zichtbare, want je lever
zal zowiezo wel een aardige klap krijgen) onherstelbare schade op"?

>In Ronsorg wordt de purif alleen aangeraden voor mensen die ernstige
>na-effecten hebben van drugsgebruik.

Dan is het nog steeds een onzinnige onwerkzame methode.

>Wel loopt het aantal Scientologen in de honderdduizend(en) dus Lisa`s
>verhaal was eerder een akelige uitzondering dan regel.

Tja, de meeste mensen gaan gelukkig niet dood aan iets dergelijks.
Scientoloog of anderszins. Alleen lopen scientologen veel grotere
risico's als er zoiets gebeurt als de meeste anderen.