Hersengolven meten als zijnde emoties is in essentie precies hetzelfde
als frenologie (schedels meten om emoties te ontdekken) en fysiognomie
(gelaatsuitdrukking meten). Inmiddels zijn frenologie en fysiognomie
veroordeelt als pseudo-wetenschap. Darwin was ook druk met
fysiognomie. Al deze pseudowetenschap resulteerde uiteindelijk in de
holocaust, omdat deze theorie subjectiviteit uitsluit, en dus het
geweten van de aanhangers van de theorie niet meer goed functioneert.
Nu zijn neurologen al bezig om hun pseudowetenschappelijke
"bevindingen" te laten doordringen tot de rechterlijke macht. Er
worden veel combinatie studies rechten en neurologie aangeboden op
universiteiten. Het gaat dus rechtsstreeks vanuit de wetenschap naar
menselijke tragedie.
Emoties meten kan logischerwijs niet, omdat emoties op basis van vrije
wil opereren. Door te kiezen wordt informatie gecreeerd, dat is
expressie van emotie. De informatie is nieuw, en komt dus van niks.
Dat niks is meetbaar, de berekening waar de resultaatinformatie van
een keuze vandaan komt, komt uit op 0 voor positie, massa, versnelling
etc. Men kan alleen subjectief, met een keuze dus, de achterliggende
emotie identificeren, en daarom staan emoties buiten de wetenschap. In
de wetenschap mag je niet een conclusie bereiken door het antwoord te
kiezen, je mag in de wetenschap alleen de conclusie bereiken door te
meten (kopieren van informatie uit de omgeving), of berekening.
Men kan alleen onderzoek doen naar emoties door een subjectief
redelijk oordeel als standaard te stellen. Bijvoorbeeld het oordeel
dat het gezicht :-) geluk aanduidt als standaard nemen. Vervolgens kan
men het geluk meten in de populatie door de richting van de mondhoeken
te meten. Het resultaat van deze meting blijft subjectief, men kiest
ervoor dat :-) expressie is van een gelukkige geest.