On 4/28/2013 1:12 AM, Sietse Vliegen wrote:
> Illuminatus <illum...@gnosis.zen> schreef:
>> Je blijft dan wel met de vraag zitten wat het evolutionair voordeel zou
>> kunnen zijn bij de religieuze, animistische of magisch-realistische
>> denksystemen die vrij universeel lijken te zijn bij de moderne en minder
>> moderne voor-wetenschappelijke mens. Bij het vals-negatief tijgerpatroon
>> was het duidelijk, maar wat bvb. met de begrafenisrituelen als
>> aanwijzing voor het geloof in een leven na de dood? Er zijn in Spanje
>> begraafplaatsen teruggevonden van Neanderthalers van 50,000 jaar
>> geleden, en je overledenen begraven met wat gedoe er rond geeft de
>> tijgers toch meer kans?
>
> Neuken ook, evenals slapen. En toch bestaan beide.
Tja, leven op zich is een heel riskant bedrijf, want je gaat er 100%
zeker aan dood. Het verschil tussen religie en meer bepaald
begrafenisrituelen en neuken/slapen is wel dat het laatste noodzakelijk
is voor het bestendigen van de soort en het eerste niet. In de wildernis
achterblijven om in het geval van een jachtongeval je dode naaste te
begraven is een bijkomend risico dat eigenlijk niet nodig is.
> Dat begraven is van
> na de evident voordeel brengende evolutie van intelligentie,
> groepscohesie en werktuigmakerij.
Op zich legt het de schroom en eerbied voor lijken van naasten (co-genen
dragers) niet uit. Als mede-jager heb je niet veel aan een lijk en aan
de groepscohesie zal een lijk ook al niet veel doen. Die zijn gewoonlijk
nogal zwijgzaam rond het kampvuur. Het volstaat een lijk enkele
honderden meters van de kampplaats te dumpen en de wolven en later de
mieren zullen hun werk wel doen.
Er wordt wel eens gezegd dat men de moderne mens kan herkennen aan taal
en dus aan versnelde culturele overdracht. Uiteraard is groepscohesie
hierbij noodzakelijk maar een belangrijker element is empathie en zelfs
hogere-orde empathie, hierbij verwijzend naar het recente werk van Frans
de Waal. Hoe anders kan je begrafenisrituelen verklaren dan door
verlengde empathie tov het lijk, en *dus* het aanvoelen/geloof dat er
ergens een essentie van de dode verder leeft, in welke vorm en waar dan ook?
Nu is rouwgedrag ook vastgesteld bij vogels en zoogdieren, en zeker bij
primaten, maar rouwen is wel wat anders dan begraven met schroom.
Rouwgedrag kan je meer omschrijven als reactief tov het wegvallen van
een relatie, een soort cold Turkey verschijnsel, afkicken en het
rudimentaire besef van je eigen gemis.
Ritueel begraven gaat toch een heel stuk verder en impliceert dat je nog
gevoelens toekent aan de andere, hoewel die gevoelens niet meer
zichtbaar zijn. Er zijn bonobo-wijfjes beschreven die hun dode baby nog
56 dagen bijhouden maar begraven doen ze ze niet.
> Maar copuleren en slapen zijn vele
> miljoenen jaren ouder. Niet (eenvoudig) kunnen verklaren van het
> voordeel zegt dus weinig. Na de uitvinding van de seks, met name in
> het dierenrijk, was in principe het meest idiote mogelijk: was een
> bepaalde eigenschap ooit een tijdje een overlevingsvoordeel, dan
> konden zomaar de exemplaren die daarop geilden, en ook zij die het
> hadden, de soort genetisch gaan domineren. Ook lang nadat de grenzen
> waarbij het nog overlevingsvoordeel gaf waren overschreden.
>
> Geslachtelijke voortplanting zelf lijkt(!) vnl te maken te hebben met
> de ontsnapping aan de mutatiesnelheid van parasieten. Dus de soorten
> die "het" deden, hadden daarmee betere kansen. En met de - daarop
> onvermijdelijk volgende - seksuele selectie, konden ze bovendien een
> heel stuk sneller evolueren in een eenmaal "gekozen" richting.
> Wellicht is daar veel van wat we nu hebben (en ook wat de mallotigste
> soorten hebben) te danken. Maar het maakte ook runaway selection
> mogelijk (en dus runaway evolution), waardoor de ene na de andere
> soort "het ravijn in" kon evolueren. Voor paleontologen is dat
> natuurlijk een feest, want wat is er nou mooier dan elke dag een
> uitgestorven soort vinden, die bovendien nog eigenschappen heeft
> waarover een normaal mens zich doodlacht.
Ergens zijn we nu subtiel gedachtensporen aan het wisselen. Bedoel je
dat wijfjes vielen op mannetjes die hun schoonouders zo netjes
begroeven? Of bedoel je dat niet elke bestendigde trek noodzakelijk
overlevingswaarde moet bezitten?
Dit laatste is ongetwijfeld waar want er zijn ook neutrale trekken tov
de overlevingskans. Je kan begrafenisrituelen dan zien als een soort
entertainment waarbij ook de groepscohesie wordt bevorderd, kijk maar
naar de begrafenisstoeten en het begrafenisfeest. Dat gaat vooral op
wanneer de overledene nabij het veilige kampvuur sterft, maar minder bij
een (jacht)ongeval in de gevaarlijke wijde wereld.
Ik heb ook niet gezegd dat begrafenisrituelen een direct
overlevingsvoordeel hebben, maar wel het geloof waaruit ze voortspruiten
als onvermijdelijk gevolg wel, en in dat geval zou het geloof een groter
voordeel bieden dan het nadeel van de daaruit voortvloeiende en soms
riskante acties, zoals je dierbare in de wildernis gaan begraven.
> En de ongeslachtelijk voortplantenden, die daar logischerwijs minder
> last van zouden moeten hebben, konden ons allang niet meer inhalen.
> Zouden ze niet door schimmels en ander tuig van laag allooi worden
> geveld, dan missen ze altijd nog het evolutionair kunnen doordenderen
> in een eenmaal vastliggende richting. Wat, behalve dat een fiks aantal
> uitstervingen, ook soorten oplevert die anders nooit zo "ver" gekomen
> zouden zijn.
Een aantal takken van hominiden zijn wel degelijk uitgestorven,
waarschijnlijk meer dan we nu denken. In het droge Oost-Afrika zijn er
een aantal teruggevonden maar in de wildste experimenteerzone, de
jungles, zijn natuurlijk alle fossielen verdwenen door de zure bodem.
Shit happens, vooral bij de blinde evolutie die maar van generatie op
generatie werkt en nooit "weet" waar ze zal uitkomen. Da's dan weer een
nadeel tov God die wel een plannetje in Zijn hoofd had, al heeft Hij er
onderweg wel met Zijn pet naar gegooid.
>> Er duiken al tekenen op van religie meer dan 300,000 jaar geleden, in
>> het vroege paleolithicum. Ik heb hier wat zitten lezen:
>>
http://en.wikipedia.org/wiki/Paleolithic_religion
>>
>> Een gedragstrek die zo oud is kan je moeilijk afdoen als een delusie en
>> moet overlevingswaarde hebben. In zijn vroegere docu's voor de BBC gaat
>> Dawkins hier op in maar ik heb zijn antwoord altijd wat flauw gevonden.
>
> Dat heb ik nou bijna altijd, als iets "evolutionair verklaard" wordt.
> Mijn vraag, zou ik de persoon ontmoeten, is dan altijd: stel dat
> eigenschap X niet bestond. En jij ten tonele kwam voordat iemand
> erover zat te lullen. Via welke logica zou jij dan hebben kunnen
> voorspellen, dat eigenschap X zich zou gaan ontwikkelen? En durf je
> met droge ogen te beweren, dat jij dat zou gaan concluderen?
Het antwoord staat in "The Ancestor's Tale" van Dawkins. Je moet terug
redeneren, niet vooruit. Waarom we 4 ledematen hebben en niet 6 of meer
zoals de insecten of arthropoden berust op puur toeval, niet op een
logische overweging van een externe Designer. Als de nakomelingen van de
benige en viervinnige Sarcopterygii, de Tetrapoden en onze
gemeenschappelijke voorouders met de amfibie�n en reptielen, niet op het
land waren gekropen 400 miljoen jaar geleden, - dan hadden we misschien
8 ledematen gehad.
Ik kan me best voorstellen dat een mens met 6 ledematen heel wat
voordelen zou bieden, al was het maar omdat hij kon pissen tegen een
boom met zijn onderste armen, en tegelijk de pan-fluit bespelen met zijn
bovenste armen om wijfjes te lokken. Eigenlijk is een bipedaal een heel
slecht design, qua stabiliteit en loopsnelheid. Een Centaur zou even
snel kunnen draven als een paard en tegelijk even handig zijn als een
Zwitsers uurwerkmaker. Niet te versmaden tijdens de jacht en de daarop
volgende ontvlezingspartij!
Een centaurus sapiens sapiens zou zelfs niet eens een stoel of een sofa
nodig hebben om te rusten, tot groot verdriet van Ikea. Aan de andere
kant zouden onze WC's er heel anders en groter moeten uitzien tot groot
jolijt van Ideal Standard. Ach, ellek foorteel hep se nateel.
Maar alzo geschiedde, als was naspeld door de Schriften, dat Lucy de
pech had dat India tegen Azi� botste (daarbij het tektonisch
snelheidsrecord brekend van 15cm/jaar), dat in Oost-Afrika de monsoons
wijzigden door de oprijzende Himalaya, dat de bomen verdwenen door de
daaruit voortvloeiende droogte, dat ze op haar achterste poten moest
gaan staan om de tijgers boven het gras te zien aanstormen, en dat ze
niks omhanden had waar haar kleinzoon Handige Harry (Homo Habilis) een
leuke oplossing voor bedacht. Hoe heet dat in management-trainingen?
Crisissen zijn uitdagingen. Of dexteriteit of bipedalisme eerst kwam is
nog altijd een voorwerp van discussie.
Wat je er op creationisten-fora niet in krijgt is dat evolutie met
piepkleine stapjes te werk gaat, en dat elke stap een onmiddellijk
voordeel moet hebben voor de volgende generatie. Een mutatie naar 6
ledematen of een kop tussen je billen is haast altijd dodelijk of neemt
op zijn minst de appetijt van geile mannetjes/vrouwtjes weg. We hebben
dus in ons genoom niet de best mogelijke oplossing, maar een oplossing
die "will do" tov de voorgaande generatie. Dat is de enige evolutionaire
uitleg die je voor een trek kan geven.
Als evolutie helderziend was (quod non) had ze ons misschien opgescheept
met een brein dat wel een prachtige technologie kon ontwerpen maar ons
niet zou opzadelen met het gedoe van begrafenissen. Om een of andere
reden zijn beide echter hand in hand gegaan, misschien omdat religie
collateral damage was bij de intelligentie en de empathie, en de
nieuwsgierigheid, de waarom? vragen. Een mutatie die beide scheidt noemt
men doorgaans psychopathie of sociopathie en die doet het niet zo goed
bij wijfjes, althans niet zo goed als een pauwenstaart.
> Maar ik vraag het niet zo vaak, want "ahum, tsja.." kan ik zelf ook
> wel verzinnen.
>
>> Voor de goede orde: dit zegt natuurlijk helemaal niks over het werkelijk
>> bestaan van het bovennatuurlijke, maar alleen over de menselijke
>> behoefte aan godsdienst, of, bij het moderne verdwijnen van
>> ge�nstitutionaliseerde religie, de behoefte aan iets spiritueels dat in
>> de limiet wil ontsnappen aan het verschrikkelijke feit van onze fysieke
>> en mentale dood.
>
> O, er kan best meer zijn dan wij (kunnen) weten. En de kans dat er van
> alles is ontstaan om bovengenoemde redenen is een kleine 100%. Maar de
> kans dat die twee iets gemeen hebben, acht ik nogal klein.
Jamaar, dat was het punt niet zozeer. Eigenlijk is het irrelevant of er
een spiritueel hiernamaals bestaat of niet. De vraag is waarom wij
gedreven worden in een hiernamaals of een hiervoormaals (bij
re�ncarnatie) te geloven. Deels is dat natuurlijk een angstreductie want
(denken aan) boze geesten kunnen je jacht wel degelijk om zeep helpen.
Misschien is het collateral damage bij onze empathie die niet stopt bij
de lijkwording. En dan ben je verder van huis, is het niet?
"God" is cultureel bekeken altijd de enabler van het voortbestaan na de
dood geweest. Neem de proef op de som en vraag mensen (forced choice)
wat ze het liefst zouden opgeven: het geloof in een Opperwezen /of/ het
voortbestaan na de dood. Wedden dat je het antwoord op voorhand al weet?
Waarom denk je dat een bomgordelaar zichzelf opblaast? Niet voor Allah
hoor, maar voor die 72 maagden. Allah zonder die maagden kan de pot op.
> Neem nou dat evoluerende computermodel, en breid het een beetje uit.
> Dat die wezens zelf hypothesen kunnen maken, om elkaar nog beter te
> kunnen opvreten, en zichzelf nog succesvoller te maken. Ze zullen
> vermoedelijk groeps- en solitaire soorten gaan vormen.
Dat weet je op voorhand niet. Vissen vormen scholen omdat ze dan
perceptueel bij de jagers als 1 grote vis overkomen, eentje die ze best
gerust laten. Hoe is dat begonnen? Misschien met 2 vissen die kort bij
mekaar aanschurkten en die een ietsiepietsie minder werden opgegeten
door een grotere vis, ondanks het feit dat ze het voer moesten delen.
Toen werden het er meer, enzovoort. Elke stap op zich had
overlevingswaarde en er zat aanvankelijk geen "school" idee achter.
Bij een mens is dat anders gegaan. Die is als groeps-clade begonnen als
proto-aap en die heeft nooit het solitaire bestaan kunnen uitproberen of
er geleidelijk naar muteren want elke plotse loner was allicht een vogel
voor de kat. Misschien was een loner beter geweest, net als een Centaur,
alleen, we moeten lukraak voortbouwen op wat we al hebben.
Waarom is de aap dan een groepsdier geworden? Misschien omdat er op een
moment te veel apen kwamen en te weinig bomen, dat terwijl er heel veel
voer hing in 1 boom. Als je er in slaagt kort op mekaar te leven zonder
gedoe heb je natuurlijk veel meer nakomelingen dan een asociale brulaap
die z'n eigen boom wil.
De densiteit van het voer en de inspanning vereist om het te vangen zal
natuurlijk bepalend zijn. Een blozende appel aan z'n takkie biedt niet
zo erg veel weerstand, een snelle zebra in de savannah wel. Ik weet het
niet maar wat ik wel weet is dat paradigm-changing mutaties welhaast
altijd dodelijk zijn. Ons DNA is meer dan 98% identiek met dat van de
chimp en een koe met 3 poten valt omver. Assu begrijp wattek bedoel.
> En hypothesen.
> Beide varianten waarschijnlijk heel verschillende. Je kunt het zo gek
> niet bedenken, of ze verzinnen het. Maar dat ze zullen bedenken dat ze
> allemaal geprogrammeerd zijn door ene Illuminatus, postende op Usenet,
> die kans lijkt me te verwaarlozen. Ongeacht of dat toch het geval is.
> Tenzij zo'n silicium-gebonden fantasiewezentje buiten zijn fysica
> iets kan waarnemen natuurlijk. Maar zijn er redenen om te vermoeden
> dat zoiets mogelijk is? Behoudens dat er een stel zijn die allerlei
> vreemde gewaarwordingen - mogelijk al generaties lang - zo hebben
> uitgelegd? Waarvoor nog nimmer engige bevestiging is gevonden?
> Ik zie er geeneen.
Nu zit je in de Matrix. Dat kan wel, als seculaire vorm van de
predestinatieleer, maar dan zal je dan toch bewijzen moeten voor
aanhalen. Toch bedankt voor de leuke badinerie zonder UFO's en Bigfoots.
Ach tja, what if... ?
What if wild animals ate fast food?
http://www.youtube.com/watch?v=S99Hk116Hpk