Maar gelukkig houdt ons aller burgervader Knorhen het zaakje weer goed bij
elkaar!
(ik krijg trouwens visioenen van kleine Afrikaanse koninkrijkjes en vette
corrupte chiefs)
Telegraaf/zaterdag/pag5:
xxxxxxxxxxxxxx
Pensioneigenaren John en Max Inden zijn het zat, spuugzat. Jarenlang
liggen de broers al in de clinch met de gemeente Amsterdam en deze week
barstte de bom. De Indens hebben tegen zeven ambtenaren aangifte gedaan van
strafbare feiten, variërend van meineed tot vernieling. Hun advocaten
betitelen het stadsdeel Centrum als een criminele organisatie en bereiden
een forse schadeclaim voor. Alles draait om eert pension aan de
Spinozastraat. Sinds de aankoop woedt tussen de Indens en de gemeente een
oorlog. De broers zouden huurders hebben weggejaagd en een illegaal hotel
runnen. Met groot machtsvertoon vinden regelmatig invallen plaats.
Mysterieuze incidenten, zoals een inbraak en een aanslag met een brandbom,
worden door de broers in verband gebracht met het conflict. „Wij zijn
vogelvrij verklaard door de bestuurlijke afpersmaffia, maar nu slaan we
terug.”
Eigenaren slepen Amsterdamse ambtenaren voor de rechter wegens oplichting,
vernieling en meineed
PENSION HOMMELES!
Advocaten: „Stadsdeel Centrum criminele organisatie”
door JOOST DE HAAS en HANS VERMAAK
AMSTERDAM, zaterdag
Strak in het pak en vol goede moed verschenen John en Max Inden eind
oktober 1999 bij de Amsterdamse ambtenaar Rob J. Als de nieuwe eigenaren
van een pension aan de Spinozastraat hadden zij wat zaken te bespreken met
de sectorleider Binnenstad van Bouw- en Woningtoezicht. Belangrijkste punt
was een nieuwe vergunning. Rob J. was kort en krachtig, zo herinneren de
broers zich: „Heren, er zijn natuurlijk twee manieren om de zaak te
behandelen, de moeilijk een de makkelijke manier.”
Nu, bijna vier jaar later, denken de broers met gemengde gevoelens
terug aan die eerste ontmoeting met de ambtenaar, die zou uitgroeien tot
een ware kwelgeest. „Noem het naïef of argeloos. Wij hebben die mededeling
van hem destijds onvoldoende op waarde ingeschat”, zegt John Inden (39).
„Achteraf denken we nu wel eens, waren we er maar op ingegaan. Wat had het
ons gekost? Misschien vijfduizend gulden. Dan was ons wellicht al deze
ellende bespaard gebleven.”
Een buitenkansje, zo zagen zij de aankoop van het pand Spinozastraat
37 in de zomer van 1999. Voor 650.000 gulden werden de Indens
pensioneigenaar. Althans dat dachten zij. „Onze notaris heeft alles
uitgezocht en wij waren ook nog de gemeentearchieven ingedoken”, vertelt
Max Inden (43) – voormalig uitbater van een brasserie. „Het pand aan de
Spinozastraat was al sinds 1973 in gebruik als kamerverhuurbedrijf. De
enige restrictie die de gemeente in de loop der jaren had aangebracht, was
dat er in de tien kamers geen werkende meisjes mochten worden gehuisvest.
We moesten wel even lachen toen we dat lazen.”
E-mailverkeer
Dat was een van de laatste keren dat de broers zich vrolijk konden
maken over de status van hun pension. Na de ontmoeting met ambtenaar J.
stapelden de problemen zich op. Uit intern e-mailverkeer van de gemeente,
waarin deze krant inzage heeft gehad, blijkt dat de ambtenaren onder
leiding van J. intensief contact onderhielden met een huurster, die sinds
1998 in het pand woont.
Deze vrouw, Amber K., eist al jaren van de gemeente dat haar
kamertje van vijf bij vijf meter tot zelfstandige woning wordt verklaard.
Zij wist een stortvloed van klachten over de broers te verzamelen. Op het
internet verschenen onder de kop ´Wild West op de Woningmarkt´ dramatische
verhalen over de vermeende praktijken van de broers. „Bedreigingen,
scheldpartijen, lijm in de sloten, niets is de eigenaren Inden te dol om
het pand leeg te krijgen”, zo werd gemeld.
Doel van de broers was, zo werd verondersteld, het wegjagen van de
toenmalige huurders, zodat zij van het pension een hotel konden maken. Een
waslijst van klachten bereikte ook de politie. Zo zou er sprake zijn
geweest van ´middernachtelijk gebons op de deuren, het stelen van post en
het versperren van doorgangen´.
John Inden ontkent de aantijgingen: „Een giller! Het is echt
allemaal verzonnen, pure waanzin. Maar ondertussen lag er een dik dossier
bij de politie met zo´n 115 klachten, waarover wij nooit zijn gehoord. Hoe
kunnen wij ons daar nou tegen verdedigen?
De klachtenregen belandde ook bij de rechter, die John Inden begin
2000 via een zogeheten ´pand- en contactverbod´ tijdelijk verbood in de
buurt van de huurders te komen. „Dat vonnis is echter nooit betekend”, zegt
Inden, die nog steeds hoogst verontwaardigd is over de haatcampagne.
Brandbom
In dezelfde periode werden de ruiten van John Indens auto een paar
keer achtereen vernield en vond op zijn toenmalige privé-adres een aanslag
met een brandbom plaats. De schade bleef beperkt, maar de schrik was er
niet minder om. „Het was ´s avonds, ik zat binnen en opeens vloog die bom
naar binnen. Ik schrok me wezenloos, rende onmiddellijk naar buiten en wist
de dader te pakken. Een dag later werd hij alweer vrijgelaten door het
politiebureau IJtunnel. Dat is toch raar? Iemand gooit een explosief naar
binnen, waarbij gevaar voor brand in de wijde omgeving ontstaat en die
wordt zomaar losgelaten.Verzoeken aan politie en justitie om te vervolgen,
bleven onbeantwoord. Een curieuze zaak.”
Na maandenlang steggelen kregen de broers in april 2000 hun
gebruiksvergunning voor het pension. In de maanden die daaraan voorafgingen
was nog strijd geleverd over een huisnummeringsbesluit, waarmee de
piepkleine pensionkamers tot zelfstandige woningen waren gebombardeerd. De
gemeente trok dit besluit echter weer in, nadat de broers via hun advocaat
bezwaar hadden gemaakt. Ondertussen trof de gemeente voorbereidingen voor
wel heel verregaande inspecties. Van sommige ophanden zijnde invallen werd
huurster K., zo blijkt uit e-mails, vooraf geïnformeerd door de ambtenaren.
John Inden: „Voor het eerst van ons leven ondervonden wij aan den
lijve wat een enorme macht een overheidsapparaat ten toon kan spreiden. Bij
de invallen kwamen niet alleen ambtenaren van Bouwen Woningtoezicht, maar
ook politiemannen in combat-uniform. Ambtenaren van diverse andere diensten
deden eveneens mee en de pers werd uitgenodigd. Wij werden vervolgens na
een van die invallen afgeschilderd als criminelen die onderdak boden aan
illegale Chinezen. Niets is minder waar, de huurders waren studenten met
een huurcontract en hadden allemaal een verblijfsvergunning.” Dat is later
ook bevestigd door de politie.
Volgens advocaten Jurjen Pen en Peter Nicolaï was bij de inspecties
sprake van onevenredig groot machtsvertoon en gingen ambtenaren hun boekje
te buiten. Bovendien zijn inspectierapporten valselijk opgemaakt, aldus de
advocaten. Jurjen Pen: „In ambtsedige verklaringen wordt vermeld dat
bewoners toestemming hebben gegeven om hun kamer te betreden, te doorzoeken
en foto´s te maken. Het ging om Chinezen die geen Nederlands spreken, naakt
in bed lagen en ´s ochtends zeer vroeg werden overvallen doordat de deur
onverwacht en zonder hun toestemming werd geopend. De gedachte dat zij
ergens toestemming voor hebben gegeven, is dwaas.”
Horrorverhalen
De Indens hebben naar hun zeggen de grootste moeite gehad om de
bewoners gerust te stellen. Maar het bleef niet bij invallen. „Ambtenaar J.
benaderde huurders en bemiddelingsbureaus, gaf zich daarbij soms uit voor
politieman en joeg de mensen de stuipen op het lijf met horrorverhalen over
illegale praktijken en brandonveiligheid”, vertelt Max Inden.
Overleg werd telkens door de gemeente afgewimpeld, aldus de broers.
„Wij liepen op tegen een muur van onwil en leugens.” Ook doet de gemeente
ogenschijnlijk niets met een tip van de broers, dat een van de bewoners in
werkelijkheid op een ander adres woont en zijn kamer alleen aanhoudt als
adres voor zijn uitkering.
John Inden: „We hebben een camera geïnstalleerd om te kunnen
vastleggen wanneer deze man, die zegt dat hij leraar is en geen werk kan
krijgen, het pand betreedt. Nou, nooit dus! De bewijzen liggen er, zo
hebben wij tegen de gemeente gezegd. In de vorm van een hele reeks
videobanden van een jaar lang. Ze liggen opgeslagen in kamer 1 van ons
pand. Maar niemand kwam kijken. Wel vond kort daarop een inbraak plaats,
uitgerekend in die ene kamer. Een tvtoestel en andere waardevolle spullen
lieten de heren inbrekers staan. Wat ze wel meenamen? Alle videobanden.”
Volgende kolom
• John (links) en Max Inden: ”We hebben Job Cohen bijna gesmeekt:
burgemeester, doe iets! Maar we kregen nul op het rekest."
• Het pand waar de soap om draait: Spinozastraat 37 – al sinds 1973 een
kamerverhuurbedrijf, maar voor de Indens een bron van ellende.
FOTO´S: HANS PETERS
• Peter Nicolaï
FOTO: ANP
• Jurjen Pen
FOTO: ANNALEEN LOUWES
De ´Spinoza Soap´ houdt de Indens dag en nacht bezig. Deze week nog
verloren zij een van de bestuursrechtelijke procedures ´alleen maar omdat
de rechter zich heeft gebaseerd op informatie en stukken van de gemeente
die onjuist zijn´, zo menen de broers, die volop bezig zijn om hun gelijk
te halen. Zo zijn de afgelopen maanden de meest betrokken ambtenaren
tijdens voorlopige getuigenverhoren bij de rechter-commissaris aan de tand
gevoeld.
Bandopnames
De verhoren dienen ter voorbereiding van een civiele rechtsgang,
waarin door advocaten Pen en Nicolaï een forse schadevergoeding zal worden
geëist. De ambtenaren worden daarbij om de oren geslagen met
bewijsmateriaal, onder meer bestaand uit heimelijk gemaakte bandopnames van
invallen en videobeelden.
Uit de verhoren komt volgens de advocaten een beeld naar voren van
´een gestructureerd samenwerkingsverband dat niet schuwt om over hun
activiteiten meinedig te verklaren´. Volgens Pen en Nicolaï dringt de
conclusie zich op dat hier sprake is van een criminele organisatie. Dat
melden zij deze week in de strafklacht die namens de Indens is bezorgd bij
hoofdofficier van justitie Leo de Wit.
Tegen zeven ambtenaren van het stadsdeel Amsterdam-Centrum is
aangifte van strafbare feiten gedaan. De sectorleider Binnenstad, ing. Rob
J., wordt beschuldigd van ´dwang met misbruik van gezag´, vernieling (deur
geforceerd) en smaad (over de gebroeders Inden). Hij heeft voor de
rechtercommissaris verklaringen afgelegd die volgens interne emails en
correspondentie aantoonbaar onjuist zijn, zodat sprake is van meineed.
Dit geldt volgens de advocaten ook voor de juridisch medewerkster
van Bouw- en Woningtoezicht, mr. Ingrid J., die tijdens haar getuigenis 21
onjuistheden heeft verteld en een keer geweigerd heeft te antwoorden op een
vraag. Ook heeft zij het ambtsgeheim geschonden door ´derden´ in te lichten
over interne besluitvorming in het dossier-Inden.
De inspecteurs Theo B. en Bob S. hebben van hun bezoek in februari
dit jaar aan de Spinozastraat 37 een verslag gemaakt, dat in strijd is met
de feiten zoals blijkt uit een bandopname en schriftelijke verklaringen van
huurders. Tegen hen is aangifte gedaan van ´het doen van valse opgave in
een authentieke akte´.
Inspecteur M. is op 22 januari 2002 woonruimten binnengegaan zonder
dat hij hiervoor een machtiging had of toestemming van de bewoners, wat het
strafbare feit onrechtmatige binnentreding oplevert.
Voor de rechter-commissaris verklaarde inspecteur Bert de B. over
de bovenste etage van het pand dat het één zelfstandige woonruimte zou
zijn, terwijl hij eerder schriftelijk had vastgesteld dat het twee apart te
verhuren kamers waren. Ook hij maakt zich volgens de advocaten schuldig aan
´het onder ede opzettelijk een valse verklaring afleggen´ (meineed).
Stadsdeelmedewerkster Elly van S. wordt verweten dat zij
herhaaldelijk vertrouwelijke informatie over het pension heeft laten lekken
(schending ambtsgeheim), onder meer aan huurster K. die een privéoorlogje
voert tegen de gebroeders Inden. Zo werd de huurster – „beste Amber” – van
tevoren getipt over de grote inval van 29 juli vorig jaar door –
„groetjes, Elly”.
John en Max Inden hebben onlangs nog aan de bel getrokken bij
burgemeester Job Cohen. „We hebben hem bijna gesmeekt: burgervader, doe
iets! En wat krijgen we als antwoord? Het is mijn zaak niet, want het raakt
niet de openbare orde. Je zou toch denken dat de integriteit van het
bestuur wel degelijk iets te maken heeft met openbare orde, maar niet dus
volgens Cohen.”
„We zijn vogelvrij verklaard door de bestuurlijke afpersmaffia”
Terwijl het stadsdeel deze week ieder commentaar weigert, omdat de zaak
´onder de rechter is´, wachten de broers gelaten af. „De schade die wij
hebben geleden, is enorm”, zegt Max Inden. „En dan hebben we het alleen
over materiële schade, zoals advocatenkosten en gederfde inkomsten. Het
psychische leed dat ons is aangedaan, de immateriële schade, is niet te
becijferen. Wij zijn vogelvrij verklaard door de bestuurlijke afpersmaffia.
Hoe bereken je het geknakte vertrouwen in de overheid en de rechtsstaat?”
--
Bye,
Willem-Jan Markerink
The desire to understand
is sometimes far less intelligent than
the inability to understand
<w.j.ma...@a1.nl>
[note: 'a-one' & 'en-el'!]
Willem-Jan Markerink wrote:
>
> Hmm....of men *dit* eigenlijk wel in gedachten had, bij het ontwerpen van
> het wetsartikel 'criminele organisatie'....ai.
>
> Maar gelukkig houdt ons aller burgervader Knorhen het zaakje weer goed bij
> elkaar!
>
> (ik krijg trouwens visioenen van kleine Afrikaanse koninkrijkjes en vette
> corrupte chiefs)
>
> Telegraaf/zaterdag/pag5:
> xxxxxxxxxxxxxx
> Pensioneigenaren John en Max Inden zijn het zat, spuugzat. (...)
Het hele verhaal komt van één kant. Een niet erg betrouwbare kant, vrees
ik.
Och, een advocaat zal toch niet zomaar voor het artikel 'criminele
organisatie' gaan vrees ik.
Dat het verhaal van één kant komt wil toch niet zeggen dat het van a tot z
gelogen is. Wellicht dat bepaalde zaken genuanceerder liggen... maar dan nog
gaat het verhaal alle perken van behoorlijk bestuur te buiten.... Nicolai en
Penn zetten niet hun reputatie op het spel wanneer zij niet geloven dat ze
hun stellingen (deels) kunnen onderbouwen. Zouden ze dat wel doen dan zij ze
aan te spreken ogv smaad en is een klacht bij de deken zo gedeponeerd.
--
grtz,
Edwin
The opinions expressed herein are not necessarily those of my employer, not
necessarily mine, and probably not necessary at all.
Die gebroeders Inden zijn gewoon criminelen. Hans Vermaak had zeker
een slechte dag.
Lees dit maar eens:
http://www.parool.nl/1028614837264.html
A'dam wil eind aan illegaal hotel
(Van een verslaggever)
AMSTERDAM - De gemeente probeert door het vorderen van de bedden een
eind te maken aan het 'illegale' hotel in het al jaren omstreden pand
Spinozastraat 37 in de binnenstad. Het pand wordt tegen de regels
verhuurd aan steeds wisselenden groepen Chinezen, terwijl twee
huurders die weigeren te vertrekken, door de huisbaas het leven zuur
wordt gemaakt.
Vanmorgen diende voor de bestuursrechter een rechtszaak waarmee
advocaat P. Nicolaï van huiseigenaar John Inden de inbeslagname van de
bedden probeerde te voorkomen.
Volgens de eigenaar moet het stadsdeel Centrum eerst de uitkomst van
een andere procedure afwachten, waarin hij beroep heeft aangetekend
tegen de weigering van de gemeente een vergunning af te geven voor een
hotel in het pand.
Vanaf eind 1999 maakt Inden zijn huurders het leven zuur omdat hij ze
weg wil hebben om een hotel van zijn pand te kunnen maken.
Van de negen huurders vertrokken zeven vanwege het middernachtelijk
gebons op de deuren, het stelen van de post, het versperren van
doorgangen en andere 'vormen van terreur'.
De rechter verbood Inden begin 2000 via 'een pand- en contactverbod'
al eens in de buurt van zijn overgebleven huurders te komen. Maar de
problemen zouden alleen maar zijn verergergerd. Nu slapen volgens de
huurders en het Meldpunt Ongewenst Verhuurgedrag dat hen steunt,
voortdurend nieuwe groepen Chinezen in vijf van de appartementen in
het pand. Ze zouden vaak midden in de nacht arriveren, lawaai maken en
door gezamenlijk te koken in het keukentje op zolder voor brandgevaar
zorgen.
Bij een politie-inval zouden vele illegale omstandigheden zijn
geconstateerd en het politiedossier zou tot grote omvang zijn
gegroeid. Huurders en stadsdeel Centrum trekken nu gezamenlijk op
tegen de verhuurder, gesteund door het meldpunt en de
Huurdersvereniging Amsterdam.
Huiseigenaar Inden noch zijn advocaat Nicolaï was vanmorgen voor
commentaar bereikbaar.
© Het Parool, 6-8-2002
Je kunt binnen de rechtbank niet worden aangesproken op
smaad/laster/whatever....domweg omdat het geen publieke uitingen zijn.
Nicolai en Penn kennende hebben ze dat niet alleen in de rechtbank gezegd,
doch ook daarbuiten en zelfs tegen journalisten...... Overigens gelden in de
rechtszaal dezelfde regels als daarbuiten....
>GB <GBno...@mailhot.com> wrote in news:3F511B4E...@mailhot.com:
>
>>
>>
>> Willem-Jan Markerink wrote:
>>>
>>> Hmm....of men *dit* eigenlijk wel in gedachten had, bij het ontwerpen van
>>> het wetsartikel 'criminele organisatie'....ai.
>>>
>>> Maar gelukkig houdt ons aller burgervader Knorhen het zaakje weer goed bij
>>> elkaar!
>>>
>>> (ik krijg trouwens visioenen van kleine Afrikaanse koninkrijkjes en vette
>>> corrupte chiefs)
>>>
>>> Telegraaf/zaterdag/pag5:
>>> xxxxxxxxxxxxxx
>>> Pensioneigenaren John en Max Inden zijn het zat, spuugzat. (...)
>>
>> Het hele verhaal komt van één kant. Een niet erg betrouwbare kant, vrees
>> ik.
>>
>
>Och, een advocaat zal toch niet zomaar voor het artikel 'criminele
>organisatie' gaan vrees ik.
Pure intimidatie van die kutadvo's. Hopen op die manier hun gelijk te
krijgen.
Sander
Nope, anders zou men zelfs voor schending van auteurs- en portret-recht
aangeklaagd kunnen worden, verwerkt in verweer/bewijsmateriaal.
Voor een afgewezen aanklacht kun je iig niet ook nog eens wegens smaad
aangeklaagd worden, anders dan dat wat je in de media hebt geuit....de
rechtzaal is een free-fight arena....:))
En wat te denken van dit Parool-artikel...de mafkezen
http://www.parool.nl/999163881318.html
'Satanische geesten jagen huurders uit spookhuis'
The House of Horrors werd het pand Spinozastraat 37 al genoemd. Het
leven werd de negen huurders vanaf eind 1999 onmogelijk gemaakt. Er
werd op hun deuren gebonsd, hun post verdween stelselmatig en
bovendien werden ze bedreigd.
De terreur was het werk van de nieuwe huiseigenaren John en Max Inden,
stelden de huurders toentertijd. De gebroeders zouden het pand dat zij
midden 1999 kochten, leeg willen hebben om het vervolgens voor veel
geld te kunnen verkopen.
Rechtszaken tegen de eigenaren volgden, met als resultaat dat de
broers begin vorig jaar het pand een maand lang niet mochten betreden.
In de tussentijd echter, moe van de pesterijen, vertrokken vrijwel
alle huurders. Slechts ééntje, Amber Kleveringa, woont er nog altijd.
De deur van haar kamer heeft meerdere sloten.
Nu, anderhalf jaar na het pandverbod, laat John Inden van zich horen.
Want, zo meldt hij: hij heeft zijn huurders het leven níet zuur
gemaakt. Inden is namelijk geen type dat op deuren bonst, hij trekt
geen kabelaansluitingen kapot en hij bedreigt geen mensen. Verzinsels
zijn het. En daarnaast: er is in de Spinozastraat iets heel anders aan
de hand.
De problemen, zo vermoedt hij althans, zijn het werk van 'entiteiten'.
Geesten, zeg maar. En hoewel Inden naar eigen zeggen redelijk nuchter
is en dus niet direct in 'hocus pocus' gelooft, begon hij door
ervaringen van hemzelf en vrienden die ooit in het huis kwamen, te
twijfelen.
Zo hoorde hij er zelf eens een 'satanisch' geluid, als van een bandje
dat achteruit wordt afgespeeld. En zijn vriendin die er eens sliep,
deed de hele nacht geen oog dicht. ''Ook woonde hier eens de
Amerikaanse Catherine. Zij kwam naar Amsterdam voor haar vriendje,
maar vanaf het moment dat ze hier verbleef, veranderde ze in een feeks
met een strak gelaat die enkel nog ruzie maakte met haar vriend,''
aldus Inden. ''En dan was er nog het Engelse meisje, dat hier de trap
opliep en zei: 'dit huis is behekst'.''
Eén en ander maakte dat Inden uiteindelijk twee paragnosten inhuurde
die op onderzoek uitgingen. En wat bleek bij hun tocht door het huis?
Er zouden geesten dwalen, die zorgen voor een grote dosis negatieve
energie. En dat heeft zijn weerslag op de gemoedstoestand van de
bewoners én op die van de eigenaren.
Eergisteren bezochten de paragnosten, Elisabeth en Diana Veer, voor de
tweede keer de Spinozastraat, dit keer om de entiteiten te verdrijven.
Ze kwamen gewapend met witte salie, wierook en een plantenspuit gevuld
met een mengsel dat riekte naar ammoniak.
Het doel van de sessie: de geest die het leven in het pand zo moeilijk
maakt, naar het 'licht' te brengen, om zo de negatieve energie uit het
huis én uit het leven van de bewoners en de eigenaren te verdrijven.
Pas dan, als de geest weg is, kan de rust én de positieve energie
wederkeren, aldus de dames Veer.
Het werd een tijdrovende kwestie: de deuren - momenteel wonen in de
kamers tijdelijke huurders - werden door Inden geopend, zodat overal
de 'zuiverende rook' van de brandende salie kon doordringen, de
deurposten werden bespoten met de plantenspuit.
De geest, zo voelde Diana Veer, zou afkomstig zijn van een jonge man
die ergens in de jaren twintig door vrouwen werd opgehangen nadat hij
bij één van hen een kind had verwekt. De man zou de vrouwen seksueel
hebben misbruikt.
In het trapgat waar hij zou zijn verhangen wilde de salie dan ook niet
echt branden. Een teken dat de geest niet wil vertrekken, aldus Diana.
Het is natuurlijk een bizar verhaal, gaf ook Inden achteraf toe.
''Maar het zou wel verklaren waarom vrouwen hier altijd zo slecht
slapen en er helemaal dol worden, terwijl mannen er geen problemen
hebben,'' stelt hij. En wellicht is het ook de reden dat er sinds de
gebroeders Inden het pand kochten zoveel mis ging in hun privé-leven.
Iets waarover hij niet verder uit wil wijden.
De hamvraag is nu natuurlijk: wil Inden op deze curieuze manier zijn
naam zuiveren? Absoluut niet, stelt hij. ''Ik heb niets verkeerds
gedaan. Wij probeerden de huurders er niet uit te krijgen, het enige
dat wij wilden, was dat ze zich aan de regels hielden en hun huur op
tijd betaalden.'' Amber Kleveringa, de enige overgebleven
oorspronkelijke huurster, denkt echter dat Inden goodwill aan het
kweken is. ''Als er iemand een kwade geest was, is hij dat wel. Hij
heeft mensen getrapt en opgesloten, hij heeft een kennis naar mijn
ouders gestuurd om ze te bedreigen. Dat waren allemaal bewuste acties
om andere mensen te schaden, dat heeft niets met geesten te maken.''
Volgens Kleveringa, die uit principe en vanwege de woningnood altijd
weigerde het pand te verlaten, is het sinds een aantal maanden
relatief rustig op nummer 37. ''Dat komt omdat de huisbazen hier niet
langer komen, slechts nog af en toe om hun post op te halen.''
Het Parool, 30-8-2001
Zijn rechtszittingen in NL niet openbaar?
--
Vriendelijke groet,
Jan van Aalderen, Amstelveen
*-------------------------------------------------------------*
Wie mijn raad volgt, doet zulks geheel op eigen risico!
Reactie op usenetpostjes svp in de groep. Email zal bouncen.
*-------------------------------------------------------------*
> Willem-Jan Markerink wrote:
>>
>> "Edwin*" <ewb...@NOSPAMplanet.nl> wrote in
>> news:birar0$jp9$1...@reader08.wxs.nl:
>>
>> >
> ............
>> >> Het hele verhaal komt van één kant. Een niet erg betrouwbare kant,
>> >> vrees ik.
>> >
>> > Dat het verhaal van één kant komt wil toch niet zeggen dat het van a tot
>> > z gelogen is. Wellicht dat bepaalde zaken genuanceerder liggen... maar
>> > dan nog gaat het verhaal alle perken van behoorlijk bestuur te
>> > buiten.... Nicolai en Penn zetten niet hun reputatie op het spel wanneer
>> > zij niet geloven dat ze hun stellingen (deels) kunnen onderbouwen.
>> > Zouden ze dat wel doen dan zij ze aan te spreken ogv smaad en is een
>> > klacht bij de deken zo gedeponeerd.
>>
>> Je kunt binnen de rechtbank niet worden aangesproken op
>> smaad/laster/whatever....domweg omdat het geen publieke uitingen zijn.
>
> Zijn rechtszittingen in NL niet openbaar?
>
Mag je er foto's maken?
"Willem-Jan Markerink" <w.j.ma...@a1.nl> schreef in bericht
news:Xns93E7EFC9F482...@130.133.1.4...
> Max Inden (43) - voormalig uitbater van een brasserie. "Het pand aan de
> . John (links) en Max Inden: "We hebben Job Cohen bijna gesmeekt:
> burgemeester, doe iets! Maar we kregen nul op het rekest."
> . Het pand waar de soap om draait: Spinozastraat 37 - al sinds 1973 een
> kamerverhuurbedrijf, maar voor de Indens een bron van ellende.
> FOTO´S: HANS PETERS
> . Peter Nicolaï
> FOTO: ANP
> . Jurjen Pen
> voert tegen de gebroeders Inden. Zo werd de huurster - "beste Amber" - van
> tevoren getipt over de grote inval van 29 juli vorig jaar door -