Ervaringen met onderzoek van een kleuter in groep 2?
deja...@hotbot.com
Om maar met de deur in huis te vallen:
Wij hebben een zoon van zes. Hij zit momenteel in groep 2.
De leerkracht is niet tevreden met zijn prestaties op school, zoals
bijvoorbeeld:
- hij let niet goed op in de klas, hij zakt weg in het kringgesprek,
hij heeft te weinig concentratie
- hij speelt te veel alleen en te weinig met andere kinderen
- hij is bang-ig
- "hij komt jong over"
Volgens de leerkracht kan hij aan het eind van het schooljaar
waarschijnlijk niet over naar groep drie, mogelijk moet hij naar het
speciaal onderwijs.
Hij wordt momenteel onderzocht door een team verbonden aan een school
voor speciaal onderwijs.
Binnenkort is er een gesprek, waarin de resultaten worden
doorgesproken.
Ter voorbereiding op dat gesprek wil ik graag enige praktijkervaringen
en/of reacties van andere ouders ontvangen.
Vragen:
- Wie herkent dit? Hoe is het met het betreffende kind verder gegaan?
- Moeten wij blij zijn als hij naar het speciaal onderwijs gaat, of
juist niet? We zijn niet anti speciaal-onderwijs :))
Wij willen graag leren van ervaringen van anderen; het zal ons helpen
onze situatie beter te doorgronden.
Voor de goede orde: hij gedraagt zich prima thuis en op school, het is
een best ventje.
Alvast bedankt,
Groetjes,
Aad.
Lieke
onderwijs ook). Zijn "klachten" weken wel wat af van jullie zoon, maar om
heel kort te gaan hij doet het prima!
Hij is nu 31 jaar en hoofd technische dienst bij een redelijk grote
vestiging van een Hifi-speciaalzaak in Eindhoven.
Hij was vroeger een enorme stotteraar en spreekt nu vlot en goed Nederlands
zonder ook maar ooit nog te haperen.
Hij is nog leesblind, maar heeft zich bepaalde vaardigheden aangeleerd
waardoor hij toch als een "normaal" mens lezen en schrijven kan. Dat is maar
goed ook want in zijn functie moet hij veel lezen en schrijven en hij heeft
geen secretaresse ofzo die hem daarbij ondersteunen kan.
Tot zover mijn broer...
Tip: wat ook uit al die onderzoeken en tests moge blijken, zorg dat je
vierkant en door dik en dun achter je zoon blijft staan en vertel hem dat
ook. Laat hem ook weten dat hij niet gek is of dom, maal alleen heel
speciaal voor jullie en dat jullie hem zo goed mogelijk willen voorbereiden
op de hogere klassen. Ook al is hij nog maar zes jaar hij zal jullie heel
goed begrijpen.
groetjes
Grote zus
deja...@hotbot.com heeft geschreven in bericht
<36966116...@news.kabelfoon.nl>...
Harmen J. de Vries
Hallo Aad,
Hoewel ik niet voldoe aan het 'profiel' (ik ben geen ouder met deze ervaring
van onze eigen kinderen, maar een basisschoolleerkracht / intern
begeleider), reageer ik wel even.
Je schrijft:
>> - Wie herkent dit? Hoe is het met het betreffende kind verder gegaan?
Herkennen: ja, als leerkracht moet je een dergelijke signaal zonu en dan
eens als 'kwade boodschap' aan ouders overbrengen.
>> - Moeten wij blij zijn als hij naar het speciaal onderwijs gaat, of
>> juist niet? We zijn niet anti speciaal-onderwijs :))
Op deze vraag valt niet me 'ja' of 'nee' te beantwoorden.
Mijn ervaring is het, dat ouders eigenlijk nooit nìet tevreden zijn over het
naar het speciaal onderwijs (overigens heet dat sinds dit schooljaar de
'speciale school voor basisonderwijs' - afgekort: s.b.o.). Heel vaak geven
ouders achteraf, na verloop van tijd, te kennen dat het kind in op de
speciale school voor basisonderwijs opbloeit en dat de daarvoor
verantwoordelijken op de basisschool het achteraf toch goed hebben gezien.
Dat opbloeien betreft met name het gedrag van het kind: er lijkt spanning
weg te vallen, het kind voelt zich vaak niet langer 'overvraagd'.
Je schrijft over 'prestaties' ... die bestaan er eigenlijk niet voor een
kleuter. Dat heeft te maken met het gegeven dat kleuters (als het goed is
naar mijn mening) nog niet op een schoolse wijze hoeven te leren. Ik zal dat
toelichten:
Tot ongeveer de 6-jarige leeftijd 'leert' een kind niet op schoolse wijze.
Het kind groeit op en ontwikkelt zich. Die ontwikkeling moet je je
voorstellen zoals ook het leren praten en lopen zich ontwikkelt. Het 'leren
praten' en 'leren lopen' lukt pas wanneer het zenuwstelsel, de spierkracht
en de aansturing of zoördinatie hiervan door de hersenen het er aan toe
heeft. Deze ontwikkelingen verlopen min of meer 'autonoom'. Je kunt ze
nauwelijks beïnvloeden en zeker niet bespoedigen. Hooguit is 'stimuleren'
mogelijk, maar dat heeft alleen effect wanneer de ontwikkeling zover is, dat
het kind gevoelig is voor de stimulans. Anders gezegd: je kunt wanneer het
kind 1 jaar wordt het wel optillen en zeggen: "Nu moet je lopen want dat
hoort zo na een jaar !" maar het zal je duidelijk zijn dat dit niet werkt !
Dat geldt ook voor het leren praten. Dus: pas wanneer het kind qua
ontwikkeling in deze zin zover is dat lopen en praten mogelijk zijn, zal dit
pas gebeuren. Afdwingen en bespoedigen gaat nie/nauwelijks.
Ergens rond ongeveer de zesjarige leeftijd verandert dat min of meer
autonome, zich onbewust voltrekkende ontwikkelingsproces zich bij de meeste
kinderen in toenemende mate in 'schools leren' (populair gezegd: uit een
boekje). Als dat normaal verloopt, heeft een kind het daar ook aan toe. Dat
kun je ondermeer zien aan spontaan (!) optredende interesse voor letters,
cijfers, puzzelen, nieuwsgierigheid naar 'het geschrevene' en het zelf
willen schrijven.
Leren lezen, schrijven en rekenen lukt echter alleen wanneer de
ontwikkelingsprocessen (die van dezelfdfe aard als de voorwaarden om te
kunnen gaan spreken en lopen) zich voltrokken hebben. Dit betreft vooral
neurologische rijping (het zenuwstelsel en de bijbehorende hersenfuncties
moeten ver genoeg ontwikkeld - volgroeid zijn.
De ervaren leerkrachten in die lesgeven in de groepen 1 en 2 hebben doordat
zij 'vergelijkingsmateriaal' in de klas hebben, door hun opleiding en door
de opgebouwde ervaring, meestal een heel goed beeld van wat er van een kind
verwacht mag worden. Het blijkt vaak lastig dit in concrete beschrijvingen
te 'vangen'.
Nu schrijf je:
>> De leerkracht is niet tevreden met zijn prestaties op school, zoals
>> bijvoorbeeld:
>> - hij let niet goed op in de klas, hij zakt weg in het kringgesprek,
>> hij heeft te weinig concentratie
>> - hij speelt te veel alleen en te weinig met andere kinderen
>> - hij is bang-ig
>> - "hij komt jong over"
Deze signalen zijn voorbeelden gedrag er inderdaad op lijkt te duiden dat
jullie zoon qua ontwikkeling nog 'jong' gedrag vertoont. Gedrag dus, dat
past bij een kind waarvan de ontwikkeling nog niet zo ver is als van de
meeste 6 jarigen (dat niet-bestaande 'gemiddelde kind') verwacht wordt.
Dat de leerkracht dit signaleert en zich daarover enigszins bezorgd maakt
vind ik begrijpelijk en terecht. Het is ook heel goed dat deze collega
jullie op de hoogte stelt van die zorg, tijdig maatregelen wil nemen en niet
afwacht tot er een ernstiger probleem ontstaat.
Eerder in deze reactie schreef ik dat een op de sbo geplaatste kind vaak
'opbloeit' in gedragsmatige zin. Oorzaak daarvan zit'm in het gegeven dat
een basisschool erop ingericht is te werken op een manier die aansluit bij
de ontwikkeling en het leren van het 'gemiddelde kind'. Dat is ook de taak
die de school heeft.
Jullie zoon zal in toenemende mate en steeds bewuster merken dat hij niet
'met de rest mee kan' wanneer er inderdaad van een ontwikkeling spraken is
die langzamer verloopt dan gebruikelijk is. Waarschijnlijk wil hij op
termijn toch gaan proberen 'mee te doen' en hij zal merken dat hem dat niet
gelukt. Dat kan leiden tot demotivatie, somberheid, teleurstellingen. Om
toch ergens 'goed' in te kunnen zijn, gaan kinderen die dit overkomt vaak
'compensatiegedrag' vertonen. Dat is gedrag waarin ze wel goed blijken en
dat het gevoel van falen compenseren moet. Meestal is dit compensatiegedrag
agressief gedrag, druk doen, ruzies zoeken e.d. Dit treedt pas op nadat het
'falen' (voor het gevoel van het kind) zich al een poosje heeft voorgedaan.
Waarschijnlijk is de leerkracht hier nu goed ver vooraan met het signaal !
Ook de opmerking over het niet naar groep 3 kunnen past in dit beeld. Om
leren lezen, schrijven en rekenen met succes te kunnen doen op de manier
waarop dat in de basisschool van kinderen verwacht wordt, moet aan een
aantal ontwikkelingskenmerken voldaan zijn. Het gedrag dat je hiervoor
beschreef rechtvaardigt het sterke vermoeden dat dit niet het geval is. Een
falen in groep 3 lijkt dan voorspelbaar. Daarmee ie het kind niet gebaat ...
maar ook de klas waarin hij zit niet en de leerkracht in groep 3 niet en
last but not least ook jullie als ouders niet: alleenmaar verliezers dus.
Het is naar mijn mening dan ook heel goed dat er door op dit gebied verder
gespecialiseerde deskundigen (ortho-pedagoog of psycholoog) onderzoek gedaan
wordt naar de ontwikkeling van jullie zoon. Zij kunnen op basis van hun
onderzoek een beeld samenstellen van de stand van zaken met betrekking tot
de ontwikkeling van jullie zoon en op grond daarvan een advies (!) geven.
Aan jullie als ouders is het dan om een besluit te nemen over het wel of
niet opvolgend van dat advies, dat kan en mag de school niet voor je doen.
Je geeft aan dat een dergelijk onderzoek (althans dat vermoed ik) al is
afgesproken. Naar mijn mening kun je het advies dat volgt op basis van de
verzamelde gegevens (observatie/signalering op school en specifiek
onderzoek) het beste opvolgen. Het is geen zeldzaamheid dat een zo jong kind
na enige tijd van de s.b.o.-school teruggeplaatst kan worden naar de
basisschool, al valt dat niet te voorspellen !
Al met al ben ik geneigd te zeggen dat jullie er blij mee moeten zijn dat je
zo goed op tijd gewaarschuwd wordt, eigenlijk al bij de eerste signalen dat
het niet helemaal optimaal gaat met jullie zoon. Wanneer plaatsing op de
i.o.b.k.-afdeling of de l.o.m.-afdeling van de sbo-school geadviseerd wordt,
dan zou ik er blij mee zijn dat ik zo goed en tijdig op in de gelegenheid
gesteld wordt het beste voor mijn kind te doen, ook al blijft het natuurlijk
ook teleurstellend. Iedereen wil toch het liefst dat alles 'normaal'
verloopt ?
>> Wij willen graag leren van ervaringen van anderen; het zal ons helpen
>> onze situatie beter te doorgronden.
Ik hoop dat mijn lange verhaal hiertoe een beetje bijdraagt.
>> Voor de goede orde: hij gedraagt zich prima thuis en op school, het is
>> een best ventje.
Fijn ! Laat dat zo blijven ! Het neemt niet weg dat desondanks zijn
ontwikkeling waarschijnlijk anders verloopt dan bij de meerderheid van zijn
leeftijdsgenootjes, want dat heeft met sociaal-emotioneel gedrag van deze
aard (nog ... teleurstellingen ervaren kan dat veranderen) niets te maken.
'k Wens jullie sterkete voor het gesprek,
en wijsheid bij het nemen van het juiste belsuit voor jullie zoon toe.
Met vriendelijke groeten,
Harmen J. de Vries
email: hjde...@hjdv.demon.nl
remove *NOSPAM* to reply.
Harmen J. de Vries
Hallo "Grote zus" ... (Lieke ... ?)
>> Tip: wat ook uit al die onderzoeken en tests moge blijken, zorg dat je
>> vierkant en door dik en dun achter je zoon blijft staan en vertel hem dat
>> ook. Laat hem ook weten dat hij niet gek is of dom, maal alleen heel
>> speciaal voor jullie en dat jullie hem zo goed mogelijk willen voorbereiden
>> op de hogere klassen. Ook al is hij nog maar zes jaar hij zal jullie heel
>> goed begrijpen.
Da's een heel goede tip !!!
Natuurlijk ligt het niet aan het kind dat zaken ander gaan dan verwacht.
Het kind faalt niet ! Zijn omgeving zou falen als de problemen niet
opgemerkt werden en/of wanneer de 'omgeving' niet de goede maatregelen neemt
voor het kind.
Toch is er inderdaad een risico dat het kind denkt dat het 'het niet goed
doet" opf dat het "zijn schuld" is. Dat mag nooit ! Daaromnogmaal: Gouden
tip ! Prima.
Groeten,
Harmen J. de Vries
Oei, pas na het verzenden lees ik 't bericht na en zie ik allerlei
typefoutjes ... hier 'overheen lezen' graag ! <vbg>
Kattevilder
verbonden aan een school voor speciaal onderwijs. Soms is het mogelijk om
het kind in het "gewone" basisonderwijs te laten blijven, waarbij
onderwijzer, ouders en kind begeleidt worden door de begeleider. Ik weet
natuurlijk niet of dit voor jullie een mogelijkheid is, maar je zou er eens
naar kunnen informeren.
Hopelijk heb je iets aan deze informatie.
Ria
Harmen J. de Vries
Hallo Ria.
>> Zijn jullie bekent met ambulante begeleiders. Dit zijn onderwijzers,
>> verbonden aan een school voor speciaal onderwijs. Soms is het mogelijk om
>> het kind in het "gewone" basisonderwijs te laten blijven, waarbij
>> onderwijzer, ouders en kind begeleidt worden door de begeleider.
Deze inzet is meer uitzondering dan regel. Ambulante begeleiding wordt in
eerste instantie ingezet voor kinderen die vanuit de speciale school voor
basisonderwijs teruggeplaatst worden naar het reguliere basisonderwijs.
De begeleiding die jij hier beschrijft, wordt tegenwoordig in het kader van
WSNS van de basisscholen zčlf verwacht, eventueel verzorgd of geregeld via
het eigen samenwerkingsverband.
Groeten,
Guedens@tornado.be Guedens Robert
Hier een adviesje uit België.
Laat je zoontje eens testen op dyslextie (=leesstoornis).
Mijn zoontje heeft ook concentratiestoornissen.
Zijn fijne motoriek was niet zo best, hij kon zich moeilijk uitdrukken.
Hij was ook minder "rijp" als zijn klasgenootjes.
Met hulp van buitenaf kan er veel veranderen.
Toen hij een kleuter was, dacht ik dat hij "achter "was.
Toen hij zes jaar was, raadde ze mij ook aan om hem te laten over te zitten.
Maar omdat hij zo goed in rekenen was, ben ik zelf op zoek gegaan naar de
oorzaak.
Pas toen hij negen jaar was, wist ik door veel te lezen, dat hij dyslextie
had. Ik heb hem dan daarop laten testen, en ja hoor, ik kreeg gelijk. Hij is
niet naar speciaalonderwijs gegaan.
Hij heeft wel een hele grote sprong in zijn ontwikkeling gedaan rond zijn 10
jaar.
Elk jaar ging het beter met hem.
Nu is hij 13 jaar en is een middelmatige leerling, die meer inspanningen
moet leveren als een ander kind en veel punten door zijn foutjes ziet
verloren gaan. Als hij een toets moet maken, heeft hij faalangst en
blokkeert soms helemaal. Als hij zich niet goed in zijn huid voelt, lukt hem
niets.
Geef het niet op en help hem zo veel je kan! Maak niet dezelfde fout die ik
gemaakt heb: vergelijk hem niet met andere kinderen!
Laat hem na de schooluren iets doen waar hij goed in is en prijs hem.
Zo krijgt hij meer zelfvertrouwen.
Veel succes!
Een mama.
deja...@hotbot.com heeft geschreven in bericht
<36966116...@news.kabelfoon.nl>...
>Hallo NG-ouders,
>
>Om maar met de deur in huis te vallen:
>
>Wij hebben een zoon van zes. Hij zit momenteel in groep 2.
>
>bijvoorbeeld:
>- hij let niet goed op in de klas, hij zakt weg in het kringgesprek,
>hij heeft te weinig concentratie
>- hij speelt te veel alleen en te weinig met andere kinderen
>- hij is bang-ig
>- "hij komt jong over"
>
>waarschijnlijk niet over naar groep drie, mogelijk moet hij naar het
>speciaal onderwijs.
>
>
>voor speciaal onderwijs.
>Binnenkort is er een gesprek, waarin de resultaten worden
>doorgesproken.
>Ter voorbereiding op dat gesprek wil ik graag enige praktijkervaringen
>en/of reacties van andere ouders ontvangen.
>
>Vragen:
>
>
>juist niet? We zijn niet anti speciaal-onderwijs :))
>
>
>onze situatie beter te doorgronden.
>een best ventje.
>
>
>
>Groetjes,
>
>Aad.